[GOT7] ระหว่างเราสองคน (Markbam , Bnior)

ตอนที่ 27 : EP27 | ตัดสิน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,687
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 425 ครั้ง
    2 พ.ย. 61


 

 

 

ขอคุยกับคุณแบมแบมตามลำพังได้ไหมคะ” จินยองเอ่ยพร้อมกับยิ้มหวานให้กับคริส 

 

ไม่มีปัญหาครับ” คริสยอมถอยให้อย่างว่าง่าย เพราะไม่คิดว่าการยอมให้แบมแบมกับจินยองอยู่ด้วยกันในยามนี้จะทำให้มีเรื่องใหญ่ตามมาให้ภายหลัง

 

 “แหมเจ้าสาวคนสวยมีอะไรจะคุยกับแบมเหรอคะ ต้องมีส่วนตงส่วนตัวด้วย” แบมแบมเอ่ยแซว ในขณะที่อยู่กันตามลำพัง จินยองจึงฉวยโอกาสนั่งลงข้างๆแล้วคว้ามือเรียวที่ตอนนี้ติดจะบวมตามประสาคนท้องขึ้นมากุม

 

คุณแบมแบมคะ ฉันคิดว่าคุณสมควรรู้เรื่องที่ฉันจะพูดต่อไปนี้ หลังจากนั้นคุณจะตัดสินใจเช่นไร ขึ้นอยู่กับตัวและใจของคุณ

 

คุณจินยองหมายความว่ายังไงคะ จะพูดเรื่องอะไรเหรอ” แบมแบมเอียงคอไม่เข้าใจเล็กน้อย ใน๘ณะที่จินยองสูดลมหายใจรวบรวมความกล้า เพื่อจะบอกเรื่องที่ตนแอบได้ยิน แจ็คสัน และ คริสคุยกันก่อนเข้าพิธี

 

เจ้านาย หมายถึงคุณมาร์คตอนนี้เลิกกับมินอาแล้วค่ะ”  แบมแบมชะงักไปชั่วขณะที่ได้รับรู้เรื่องราวของชายที่ตนเองรัก ชั่ววูบแรกยอมรับว่ามีความดีใจแล่นเข้ามา แต่ทว่าเมื่อสำนึกได้ว่าตอนนี้เขาและเธฮไม่เกี่ยวข้องกัน ไม่จำเป็นเลยสักนิดที่ตนจะมานั่งดีใจ ความรู้สึกเหล่านั้นจึงถูกเก็บลงกล่องไปเสีย

 

แล้วยังไงล่ะคะ เขาเลิกกันไม่ได้เกี่ยวกับแบมซะหน่อย

 

คุณแบมแบมคิดแบบนั้นหรือคะ แล้วคุณแบมแบมรู้ไหมว่าลูกในท้องของมินอาไม่ใช่ลูกของคุณมาร์ค” ส่วนนี้ที่บอกไปเธอแอบได้ยินเจบีคุยโทรศัพท์กับคนชื่อยูคยอม ตอนดึกๆ เขาคิดว่าเธอหลับหากแต่ไม่ได้เป็นเช่นนั้น เธอรู้ทุกอย่างแต่ไม่สามารถบอกแบมแบมได้ ไม่กล้าพอที่จะทำให้เจบีเคือง เพราะสิ่งที่เขาทำนั่นทำเพื่อปกป้องแบมแบม

 

ไม่ใช่ลูกของมาร์คหรือคะ

 

ค่ะไม่ใช่ เขาถูกใส่ร้าย และฉันเชื่อนะคะ ผู้หญิงที่เจ้านายรักคนเดียวก็คือคุณ มีอย่างหรือ แต่งกับอีกคนแต่บอกรักอีกคนในงานแต่ง โดยที่ไม่แคร์ใคร ทั้งหมดนั่นก็เพราะเขารักคุณ” แบมแบมคลี่ยิ้มแบบเศร้าๆแล้วส่ายหัวเบาๆ

 

ฉันรักเขาอันนี้จริงที่สุดค่ะ แต่การกระทำทั้งหมดของเขา ฉันไม่รู้หรอกว่าเพราะรักฉันจริงอย่างปากของเขาพูดไหม

 

ทั้งๆที่เขายอมเจ็บยอมถูกซ้อมเพื่อที่จะพบคุณน่ะหรือคะ?”  คำถามนั้นทำให้แบมแบมมองหน้าจินยอง ไม่อยากจะเชื่อว่าเป็นความจริง

 

หมายความว่า...

 

เขาตามหาคุณจนถึงอเมริกา แต่โดนฝ่ายคุณทำร้ายและปิดโอกาสไม่ให้เจอ ที่จริงการที่คุณมาร์คจะเจ็บบ้างมันก็สมควรแล้ว ในฐานะที่ฉันอยู่ข้างคุณแบมแบมฉันไม่คิดว่าการกระทำนี้ผิดเลย แต่ว่ายังไงเสียคนที่จะตัดสินสุดท้าย ไม่ใช่เจบี ไม่ใช่คุณพ่อคุณแม่ของคุณ แต่เป็นตัวคุณเอง คุณควรรู้ว่าคนที่คุณบอกว่าไม่เคยเห็นค่ายามคุณอยู่ด้วย บัดนี้เขากำลังทำอะไรเพื่อให้ได้คุณคืน....ฉันไม่ได้พูดเพื่อให้คุณอภัยให้เจ้านายเก่าของฉัน แต่เพื่อให้คุณตัดสินด้วยตัวคุณเอง”  จินยองพูดจบก็บีบมือของแบมแบมเบาๆเป็นเชิงให้กำลังใจ

 

คุณจินยอง...แล้วฉันควรจะทำยังไง

 

ไม่ต้องรีบร้อนหรอก ค่อยๆคิดว่าจะเอายังไง  ถ้าหากคุณตัดสินใจว่าจะไม่เจอเขาอีก ก็ปล่อยเรื่องที่ฉันพูดไปเลยตามเลย ไม่ต้องคิดไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น” จินยองดึงแบมแบมเข้ามากอดให้กำลังใจอีกครั้ง ก่อนจะปล่อยให้แบมแบมอยู่ตามลำพัง

 

สองเท้าของจินยองเดินกลับมาหาเจบี รู้สึกผิดกับเจบีแต่เธอคิดว่านี่เป็นทางเลือกที่ดีแล้ว แม้ว่าเจบีและคนรอบข้างจะทำทั้งหมดลงไปเพื่อแบมแบมก็ตามที่ แต่คนที่มีสิทธิ์แท้จริงในการตัดสินว่ามาร์คจะมีหรือไม่มีโอกาสแก้ตัวคือแบมแบมคนเดียวเท่านั้น!

 

ไปคุยอะไรกับแบมแบมบอกได้ไหม

 

เป็นความลับค่ะ เอาไว้คุณจะรู้เอง” จินยองไม่อยากเสี่ยงให้เจบีโกรธเคืองตนในตอนนี้ จึงยืดเวลาออกไป

 

บอกไม่ได้เหรอ

 

ไม่ได้ค่ะ อย่าลืมสิคะที่รัก วันนี้เป็นวันของฉันนะ คุณต้องตามใจฉันสิ” คำพูดและรอยยิ้มหวานๆ เหมือนมนต์สะกด เจบียอมจินยองง่ายๆ ลืมความข้องใจทั้งหมดไปอย่างง่ายและดื่มด่ำกับงานเลี้ยงฉลองแต่งงานของตนกับจินยองอย่างมีความสุข...

 

หลังจากงานแต่งสิ้นสุดลง ท่านฑูต กับภรรยา รวมไปถึงคนสนิทอย่างคริสเดินทางกลับอเมริกา แบมแบมเอ่ยปากขอกลับด้วย แต่โดนท่านฑูตและเจบีช่วยกันกล่อมให้อยู่ต่อ อ้างไม่อยากให้นั่งเครื่องห่วงสุขภาพหลานในท้อง แท้จริงแล้วแบมแบมรู้ดีว่าทุกคนไม่อยากให้ตนไปอเมริกา เพราะกลัวว่าตนจะได้เจอกับมาร์ค! ซึ่งแบมแบมเองก็ไม่ได้บอกใครว่าตนเองรู้เรื่องหมดแล้ว แกล้งทำเป็นไม่รู้ได้อย่างแนบเนียน!

 

 

อเมริกา

 

มาร์คนอนพักที่โรงพยาบาลแค่สองวันเท่านั้น พอลุกไหวก็ตามมาขอรอพบท่านฑูตกรกิจอีกครั้ง แม้ว่าจะโดนอี้ชิงห้าม แต่ก็ไม่ฟังแต่อย่างใด

 

รถคันหรูบ่งบอกฐานะแล่นเข้ามาในเขตสถานฑูตไทย คริสเพ่งมองชายคนหนึ่งที่ยืนอยู่ตรงรั้วเพื่อให้แน่ใจว่าตาของตนไม่ได้ฝาดแน่ๆ

 

อะไรมันจะอึดปานนั้นว่ะ” คริสพึมพำ นับตั้งแต่วันไปโมนาโกจนถึงวันกลับก็แค่สามวัน ไม่อยากจะเชื่อว่ามาร์คที่โดนฝรั่งรูปร่างสูงใหญ่ระดับอัธพาลรุมซ้อมจะฟื้นตัวแล้วมายืนดักรอท่านฑูตได้อย่างนี้

 

ท่านครับจะจัดการยังไงครับ

ไม่ต้องให้มันเข้ามา มันรอได้ก็ปล่อยให้มันรอไป แต่ต้องข้างนอกสถานฑูต” ท่านฑูตกรกิจ เอ่ยเสียงเข้มอัดแน่นไปด้วยความแค้น

 

 อาทิตย์ต่อมา

 

ในสายตาของคริส และอี้ชิงที่เฝ้ามองอยู่ห่างๆ มาร์คมีความพยายามมากจริงๆ โดยที่ยังคงมารอขอพบท่านฑูตกรกิจอย่างไม่ย่อท้อ ทว่า! สำหรับท่านฑูตแล้วดูเหมือนจะเป็นความพยายามที่ไร้ค่าสิ้นดี ไม่มีคำว่าใจอ่อนในพจนานุกรมของท่าน แววตาที่เต็มไปด้วยความแค้นจ้องมองมาร์คผ่านหน้าต่างแล้วสั่งคริสให้เริ่มจัดการขั้นเด็ดขาด

 

จะค่ำแล้ว ฝนก็ทำท่าจะตก คงไม่มีใครออกมาเพ่นพ่านกันต้อนนี้หรอก จัดการมันได้เลย

 

หนักแค่ไหนครับท่าน

 

เอาให้เจ็บกว่าที่แล้ว แต่อย่าให้หนักจนถึงตำรวจ

 

ได้ครับท่าน”  ในใจเริ่มไม่อยากทำเพราะ รู้สึกเห็นใจในความพยายามของมาร์ค แต่คำสั่งก็ต้องเป็นคำสั่ง คริสจึงรับปากก่อนจะเดินแยกมาโทรศัพท์หาลูกน้องของตนให้มาจัดการ โดยไม่ลืมที่จะไปคุมเชิงแถวๆนั้นด้วย

 

ด้านมาร์คยืนรอพลางจ้องมองเข้าไปในสถานฑูตด้วยความหวังว่าจะมีการเปิดโอกาสให้เข้า ไม่ทันได้ระวังตัวเลยว่ามีชายฉกรรจ์กลุ่มเดิมที่เคยทำร้ายตนคราวก่อนเดินเข้ามาหาด้วยสายตาไม่เป็นมิตร

 

ดูเหมือนแกจะไม่เข็ดนะ” หัวโจกของกลุ่มคนเดิมเอ่ยขึ้น มาร์คหันไปเผชิญหน้า ไม่คิดจะหนี อย่างมากก็เจ็บจนเข้าโรงพยาบาลอีกรอบ เขาไม่ยอมถอยเด็ดขาด

 

ขอร้องล่ะ อย่าหาเรื่องกันเรื่อง ฉันแค่อยากได้เมียของฉันคืน” สำเสียงของมาร์คเอ่ยขึ้นราวขอร้อง คริสที่ยืนหลบอยู่มุมตึกรู้สึกเห็นใจกับน้ำเสียงและใบหน้าราวแบกโลกไว้ทั้งใบเช่นนั้น  แต่ความสงสารมันสวนทางกับเจตนารมณ์ของผู้มีพระคุณ เขาก็ต้องทิ้งความสงสารนั้นไป!

 

แต่ฉันว่าคุณแบมแบมคงไม่อยากกลับไปอยู่กับผู้ชายอย่างแกว่ะ ให้โอกาสครั้งสุดท้ายกลับไทยไปซะจะได้ไม่ต้องเจ็บตัว” 

 

ไม่...ผมคิดว่าถ้าคุณอยากเจอคุณรัก คุณก็พร้อมที่จะยอมแลกทุกอย่างเหมือนกัน” มาร์คตอบปฏิเสธก่อนจะพูดในประโยคถัดไปเมื่อเห็นว่า ชายฉกรรจ์กลุ่มนี้ไม่เข้าใจที่ตัวเขายอมเจ็บตัวมากกว่าจะยอมถอย

 

ให้ตายเถอะ ไม่อยากจะซ้อมเลยว่ะ แต่คำสั่งเจ้านาย ฉะนั้นแกก็คงต้องโดน

 

ผลัก!!!” หมัดหนักๆกระทบหน้ามาร์คอย่างแรง การจะตอบก็พอจะทำได้บ้างหากพยายามจะทำ แต่ถ้าเป็นเช่นนั้นท่านฑูตจะต้องไม่พอใจเขาหนักขึ้นแน่ๆ  จึงยอมรับทั้งหมัดทั้งเท้าจากคนกลุ่มนี้

 

ฝนที่เริ่มโปรยปรายลงมา ทำให้ภาพของมาร์คที่ถูกซ้อมพร่ามัวลง แต่ทว่าการกระทำแสนป่าเถื่อนนั้นก็ยังไม่จบลง ดูเหมือนว่ามาร์คจะทนแบกรับได้ เขายอมจนกว่าผู้สั่งจะพอใจ หากแต่คนที่แอบดูอยู่ไม่สามารถจะทนมองได้อีกต่อไป

 

สองเท้าของเธอพาตนเองออกมาจากมุมตึกเดินตรงไปหา โดยไม่สนใจเม็ดฝนเย็นยะเยือกที่ตกกระทบกาย บางทีนี่อาจถึงเวลาแล้วที่เธอจะต้องตัดสิน มาร์ค ต้วน!

 

หยุดนะ...ฉันสั่งให้หยุด!” เสียงหวานติดแหบเปล่งออกมาเสียงดังลั่น ชายฉกรรจ์ทั้งหมดชะงัก ในขณะที่ท่านฑูตกรกิจ และคริสต่างพากันตกใจ แม้สายฝนจะทำให้เห็นใบหน้าของหญิงสาวไม่ชัด แต่รูปร่างและเสียงที่คุ้นหูก็ทำให้มั่นใจทันทีว่านี่คือแบมแบม!

 

แบม....แค่กๆ...”  เสียงของมาร์คเอ่ยขึ้นระคนดีใจ ทำให้ชายฉกรรจ์ทั้งหมดมองหน้ากันเลิกลั่ก ก่อนจะพากันเลี่ยงจากออกไป มีคำสั่งแค่ให้ทำร้าย ไม่ได้ให้ขัดขวาง ชายฉกรรจ์กลุ่มนี้จึงหมดหน้าที่

 

ทำไมไม่หนี ทนเจ็บทำไม” แบมแบมไม่ได้เข้าช่วยอีกฝ่ายที่ล้มลุกคลุกคลาน หากแต่ถามด้วยแววตาที่เอ่อคลอไปด้วยน้ำตา

 

เพราะฉันอยากเจอเธอ...อยากเจอมาก....” ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนสำเร็จแล้วเดินโซเซ มาสวมกอด รู้สึกได้บางอย่างที่เปลี่ยนไป หุ่นนางแบบของแบมแบมบัดนี้ถูกแทนที่ด้วยความอวบและท้องป่องนูน ชายหนุ่มคลายกอดแล้วมองใบหน้าสวยราวกับจะถาม...

 

ฉันคุมแล้ว...แต่ไม่รู้ว่าทำไม...

 

ไม่ต้องคิดว่าทำไม ฉันดีใจมากที่เรามีลูกด้วยกัน” มาร์คยิ้มโดยที่มีน้ำเอ่อคลอในดวงตาเหมือนๆกับแบมแบม ตื้นตันปลาบปลื้ม ไม่ใช่แค่ได้เจอหน้าคนที่รัก แต่เขาได้ของขวัญล้ำค่าอีกอย่างพ่วงท้ายมาด้วย

 

ฉันก็ดีใจ...แต่มาร์คคะ คุณกลับไปเถอะนะ อย่าลำบากกับแบมอีกเลย” คำพูดของแบมแบมทำให้มาร์คชะงัก คิ้วหน้าขมวดเข้าหากัน ราวกับไม่เข้าใจที่อีกฝ่ายพูด

 

หมายความว่ายังไง แบม...จะไม่ให้โอกาสฉันเหรอ เรากำลังจะมีลูกนะ...แบม...เธอกำลังจะสื่ออะไร

 

ฉันรู้ค่ะ ว่าเรากำลังจะมีลูกด้วยกัน แต่ความสัมพันธ์ของเรา จบลงแล้วนะคะ จบแล้วตั้งแต่วันนั้น” ใจของมาร์คมันแทบจะขาดรอนๆ ร่างกายหนาวยะเยือกไปทั่ว ไม่ใช่เพราะความหนาวจากน้ำฝนแต่เป็นเพราะถ้อยคำของแบมแบม

 

จบลงแล้ว...

เธอบอกเขาเช่นนั้น 

 

ไม่ฉันไม่ยอม แบมได้โปรด อย่าพูดอย่างนี้ ฉันยอมเธอทุกอย่าง จะต้องถูกซ้อมอีกกี่ครั้งฉันก็ทนได้นะ อย่าบอกว่าจบ...ฉันทนไม่ได้จริงๆ ฉันรู้ทุกอย่างเพราะฉันไม่ดีเอง แต่ฉันพร้อมที่จะยอมรับการลงโทษทุกอย่าง ขอเพียงอย่างเดียวเท่านั้น ขอโอกาสให้ฉันอีกสักครั้ง ได้โปรดเถอะ” มาร์คสวมกอดตื้อแบมแบม ทุกถ้อยคำที่เขาพูดออกมาช่างบาดใจเธอเหลือเกิน...ยอมเจ็บยอมถูกซ้อม แต่เธอไม่ได้ต้องการแบบนั้นเลยสักนิด

 

แบมไม่ได้ต้องการให้คุณเจ็บ หรือถูกซ้อมเลยนะ  แบมแค่อยากให้คุณกลับไป ” ทั้งๆที่พูดออกไปอย่างนั้น แต่น้ำตากลับไหลออกมาไม่หยุด  ทั้งๆที่อยากอยู่ในอ้อมกอดของมาร์คตลอดไป แต่ทว่า เลือกแล้วที่จะให้มันจบลง เธอคงไม่อาจเปลี่ยนใจ

 

ทำไม...ทำไมล่ะ เธอจะลงโทษฉันยังไงก็ได้ ฉันยอม แต่อย่าทำแบบนี้เลยนะ แบมแบมอย่าทำอย่างนี้เลย” มาร์คไม่ยอมปล่อยยังคงยืนกอดแบมแบมไว้ท่ามกลางสายฝน ภาวนาในแบมแบมเปลี่ยนใจ ให้เขาได้โอกาสอีกครั้ง ไม่ว่าจะต้องทำอะไร จะต้องดูตกต่ำแค่ไหน ก็ไม่แคร์ ขอแค่ได้อยู่กับแบมแบมและลูกเท่านั้น

 

ขอโทษนะคะ ขอโทษจริงๆ แต่แบมเลือกแล้ว แบมเลือกครอบครัวของแบม ....เลือกพ่อแม่ที่อ้าแขนรับแบมอีกครั้ง แบมไม่อาจทำให้พวกท่านเสียใจเพราะแบมซ้ำแล้วซ้ำเล่าได้อีก มาร์คกลับไปเถอะนะ...ลูกโตเมื่อไหร่ แบมจะบอกเขา บอกว่าคุณคือพ่อ ให้เขาได้รู้จักคุณ ” แบมแบมพูดไปร้องไห้ไป เจ็บแต่ต้องตัดเขาออกไปจากชีวิต ถามว่าเธอแค้นไหมกับทุกอย่างที่ผ่านมา ตอบเลยว่าไม่ ...รักมากกว่าจะแค้น แต่ตอนนี้การตัดสินใจของแบมแบมก็ไม่ต่างจากมาร์คในตอนนนั้น...เธอเลือกครอบครัวที่ไม่ยอมรับมาร์ค ดังนั้นเขากับเธอเลยต้องจบลงอย่างนี้

 

ไม่...ไม่...อย่าทำอย่านี้เลย” มาร์คไม่ยอมรับการตัดสินใจของแบมแบม กอดรั้งเอาไว้ราวกับว่า จะช่วยให้เปลี่ยนใจได้

 

แบมแบมเองหลับตาลงกอดตอบหากแต่ไม่ได้กอดเพราะเปลี่ยนใจ แต่กอดเพื่อซึมซับความอบอุ่นเป็นครั้งสุดท้าย...กอดเพื่อลา...

 

พี่คริส ฉันรู้ว่าพี่อยู่แถวๆนี้! เอาผู้ชายคนนี้ออกไป! ออกไปให้ห่างฉัน!” แบมแบมตะโกนเรียกคริส เพียงไม่กี่ชั่วอึกใจคนที่ถูกเรียกก็มาช่วยแยกมาร์คออก แบมแบมเองเมื่อได้อิสระเหมือนใจจะขาดรอนๆ ร้องไห้ ...เจ็บปวด แต่ต้องทำใจแข็งหันหลังให้

 

ไม่เอานะ แบมแบม!...ได้โปรด ฉันรักเธอนะ” พยายามที่จะไขว้คว้าตัวแบมแบม  แม้ว่าจะโดนคริสยื้อยุดเอาไว้ก็ตามที่ น้ำตาลูกผู้ชายไม่สามารถกักเก็บเอาไว้ มันไหลเพราะความเจ็บปวด แบมแบมเองก็เช่นกัน ยิ่งได้ยินคำว่ารัก น้ำตาก็ยิ่งทะลักไหลออกมา แต่ไม่ยอมหันหลังกลับไปมองมาร์คต้วนอีก

 

กลับไปซะ...ชีวิตของฉันไม่ต้องการคุณ” ถ้อยคำสุดท้ายทำให้มาร์คถึงกับตัวชา ในขณะที่แบมแบมเดินเข้าสถานฑูต ที่ๆมาร์คไม่สามารถตามเข้ามาได้   เธอเดินฝ่าสายฝน สองมือกุมขยุ้มเสื้อจิกบริเวณอกของตนราวคนเป็นโรคหัวใจ ร้องไห้เหมือนทุกอย่างมันสิ้นสุดลง 

 

เจ็บปวด...

แต่เธอก็ตัดสินเขาไปแล้วด้วยตัวของเธอเอง...

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 425 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

567 ความคิดเห็น

  1. #549 Earnnie1a (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2562 / 13:24
    น้ำตาไหล ฮือออ
    #549
    0
  2. #534 oohsebam12 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 18:27
    สาแก่ใจอิช้อยนัก 55
    #534
    0
  3. #526 0936756406 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 16:49

    ทำไมอ่านแล้วทั้งเจ็บทั้งหน่วงแบบนี้????

    #526
    0
  4. #475 littlesbarve (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 04:09
    มันหน่วงมากกกกก

    ฮืออ
    #475
    0
  5. #474 janejanefc724 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 23:41

    ทำไมมมมมมใใมมม
    ฺืฮือออออ
    ิอ่านไปน้ำตาซึมไปค่ะ
    #474
    0
  6. #462 aomdunk (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 05:00

    สมควรละ ที่เป็นแบบนี้ แบมทนมานาน เสียใจ เสียลูกคนแรก เสียอนาคตเพราะมาร์คอยากให้ท้อง เรื่องอะไรจะใจอ่อนยอมง่ายๆ

    #462
    0
  7. #461 Guitar_thefairy (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 04:55
    ถึงเวลาที่ต้องกลับมารักตัวเองสักที..
    #461
    0
  8. #460 pcnmtcn (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 02:55

    แงงงงงงงงงงงงงงงงง
    #460
    0
  9. #459 amwaysone (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 01:17

    ไม่ไหวตอนนี้ ปวดใจเกินไป สงสารทั้งแบมทั้งมาร์คเลย งือออออ ไรท์รีบมาต่อน้าาาาา รออ่านค่าาาา
    #459
    0
  10. #458 lakkylakkysmith (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 17:09

    ไรท์มาต่อเถอะนะ...
    #458
    0
  11. #457 lovebam2x (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 12:25
    ฮืออออ ร้องไห้เลยตอนนี้
    #457
    0
  12. #453 LFRANCE (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 10:40
    เข้มแข็งมาก เก่งมากนะแบม
    #453
    0
  13. #452 PiiProud (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 04:18
    จะสงสารก็ไม่สุด คือมาร์คทำร้ายจิตในแบมไว้เยอะเกิน
    #452
    0
  14. #451 Nuttagun77 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 22:00
    มาร์คสมควรโดนตอนยุไม่รักษา พอเสียเค้ามาตะมาร้องไห้ทำไม
    #451
    0
  15. #450 Monqter (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 21:29
    ถ้าจบแบบนี้จริงๆก็ดีมากเลย รู้สึกว่าเรื่องราวของมาร์คแบมไปต่อยากเกินแล้ว
    #450
    0
  16. #449 มิรา (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 16:21

    สมควรโดย

    #449
    0
  17. #448 Kamonnet223 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 13:12
    ฮื่อออเศร้าาา
    #448
    0
  18. #447 pkbb_bambam (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 12:58

    จะร้อง เข้าใจแบมนะแต่แบบก็สงสารพี่มาร์ค
    #447
    0
  19. #446 Elle.m (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 12:58
    หัวใจฉันนนนน ฮือออออ สงสารแต่ก็เข้าใจแบม มาร์คคคคคทำใจดีๆไว้
    #446
    0
  20. #445 dada0627 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 12:52

    เศร้ามาก แต่วันนั้นมาร์คก็ไม่เลือกแบมนะ TT^ TT
    #445
    0
  21. #444 My Gimme in LOVE (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 12:41
    เศร้าาา
    #444
    0
  22. #443 wimimowo7 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 12:14

    ใจแข็งมากๆ
    #443
    0
  23. #442 nunphai2277 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 11:56
    ถึงคราวที่แบมจะเลือกครอบครัวบ้างพี่เค้าก็ต้องทนอยู่ให้ได้นะ
    #442
    0
  24. #441 nunphai2277 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 11:55
    แบมเคยเลือกมาร์คแทนครอบครัวมาแล้วแต่สิ่งที่ได้มีแต่ความเจ็บปวด
    #441
    0
  25. #440 beebb_bb (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 11:12
    ฮือๆๆๆๆๆๆๆ
    รอๆๆๆน้า
    #440
    0