ลงหลักปักรัก

ตอนที่ 14 : 5 น้ำมันราดรดบนกองไฟ 35%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4618
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 90 ครั้ง
    4 มี.ค. 62




น้ำมันราดรดบนกองไฟ

สายตาคู่นั้น ท่าทางเย่อหยิ่ง รวมทั้งสีหน้าที่บอกให้รู้ว่าตนเหนือกว่าของเขา ทุกอย่างกำลังต้อนเธอให้จนมุม แล้วจะให้เธอตามไปดูแลถึงที่บ้าน ถึงห้องนอนอย่างนั้นหรือ ดูแลมงกุฎมุกหรือดูแลใครกันแน่ !

“ตกลงว่าจะตามไปดูแลมุกด้วยหรือเปล่า” ชายหนุ่มถามย้ำ

“ฉันจะจำไว้ค่ะว่าคุณชื่อบรมัตถ์ จำให้แม่นเลยทีเดียว” จำ...ชื่อผู้ชายที่เธอไม่มีทางญาติดีด้วยเด็ดขาด “ต่อไปนี้จะทำอะไรก็เรื่องของคุณ”

“ทำไมคราวนี้ยอมง่าย”

“ไม่อยากพูดกับคนไม่มีเหตุผลค่ะ เวลาของฉันมีค่ามากกว่านั้น”

“ไม่มีเหตุผล ?”

“ค่ะ คุณทำแบบนี้ไม่มีเหตุผล เอาแต่ใจ ไม่แคร์ว่าคุณมุกจะรู้สึกยังไง” คนอะไรหาเรื่องได้จนหยดสุดท้าย เธอจะปิดประเด็นอยู่แล้วเชียว แต่เป็นเขาอีกนั่นแหละที่ดึงประเด็นขึ้นมาเป็นชนวน

“ผมอยากให้มุกอยู่กับคนในครอบครัว นี่คือเหตุผล”

“เหตุผลของคุณไม่เข้าท่าเลยค่ะ”

“ไม่เข้าท่าตรงไหน” ชายหนุ่มยิ้มยียวน คนตรงหน้าเขาคงโกรธสุดขีดแล้ว หลักฐานชัดเจนคือแก้มสีน้ำผึ้งที่เริ่มแดงนั่นปะไร

“ทุกตรง !

“คุณหรือเปล่า ชอบหาเรื่องไม่เข้าท่า”

“เอ๊ะ !” ความอดทนของพรรษศิกาอยู่ในขั้นติดลบ บรมัตถ์เถียงแบบเด็กๆ ยิ่งกว่ามงกุฎมุกหลายเท่า

“จะเอ๊ะทำไมครับ”

“คุณมัตถ์ ทำไมคุณชอบหาเรื่องฉันนักคะ”

“ผมหาเรื่อง ? ไปทบทวนเสียใหม่ไหมคุณพยาบาลซอ แล้วจะสั่งเสียอะไรกับมุกก็รีบเข้าล่ะ เย็นนี้จะไม่ได้เจอกันแล้ว”

หญิงสาวโกรธควันออกหู เขาทิ้งระเบิดลูกโตไว้แล้วจะเดินหนีไปง่ายๆ ทั้งที่เมื่อครู่เธอเกือบเป็นฝ่ายเดินหนีก่อนแท้ๆ

แพ้อีกจนได้

 

ปารมียืนลุ้นหน้าบ้านสองชั้นขนาดใหญ่ หลังใจกล้ากดกริ่งไปแล้ว ดวงตาสีน้ำตาลเข้มมองรอบบริเวณบ้านผ่านช่องประตูรั้วเหล็กอิตาลี ห้าปีแล้วที่ไม่ได้มาเหยียบที่นี้ บ้านสีขาวถูกทาสีใหม่เป็นครีม ต้นไม้รอบบ้านโตขึ้นมาก มุมซ้ายสุดของอาณาเขตมีบ้านหลังเล็ก แต่ดูน่ารักและดึงดูดให้มองได้ไม่เบื่อ

นั่นคงเป็นเรือนหอของอดีตสามีเธอ...กับภรรยาใหม่ของเขา

ตั้งแต่กีรดิษประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์และพักรักษาตัวในโรงพยาบาลเมื่อเดือนที่แล้ว พอทราบข่าวเธอก็บากหน้าไปเยี่ยมทั้งที่รู้ว่าจะไม่ได้รับการต้อนรับที่ดีจากอดีตแม่สามี ทว่าหัวใจที่ยังปฏิพัทธ์ต่อชายอันเป็นรักครั้งแรกและรักครั้งเดียวกลับดื้อดึง ทุกอย่างเป็นเหมือนที่คิด คุณกรองทองขับไล่ไสส่ง หาว่าเธอมาเพื่อตอกย้ำและสมน้ำหน้าที่กีรดิษตกอยู่ในสภาพไม่รู้สึกตัวจนอาจเป็นเจ้าชายนิทราไปตลอดชีวิต

เธอขยันไปเยี่ยมกีรดิษทุกวัน เจอคุณกรองทองบ้าง ไม่เจอบ้าง หากแต่ไม่มีครั้งไหนที่เจอภรรยาใหม่และลูกชายของเขาที่ตอนนี้น่าจะสี่ขวบแล้ว ลองเสี่ยงถามคุณกรองทองก็ได้คำตอบว่ากนกกรกลับไปดูแลกิจการร้านอาหารของบิดาที่อเมริกาโดยพาลูกชายไปเรียนที่นั่นด้วย แต่คนรักกัน ไม่คิดอยากมาเฝ้ามาดูแลกันเลยหรือ

“เธอมาที่นี่อีกทำไม”

เสียงจากหญิงวัยกลางคนดึงให้ปารมีหลุดจากภวังค์

“มี่มาเยี่ยมพี่ดิษค่ะ ขอมี่เข้าไปหน่อยได้ไหมคะ”

“ฉันว่าเมื่อวานที่โรงพยาบาลฉันก็บอกชัดเจนแล้วนะ แค่ยอมให้เธอเยี่ยมตาดิษทุกวันก็มากเกินพอ ตอนนี้ลูกชายฉันกลับมาอยู่บ้านแล้ว เลิกยุ่งกับครอบครัวเราเสียทีเถอะ”

ครอบครัวเราปารมีสะท้อนในอกกับคำนี้ สิ่งที่ทำให้เจ็บปวดที่สุดในชีวิตคู่คือต้องจำใจเซ็นใบหย่าทั้งที่ไม่มีโอกาสปรับความเข้าใจกับสามี

“คุณกรองทองอย่ากังวลเลยค่ะ มี่มาเยี่ยมพี่ดิษในฐานะเพื่อน ฐานะน้อง ไม่มีอะไรมากกว่านี้ค่ะ”

“ตาดิษเขามีเมียใหม่ มีลูกแล้ว ถึงเธอจะบอกว่ามาในฐานะเพื่อน แต่ร้อยทั้งร้อย ชาวบ้านเขาต้องมองว่าเธออยากรื้อฟื้นความหลังกับผัวเก่า หรือไม่ใช่แค่ชาวบ้านที่คิด...เธอเองก็อยากเป็นเมียน้อยลูกชายฉัน”

วาจาร้ายๆ ตอกย้ำให้ปารมีสำเหนียกว่าตนไม่มีสิทธิ์อะไรในตัวกีรดิษอีกแล้ว ไม่มีสิทธิ์แม้แต่ความเป็นเพื่อน บรมัตถ์พูดเอาไว้ถูกทุกอย่าง เธอไม่ควรมาที่นี่เพื่อให้คุณกรองทองดูถูก แต่จะให้อยู่เฉย ทำเป็นทองไม่รู้ร้อนได้อย่างไรในเมื่ออตีตสามีนอนเป็นเจ้าชายนิทราโดยมีเพียงมารดาดูแล ไร้ภรรยา ไร้ลูกชายคอยเป็นกำลังใจ

“คุณนกไม่อยู่ คุณกรองทองจะดูแลพี่ดิษคนเดียวได้ยังไงคะ ตัวพี่ดิษไม่ใช่เล็กๆ เลย จะเช็ดตัว พลิกตัวก็ลำบาก”

“ฉันดูแลของฉันได้ คนใช้ในบ้านมีอีกตั้งมาก ก็ใช้ให้คุ้มเงินเดือนสิ” คุณกรองทองกอดอกเชิดหน้าบอก

“เขาจะดูแลพี่ดิษได้ดีหรือคะ” การดูแลคนป่วยไม่ใช่เรื่องง่าย ยิ่งคนที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ด้วยแล้ว ยิ่งต้องดูแลกันตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง

“ทำมารู้ดีกว่าฉัน กลับบ้านของเธอไปเสียเถอะ อย่ามาที่นี่อีก”

ปารมีเริ่มถอดใจ ต่อให้ยืนขอร้องทั้งวันคงไม่มีโอกาสเข้าบ้าน อีกอย่างเธอต้องรีบจับเครื่องบินไปเคลียร์ปัญหาระหว่างบรมัตถ์กับมงกุฎมุก ที่เพิ่งคาดคั้นกับกันธรจนได้ความ

“มี่กลับก่อนนะคะ” มือเรียวประนมขึ้นไหว้ “แต่มี่จะมาใหม่ค่ะ มี่ไม่ยอมให้พี่ดิษต้องอยู่ในสภาพนี้โดยที่ไม่มีใครดูแลเด็ดขาด”

“หน้าด้าน”

“มี่ทำด้วยใจบริสุทธิ์ค่ะ และถ้าคุณนกกลับมา หรือพี่ดิษอาการดีขึ้นเมื่อไรมี่จะไปเอง และก็มี่จ้างบุรุษพยาบาลให้มาดูแลพี่ดิษค่ะ ไม่ให้มี่เข้าบ้านไม่เป็นไร แต่ขอความกรุณาจากคุณกรองทองให้เขาเข้าบ้านด้วยนะคะ”

สิ้นคำพูด ปารมีก็กลับขึ้นรถยนต์ส่วนตัวแล้วขับออกมาทันที ด้วยไม่ต้องการฟังข้อหาใดๆ จากคุณกรองทองอีกแล้ว แม้จะทำเป็นไม่สะทกสะท้านเมื่ออยู่ต่อหน้าท่าน แต่จริงๆ แล้วหัวใจเธออ่อนแอเหลือเกิน 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 90 ครั้ง

2,172 ความคิดเห็น

  1. #2130 Kwanta Lorliam (@kwantal) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 07:57

    มี่นี่ก็แปลกเค้าไม่อยากให้ยุ่งก็ยังจะ

    #2130
    0
  2. #2100 Kapom (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 22:32

    แสนดีไปไหมมี่ เฮ้อ

    #2100
    0
  3. #2033 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2560 / 15:12

    ฝากปลาย่างไว้กับแมวหรือว่าเนี่ยคุณสิ
    #2033
    0
  4. #122 Buraka (@buraka) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 20:53
    มี่เธอเป็นคนดีมาก ดีเกินไปป่าวเนี่ย
    #122
    0
  5. #121 พี่น้อย0105 (@pimpilai2505) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 19:50
    แม่ผัวร้ายมากคงเป็นต้นเหตุแยกผัวแยกเมียแน่ๆเลย
    #121
    0