บัญชารักจอมเถื่อน

ตอนที่ 12 : บทที่ 4 เสียว (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,152
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 155 ครั้ง
    19 ก.พ. 61


ริมฝีปากนุ่มนิ่มให้ความรู้สึกเติมเต็มยิ่งกว่าที่เขาคิดว่าตัวเองจำได้ เอริคตะโบมจูบริมฝีปากหวานล้ำนั้นอย่างตะกละกระกรามราวกับคนที่ร่อนเร่อยู่กลางทะเลทราย แล้วได้เจอแหล่งน้ำกว้างใหญ่เป็นครั้งแรกหลังจากขาดน้ำมาเป็นเวลานาน แรงขัดขืนอันน้อยนิดของเจ้าของริมฝีปากหวานละมุนไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อเขาแต่อย่างใด ไม่สิ! ยิ่งเธอดิ้นรนเลือดในกายของเขาก็ยิ่งเดือดพล่าน

ชายหนุ่มลูบไล้ร่างบางผ่านเนื้อผ้าที่เขารู้สึกว่ามันเกะกะสิ้นดี เขาอยากกระชากมันออกไป อยากเห็นเรือนร่างที่ลูบไล้อยู่โดยไม่มีอะไรขวางกั้น และเขาก็ทำตามที่คิดทันที มือหนากระชากชุดนอนของเธอจนกระดุมสามเม็ดบนขาดกระเด็น

ทุกการกระทำของเขาไม่ได้อยู่ในการควบคุมของสมอง แต่มันถูกควบคุมด้วยสัญชาตญาณของสัตว์ป่าที่เต็มไปด้วยความดิบเถื่อน

“อึก!”  

เสียงหวานร้องออกมาอยู่ในลำคออย่างตกใจเมื่อเขายังไม่ยอมผละห่างจากริมฝีปากของเธอ ไม่ใช่แค่เธอที่ตกใจ เขาเองยังอดตกใจกับความรุนแรงที่เกิดขึ้นไม่ได้ แม้จะดุดันแต่เขาไม่เคยรุนแรงกับผู้หญิงเลยสักครั้ง แต่ความคิดนั้นก็ถูกความร้อนที่สุ่มอยู่ในร่างกลบหายไปอย่างรวดเร็ว

แต่ดูเหมือนว่าความรุนแรงที่เกิดขึ้นทำให้หญิงสาวได้สติ ใบหน้าหวานแดงซ่านไปหมดและรู้สึกว่ามันร้อนจะแทบจะไหม้ รัตน์วลีรีบยกมือกอดอกเอาไว้แน่น แต่วินาทีถัดมามือของเธอก็ถูกมือหนาจับไว้ เกิดการยื้อยุดขึ้นเมื่อชายหนุ่มพยายามดึงมันออก แต่รัตน์วลีกลับพยายามกอดออกแน่นขึ้น แต่สุดท้ายคนที่แรงมากกว่าก็เป็นฝ่ายชนะ

มือเล็กถูกนำไปตรึงไว้เหนือศีรษะและยึดไว้ด้วยมือหนาเพียงข้างเดียว มือหนาอีกข้างรั้งชุดนอนแบบเสื้อเชิ้ตให้หลุดจากไหล่บอบบางแล้วรั้งมันให้ร่วงลงไปกองอยู่บนพื้นโดยไม่ปลดกระดุมที่ยังเหลือออก

เอริคผละใบหน้าออกมาก้มลงมองเรือนร่างของเธอ ลำคอของเขาแห้งผากเมื่อได้เห็นสิ่งที่สัมผัสอยู่ชัดเต็มตา ผิวกายของเธอเนียนนุ่ม และขาวจัด ยอดอกของเธอเป็นสีชมพูระเรื่อ เธอดูน่ากินชะมัด

“ยะ...อย่ามองนะ”

สิ้นคำพูดที่ออกมาด้วยเสียงสั่นระริก รัตน์วลีก็สะดุ้งเฮือกเมื่อทรวงอกอิ่มข้างหนึ่งที่เพิ่งถูกนัยน์ตาสีเทาจับจ้องถูกกอบกุมไว้ในฝ่ามือหนาร้อนผ่าว

เพราะเธอไม่ได้ใส่บราเซียเขาจึงสัมผัสความนุ่มนิ่มตรงอกด้านซ้ายได้โดยไม่มีอะไรมาขวางกัน ทรวงอกของเธอไม่ได้ใหญ่มากเหมือนผู้หญิงที่เขาเคยร่วมรักด้วย ทว่ามันกลับพอดีมือและให้ความรู้สึกดีราวกับมันสร้างมาเพื่อเขาโดนเฉพาะ ยอดอกของเธอแข็งขึ้นตามความปรารถนาของร่างกายเมื่อเขาปัดป่าย สลับกับบีบขยี้มันด้วยปลายนิ้ว

“หยุด อื้ออออ” เสียงสั่นระริกร้องห้ามถูกเปลี่ยนให้เป็นเสียงครางเมื่อเขาก้มลงงับยอดอกสีชมพูอีกข้างหนึ่งเข้าปาก ผิวของเธอมากจัดและบอบบาง แค่เขาจูบหรือบีบขยำแรงนิดเดียวมันก็ขึ้นรอยแดง ทว่าตอนนี้เขาก็ไม่อยู่ในอารมณ์มาสนใจมัน

“จะ...เจ็บ”

ทรวงอกที่ถูกบีบขย้ำอย่างไร้ความปราณีและยอดอกที่ถูกริมฝีปากร้อนผ่าวดูดดึงอย่างรุนแรง ทำให้เธอรู้สึกเจ็บทว่ามันกลับนำพาความรู้สึกที่ไม่เคยรู้จักให้แล่นไปตัวร่างไม่ต่างกันจนเสียงที่ร้องออกไปเบาและสั่นพร่า

สิ่งที่เขาทำทำให้เธอรู้สึกลึกซึ้ง แปลกใหม่ และร้อนแรงเกินต้านทาน ทว่าการกระทำจาบจ้วงของชายหนุ่มก็ทำให้เธอยื้อสติของตัวเองไว้ได้

 “พะ...พี่เอริค บอกให้หยุดไง” แต่ไม่ว่าเธอจะส่งเสียงออกไปกี่ครั้งต่อกี่ครั้ง เสียงของเธอกลับไม่เข้าไปในการรับรู้ของชายหนุ่มเลยสักนิด

ปลายยอดอกสีเรื่อที่บัดนี้มีสีเข้มขึ้นเพราะสัมผัสรุนแรงตามแรงอารมณ์ของเขา รสชาติของผิวเนื้อนุ่มที่ทำให้รู้สึกดีกว่าที่เคยเป็น และกลิ่นสาบสาวที่ผสมกับกลิ่นครีมอาบน้ำจนกลายเป็นกลิ่นที่ไม่เหมือนใคร กระตุ้นอารมณ์ และดึงดูดความสนใจของเขาไป...

ความคิดที่เป็นเหตุและมีผลของเขาหายไปหมดเหลือเพียงสัญชาตญาณสัตว์ป่าที่ไร้สามัญสำนึก ทั้งๆ ที่เธอผลักไส ทั้งๆ ที่เธอต่อต้าน แต่เขากลับหยุดตัวเองไม่ได้ ยิ่งเธอดิ้นรนเลือดในกายของเขายิ่งพลุ่งพล่าน

ขนาดแค่ท่อนบนยังสวยและให้ความรู้สึกดีมากอย่างนี้แล้วท่อนล่างจะขนาดไหน อยากเห็นชะมัด!

ไวเท่าความคิด เขาก็ไล้ฝ่ามือไปตามสัดส่วนน่าฟัดลงไปที่หน้าท้องแบนราบ บีบขย้ำผิวเนื้อนุ่มนิ่มช่วงเอวก่อนจะเกี่ยวนิ้วกับขอบผ้าลูกไม้สีขาวผืนบาง

“ยะ...อย่าถอดนะ”

การกระทำของเขาทำให้เธอตระหนก หญิงสาวดิ้นสุดแรงและคงเพราะเขากำลังเผลอไผล มือของเธอจึงหลุดออกจากการจับยึด รัตน์วลีรีบคว้าชั้นในของตัวเองไว้ก่อนที่มันจะหลุดออกจากสะโพก

เขาไม่ชอบหน้าเธอ เธอไม่ได้รักใคร่ชอบพอเขา เธอปล่อยให้เรื่องนี้เกิดขึ้นไม่ได้ เธอต้องทำให้เขาหยุด

“ปล่อยมือ” เสียงคำรามอย่างขัดใจดังขึ้น

“พี่นั่นแหละ ที่ต้องเป็นคนปล่อย ไอ้บ้า”

แควก!!!

สิ้นเสียงของเธอเสียงผ้าขาดก็ดังขึ้น เมื่อฝ่ายหนึ่งพยายามกระชากลง แต่อีกฝ่ายหนึ่งพยายามยื้อเอาไว้

“กรี๊ด!!! ไอ้พี่บ้า หยุดเลยนะ” รัตน์วลีหวีดร้องลั่นอย่างตระหนก

แต่แทนที่เสียงนั้นจะปลุกสามัญสำนึกของเขาได้ ชายหนุ่มกลับก้มลงมาปิดเสียงของเธอเอาไว้ไม่ให้มันหลุดออกมาอีก

“อื้ออออ...อึก” รัตน์วลีครางประท้วงในลำคอพลางเลื่อนมือไปปกปิดสัดส่วนห่วงห้ามไว้แน่น ก่อนที่มือหนาจะทันได้แต่ต้องมัน แล้วพอสบโอกาสเธอก็กัดริมฝีปากของเขาจนรับรู้ได้ถึงรสชาติของเลือด

“บ้าฉิบ! ทำบ้าอะไรของเธอ”

“พี่นั่นแหละทำบ้าอะไร เอามือออกไปเลยนะ”

“ห้องผู้ชายก็เคยไปนอนแล้วนี่ ของก็เคยๆ อยู่แล้ว ก็แค่สนองให้ฉันอีกสักคนจะเป็นไรไป”

รัตน์วลีเม้มปากแน่น ไม่ว่าตอนนั้นหรือตอนนี้เธอก็ไม่คิดจะอธิบายให้เขาเข้าใจว่าวันนั้นเธอไม่ได้ไปนอนห้อง โอม หรือ ภูศิลป์อย่างที่ น้ำตาล หรือ ยลดา เข้าใจผิดไปเอง

ตอนแรกพอจบการเลี้ยงฉลองเรียนจบทุกคนก็จะแยกย้ายกันกลับบ้านหรือกลับไปนอนที่หอพักของตัวเอง แต่เพราะภูศิลป์คิดว่ามันอันตรายที่คนเมาจะขับรถหรือนั่งแท็กซี่กลับค่ำๆ มืดๆ โดยเฉพาะผู้หญิงเลยเสนอให้ไปนอนที่คอนโดของตัวเองที่อยู่ใกล้กับผับ ตอนแรกเธอปฏิเสธเพราะรู้ว่ากานต์สินีไม่ชอบให้เธอออกนอกลู่นอกทาง แต่ยลดาก็บังคับให้เธอลองโทรดูก่อน แล้วผลก็เป็นอย่างที่เธอคิด ผู้เป็นน้าไม่อนุญาต  แถมยังให้พร้อมพงศ์มารอรับที่หน้าผับเพราะกลัวว่าเธอจะไม่ยอมกลับบ้านอย่างที่รับปาก

“ที่เข้ามาในห้องฉัน ไม่ใช่เพราะเธออยากนอนกับฉันหรือไง”

“รัตน์ไม่ได้...” รัตน์วลีชะงักคำพูดเมื่อบางอย่างผุดขึ้นมาในความคิด ใช่! เธอไม่ได้ต้องการให้เขาทำเรื่องบ้าๆ แบบนี้กับตัวเอง แต่น้าของเธอไม่ใช่

“เฮอะ! แผนของน้าเธอล่ะสิ แล้วเธอก็ยังทำตาม คนหนึ่งก็เลว อีกคนก็หน้าไม่อาย สมกับเป็นน้าหลานกันจริงๆ”

และดูเหมือนอีกฝ่ายจะคิดเหมือนกัน ถ้อยคำด่าทอหยามหยันเหล่านั้นจึงได้หลุดออกมา พร้อมกับร่างหนาที่ถอยห่างออกไป ร่างบางรูดลงไปนั่งบนพื้นเพื่อชายหนุ่มถอยห่างออกไป เธอชันเข่าขึ้นแล้วกอดร่างของตัวเองไว้แน่นเพราะนั่นคือวิธีเดียวที่เธอจะปิดปิดสัดร่างกายของตัวเองจากสายตาของเขาได้

“หยุดว่าน้ากานต์สักที ถ้าอยากจะด่าก็ด่ารัตน์คนเดียว”

“ทำไมฉันจะด่าไม่ได้ ก็น้าเธอมันเลวจริงๆ” เสียงทุ้มต่ำกดลึกนั้นน่ากลัวกว่าเสียงตวาดหลายเท่านักตั้งแต่รู้จักเอริคมา ไม่เคยมีคราไหนที่เธอกลัวเขาเท่านี้มาก่อน น้ำตาใสๆ เอ่อขึ้นจนกรอบตาเปียกชื้น แต่เธอก็ซ่อนมันไว้ด้วยการหลุบตาต่ำ

เอริคนิ่วหน้า ทั้งๆ ที่เขารู้แล้วว่าสองน้าหลานต้องการจะทำอะไร แต่ทำไมเขาถึงยังหยุดความต้องการที่มีต่อร่างบางสั่นเทาที่นั่งกอดตัวเองอยู่บนพื้นนั่นเลยสักนิด เขารู้สึกร้อนไปหมดราวกับร่างจะลุกเป็นไฟ ส่วนกลางกายตื่นตัวเหยียดขยายจนรู้สึกปวดร้าวและอยากปลดปล่อย

 “แม่ง!

เสียงสบถที่ดังขึ้นทำให้ร่างสั่นเทาที่กอดตัวเองไว้แน่นสะดุ้งตัวโยน  แต่เอริคกลับไม่ได้สนใจใยดีกับท่าทางหวาดกลัวของเธอเลยสักนิด มันก็สมควรแล้วที่เธอจะต้องกลัว!’

“อย่าคิดว่าฉันพิศวาสเธอล่ะ แล้วก็ไม่ต้องกลัวว่ามันจะเกิดเรื่องแบบนี้อีก เพราะถ้าไม่ใช่เพราะน้าเธอเอายาบ้าๆ นั่นให้ฉันกิน ฉันคงไม่ทำเรื่องงี่เง่าแบบนี้แน่” อารมณ์คุกรุ่นเดือดดาลขึ้นอีกเมื่อเริ่มประติดประต่อท่าทางแปลกๆ ของผู้มีศักดิ์เป็นแม่เลี้ยงที่โต๊ะอาหาร กับอาการประหลาดของร่างกายตอนนี้ได้ “แต่เธอก็คงรู้อยู่แล้วสินะ” เสียงที่ตะคอกออกไปควรดังและแข็งกร้าวแต่เสียงของเขากลับมีความสั่นเทาไม่มั่นคงปะปนอยู่อย่างชัดเจน ร่างกายของเขายังร้อนผ่าวไปหมด จนเขากลัวว่าตัวเองจะกระโจนเข้าหาร่างเปลือยเปล่าสั่นเทาอีกครั้ง

“น้าเธอยังมีแผนอะไรอีก”

“...”

“ถึงเธอจะไม่พูด แต่ฉันก็รู้ว่ามันคงไม่ใช่อะไรที่คนดีๆ เขาคิดทำกันแน่ ออกไปจากห้องของฉัน ก่อนที่ฉันจะออกมาจากห้องน้ำ” ตะโกนจบชายหนุ่มก็ผละตรงไปที่ห้องน้ำ แล้วกระชากประตูให้ปิดลงทันที



ค้างกันไป 5555 ทั้งคนอ่านทั้งอีพี่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 155 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,083 ความคิดเห็น

  1. #1067 ฉันทนา ศัทโธ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 16:43
    ว่าแล้วเชียว....แต่คนน้องจะออกจ่กห้อวได้ยังไงล่ะคุณพี่ขา
    #1,067
    0
  2. #297 thiwajung (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:05
    จะให้นางออกจากห้องยังไงประตูมันล็อคข้างนอกไม่ใช้เหรอ
    #297
    0
  3. #294 kanokradaparima (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:09
    คุณน้าคิดอะไรอยู่ถึงทำแบบนี้
    #294
    0
  4. #293 Amy Wongkamolsersh (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 06:29
    สงสารรัตน์จัง
    #293
    0
  5. #292 Irish66 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:08

    น้านางนี่ทำอะไรน่าเกลียดจริงๆ จับพ่อเค้าได้แล้ว ยังจะมาจับลูกเลี้ยงให้หลานตัวเอง

    #292
    0
  6. #291 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:27
    น้า..ต้องการอะไร..ทำแบบนี้
    #291
    0
  7. #290 กระต่ายน้อย (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:34
    อ๊ากกกกก อยากอ่านต่อแล้ว
    #290
    0
  8. #289 dokao (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 07:21
    ยิ่งห้ามยิ่งยุ
    #289
    0
  9. #288 รักการอ่าน (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 06:43
    ยิ่งห้ามพี่บ้า พี่ไม่สนใจอะไรแล้วตอนนี้ พี่อยากกินน้อง อิอิอิ
    #288
    0
  10. #287 nanthapak (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 06:13
    - พี่บ้าาาาาาาาา
    #287
    0
  11. #285 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 02:48
    ใจคอ....นาทีนี้ห้ามไงก็ไม่ฟัง
    #285
    0
  12. #284 kanokradaparima (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:09
    พี่เอริค กางเกงในน้องขาดแล้วนะ อย่ารุนแรงค่ะ
    #284
    1
  13. #283 aemly (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:23
    พี่อดใจไม่ไหวววว อิน้าอิน้าร้าาย
    #283
    0