บัญชารักจอมเถื่อน

ตอนที่ 22 : บทที่ 7 คำขอ (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,412
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 106 ครั้ง
    27 ก.พ. 61

ซีรีส์ชุด ไฟเสน่หา
1. ประกาศิตรักเทพบุตรมาร
2. ปรารถนารักจอมทมิฬ
3.บัญชารักจอมเถื่อน


               

               หญิงสาวในชุดเดรสสีดำสั้นเลยเข่าขึ้นมาเล็กน้อย สวมทับด้วยสูทครีมที่กำลังก้าวผ่านประตูเลื่อนของตึกสูงห้าชั้นออกมาดึงดูดความสนใจของผู้พบเห็นได้อย่างไม่ยากเย็น แม้ว่ายามนี้คิ้วเรียวจะถูกขมวดแน่น นัยน์ตาสีดำคู่โตฉายแววหงุดหงิด และริมฝีปากอิ่มสวยที่เม้มแน่นอย่างไม่ชอบใจ ทว่ามันกลับไม่ได้ทำให้ความน่ามองลดลงได้เลย

                บ้าฉิบ! นี่เขากำลังคิดเรื่องบ้าอะไรกัน

                เอริคก่นด่าตัวเองในใจ ก่อนจะบังคับรถตรงไปยังร่างบางที่ไม่มีท่าทีว่าจะเห็นว่าเขาอยู่ตรงนี้

“ทำหน้าแบบนี้เขาไม่รับเข้าทำงานล่ะสิ”

เสียงทุ้มติดจะหยันที่ดังออกมาจากรถที่เคลื่อนตามมาช้าๆ ทำให้รัตน์วลีต้องชะงักฝีเท้า นัยน์ตากลมโตตวัดไปจ้องร่างกำยำที่เท้าแขนกับขอบกระจกที่ถูกเลื่อนลงและบังคับรถด้วยมือข้างเดียวอย่างสบายอารมณ์อย่างหงุดหงิด

“เปล่า” รัตน์วลีว่าก่อนจะเม้มปากแน่น ใช่! ผลการสัมภาษณ์คือเธอได้งานทำ แต่เป็นเธอเองที่จะไม่รับงานนี้

“ขึ้นรถ” เพราะไอร้อนที่เข้ามาทางกระจกที่เลื่อนเปิดไว้จนทำให้เหงื่อซึมเต็มใบหน้าทำให้เอริคหยุดคำถามที่กำลังจะถามออกไป แล้วออกคำสั่งให้ร่างเล็กที่ยังยืนนิ่งไม่ยอมขยับตัวทำตาม

                “รัตน์กลับเองได้” รัตน์วลีตอบ ก่อนจะเริ่มสาวเท้าในรองเท้าคัทชูสูงสามนิ้วตรงไปยังป้ายรถเมล์หน้าบริษัทเพื่อเรียกแท็กซี่

                “โง่ซ้ำซาก” เอริคว่าพลางมองใบหน้าที่แดงก่ำด้วยไอแดด เหงื่อเม็ดเล็กเริ่มผุดพรายขึ้นเต็มกรอบหน้าเล็กๆ จนปรอยผมที่ร่วงลงมาจากยางรัดเปียกชื้น

                “จะนั่งแท็กซี่ค่ะ ไม่ขึ้นรถไฟฟ้าหรอก”

                “ขึ้นมา”

                “วันนี้พี่ไม่ต้องทำงานหรือไง”

                “ไม่”

                “แล้วไม่ต้องไปไหนเหรอ”

                “ไม่ ขึ้นมา”

                “รัตน์ไม่ได้จะกลับบ้าน”

                “ขึ้นมา”

                “...”

                “อย่าขัดใจฉัน”

                “พี่นั่นแหละอย่าขัดใจรัตน์” รัตน์วลีพูดกับเขาทั้งๆ ที่ยังไม่หยุดก้าวเดิน ในขณะที่อีกฝ่ายก็ยังขับรถตามมาอย่างไม่ลดละเช่นกัน

                “จะเอาแบบนี้ใช่ไหม ได้”

                ปรี้นนนนนนนนนน

                สิ้นคำเสียงบีบแตรยาวและไม่มีท่าทีจะหยุดลงก็ดังขึ้น ผู้คนที่อยู่ในระยะการได้ยินเริ่มหันมามองทางเธอเป็นตาเดียว ทั้งสนใจใคร่รู้ และต่อว่าทางสายตากับการกระทำไร้มารยาท แต่คนทำกลับไม่มีท่าทีจะแยแสเลยสักนิด กลับเป็นเธอเสียอีกที่อับอาย และรู้สึกผิด จนต้องรีบเดินอ้อมรถมาดึงประตูให้เปิดออกแล้วก้าวขึ้นไปนั่งบนรถ

                ทันทีที่เธอยอมลงให้แต่โดยดีเสียงบีบแตรก็เงียบลง

                เกิดพิศวาสอะไรรัตน์ขึ้นมาอีกล่ะ รัตน์วลีแว๊ดใส่หูเขาอย่างหัวเสีย

เหอะ! ฉันเนี่ยนะพิศวาสเธอ ถ้าไม่เพราะยานั่น ไม่มีทางซะหรอก แล้วที่ทำอยู่นี่ ถ้าเป็นลุงพร้อม ป้าเอียด หรือทราย ที่เป็นคนเจ็บ ฉันก็ทำเหมือนกันเอริคสวนกลับทันควัน อย่างที่บอก เขาไม่ใช่คนที่ชอบพูดอะไรยาวๆ ถ้าถามว่าสถานการณ์ไหนที่ทำให้เขาพูดได้มากอย่างไม่จำเป็นที่สุด ก็คงเป็นทุกครั้งที่เขาโต้เถียงกับรัตน์วลี

รัตน์วลีพ่นลมหายใจออกมาพรืดใหญ่ก่อนจะเบนหน้าออกนอกหน้าต่างจากหงุดหงิด ยิ่งมองหน้าเขานานเท่าไรเธอก็ยิ่งหัวเสียขึ้นเท่านั้น จะไม่ให้เธอโมโหได้ยังไงก็เพราะความจุ้นจ้านของเขานั่นแหละคำถามสัมภาษณ์ของเธอถึงได้มีแต่เรื่องของเขาเต็มไปหมด

                คุณเป็นอะไรกับเอริค แกรนด์คะ...

คุณคิดว่าหากคุณทำงานที่บริษัทเรา คุณจะสามารถทำให้เราได้ทำงานกับบริษัทแกรนด์เอนแตอร์ไพรสไหมคะ...

บลาๆ อีกมากมาย ที่เกี่ยวข้องกับเอริค แกรนด์ และแกรนด์เอนแตอร์ไพรส์ 

                ถึงจะอยู่บ้านหลังเดียวกัน แต่เพราะเธอไม่ได้ใช้นามสกุลของเขา แล้วก็ไม่ชอบออกงานสังคม อีกทั้งเขาก็ไม่อยากให้ใครรู้ว่าเขาเกี่ยวดองกับเธอ กับน้าของเธออยู่แล้ว จึงมีไม่กี่คนที่รู้ว่าเธอกับเขาเกี่ยวข้องกันยังไง ซึ่งจากสายตาที่มองมาไม่ต้องเดาเธอก็รู้ว่าคนที่สัมภาษณ์เธอ ต้องคิดว่าเธอเป็นคู่ควงของเขาแน่ๆ

เธอไม่ใช่คนเลือกงาน แล้วก็ไม่ใช่เด็กจบใหม่ไฟแรงอะไรขนาดนั้น แต่ถ้าได้งานมาโดยที่บริษัทไม่ได้พิจารณาจากความสามารถของเธอ แต่กลับพิจารณาจากผลประโยชน์ที่จะได้จากเธอ เธอก็ขอปฏิเสธงานนั้นเป็นการถาวร

                บ้าชะมัด! เขาคิดไว้ก่อนแล้วสินะว่ามันต้องเป็นอย่างนี้ แบบนี้มันน่าโมโหยิ่งกว่าแกล้งให้เธอไปสัมภาษณ์ไม่ทันเสียอีก


ต่อ


“กานต์ว่าเราเลื่อนวันเที่ยวไปก่อนดีไหมคะ รัตน์เป็นแบบนี้กานต์ไม่อยากปล่อยหลานไว้คนเดียว กานต์เป็นห่วง” การโต้เถียงเรื่องแผนการฮันนีมูนที่วางล่วงหน้าไว้ถูกหยิบขึ้นมาถกเถียงกันอีกครั้งเมื่อน้าสาวเห็นเฝือกที่ข้อมือของเธอ

“ไม่ต้องหรอกค่ะน้ากานต์ ไปที่ยวกันเถอะนะคะ แค่กล้ามเนื้ออักเสบเอง ไม่กี่วันก็ได้เอาออกแล้ว”

“ไม่กี่วัน นี่กี่วัน”

“สองอาทิตย์” เสียงของรัตน์วลีเบาแสนเบา เธอไม่อยากตอบคำถามข้อนี้เลยสักนิด แต่จะให้เธอโกหกว่าแค่สองสามวัน เธอก็รู้ดีว่าคงไม่มีใครเชื่อเธอ

“งั้นอีกสองอาทิตย์น้าค่อยไปก็ได้”

“ถ้าแบบนั้นมันก็เลยวันครบรอบวันแต่งกันกับวันเกิดของน้ากานต์แล้วน่ะสิคะ ไปเถอะค่ะ ไม่ต้องห่วงรัตน์หรอก บ้านนี้ก็มีทั้งทราย ป้าเอียด ไหนจะลุงพร้อมอีก รัตน์ไม่ได้อยู่คนเดียวเสียหน่อย”

“มะรืนทรายก็จะย้ายออกไปอยู่หอพักแล้ว”

“จริงสิ รัตน์ลืมไปเลย” รัตน์วลีร้องขึ้น เธอลืมไปว่าปาลิตาเพิ่งเรียนจบมัธยมและสอบติดในมหาลัยที่ค่อนข้างไกลจากบ้านหลังนี้ หากยังอยู่ที่นี่ ถ้าวันไหนมีเรียนเช้า คงต้องตื่นแต่ตีห้า และหากวันไหนเลิกเย็นกว่าจะถึงก็คงดึก ยิ่งปีหนึ่งมีกิจกรรมที่ต้องมากมาย การเดินทางคงทั้งลำบากและอันตราย การย้ายออกไปอยู่หอพักจึงเป็นทางเลือกที่ดีกว่า

ตัวเธอเองไม่เคยมีโมเม้นต์แบบนี้เพราะถึงจะได้เลือกสาขาวิชาที่อยากเรียนเอง แต่มหาลัยก็ถูกผู้เป็นน้าขอร้องให้เลือกมหาลัยที่ใกล้กับคฤหาสน์หลังนี้มากที่สุด เพราะท่านไม่อนุญาตให้เธอออกไปพักที่อื่น เธอรู้สึกอิจฉาปาลิตาอย่างบอกไม่ถูก เธอเองก็อยากลองใช้ชีวิตที่เป็นอิสระแบบนั้นบ้าง แต่เธอก็เข้าใจว่าที่กานต์สินีขอก็เพราะความเป็นห่วง

“แต่ก็ยังมีลุงพร้อมกับป้าเอียดนี่คะ อีกอย่างรัตน์ก็ไม่ใช่เด็กๆ แล้วนะคะ เจ็บแค่นี้สบายมาก”

“...”

“คุณลุงช่วยพูดกับน้ากานต์หน่อยสิคะ”

เมื่อผู้เป็นน้าไม่ยอมตอบ แต่ยังมีสีหน้าไม่เห็นด้วย รัตน์วลีจึงหันไปอ้อนขอความช่วยเหลือจากโรเจอร์

“เอาน่าคุณ ทุกปีรัตน์ยังอยู่ได้เลย”

“แต่ปีนี้มันไม่เหมือนกันนี่คะ หลานเจ็บอยู่ กานต์เป็นห่วง”

“มีอะไรหรือเปล่าทราย” โรเจอร์กำลังจะช่วยพูดกับกานต์สินีอีก แต่ท่าทางที่ไม่รู้จะแทรกตอนไหนของปาลิตาก็ทำให้เขาต้องถามขึ้น

“เออ...ยาคุณรัตน์ค่ะ คุณเอริคให้เอามาให้”

“ขอบใจนะทราย” รัตน์วลีรับถุงยาจากเด็กสาว พร้อมกับเอ่ยขอบใจเบาๆ

“ยารัตน์ไปอยู่ที่เอริคได้ยังไง”

“ไม่ทราบค่ะ”

พอปาลิตาไม่สามารถตอบความข้องใจได้ นัยน์ตาสีนิลของกานต์สินีจึงหันไปทางรัตน์วลีตรงๆ เพื่อขอคำตอบ

“พี่เอริคเป็นคนพารัตน์ไปโรงพยาบาลค่ะ”

“อ้าวไปหาหมอก่อนแล้ว ไปสัมภาษณ์งานทันเหรอ” โรเจอร์เลิกคิ้วถามอย่างแปลกใจ

“ทันค่ะ ก็ลูกชายคนดีของคุณลุงสิคะ จุ้นจ้านโทรไปสั่งให้ทางบริษัทเลื่อนการสัมภาษณ์ไปเป็นตอนบ่ายโมง ตัวเองเป็นเจ้าของบริษัทก็ไม่ใช่”

“พี่เขาเป็นห่วง”

รัตน์วลีทำหน้าใส่น้าสาวที่ช่วยแก้ต่างให้ลูกเลี้ยงที่ไม่เคยนับถือตนเป็นแม่เลี้ยงเลยสักวินาทีเดียว

“หวังดีกับผีสิคะ” รัตน์วลีทำหน้าเหยเมื่อถูกผู้เป็นน้าส่งตาตาดุๆ มาให้ “ขอโทษค่ะ แต่ก็จริงนี่คะ เขาต้องการแกล้งรัตน์มากกว่า”

“แต่เราก็ได้ไปสัมภาษณ์ไม่ใช่หรือไง แล้วยังจะหาว่าพี่เขาแกล้งอีก”

เสียงดุๆ ของผู้เป็นน้าทำให้หน้าของรัตน์วลีหงิกงอลงกว่าเก่า

“แล้วผลเป็นไงบ้างล่ะ ตกลงได้งานไหม” โรเจอร์พลางคลี่ยิ้มอย่างเอ็นดูให้กับใบหน้าหงิกๆ ของเด็กสาว

“เขารับค่ะ แต่รัตน์ไม่ทำหรอก”

“เอ้า ทำไมล่ะ”

“ก็เขารับรัตน์ก็เพราะคิดว่ารัตน์ต้องช่วยให้บริษัทของเขาได้ทำงานร่วมกับแกรนด์เอนเตอร์ไพรส์นี่คะ เขาไม่ได้รับรัตน์ เพราะเห็นว่ารัตน์จะทำผลงานให้กับบริษัทเขาได้ พูดแล้วยังโมโหไม่หายเลยค่ะ แต่โมโหลูกชายคุณลุงมากกว่า โอ้ย! ไม่พูดถึงแล้วค่ะ ยิ่งพูดถึงยิ่งโมโห ว่าแต่น้ากานต์จัดกระเป๋าเสร็จหรือยังคะ ให้รัตน์ช่วยไหม”

“คิดจะช่วยดูสภาพตัวเองก่อน”

คำพูดที่มาพร้อมค้อนโครมเบ้อเร่อทำให้รัตน์วลีคลี่ยิ้มกว้าง “ถึงจะเหลือข้างเดียวแต่ก็ยังทำงานได้นะคะ ตกลงไม่ยกเลิกแล้วเนอะ”

“อื้อ” กานต์สินีครางตอบในลำคอพร้อมกับส่ายหน้าอย่างระอาให้กับท่าทางกะโปโลของหลานสาว

“เย้! รักน้ากานต์ที่สุดเลย” เสียงตอบรับพร้อมกับใบหน้าที่พยักพเยิดด้วยท่าทีระอาทำให้รอยยิ้มบนริมฝีปากจิ้มลิ้มกว้างขึ้นอีกเท่าตัว

“แล้วนี่เอาชุดใครมาใส่เนี่ย ไม่ใช่ชุดที่ใส่ออกไปเมื่อตอนเช้านี่”

“ก็ลูกเลี้ยงของน้านั่นแหละ ตัวดีเลย”

“พี่เขาทำอะไรให้อีกล่ะ”

“ช่างมันเถอะค่ะ รัตน์ไม่อยากพูดถึงมันแล้ว กำลังอารมณ์ดี ไม่อยากโมโห ไปค่ะ รัตน์ช่วยจัดกระเป๋า” รัตน์วลีว่าพลางสอดมืดเข้าไปคล้องแขนของผู้เป็นน้า แล้วแนบแก้มลงกับต้นแขนอย่างออดอ้อน

“นิสัยเด็กแบบนี้จะไม่ให้น้าห่วงได้ยังไง” กานต์สินีบ่นด้วยน้ำเสียงกึ่งระอากึ่งดุ แต่ก็ยอมเดินตรงไปยังห้องนอนของตัวเองตามที่รัตน์วลีอ้อนแต่ด้วยดี



 

ตอนนี้เหมยเปิดเล่นเกมที่หน้าเพจ ชิงเมฆน้อย ใครว่างๆ แวะเข้าไปกดติดตาม และเล่นเกมได้นะคะ >>>Fan Page คลิก<<<




ตอนนี้เหมยไม่แน่ใจวันปิดจองนะคะ จองกันไปเรื่อยๆ น่าจะประมาณ 1 อาทิตย์ บวกลบ 1-2 วัน 

          หนังสือยังไม่พร้อมส่ง คาดว่าจะจะพร้อมส่งต้นเดือน มีนาคม นะคะ
          
          ใครสนใจจอง ทักมาขอบัญชีที่ facebook, fan page, หรือเมล์ได้เลยค่ะ

          ปล. เหมยอาจตอบช้าหน่อยนะคะ แต่ไม่เกินในวันนั้นค่ะ แต่ถ้ามาดึกขอตอบอีกวันนะคะ





















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 106 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,083 ความคิดเห็น

  1. #477 aemly (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:20
    หนูรัตน์นินทาพี่
    #477
    0
  2. #469 dokao (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 07:46
    น่าจ๋งจ๋านจุง
    #469
    0
  3. #468 pookpook502 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 05:05
    -มากเลย
    #468
    0
  4. #467 aemly (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:51
    ปากร้าย ปากแข็ง
    #467
    0
  5. #466 Pun (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:41
    E book เมื่อไรคะ
    #466
    0
  6. #465 snowlala (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:32
    ปากแข็งดี
    #465
    0
  7. #464 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:49
    ห่วงจะแย่..ยังทำปากร้าย..หนูรัตน์ก็ชอบขัดใจพี่
    #464
    0
  8. #463 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:22
    อัพๆๆๆ รอๆๆๆ
    #463
    0
  9. #462 Papa24579 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:12
    มานั่งรอด้วยคนค่า^^
    #462
    0
  10. #461 kaekae2526 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:49
    หายไวๆๆค่ะ
    #461
    0
  11. #460 nuch1009 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:46
    รอค่าาา
    #460
    0
  12. #459 Amy Wongkamolsersh (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:38
    หายไวๆนะคะ
    #459
    0
  13. #458 Mickey&Minny (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:36
    รอค่ะๆๆๆ
    #458
    0
  14. #457 Bee_ver (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:10
    รออออออออออออออ
    #457
    0
  15. #456 darika0607 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:00
    มาค่ะๆๆรอๆๆ
    #456
    0
  16. #455 dekbanna (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:53


    รอจ้ะ ขอให้แข็งแรงไวไวนะจ้ะ

    #455
    0
  17. #454 kanchana2504 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:50
    รอค่ะๆๆ
    #454
    0
  18. #453 Pun (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:39
    รอนะคะ
    #453
    0
  19. #452 Whatup Katay (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:20
    มาน้าาา
    #452
    0
  20. #451 นางร้ายในชีวิต (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:11
    Yay yay
    #451
    0
  21. #450 Nuchcy Nuch (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:55
    รอคร้าๆๆๆรอมาไวๆนะ
    #450
    0
  22. #449 BaiwanKS (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:45
    รออ่านอยู่นะคะ หายไวๆค่าาาา
    #449
    0
  23. #448 BoSri (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:33
    หายไวๆค๊าาา กำลัง
    #448
    0
  24. #447 ลมหนาวดาวเดือน (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:26
    หาย ๆ นะคะ
    #447
    0
  25. #446 Neng38 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:06
    รอค้าสู้ๆ
    #446
    0