บัญชารักจอมเถื่อน

ตอนที่ 46 : บทที่ 12 (3) อัพเพิ่มมมมม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,576
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 159 ครั้ง
    15 มี.ค. 61



ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงประตูที่ดังขึ้นทำให้คนที่แต่งตัวยังไม่เรียบร้อยแตกตื่นยิ่งกว่าเก่า “พี่เอริค ถอยไปนะรัตน์จะแต่งตัว”

“ไว้คืนนี้ก็ได้” เสียงพร่าดังขึ้นอย่างขัดใจเมื่อถูกขัดด้วยคนนอกห้องที่ไม่รู้ว่าใคร นัยน์ตาสีเทาเต็มไปด้วยแรงอารมณ์และหมายมาดกับคืนนี้ทำให้แก้มของรัตน์วลีแดงขึ้นอีกหนึ่งเฉดสี

รัตน์วลีไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธ พยายามติดตะขอชั้นในแต่เพราะความลนลานทำให้ทำไม่เสร็จสักที จนชายหนุ่มต้องยื่นมือเข้ามาช่วย ซึ่งเธอก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเขาอยากจะช่วยหรือตั้งใจจะแกล้งกันแน่ เพราะขณะที่เอื้อมมือมาช่วยติดตะขอชั้นในและติดกระดุมให้ เขาก็เบียดความเป็นชายร้อนจัดใต้กางเกงมาที่ส่วนล่างของเธอไปพร้อมๆ กัน

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้งพร้อมกับกระดุมเม็ดสุดท้ายที่ถูกติด

“เข้ามา” เอริคก้มลงมาจูบที่แก้มเนียนใสหนักๆ ทีหนึ่งก่อนจะพูดเสียงเรียบ ชายหนุ่มผละห่างร่างเล็กเดินอ้อมโต๊ะไปเก็บแฟ้มเอกสาร และแก้วกาแฟที่หล่นอยู่บนพื้นขึ้นวางไว้บนโต๊ะ เขาทำทั้งหมดเสร็จก่อนที่ประตูจะเปิดออกเพียงแค่เสี้ยววินาที

“คุณเมริษามาขอพบครับ”

“ให้เข้ามา” พอบอกกับวิลเลียมผู้ช่วยวัยหกสิบเสร็จ เอริคก็หันมาพูดกับหญิงสาวที่ขยับไปอยู่มุมหนึ่งของห้องด้วยน้ำเสียงล้อเลียน “ทำท่าแบบนั้น เดี๋ยวคนก็สงสัยหรอก” เอริคว่าพลางสาวเท้ากลับไปทรุดกายลงนั่งที่เก้าอี้ทำงานหนังสีดำ

ใครจะไปเนียนเหมือนพี่ล่ะ เพราะคนที่ได้รับอนุญาตเข้ามาในห้องเสียก่อน รัตน์วลีจึงได้แต่ถลึงตาและต่อว่าคนที่ตีหน้านิ่งราวกับไม่มีอะไรขึ้นต่างจากเธอที่ระแวงไปหมดในใจ

“เมญ่า มีอะไรหรือเปล่า”

เสียงเรียบที่เอ่ยทักทำให้รัตน์วลีหันไปมองคนที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้อง ก่อนจะพบว่าหญิงสาวในชุดเดรสแขนยาวรัดรูปสีแดงเลือดนกเป็นใคร

เพราะเธอกับเอริคไม่ได้รักกันปานจะกลืนกิน เธอจึงไม่ได้รู้จักกับเพื่อนของเขามากมายขนาดนั้น จึงไม่รู้ว่าเมริษา กับเมญ่า เป็นคนๆ เดียวกัน

“ไม่มีอะไรแล้วฉันจะมาหานายไม่ได้หรือไง” เพราะคิ้วที่ขมวดเข้าหากันทำให้เมริษาคลี่ยิ้มแล้วพูดออกมาอีกครั้ง “ไปหาอะไรกินกัน มีเรื่องจะคุยด้วย”

“นี่มันเวลางาน”

“ก็คุยเรื่องงานนั่นแหละ ก็เรื่องที่ดินที่นายอยากได้มาสร้างโครงงานใหม่ไง ฉันช่วยนายได้นะ”

“ก็ได้” เอริคว่าพลางลุกขึ้นเต็มความสูง มือหนาติดกระดุมสูทขณะเดินนำเมริษาไปที่ประตูห้อง มือหนาดึงประตูห้องให้เปิดออกแล้วรอให้หญิงสาวในชุดหรูสีแดงเดินออกไปก่อน แต่ก่อนที่ร่างสูงจะออกจากห้อง ชายหนุ่มก็หันกลับไปหาหญิงสาวอีกคนที่ยังยืนนิ่งอยู่มุมห้องแล้วพูดขึ้น “รอกลับพร้อมกัน”

“รัตน์กลับเองก็ได้ค่ะ” คงเพราะใกล้เลิกงานแล้ว เขาเลยหันมาสั่งเธอแบบนั้น และคงเป็นเพราะนัยน์ตาสีเทาที่มองมาเหมือนตอนที่เขาบอกว่า ไว้คืนนี้ก็ได้ ที่ทำให้หน้าเนียนใสที่เพิ่งกลับมาเป็นปกติ ร้อนเห่อขึ้นอีกครั้ง

“รอกลับพร้อมกัน” ชายหนุ่มย้ำคำเดิมอีกครั้ง เพื่อย้ำความต้องการของตน

“ค่ะ”

พอได้คำตอบที่ตัวเองพอใจ ร่างสูงก็ก้าวออกจากห้องไป แต่แวบหนึ่งก่อนที่ประตูจะปิดลงเธอก็ได้สบตากับหญิงสาวที่เธอรู้ว่าเป็นหนึ่งในกลุ่มเพื่อนที่สนิทกันมากของเอริค

ความหวาดหวั่นในดวงตาที่เหมือนกลัวจะถูกแย่งของรักไป และมือบางที่เข้ามาคล้องแขนเอริคไว้แสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของก็ทำให้เธอรู้ถึงความรู้สึกของอีกฝ่ายได้

คงเป็นเพราะเมื่อก่อนเธอไม่ได้รู้สึกกับเอริคอย่างที่รู้สึกอยู่ตอนนี้ และคงเป็นเพราะเธอไม่เคยรู้สึกแบบนี้ใครมาก่อน เธอจึงมองไม่ออกว่าสายตาของเมริษายามมองเอริคมันไม่เหมือนเพื่อนมองเพื่อน ทว่าตอนนี้เธอเข้าใจแล้ว เข้าใจดีเสียด้วย และทั้งๆ ที่บอกตัวเองซ้ำๆ ว่าสำหรับเอริค เมริษาก็เป็นแค่เพื่อนที่สนิทกันมานานเท่านั้น แต่คงเป็นเพราะเอริคไม่ได้ว่าอะไรและปล่อยให้เธอคล้องแขนเอาไว้โดยไม่มีท่าทีจะรั้งแขนตัวเองออกละมั้งที่ทำให้ผู้หญิงที่อยู่ในสถานะไม่ชัดเจนอย่างเธออดรู้สึกหวั่นใจไม่ได้


ต่อ


แสงสว่างบนท้องฟ้าที่เห็นจากผนังด้านหนึ่งที่ทำจากกระจกบานใสสูงตั้งแต่พื้นจรดเพดานถูกกลืนหายเข้าไปในความมืดมิดได้เกือบชั่วโมงแล้ว ทว่ากรุงเทพมหานครก็ยังสว่างไสวได้ด้วยแสงไฟหลากสีจากตึกรามบ้านช่อง

รายงานการประชุมของวันนี้ ถูกพิมพ์ออกมา และจัดใส่แฟ้มวางไว้ที่โต๊ะทำงานของท่านประธานเรียบร้อยแล้วตั้งแต่เมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน หลังจากเสร็จประชุมตอนบ่ายสี่โมง ไหนจะถูกเขาเอาเปรียบอีก วันนี้มันไม่ควรจะเสร็จเสียด้วยซ้ำ ทว่าการทำงานเพื่อให้ตัวเองไม่มีเวลามานั่งคิดมาก คิดไปเองไร้สาระ ก็ทำให้มันเสร็จจนได้ แต่เพราะมันเสร็จก่อนที่คนที่บอกให้เธอรอจะกลับมา เธอจึงต้องมานั่งมองแสงไฟระยิบระยับอย่างฟุ้งซ่านอยู่แบบนี้

“เขาแค่เพื่อนกัน อย่างี่เง่าน่า” หญิงสาวกระซิบบอกตัวเอง ทั้งๆ ที่ไม่รู้ว่าจากสถานะอะไรก็ไม่รู้ที่เป็นอยู่ ตัวเองมีสิทธ์หึงไหม มีสิทธิ์หวงหรือเปล่าแต่เธอก็ยังทั้งหึงทั้งหวงอย่างไร้เหตุผล

ครืด...ครืด...

เสียงสั่นของโทรศัพท์ที่ไถลตัวไปบนโต๊ะเมื่อมีคนโทรเข้าปลุกรัตน์วลีหลุดออกจากภวังค์ เพราะคิดว่าจะเป็นเอริคโทรมาเธอจึงรีบคว้ามันขึ้นไว้ในมือ แต่พอเห็นว่าไม่ใช่หัวใจที่พองโตขึ้นก็ฟีบแบนลงทันควัน

“ว่าไงโอม”

“อยู่ไหน”

“บริษัท”

“ทำโอทีเหรอ”

“อืม” รัตน์วลีครางตอบรับความเข้าใจผิดของอีกฝ่ายไปสั้นๆ

“เหมือนกันเลย ว่าแต่...”

“โอม เดี๋ยวเราโทรกลับ พอดีมีสายซ้อน” อีกฝ่ายยังพูดไม่จบเธอก็พูดแทรกขึ้น เพราะมีเบอร์โทรเข้าแทรกเข้ามา แล้วก็เป็นเบอร์ของใครบางคนที่เธอรออยู่ หลังบอกอีกฝ่ายจบเธอก็กดวางสายทันทีโดยไม่รอให้ภูศิลป์ตอบกลับมา

“ค่ะ” รัตน์วลีกรอกเสียงลงไปทันที

“กินข้าวหรือยัง”

เสียงห่วงใยที่ดังเข้ามาทำให้ริมฝีปากของเธอคลี่กว้างขึ้น

“ยังเลยค่ะ แต่กินขนมรองท้องแล้ว” เพราะคิดว่าวันนี้คงได้กินข้าวเย็นด้วยกันเหมือนทุกวัน เธอจึงรองท้องด้วยขนมปังที่ลงไปซื้อมาจากร้านสะดวกซื้อใกล้ๆ

“ขอโทษ รออยู่ใช่ไหม”

“ก็บอกให้รอ รัตน์ก็ต้องรอสิคะ พี่อยู่ไหนแล้วคะ”

“ยังไม่เสร็จธุระเลย กลับก่อนเลยนะ แล้วก็หาอะไรกินด้วยไม่ต้องรอ”

รอยยิ้มที่คลี่ขึ้นราวกับคนบ้าๆ ทั้งๆ ที่ก่อนนี้เครียดแทบตายค่อยๆ หุบลง

“ค่ะ” เงียบอยู่นานเธอก็ตอบเขาไปในที่สุด


เมื่อพี่ไปได้ น้องก็ไปได้เหมือนกันนะคะ วินวินค่ะ

เพิ่งเห็นว่าเหลืออีกนิดหนึ่งมันจะจบบทแล้ว

เวลารีบๆ เป็นอย่างนี้ทุกทีเลย แงๆ ถือว่าของแถมวันนี้ละกันเนอะ


เลขพัสดุ นักอ่านที่ได้รับของที่ระลึกค่ะ

               1. คุณอรวรรณ RL 6186 8616 6TH

               2. คุณวริทร RL 6186 8617 0 TH

               3. คุณอัจฉรา RL 6186 8618 3TH



ฝากกดไลค์เพจด้วยนะคะ

ฝากติดตามผลงานรูปแบบ E-book เรื่องอื่นๆ ด้วยค่ะ


หน้ากากซาตาน (ฉบับปรับปรุง - เปลี่ยนปก)
สุนิตย์
www.mebmarket.com
          เพราะไม่ชอบขี้หน้าเด็กผู้หญิงแสนเชยที่มารดาเก็บมาเลี้ยง เดนนิส  นิโคลัส  เรนเดลล์   มหาเศรษฐีหนุ่มเจ้าเสน่ห์แสนจะเกลียดดวงตากลมโตใสแจ๋วที่ชอบมองตามเขาตลอดเวลา...   

รอยรักทัณฑ์มัจจุราช
สุนิตย์
www.mebmarket.com
แพทริค  โจนส์  เจ้าของธุรกิจโรงแรมบนเรือสำราญขนาดใหญ่ คาสโนวาตัวฉกาจที่ถึงขนาดลงทุนวางแผนซับซ้อนเพื่อให้ได้ครอบครองสาวสวยนางหนึ่ง แต่คนที่ได้ตัวมากลับเป็นผู้หญิงอีกคน...  


เล่ห์รักบ่วงมัจจุราช
สุนิตย์
www.mebmarket.com
     ด้วยคารม  ความหล่อเหลา  และบุคลิกอันโดดเด่นที่พระเจ้าประทานมาให้มากกว่าชายใดบนโลกนี้  ทำให้ จัสติน   เฟเรนซ์  เป็นบุรุษหนุ่มที่ทระนงตัวเป็นที่สุด แต่ความมั่นใจของเขาต้องมาสั่นคลอน...


กลรักเกมมัจจุราช
สุนิตย์
www.mebmarket.com
        ริชาร์ค  เพลสตัน  มหาเศรษฐีเจ้าของธนาคารที่มีสาขาอยู่ทั่วโลกคงจะโกรธเกรี้ยวรุนแรงที่ถูกปฏิเสธเงินว่าจ้างในการหย่า เขาถึงได้ตีแสกหน้าอย่างเลือดเย็น ทวงสิทธิ์ขาดบนเตียง...


หวานใจเจ้าพ่อเถื่อน
สุนิตย์
www.mebmarket.com
  การขึ้นมากุมบังเหียนแก๊งเจ้าพ่ออัลฟองเซ่ของ ราฟาเอล  อัลเบิร์ต  อัลฟองเซ่  ไม่ใช่เพียงเพื่อพาธุรกิจของครอบครัวออกจากมุมมืดมาสู่แสงสว่างเท่านั้น เพราะสิ่งสำคัญที่ไม่ยิ่งหย่อน...    


เถื่อนรักจอมมาร
สุนิตย์
www.mebmarket.com
     แม็กซิมัส  คาริโน  ทายาทคนสุดท้องของตระกูลคาริโนผู้แสนจะเย่อหยิ่ง เย็นชา ไม่เคยสนใจความรู้สึกของใคร นอกจากตัวเอง และเพื่อเป็นการป้องกันการถูกคลุมถุงชนที่กำลังจะเกิดขึ้น...


ประกาศิตรักเทพบุตรมาร
สุนิตย์
www.mebmarket.com
     อรอลินทร์   ถูกแผนการร้ายของคนใกล้ตัวส่งเธอไปเป็นเครื่องสังเวยให้กับ แซค เคลย์ตัน เพื่อผลประโยชน์บางอย่าง รอยราคีแห่งความผิดพลาด...


ปรารถนารักจอมทมิฬ
สุนิตย์
www.mebmarket.com
          เพราะบิดาบังคับให้แต่งงานกับผู้หญิงคนหนึ่ง ส่วนมารดาก็พยายามยัดเยียดผู้หญิงอีกคนมาให้  ไรอัน  แกรนด์   จึงไม่เลือกใครสักคน แล้วหันมาคว้า  มัลลิกา...


อาญารักซ่อนใจ
สุนิตย์
www.mebmarket.com
          ทางเลือกแกมบังคับของบิดาที่  คริสเตียน  ไม่อยากเลือกคือ เขาจะต้องเสียไร่และโรงงานผลิตเมล็ดกาแฟไป ถ้าไม่ยอมแต่งงานกับผู้หญิงที่ตัวเองเกลียดที่สุด เด็กกำพร้าอย่าง  อุรัสยา...

ทัณฑ์สวาทจอมทมิฬ
สุนิตย์
www.mebmarket.com
     หากจะบอกว่าเขาโกรธอดีตคนรักที่เลือกรับเงินก้อนใหญ่แล้วตัดสัมพันธ์เขาก็ดูจะน้อยไป เพราะมันคือความคั่งแค้นเท่านั้นที่  นิคาซิโอ  วาเลนติโน   มีต่อ   พวงชมพู...      

ฝากนิยายรีอัพด้วยค่ะ

เล่ห์ร้ายร่ายรัก

(ฉบับปรับปรุง)


 

เพราะอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นทำให้ พีชยา เจอกับผู้ชายที่เธอการันตรีสรรพคุณไว้เสร็จสรรพว่า ไร้มารยาท งี่เง่า เอาแต่ใจ และลามกเป็นที่สุดอย่าง แมทธิว เคนตัน เขาทำให้เธอไปสัมภาษณ์งานกับบริษัทในฝันไม่ทัน แถมยังลากเธอขึ้นรถแล้วก็ขโมยจูบแรกของเธอไปอย่างหน้าไม่อาย เรื่องมันคงจะจบแค่นั้นถ้าเขาจะไม่ตามมาจนถึงบ้าน แล้วยื่นข้อเสนอให้เธอไปเป็นผู้หญิงของเขา!

          แค่เพียงจุมพิตเดียวก็ทำให้นักธุรกิจที่คิดถึงแต่ผลกำไรอย่างแมทธิวยอมขาดทุนย่อยยับ เพื่อให้ได้ครอบครองเรือนร่างงดงามนั้นสักครั้ง ขนาดเธอทั้งพยศ ทั้งวิ่งหนี แต่เขาก็ยังต้องการให้เธอมาเป็นผู้หญิงของเขา และยิ่งนานวันก็ยิ่งหลงใหลเธอมากขึ้น ทว่าครั้งนี้ไม่ใช่เพียงแค่ร่างกายอีกแล้ว หากแต่เป็นทั้งหมดที่หลอมรวมเป็นผู้หญิงที่ชื่อว่า ‘พีชยา เตชะสกุล

 “ต่อไปก็อย่าหาเรื่องอีกล่ะ เพราะครั้งต่อไปเธอคงไม่มีพรหมจรรย์ไว้พิสูจน์ความบริสุทธิ์อีกแล้ว” คำพูดร้ายกาจที่หลุดออกมาด้วยความโมโหทำให้คนพูดแทบอยากชกหน้าตัวเองแรงๆสักทีสองที ยิ่งเห็นแววตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและตัดพ้อทำให้ชายหนุ่มอยากตัดลิ้นชั่วๆของเขาทิ้งเสียเดี๋ยวนั้น

มือหนายกขึ้นทึ้งผมตัวเองอย่างหงุดหงิด นี้เขากำลังจะเป็นบ้าเพราะผู้หญิงตัวเล็กๆคนเดียว ทุกครั้งที่เห็นเธอพูดหรือยิ้มให้ผู้ชายคนอื่น เขาก็แทบคลั่ง ทีกับเขาแทนที่จะออดอ้อน ทำตัวให้เขารัก เธอกลับทั้งดื้อ ทั้งรั้น ทั้งพยศ จนเขาอดโมโหไม่ได้

       “จะไปไหน” เสียงห้วนเอ่ย ร่างหนาใช้ความว่องไวกระโจนที่เดียวคว้าร่างในผ้าห่มไว้ กักขังร่างเล็กไว้ในอ้อมแขนแข็งแกร่ง

        ริมฝีปากได้รูปฉกลงบนริมฝีปากเรื่อดูดซับชกชิมความหวานฉ่ำถือสิทธิ์ความเป็นเจ้าของ แม้จะรู้ว่าอีกฝ่ายต่อต้านและขัดขืนเพียงใด แต่นาทีนี้ต่อให้ฟ้าถล่มดินทะลายลงตรงหน้า ก็อย่าหวังว่าเขาจะปล่อยให้หญิงสาวหลุดรอดจากอ้อมแขนไปได้ มือหนากระชากผ้าห่มผืนใหญ่ออกจากร่างระหง ลูบไล้ไปทั่วผิวกายเนียนนุ่มดุจแพรไหมส่งความร้อนจากฝ่ามือให้ลามเลียไปทั่วร่างเล็กสมส่วน มอมเมาหญิงสาวให้หลงอยู่ในวงวนพิศวาสของตัวเอง

ตอนนี้เขาไม่รับรู้อะไรทั้ง สิ้น รู้เพียงแต่ว่าเธอเป็นของเขา ของเขาคนเดียวเท่านั้น

นี่พรหมจรรย์ของเธอมีค่าแค่เพียงใช้พิสูจน์ ว่าเธอบริสุทธิ์ไม่ได้มั่วผู้ชายอย่างที่เขาคิดสินะ ริมฝีปากสีเรื่อยกขึ้นอย่างขมขืน ความรวดร้าวแล่นกระจายไปทั่วทั้งหัวใจแล้วค่อยๆลามไปจนทั่วร่างกาย หยดน้ำใสๆหยดลงมาจนต้องยกมือขึ้นเช็ดลวกๆ เธอไม่อยากให้เขาเห็นความอ่อนแอของตัวเอง

          พีชยากระเสือกกระสนลงจากเตียง ร่างเล็กดูต้วมเตี้ยมเดินลากผ้าห่มผืนใหญ่ มือบางยึดผ้าห่มไว้แน่น จุดหมายคือทางออกเดียวของห้องนอน

          “กรี๊ด!!!” หญิงสาวกรีดร้องลั่น เมื่ออยู่ดีๆ คนที่นอนอยู่บนเตียงก็ถลันเข้ามาอย่างรวดเร็วจนเธอตั้งตัวไม่ทัน ร่างเล็กถูกดึงให้ล่มลงบนเตียงทาบทับด้วยร่างหนาหนักอึ้ง ดวงตาสองคู่มองสบกันอย่างถอนสายตาไม่ได้





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 159 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,083 ความคิดเห็น

  1. #943 dreammo52 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 09:30
    น่าโมโหจริงๆเชียวไปกับโอมก็ได้เนอะชิ
    #943
    0
  2. #942 aemly (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 09:03
    น้องจะไปไหนนะ
    #942
    0
  3. #941 paprairat (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 00:30
    อีบุ๊กมีมั่ยค่ะ
    #941
    0
  4. #940 Napissapn (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 00:07
    นั้นไง....อีพี่
    #940
    0
  5. #939 kanokradaparima (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 23:49
    มันก็จะรู้สึกจุกหน่อยๆ
    #939
    0
  6. #938 Irish66 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 23:18


    ไปกับสาวแล้วหายต๋อมไปเลย จัดไปฝ่ายหญิงเราไปกับโอมบ้าง...หุ หุ

    #938
    0
  7. #937 alittlepink (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 23:01
    ใจร้ายยยยยย
    #937
    0
  8. #936 Motyl (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 23:00
    เดี๋ยวโอมก้มารับนุ้งรัตน์กลับเองง
    #936
    0
  9. #935 samirayu (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 17:48
    มาอีกได้ไหมมมมมม
    #935
    0
  10. #934 aemly (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 17:34
    ยังไงต่อละเนี้ย
    #934
    0
  11. #933 dokao (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 16:20
    น้องคิดมากอีกแว้ว
    #933
    0
  12. #932 LuckyTarot (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 14:33
    แหม!พี่ทำไมชอบแกล้งหนูรัตน์แบบนี้ ...แม่ยกช้อบชอบ อิอิอิ (อ้าว!^____^)
    ปล.พี่แจ้งที่อยู่ในเฟสแล้วนะ ไม่ใช่พี่ใช่มั้ย^___^
    #932
    0
  13. #930 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 05:07
    ขาดเค้าใช่ม่ะ...แจ้งที่อยู่อ่ะ
    #930
    0
  14. #929 CocoVivi (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 23:09
    ค้างงงงงงงงงง อิพี่รีบสะบัดออกเด่วนี้!!!!
    #929
    0