[EXO SNSD] ร้อยรัดมัดใจยัยขี้วีน

ตอนที่ 4 : ร้อยรัดมัดใจยัยขี้วีน ตอนที่ 3 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 426
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    24 เม.ย. 59





ตอนที่ 3 

ฉันวางข้าวของเอาไว้ตรงโซฟาทันทีที่กลับมาถึงบ้าน เพราะเรื่องที่ยัยนานะโรคจิตดันมาหาเรื่องฉันกลางห้างสรรพสินค้า และเรื่องที่ฉันต้องมาเจอเจบีอีก ตอนนั้นสายตาของเขามองมาทางฉันเหมือนจะสื่อความหมายบางอย่างออกมา 

แต่ตอนนี้หัวใจฉันมันด้านชาและเจ็บมากพอเกินกว่าจะฟังใครได้อีกต่อไปแล้ว ฉันรู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองเป็นคนอ่อนแอเกินไป ที่ยังไม่ให้บทเรียนสั่งสอนคนทั้งคู่ แต่ก็ขอขอบใจล่ะ เพราะฉันได้เห็นอะไรเกี่ยวกับเจบีที่ไม่เคยรู้มาก่อน 

ฉันทิ้งตัวลงนอนบนเตียง พลางเอามือก่ายหน้าผากเหมือนกับกำลังคิดอะไรบางอย่าง พลันก็เหลือบไปมองกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ที่จัดเอาไว้เรียบร้อยเมื่อคืนก่อนหน้านี้ ตอนนี้ฉันกำลังจะไปเริ่มต้นใหม่ที่ไร่แสงตะวัน จะได้พบกับเพื่อนสมัยเด็กแล้ว ฉันจะได้ลืมเรื่องวุ่นวายเลวร้ายในชีวิตที่เกิดขึ้นเสียที 

พี่ทิฟฟานี่เดินเข้ามาในห้องนอนของฉันแล้วปิดประตูลงเบาๆ 

"พี่ขอโทษนะที่ไม่ได้เคาะประตูเรียกก่อน กลัวเธอเครียดเรื่องเมื่อช่วงบ่าย" พี่ทิฟฟานี่นั่งบนเตียงข้างๆฉัน 

"ไม่เป็นไรหรอกค่ะพี่ ยูลก็ลืมๆ ไปแล้วล่ะ" ฉันฝืนยิ้มตอบพี่สาว เรื่องแบบนี้ฉันไม่คิดให้รกสมองหรอก 

"ดีแล้วล่ะที่ลืม ตอนนี้เธอกำลังจะไปเริ่มต้นใหม่แล้ว ยังไงก็ขอให้ลืมเรื่องพวกนั้นให้หมดนะ เดี๋ยวพอพี่ถ่ายละครเรื่องนี้เสร็จ พี่จะตามไปด้วย" 

ทิฟฟานี่กุมมือให้กำลังใจฉัน หล่อนก็เดินออกจากห้องไป ตอนนี้แต่ละคนต่างก็มีปัญหาหนักใจเหนื่อยใจเหมือนกัน หวังว่าปัญหาของฉันจะไม่ทำให้พี่สาวฉันเป็นกังวลหรอกนะ 

 


แสงจันทร์นวลสาดส่องไปทั่วผืนหญ้าเขียวขจีของ 'ไร่แสงตะวัน' สภาพแวด ล้อมบรรยากาศในตอนกลางคืนช่างหนาวจับใจ ไม่ต่างกับฤดูหนาวครั้งที่แล้วเลย หมู่ดาวพร่างพรายสุกสกาวอยู่บนท้องฟ้า ส่องแสงระยิบระยับวิบวับ บ้างก็เกาะหมู่กันเป็นรูปต่างๆ ตามจักราศี  

'ลู่ ฮาน' น้องชายแท้ๆ ของคริส ซึ่งมีฐานะเป็นเจ้าของไร่เหมือนกัน ได้เฝ้ามองหมู่ดาวและรูปภาพในมือแล้วอมยิ้มอย่างมีความสุข เด็กสาวผมเปียที่น่ารักเมื่อสิบปีที่แล้ว เขากับเธอเคยเป็นเพื่อน เป็นพี่น้องที่รักกันมากเมื่อสมัยก่อน ทั้งสองคนเป็นเพื่อนสนิทกันมาก แต่แล้ววันหนึ่งเธอก็ต้องไปอยู่ในเมืองหลวง ลู่ฮานเฝ้าติดตามเธอทุกครั้งและถามข่าวคราวเธอจากทิฟฟานี่บ้าง เป็นระยะๆ เนื่องจากเพื่อนสาวของเขามักจะเปลี่ยนเบอร์มือถือใหม่ตลอดเวลา เขาก็เลยติดตามความเป็นอยู่ของเธอจาก  ทิฟฟานี่แทน 

และยิ่งเมื่อวันก่อน เขาได้รับรู้จากทิฟฟานี่ว่ายูริประสบปัญหาหัวใจอย่างหนัก เมื่อคนรักของเธอทรยศเธอและแอบไปมีใครอื่น นั่นทำให้เขาสงสารเธอมาก เพราะเธอผ่านเรื่องร้ายๆ มาเยอะเหลือเกิน และตัดสินใจไม่ยากที่จะชวนเธอมาอยู่ที่นี่ด้วยกัน เนื่องจากที่นี่ก็มีบ้านพักตากอากาศของคุณตาคุณยายของเธออยู่ด้วย 

หลังจากนั้นทิฟฟานี่ก็มาคอนเฟิร์มกับผมว่าเธอยินดีจะมาอยู่ที่นี่ด้วย และกำลังจะเดินทางมาในอีกไม่กี่วันแล้ว ผมดีใจมากอยากให้เธอมาไวๆ ไม่รู้ว่าเธอจะจำผมได้มั้ย แต่ทิฟฟานี่ก็บอกว่าเธอจำผมได้  

ผมคิดว่านี่อาจเป็นสถานที่เดียวที่สามารถรักษาแผลใจของเธอก็ได้ และผมจะทำให้เธอมีความสุขเมื่อเธอมาอยู่ที่นี่กับผม 

"นั่งคิดถึงเพื่อนเก่าอยู่หรือไง" พี่คริส พี่ชายของผมเดินเข้ามาทักตอนที่ผมอยู่กลางบ้าน บริเวณระเบียงเพื่อรับลมข้างนอก พร้อมกับยื่นแก้วนมอุ่นๆ ให้ 

"ดื่มซะก่อนสิ ตากลมแบบนี้เดี๋ยวก็ไม่สบายหรอก" ผมรับนมอุ่นจากพี่คริสมาดื่มจนหมดแก้ว 

"พี่มีอะไรกับผมหรือเปล่าเนี่ย มาแบบนี้ก็ตกใจนะ" ผมถามพี่ชาย 

"ถ้าไม่มาแบบนี้ แล้วจะรู้หรือว่าแกคิดถึงใครอยู่" คริสนั่งลงข้างๆ "คิดถึงยูริเพื่อนสมัยเด็กหรือไง"  

"ก็พอรู้ว่าเขาจะเดินทางมาอยู่ที่นี่ มันก็คิดถึงความทรงจำสมัยเด็กขึ้นมาเลย" 

"แบบนี้แหละ เพื่อนกันมันก็ต้องคิดถึงกันอยู่แล้วล่ะ" พี่คริสพูดต่อก่อนจะเดินเข้าไปข้างใน พี่ชายผมก็มีเรื่องต้องคิดหนักเหมือนผมที่รอให้ถึงพรุ่งนี้ไม่ไหวแล้ว 

 

เช้าวันต่อมา 

ยูริขับรถส่วนตัวออกเดินทางมาเอง เนื่องจากการรอรถโดยสารประจำทางเพื่อจะไปนั้น ต้องนั่งรถอีกหลายต่อและต้องมาต่อรถบัสอีกต่างหาก หญิงสาวเลยตัดสินใจขับรถมาเองดีกว่า ได้ชมทั้งทัศนียภาพภายนอกเงียบๆ และได้ครุ่นคิดถึงบรรยากาศสมัยเด็กๆ ที่ไร่แสงตะวันเพียงคนเดียว 

ยูริเลือกรถเบนซ์ธรรมดาแทนรถหรูขับ เพราะเธอต้องการแค่ไปพักผ่อนหย่อนใจเท่านั้น จะรถแบบไหนก็ขับได้ทั้งนั้น และเธอเองก็ต้องการชีวิตที่มันเรียบง่าย ไม่มีความวุ่นวาย ไม่มีเรื่องร้ายมากวนใจเธออีกต่อไป 

นับจากนี้เธอจะเริ่มต้นนับหนึ่งใหม่ สำหรับชีวิตที่แสนเรียบง่ายและสบายๆ 

 


หญิงสาวขับรถมาตามแผนที่ เนื่องจากเธอไม่ได้มาที่ไร่แสงตะวันนานแล้วนับจากพ่อแม่และตายายเสียไป เธอจึงขอแผนที่มาจากพี่ทิฟฟานี่ เมื่อเจอป้ายบอกทางไปไร่แสงตะวัน หญิงสาวก็ขับรถเลี้ยวขวาไปตามทาง และเจอทางเข้าไร่ 

เธอขับรถไปรอบๆ ก่อนจะเจอลานจอดรถเยอะๆ แต่ก็ไม่รู้จะหาลู่ฮานเจอได้ที่ไหน พอดีกับที่เห็นคลินิกรักษาสัตว์ หญิงสาวจอดรถหน้าคลินิกนั้นแล้วเดินเข้าไปถามทางเข้าไร่จริงๆ อีกที เพราะดูเหมือนว่าที่นี่จะไม่ใช่เสียแล้ว พอหญิงสาวที่เหมือนเป็นเจ้าหน้าที่ประจำคลินิกเดินออกมา ยูริก็รีบเดินเข้าไปถามทันที 

"ขอโทษนะคะ" ยูริเรียกยุนอา ที่เดินออกมาจากคลินิกหมอซันนี่ 

"คะ" ยุนอาขานรับอย่างงงๆ พลางมองว่าหญิงสาวคนสวยคนนี้เป็นใคร เธอไม่เคยเห็นเลย 

"คือฉันเป็นแขกคุณลู่ฮานน่ะค่ะ แต่ไม่รู้ทางเข้าที่จอดรถของที่นี่ คุณพอรู้จักมั้ยคะ" 

"อ๋อ พี่ลู่ฮานนั่นเอง ฉันกำลังไปที่บ้านใหญ่เหมือนกันคะ งั้นเราไปด้วยกันนะคะ ส่วนรถคุณจอดไว้ที่นี่ก็ได้คะ เจ้าของคลินิกใจดีค่ะ ไม่คิดค่าที่ด้วย" ยุนอาตอบ เธอเดินพายูริไปบ้านพักหลังใหญ่ ระหว่างเดินทางยูริก็เล่าเรื่องทุกอย่างให้ฟังว่าเธอเป็นใครและมาจากไหน เธอรู้จักกับลู่ฮานได้อย่างไร สาเหตุที่เธอเดินทางมาที่นี่ ยุนอาเองก็ตื่นเต้นด้วยที่เธอมีเพื่อนใหม่ ที่น่ารักและสวยมากด้วย 

"งั้นคุณก็มาพักผ่อนที่นี่งั้นหรอคะ" ยุนอายิ้มถาม 

"จ้ะ คือฉันมีปัญหาเรื่องแฟนน่ะ ก็เลยมาหาที่หลบความเครียด" ยูริตอบ 

"แฟนพี่นี่ก็เเปลกนะคะ มีแฟนสวยอย่างพี่แถมน่ารักขนาดนี้ ไม่รู้ว่าทำไมทิ้งได้ลงคอ" ยุนอาเองยังทำท่าโกรธแทน 

"ช่างเขาเถอะ ตอนนี้พี่ก็มาเริ่มต้นใหม่แล้วล่ะ บางทีพี่อาจจะได้เจออะไรดีๆ ที่นี่ก็ได้" ยูริยิ้มตอบ 

"นั่นสิคะ ที่นี่มีอะไรดีมากกว่าพี่คิดเยอะ ทั้งพี่ลู่ฮานและพี่คริสก็ใจดีและอบอุ่นมาก เป็นขวัญใจสาวๆละแวกใกล้เคียงเลยค่ะ" 

"แล้วคลินิกนี้เป็นของลู่ฮานด้วยหรอยูริถามด้วยความสงสัย เพราะเท่าที่รู้มาลู่ฮานเรียนจบคณะการเกษตรฯ ไม่ได้เรียนจบสัตวแพทย์เสียหน่อย 

"คลินิกนี้เป็นของคุณหมอซันนี่น่ะค่ะ" ยุนอาตอบ 

"คุณหมอซันนี่เธอเป็นใครหรอคะ" หญิงสาวถามด้วยความอยากรู้ระหว่างเดินทางไปบ้านใหญ่ 

"เธอเป็นสัตวแพทย์จากโรงพยาบาลสัตว์แทกูค่ะ แต่พี่คริสเห็นว่าโรงพยาบาลสัตว์นี้อยู่ไกลในแถบตัวเมืองมากเลยค่ะ คนที่ทำฟาร์มการเกษตรบางคนก็ไม่สามารถพาสัตว์มารักษาเองได้ พอดีคุณหมอซันนี่ตั้งใจจะมาเปิดคลินิกด้วย พี่คริสเลยคิดค่าเช่าที่ถูกมากเลยค่ะ เธอเป็นขวัญใจน้องชายฉันด้วย เพราะเธอเป็นคนใจดีมาก หมาแมวจรจัด ก็รักษาพยาบาลทุกอย่างให้ฟรีค่ะ" 

ท่าทางจะเป็นสัตวแพทย์ที่ใจดีมากเลยนะเนี่ย ชักอยากจะเห็นตัวจริงซะแล้วสิ ยูริคิดในใจ 

ทั้งสองสาวเดินคุยกันจนมาถึงบ้านหลังใหญ่ของคริสกับลู่ฮาน 

"ถึงแล้วคะ เดินเข้ามาเลย" ยุนอาเดินนำเข้าไปในบ้าน  "พี่ลู่ฮาน มีแขกมาค่ะ" 

ชายหนุ่มที่ยุนอาเรียกเดินออกมาจากอีกห้องหนึ่ง ตัวเขาคาดไปด้วยผ้ากันเปื้อน คาดว่าเขาน่าจะวุ่นวายกับการทำอาหารอยู่ในครัว ลู่ฮานเพื่อนสนิทฉันจากสิบปีที่ไม่เคยเจอกัน เขาเปลี่ยนแปลงมากมาย เขาดูดีและน่ารักขึ้นมา ยิ่งตอนนี้ยิ้มมาทางฉันด้วย ทำให้แก้มของเขาน่าหยิกสุดๆ 

ลู่ฮานมองเราสองสาว 

"นั่งลงก่อนสิ พี่เพิ่งทำอาหารเสร็จน่ะ" ลู่ฮานบอก ก่อนจะทักทายฉัน "ไม่คิดจะทักทายเพื่อนสนิทตัวเองหน่อยหรือไง" 

ยูริเก้อเขินไปนิดๆ "ก็ไม่ได้เจอกันนาน เลยไม่รู้จะทักทายกันยังไงหนิ" 

ยุนอาเหมือนรู้หน้าที่จริงๆ "ยุนไปช่วยเตรียมจานนะคะ" 

เมื่อยุนอาลับตาเข้าไปในครัว ลู่ฮานก็เดินตรงเข้ามากอดคอยูริแบบเพื่อนทันที "ก็ทักทายด้วยการกอดกันแบบนี้ไง" 

ยูริอึ้ง ทำตัวไม่ถูกเลย ไม่เคยโดนแฟนสามคนแรกกอดแบบนี้เลยนะเนี่ย "แต่ ตอนนี้ฉันยังไม่ชินหนิ เราไม่ได้เป็นเด็กแล้วนะ" 

ลู่ฮานยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ปากของเขากับยูริอยู่ห่างกันเพียงนิดเดียว "จะคิดว่าเป็นการอ่อยต้อนรับเพื่อนก็ได้นะ เพราะฉันคิดถึงเธอม๊ากมากเลยล่ะ" 

"บ้า! เพื่อนกันเขาแค่คิดถึง อยากเจอหน้ากันย่ะ ไม่ต้องมาถึงกับอ่อยเลย" ยูริอมยิ้มออกมา ความเขินเพิ่มมากขึ้นไปอีก 

"กับเพื่อนอย่างเธออ่ะ ขออ่อยแบบนี้ได้มั้ยล่ะ" พี่ลู่เริ่มยิ้มอ่อยล่ะ ใจพี่ยูลละลายแน่นอนงานนี้ 

"ถ้านายอ่อยมา ฉันอ้อนกลับนะ" ยูริยิ้มกว้างให้กับเพื่อน ลู่ฮานมองรอยยิ้มนั้นอยู่นานมาก นานแล้วที่เขาไม่ได้เจอรอยยิ้มแบบนี้ นับจากนี้ เขาจะทำให้เธอยิ้มทุกวันให้ได้เลย 

**********************************************************

เอาละสิ อีพี่ลู่นี่ก็ไม่แพ้ตาฮุนเลยนะเนี่ย 5555 เร่งทำแต้มตั้งแต่เจอกันเลยอิอิ พี่ลู่อ่อยมา พี่ยูลอ้อนกลับนะบอกเลยจ้าาาาาาาา

ตอนนี้มันอาจสั้นไป แต่พยายามเขียนออกมาให้ดีที่สุดค่ะ จะเขียนเรื่องนี้ให้จบ ไม่ดองค่ะ สัญญาจากใจ! ตอนนี้ทีมพี่ยูลคงฟินกันก่อนแน่ๆ555 เดี๋ยวความฟินของลู่ยูล คริสยุน ฮุนซัน ไคฟานี่ จะตามมาแน่นอน รับประกันว่าทุกคู่ฟินและเเซ่บเกินเบอร์ค่ะ

ปล.คราวนี้ไรต์เตอร์เอาจริงแล้วนะ คนที่ไม่เม้นครบทุกตอน ไรต์เตอร์จะไม่ลงตอนสเปเชี่ยลในเว็บแล้วนะคะ ใครอยากได้สเปเชี่ยลคือคนที่คอมเม้นครบทุกตอนทุกคู่เท่านั้น และคอมเม้นที่เข้ากับเนื้อเรื่องด้วย คอมเม้นมาเยอะๆ ก็ได้นะ ไรต์เตอร์อ่านคอมเม้นเพลินๆ เพื่อจะได้มีแรงใจเขียนต่อไปค่ะ

ใครคอมเม้นไรต์เตอร์ขอบคุณนักอ่านที่คอมเม้นจากใจค่ะ

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

152 ความคิดเห็น

  1. #79 mhyr (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 13:32
    ยูลกับยุนดูท่าจะเข้ากันดีมาก แต่พี่ลู่ลุกยูลน่าดูเลย เขินนะเนี้ยะ
    #79
    0
  2. #48 love sunny (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 07:00
    แหม่ๆๆ อิพี่ลู่ตีเนียนนะ
    #48
    0
  3. #46 0941524059 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 00:05
    พี่ลู่รุกแรงงงงงงงง่าา
    #46
    0
  4. #44 Pocky (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 เมษายน 2559 / 22:58
    พี่หานก็รุกเร็ว อ่อยเอยอะไรกรี๊ด

    รอไคฟานีค่า
    #44
    0
  5. #40 jinsun (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 เมษายน 2559 / 18:22
    กรี้ดแรงมากพี่ลู่อ่อยพี่ยูล มันคืออะไร 555นี่แน่ใจว่าเพื่อนกัน รอฮุนซันจ้า
    #40
    0
  6. #38 ❤ Yulyul_ Hunhun ❤ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 เมษายน 2559 / 17:55
    กรี๊ดดดดดดดด ลู่ยูลคือไรอ่ะ?? อ่อยกันแรงมากกกกก 555555 นี่มั่นใจว่าเป็นเพื่อนกันนี่ในหัวฉันคิดไปถึงไหนต่อไหนแล้วเนี่ย แล้วมันจะผิดไหมถ้าแอบอยากให้สองเพื่อนซี้นี้เป็นแฟนกัน รีบๆอ่อยพี่ยูลให้มากๆล่ะพี่ลู่เอาใจช่วยพี่ยูลก็เหมือนกันอ่อยพี่ลู่กลับแบบ...เซ็กซี่ๆยั่วยวนไปเลยนะ แบบนั้นแหละดี โอ้ยยยยย แค่คิดก็ชอบและ 555555
    #38
    0
  7. #37 min_yul (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 เมษายน 2559 / 17:36
    ชอบอ่าไรท์ ลู่ยูลนี่อือหือออ มาถึงก็อ่อยนะคะพี่ลู่ อิพี่ยูลด้วยย 5555 คนนึงอ่อยคนนึงอ้อนน น่ารักกก
    #37
    0
  8. #36 yuriexo (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 เมษายน 2559 / 17:36
    อ้ายยยยยยพี่ลู่อ่อยแรงไปน่ะ พี่ยูลมาถึงปุ๊บแกก็อ่อยเลยน่ะ เขินแทนเลยอ่ะ
    รอค่ะมาต่อเลยนะค่ะ
    #36
    0