ลงหลักปักรัก

ตอนที่ 11 : 4 คู่อริอย่างเป็นทางการ 35%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4471
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 94 ครั้ง
    1 มี.ค. 62



คู่อริอย่างเป็นทางการ

ดื้อและเอาแต่ใจเหมือนเคย...คงเป็นนิยามเดียวที่บรมัตถ์ใช้แทนตัวน้องสาวในตอนนี้ได้

ชายหนุ่มปิดแฟ้มเอกสารแล้วดันออกไกลตัว เหตุผลหลักๆ ที่ทำงานหามรุ่งหามค่ำตั้งแต่กลับมาก็เพราะจอมดื้อทั้งนั้น เคลียร์งานเสร็จเร็วจะได้กลับไปรับมงกุฎมุกอยู่บ้านได้เร็วขึ้นด้วย เขาปรึกษาเพื่อนซึ่งเป็นเจ้าของมหาวิทยาลัยเอกชนในกรุงเทพฯ เรียบร้อยแล้ว น้องสามารถโอนหน่วยกิตเข้าเรียนได้ทันทีที่อาการบาดเจ็บหายสนิท แม้จะเหลือเพียงภาคเรียนเดียวก็ตาม

“มัตถ์” หญิงสาวร่างสูงเพรียว หน้าตาประพิมพ์ประพายมงกุฎมุกก้าวเข้ามาในห้องพร้อมแฟ้มเอกสารอีกหอบใหญ่ น้ำเสียงที่เปล่งออกมาไม่ค่อยสู้ดีนัก

“น่าจะให้ใครช่วยยกเข้ามา” พูดจบบรมัตถ์ก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเดินไปฉวยเอาบรรดาแฟ้มสีเทามาวางไว้บนโต๊ะเสียเอง ก่อนจะลากพี่สาวไปนั่งตรงโซฟารับแขก

“เลขางานเยอะแล้ว พี่เลยยกเข้ามาเอง มีเรื่องจะคุยกับมัตถ์ด้วย”

เรื่องคุย...คงไม่พ้นหัวข้อน้องสาวเทวดา

“ก็อย่างที่เราโทรรายงาน น้องสาวสุดที่รักของมี่ยังขยันก่อเรื่องเหมือนเดิม”

“พ่อกับแม่เริ่มสงสัยแล้วนะ ถามความเป็นไปของมุกกับพี่ตลอดเลย มัตถ์ก็รู้ว่าพี่โกหกไม่เนียน นี่ก็โกหกจนไม่รู้จะบาปยังไงแล้ว” หากท่านยังถามเรื่อยๆ มีหวัง สักวันหนึ่งต้องรู้แน่ๆ ว่าแก้วตาดวงใจล้มหมอนนอนเสื่อ

แม้ชีวิตคู่ระหว่างคุณภุชกับคุณพวงหยกจะจบลงด้วยการเซ็นชื่อลงบนใบหย่า หากแต่ทั้งคู่ก็ยังคงเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน ปารมีซึ่งล้มเหลวในชีวิตคู่กลับมาอาศัยกับมารดาที่บ้านหลังเดิม คุณภุชยกธุรกิจพลังงานทดแทนให้ลูกสาวคนโตและลูกชายคนกลางดูแล โดยเกษียณตัวเองไปใช้ชีวิตแบบพอเพียงกับภรรยาคนใหม่ในภาคเหนือ แต่ยังเป็นที่ปรึกษาให้ลูกอยู่เนืองๆ

ส่วนบรมัตถ์อยู่ไม่ติดบ้าน เนื่องจากต้องตรวจงานตามบริษัทในภูมิภาคต่างๆ ทั่วประเทศ และถึงแม้ช่วงไหนที่ปักหลักอยู่ในกรุงเทพฯ เพราะต้องประจำการในสำนักงานใหญ่ หนุ่มรักอิสระก็มักพักที่บ้านเดี่ยวส่วนตัวแถบชานเมืองมากกว่ากลับไปอยู่บ้านกับมารดาและพี่สาว

“มองให้เป็นเรื่องง่าย โกหกให้พ่อแม่สบายใจ ไม่บาปเท่าไรหรอก”

“มัตถ์ก็พูดเล่นอยู่เรื่อย”

“มุกเพิ่งตัดสายเราก่อนมี่จะเข้ามา”

“ทำสงครามกันอีกแล้วละสิ” คนเป็นพี่มีสีหน้าเหนื่อยหน่ายใจ หลังๆ มานี้น้องชายกับน้องสาวทะเลาะกันได้ทุกวินาที แม้บรมัตถ์จะเป็นคนเดียวในครอบครัวที่ (กล้า) ติดต่อและเจอหน้ามงกุฎมุกได้ก็ตาม

“พูดเหมือนยังไม่ชิน ถ้าเรากับมุกกอดคอ พูดจาหวานใส่กันสิประหลาด”

“ลงให้หน่อยไม่ได้หรือ จะดุอะไรน้องนักหนา” คนรักน้องยังคงให้ท้าย

“หึ รอน้ำท่วมหลังเป็ดแล้วค่อยว่ากัน” เขายอมลงให้อีกคน มงกุฎมุกได้เหลิง “วิสที่สงขลาคืบหน้าไปเยอะแล้ว อีกหน่อยเราต้องไปคุมที่นั่นจนกว่าจะเข้าที่เข้าทาง”

ปารมีพยักหน้าเข้าใจ น้องชายคนนี้สร้างความภูมิใจให้เธอไม่น้อย เดิมทีกิจการของบิดาเป็นเพียงกิจการขนาดกลางค่อนไปทางเล็ก แต่หลังจากที่บรมัตถ์เรียนจบก็ได้เข้ามาปรับปรุงระบบการทำงานของบริษัทใหม่ทั้งหมด สิบสามปีมาแล้วที่บรมัตถ์เริ่มทำงานแบบเต็มตัวควบคู่ไปกับเรียนต่อปริญญาโท จนเมื่อแปดปีที่แล้ว น้องได้รับการแต่งตั้งจากบิดาและได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการบริษัทให้ดำรงตำแหน่งประธานกรรมการบริหาร โดยมีเธอเป็นรองประธานกรรมการบริหาร

บรมัตถ์สามารถนำวิสเข้าตลาดหลักทรัพย์ได้สำเร็จตั้งแต่ปีแรกๆ ที่เริ่มต้นทำงาน ใช้ชื่อใหม่คือ วิส ออลล์ จำกัด (มหาชน) (VIS All Public Company Limited) และบริหารจนผงาดขึ้นเป็นบริษัทชั้นนำด้านพลังงานทดแทนในเอเชียแปซิฟิก ทั้งยังมีธุรกิจด้านไฟฟ้าและพลังงานอื่นๆ ไม่ว่าจะเป็นพลังงานลม พลังงานแสงอาทิตย์ และพลังงานน้ำ ทั้งในและต่างประเทศ

ปัจจุบัน วิส โซลาร์ ไทยแลนด์ (VIS Solar Thailand) บริษัทพลังงานแสงอาทิตย์หนึ่งในเครือวิสออลล์ที่บรมัตถ์เริ่มเดินเครื่องเชิงพาณิชย์เมื่อแปดปีก่อน มีสำนักงานใหญ่อยู่ในตึกวิส มีโรงงานผลิตและทดสอบคุณภาพพลังงานแสงอาทิตย์อยู่สี่แห่งตามภูมิภาคต่างๆ ในประเทศ

ภาคใต้มีบริษัทสาขาของ วิส โซลาร์ อยู่แล้วหนึ่งแห่ง โรงงานผลิตไฟฟ้าในจังหวัดสงขลาที่กำลังก่อสร้างคือแห่งที่สอง และปารมีรู้เต็มอกว่าเหตุที่บรมัตถ์เลือกที่นี่เพราะต้องการอยู่ใกล้มงกุฎมุก เธอเสียอีก เป็นพี่คนโตแท้ๆ แต่กลับไม่กล้าตัดสินใจเรื่องสำคัญๆ ของบริษัทได้เฉียบขาดอย่างบรมัตถ์ พ่อมองออกมาตั้งแต่เนิ่นๆ แล้วว่าควรจะให้ใครดำรงตำแหน่งไหน

“มัตถ์วางแผนมาตั้งแต่แรกแล้วใช่ไหม”

“ไม่มีแผนอะไรทั้งนั้น” ชายหนุ่มเลี่ยงจากการถูกสัมภาษณ์โดยเดินไปหยิบแฟ้มแฟ้มหนึ่งบนโต๊ะขึ้นมาเปิดดูรายละเอียดรายได้บริษัทประจำไตรมาสแทน

“ฟอร์มน่ะ ไม่ต้องมีเยอะนักหรอก ห่วงน้องก็บอกว่าห่วง ปากแข็งเป็นหินแล้วมั้ง” เพราะฟอร์มจัดแบบนี้ ถึงได้ดูดุจนลูกน้องหัวหดเป็นเต่าในกระดอง “ไหนๆ มัตถ์ก็จะย้ายไปคุมที่นั่นแล้ว พี่ว่าไม่ต้องให้มุกกลับมาเรียนกรุงเทพฯ หรอก เหลืออีกเทอมเดียวไม่ใช่หรือ”

“ที่นั่นเป็นสนามเด็กเล่นให้มุกก่อเรื่องมาหลายปีแล้ว มี่อยู่กับแม่ น่าจะรู้ดีที่สุดว่าแม่คิดถึงมุกมากแค่ไหน”

“แล้วจะมีอะไรดีขึ้นหรือเปล่าล่ะ ถึงพี่จะรักน้องมาก แต่เรื่องความสบายใจของน้องมาก่อนอย่างอื่น มุกยังมีทิฐิ เราพามุกกลับมาอยู่บ้านเดียวกับแม่ได้ก็จริง แต่จะมีประโยชน์อะไรถ้าอยู่บ้านเดียวกันแต่ไม่เข้าใจกัน ยิ่งใกล้เหมือนยิ่งไกล”

“ที่ไหนเขารับละลายพฤติกรรมบ้าง เราจะพามุกไปดัดนิสัย”

“มัตถ์ก็” คุยกันเรื่องนี้ทีไรเธอไม่เคยเอาชนะได้เลยสักที “แล้วกลับมาคราวนี้จะเข้าไปหาแม่หรือเปล่า”

“ไป เย็นนี้แหละ แต่มี่ไม่ต้องบอกแม่”

“ห้ามพี่บอก กลัวแม่จะนัดสาวให้หรือ พี่ว่ามัตถ์เจอสาวๆ บ้างก็ดีนะ เพลิดเพลินออก” มารดาเปรยกับเธอว่าอยากอุ้มหลาน และเล็งลูกสาวผู้บริหารระดับสูงของวิสออลล์ไว้ให้ แต่ดูท่าว่าบรมัตถ์จะขัดใจแม่

“สยองมากกว่า”

ปารมีกลั้นหัวเราะ เหมือนอัปสรเป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ แต่ทำให้บรมัตถ์ไม่อยากกลับบ้านได้ก็นับว่าไม่ธรรมดา

“น้องส้มจี๊ดน่ารัก เอาใจเก่ง มาบ้านเราบ่อยนะ และก็ชอบพาแม่ไปโน่นไปนี่ด้วย อย่างพาไปช็อปปิ้ง พาไปทำเล็บ พาไปงานการกุศล พาไปทำสปาอะไรแบบนี้”

“เรื่องไร้สาระของผู้หญิง น้องส้มจี๊ดไม่ใช่แนวเรา ถ้าจะแต่งงาน เราอยากได้เมีย ไม่ได้อยากรับเด็กอนุบาลมาดูแล เอ็นดูกันนักก็ให้แม่แต่งเอง”

“แล้วนั่นจะไปไหน” หญิงสาวเรียกเมื่อน้องชายทำท่าจะออกนอกห้อง

“ตรวจงาน” บรมัตถ์ยกมือขึ้นโบกให้พี่สาวทั้งที่หันหลัง “เจอกันที่บ้านเย็นๆ”

“โกนหนวดหน่อยก็ดีนะมัตถ์ ขึ้นมาเป็นตอแล้ว เดี๋ยวแม่เห็นเข้าแล้วจะบ่นอีก”

“ไม่ละ ไว้ให้เหมือนโจรบ้างก็ดี ให้แม่บ่นบ้าง สีสันชีวิต”

ก็เป็นเสียแบบนี้ ลูกน้องยังหงอ แล้วสาวที่ไหนจะกล้าเข้าใกล้แบบไม่ต้องพึ่งตัวกลางอย่างที่เหมือนอัปสรเข้าทางแม่ ยิ่งคิดเธอก็ยิ่งกลุ้ม นึกไม่ออกเลยว่าผู้หญิงแบบไหนจะเอาบรมัตถ์อยู่หมัด
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 94 ครั้ง

2,172 ความคิดเห็น

  1. #2127 Kwanta Lorliam (@kwantal) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 07:43

    มัตถ์ขวางโลกดี ชอบๆ

    #2127
    0
  2. #2030 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2560 / 14:52
    จะสงสารใครดีนะ...เปิดอกคุยกันน่าจะดีกว่า
    #2030
    0
  3. #87 khuniceee (@icedbl) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 00:44
    รอตอนต่อไปนะคะ :)
    #87
    0