บัญชารักจอมเถื่อน

ตอนที่ 4 : บทที่ 2 อยากลืมกลับจำ (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,627
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 90 ครั้ง
    25 ม.ค. 61


            

                    เขาไม่ได้อยากคิดถึงมันเลยสักนิด แต่บทสนทนาและเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นมันทำให้ความทรงจำที่เขาพยายามไม่คิดถึงมัน พยายามปัดมันทิ้งทุกครั้งที่มันผุดขึ้นมาในห้วงความคิดไหลบ่าเข้ามาในความทรงจำราวกับกระแสน้ำที่ไหลทะลักออกจากเขื่อนที่พังทลายลง

                กริ๊ง...กริ๊ง...กริ๊ง

                เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นทำให้ทำให้เจ้าของร่างสูงกำยำที่กำลังยืนสูบบุหรี่อยู่หน้าสถานเริงรมย์ชื่อดังย่านใจเมืองกรุงเทพฯ ต้องควานมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงอย่างเคยชิน ก่อนจะดึงมือออกจากกระเป๋ามือเปล่าเมื่อโทรศัพท์ที่ส่งเสียงไม่ใช่โทรศัพท์ของตน นัยน์ตาสีเทาเหลือบมองเสี้ยวหน้าของเจ้าของโทรศัพท์ที่ยังกรีดร้องไม่หยุดอยู่ทางหางตาแวบหนึ่งก่อนจะหันมาสนใจบุหรี่ที่ถูกคีบมือระหว่างนิ้วต่อ

            “อยู่นอกร้าน... มาคุยโทรศัพท์...”

                ทว่าเสียงคุ้นหูที่ดังขึ้นหลังจากเสียงเรียกเข้าเงียบหายไปก็ทำให้ชายหนุ่มต้องต้องเหลือบตามองเสี้ยวหน้าหวานนั้นอีกครั้ง ก่อนจะหันไปมองแบบตรงๆ อย่างไม่เชื่อสายตา

              ใบหน้าเนียนใสที่เคยปกติไร้เครื่องสำอางแต่งแต้มวันนี้กลับถูกแต่งเติมอย่างประณีตเสียจนหวานหยด เส้นผมสีน้ำตาลเข้มถูกดัดเป็นลอนตรงปลาย ร่างบอบบางอยู่ในชุดสายเดี่ยวผ้าลูกไม้สีดำขับผิวขาวเนียนให้ดูกระจ่างใสขึ้นอีก และแม้ว่าเดรสตัวนั้นจะยาวเหนือเข่าขึ้นมาเล็กน้อยซึ่งเรียกว่าไม่ได้สั้นมากและไม่ได้คว้านคอลึกจนน่าเกลียด ทว่าแบบที่เป็นแบบเข้ารูปช่วงบนก็ทำให้สัดส่วนโค้งเว้าถูกอวดโฉมอย่างละเอียดลออ ท่อนขาที่โผล่พ้นออกมาจากกระโปรงบานพริ้วเรียวสวย และนวลเนียนอย่างที่เขาไม่เคยสังเกตุเห็น บางทีอาจเป็นเพราะปกติเธอชอบใส่กางเกงขายาว แม้แต่ชุดนักศึกษาของเธอยังเป็นพลีทยาวเลยเข่ามาเกือบคืบ

                หญิงสาวตรงหน้าสลัดภาพเด็กสาวกะโปโลได้อย่างไม่เหลือคาบ จนเขาแทบไม่เชื่อสายตาตัวเองว่าเธอคือผู้หญิงคนเดียวกับเด็กเมื่อวานซืนจอมกวนประสาทคนนั้น

                ไม่หนีกลับก่อนหรอกน่า อือๆ กำลังจะกลับเข้าไปแล้ว”

                เสียงหวานคุ้นหูดังขึ้นอีกครั้ง แต่เพราะครั้งร่างบางกำลังสาวเท้าก้าวห่างออกไปแต่เสียงที่ดังเข้ามาในโสตประสาทนั้นจึงเบาจนเกือบไม่ได้ยิน แต่เสียงแผ่วนั้นก็ทำให้เอริคหลุดออกจากภวังค์ความคิด

เสียงเพลงอึกทึกจากวงดนตรีชื่อดังที่กำลังเป็นที่นิยมและเสียงโหวกเหวกของผู้คนที่คุยกันด้วยเสียงดังโหวกเหวกแข่งกับเสียงเพลงกระหึ่มก้องดังผ่านออกมาจากประตูผับที่ถูกเปิดออกด้วยฝีมือหญิงสาวที่เขายังไม่สามารถละสายตาจากเธอได้ และทั้งๆ ที่บอกว่าอย่าไปสนใจ แต่สองขาแกร่งกลับก้าวเเดินตามแผนหลังบอบบางอย่างที่เขาเองก็ไม่รู้ตัว ทว่าทันทีที่เขาเดินผ่านประตูผับเข้ามาร่างเล็กๆ ก็ลับหายไปในกลุ่มผู้คนหนาแน่นเสียแล้ว

         เอริคสาวเท้าฝ่าผู้คนที่เบียดเสียดโยกย้ายเรือนร่างไปกับจังหวะเร้าใจ นัยน์ตาสีเทาใต้คิ้วเข้มที่ขมวดแน่นกวาดมองไปรอบร้านขนาดใหญ่หาร่างบอบบางที่คาดสายตาไปโดยไม่สนใจเหล่าผู้หญิงที่กำลังเลื้อยดิ้นกันไปมาและส่งสายตายั่วยวนมาให้

            “เอริคคะ”

                แต่ก่อนที่เขาจะหาคนที่หายไปจากสายตาพบ เสียงตะโกนแข่งกับเสียงเพลงของใครบางคนก็ทำให้เขารู้ว่าตัวเองกำลังทำเรื่อง

นี่นายทำบ้าอะไรอยู่วะ! เธอจะทำอะไร จะทำตัวยังไง หรือจะเป็นยังไงก็ช่างเธอสิ มาเองได้ก็ต้องดูแลตัวเองได้ เอริคสบถด่าตัวเองในใจ พลางยกมือขึ้นเสยผมแรงๆ อย่างหงุดหงิดจากการเสียการควบคุมตัวเองไปชั่วขณะ

เอริคคะ ทางนี้ เสียงตะโกนที่ดังขึ้นอีกทำให้เขาตัดสินใจสาวเท้าไปหาเมริษาที่กำลังโบกมือส่งสัญญาณมาให้ก่อนที่อีกฝ่ายจะลุกเดินมาหา

ทำไมนานจังคะ เมญ่าคิดว่าคุณจะหาโต๊ะไม่เจอแล้วเสียอีก

ก็เกือบหาไม่เจอเหมือนกันแหละ เขาตัดสินใจโกหกไป พอขับรถพาเมริษามาถึงที่นี่ เขาก็ให้เมริษาเข้ามาก่อน ส่วนตัวเองก็ยืนสูบบุหรี่อยู่ข้างนอก เขาเห็นข้อความที่เธอส่งมาบอกตำแหน่งโต๊ะที่เธอนั่งแล้ว ทว่าตอนที่เขาเดินมาทางนี้เขามาได้ตระหนักด้วยซ้ำว่าเป็นทิศทางเดียวกัน

นั่งตรงนี้ดีกว่าค่ะ เมญ่าขี้เกียจตะโกนคุยกัน เด็กพวกนี้เสียงดังชะมัด

เขาขยับกายตั้งใจจะไปนั่งที่เก้าอี้ทรงสูงตรงข้ามกับเมริษา ทว่าหญิงสาวกลับเอื้อมมือมาจับแขนเขาไว้แล้วดึงให้มานั่งข้างๆ เธอแทน

แล้วทำไมมานั่งตรงนี้ เอริคตอบพลางพยายามปลุกปล้ำอารมณ์ของตัวเองให้เย็นลง

ก็โต๊ะมันเหลือแค่ตัวนี้นี่คะ ว่าจะฟังเพลงเสียหน่อยแต่กลับต้องมาฟังเสียงเด็กพวกนี้ตะโกนโหวกเหวก เซ็งชะมัด

เปลี่ยนร้านไหมล่ะ

ดึกแล้วผับแถวนี้ก็คงเต็มเหมือนกันแหละค่ะ ยิ่งเป็นวันเสาร์ด้วย ไม่รู้ทำไมเด็กพวกนี้ถึงต้องเรียนจบวันนี้ด้วยก็ไม่รู้

งั้นกลับกัน

ได้ยังไงล่ะคะวันนี้วันเกิดเมญ่านะ แล้วคุณก็สัญญาแล้วด้วยว่าจะมาฉลองกับเมญ่า

ตอนแรกเขาตกลงกับเมริษาว่าแค่จะพาไปกินข้าวเย็นกัน แต่เธอกลับรบเร้าจะมาต่อ เขากับเมริษาเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เขาย้ายมาอยู่เมืองไทยใหม่ๆ เขากับเธอเรียนโรงเรียนเดียวกัน แล้วพอเข้ามหาลัยเธอก็เลือกเรียนมหาลัยเดียวกับเขา ทำให้เธอเป็นเพื่อนกับแซคที่เรียนคณะเดียวกับเขาด้วย ส่วนไรอันเพราะฝ่ายนั้นขยันบินมาเยี่ยมเขาที่เมืองไทยทำให้แซคกับเมริษารู้จักกับไรอัน ตอนนั้นแซค ไรอัน และเมริษายังไม่ได้สนิทกัน แต่พวกเขาเพิ่งมาสนิทกันตอนที่เขา แซคและเมริษาไปเรียนต่อปริญญาโทต่อที่อเมริกา

และก็ใช่ว่าวันนี้เขานัดเธอมาฉลองวันเกิดแค่สองต่อสอง เขานัดไรอัน กับแซคไว้ด้วย แต่เพราะกระชั้นชิดเกินไปไรอันที่อยู่อเมริกาจึงมาไม่ได้ ส่วนแซคที่บอกว่ามาได้ พอถึงเวลาก็ดันติดงานกระทัน ทำให้เขาต้องมากับเมริษาแค่สองคน

เมญ่าสั่งวิสกี้ให้คุณนะคะ

เมริษาว่าพลางส่งแก้ววิสกี้ที่บริกรนำมาเสิร์ฟมาให้

อะ...อืม เสียงของเอริคสะดุดไปนิดหนึ่งเมื่อแผ่นหลังของเขาถูกชนจากคนที่อยู่ด้านหลัง เพราะเป็นเรื่องธรรมดาในผับที่หนาแน่นไปด้วยผู้คนเขาจึงไม่ได้หันกลับไปมองคนที่ชนตัวเอง

(เดินจากหน้าผับมาที่โต๊ะใช้เวลาเป็นชาติเลยนะย๊ะ) เสียงแหบทุ้มที่ถูกดัดจนแหลมที่ไม่ต้องหันกลับไปมองก็รู้ว่าเจ้าของร่างของเป็นชายแต่ใจเป็นหญิงดังแข่งกับเสียงเพลงดังขึ้นอยู่เบื้องหลัง ซึ่งบทสนทนาที่ได้ยินคงดึงดูดความสนใจไม่ได้หากว่าเสียงที่ตอบกลับมาจะไม่ใช่เสียงที่เขาคุ้นเคยมากเกือบยี่สิบปี

(แวะไปเข้าห้องน้ำมาน่ะ)

ชายหนุ่มหันกลับไปมองยังกลุ่มหนุ่มสาวอายุไม่น่าจะเกินยี่สิบห้านับสิบคนที่ยืนเบียดเสียดกันล้อมโต๊ะทรงสูงด้านหลังของตน บางคนกำลังยกแก้วเบียร์ขึ้นดื่ม และบางคนก็กำลังดิ้นตามเสียงเพลงอย่างบ้าคลั่งโดยไม่สนใจสายตาคนรอบข้าง ซึ่งหลายคนเขาคุ้นหน้าคุ้นตาเพราะเคยเห็นไปหารัตน์วลีที่บ้านบ่อยๆ และแม้จะไม่ได้เห็นหน้าแต่ชุดเดรสลูกไม้สีดำ ผมที่ดัดเป็นลอน และรูปร่างสมส่วนคุ้นเคยก็ทำให้เขารู้ว่าคนที่ยืนอยู่ด้านหลังเขาพอดีเป็นคนที่เพิ่งคาดจากสายตาของเขาไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อน แผ่นหลังของเธอกับเขาอยู่ห่างกันแค่เพียงคืบเดียวเท่านั้น ข้างกายของเธอเป็นหญิงสาวรูปร่างสูงเพรียวในชุดเดรสสีเปลือกไข่คว้านหลังลึกจนถึงบั้นเอว ซึ่งถ้าไม่ได้ยินเสียงเขาคงคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงจริงๆ มากกว่าผู้ชายที่มีรูปร่างภายนอกราวกับผู้หญิง

(นึกว่าไปฉุดหนุ่มที่ไหนเสียอีก)

มองอะไรคะเอริค

แก้มทั้งสองข้างของเขาถูกมือเล็กๆ ตะปบด้วยมือของผู้หญิงข้างกาย ก่อนจะถูกบังคับให้หันกลับไปมองใบหน้าสวยที่ประดับด้วยรอยยิ้มหวานหยด

เปล่า เขาเบี่ยงหน้าหนีออกจากฝ่ามือนุ่ม ก่อนจะยกวิสกี้ขึ้นจิบ

วันไหนบอกจะมาอัพเพิ่มตอนเย็นมีอันได้ไปฉีดยาทุกทีเลย ฉีดเสร็จก็ง่วง ไม่ค่อยนอนตอนสองทุ่มแต่ตอนนนี้นอนแต่หัวค่ำทุกคืน ฮ่าๆ


ขอโทษค่ะมาหาย มาหาย แงๆ

จะหายป่วยอยู่แล้ว ฝนที่บ้านดันตกลงมากอีก ทำให้อากาศหนาวจัด เลยป่วยไม่หายสักที แถมป่วยกันทั้งบ้าน ตัวเล็กก็ซนมา ป่วยก็ไม่หายซ่า

เย็นๆ ดึกๆ มาต่อน้าาาาาาาาาาาาาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 90 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,083 ความคิดเห็น

  1. #1059 ฉันทนา ศัทโธ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 16:06
    ใครจะฮอตกว่ากัน...
    #1,059
    0
  2. #276 aemly (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:06
    รออ่ายนนนนนน
    #276
    0
  3. #143 K5599 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 11:57
    หายใวๆนะค่ะ
    #143
    0
  4. #142 Inna_Hawa (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 07:34
    รอค่าา
    #142
    0
  5. #141 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 20:04
    หายป่วยเร็วๆ ที่รัก รอได้เสมอ
    #141
    0
  6. #140 Narisara Nokkaew (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 18:23
    ใครมาขัดจังหวะอิพี่เอริคน้าาาา
    #140
    0
  7. #139 Pilin Pinit (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 17:00
    หายไวๆนะค่ะจะได้มาเขียนให้อ่านเยอะๆ สู้ๆค่ะ
    #139
    0
  8. #138 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 13:09
    คู่นี้มีอะไรในกอไผ่ ลุ้นๆๆๆ
    #138
    0
  9. #113 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2560 / 09:22
    น่าติดตามสุดๆแต่เอ๊ะ!มีความสงสัยว่าพี่อเอริคทำอะไรนางเอกไว้รึป่าวนางถึงไม่ตอบโต้ ลุ้นๆ
    #113
    0
  10. #109 LuckyTarot (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2560 / 05:20
    เข้าล็อคเลย เป็นไปตามสิ่งที่ตรงกับความต้องการของหัวใจใช่มั้ยล่ะพี่ อิอิ คู่นี้สนุกแน่ๆ ^^ รอตอนต่อไปจ้า สู้ๆนะคะไรท์
    #109
    0
  11. #108 Narisara Nokkeaw (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 22:15
    พอเค้าไม่อยากไปทำด้วยก็รีบมัดมือชกให้ไปทำเลยนะ
    #108
    0
  12. #104 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 17:33
    สองคนนี้ต้องมีอะไรในกอไผ่แน่ๆๆ ที่หนีหน้ากันเป็นเดือน
    #104
    0
  13. #103 wilawankung1869 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 12:26
    ยินดีด้วยค่าา
    #103
    0
  14. #102 K5599 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 11:33
    ยินดีดว้ยนะค่ะ
    #102
    0
  15. #99 Mai & Nut (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 20:15
    ได้ด้วย ขอบคุณมากค่ะ
    #99
    0
  16. #98 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 19:18
    อดเลย..
    #98
    0