[GOT7] ระหว่างเราสองคน (Markbam , Bnior)

ตอนที่ 17 : EP17 | ท้อง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,433
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 344 ครั้ง
    29 ก.ค. 61




พยายามนักที่จะไม่เชื่อคำพูดของมินอา แต่การกระทำของมาร์คทำให้ความเชื่อมั่นเริ่มสั่นคลอน เขาใช้เวลาในการดูแลฝ่ายนั้น จนแทบไม่มีเวลาเจอหน้าหรือพูดคุยกัน คำถามมากมายที่อยากจะถามถูกกักเก็บเอาไว้พร้อมกับการรอคอย


“….” เสียงรอบๆเงียบสนิท ไม่มีแม้กระทั่งเสียงลมพัด วันนี้เข้าอาทิตย์ที่สองแล้วที่รู้ว่ามินอาตั้งท้อง และก็เป็นอาทิตย์ที่สองแล้วเช่นกันที่แบมแบมย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านหลังใหม่เพียงลำพัง และใช้เวลาในแต่ละวันนั่งมองทางเข้าบ้านด้วยความหวังว่ามาร์คจะกลับมา


บรื้น....” เหมือนการรอคอยนั้นจะสิ้นสุดลง แบมแบมคลี่ยิ้มเมื่อเห็นรถที่คุ้นตาขับเข้ามา วันนี้เขาคงจะมีเวลาบอกทุกอย่าง แต่ทว่าเมื่อประตูรถถูกเปิดออกไม่ได้มีแค่มาร์คที่ก้าวขาลงมา มินอาและคุณหญิงต้วนก็มาด้วย รอยยิ้มบนใบหน้าสวยค่อยๆจางหายไป ภาวนาร้องขอพระเจ้าในใจว่าอย่าใจร้ายกับเธอนักเลย


บ้านสวยจังเลยค่ะพี่มาร์ค


นั่นสิแม่ก็ชอบนะ” มินอาและคุณหญิงต้วนกวาดสายตามองไปรอบด้วยความชื่นชมรสนิยมของลูกชาย ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่แบมแบม ทั้งคู่มองเหมือนกำลังเยาะเย้ย ถึงแม้ว่าจะยังไม่มีคำพูดทิ่มแทงออกมาก็ตามที


เข้าบ้านก่อนเถอะครับเดี๋ยวมินอาก็เป็นลมอีกพอดี” มาร์คเอ่ยขึ้นไม่มีได้มีอารมณ์ชมความงามของบ้านเหมือนทั้งคู่ มือแกร่งหอบหิ้วกระเป๋าและข้าวของลงรถ แบมแบมยืนนิ่งไม่เอ่ยแม้คำทักทาย ใจของเธอมันเหมือนกำลังถูกบดขยี้ ไม่ต้องเอ่ยออกมาเป็นคำพูดคนฉลาดก็พอจะมองออกว่ามาร์คไม่ได้พาสองคนนั้นมา เยี่ยมบ้านแต่พาเข้ามาอยู่ต่างหาก


แบมแบม ใจคอเธอจะไม่ช่วยมาร์คขนของหน่อยหรือไง” คุณหญิงต้วนถามขึ้นน้ำเสียงดูแคลนความไร้น้ำใจของหญิงสาวผู้ที่ตนเกลียดชังเข้าไส้


เก่งขนขึ้นรถมากันเองได้ ก็เอาเข้าบ้านเองสิคะ ”


ไร้น้ำใจ” คุณหญิงต้วนพูดจากระแทกเสียงใส่ แบมแบมเองกลับไม่อ่อนข้อลงสักนิด เธอสะบัดหน้าไปอีกทางราวกับไม่อยากมองให้เสียสายตาแล้วเดินเข้าไปในตัวบ้าน


ดูผู้หญิงของลูกสิมาร์ค ไร้น้ำใจจริงๆ


พอเถอะครับคุณแม่ ของแค่นี้เอง” เมื่อยุแยงลูกชายไม่ได้ คุณหญิงต้วนก็หันมาเอาอกเอาใจว่าที่ลูกสะใภ้แทน พากันเดินจูงเข้ามาในบ้าน ไม่มีทีท่าว่าจะละอายใจเลยสักนิด


แกร๊ก...” เสียงประตูห้องปิดล็อคแบมแบมเดินมานั่งหมดแรงที่เตียงก่อนจะเอนกายนอนซบใบหน้าลงกับหมอนใบใหญ่ ปล่อยให้น้ำตามันไหลออกมา เขาไม่อธิบายอะไรให้ชัดเจน เธอเองก็ไม่ได้เก่งที่จะรู้ทุกอย่างได้ด้วยตนเอง ยิ่งคิดยิ่งเจ็บ เหมือนคนโง่ที่ขนาดนี้แล้วยัง “ทน!


ก๊อกๆ..” ประตูห้องที่ถูกเคาะ ทำให้คนแบมแบมขยับกายลุกขึ้น รีบเอามือปาดน้ำตาออกอย่างรวดเร็ว พยายามคัดความคิดน้อยใจ และความกังวลทุกอย่างออกไป ....เขาเคยบอกว่ารักเธอ และเธอเองก็เชื่อจนหมดใจ ไม่อยากให้อะไรมาทำลายได้ง่ายๆ ดังนั้นการคุยด้วยเหตุผลคงเป็นการดีที่สุด


มาแล้วค่ะ มาร์ค...อ๊ะ ?” ประตูเปิดกว้างออกแบมแบมชะงักไปชั่วขณะที่ คนตรงหน้าไม่ใช่คนรักของเธอ


ฉันไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาพูดกับเธอแล้วนะแบมแบม เธอยังกล้าลอยหน้าลอยตาอยู่ที่นี่อีกเหรอ” คุณหญิงต้วนถามด้วยวาจาเชือดเฉือด แบมแบมเองพยายามตั้งสติ แม้ว่าจะเจ็บเหมือนถูกเข็มเล่มเล็กๆทิ่มแทง แต่เธอจะไม่ยอมแสดงความอ่อนแอให้คนตรงหน้าเหยียบซ้ำแน่ๆ


ทำไมแบมจะต้องไปด้วยล่ะค่ะ เด็กนั่นจะใช่ลูกของมาร์คหรือเปล่าก็ยังไม่รู้เลย


ต๊าย!! ต่ำซะจริงนะ คิดว่าหนูมินเขาจะนิสัยเหมือนเธอหรือไง เด็กในท้องต้องเป็นลูกของมาร์คอยู่แล้ว ไม่อย่างนั้นมาร์คคงไม่ดูแลอย่างไข่ในหินขนาดนั้นหรอก” ริมฝีปากอิ่มของแบมแบมเม้มเข้าหากันจนแทบจะเห็นเส้นตรง ความเชื่อมั่นในตัวของมาร์คมันถูกกัดกร่อนลงไปอีกแล้ว ...


ถึงอย่างนั้นแบมก็ยังไม่เชื่อจนกว่าจะรู้จากปากของมาร์ค แน่จริงคุณแม่ก็เรียกเขามาตามเลยสิคะว่าเด็กในท้องใช่ลูกของเขาไหม?”


เด็กนั่นลูกฉันเองแบมแบม” แบมแบมชะงักเมื่อบุคคลที่สามเดิมมาเมื่อไหร่ไม่รู้ แต่เหนือสิ่งอื่นใดคือคำพูดของเขา...เขากำลังยอมรับว่าเด็กในท้องของมินอา เป็นลูกของเขา!


คุณโกหกใช่ไหมคะมาร์ค


ได้ยินชัดแล้วยังหลอกตัวเองไม่ยอมเชื่ออีก” คุณหญิงต้วนชายตามองแบมแบมด้วยความสมเพช ในขณะที่มาร์คมองด้วยความรู้สึกผิด ยิ่งเห็นน้ำตาใสๆเอ่อไหลออกมาจากดวงตาคู่สวย เขาอยากจะอธิบายทุกอย่างให้ฟัง แต่ทำไม่ได้...เขายังอธิบายไม่ได้...


คุณแม่ออกไปก่อนเถอะครับ ผมจะคุยกับเธอเอง


คุยกันให้จบๆไปล่ะกัน แม่ไม่อยากให้หนูมินมาเห็นหน้าผู้หญิงคนนี้เดี๋ยวจะพาลกระทบกระเทือนถึงลูกในท้องเอาได้” คุณหญิงต้วนยอมเดินจากออกไป มาร์คแทรกตัวเข้ามาในห้องแล้วปิดประตู เผชิญหน้ากับแบมแบมเพียงลำพัง


คุณโกหกบอกมาสิคะว่าคุณโกหก


แบมแบมฟังให้ดีนะฉันอยากให้เธอยอมรับมินอาแค่ช่วงนี้เท่านั้น” เพราะพูดอะไรมากไปกว่านี้ไม่ได้ เขาจึงทำเพียงร้องขอแบมแบมอย่างคนเห็นแก่ตัว...


ยอมรับผู้หญิงคนที่อุ้มท้องลูกของคุณน่ะเหรอ? ...ขอมากไปไหมคะ แบมเจ็บไม่เป็นใช่ไหม


ขอโทษนะแบมที่ขอมากไป แต่ว่า...


เพี๊ยะ!!” ก่อนที่มาร์คจะเอ่ยปากมากไปกว่านี้ ฝ่ามือของแบมแบมก็สะบัดมาเต็มใบหน้าเรียว ชายหนุ่มถึงกับพูดไม่ออก เพราะไม่เคยถูกเธอตบเลยสักครั้ง


อย่าขออะไรอีก ออกไปซะแบมอยากอยู่คนเดียว ฮึก...” เสียงสั่งเคล้าไปด้วยเสียงสะอื้น  มาร์คอยากจะเข้าไปกอดปลอบ แต่ติดตรงที่ตอนนี้เธอไม่อยากให้เขาอยู่ใกล้ๆ


เอาไว้อารมณ์เย็นลงแล้วเราค่อยคุยกันใหม่นะ” แบมแบมยืนร้องไห้เงียบๆไม่ตอบ มาร์คเลยยอมเดินคอตกออกไปด้านนอก


แกร๊ก...” เสียงประตูถูกปิดลงริมฝีปากอิ่มเยียดยิ้มราวกับกำลังเย้ยหยันคำพูดของอีกฝ่าย ‘คุยกันใหม่’ เป็นเรื่องที่ตลกจริงๆ จะต้องคุยอะไรอีกในเมื่อเจ้าตัวก็ยอมรับออกมาแล้วว่าเด็กในท้องเป็นลูก จะยื้อกันอีกต่อไปทำไม?


เมื่อยิ่งอยู่มันยิ่งเจ็บจึงถึงคราวแล้วที่ต้องถอย แบมแบมกดมือถือโทรหายูคยอม คนที่พอจะช่วยเธอออกไปจากบ้านหลังนี้ได้


ฮัลโหล นี่พี่แบมเองนะคะ จะรบกวนไหมหากพี่แบมขอให้มารับ” ร่างเย้ายวนกรอกเสียงลงไป ไม่กี่คำ ปลายสายก็ตอบรับทันที


[“ได้สิครับพี่แบม เดี๋ยวผมจะรีบไปเลย”]


ขอบคุณค่ะ เดี๋ยวเจอกันนะคะ” เมื่อหาสารถีได้ แบมแบมก็ปาดน้ำตาออกลวกๆ ถึงจะเจ็บแต่ก็ต้องเข้มแข็ง อย่าปล่อยให้ใครมาเหยียบหัวซ้ำเติม!


 

ชั่วโมงต่อมา


ปี๊ดๆๆๆ


เสียงแตรรถทำให้แบมแบมมองออกไปนอกหน้าต่าง รถของยูคยอมมาจอดเทียบหน้าบ้านแล้ว จึงคว้ากระเป๋าที่มีสัมภาระแค่พอจำเป็นออกมาจากห้อง และทำเป็นไม่สนใจมาร์คที่ยืนกอดอกมองเธออยู่ตรงหัวบันได


จะไปไหน?”  เขาถามขึ้น น้ำเสียงพอจะฟังออกว่าไม่อยากให้แบมแบมไป


จะออกไปจากที่นี่


แต่นี่บ้านเรานะ ทำไมต้องไปด้วย


แน่ใจเหรอคะว่าบ้านเรา...อย่าพูดให้ขำเลย บ้านของเราแต่มีเมียของคุณอีกคนอยู่ด้วย แถมยังท้องอีก ถามหน่อยเถอะคุณจะให้แบมอยู่ในฐานะอะไรคะตำแหน่งไหนที่ผ่านมาคุณไม่เคยใยดีก็เจ็บจะตาย แต่นี่คุณรู้ไหมมันเหมือนแบมถูกฉีกหัวใจแล้วเยียบจนจมดิน ปล่อยแบมไปเถอะ ” แบมแบมพยายามเข้มแข็งกลั้นน้ำตาเอาไว้สุดกำลัง


ฉันรักเธอนะ” มาร์คพูดเสียงเบาแต่นักแน่น คำว่ารักจากเขามันคือเรื่องจริง หากแต่แบมแบมยิ้มหยันแล้วส่ายหน้าเบาๆ


แบมก็รักคุณ และมั่นใจว่ารักมากกว่าที่คุณรักแบม แต่มันมาถึงทางตันแล้ว อยู่ต่อก็เจ็บ จะไปก็เจ็บ แบมขอเลือกอย่างที่มีศักดิ์ศรีดีกว่า” แบมแบมพูดจบก้าวเท้าเดินผ่านหน้าของอีกฝ่าย แต่มือแกร่งรั้งเธอเข้ามากอดไว้ ...


รอก่อนได้ไหมแค่อีกสี่เดือน เด็กในท้องจะตรวจ DNA ได้


จะสี่เดือน สีวันหรือแค่สี่นาทีก็ไม่รอค่ะ ” แบมแบมไม่ใจอ่อน ในเมื่อตัดใจแล้วคือตัดใจ คนเราต่อให้ทนได้มากแค่ไหนมันต้องมีจุดสิ้นสุด แบมแบมเองก็เช่นกัน


ถ้ามันจะไปก็ปล่อยให้มันไป จะยื้อไว้ทำไม ไปแล้วก็อย่าหน้าด้านกลับมาล่ะ” คุณหญิงต้วนกับมินอาพากันเดินเข้ามาแส่ แบมแบมขืนตัวออกจากวงแขนแกร่งได้สำเร็จ แม้ว่าเขาจะยื้อไม่ยอมปล่อยง่ายๆก็ตามที


ไม่กลับมาแน่ค่ะ ลูกชายของคุณหญิงก็แค่ทางผ่าน พอผ่านไปแล้วมันก็ไร้ค่า ไม่คู่ควรที่จะนึกถึงด้วยซ้ำ”  แบมแบมหันมาเผชิญหน้ากับคุณหญิงต้วน สายตาที่เธอมองตอบโต้นั้นเต็มไปด้วยการเหยียดหยามเหมือนที่อีกฝ่ายมองเธอ


ปากดี! สันดานต่ำจริงๆที่กล้าใช้สายตาอย่างนี้กับฉัน


งั้นคุณหญิงก็ต่ำเหมือนกันที่มองแบมแบบนี้” แบมแบมย้อนกลับด้วยท่าทางถือดี จนในที่สุดคนสูงวัยกว่าก็ทนไม่ไหว พุ่มเข้ามาหาหมายจะตบสักฉาดสองฉาด


อย่านะครับคุณแม่” มาร์คกราดเข้าขวางไม่ยอมให้แบมแบมถูกตบ การยื้อยุดวุ่นวายจึงเกิดขึ้น! มินอาที่ยืนมองเหตุการณ์ด้วยความสะใจก็ได้รับลูกหลงอย่างไม่ทันตั้งตัว!


ว๊าย!!” เสียงกรี๊ดร้องด้วยความตกใจดังขึ้น เมื่อเจ้าตัวกำลังจะล้มลง  มาร์คที่เห็นเข้าพอดีสติไว้ รีบถลามารับตัวเอาไว้ก่อนจะถึงพื้อแข็งๆ


เป็นอะไรหรือเปล่ามินอา


หนูมินไม่เป็นไรแล้ว แต่หนูมินกลัวจังเลย” มินอากอดซบมาร์คด้วยท่าทีน่าสงสาร แต่ผู้หญิงด้วยกันอย่างแบมแบมมองออกว่ากำลังออเซาะอยู่ชัดๆ


ริมฝีปากอวบอิ่มเม้มติดกันแน่นกับภาพที่เห็น มันชวนให้อดนึกถึงตอนตัวเองไม่ได้...ตอนที่เธอท้องและล้มแบบนี้เขาไม่ได้อยู่ปกป้องเธอเหมือนที่กำลังปกป้องมินอา คุณหญิงต้วนก็ไม่ได้เอ็นดูเธอเหมือนมินอาที่นี่ไม่มีที่ให้เธอยืนอีกต่อไป! ไม่มีคำบอกลาคำสุดท้าย แบมแบมเดินถือกระเป๋าจากออกมาไม่เหลียวหลังกลับไปมอง....จบกันทีกับรักที่สุดแสนจะทรมาน...


มาร์คได้แต่มองตามหลังผู้หญิงที่ตนเองทั้งรักทั้งหลงจนสุดสายตา ใจแทบสลายทั้งๆที่ก็รักกัน แต่ทำไมต้องเกิอเรื่องแบบนี้ เขาอยากจะตามไปเธอออกไป แต่มินอาและลูกในท้องทำให้ก้าวขาไม่ออก


ถึงแม้ว่าจะยังไม่มั่นใจว่าจะใช่ลูกหรือไม่ แต่เรื่องจริงที่ไม่สามารถปฏิเสธได้คือ ก่อนที่จะรู้ตัวว่ารักแบมแบม เขาเคยมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับมินอามันเกิดขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจ 


และนั่นเป็นเรื่องพลาด!


พี่มาร์คคะ พี่มีลูกแล้วนะ ทำเพื่อลูกเถอะอย่าตามผู้หญิงคนนั้นไปเลย” มินอายื้ออีกฝ่ายเอาไว้ด้วยคำว่าลูก ในใจลอบยิ้มอย่างผู้ชนะ แผนของเธอที่วางยาปลุกเซ็กส์กับมาร์คเมื่อสองเดือนก่อนมันได้ผล ถึงแม้ว่าคืนนั้น มาร์คจะพร่ำเรียกเธอเป็น “แบมแบม” ตลอดคืนแต่มันก็คุ้มกับสิ่งที่ได้มา เพราะจากนี้จะไม่มีผู้หญิงคนนั้นในชีวิตของมาร์คอีก!


มือบางของมินอาลูบท้องตัวเองเบาๆ พลางบอกในใจว่า ‘แกโชคดีแล้วที่มีมาร์คเป็นพ่อ’ คุณหญิงต้วนเองก็มองลูกชายกับลูกสะใภ้ด้วยแววตามีความสุข ลูกชายของนางกำลังมีผู้หญิงที่ดีพร้อมอยู่เคียงข้าง แม้ว่าทุกอย่างมันจะได้มาเพราะแผนการก็ตามที ...


หากแต่สิ่งหนึ่งที่คุณหญิงต้วนไม่รู้คืออายุครรภ์จริงของมินอา!..





สองสัปดาห์ต่อมา ประเทศโมนาโก


จินยองต้องตกอยู่ในสถานะเมียจำยอมของเจบี จะกลับบ้านก็ทำไม่ได้ ตัวเองไม่มีเอกสารอะไรสักอย่าง เรื่องงานไม่ต้องพูดถึง ไม่ได้โพล่หน้าไปให้เจ้านายเห็นเลย ป่านนี้ชื่อของเธอคงถูกคัดออกจากรายชื่อพนักงานไปเรียบร้อยแล้วล่ะมั้ง


คิดอะไรอยู่” เสียงทุ้มนุ่มดังขึ้นข้างๆหู พร้อมกับวงแขนแกร่งโอบรัดจากด้านหลัง จินยองถึงกับถอนหายใจออกมา กี่ครั้งแล้วนะที่เขาทำกับเธอแบบนี้


คิดอะไรก็เรื่องของฉัน ปล่อยเถอะค่ะ คนอื่นมาเห็นจะไม่ดี


ไม่ดียังไง กอดเมียตัวเองผิดเหรอ


คุณก็รู้ว่าไม่ใช่ ปล่อยค่ะ” น้ำเสียงแข็งๆของจินยองทำให้เจบียอมปล่อย ทั้งๆที่ในใจยังคงนึกเถียง ทะเบียนสมรสก็จดแล้วไม่ใช่เมียให้เรียกว่าอะไร?


โอเค ไม่ใช่ก็ไม่ใช่ วันนี้ผมมีนัดคุยกับลูกค้าคนสำคัญคุณไปกับผมด้วยแล้วกัน


ทำไมฉันจะต้องไปกับคุณด้วย


ก็เพราะผมไม่ไว้ใจให้คุณอยู่ห่างผมไง เผลอได้ซะที่ไหน คิดจะหนีลูกเดียว”  ชายหนุ่มไม่มีทีท่าว่าจะรู้สึกผิดเลยสักนิดที่กักขังอีกฝ่ายเอาไว้กับตัว ทำเอาจินยองเม้มริมฝีปากด้วยความโกรธ...


แม้ว่าจะถูกเร่งเรื่องเวลา แต่จินยองไม่เร่งรีบในการแต่งตัวเลยสักนิด ยังคงเอื่อยเฉื่อยให้เจบีนั่งรอ และแน่นอนว่าเขาพอจะมองออกว่านี่คือวิธีการเอาคืนของจินยอง


งานล้นหัวไม่เหนื่อยเท่ามีเมียดื้อ” เจบีพูดเสียงนิ่งๆ เดินตรงมาหาหญิงสาวที่กำลังนั่งแต่งหน้าที่โต๊ะเครื่องแป้ง ดวงตาคู่สวยหันมาตวัดมองด้วยความขุ่นเขืองใจ


จะให้บอกกี่ครั้งว่าไม่ใช่ หยุดพูดเองเออเองเสียที


ไม่ใช่ แล้วที่เรานอนด้วยกัน จดทะเบียนสมรสกันนั่นมันอะไร มันไม่ใช่เครื่องยืนยันเหรอว่าคุณเป็นเมียผม” เหมือนมีบางอย่างมาจุกอก จินยองเถียงไม่ออกเลยสักอย่าง


เอ่อ...


ช่างเถอะ คุณไม่ยอมรับตอนนี้ก็ไม่เป็นไร อีกหน่อยมีลูกคุณคงยอมรับเอง รีบแต่งตัวซะ ถ้าอีกสิบนาทีไม่เสร็จ เราจะไม่ไปคุยกับลูกค้า แต่จะคุยด้วยกันบนเตียงแทน”  ทันทีที่จำใจความประโยคหลังได้ จินยองก็รีบลนลานแต่งตัวให้เสร็จตามเวลาที่อีกฝ่ายกำหนด แต่ในใจลึกๆแล้วยังกังวลกับเรื่องลูกที่เขาพูดถึง ไม่ได้ป้องกันมันก็เป็นไปได้สูงที่จะมีลูกเกิดขึ้นมาจริงๆ แล้วถ้ามีจริงๆจะชีวิตของเธอจะเป็นยังไง ในเมื่อไม่ได้ต้องการความสุขสบาย สิ่งเดียวที่ไขว้หาคือความครวที่อบอุ่นแต่เต็มไปด้วยความรักต่างหาก


คุณรักฉันบ้างไหม” เสียงหวานพึมพำเบาๆ... ถึงแม้ว่าจะยืนด้วยตนเองตั้งแต่ทุกคนในครอบครัวตายด้วยอุบัติเหตุรถคว่ำ แต่ในความจริงตลอดชีวิตที่เหลือก็อยู่เพื่อรอใครสักคนเข้ามาเติมเต็มความอบอุ่นและสิ่งที่ขาดไป ถ้าเจบีพูดออกมาสักนิดว่า “รัก” เธอเองก็พร้อมที่จะทิ้งความงี่เง่าและความเคลือบแคลงใจทั้งหมดเพื่อเริ่มต้นกับเขา …ถึงจะทำตัวพยศใส่ แต่ลึกๆแล้วกำลังรอ...รอให้เขารักเธอสักนิด


เจ้านายเคยบอกรักคุณจินยองไหมครับ” แจ็คสันเปิดปากตามผู้เป็นนาย เพราะพอจะรู้ว่าสถานการณ์ของทั้งคู่เป็นเช่นไร


จำเป็นต้องบอกด้วยเหรอ ของแบบนี้มองไม่ออกหรือไง


จริงอยู่ที่ผมพอจะมองออกว่าเจ้านายรู้สึกยังไงกับคุณจินยอง แต่นั่นก็เพราะผมรู้จักเจ้านายมานาน ต่างจากคุณจินยองนะครับ เธอเพิ่งรู้จักแค่ไม่นาน ถ้าดูออกผมว่าเธอเก่งเกินไปแล้วล่ะ บางอย่างแค่การกระทำมันไม่พอหรอกครับ ต้องคำพูดด้วย” ดูเหมือนแจ็คสันจะกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญคอยให้คำปรึกษาไปเสียแล้ว และแน่นอนว่าเจบีไม่อยากรู้สึกด้วยจนต้องขอคำปรึกษาจากลูกน้อง


ไม่ต้องพูดมากน่า ฉันแค่รู้สึกว่ามันไวเกินไปที่จะบอกความรู้สึกมันก็เท่านั้น ถึงเวลาฉันก็พูดเองแหละ


ไวเกินไปที่จะบอกตลกน่าเจ้านาย ตอนเจ้านายได้เธอก็แค่ไม่กี่วันเอง ผมไม่เห็นได้ยินเจ้านายบ่นเลยว่าได้เธอไวเกินไป


แจ็คสันแกชักจะกวนใหญ่แล้วนะ ”  เจบีทำเสียงเข้มใส่ แต่อีกฝ่ายคลี่ยิ้มยักคิ้วเชิงไม่แยแส เพราะผู้หญิงที่เรียกได้ว่ามีอิทธิพลต่อเจ้านายกำลังเดินลงมาพอดี คงไม่กล้าลุกขึ้นมามาวิ่งไล่เตะตนเองต่อหน้าเธอแน่


คุณจินยองมาแล้วครับเจ้านาย


รอดไปนะแก” ชายหนุ่มชี้หน้าอีกฝ่าย แล้วเบนสายตาไปมองหญิงสาวที่กำลังเดินลงบันไดมา ไม่รู้ว่าคิดไปเองไหม แต่เธอสวยขึ้นทุกวันจนมองเท่าไหร่ก็ไม่เบื่อ


จะไปกันได้หรือยังคะ” คำถามของจินยองทำเอาชายหนุ่มสะดุ้งเล็กน้อย อดรู้สึกขายหน้าไม่ได้ ที่เผลอมองเธอจนเคลิ้มไป  เหลือบไปเห็นแจ็คสันมันแอบหัวเราะกับท่าทีของเขาด้วย คอยดูสิ้นเดือนนี้เขาจะหักเงินเดือน โทษฐานที่หัวเราะคนหลงเมียอย่างเขา (?)

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 344 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

567 ความคิดเห็น

  1. #561 aloha_maprang (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 16:24
    ปากบอกไม่สนใจแต่ไปได้กันตอนไหนห๊ะมาร์ค เชียยูคเลยค่ะจุดนี้
    #561
    0
  2. #533 oohsebam12 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 17:35
    มาร์ค ทำอะไรลงไป ห๊าาาา!!
    #533
    0
  3. #515 babybird94 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 22:28

    เชียร์ยคได้ไหมมม หื้อออ

    #515
    0
  4. #266 ppploycb (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 00:40
    อ๋ออออออ ที่พาเข้ามาอยู่ด้วยก็คือพลาด สงสารแบม ยูคก็ดีนะ
    #266
    0
  5. #213 film1204 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 22:04
    อ่านจบสองรอบแล้วนะยังไม่มาลงให้เลยยย
    #213
    0
  6. #206 WilarponChenhong (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 13:10

    รอนะค่ะ
    #206
    0
  7. #205 aeayzii (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 20:12
    เรื่องนี้ไม่มาต่อแล้วเหรอค่ะ
    #205
    0
  8. #204 miimeen (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 03:26
    ไรท์หายเข้ากลีบเมฆแล้วหรอคะ จะเดือนแล้ว
    #204
    0
  9. #202 am_banky (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 22:48
    โว๊ยยยยยยย ขัดใจ ๆ
    #202
    0
  10. #201 Petch_pt (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 20:04
    โอ๊ยโกรธๆๆๆๆ ไม่น่าพลาดเลยพิมาร์ค
    #201
    1
    • #201-1 Aununnoon(จากตอนที่ 17)
      18 สิงหาคม 2561 / 17:56

      รอน้า รีบมาไวๆ
      #201-1
  11. #199 SDK15 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 22:01
    เบื่อพนะเอกอะโง่จุง~ไม่เคยฉลาดเอาสะเลยงะ
    #199
    0
  12. #198 SDK15 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 21:59
    แบมฮือออออออออออออออออออออออออออกูเกลียดแม่ยายเว้ยยยยยยทำกับแบมยังงี่ได้ไง
    #198
    0
  13. #197 pcnmtcn (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 17:45
    เกลียดมาร์คแล้ว!
    #197
    0
  14. #196 PatlapaSinothok (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 09:14
    สงสารแบม
    #196
    0
  15. #195 PiiProud (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 04:18
    สงสารแบมมากเลย ทำไมต้องมาเจอเรื่องแย่ๆซ้ำไปซ้ำมาอย่างนี้ด้วย
    #195
    0
  16. #192 MB_MarkBam9397 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 21:54
    สงสารแบมจัม/กอดปลอบ
    #192
    0
  17. #191 Pantikar007 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 21:28
    คุณหญิงนี่ก็น่าตบชะมัด อยากให้ท่านทูตมาจังคุณหญิงจะได้รู้ว่าน้องงแบมไม่ใช่ผู้หญิงต่ำๆที่เคยด่า เป็นถึงลูกสาวท่านทูตอีหนูมินก็เทียบไม่ได้ ///อินจัด
    #191
    0
  18. #190 มิรา (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 21:07

    เกลียดมาร์คและครอบครัวมาร์คจริงๆ ดีแล้วแบมที่เดินออกมา

    #190
    0
  19. #189 11375 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 19:21

    นี่เชียร์ให้แบมกระทืบมินอาให้แท้ง บอกคุณหญิงเคยรับขวัญหลานคนแรกแบบนี้ ขอรับขวัญหลานคนที่สองด้วยวิธีเดียวกัน กระทืบให้ตกเลือดชัวร์ๆก่อนค่อยออกไปกับยูคยอม รุนแรงไปมั้ยนะ 555555555

    #189
    0
  20. #188 Wandee Dee Sarpramoo (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 15:04
    เจ็บแทนแบม พระเอกฉลาดน้อยไปหน่อย
    #188
    0
  21. #187 GandaManeetaem (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 14:37
    ทำไมรวยแต่โง่อ่ะคุณหญิง เบื่อพระเอกมากๆ
    #187
    0
  22. #186 เบค่อนน้อย exo (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 14:20
    งื้ออดีใจมสกที่ไรต์กลับมา คิดถึงเรื่องนี้มากก ทำไมมาร์คไม่ทำให้เด็ดขาดเล่าา
    #186
    0
  23. #185 mt9333 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 13:55
    เบื่อพระเอกโง่จริง พระรองก็ไม่ทำให้ชัดเจนของความรู้สึก หื้มมมมหมั่นไส้แบมมีแฟนใหม่เลยยย
    #185
    0
  24. #184 Amyy702 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 13:23
    เย้ๆรอนะคะะ
    #184
    0
  25. #183 นกน้อยของบอสแบม (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 12:50
    ไรท์กลับมาแล้ว ^^ ดีใจ
    #183
    0