วงโคจรของดาวเสาร์

ตอนที่ 2 : Ep.2 ชื่อต้นไม้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 96
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    22 มิ.ย. 61

ตืดๆๆๆ~ เสียงนาฬิกาปลุกที่ผมตั้งไว้ดังขึ้นผมลุกขึ้นมาปิดมันก่อนจะเก็บที่นอนล้างหน้าอาบน้ำเตรียมของใส่บาตรพระตอนเช้า


ผมลงมาในครัวก่อนจะเริ่มทำกับข้าวใส่บาตรผมตักข้าวใส่ถุงขนาดกลางเเละต้มจืดไว้ห้าถุงก่อนจะถือออกมารอพระหน้าบ้านไม่นานพระก็เดินมา ผมยกมือไหว้ก่อนจะเอาข้าวกับกับข้าวใส่บาตร

พระเเละรับพร


"โยมพึ่งย้ายมาเหรออาตมาไม่เคยเห็นหน้าโยมเลย" พระท่านพูดถาม


"ใช่ครับ ผมพึ่งย้ายมาเมื่อวานครับ" ผมตอบส่วนท่านก็พยักหน้า


"โยมนี่แปลกนะที่อาตมาเห็นอายุเท่าๆโยมนี่เเทบไม่ทำบุญกันเลยโดยเฉพาะหมู่บ้านนี้ถึงจะมีวัยเท่าๆโยมเเต่ก็ไม่เคยเห็นใครใส่บาตรสักคนจะมีก็นานๆทีเห็นมีรุ่นโยมมาใส่บาตรเเบบนี้อาตมาค่อยชื้นใจหน่อย" พระท่านพูดยิ้มๆก่อนจะเดินไปบิณบาตรต่อ


  ผมลุกขึ้นก่อนจะเข้าบ้านไปกินข้าวเช้าขณะที่ผมกินข้าวผมก็เลื่อนดูช่องข่าวที่ผมดูประจำนั่งฟังข่าวไปพร้อมกินข้าวไปเรื่อยๆก็คือสิ่งที่ผมชอบทำหลังกินข้าวเสร็จผมก็ปิดโทรทัศน์เอาจานไปล้างเเล้วเตรียมตัวไปซื้อของนอกบ้าน


ของที่ผมจะซื้อก็ไม่มีอะไรมากหรอกผมก็เเค่อยากได้ต้นไม้มาปลูกไว้ก็เท่านั้นเองบ้านที่ผมเคยอยู่กับเเม่กับพ่อเต็มไปด้วยต้นไม้พอมาอยู่บ้านหลังนี้ที่ไม่ค่อยมีต้นไม้มันก็รู้สึกแปลกตาเหมือนไม่คุ้นชินก็ปกติถ้าอยู่บ้านใหญ่ผมจะตื่นมารดน้ำต้นไม้ตอนเช้าเเต่ที่นี่ไม่มีต้นไม้ให้รดน้ำเลยน่ะสิ


ผมเเต่งตัวสบายๆเสื้อยืดสีเทากางเกงยีนรองเท้าผ้าใบสีดำใส่หมวกใส่เเว่น(ผมใส่เเว่นเฉยๆนะไม่ได้มีปัญหาด้านสายตาหรอก)พร้อมเงินงบ1000บาทเเต่ปัญหาก็คือผมไม่รู้แหล่งขายน่ะสิ


"โชคดีนะคะคุณ" เสียงของคุณน้าบ้านฝั่งตรงข้ามพูดบอกสามีก่อนรถของสามีจะเคลื่อนออกไป เอาเถอะลองถามดูไม่เป็นไรหรอกมั้ง


"ขอโทษนะครับคุณน้าผมขอถามอะไรหน่อยได้ไหมครับ" ผมเดินออกไปหน้าบ้านก่อนจะถามคุณน้า


"ได้สิจ๊ะถ้าน้ารู้นะ" น้าแกพูดอย่างอารมณ์ดีเเล้วยิ้มให้ผม


"คือผมกำลังจะหาซื้อต้นไม้ผมสามารถหาซื้อได้จากที่ไหนเหรอครับพอดีว่าผมพึ่งย้ายมาใหม่เลยไม่ค่อยรู้"


"อ่อเดินตรงไปสุดซอยเลี้ยวซ้ายก็เจอเเล้วจ๊ะร้านเนี้ยอยู่หัวมุมเลยเปิดหกโมงเช้าถึงหกโมงเย็นมีบริการส่งฟรีถึงบ้าน ราคาไม่เเพง เจ้าของร้านเป็นหลานชายของป้าเองเดี๋ยวป้าโทรบอกให้เจ้าเเสบมันลดราคาให้"


"ขอบคุณ คุณน้ามากครับส่วนเรื่องลดราคาไม่ต้องก็ได้นะครับผมเกรงใจ" ผมพูดพร้อมก้มหัวให้เป็นเชิงขอบคุณ


"โอ้ยไม่เป็นไรจ๊ะถือว่าน้าลดให้ต้อนรับเพื่อนบ้านใหม่ล่ะกันเนอะว่าเเต่ชื่ออะไรล่ะเรา" ป้าแกถามเเล้วยิ้มให้ผมอีกรอบ


"ผมชื่อดาวเสาร์ครับ"


"หืม ชื่อแปลกนะเนี่ย555 น้าชื่อน้าวันนะจ๊ะมีอะไรถามน้าได้ตลอดล่ะเเค่เดินมากดกริ่งหน้าบ้าน"


"ขอบคุณครับน้าวัน" ผมยกมือไหว้ขอบคุณ


"มารยาทดีนะเนี้ยเราไม่เห็นเหมือนหลานน้าเลยงั้นน้าขอตัวก่อนนะลูกพอดีมีงานบ้านต้องทำอีก"


"ครับน้าวัน" หลังจากคุยกับน้าวันเสร็จผมก็เดินไปตามที่น้าเเกบอกเดินเเค่ประมาณห้านาทีก็ถึงร้าน เป็นร้านขนาดกลางไม่ใหญ่มากไม่เล็กมากเเถมทีทั้งดอกไม้เเละต้นไม้ผมเดินเข้าไปในร้านก่อนจะมองรอบๆเพื่อสำรวจเพิ่มเติม


"ดาวเสาร์ใช่ไหม" เสียงคนพูดอยู่ที่หลังหูของผมทำให้ผมขนลุกผมถอยออกมาประมาณห้าก้าวก่อนจะหันไปมองก็เจอกับผู้ชายตัวสูงๆ


"ไม่ต้องกลัวเมื่อกี้เเกล้งเล่นเฉยๆเห็นป้าวันบอกว่ามีเด็กย้ายมาใหม่เเถวบ้านจะมาหาซื้อต้นไม้ใช่น้องรึเปล่าที่ชื่อดาวเสาร์" พี่เเกพูดเเล้วมองหน้าผม


"ชะ...ใช่ครับ" ผมตอบอย่างตะกุกตะกัก


"อืมอยากได้ต้นไม้แบบไหนให้ช่วยเลือกไหมหรือจะเดินเลือกเอง"


"ผมขอเดินเลือกเองดีกว่าครับ" ผมพูดตอบส่วนพี่แกก็พยักหน้าเบาๆก่อนจะไปนั่งที่เคาน์เตอร์คิดตังส่วนผมเมื่อไม่มีใครกวนเเล้วก็เลยเดินเลือกต้นไม้อย่างเงียบๆ ผมเลือกต้นไม้ประมาณหกเจ็ดต้นก่อนจะเดินไปจ่ายเงินที่เคาน์เตอร์


"ทั้งหมด950ลดเเล้วเหลือ500" พี่เค้าพูด


"ไม่เป็นไรครับพี่มันลดเยอะเกินไปผมคงรับไม่ได้"


"ไม่เป็นไรน้าวันบอกให้ลด"


"งั้น900ล่ะครับ" ผมลองต่อดู


"ไม่ขาย"


"850"


"ไม่"


"800"


"ไม่"


"750"


"ไม่ขาย"


"700ขาดตัวครับถ้าไม่ขายผมจะกลับบ้าน" ผมพูดส่วนพี่แกก็ทำหน้าครุ่นคิด


"อืม" พี่แกพยักหน้าก่อนจะรับเงินไปแล้วทอนกลับมา


"เดี๋ยวเอาไปส่งให้ที่บ้านตอนเย็น" พี่เค้าพูดเเล้วชี้ไปที่ต้นไม้


"ครับรบกวนด้วยครับ"


"ชื่อต้นไม้" อยู่ดีๆพี่เค้าก็พูดขึ้นมา


"ครับ?" ผมถามเเล้วมองกลับอย่างงงๆ


"ชื่อต้นไม้"


"ต้นไม้ที่ผมซื้อน่ะเหรอครับพี่จะถามผมทำไมในเมื่อพี่เป็นเจ้าของพี่ก็น่าจะรู้ชื่อของพวกมัน" ผมพูด

เเบบงงๆ


"ไม่ใช่"


"ครับ?" ผมครุ่นคิดคำที่พี่เค้าบอกอีกรอบ


"..."


"อ่อพี่ชื่อต้นไม้ใช่ไหม!" ผมพูดขึ้นพร้อมดีดนิ้วดัง เป๊าะ!


"อืม"


"อ่อครับยินดีที่ได้รู้จักครับ" ผมพูดเเค่นั้นก่อนจะเดินออกมาจากร้านเเล้วเดินกลับไปที่บ้าน


"หนูดาวเสาร์เป็นไงบ้างลูกต้นไม้ได้ลดราคาให้ไหม" น้าวันที่ยืนรดน้ำอยู่หน้าบ้านถามผม


"ลดครับเเถมลดเยอะด้วยผมเกรงใจน่ะครับก็เลยต่อราคาให้มันเพิ่มอีกหน่อย"


"โถ่ ก็น้าบอกเเล้วไงจ๊ะว่าจะลดให้"


"ขอบคุณนะครับเเต่ผมคิดว่ามันลดเยอะเกินไปมันจะส่งผลไม่ดีสักเท่าไหร่"


"อืมเอาเถอะจ๊ะวันนี้น้าทำกับข้าวเยอะสนใจมากินข้าวบ้านน้าไหม"


"ขอบคุณครับเเต่ไม่ขอรบกวนดีกว่าพอดีผมยังต้องจัดบ้านเพิ่มอีก"


"อืมจ๊ะงั้นวันหลังก็เเล้วกันเนอะ"


"ครับขอบคุณอีกครั้งนะครับน้าวัน"


"ไม่เป็นไรหรอกจ้าหนูดาวเสาร์น่ารักเเบบนี้ป้าต้องช่วยเหลืออยู่เเล้ว"


  หลังคุยกับป้าวันเสร็จผมก็เข้ามาในบ้านจัดของต่อไม่นานผมก็รู้สึกง่วงๆก็เลยเคลิ้มหลับไป


ติ่งต่องๆๆ~ เสียงกดกริ่งหน้าบ้านทำให้ผมสะดุ้งตื่นผมเดินงัวเงียลงมาหน้าบ้านก่อนจะเปิดประตูไปดูว่าใครมา


"นอนอยู่เหรอขอโทษด้วย" พี่ต้นไม้พูด


"ไม่หรอกครับพี่ต้นไม้ว่าเเต่พี่ต้นไม้มาทำไมเหรอครับ"


"ก็เอาต้นไม้มาให้" พี่ต้นไม้พูดก่อนจะขนต้นไม้ลงมา


"จริงด้วยผมลืมไปเลย หาว~~" ผมเผลอตัวหาวไปยกใหญ่ก่อนจะนั่งยองๆกอดเข่าไว้หลวมๆ อ่อผมลืมบอกไปถ้ามีอะไรมารบกวนเวลานอนจะทำให้ผมง่วงมากกว่าเดิมเป็นสองเท่า


"เป็นอะไรง่วงเหรอ" พี่ต้นไม้ถามผม


"ไม่ครับไม่ง่วงเลย" ผมตอบด้วยน้ำเสียงยู่ยี่


"อืม เเล้วจะให้เอาต้นไม้วางไว้ตรงไหน"


"อ่อตรงนี้เลยครับเดี๋ยวผมค่อยจัดทีหลัง"


"อืม" พี่ต้นไม้ทำเสียงในลำคอก่อนจะยกต้นไม้เข้ามาให้ตรงรั่วฝั่งในบ้าน


"ขอบคุณครับ" ผมยังคงพูดด้วยน้ำเสียงงัวเงีย


"ไม่เป็นไรไปนอนต่อเถอะ" พี่ต้นไม้พูดเเล้วลูบหัวผมอย่างลืมตัว


"อ่ะ ขอโทษพอดีลืมตัว" พี่ต้นไม้พูดเเล้วชักมือกลับ


"ไม่เป็นไรครับฝันดีครับ" ผมพูดก่อนจะปิดบ้านเเล้วขึ้นไปนอนส่วนต้นไม้ปล่อยไว้อย่างงั้นก่อนดีกว่า...อืมว่าเเต่ทำไมตอนที่พี่ต้นไม้ลูบหัวผมถึงรู้สึกเเปลกๆนะ

3 ความคิดเห็น