บัญชารักจอมเถื่อน

ตอนที่ 14 : บทที่ 4 (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,339
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 93 ครั้ง
    14 ก.พ. 61

              

เผยโฉมหน้าผู้ชายที่อยู่ในห้องน้ำ อิอิ


         “อ๊า”

เสียงครางเซ็กซี่ที่ชวนให้รู้สึกหวามไหวที่อยู่ๆ ก็ดังขึ้นทำให้ใบหน้าหวานร้อนจนแทบไหม้  หญิงสาวหันขวับไปมองยังที่มาของเสียงอย่างหวาดหวั่น  แม้ว่าเธอจะยังเป็นสาวเวอร์จิ้น ซิง โสด ไม่เคยมีแฟน แต่เธอไม่ใช่เด็กสาวอายุสิบเอ็ดสิบสองที่จะไม่รู้ว่าเสียงที่เกิดขึ้นมันเกิดเพราะอะไร 

น้ากานต์เอายาให้เขากินงั้นเหรอตอนไหนนะ หรือว่าตอนนั้น...

ความทรงจำตอนที่กานต์สินีกำลังจัดเตรียมแก้วน้ำและแก้วไวน์ไหลเข้ามาในความคิด ตอนนั้นเธอเดินเข้าไปในห้องครัวแล้วเห็นกานต์สินีเอาบางอย่างใส่ลงไปในแก้ว เพราะเห็นแค่แวบเดียวเลยคิดว่าตัวเองมองผิดไป แต่พอจะเข้าไปช่วยกานต์สินีก็ตวาดใส่บอกให้ไปทำอย่างอื่น

ใช่ตอนนั้นหรือเปล่านะ แต่ไม่ว่าจะใช่ตอนนั้นหรือไม่ เธอก็ปล่อยให้แผนการนั้นดำเนินไปจนสำเร็จไม่ได้ เพราะสำหรับเธอ.. คนที่ไม่ได้รักกันยังไงก็ไม่สามารถอยู่ร่วมกันได้ ถ้าต้องอยู่ร่วมกันเขาคงต้องทรมาน และเธอก็คงต้องเจ็บปวดเจียนตาย เธอเชื่อว่าน้าของเธอต้องมีเหตุผล แต่ไม่ว่าเหตุผลที่ว่าคืออะไรเธอก็ยอมให้แผนนี้ดำเนินต่อไปไม่ได้จริงๆ

เสียงครางชวนหวิวที่เงียบไปแล้ว เสียงสายน้ำกระทบพื้นหินอ่อนยังดังต่อเนื่อง ประตูห้องน้ำยังคงปิดสนิท ทว่าพวกนั้นกลับไม่ได้ช่วยคลายความหวั่นใจของเธอลงได้เลยสักนิด เป็นประตูอีกบานที่ถูกม่านสีเทาเข้มบังไว้ต่างหากที่ทำให้ความหวาดหวั่นของเธอลดลง

หญิงสาวเดินไปที่เตียงกว้าง เธอดึงผ้าปูที่นอนออกจากเตียงม้วนมันไว้ในมือ ก่อนจะสาวเท้าเข้าไปหาประตูบานที่ทำจากกระจกบานใสทันที

แกร็ก!

มือบางแหวกม่านให้เปิดออกก่อนจะปลดล็อคประตู และทันทีที่บานประตูถูกเลื่อนให้เปิดออกความหวาดหวั่นที่เพิ่งลดลงจากการหาทางออกเจอก็กลับเข้ามาอย่างเต็มเปี่ยม

 ถ้าเลือกได้ทางนี้คงเป็นทางสุดท้ายที่เธอจะเลือก แต่เพราะเลือกไม่ได้ เธอจึงต้องเลือก!

รัตน์วลีสาวเท้าเปลือยเปล่าตรงไปยังราวระเบียง แต่ยิ่งเข้าใกล้ระเบียงมากเท่าไรขาของเธอก็ยิ่งสั่นมากขึ้นเท่านั้น ใจมันหวิวๆ สั่นๆ หูอื้ออึงไปหมด

“มันไม่ได้สูงสักหน่อย ไม่เห็นน่ากลัวเลยสักนิด” รัตน์วลีประซิบปลอบใจตัวเองพลางก้าวเท้าไปจนร่างชิดกับราวระเบียง ทว่าปากของเธอพูดออกมาอย่างนั้นแต่ในใจกลับร้องลั่นว่า... ไม่น่ากลัว มันไม่สูงตรงไหนเนี่ย!’ และความคิดนั้นก็ทำให้เธอก้าวถอยหลังสองก้าว

“เธอทำได้อยู่แล้ว” หญิงสาวพยายามเกลี่ยกล่อมตัวเองอีกครั้ง หญิงสาวสูดหายใจก่อนจะสาวเท้าไปข้างหน้า เธอหลับตาปี๋ตอนที่ใช้มือสั่นๆ ผูกผ้าปูที่นอนกับราวระเบียง สาบเสื้อแหวกออกถูกลืมไปชั่วขณะ เมื่อความนึกคิดถูกความหวาดกลัวเข้าควบคุมจนหมด

หญิงสาวยืดตัวขึ้น สูดลมหายใจเข้าลึกเป็นครั้งที่เท่าไรไม่รู้ ก่อนจะเอื้อมมือบางสั่นเทาทั้งสองข้างไปจับราวระเบียงเอาไว้

“อย่ามองลงไป... อย่ามองลงไป... อย่ามองลงไป...” ริมฝีปากที่ยังไม่หายบวมเจ่อขมุบขมิบท่องคำเดิมซ้ำๆ ระว่างที่ปีนข้ามราวระเบียงไปอยู่อีกฝั่ง เธอวางเท้าไว้บนขอบปูนที่ยื่นออกมาจากตัวบ้าน ทุกอย่างเป็นไปอย่างเชื่องช้าเมื่อร่างของเธอสั่นและชาไปทั้งร่าง มือเล็กเปลี่ยนจากจับราวระเบียงไปจับผ้าปูที่นอนที่ผูกเอาไว้

“ทำบ้าอะไรของเธอ!

“กรี๊ด!!!” เพราะเสียงตะคอกที่ดังขึ้นแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยทำให้ร่างเล็กที่กำลังค่อยๆ เลื่อนเท้าออกไปสู่ความว่างเปล่าอย่างระมัดระวัง ร่วงผลุบลงไปห้อยอยู่กลางอากาศเพราะความตกใจ

นัยน์ตากลมโตหลุบลงมองพื้นแข็งๆ ด้านล่างก่อนจะหลับตาแน่นด้วยความหวั่นใจ

“ลืมตาแล้วก็ไต่ลงไปสิ”

“...” รัตน์วลีกอดผ้าปูที่นอนไว้แน่น ดวงตากลมโตยังปิดสนิทขณะใบหน้าหวานส่ายไปมาสื่อความหมายว่า เธอทำอย่างที่เขาบอกไม่ได้”

 “งั้นก็จับไว้แน่นๆ  เดี๋ยวฉันจะดึงเธอขึ้นมา”

“...” รัตน์วลียังหลับตาแน่นแล้วส่ายหน้าไปมาเหมือนเดิม ก็เธอลงมาได้ขนาดนี้ ขึ้นไปอีกที่ทำมาทั้งหมดก็ไร้ความหมายน่ะสิ

“โธ่เว้ย!

เสียงสบถลั่นทำให้คนที่ห้อยเคว้งคว้างอยู่กลางอากาศสะดุ้ง แรงกระตุกที่เกิดขึ้นจากการตกใจทำให้ปมผ้าปูที่มัดไว้กับระเบียงหลุด ส่งผลให้ร่างเล็กลอยระลิ่วลงสู่พื้นเบื้องล่างต่อหน้าต่อตาคนที่พยายามคว้าปลายผ้าปูที่นอนอีกด้านไว้ทว่ากลับไม่ทัน

“กรี๊ด!!!

“รัตน์!!!

เสียงตะโกนดังขึ้นพร้อมๆ กับเสียงหวีดร้อง




จากการรักษาศักดิ์ศรีลูกผู้หญิง น้องหนูของเราจะเป็นอย่างไรบ้าง

โปรดติดตามตอนต่อไป...



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 93 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,083 ความคิดเห็น

  1. #1069 ฉันทนา ศัทโธ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 16:51
    น้องทำได้ถูกใจเจ้...มากๆเลย มันต้องอย่างนี้ซิ!!!
    #1,069
    0
  2. #352 K5599 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:59
    เก่งอะหนีเลย
    #352
    0
  3. #325 aemly (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:55
    แล้วแต่เด้อ อิน้ามันร้ายยยยยย
    #325
    0
  4. #307 tankyo (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:13
    หวังว่าจะไม่สูงเกินไปจนน้องเจ็บเยอะนะ
    #307
    0
  5. #306 dokao (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:31
    ลุ้นหนักมาก
    #306
    0
  6. #305 kanokradaparima (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:35
    พี่จะได้รับผิดชอบน้องก็คราวนี้แหละ
    #305
    0
  7. #304 Amy Wongkamolsersh (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:14
    เวรกรรม!!!!
    #304
    0
  8. #303 s.s (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:30
    แขนหัก ....55555555555
    #303
    0
  9. #302 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:53
    5555+++ ทางลงเหรอเนี่ย
    #302
    0
  10. #301 so-white-ii (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:50
    มาต่อๆ
    #301
    0
  11. #300 papsythirarat (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:20
    งานเข้าแล้วไงมาต่อเร็วๆนะคะรอจ้า
    #300
    0
  12. #299 Bee_ver (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:48
    เริ่ดค่ะซิส... อย่าไปยอม
    #299
    0