[GOT7] ระหว่างเราสองคน (Markbam , Bnior)

ตอนที่ 14 : EP14 | หลอก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,085
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 310 ครั้ง
    14 พ.ค. 61

 

[GOT7] ระหว่างเราสองคน | EP14

 

 

   

            โมนาโก

 

เจบีตื่นขึ้นมาในช่วงสายของอีกวัน ในอ้อมกอดของเขายังมีร่างหญิงสาวที่เขาได้กอดทั้งคืนซุกอยู่ ดวงตาคมกวาดมองใบหน้าที่กำลังหลับพริ้ม ในใจมันรู้สึกมีความสุขที่รู้ว่าเขาคือคนแรกของเธอ 

 

อื้อ...” เสียงหวานของจินยองครางเบาๆในลำคอ ชายหนุ่มรู้ว่าหญิงสาวกำลังจะตื่นจึงแสร้งปิดเปลือกตาลง ทำเหมือนว่าตนเองยังอยู่ในนิทรา

 

ดวงตาหวานปรือลืมขึ้นสิ่งแรกที่เธอเห็นคือแผ่นอกกว้างเปล่าเปลือยของเจบีที่กำลังซุกอยู่ อดไม่ได้ที่จะขยับมองหน้าเขาผู้ชายที่ได้สิ่งที่ตนเองหวงแหนทั้งชีวิตไป พอเห็นใบหน้าหล่อคมน้ำตามันก็เอ่อไหลออกมาไม่ยอมหยุด ถามตัวเองซ้ำๆว่าทำไมเธอถึงต้องตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ ...เน้นย้ำนะว่าไม่ได้รักเขา แต่เจ็บทุกครั้งเมื่อความทรงจำครั้งเก่าที่เขาเคยช่วยเธอเอาไว้มันผุดขึ้นมาในหัว 

 

ผู้ชายคนนี้เคยช่วยเธอเอาไว้ ทำให้เธอรู้สึกปลาบปลื้ม แต่ทว่าท้ายที่สุดอาจเป็นเพียงการสร้างภาพให้เธอปลาบปลื้มตายใจ แล้วจับเธอมากักขังเอาไว้แบบนี้....

 

โง่จริงๆเลนนะจินยอง’  น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าไหลอาบแก้มเนียน เธอพยายามเก็บเสียงในนิ่งเบาที่สุดไม่ให้อีกฝ่ายรู้ว่าบัดนี้คนถือดีอย่างเธอกำลังอ่อนแอจนมองงไม่เห็นทางออกในทุกๆเรื่อง

 

เจบีถึงแม้ว่าจะหลับตาอยู่ แต่เขารู้ตลอดเวลาที่จินยองร้องไห้ ต่อให้พยายามร้องเบาแค่ไหน กายของเธอก็สั่นไหวไปด้วยแรงสะอื้น  ทำให้ชายหนุ่มอดทนที่จะทำนอนนิ่งไม่รู้ไม่ชี้อีกต่อไปไม่ไหว

 

ฉันจะรับผิดชอบในทุกอย่าง ที่ฉันทำลงไป”  เสียงทุ้มเอ่ยขึ้น ทำให้จินยองใจกระตุกวูบไม่คิดว่าเขาจะตื่นแล้ว ไม่มีคำพูดตอบโต้อะไรจากจินยองทั้งนั้น แต่กลับขืนตัวออกจากอ้อมกอดของเจบี แล้วก้าวขาลงจากเตียง

 

จินยอง...ฉันบอกจะรับผิดชอบทุกอย่างไงล่ะ

 

ฉันไม่ต้องการ ถ้าคุณจะสำนึกผิดจริงๆแล้วล่ะก็ แค่ส่งฉันกลับบ้านก็พอ

 

แต่เธอเป็นเมียของฉันแล้วนะจินยอง” ทันทีที่ได้ยินเขาประกาศสิทธิ์เช่นนั้นเจ้าของร่างบางก็หันมาตวัดสายตามอง สายตาที่แฝงไปด้วยความโกรธเคืองที่ไม่รู้ว่ามันจะหายไปจากแววตาคู่หวานนั่นเมื่อไหร่

 

คนอย่างฉันคงไม่เหมาะที่จะรับตำแหน่งสูงขนาดนั้นนหรอกมั้งคะ...แต่ถ้าจะได้ฉันก็ไม่อยากรับอยู่ดี ฉันดูแลตัวเองได้ สิ่งที่คุณควรจะทำเพื่อแสดงความรับผิดชอบคือส่งฉันกลับบ้าน” จินยองพูดจบก็เดินหายเข้าไปในห้องน้ำ ไม่มองหน้าของเจบีอีก และเธอจะไม่เอ่ยปากพูดอะไรกับเขาอีกจนกว่าจะได้กลับบ้าน!

 

จินยอง! เดี๋ยวสิ!” เจบีพยายามที่จะยื้อให้จินยองคุยกับตนเอง แต่ทว่าช้าไป เธอปิดห้งน้ำลงกลอนแล้วเอาแต่เงียบอยู่ในนั้นจนเขาได้แต่ถอนหายใจอยู่หน้าห้อง

 

ก๊อกๆ เจ้านายครับ ตื่นหรือยังครับ?” เสียงแจ็คสันเคาะประตูห้องนอน เจบีจึงหยิบเสื้อคลุมนอนมาสวม แล้วเปิดประตูให้ลูกน้องคนสนิท

 

มีอะไรแจ็คสัน?”

 

คือว่าลูกน้องที่ไทยส่งข้อมูลของคุณจินยองมาให้ครับ รู้สึกว่าเราจะจับผิดตัวมาจริงๆ” ชายหนุ่มมีสีหน้าเคร่งเครียด หากแต่ในความจริงแล้วใบหน้านั้นก็แค่แสร้งทำขึ้นมาอย่างแนบเนียน เพราะรู้มาตั้งแต่แรกแล้วว่าจับมาผิดตัว

 

ผิดตัวจริงๆสินะ” ชายหนุ่มที่พอจะรู้ตั้งแต่เมื่อคืนที่ได้สัมผัสจินยองจริงๆจังๆ  ถอนหายใจยาว บัดนี้ไม่ได้รู้สึกลำบากใจที่จะรับผิดชอบ แต่กำลังคิดมากว่าจะทำอย่างไรให้จินยองยอมพูดคุยกันดีๆมากกว่า เพราะดูๆแล้วเธอโกรธเคืองเขาเอามากๆเลย

 

ครับ และอีกเรื่องหนึ่งที่ได้รับรายงานมา งานแต่งของคุณมาร์คถูกเลื่อนออกไป หนำซ้ำเขาซื้อบ้านให้คุณแบมแบมด้วย ผมคิดว่าบางทีคุณมาร์คเขาอาจจะไม่ยอมแต่งงานกับคนอื่น คงอยากจะลงหลักปลักฐานกับคุณแบมแบมมากกว่า

 

นายกำลังบอกอะไรฉันเป็นนัยๆ ใช่ไหมแจ็คสัน” การที่คนสนิทอธิบายยอะไรออกมายืดยาว ทำให้ชายหนุ่มรู้ทันทีว่าคนๆนี้กำลังบอกอะไรเป็นนัยๆกับตนอยู่

 

ไม่ใช่หรอกครับ ผมไม่ได้บอกเป็นนัย แต่ผมจะบอกตรงๆ ผมคิดว่าคุณแบมแบมโตพอที่จะแก้ปัญหาทุกอย่างเองได้ ไม่แน่อาจจะทำได้ดีกว่าที่เจ้านายพยายามช่วยด้วย ผมว่าเจ้านายถอยออกมาสนใจเรื่องของตัวเองดีกว่า ผมเห็นนะครับว่าสายตาที่เจ้านายใช้มองคุณจินยองน่ะ มันพิเศษกว่าที่มองผู้หญิงคนอื่นๆ

 

นายกำลังพูดอะไรแจ็คสัน ฉันจับเขามาก็เพราะต้องการแยกให้ห่างจากมาร์คก็เท่านั้น ไม่ได้มีอะไรพิเศษ” เจบีสวนตอบทันควัน หากแต่ฮัลเบิร์ตส่ายหัวไม่เชื่อคำพูดของเจ้านาย

 

ถึงแม้ว่าจะพร่ำบอกว่าจับมาเพราะต้องการแยกให้ห่างจากคุณมาร์คก็เถอะ แต่คนอย่างเจ้านายผมคิดว่ามีวิธีที่ดีกว่าจับตัวมาอยู่แล้ว...ที่จับมาผมว่าเจ้านายอยากเก็บเธอเอาไว้ใกล้ตัวมากกว่า... ”

 

แจ็คสัน ...นี่นาย

 

พูดแทงใจดำใช่ไหมล่ะครับ จะทำอะไรก็รีบๆหน่อยเถอะครับ เท่าที่รู้มาเธอไม่ใช่ผู้หญิงใจง่ายเสียด้วย นี่ครับประวัติทั้งหมดของคุณจินยอง ผมขอตัวนะครับ” แจ็คสันยื่นเอกสารจำนวนหนึ่งให้ ก่อนจะเดินแยกออกไป ทิ้งให้เจบียืนนิ่งคิดทุกคำพูด พร้อมกับยื่นฟังเสียงน้ำกระทบพื้นที่ดังมาจากห้องน้ำ จะว่าไปแจ็คสันก็พูดถูก แค่จะแยกผู้หญิงคนหนึ่งให้ออกห่างจากคนที่แบมแบมรัก มีตั้งมากมายหลายวีธี แต่ทำไมเขาถึงได้เลือกจับมาไว้ใกล้ตัวเสียขนาดนี้กัน?....

 

  

จินยองออกมาจากห้องน้ำเธอพยายามไม่สนใจชายหนุ่มที่อยู่ร่วมห้องเดินตรงไปเปิดตู้เสื้อผ้า แน่นอนว่าเธอชะงักไปเพราะในตู้ไม่มีเสื้อผ้าของเธอสักชิ้น อยากจะกัดลิ้นตัวเองนัก ลืมไปได้ยังไงว่าไม่ได้อยู่ห้องตัวเอง!

 

ฉันจะสั่งให้คนเอาเสื้อผ้ามาให้

 

ไม่จำเป็นฉันไปเองได้” จินยองพูดอย่างทระนงทั้งๆที่ตนเองมีเพียงเสื้อคลุมอาบน้ำห่อหุ้มกายอยู่เท่านั้น

 

ไม่ได้ ห้ามออกไปในสภาพอย่างนี้นะ

 

อย่าขวางทางนะ คุณไม่มีสิทธิ์มาสั่งฉัน” จินยองพยายามเดินผ่านหน้าคนที่กำลังขวางทางเธออยู่จึงโดนรวบตัวเอาไว้ ทั้งคู่ยื้อยุดกันชั่วอึดใจ ก่อนที่จะสะดุดล้มลงไปกับเตียงกว้างทั้งคู่

 

อุ้ย!” ริมฝีปากของทั้งคู่อยู่ห่างกันแค่คืบ ภาพอันแสนเร่าร้อนต่างผุดขึ้นมาในหัวของทั้งคู่ จินยองรีบเบือนหน้าหนีรู้สึกไม่อยากสบตา ในขณะที่เจบีเองก็สลัดภาพเหล่านั้นออกจากหัวไม่อยากทำให้ผิดใจกันไปมากกว่านี้

 

จะออกไปห้องตัวเองทั้งๆที่ใส่แค่นี้จริงๆใช่ไหม?” เจบีถามเสียงดุขึ้น จินยองไม่ตอบแต่ท่าทางถือดีอย่างเห็นได้ชัด ชายหนุ่มจึงเดาออกทันทีว่ายังไงซะเจ้าหล่อนไม่ฟังคำของเขาแน่ๆ

 

ดี ... ก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าถ้าไม่มีอะไรติดตัวเลยสักชิ้น จะยังกล้าออกไปไหม” ไม่พูดเปล่ามือแกร่งจัดการดึงเสื้อคลุมของจินยองออกโดยที่เธอยังไม่ทันได้ตั้งตัวเลยสักนิด ผิวกายเนียนสวยดูนุ่มละมุนละไมนั้นไร้การปกปิดโดยอาภรณ์ใดๆ

 

ว๊าย!!! ”จินยองพยายามยื้อเสื้อคลุมคืน แต่ช้าไปเสียแล้วเจบีโยนมันออกไปไกลมือ จนเธอต้องรีบดึงผ้าห่มผืนหนามาปกปิดกาย เพราะเปลือยกายต่อหน้าตาเจบี ใบหน้าสวยจึงแดงระเรื่อด้วยความโกรธและอับอาย

 

ถ้ายังดื้อคิดจะออกไปอีก งานนี้ผ้าห่มผืนนั้นฉันจะยึดด้วย รออยู่ที่ห้องนี้แหละ เดี๋ยวสั่งให้คนเอาเสื้อผ้ามาให้

 

ฮึ!” ใบหน้าสวยสะบัดหนีไปอีกทางไม่ยอมมองหน้า เจบีเองก็ไม่อยากมองเธอเช่นกัน เพราะเขารู้ดีว่าร่างกายใต้ผ้าห่มนั้นเปลือยเปล่า มันทำให้เขาอดนึกถึงเรื่องเมื่อคืนนี้ไม่ได้จริงๆ เขาจึงเบือนหนีไปทางอื่นแล้วหยิบหูโทรศัพท์โทรเรียกแม่บ้านให้เอาจัดการเรื่องเสื้อผ้าให้

 

อีกเดี๋ยวเสื้อผ้าจะมาแล้ว หลังจากแต่งตัวเสร็จเรามีเรื่องต้องคุยกันนะ

 

ถ้าเรื่องจะรับผิดชอบนั่น บอกเลยว่าไม่ต้อง แค่ส่งฉันกลับไปก็พอ” จินยองพูดเสียงนิ่งลงยืนยันความคิดของตนเอง ความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นแค่ชั่วข้ามคืน เขาไม่ได้รักแค่อารมณ์ชั่ววูบ ขืนยอมให้เขารับผิดชอบไปอนาคตก็มีแต่เจ็บปวด...เจ็บที่เขาแค่ต้องการรับผิดชอบในการกระทำของตนเอง ไม่มีความรู้สึกพิเศษไกว่านั้น

 

ดื้อจริงนะ เมื่อคืนนี้ไม่ได้ป้องกันสักนิด ถ้าท้องไปจะทำยังไง

 

ก็ยังไม่ได้ท้องนี่ อย่าเพิ่งคิดอะไรไปไกล อีกอย่างถ้ากินยาฉุกเฉินก็ยังทัน

 

เสียใจด้วย หิมะตกหนักมากรถออกไม่ได้เลย นั่นหมายความว่าออกไปซื้อยาให้เธอไม่ได้” เจบีพูดหน้าตาเฉยไม่ทุกข์ไม่ร้อนในขณะที่จินยองหน้าถอดสี มันจะซวยเกินไปไหม

 

ไม่จริง มันไม่มาตกอะไรตอนนี้หรอก” จินยองทำท่าจะลุกไปดูที่หน้าต่าง แต่มือแกร่งดึงผ้าห่มเอาไว้ ไม่ยอมให้เธอหอบมันลงมาจากเตียง

 

ผ้าห่มต้องอยู่บนเตียงห้ามเอาไปไหน!

 

แต่ฉันจะดูหิมะ เมื่อวานมันตกแค่นิดเดียวเองนะ ไม่คลุมถนนด้วยซ้ำ

 

แต่ตอนนี้มันคลุมถนนไปแล้ว ไม่ต้องดูหรอก ฉันบอกว่ามันเป็นยังไงมันก็เป็นอย่างนั้น” คำพูดช่างดูเผด็จการเหลือเกิน และจินยองก็ไม่เชื่อคำพูดเหล่านั้นเลยแม้แต่น้อย

 

อย่าคิดว่าฉันจะเชื่อคำพูดของคุณ ฉันไม่เชื่อว่าหิมะมันจะตกจนถึงขั้นทำให้ออกไปซื้อยาไม่ได้ ฉันไม่เข้าใจคุณเลย ความสัมพันธ์แค่คืนเดียวทำไมต้องพยายามที่จะรับผิดชอบด้วย คุณน่าจะดีใจนี่ที่ฉันไม่ต้องการอะไรจากคุณ

 

เพราะ....ฉัน....ช่างเถอะ....เอาเป็นว่าฉันเต็มใจจะรับผิดชอบทุกอย่างก็แล้วกัน

 

เต็มใจเพราะรู้สึกผิดฉันไม่ต้องการหรอก ยังไงซะตอนนี้ฉันก็ยังไม่ได้ท้อง คุณไม่จำเป็นต้องมารับผิดชอบไม่ว่าจะเต็มใจหรือไม่ก็ตาม แค่ส่งฉันกลับบ้านก็พอ” จินยองตัดบทเมื่ออีกฝ่ายพยายามที่จะไม่ตอบตรงๆ 

 

ต้องการอย่างนั้นจริงๆใช่ไหม?” เจบีถามแววตาบ่งบอกว่าทุกอย่างในตอนนี้ขึ้นอยู่กับคำตอบของเธอ

 

ใช่” จินยองตอบอย่างนักแน่นพอตัว ชายหนุ่มถอนหายใจยาว ดูเหมือนไม่ว่าจะพูดยังไงเธอก็ไม่ใจอ่อนพอที่จะยอมให้เขารับผิดชอบในการกระทำของตนเอง ถ้าอย่างนั้นยื้อไปก็เปล่าประโยชน์

 

ก็ได้ ฉันจะให้จัดการเรื่องเอกสารเดินทางอย่างถูกต้องให้

 

คงไม่ต้องละมั้งพาสปอร์ตที่...เอ่อ...ฉันมีอยู่ก็น่าจะใช้ได้แล้ว แค่คุณไปส่งฉันที่สนามบินก็พอ” ร่างบางเกือบจะหลุดปากบอกไปแล้วว่าได้พาสปอร์ตมาจากแจ็คสัน

 

หืมมีพาสปอร์ตด้วยเหรอ มีได้ยังไงกันนะ มีใครแอบช่วยงั้นเหรอ” เจบีถามลอยๆเหมือนไม่ได้ใส่ใจ แต่ลึกๆข้างในแล้วอยากรู้คำตอบเอามากๆ

 

เรื่องนั้นฉันไม่จำเป็นต้องตอบ แค่คุณไปส่งที่สนามบินก็พอ

 

เห็นทีจะไม่ได้นะ ไม่รู้เหรอโมนาโกเป็นเมืองเลืองชื่อด้านคาสิโนเชียวนะ นั่นหมายความว่าการเข้าออกประเทศเข้มงวดกว่าที่อื่น ยิ่งเข้าตรวจได้ว่าไม่มีบันทึกของเธอตอนเข้าประเทศ มันจะเป็นเรื่องใหญ่นะ ฉะนั้นฉันจะจัดการเรื่องเองสารยืนยันและช่วยเซ็นรับรองให้เอง

 

งะ...งั้นเหรอ...จริงด้วยสินะตอนมาไม่เข้าเช็คอิน แล้วก็ไม่ได้เข้าด่านตรวจด้วยนี่” จินยองคล้อยตามเจบีเพราะเธอเองตอนมาที่นี่ เจบีก็เป็นคนจัดการใช้เส้นพาเธอเข้ามาโดยไม่ผ่านด่านอะไรเลย

 

ก๊อกๆ!” เสียงเคาะประตูดังขึ้น ทำให้การสนทนาจบลง ด้วยความอายและไม่กล้าพอที่จะมองหน้าใคร จินยองจึงรีบล้มตัวลงนอนแสร้งทำทีท่าว่าหลับอยู่ ในขณะที่เจบีเดินไปเปิดประตูห้อง

 

ชุดได้แล้วค่ะ” เสียงแม่บ้านพูดขึ้น แต่จินยองไม่เข้าใจความหมายเพราะภาษาที่ทั้งคู่ใช้สื่อสารกันเป็นภาษาฝรั่งเศส จะว่าไปแล้วในบ้านหลังนี้มีไม่กี่คนที่สื่อสารภาษาอังกฤษกับเธอได้นอกนั้นใช้ภาษาฝรั่งเศส(โมนาโก ภาษาราชการคือฝรั่งเศส)กันหมดเลย

 

บอกแจ็คสันฉันจะจดทะเบียนสมรส เตรียมเอกสารทุกอย่างให้พร้อม เอ่อแล้วก็ภายในวันนี้นะ” เจบีก็พูดกับแม่บ้านเป็นภาษาฝรั่งเศสเช่นกัน จินยองที่นอนฟังอยู่เงียบๆก็ไม่อาจเข้าใจว่าเขาพูดอะไรกัน ส่วนเจบีนั้นในเมื่อเขาพยายามพูดกล่อมเธอดีๆแล้วเธอไม่ยอมจะพยายามยื้อ ตื้อด้วยคำพูดไปก็เปล่าประโยชน์ก็เลยเริ่มเล่นไม้แข็ง เขาจะรั้งเธอเอาไว้ด้วยวิธีขี้โกงอย่างนี้แหละ รอให้มีลูกสักคนสองคนแล้วให้เธอเลือกใหม่อีกทีว่าจะยอมให้เขารับผิดชอบไหม

 

ค่ะ” เสียงแม้บ้านตอบรับก่อนที่จะมีเสียงประตูปิดลง จินยองจึงขยับกายลุกขึ้นยื่นมือมารับเสื้อผ้าจากเจบี

 

อีกเดี๋ยวเอกสารจะมาแล้ว ตอนนี้เธอเปลี่ยนเสื้อผ้าได้ตามสบายนะ ฉันจะไปอาบน้ำ” เจบีพูดแล้วเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ ท่าทางไม่ได้สนใจเธอเหมือนตอนเพิ่งตื่นเลยสักนิด จะว่าไปดูๆไปแล้วเขาเหมือนจะโล่งใจด้วยซ้ำมั้ง

 

สุดท้ายแล้วคุณเองก็ดีใจที่ไม่ต้องมารับผิดชอบอะไร” จินยองพึมพำเสียงเบา เลือกเองว่าไม่ต้องการให้รับผิดชอบ เลือกเองว่าจะไม่ยอมเจ็บปวดทนอยู่กับความรับผิดชอบของเขาโดยที่เขาไม่รัก แต่ทำไมเหมือนลึกๆแล้วกำลังหวังบางอย่างอยู่

 

ร่างบางกำลังจ้องมองเอกสารภาษาฝรั่งเศสจนตัวอักษรมันแทบจะหลุดออกมาจากกระดาษอยู่แล้ว แต่หาเข้าใจความหมายของเหล่าตัวอักษรเหล่านั้นไม่ ทำเอาชายหนุ่มที่ลอบมองปฏิกิริยาอยู่ลอบยิ้มบางๆ มั่นใจเต็มร้อยว่าเธอไม่เข้าใจภาษาเป็นแน่แท้

 

มัวแต่จ้องทำไมไม่เซ็นสักทีล่ะ

 

ฉันไม่เข้าใจนี่น่า ทำไมตรงใกล้ๆที่ฉันจะเซ็นถึงได้มีช่องให้อีกคนเซ็นด้วย แล้วทำไมต้องเซ็น2ใบ ไม่เข้าใจเลย” จินยองถามสายตาเต็มไปด้วยความกังวล แจ็คสันที่นั่งอยู่ข้างทนายกับคนที่ดูเป็นพนักงานราชการของโมนาโก ก็ไม่มีทีท่าว่าจะเข้ามาช่วยสักนิด

 

ไม่ต้องคิดมากหรอกน่า เซ็นๆไปเถอะ เซ็นช้าเธอก็จะได้กลับบ้านช้านะ” คำพูดของเจบีดูเหมือนจะได้ผล จินยองลงมือหยิบปากกาขึ้นมาเซ็นทันทีที่ได้ยินว่าจะได้กลับบ้าน เพียงไม่กี่อึดใจจินยองก็เซ็นเสร็จทั้งสองใบ ชายหนุ่มจึงหยิบไปเซ็นต่อจากเธอ ลายเซ็นในช่องว่างถูกเติมจนครบ ทนายทำหน้าที่ต่อโดยยื่นให้พนักงานราชการผู้นั้นประทับตราอะไรสักอย่าง

 

เรียบร้อยแล้วครับเจ้านาย” แจ็คสันพูดขึ้นพลางหยิบเอกสารสองใบใส่ซองอย่างดี ส่วนผู้เป็นนายก็คลี่ยิ้มบางๆ แล้วขอบคุณบุคคลทั้งสองที่เสียสละเวลามาช่วยเขาในการจดทะเบียนสมรสนอกสถานที่เช่นนี้

 

ที่นี่ฉันก็กลับบ้านได้แล้วใช่ไหม?”

 

จะกลับไปไหนล่ะ ก็ในเมื่อที่นี่เป็นบ้านของเธอ” คำพูดของชายหนุ่ม ทำให้จินยองแสดงสีหน้าไม่เข้าใจออกมาอย่างชัดเจน จนกระทั้งได้ยินประโยคถัดมา

 

ตอนนี้เธอไม่ใช่ปาร์คจินยองเลขาของมาร์คแล้ว แต่เป็นปาร์คจินยองภรรยาของฉัน เธอก็ต้องอยู่ที่นี่กับฉันถูกไหม

 

คุณพูดเรื่องอะไร เราตกลงกันแล้วนี่ ว่าคุณจะปล่อยฉันไป แล้วเอกสารนั่นฉันก็เซ็นไปแล้วด้วย” จินยองสีหน้าเริ่มเปลี่ยนไป ไม่เข้าใจในสิ่งที่อีกฝ่ายสื่อออกมา ชักเริ่มสังหรณ์ใจไม่ดีชอบกล

 

ที่เซ็นไปนั่นมันทะเบียนสมรสต่างหาก แล้วเรื่องปล่อยอะไรนั่น จำไม่ได้แล้ว...ลืม” เจบีพูดออกมาง่ายๆ ก่อนจะเดินขึ้นห้องนอนไป ทิ้งให้จินยองยืนนิ่งอยู่ในห้องรับแขก

 

แจ็คสัน ทำไมคุณไม่บอกฉัน” จินยองหันไปถามชายอีกคนที่เอค่อนข้างจะเชื่อใจ และแน่นอนว่าเขาทำหน้าตาใสซื่อ เหมือนไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย

 

เจ้านายบอกว่าจะจดทะเบียนผมคิดว่าคุณตกลงปลงใจกันแล้ว ไม่คิดว่าจะโดนหลอกให้เซ็น” คำว่า “หลอกให้เซ็น” ช่างเป็นคำที่ทิ่มแทงใจดำของจินยองเสียจริงๆ

 

ฉะ...ฉัน..จะทำยังไง ฉันไม่ได้อยากจะเซ็นทะเบียนสมรสนะ” ดวงตาสวยคมเริ่มมีน้ำตาเอ่อคลอออกมา แจ็คสันเห็นแล้วสงสาร แต่ช่วยอะไรไม่ได้อยู่ดี

 

มาถึงขั้นนี้แล้วผมทำอะไรไม่ได้หรอกครับ เอาเป็นว่าคุณไปคุยกับเจ้านายของผมเองเถอะ” จินยองจำใจต้แงเดินตามเจบีขึ้นไปบนห้องเพื่อพูดคุยกับเขาให้รู้เรื่อง เพราะอยู่ตรงนี้แจ็คสันไม่สามารถช่วยอะไรได้

 

ก๊อกๆ” มือนุ่มเคาะประตูห้องนอนตามมารยาท ไม่ถึงอึดใจคนในห้องก็ส่งเสียงอนุญาตให้เข้าไปได้ หากแต่ทันทีที่ประตูเปิด ดวงตาสวยดุก็เบิกกว้าด้วยความตกใจ

 

กรี๊ด! ” เสียงกรี๊ดที่แสบแก้วหูดังขึ้นทันที ชายหนุ่มรีบเคลื่อนตัวมาปิดปากไม่ให้เธอส่งเสียงไปมากกว่า แล้วจัดการเปิดประตูห้องลงกลอนไม่ให้เข้ามาขัดจังหวะ?

 

จะกรี๊ดทำไม

 

ก็ไม่ให้กรี๊ดได้ไง คุณโป๊อยู่แต่ดันให้ฉันเข้ามา คุณมันบ้าที่สุดเลย” หญิงสาวพูดเมื่อดิ้นหลุดออกจากวงแขนแกร่ง แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ยอมหันหน้าไปมองอีกฝ่ายอยู่ดี

 

ไม่ได้ถึงขั้นนั้นซะหน่อย ฉันยังใส่บ็อกเซอร์อยู่นะ

 

บ็อกเซอร์ตัวเล็กแค่นั้นเนี่ยนะ คุณมันบ้าไปแต่งตัวให้เรียบร้อยเลย” แทนที่เจบีจะรีบๆทำตามที่สั่งเข้ากลับบเดินเข้ามาสวมกอดด้านหลังอย่างถือวิสาสะทำเอา จินยองสะดุ้งด้วยความตกใจ

 

โกรธเหรอ?” เสียงทุ้มกระซิบถามข้างหู จินยองรู้สึกใบหน้าร้อนผ่าวไปหมด เพราะรู้สึกได้ว่าน้ำเสียงนั่นอ่อนโยนเป็นพิเศษ

 

จะโกรธกว่านี้ ถ้าคุณไม่ใส่เสื้อผ้าให้มันเรียบร้อย

 

พอดีกำลังจะเปลี่ยนเสื้อผ้าไปทำงานน่ะ ไม่ได้ตั้งใจจะยั่วเธอนะ” เขายังคงพูดอย่างนิ่งๆตามลักษณะของตัวเอง แต่จินยองถลึงตาโตไปแล้ว

 

นี่คุณ!

 

ช่วยติดกระดุมเสื้อหน่อยสิ” ยังไม่ทนจะอ้าปากว่า เขาก็หยิบเสื้อมาสวม แล้วบอกให้เธอช่วยติดกระดุมให้ จินยองอิดออดจะไม่ยอมช่วย เขาจึงถอดเสื้อออกอีกครั้งหนึ่ง

 

คุณถอดทำไมอีก

 

ก็ดูเหมือนเธอไม่อยากให้ใส่นี่

 

บ้า คุณมันคนบ้าใส่เดี๋ยวนี้เลยนะ” จินยองพูดบังคับพร้อมทั้งพยายามขยับเสื้อของอีกฝ่ายให้เข้าที่เข้าทาง จึงเหมือนภาพแสนหวานที่ภรรยาช่วยสามีแต่งตัวไม่มีผิด

 

มือเรียวขยับติดกระดุมเสื้อเชิ้ตให้ เรียวเผลอไปสัมผัสเนื้อแน่นของอีกฝ่ายบ้างโดยที่ไม่ได้ตั้งใจ แต่ทว่าใจเจ้ากรรมมันแทบจะหลุดออกมานอกอกเต้นระรัวไม่เป็นจังหวะ ทั้งจริงๆแล้วก็กำลังโกรธที่ถูกหลอกให้จดทะเบียนสมรส ความรู้สึกของเธอสับสนปนเปกันจนแทบจะแยกออกไม่ถูก ผู้ชายคนนี้กำลังเล่นอะไรกับหัวใจของเธอ

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 310 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

567 ความคิดเห็น

  1. #523 0936756406 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 08:03

    ร้ายทุกคน55

    #523
    0
  2. #263 ppploycb (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 23:26
    โอ้โหห วางแผนเก่งกันจริงๆ
    #263
    0
  3. #126 AonKhwannate (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 12:57
    ชอบคู่นี้ 55
    #126
    0
  4. #125 lovebam2x (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 06:46
    เจบีร้ายอ่ะ แต่ชอบนะ 5555555
    #125
    0
  5. #123 Ploy Snw (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 02:21
    แหมมม คุงเจบี อีตาบร้าาา!! หลงเมียถูกมะ
    #123
    0
  6. #121 PiiProud (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 16:48
    แจบอมเจ้าเล่ห์มาก
    #121
    0
  7. #120 Elle.m (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 14:57
    เขินค่ะเขินนนนนน เจบีร้ายยยยย
    #120
    0
  8. #119 dada0627 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 12:06
    คิคิคิ อิตาบร้านี่ หลอกจดทะเบียนซะเลย เขินอ่ะ >\\\<
    #119
    0
  9. #117 annywillson (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 07:07
    ปากแข็งเก่งงงงง งืออออออ
    #117
    0
  10. #116 MBam (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 22:09
    รู้สึกอะไรก็พูดไปปป
    #116
    0
  11. #115 ดาวนี่ขี้กระจาย (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 21:54
    อิอิเขิลเลยง่าาพี่บีคนเฬววว
    #115
    0