หวานใจเจ้าพ่อเถื่อน

ตอนที่ 76 : บทที่ 15 ไหนว่าแค่จูบ 120%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,213
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 97 ครั้ง
    12 ส.ค. 63


“เพราะผมจะได้ไล่ออกถูกคน”

“เปล่าค่ะ ไม่มีใครทำอะไรฉันทั้งนั้น” มินลดารีบตอบ

ราฟาเอลจ้องเขม็งไปที่ใบหน้าสวยอย่างจับผิด แต่หญิงสาวที่เขามองอยู่กลับหลุบตาลงซ่อนสิ่งที่อยู่ในแววตาด้วยแพรขนตายาวงอน

               “ถ้าคุณไม่บอกมาตรงๆ ผมจะเปลี่ยนพนักงานในห้องอาหารนี้ใหม่ทั้งชุด ไม่สนว่าใครที่ทำให้คุณเป็นแบบนี้” ราฟาเอลพูดด้วยเสียงที่ดังขึ้น และคราวนี้คำพูดของเขาก็ทำให้พนักงานเสิร์ฟหลายคนที่ยืนอยู่แถวนั้นและได้ยินที่เขาตั้งใจพูดเสียงดังสะดุ้ง และหน้าเสียกันเป็นแถวๆ เลยทีเดียว บางคนที่สำรวมได้เร็วหน่อยก็รีบก้มหน้าก้มตาทำงาน ส่วนที่เหลือกำลังยืนอ้าปากค้างด้วยสีหน้าตื่นตะลึงปนหวาดหวั่น

               แน่ล่ะ! ไม่มีใครอยากเสียงานดีๆ และรายได้งามๆ อย่างที่ได้จากรีสอร์ทแอนด์กาสิโนแห่งนี้ไป

มินลดาเงยหน้า มองคนบ้าอำนาจตาโต... ก็ปกติราฟาเอลไม่เคยถืออำนาจข่มคนใต้อาณัติเลยสักครั้ง ถึงเขาดูจะไม่ชอบสุงสิงกับใคร ตีหน้านิ่งๆ เข้มๆ แต่ก็ไม่เคยบ้าอำนาจแบบนี้กับใครมาก่อน ถ้าจะมี ก็คงเธอคนเดียวล่ะมั้งที่ได้รับสิทธิพิเศษนั้น

“ว่าไง” อีกฝ่ายถามย้ำเมื่อยังไม่ได้คำตอบ

“ไม่มีใครทำอะไรฉันทั้งนั้นแหละค่ะ ฉันก็แค่หิวข้าว” มินลดาตอบคำถามเขาด้วยคำตอบที่ไม่ได้ต่างจากเดิม ทว่าคราวนี้ด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและมองสบตาเขาไม่ยอมหลบ

               สิ้นคำตอบของหญิงสาวพนักงานเสิร์ฟทั้งชายและหญิงที่ต่างพากันก้มหน้าก้มตาแกล้งทำเป็นวุ่นวายกับการทำงานแทบจะพ่นลมหายใจออกมาพร้อมกัน

               “แน่ใจนะ” เสียงทุ้มจับผิดยังดังขึ้นอีก แม้ว่าจะได้รับการยืนยันแล้ว

               “ถ้าฉันโกหกคุณ แล้วจะได้อะไร ถ้าใครทำอะไรให้ฉันไม่พอใจ ฉันบอกคุณไปไม่ดีกว่าเหรอ คนๆ นั้นจะได้ถูกไล่ออก แบบนั้นสะใจกว่ากันเยอะ” พูดจบหญิงสาวก็ส่งสายตายืนยันอีกครั้ง

               ราฟาเอลพยักหน้าตอบรับ แล้วกลับไปสนใจเมนูอาหารในมือตัวเองต่อ ทำไมเขาจะไม่รู้ เขาน่าจะรู้ดีอยู่แล้วว่าเขาไม่มีทางได้คำตอบจากหญิงสาวแน่นอน คนอย่างมินลดามักจะเห็นใจและปกป้องผู้อื่นก่อนตัวเองเสมอ

และพอเห็นเขาไม่ติดใจอะไรอีก มินลดาก็ถอนใจอย่างโล่งอกก่อนจะก้มลงมองเมนูแล้วสั่งอาหารของตัวเองบ้าง

*

ครอสโอเวอร์เฟอร์รารี่สีแดงแล่นด้วยความรวดเร็วเต็มประสิทธิภาพของเครื่องยนต์ แต่กลับไม่เร็วทันใจคุณหนูตระกูลเมเยอร์ที่นั่งอยู่ตอนหลังของรถคันหรู

รายงานที่ได้รับจากพนักงานระดับล่างที่เธอจ้างให้สอดส่องทุกความเคลื่อนไหวและความเป็นไปของชีวิตท่านประธานบริหาร ทำให้จิตใจของเธอร้อนรุ่มจนนั่งไม่ติดและต้องไปดูให้เห็นกับตา

“ท่านประธานพาผู้หญิงคนนั้นมากินข้าวด้วยอีกแล้วค่ะ”

“ก็ไหนว่ามันถูกไล่ออกไปแล้วไง”

“ก็เห็นว่าไม่มาทำงานหลายวัน นึกว่าถูกไล่ออกไปแล้ว แต่ที่ไหนได้วันนี้แต่งตัวมาซะสวยเชียว ทั้งเสื้อผ้า รองเท้า กระเป๋า แบรนด์ดังทั้งนั้นเลย สงสัยท่านประธานคงจะหลงใหลเธอมาก ถึงขนาดประคองเข้ามาในห้องอาหารเลยนะคะ เลื่อนเก้าอี้ให้นั่งด้วย”

พาไปกินข้าว... ประคับประคอง... เลื่อนเก้าอี้ให้นั่ง... เธอเองที่สนิทกับราฟาเอลมาตั้งแต่เด็กๆ เขายังไม่เคยทำแบบนั้นให้ด้วยซ้ำ มีแต่เธอเองที่เข้าไปเกาะแขนเขา หอมแก้มเขา ชวนเขาไปนั่นมานี่ แม้เขาจะไม่เคยปฏิเสธ แต่เธอก็ไม่เคยได้รับอะไรที่พิเศษเกินกว่านั้น แต่ผู้หญิงที่ไม่มีอะไรดีกว่าเธอเลยสักอย่าง กลับได้รับมัน กลับได้รับสิ่งที่เธอต้องการมาโดยตลอด!

สัญชาตญาณบางอย่างพร่ำเตือนตั้งแต่วันที่ราฟาเอลให้ผู้หญิงคนนั้นมานั่งร่วมโต๊ะอาหารแล้ว ว่ามันมีบางอย่างผิดปกติ...

เขาไม่เคยสนใจผู้หญิงคนไหนมากไปกว่าเรื่องบนเตียงมาก่อน และเธอก็ไม่เคยสนด้วยว่าก่อนหน้านี้เขาจะหลับนอนกับผู้หญิงมากี่คนต่อกี่คน แต่ในเมื่อตอนนี้เขากำลังจะแต่งงานกับเธอ เขาก็ไม่ควร... ไม่สิ เขาไม่มีสิทธิ์ควงผู้หญิงคนไหนอีก

>>>>>>>>

ตอนสุดท้ายที่จะอัพเป็นตัวอย่างให้อ่านแล้วค่ะ

ขอบคุณที่ติดตามกันเสมอมานะคะ

สุดท้าย... เหมยฝาก อีบุ๊กด้วยน้า   >>>คลิก<<<

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 97 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,018 ความคิดเห็น