บัญชารักจอมเถื่อน

ตอนที่ 19 : บทที่ 6 ทำเพื่ออะไร (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,812
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 137 ครั้ง
    21 ก.พ. 61

ประกาศรางวัลจากเกมเมื่อคืนจ้า 
ของรางวัลเป็นกระเป๋าตามรูปข้างล่างสองรางวัล



ผู้โชคดี ได้แก่....
คุณ snowlala
คุณ  Solaeve
ส่งชื่อที่อยู่ให้เหมยที่เพจ (สุนิตย์/ดอกเหมย)
หรือเมล์ (mhoey_writer@hotmail.com)






                    โรลส์รอยซ์คันหรูวิ่งฝ่าการจราจรที่คับคั่งแม้จะไม่ใช่ช่วงเวลาเร่งด่วนผ่านตึกสูงต่ำด้วยความเร็วสม่ำเสมอ แสงแดดยามสายจัดจ้าขึ้นเรื่อยๆ ตามเวลาที่เคลื่อนผ่านไป

                รัตน์วลีรู้สึกผ่อนคลายขึ้นเมื่อคนข้างกายไม่ได้ได้พูด หรือมีท่าทีอะไรเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน บางทีคงเป็นเพราะเรื่องที่เกิดขึ้นมันคงไม่ได้มีความหมายอะไรกับเขาเลย แต่กับเธอ คงอีกนานกว่าเธอ...

ความคิดของรัตน์วลีสะดุดลงเมื่อรถที่ตนนั่งอยู่เงินเลี้ยวเข้าไปยังถนนที่ทอดตรงสู่ตึกสีขาวสะอาดอันเป็นที่ตั้งของโรงพยาบาลเอกชนที่ขึ้นชื่อว่าบริการดีเยี่ยม มีบุคลากรแพทย์ที่เก่ง แต่ต้องแลกมาด้วยค่ารักษาพยาบาลที่สูงตามไปด้วย

“รัตน์ต้องไปสัมภาษณ์งานก่อนค่ะ” รัตน์วลีละสายตาจากตึกสีขาวนอกหน้าต่างเพื่อหันไปมองคนข้างกายที่นั่งนิ่ง เงียบกริบมาตลอดทาง ราวกับเป็นรูปปั้นที่ขยับได้แค่แขนและขาก่อนจะพูดขึ้น

“การสัมภาษณ์ถูกเลื่อนไปเป็นบ่ายโมง ตอนนี้ไปหาหมอซะ”

“พี่รู้ได้ยังไง” รัตน์วลีไม่ได้สนใจถ้อยคำสุดท้ายของเขา แต่เลือกที่จะถามถึงประโยคแรกที่เขาพูด

“เพราะฉันจะเป็นคนสั่งให้เลื่อนเอง”

“พี่ไม่ใช่เจ้าของบริษัทเสียหน่อย จะทำอย่างนั้นได้ยังไง”

จะ ก็แสดงว่ายังไม่ได้สั่งให้เลื่อนใช่ไหม

“แต่ใครๆ ก็อยากทำให้เจ้าของบริษัทอสังหาริมทรัพย์พอใจ โดยเฉพาะถ้าคนคนนั้นเป็นเจ้าของบริษัท ออกแบบ และรับเหมาก่อสร้าง ที่อยากร่วมงานกับบริษัทอสังหาริมทรัพย์ยักษ์ใหญ่”

“พี่เล่นบ้าอะไรเนี่ย จะทำแบบนั้นไปเพื่ออะไร” รัตน์วลีขึ้นเสียงอย่างหมดความอด

เธอเดาความคิดของเขาไม่ออกเลยสักนิด ถ้าจะคิดว่าเขาแค่แกล้ง ไม่อยากให้เธอได้งาน ก็ไม่น่าจะใช่ เพราะถ้าเป็นแบบนั้นเขาน่าจะบอกว่าจะสั่งให้ทางบริษัทโทรมายกเลิกการสัมภาษณ์ไม่ใช่เลื่อนเวลาออกไปมากกว่า จะบอกว่าเขาห่วงเธอ ก็คงเป็นไม่ได้ ยังไงก็ไม่ใช่แน่นอน

เธอพยายามมองเข้าไปในนัยน์ตาสีเทาล้ำลึก แต่ก็เป็นแบบที่เป็นตลอดมา เธอไม่เคยได้รู้อะไรเลยสักนิดจากการมองสบตากับเขา

“ลงไปซะ”

ไม่ต้องรอคำสั่งห้วนกระด้างนั่นออกมาจากปากของเขา เธอก็ไม่คิดจะอยู่บนรถคันนี้ต่ออีกวินาทีเดียว หญิงสาวหันไปผลักประตูให้เปิดออก และทันทีที่ออกมาอยู่นอกรถ มือเล็กผลักประตูให้กระแทกปิดอย่างไม่เกรงกลัวว่าแรงของตัวเองจะทำให้ประตูรถราคาแพงจะหลุดลงมา แวบหนึ่งเธอเห็นนัยน์ตาคมเข้มส่งสายตาไม่พอใจมาให้ แต่ตอนนี้เธอไม่สนใจอะไรทั้งนั้น หญิงสาวหมุนตัวเดินห่างออกจากโรลส์รอยซ์คันหรูทันที ทว่าเธอไม่ได้เดินเข้าไปในตึกสีขาวอย่างที่คนมาส่งต้องการ แต่กลับเดินออกไปตามทางเดินที่ตรงออกไปยังถนนหลักเพื่อเรียกแท็กซี่

แต่ยังเดินได้ไม่ถึงสิบเมตร รถคันหรูที่เธอเพิ่งลงมาก็เข้ามาปาดหน้าในระยะประชันชิดจนคนที่กำลังจ้ำอ้าวแทบเบรคไม่ทัน ยิ่งเขาทำแบบนี้เธอก็ยิ่งแน่ใจว่าเขาคิดจะแกล้งให้เธอไปสัมภาษณ์ไม่ทัน

                ใบหน้าหวานจับจ้องใบหน้าคนขับที่ก้าวลงมาจากรถด้วยแววตาวาวโรจน์ ทว่าเธอกลับพบว่าคนที่ลงมาจากรถก็มีอาการเช่นเดียวกัน

                “ฉันบอกให้ไปพบหมอ” นัยน์ตาสีเทาล้ำลึกเปล่งประกายวาบ คนที่เคยควบคุมอารมณ์ตัวเองได้เป็นอย่างดีในทุกๆ สถานการณ์เสียการควบคุมไปชั่วขณะ กระชากเสียงห้วนใส่ร่างบางอย่างลืมตัว

                “รัตน์จะไปสัมภาษณ์งาน”

“ก็บอกแล้วไงว่าการสัมภาษณ์จะถูกเลื่อนเป็นบ่ายโมง”

“พี่ทำแบบนี้ทำไม ถ้ารัตน์ได้งานทำ รัตน์จะได้ไม่ต้องใช้เงินของคุณลุงอีก พี่ก็ต้องการแบบนี้ไม่ใช่หรือไง” ใช่เธอเข้าใจว่าเขาจะทำให้เธอไปสัมภาษณ์งานไม่ทัน การจะสั่งให้ยกเลิกการสัมภาษณ์งานของเธอเลย มันคงดูเหมือนผู้ใหญ่รังแกเด็กเกินไป

ซึ่งดูเหมือนอีกฝ่ายจะรู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่...

“นี่เธอคิดว่าฉันแกล้งเธองั้นเหรอ”

“แล้วพี่จะให้รัตน์คิดว่าที่พี่ทำอย่างนี้เพราะเป็นห่วงงั้นเหรอ เมื่อคืนรัตน์ได้ยินเต็มสองหู จำมันได้ขึ้นใจ ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะรัตน์ไม่มีทางฝันแบบนั้นหรอก”

“ก็ดีแล้วที่เธอไม่คิดอย่างนั้น แล้วจริงอย่างที่เธอพูด หากเธอได้งานทำ มีเงินเดือนเป็นของตัวเอง เธอก็จะไม่เป็นภาระของพ่อฉัน แต่ถ้าเกิดเธอพิการขึ้นมา เธอก็คงต้องเป็นภาระพ่อฉันไปตลอดชีวิต ที่ได้ๆ มาก็มากเกินไปแล้วมั้งที่คนอย่างเธอกับน้าของเธอควรจะได้ หัดรู้จักคำว่าพอเสียบ้าง”

“รัตน์แค่ข้อมือเคล็ด ไม่ได้พิการ”

“เธอรู้ได้ยังไง”

“แล้วพี่รู้ได้ยังไงล่ะ”

“ฉันเป็นผู้ชาย” ความรุนแรงและการบาดเจ็บเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับผู้ชาย โดยเฉพาะผู้ชายที่ชื่อชอบกีฬาและความท้าทายอย่างเขา เมื่อก่อนเขาใช่ย่อยเมื่อไร เรื่องชกต่อยได้แผลนี่แทบวันเว้นวันด้วยซ้ำ ยังไม่รวมกีฬาผาดโผน เสี่ยงตายทุกชนิดที่เขาลองเล่น ประสบการณ์พวกนั้นทำให้แค่เห็นก็รู้ว่ามันไม่ใช่แค่ข้อมือเคล็ดธรรมดาๆ แน่ๆ

แต่เรื่องยอกย้อนกวนโมโห รัตน์วลีก็ที่หนึ่งเช่นกัน...

“แต่นี่มือรัตน์ พี่จะรู้ดีกว่ารัตน์ได้ไง”

“แต่หมอรู้ดีที่สุด ไปให้หมอตรวจซะ”

“สัมภาษณ์งานเสร็จ รัตน์จะกลับมาตรวจ”

“ไปตรวจเดี๋ยวนี้”

“ต่อไปนี้ รัตน์จะไม่รับเงินจากคุณลุงอีกแม้แต่บาทเดียว ถึงแม้ว่าจะต้องพิการก็ตาม พอใจหรือยังคะ ถ้าพอใจแล้วรัตน์ขอตัว” รัตน์วลีจ้องเข้าไปในดวงตาคมเข้มที่ไม่ว่าจ้องนานแค่ไหนเธอก็ไม่เคยรู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะสาวเท้าอ้อมรถคันหรูเพื่อตรงไปยังถนนหลังเพื่อเรียกแท็กซี่ตามเดิม

ถึงแม้ว่าโรเจอร์จะยกทรัพย์สมบัติให้กับลูกชายทั้งสองคนก่อนที่จะจดทะเบียนสมรสกับน้าของเธอ แต่เพราะตอนนั้นทั้งเอริคกับไรอันยังเรียนอยู่ ท่านจึงยังทำหน้าที่ประธานบริหาร โดยรับแค่เงินเดือนที่สมควรจะได้ตามตำแหน่งที่ดำรงอยู่ ซึ่งก็เป็นจำนวนที่มากโขทีเทียว หลังจากเอริคกับไรอันเข้าบริหารบริษัทอย่างเต็มตัว ท่านก็ยังกินเงินเดือนในตำแหน่งที่ปรึกษาพิเศษ แน่นอน เงินเดือนที่ได้รับก็เป็นไม่น้อยอีกเช่นกัน ท่านจึงไม่เคยเดือดร้อนเลยแม้ว่าจะไม่ได้ครอบครองทรัพย์สมบัติที่มหาศาลนั่นแล้ว

เพราะว่าท่านไม่เคยเดือดร้อนเรื่องเงินทอง เงินที่ท่านโอนเข้าบัญชีของเธอทุกเดือนจึงไม่เคยขาด และมากกว่าจำนวนที่เด็กมหาลัยทั่วไปจำเป็นต้องใช้ถึงสี่เท่า สี่ปีที่ผ่านมาเงินสะสมในบัญชีของเธอจึงเพิ่มพูนขึ้น จนเกือบสามล้านบาท เหตุเพราะเธอไม่เคยใช้มันหมดแม้แต่เดือนเดียว เพราะฉะนั้นถึงเธอจะยังหางานไม่ได้อีกสักปีสองปีเธอก็ยังอยู่รอดได้โดยไม่ต้องแบมือขอเงินใครใช้ ซึ่งเธอคิดว่าตัวเองไม่น่าตกงานนานอย่างนั้น

ใช่! เธอน่าจะหางานได้เร็วๆ นี้ ซึ่งอันที่จริงเธอควรหาได้ตั้งนานแล้วด้วยซ้ำ...

ขณะที่เพื่อนๆ ได้งานทำหมดแล้ว แต่เจ้าของเกียรตินิยมอันดับหนึ่งอย่างเธอกลับยังหางานไม่ได้ หรือบางทีอาจเป็นอย่างที่เอริคว่า เกียรต์นิยมไม่ได้หมายถึงทุกสิ่ง ถ้าอย่างนั้นเธอทำอะไรผิดไปนะตอนสมัครงาน หรือจะเป็นตอนสัมภาษณ์งาน

เสียงปลดล็อครถที่ดังขึ้น ตามด้วยเสียงเปิดประตูรถ ทำให้รัตน์วลีหลุดออกจากภวังค์ เธอหันไปมองด้านหลัง ร่างสูงที่ตรงเข้าไปหารถคันโปรดทำให้เธอเข้าใจว่าเขากับเธอเข้าใจตรงกันแล้ว ทว่าไม่กี่วินาทีสายน้ำที่รินรดมาบนร่างก็ทำให้เธอรู้ว่าตัวเองเข้าใจผิดไปถนัด กลิ่นเบียร์คละคลุ้งอยู่รอบตัวจนต้องเบ้หน้าขณะที่ก้มลงมองตัวเอง

พอเธอหมุนตัวกลับหลัง กระป๋องเบียร์ในมือหนาก็ยืนยันได้เป็นอย่างดีว่าสภาพเปียกปอนไปทั้งตัวของเธอเป็นฝีมือของคนที่เธอคิดไว้ไม่มีผิด และเขาก็ไม่มีท่าทีจะปกปิดความผิดที่ตัวเองทำเลยสักนิด

พี่ทำบ้าอะไรของพี่เนี่ยน้ำเสียงของเธอเย็นเฉียบแต่ในใจกลับกำลังเดือดปุดๆ

“สภาพเธอตอนนี้ถึงจะไปสัมภาษณ์ก็คงไม่เป็นที่ประทับใจ รู้จักไหม First Impression ซึ่งอันที่จริงไปถึงบริษัทตอนนี้ก็ไม่ได้สัมภาษณ์อยู่ดีเพราะการสัมภาษณ์จะถูกเลื่อนไปบ่ายโมง แต่ถ้ารีบ ตรวจเสร็จก็ยังพอมีเวลาไปอาบน้ำ และหาซื้อชุดใหม่ทัน”

“พี่เอริค!” เสียงหวานตะคอกชื่อเขาออกมาอย่างหมดความอดทน นัยน์ตากลมโตวาววับไปด้วยแรงโทสะที่ไม่อาจข่มกลั้นเอาไว้ได้อีกต่อไป

เพราะเธอรู้ว่าภาพลักษณ์ที่ดีในการสัมภาษณ์งานเป็นเรื่องสำคัญไง วันนี้เธอถึงได้แต่งตัวให้ดูดี และดูน่าเชื่อถือที่สุดในชีวิต ด้วยเสื้อเชิ้ตสีขาวแบบเรียบๆ กับกระโปรงทรงสอบยาวคลุมเข่าสีดำ ใบหน้าหวานถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางอ่อนๆ พอให้ไม่ดูซีดเซียว ผมยาวสยายถูกรวบไว้ด้วยยางรัดผมสีสุภาพ ทั้งหมดนี้ก็เพื่อความประทับใจแรกพบ แต่ดูสภาพเธอตอนนี้สิ ทั้งเปียก ทั้งเหม็นหึ่งคงเป็นภาพที่น่าประทับใจในการพบกันครั้งแรกหรอก

“ถ้าเธอไปตรวจตอนนี้ รับรองเธอจะได้สัมภาษณ์ที่ โรยัล เฮ้าส์ ดีไซน์ แต่ถ้าไม่ ก็ตัดใจซะ”

“...”

“ตกลงเอาไงดี” เอริคว่าก่อนจะถอดเสื้อสูทที่สวมอยู่ยื่นให้คนตัวเล็กโดยไม่สนใจดวงตากลมโตที่ถลึงมองมาราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ

รัตน์วลีพ่นลมหายใจออกมาพรืดใหญ่ประชดเขา มือเล็กเอื้อมไปกระชากสูทที่ยื่นมาให้ ก่อนจะสะบัดหน้าหนี กระแทกเท้าตรงไปยังทางเข้าของตึกสีขาว ทำตามทางเลือกเดียวที่เขาเหลือไว้ให้


 






ผู้โชคดีที่ได้รับ "เมฆน้อยน่ารัก"
คือ
คุณ  incorporel 
ส่งชื่อที่อยู่ให้เหมยที่เพจ (สุนิตย์/ดอกเหมย)
หรือเมล์ (mhoey_writer@hotmail.com)


ปล. พระจันทร์เสี้ยว 2 รางวัล
มียังไม่ได้รับบ้างไหมคะ ถ้ามีติดต่อเหมยด้วยน้าาาาา จะได้ติดตามให้ค่ะ


ปล.2 การส่งของอาจล้าช้าหน่อยนะคะ 
เนื่องจาก ปณ อยู่ไกล  อีกทั้งช่วงนี้เหมยเดินทางไปหลายจังหวัด 
เลยขอรวมส่งทีเดียวหลายๆ รางวัลจ้า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 137 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,083 ความคิดเห็น

  1. #1074 ฉันทนา ศัทโธ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 17:21
    โอ้ย!!!อะไรมันจะแรงงงงงทั้งพี่ทั้งน้อง คนอ่านเครียดนะเนี่ย!!!
    #1,074
    0
  2. #668 ekalak_in (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 23:56
    พี่เอริค. สาดเบียร์ทามมายยย. ไม่กินก็บอกกันดีๆ. เสียดายนะบอกเลย!
    #668
    0
  3. #425 aemly (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:11
    ร้ายได้อีก😀😀😀
    #425
    0
  4. #402 dokao (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:48
    น่าสงสารคุนน้องนะโดนแกล้งตัลลอดๆ
    #402
    0
  5. #401 LuckyTarot (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:26
    พี่ร้ายอ่ะ อิอิอิ แต่เถื่อนดี แม่ยกชอบ 555
    #401
    0
  6. #400 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:11
    เม้นได้แล้ว555555555เย้ๆๆๆๆๆหลังจากที่ไม่ได้สักตอนในที่สุดเด็กดีก็ปรานีเรา
    #400
    0
  7. #399 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:51
    เม้นไม่ได้อ่ะฮือๆๆๆๆๆๆๆ
    #399
    0
  8. #398 parestory (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2561 / 07:39
    ง่อววววว เอาเบียร์มาจากไหนคะคุณพี่
    #398
    0
  9. #397 มะดันมลุลี (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2561 / 07:17
    ความร้ายทำให้ต้องเวะมาอ่าน...อิอิ
    #397
    0
  10. #396 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2561 / 05:11
    อย่าด้อกับพี่..
    #396
    0
  11. #395 snowlala (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:37
    ขอบคุณมากๆเลยค่ะสำหรับรางวัล และนิยายดีๆให้อ่านเพื่อความสบายใจ
    #395
    0
  12. #394 aemly (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:22
    ร้ายอีกคะพี่ขา จัดการอิน๊าด้วย
    #394
    0
  13. #393 Pilin Pinit (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:56
    พี่ก็ปากแข็งเกินน แถมใจร้ายอีก น้องเจ็บจริงๆก็หาว่าน้องแกล้ง
    #393
    0
  14. #392 kanokradaparima (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:31
    เป็นห่วงน้องก็บอกดีๆ สิคะพี่
    #392
    0
  15. #390 tai-sun-smile (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:24
    ถึงพี่จะร้าย แต่ก้อรักนะจ้ะจุ้บๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #390
    0
  16. #389 รักการอ่าน (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:24
    น้องเจ็บจริงๆนะ อิคุณพี่
    #389
    0
  17. #388 6546004 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:17
    พี่อีริคจำเอาไว้ที่ทำกับน้อง
    #388
    0
  18. #387 รักการอ่าน (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:17
    รอค่ะรอ
    #387
    0
  19. #386 Solaeve (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:06
    พี่เค้า แค่รู้สึกว่าเธอมันร้าย แต่ใจมันตัวเองร้ายยิ่งกว่าที่แอบห่วงน้อง
    #386
    0
  20. #385 0806576932 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:40
    ปากอย่างใจอย่าง
    #385
    0
  21. #384 Narisara Nokkaew (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:34
    อิพี่ริคจอมร้ายกาจ
    #384
    0
  22. #383 paapim (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:28
    เอริค: ....หล่อ ปากร้าย พูดไม่ตรงกับใจ แต่รักรัตน์มากกกกก...
    จะรอดูเฮียตอนเป็นลูกแมวเชื่องๆ ตอนที่รู้ว่ารักรัตน์มากๆ 5555 รออยู่นะ
    #แอบรอเล่มอยู่นะจ๊ะ แต่ไรต์ไม่รู้บ้างเลย อิ่อิ้
    #383
    0
  23. #382 aemly (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:09
    พี่เอริคหรอ  ปากร้าย ปากแข็ง แต่การกระทำตรงข้าม
    #382
    0
  24. #381 Pinkrabbit15 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:06
    ปากอย่างใจอย่าง
    #381
    0
  25. #380 อ๊บอ๊บ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:46
    เอริค หราาาาา ก็แค่ผู้ชายปากจัดเหมือนจะโหดแต่ก็ยังไม่โหด เหมือนจะหื่นแต่ก็หื่นไม่สุด เหมือนจะห่วงแต่ออกจะหึง เหมือนจะเย็นชาแต่ดูอบอุ่น โดยรวมๆคือพี่ชายที่คิดไม่ซื่อกับน้องนอกใส้ รอ รอ ฟิน เมื่อไหร่จะได้ ฟิน
    #380
    0