หวานใจเจ้าพ่อเถื่อน

ตอนที่ 59 : บทที่ 12 หมดเวลาแล้วสินะ! 120%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,760
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 185 ครั้ง
    14 ก.ค. 63


ราฟาเอลปล่อยมือจากไหล่บอบบาง ถอยห่าง และกำมือแน่นจนข้อนิ้วขาวซีดจาง เขาไม่อยากทำให้หญิงสาวเจ็บตัว แต่ก็โมโหหนักจนต้องหาทางระบายออก

“คุณพูดออกมาได้ยังไงว่าไม่มีเรื่องระหว่างเรา หรือว่าป่วยจนจำไม่ได้ว่าเราจูบกันกี่หน รักกันกี่ครั้ง หรือต้องให้ผมทบทวนอีกสักครั้งสองครั้ง” แล้วสุดท้ายเขาก็เลือกระบายความโกรธออกมาด้วยการตะคอกลั่น

          “ไม่จำเป็นค่ะ ฉันจำได้ แต่คุณเรียกผิดนะคะ มันไม่ใช่รัก มันเป็นแค่เซ็กส์ เซ็กส์ที่ไม่ได้มีความหมายอะไร” ใบหน้าซีดขาวของคนป่วยแดงก่ำขึ้นมาทันตาเห็นกับคำพูดตรงไปตรงมาของอีกฝ่าย เธอไม่รู้ว่าโกรธหรืออายมากกว่ากัน แต่สิ่งที่ยังชัดเจนในความรู้สึกคือความรวดร้าวในอก

นัยน์ตาสีดำสนิทที่มองมาด้วยความว่างเปล่าทำให้หัวใจของราฟาเอลบีบรัดแน่นจนรู้สึกเจ็บ ความเยือกเย็นเข้าครอบคลุมไปทั่วทุกอณู แล้วเขาก็เลือกเปลี่ยนความรวดร้าวนั้นให้กลายเป็นความกรุ่นโกรธที่มากกว่าเดิม

          “อยากกลับไปหามันมากใช่ไหม”

ราฟาเอลตะโกนลั่นจนหญิงสาวสะดุ้ง สำหรับเขาสิ่งที่เขาทำกับเธอเขาเรียกมันว่า รักแต่หญิงสาวกลับเรียกมันว่า เซ็กส์มันทำให้เขาเข้าใจได้ว่าเธอไม่ได้รักเขา แต่เธอยังรักผู้ชายคนนั้นคนที่เธอเคยบอกกับเขาว่า... “มีสิคะ ถ้าสิ่งที่เรากำลังทำ มันคือการทรยศหักหลังที่จะทำให้คนอื่นเสียใจ โดยเฉพาะถ้าคนๆ นั้นเป็นคนที่สำคัญกับเรา”

โธ่โว้ย!ราฟาเอลสบถ ดวงตาน้ำตาลทองวาวโรจน์ คนที่เคยควบคุมอารมณ์ตัวเองได้เป็นอย่างดีในทุกๆ สถานการณ์เริ่มระงับอารมณ์ไม่ไหว

เขาพ่นลมหายใจหนักๆ ก่อนจะหลับตาลงด้วยความหงุดหงิด ริมฝีปากได้รูปเม้มแน่นพยายามระงับอารมณ์ที่กำลังตีกันยุ่งเหยิงอยู่ในหัว... ตอนนี้เขาทั้งโมโห หงุดหงิด เจ็บปวด ผสมปนเปกันไปหมด เขาไม่เคยผิดหวังและเจ็บปวดเช่นนี้มาก่อน เพียงแค่คิดว่า เธอรักคนอื่นหัวใจของเขาก็เจ็บปวดเกินจะทานทน

“ฉันไปได้แล้วใช่ไหมคะ”

“ไม่ได้” ราฟาเอลกระชากเสียงห้วน คำพูดสั้นๆ เพียงไม่กี่คำของผู้หญิงตรงหน้าทำให้การควบคุมตัวเองที่เขาเพิ่งเรียกกลับคืนมาได้ขาดผึงลงอย่างรวดเร็ว

          “ถึงคุณห้ามฉันก็จะไปอยู่ดี” เสียงหวานไม่ได้เจือการประชดประชันแต่อย่างใด หากแต่ฟังดูราบเรียบไร้ความรู้สึก โดยที่อีกฝ่ายไม่มีทางรับรู้ได้ถึงความเจ็บปวดที่ซ่อนลึกอยู่ภายใน

          “ก็ลองดูสิ ถ้าคุณก้าวออกไปจากห้องนี้แม้แต่ก้าวเดียวได้เห็นดีกันแน่”

          ความเงียบเกิดขึ้นฉับพลันเมื่อไม่มีใครพูดอะไรออกมาอีก กลิ่นอายความตึงเครียดลอยอวลอยู่รอบกาย...

          มินลดามองสบกับนัยน์ตาสีน้ำตาลทองซึ่งเต็มไปด้วยแรงโทสะด้วยแววตาที่ถูกปั้นแต่งให้ไร้ความรู้สึก

อาการคั่นเนื้อคั่นตัวเริ่มรุมเร้าหนักขึ้น พอๆ กับความปวดหนึบที่ศีรษะ แต่อาการทางกายไม่เท่ากับอาการทางใจที่หนักหนาสาหัสเกินจะทานทน มินลดารู้สึกว่าขอบตาของตัวเองเริ่มร้อนผ่าวขึ้นอีกแล้ว และรู้ดีว่าอีกไม่นานน้ำตาที่ข่มกลั้นเอาไว้คงจะไหลออกมาประจานความรู้สึกที่แท้จริงของเธอให้เขารู้ แต่ก่อนที่เธอจะแสดงความอ่อนแอให้เขาได้เห็น เธอก็ตัดสินใจเดินผ่านร่างสูงเพื่อตรงไปยังประตูห้องทำงาน

แต่จังหวะการก้าวเดินของเธอก็เป็นอันต้องหยุดชะงักลง เมื่อมือหนาของคนที่เธอตั้งใจจะเดินผ่านเขาไปแบบไม่สนใจอะไรอีกคว้าหมับมาที่แขนของเธอแล้วกระชากแรงๆ จนร่างของเธอปลิวหวือตามแรงลากของเขาไปในห้องนอนที่เธอเพิ่งออกมา

          “โอ้ย!!!

มินลดาร้องออกมา อาการปวดหัวตุบๆ จากพิษไข้กลายเป็นปวดจี๊ดจนต้องนิ่วหน้าเมื่อราฟาเอลเหวี่ยงร่างของเธอลงบนที่นอนกว้างอย่างแรง

          หญิงสาวกัดฟันข่มความปวดจี๊ดในหัวตะเกียกตะกายลงจากเตียง แต่ราฟาเอลกลับโน้มตัวลงมาใช้มือแกร่งตะครุบข้อเท้าเธอไว้ ออกแรงลากร่างของเธอให้กลับมาอยู่กลางเตียง แล้วทิ้งกายลงมาทาบทับ

          “ไม่...” มินลดาครางห้ามเสียงแผ่ว ใบหน้าคมคายเคร่งเครียดและดวงตาสีน้ำตาลทองวาบวับกราดเกรี้ยวที่อยู่ห่างไม่ถึงคืบเป็นเพียงภาพพร่าเลือนเหมือนมองผ่านม่านน้ำหนาๆ แม้แต่ริมฝีปากที่แนบลงมาบนกลีบปากบดเคล้ารุนแรงอย่างไร้ความปราณีก็แทบไม่ทำให้เธอรู้สึกรู้สาใดๆ ได้อีก

และเสี้ยววินาทีต่อจากนั้น ทุกสรรพสิ่งและสรรพเสียงรอบกายก็กลืนหายเข้าไปในความมืดมิด...

>>>>>>>>>

ทำน้องเป็นลมอีกแล้วเฮีย

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 185 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,018 ความคิดเห็น

  1. #1000 Ratree Sakulwong (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2563 / 11:39
    อย่ารุนแรงกับน้องเลย
    #1,000
    0
  2. #999 praew_chi (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2563 / 05:25
    อยากให้เข้าใจกัน
    #999
    0
  3. #998 boonjuang (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2563 / 22:57

    น้องไม่สบายนะ

    #998
    0
  4. #997 PymwdPanmile (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2563 / 22:51
    ดีนะนางเอกเป็นลมก่อนที่จะโดนพระเอกข่มขืนเอา
    #997
    0