ลงหลักปักรัก

ตอนที่ 21 : 7 ของขวัญแสนละมุนลิ้นและดิ้นได้ 70%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5426
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 93 ครั้ง
    14 มี.ค. 62




เสียงคลื่นกระทบฝั่งดังประสานกับเสียงเพลงแนวบอสซ่าได้อย่างลงตัว ไฟระย้าดวงกลมสีเหลืองนวลบนต้นไม้ค่อยๆ ปรากฏชัดเจนเมื่อหมดเวลาของดวงอาทิตย์ ลมทะเลพัดต้องผิวกาย ทำให้หญิงสาวซึ่งอยู่ในเดรสยาวสีฟ้าตุ่นสไตล์โบฮีเมียนรู้สึกว่าได้รับพลังความสดชื่นหลังจากทำงานเหนื่อยมาทั้งวัน

“พี่นึกว่าซอจะไม่มาแล้วเสียอีก”

“ต้องมาสิคะ งานเปิดตัวรีสอร์ทพี่รหัสทั้งที ขอโทษที่มาช้านะคะ ซอเพิ่งออกเวรน่ะค่ะ” พรรษศิกายิ้มหวาน ก่อนจะยื่นกล่องของขวัญให้ “ยินดีด้วยนะคะพี่สิ”

“มาช้าดีกว่าไม่มา ขอบใจมากจ้ะน้องรัก พยาบาลดีเด่นให้อะไรพี่น้า” ภัสสรรับกล่องของขวัญขนาดเท่าฝ่ามือมาเขย่าเบาๆ ใกล้หู “ทองแท่งแน่ๆ”

“ไว้ค่อยแกะดูนะคะว่าทองแท่งหรือทองหยอด”

เจ้าของรีสอร์ทสาวหมดสนุกทันที ดูสิ ไม่ว่าจะกี่ปีๆ พรรษศิกายังคงรับมุกเธอทันตลอด

“พี่หนึ่งล่ะคะ”

“บอกว่าจะไปรับแขกทางโน้นให้พี่จ้ะ แอบไปจิ๊จ๊ะสาวๆ บ้างหรือเปล่าก็ไม่รู้เนี่ย” ภัสสรแกล้งหึงไปอย่างนั้นเอง “พี่พาซอไปหาที่นั่งก่อนดีกว่า”

โต๊ะที่ภัสสรพาพรรษศิกามานั่งเป็นโต๊ะที่ใกล้เวทีมากที่สุด ซึ่งมีเก้าอี้ว่างอยู่อีกหนึ่งตัวพอดี

“ขอโทษนะคะคุณมัตถ์ คุณกัน น้องมุก สิฝากน้องสาวให้นั่งด้วยอีกสักคนนะคะ” หญิงสาวลากเก้าอี้ออกแล้วกดไหล่น้องให้นั่งลงเสร็จสรรพ

แม้อยากลุกขึ้นแล้วเดินหนีให้ไกลมากแค่ไหน ทว่าสิ่งที่คิดดูห่างไกลจากความเป็นจริงไปเสียแล้ว พรรษศิกาเบี่ยงสายตาแทบไม่ทันยามสบเข้ากับดวงตาสีตอตะโกของชายหนุ่มที่นั่งฝั่งตรงข้าม เขายังคงมองเธอด้วยแววตาเรียบเฉย

...เป็นเช่นนี้มาตั้งแต่คืนนั้น

“อ้าว คุณพยาบาลซอ” มงกุฎมุกทักขึ้น

“รู้จักกันด้วยหรือคะ”

“คุณพยาบาลซอเป็นพยาบาลพิเศษของมุกครับคุณสิ” บรมัตถ์เป็นฝ่ายตอบแทน เห็นแบบนี้แล้วไม่สงสัยเลยว่าทำไมพรรษศิกาถึงมาช้ากว่าใครเพื่อน หญิงสาวมัวแต่เสียเวลากับการแบกกำแพงพะรุงพะรังมาด้วยนั่นเอง

“ดีเลยค่ะ งั้นสิฝากซอด้วยนะคะ พี่ไปเตรียมขึ้นเวทีก่อนนะซอ ไว้เดี๋ยวมาคุยด้วย”

ภัสสรกล่าวจบก็จากไปทันที เจ้าของรีสอร์ทสาวไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตนได้สร้างความหนักใจและความอึดอัดมากมายให้กับผู้หญิงอีกคน

 

“ดื่มสิคุณพยาบาลซอ รสชาติดีจะตาย สงสัยเราต้องแอบหนีพี่มัตถ์มารีสอร์ทนี้บ่อยๆ เสียแล้ว” มงกุฎมุกกระดกคอกเทลแก้วที่สามลงคอ แล้วเคี้ยวมะกอกดองที่มาพร้อมกันในแก้วเครื่องดื่มตุ้ยๆ ก่อนจะคะยั้นคะยอให้คนที่นั่งข้างตนดื่มน้ำสีสวยเหล่านี้บ้าง

“พี่ไม่ดื่มแอลกอฮอล์ค่ะ พี่ว่าคุณมุกก็พอได้แล้วนะคะ เดี๋ยวก็เมาหรอก”

“เมาอะไรกัน คอกเทลพวกนี้ผสมเหล้าจิ๊ดเดียวเท่านั้นแหละ กลิ่นแทบไม่มี”

พรรษศิกามองตามนิ้วเล็กๆ ของมงกุฎมุกที่กระดิกเรียกบริกร ไม่นานเครื่องดื่มอีกแก้วก็ถูกวางลงบนโต๊ะ ทีแรกอดีตคนไข้คนนี้เล็มกินแต่อาหารหน้าตาดีรสเลิศเท่านั้น เครื่องดื่มเน้นไปที่น้ำตะไคร้หอม แต่พอบรมัตถ์และกันธรแยกตัวไปคุยธุระอีกโต๊ะกับภูธร สามีของภัสสรเท่านั้นแหละ ตัวแสบก็บรรเลงทันที

“คุณมุกยังไม่หายดีเลยนะคะ เฝือกแข็งที่นิ้วก้อยยังไม่ถอดออกเลย ดื่มแอลกอฮอลล์แบบนี้เมื่อไรจะหายล่ะคะ”

“บ่นจัง บนโลกนี้ให้พี่มัตถ์บ่นเราคนเดียวก็พอแล้ว คุณพยาบาลซอเฉยๆ เถอะน่า”

ชื่อเล่นของบุคคลที่สามทำเอาพรรษศิกานิ่งไป เป็นจังหวะเดียวกับที่มงกุฎมุกคว้าแก้วคอกเทลซึ่งมีเครื่องดื่มสีส้มอยู่ด้านในไว้พอดี

“พอเถอะค่ะ” หญิงสาวจับมือมงกุฎมุกไว้ได้ทันก่อนที่ขอบแก้วจะจรดกลีบปากบางนั้นได้หวุดหวิด

“เราดื่มนานๆ ที ยังจะมาห้ามอีก”

“คุณมุกเมาแล้วนะคะ” ตาลอยๆ ซ้ำยังเริ่มพูดไม่รู้เรื่องแบบนี้ไม่เรียกเมาก็ไม่รู้จะเรียกว่าอะไรแล้ว หากบรมัตถ์กลับมาเห็นว่าเธอปล่อยให้น้องสาวเขาเมา เขาจะว่าอย่างไรก็สุดรู้

“กลับไม่ไหวก็นอนนี่ จะไปยากอะไร เมื่อกี้บนเวทีพี่สิบอกแล้วว่าคนที่มางานวันนี้จะได้พักฟรี วันไหนก็ได้ ก็เลือกวันนี้ไปเลย หลับยาวไปจนถึงเที่ยงของอีกวัน ดีจะตาย”

“กลับไปนอนที่บ้านเถอะค่ะ จะนอนตื่นตอนค่ำของอีกวันก็ยังได้ พี่เรียกคุณกันให้นะคะ”

“ถ้าอยากให้เราพอ งั้นคุณพยาบาลซอเอาน้ำส้มนี่ไปดื่มเสียสิ เสียดายของ” มงกุฎมุกส่งแก้วเครื่องดื่มให้

สาวตาคมคว้าแก้วเครื่องดื่มขึ้นมาพินิจ ลองดมดูแล้วไม่มีกลิ่นแอลกอฮอล์ก็ค่อยเบาใจ

“งั้นถ้าพี่ดื่มแก้วนี้หมด คุณมุกกลับบ้านนะคะ”

“อือ กลับก็กลับ”

พรรษศิกาค่อยๆ ส่งน้ำส้มเย็นๆ ลงคอจนหมดเกลี้ยงแก้ว รสชาติมันก็ถูกลิ้นดี หวานๆ เปรี้ยวๆ กลมกล่อม

“หมดแล้วค่ะ พี่ไปตามคุณกันให้นะคะ” หญิงสาวอาสา แม้ว่าการไปเรียกกันธรจะทำให้เธอต้องเจอบรมัตถ์อีกครั้งก็ตามที

“อีกสักพักก็ได้ เอิ๊ก !” มงกุฎมุกกรึ่มๆ เต็มที่ “ของกินบนโต๊ะยังเหลืออีกเยอะ เราขอกินก่อน พี่มัตถ์ยังคุยงานไม่เสร็จหรอก”

“เฮ้อ...ก็ได้ค่ะ” เด็กดื้อต่อรองได้เรื่อยๆ และเธอก็ใจอ่อนได้เรื่อยๆ เช่นกัน

อาหารพร่องลงจากจานอย่างรวดเร็วด้วยฝีมือมงกุฎมุกที่เริ่มหิวเพราะในกระเพาะมีแต่เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ พรรษศิกาได้แต่มองเนื่องจากตัวเธอกินอะไรไม่ลงเสียแล้ว ส่วนหนึ่งก็อาจจะมาจากการเจอบรมัตถ์ในงานนี้ด้วยนั่นแหละ ไปๆ มาๆ เขากลับเป็นเจ้านายของภูธร ดูเหมือนเธอกับเขาจะเกี่ยวข้องกันหลายทางเหลือเกิน จะหนีอย่างไรให้พ้น...

ยิ่งคิดก็ยิ่งเครียด พรรษศิกายกมือขึ้นกุมขมับที่เริ่มปวดตุบๆ หันมองมงกุฎมุกก็พบว่าหลับไปตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ พยาบาลสาวตั้งใจจะลุกขึ้นไปห้องน้ำเพื่อล้างหน้าให้รู้สึกสดชื่นขึ้น แต่อาการปวดหัวเข้าเล่นงานเสียจนลุกไปไหนไม่รอด สุดท้ายแล้วจึงฟุบลงกับโต๊ะตามมงกุฎมุกไปอีกราย

“หือ รีสอร์ทฉันบรรยากาศดีจัด หลับกันไปแล้วทั้งสองคน” ภัสสรส่งแขกเสร็จ กลับมาเห็นสาวๆ พากันเข้าสู่ห้วงนิทราก็ไม่รู้จะดีใจหรือเสียใจดี นี่เพิ่งจะสามทุ่มเองด้วยซ้ำ ขืนปล่อยให้หลับอยู่ตรงนี้ มีหวังทั้งยุงทั้งริ้นได้พากันหามไปปล่อยลงทะเลให้ฉลามกินต่อกันพอดี “ซอๆ ตื่นก่อน”

ปลุกอยู่นานพรรษศิกาจึงสะลึมสะลือตื่น เปลือกตาแทบลืมไม่ขึ้นด้วยอาการปวดหัวไม่หายไปสักที

“พี่สิ ซอปวดหัวจังค่ะ”

“นี่ทำงานหนักจนไม่ได้พักอีกแล้วใช่ไหม น่าตีจริงๆ ไปนอนในห้องดีกว่า ซอไม่สบายแบบนี้พี่ไม่ปล่อยให้กลับไปคนเดียวแน่ๆ นอนนี่แหละ พรุ่งนี้เช้าพี่ไปส่งเอง”

“ค่ะ” พยาบาลสาวตอบอะไรได้ไม่มากนัก เธอคงทำงานหนักมากเกินไปอย่างที่ภัสสรบอก

“มานี่หน่อยจ้ะ” มือบางกวักเรียกพนักงาน “เดี๋ยวไปบอกคุณมัตถ์ด้วยว่าคุณมุกนอนอยู่ตรงนี้ ฉันพาคุณซอไปนอนก่อน ฝากบอกคุณหนึ่งให้ลาคุณมัตถ์แทนฉันด้วยนะ”

“ครับคุณสิ”

สั่งพนักงานเรียบร้อยภัสสรก็พยุงกึ่งแบกน้องสาวไปยังห้องสวีทที่วิวสวยที่สุดของรีสอร์ท พอจัดแจงให้นอนบนเตียงเรียบร้อย ไม่ทันไปเอายาแก้ปวดหัวให้ พรรษศิกาก็หลับปุ๋ยไปเสียแล้ว หญิงสาวเปิดผ้าม่านออก ประตูกระจกบานเฟี้ยมเผยให้เห็นทะเลยามค่ำคืนและดวงดาวมากมายที่แข่งกันกะพริบแสง ภัสสรปิดไฟให้แล้วเดินออกจากห้อง โดยทิ้งท้ายเอาไว้กับร่างเล็กบนเตียงว่า

“ซอประเดิมห้องนี้ให้พี่เลยนะเนี่ย ฝันดีนะจ๊ะ” 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 93 ครั้ง

2,172 ความคิดเห็น

  1. #2137 Kwanta Lorliam (@kwantal) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 08:37

    เย้นอนห้องเริ่ดไปเลย

    #2137
    0
  2. #2040 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 12:11
    หลินประกาศแบบนี้พี่มัตถ์ก็มีทางจะได้เมียเร็วขึ้นไหมนะ
    #2040
    0
  3. #197 Bowjung (@thegrift) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 มกราคม 2560 / 18:04
    มารอคุณพยาบาลซอทุกวันเลยย
    #197
    0