หวานใจเจ้าพ่อเถื่อน

ตอนที่ 69 : บทที่ 14 กรงขัง (หัวใจ) 120%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,370
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 134 ครั้ง
    25 ก.ค. 63



ร่างสูงใหญ่ของราฟาเอลนั่งอยู่บนเก้าอี้ทำงานที่บุด้วยหนังสีดำสนิท เอกสารตรงหน้าถูกเปิดทิ้งไว้ แต่กลับไร้วี่แววว่าคนที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานจะสนใจเอกสารสำคัญที่วางอยู่ตรงหน้า นัยน์ตาคู่คมจดจ้องไปยังหน้าจอโน้ตบุ๊กพลางพ่นลมหายใจออกมาอย่างหงุดหงิด

เที่ยงกว่าแล้วตอนที่เขาสั่งให้บอดี้การ์ดนำอาหารไปส่งให้มินลดา แต่หญิงสาวกลับปิดประตูใส่หน้าบอดี้การ์ดทั้งสองที่นำอาหารไปให้ จนเขาต้องโทรไปสั่งให้บอดี้การ์ดคนนั้นพูดกับหญิงสาวอย่างที่เขาสั่ง

ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าคนอย่างมินลดามักจะเห็นใจผู้อื่นอยู่เสมอ เธอไม่มีทางปล่อยให้คนอื่นเดือดร้อนเพราะตัวเองเด็ดขาด ไม่งั้นเธอคงไม่เอาชีวิตของตัวเองมาเสี่ยงด้วยการผลักเขาให้พ้นจากวิถีกระสุนเป็นแน่

แล้วก็เป็นอย่างที่เขาคิด เมื่อมินลดาเปิดประตูออกอีกครั้งแล้วเบี่ยงตัวให้บอดี้การ์ดนำอาหารที่เขาส่งไปให้เข้าไปในห้อง 

และตอนนี้เขาก็ได้รู้อีกอย่างหนึ่งว่านอกจากเธอจะเป็นคนที่กล้าหาญ มีน้ำใจ และเห็นใจผู้อื่นก่อนตัวเองเสมอแล้ว เธอยังเป็นคนที่ดื้อดึงที่สุดด้วย เพราะถึงมินลดาจะยอมให้บอดี้การ์ดนำอาหารที่เขาส่งไปให้เข้าไปไว้ในห้องตามคำสั่งแกมบังคับข่มขู่ของเขา แต่เธอกลับไม่ยอมแตะต้องอาหารนั้นแม้แต่คำเดียว

เขาถอยหายใจก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือเครื่องแพงขึ้นมาแล้วกดโทรหาหญิงสาวคนเดียวกับคนที่อยู่ในภาพบนจอโน้ตบุ๊กของเขาตอนนี้ทันที...

*

เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้าสำหรับคนที่ไร้อิสระภาพ...

มินลดาได้แต่นอนนิ่งๆ อยู่บนเตียงกว้างหนานุ่มราคาแพง และไร้เรี่ยวแรงเกินกว่าจะลุกขึ้นมาทำอะไร  หรือแม้แต่อาหารที่ถูกส่งเข้ามาก็ไม่ได้รับการแตะต้อง เธอกล้ำกลืนมันไม่ลงจริงๆ ในสภาวะจิตใจย่ำแย่แบบนี้

เขาสั่งแค่ว่าให้บอดี้การ์ดสองคนนั่นส่งอาหารให้เธอ ไม่ได้บอกให้ทำให้เธอกินเข้าไปเสียหน่อย เพราะฉะนั้นบอดี้การ์ดสองคนนั้นไม่ได้ทำอะไรผิด พวกเขาทำงานสำเร็จลุล่วงแล้ว... มินลดาคิดอย่างเกรี้ยวกราดพลางพลิกตัวนอนตะแคง แต่โซ่ที่คล้องประตูระเบียงเอาไว้ก็ทำให้อารมณ์แย่ๆ ของเธอย่ำแย่หนักขึ้นไปอีก จนเธอต้องรีบพลิกตัวไปอีกฝั่งเพราะไม่อยากเห็นอะไรก็ช่างที่จะซ้ำเติมความรวดร้าวที่กัดกินหัวใจอยู่ตอนนี้

จะอยู่แบบนี้ต่อไปเหรอมินลดา?

คำถามที่ซ่อนอยู่ในซอกลึกหัวใจผุดขึ้นมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ไม่ว่าเธอจะตอบคำถามนั้นกี่ครั้งต่อกี่ครั้ง เปลี่ยนคำตอบจากเดิมไปกี่คราต่อกี่ครา คำตอบที่ได้ก็ไม่เคยทำให้สมองและหัวใจตรงกันได้สักที

ไม่รู้ว่านานเท่าไรที่มินลดานอนมองผนังห้องอยู่อย่างนั้น เธอเหม่อลอย เจ็บปวด สับสน และกรุ่นโกรธ โทรศัพท์มือถือส่งเสียงร้องอยู่นานกว่าจะปลุกเธอให้หลุดออกจากภวังค์ได้ เบอร์ที่โทรมาเป็นเบอร์ที่ไม่ได้บันทึกไว้ในมือถือ สายถูกตัดไปถึงสองครั้งและเธอก็กดรับตอนที่มันดังขึ้นเป็นครั้งที่สาม

ลุกขึ้นกินข้าวเดี๋ยวนี้มินลดา

เสียงที่ตะโกนผ่านเข้ามาทันทีที่เธอกดรับทำให้มินลดาดึงโทรศัพท์ออกห่างจากหูทันที หญิงสาวถลึงตาใส่โทรศัพท์จนแทบจะหลุดออกมาจากเบ้า

ตาบ้า เอาแต่ใจ บ้าอำนาจ จอมบงการ เรื่องอะไรฉันต้องทำตามคำสั่งของคุณด้วยไม่ทราบมินลดาคิดในใจอย่างอย่างเดือดดาล ก่อนจะกดวางสายโดยที่ไม่ตอบเขาไปสักคำเดียว

กริ๊ง! กริ๊ง! กริ๊ง!

เพียงวินาทีเดียวที่เธอกดวางสายเขาก็โทรมาอีก แต่เธอก็ไม่ได้กดรับสาย ทว่าพอสายตัดไปเขาก็โทรเข้ามาอีกครั้ง...อีกครั้ง... และอีกครั้ง

ไม่น่าเชื่อว่าราฟาเอลจะมีความอดทนถึงเพียงนี้ ไม่ว่าสายจะตัดไปกี่ครั้งต่อกี่ครั้งเขาก็ยังโทรเข้ามาจนสุดท้ายก็เป็นเธอเองที่ทนไม่ไหว แล้วตัดสินใจปิดเครื่อง

กริ๊ง! กริ๊ง! กริ๊ง!

แต่พอโทรเข้ามือถือเธอไม่ติด เขาก็เปลี่ยนเป็นโทรเข้าโทรศัพท์บ้านแทน มินลดาเอื้อมมือไปที่หัวเตียง จิ้มนิ้วเรียวไปยังปุ่มกดวางสายที่แป้นวางโทรศัพท์บ้าน แล้วยกหูโทรศัพท์ออกเพื่อให้โทรเข้าไม่ได้อีก

         ดูสิคุณจะโทรมายังไงอีก มินลดาพูดกับโทรศัพท์อย่างเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน

>>>>>>>>>>>

ใครอยากฟินยาว ฟินเต็ม ฝากโหลดอีบุ๊กด้วยนะคะ

>>>คลิก<<<

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 134 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,018 ความคิดเห็น

  1. #1012 Nootjarin Nakamura (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 22:28
    กวนให้ถึงที่สุดเลย มินลดา
    #1,012
    0
  2. #1011 skswin (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 20:06

    หยิบมีดมาแทงคนละทีแล้วจบๆไปค่ะ แล้วรักกันต่อ 555

    #1,011
    0