บัญชารักจอมเถื่อน

ตอนที่ 2 : บทที่ 1 (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,642
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 153 ครั้ง
    23 ก.พ. 61


“กินข้าวกับพ่อสักมื้อไม่ได้เลยหรือไงไอ้เสือ นั่งๆ วันนี้มีแต่กับข้าวอร่อยๆ ทั้งนั้น” โรเจอร์เลื่อนเก้าอี้ตัวถัดจากหัวโต๊ะออก แล้วหันไปดึงเก้าอี้ตัวที่ตัวเองนั่งประจำออก ทรุดกายลงนั่ง นัยน์ตาคมมองไปยังเก้าอี้ตัวที่ถูกเลื่อนทิ้งไว้ ก่อนตวัดนัยน์ตาสีเทาที่เต็มไปด้วยประสบการณ์ไปยังใบหน้าคมคายของลูกชาย

“...” เอริคอ้าปากขึ้นกำลังจะปฏิเสธ แต่เก้าอี้ที่ถูกเลื่อนออกด้วยฝีมือบิดาและนัยน์ตาที่ต้องมองมาก็ทำให้เขาต้องชะงักคำพูด แล้วเดินกลับมาทรุดกายลงนั่งอย่างไม่มีทางเลือก

“ว่าแต่โครงการใหม่ที่กำลังจะทำ ตั้งใจจะสร้างที่ไหนล่ะ”

“ตอนนี้กำลังดูๆ อยู่ครับ ยังไม่ได้ตัดสินใจ”

“หายไปเป็นเดือนๆ แน่ใจนะว่าเพราะโครงการใหม่อย่างเดียว ไม่ได้ไปติดสาวที่ไหน”

 “เปล่าครับ ไม่มี”

“ฮึ แน่ใจนะ”  ตอนแรกโรเจอร์ตั้งใจแซ็วลูกชายเล่นๆ แต่คำตอบที่ได้รับกลับมากลับถูกตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงจริงจังเหลือเกิน จนคนเป็นพ่ออดเย้าต่อไม่ได้

“ถ้ามี...”

“รัตน์ตักข้าวได้เลยจ้ะ”

ถ้อยคำจริงจังถูกชะงักลงเมื่อเสียงเรียกชื่อเบาๆ ที่ออกมาจากปากของคนที่เขาทำราวกับว่าเธอไม่มีตัวตนอยู่ในห้องนี้เข้ามาในโสตประสาท

“...พ่อก็คงเห็นข่าวแล้ว ถ้าไม่มีข่าวก็แสดงว่าไม่มีจริงๆ พ่อก็รู้ว่าถ้ามีผมก็ไม่เคยปิด” แต่นัยน์ตามากประสบการณ์ที่เริ่มปรากฏแววแคลงใจที่จ้องมองมาก็ทำให้เอริครีบต่อประโยคที่พูดไม่จบ

“แก้ตัวซะยาวเชียว” คำพูดเหยียดยาวที่ยาวกว่าปกติของลูกชายทำให้โรเจอร์อดกระเซ้าไม่ได้

“แค่พูดเรื่องจริง” และคำพูดนั้นก็ทำให้คนไม่ชอบพูดมากรู้ตัว

“พอแล้วล่ะ หนูรัตน์”

“ค่ะคุณลุง”

“...” เสียงตอบรับแผ่วเบาทำให้เอริคอดเหลือบตามองใบหน้าของเจ้าของเสียงหวานใสนั้นทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้พยายามจะไม่มองไม่ได้

วันนี้หญิงสาวอยู่ในชุดเสื้อยืดสีดำกับกางเกงยีนขายาวทรงบอยขาดๆ สีซีด เส้นสมสีน้ำตาลธรรมชาติที่ถูกเกล้าขึ้นเป็นมวยอยู่กลางศีรษะหลุดลุ่ยออกมาระใบหน้าเนียนใส เครื่องหน้าจิ้มลิ้มน่ามองแม้ว่าจะไร้เครื่องสำอางแต่งแต้ม ผิวนวลเนียนละเอียดบวกกับรูปร่างโปร่งบางทำให้เธอดูน่าทะนุถนอม

เธอไม่ได้แต่งหน้าเหมือนคืนนั้น และกลับมาใส่เสื้อผ้าแฟชั่นที่เขาไม่เคยบอกว่ามันสวย แต่เขากลับมองเธอเป็นเด็กกะโปโลปากจัดอย่างที่เคยมองมาตลอดไม่ได้ เขาไม่เคยสังเกตและก็ไม่รู้เลยว่านานเท่าไรแล้วที่เด็กหญิงซุ่มซ่ามจอมโวยวายคนนั้นเติบโตเป็นหญิงสาวที่เต็มไปด้วยความเย้ายวนไปตั้งแต่เมื่อไรกัน

“วันนี้กานต์กับหนูรัตน์เข้าครัวด้วยตัวเองเลยนะ”

                เสียงของของโรเจอร์ทำความคิดของเอริคที่ไม่ควรเกิดขึ้นกับคนที่ไม่สมควรหยุดชะงักลง

                “แน่ใจนะครับว่ากินได้”

                “ก็เคยกินแล้วนี่”

                “ครับ?” ชายหนุ่มขมวดคิ้วพยายามคิดหาความหมายในสิ่งที่บิดาพูด

                “ก็แกงเขียวหวานไก่ที่ว่าอร่อยนักอร่อยหนา บ่นว่าป้าเอียดทำกี่ครั้งๆ ก็รสชาติไม่เหมือนเดิมไง จะเหมือนเดิมได้ยังไงก็คนทำมันคนละคนกัน” โรเจอร์ว่าพลางหันไปส่งยิ้มให้กับรัตน์วลีเจ้าของเมนูแกงเขียวหวานแสนอร่อย

“เหรอครับ” น้ำเสียงของเอริคไม่ยินดียินร้ายกับสิ่งที่ได้รับรู้ “แล้วคนใช้ในบ้านหายไปไหนหมดล่ะครับ” ก่อนจะถามขึ้นเมื่อรู้สึกว่าวันนี้มันเงียบกว่าที่ควรจะเป็น

                “ไม่สบาย อาหารเป็นพิษ”

                “เป็นอะไรมากหรือเปล่าครับ”

                “อยู่โรงพยาบาล เจ้าทรายน่ะไม่ค่อยเท่าไร แต่พร้อมกับละเอียดอายุเยอะแล้ว อาการเลยหนักหน่อย คืนนี้เลยต้องนอนที่โรงพยาบาล ส่วนเจ้าทรายก็อยู่เฝ้าตากับยาย”

“อ้าวรัตน์ตักข้าวให้พี่เขาด้วยสิ เรานี่ยังไงกัน”

เสียงของกานต์สินี แม่เลี้ยงที่ไร้ตัวตนในสายตาของเขา ทำให้เอริคหันไปมองหญิงสาวอีกคนที่ พยายามทำกับเขาเหมือนที่เขาทำกับเธอและน้าของเธอ

รัตน์วลีวางโถข้าวไว้ข้างกายเขาแล้วเดินห่างออกไป แต่พอได้รับคำสั่งจากผู้เป็นน้า หญิงสาวก็สาวเท้าเดินกลับมาที่โถข้าวที่เพิ่งวางลง จังหวะย่างก้าวเชื่องช้าอืดอาดทำให้เอริคหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก มันทำให้เขารู้ว่าเธอไม่ได้เต็มใจจะทำ และมันก็ทำให้เขารู้ด้วยว่าไม่ใช่แค่เขาเท่านั้นที่พยายามทำราวกับว่าเธอเป็นอากาศธาตุในห้องนี้ แต่เธอก็ทำราวกับว่าเขาไม่มีตัวตนอยู่เช่นกัน

หญิงสาวคว้าโถข้าว แล้วตักข้าวให้เขา โดยระยะระหว่างเขากับเธอมันมากเสียจนเธอต้องเอื้อมมือมาสุดความยาวช่วงแขน เขาหันไปมองใบหน้าหวานตรงๆ แต่อีกฝ่ายกลับไม่แม้แต่จะเหลือบตามองมาแม้แต่แวบเดียว แต่ร่างบางที่เกร็งขึ้นก็ทำให้รู้ว่าเธอรู้ว่าเขามองอยู่

ความหงุดหงิดของเขาทวีขึ้นอีกจนต้องสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อข่มกลั้นอารมณ์ ทว่าวินาทีต่อมาเขากลับต้องกำมือแน่นเพื่อข่มกลั้นอารมณ์บางอย่างที่ปะทุขึ้นเพราะกลิ่นหอมจางๆ ที่โชยมาจากเรือนร่างบอบบางหากทว่ากลมกลึงได้สัดส่วน

เอริคกลั้นลมหายใจแน่น สัดส่วนบางอย่างใต้ร่มผ้าของเขากำลังทำตัวเหมือนเขาอายุสิบสี่ที่ยังไม่มีความอดกลั้นอดทน มันตื่นตัวอยู่ใต้กางเกง จนเขาต้องขยับกายเพื่อคลายความอึดอัดที่เกิดขึ้น 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 153 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,083 ความคิดเห็น

  1. #1082 Rich99 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 19:47

    เกลียดไก่ กินไข่นะ

    #1,082
    0
  2. #1058 ฉันทนา ศัทโธ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 15:48
    นางปล่อยสารฟีโรโมน...😅😅😅
    #1,058
    0
  3. #996 มอร์กาน่า (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 10:48
    ไม่ชอบยัยแม่เลี้ยงอ่ะ
    #996
    0
  4. #274 aemly (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:49
    อ่านวนไปปป
    #274
    0
  5. #136 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 06:58
    เค้ามีอะไรกันแล้ว....แค่พี่ได้กลิ่นก็ระงับอาการแทบไม่อยู่
    #136
    0
  6. #134 Nitt Edujob (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 13:29
    พี่รู้สึกกลับไปสิบสี่อีกครั้ง ... ช่างร้ายนัก  อิอิ  รอลุ้นต่อไปจ้า 

    #134
    0
  7. #17 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 16:26
    นิยาย..เหมย มักมีปมให้เราสงสัย..แต่ยังไงห้ามหลุดคอนเซปต์ หวง หื่นๆๆๆๆ ใจร้ายได้นะ อิอิ
    #17
    0
  8. #16 ITSNOTFINE (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 16:19
    พึ่งติดตามไรท์เรื่องแรกคาดหวังว่าจะสนุกจนต้องติดตามเรื่องต่อๆไป555
    #16
    0
  9. #15 Yan Ming Ling (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 16:15
    แค่ขออย่าให้แบบประเภทที่พระเอกโกรธแล้วนึกอะไรไม่ออกก็จัดนางเอกอย่างเดียว 
    #15
    0
  10. #14 HugPapa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 16:10
    คาดหวังความหวาน ความฟินค่ะ
    #14
    0
  11. #13 supat18 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 16:08
    คาดหวังว่า จะมาม่าเยอะๆๆๆๆๆๆ

    #13
    0
  12. #12 snowlala (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 16:05
    ไม่รู้ว่าจะคอมเม้นอะไรนะค่ะ คือรู้สึกว่าเพิ่งเริ่มต้นเรื่องเองบทนำเอง คือเป็นนักอ่านไม่ได้ชอบวิจาร์ณอ่ะ เลยรู้สึกว่า เริ่มเรื่องยังงงอยู่ดังนั้นหนูเลย มีแค่กำลังใจให้ค่ะ เพราะอ่านไปแล้วดูเป็นดราม่า หรือ โรแมนล่ะ รวมๆหรอ?คือยังไม่รู้ นี่กะงงอยู่555
    .
    #12
    0