หวานใจเจ้าพ่อเถื่อน

ตอนที่ 54 : บทที่ 12 หมดเวลาแล้วสินะ! 20%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,099
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 168 ครั้ง
    10 ก.ค. 63


ราฟาเอลสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึกเมื่อสัมผัสได้ถึงความร้อนที่แผ่ออกมาจากร่างนุ่มนิ่มที่พรมจูบและกกกอดมาทั้งวัน ชายหนุ่มยันกายลุกขึ้นนั่งพลางเอื้อมมือไปเปิดไฟที่หัวเตียงก่อนจะหันมามองร่างบางที่เริ่มกระสับกระส่ายและสั่นระริกเพราะร่างอุ่นๆ ของเขาที่เพิ่งผละห่าง เขาเอื้อมมือไปแตะหน้าผากมนอย่างแผ่วเบา

“บ้าฉิบ!

ราฟาเอลสบถเบาๆ เมื่อรับรู้ได้ถึงความร้อนจี๋ที่แผ่มาถึงหลังมือ มันร้อนเสียจนเขาอดเป็นกังวลไม่ได้

ร่างสูงก้าวลงจากเตียงอย่างร้อนรน มือหนาคว้ากางเกงที่ปลดออกตั้งแต่เข้ามาในห้องนี้ขึ้นมาแล้วล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเพื่อหยิบโทรศัพท์เครื่องหรูออกมากดโทรออกต่อสายตรงหาโรงพยาบาลที่เป็นกรรมสิทธิ์ของเขาเอง

กาสิโนของเขามีระบบการจัดการและมาตรฐานด้านสุขอนามัยที่ยอดเยี่ยม ที่นี่จึงมีโรงพยาบาลที่มีเครื่องไม้เครื่องมือการแพทย์ครบครันทันสมัย พร้อมด้วยทีมแพทย์ที่เก่งที่สุด

แทบจะทันทีที่สัญญาณแรกดังขึ้นก็มีคนรับสายทันที แน่ล่ะ! ไม่ว่าดึกดื่นแค่ไหนก็ไม่เคยมีใครพลาดที่จะรับสายเขา...

หลังจากได้คำแนะน้ำเกี่ยวกับการปฐมพยาบาลคนป่วยแบบเบื้องต้นจากนายแพทย์ที่เก่งที่สุด และคำแนะนำที่ว่าหากอาการไม่ดีขึ้นค่อยพามาที่โรงพยาบาล ราฟาเอลก็เดินตรงเข้าไปในห้องน้ำ  และมีผ้าเช็ดตัวที่ชุบน้ำบิดหมาดติดมือมาด้วยตอนที่เดินออกมา

ร่างสูงทิ้งกายลงนั่งข้างเตียงแล้ววางผ้าขนหนูเปียกหมาดผืนหนึ่งลงบนหน้าผากนูนสวยเพื่อลดไข้ หญิงสาวส่ายหน้าไปมาแล้วพยายามดึงผ้าที่วางอยู่บนหน้าผากออกแต่กลับถูกมือใหญ่จับยึดไว้เสียก่อน

ราฟาเอลรั้งผ้าห่มที่คลุมร่างเปลือยเปล่าออก พยายามไม่มองไปที่เรือนร่างสมสวนนั่นมากนักขณะที่เช็ดตัวให้หญิงสาว เพราะกลัวว่าหากเขามองร่างอวบอิ่มทุกสัดส่วนนั่นมากเกินไป มันอาจจะทำให้อารมณ์ดิบเถื่อนถูกปลุกเร้าขึ้นมาจนเขาควบคุมตัวเองไม่ได้ แล้วกระโจนขึ้นเตียงร่วมรักกับคนที่นอนป่วยอยู่บนเตียงอย่างไม่สนใจอะไรอีก

“อื้อ...นะ...หนาว”

เสียงหวานแหบน้อยๆ เพ้อแผ่วเป็นห้วงๆ แถมมือเล็กยังพยายามปัดความเย็นเฉียบที่ลากไล้ไปทั่วร่างกายออก ทำให้การเช็ดตัวที่ควรเสร็จไปตั้งนานแล้วกินเวลานานขึ้น

ท่ามกลางความทรมานที่อัดแน่นในกาย และความอดทนที่แทบจะหมดลง สุดท้ายแล้วเขาก็ทำมันจนเสร็จ

ราฟาเอลตลบผ้าห่มขึ้นคลุมเรือนร่างน่ามองจนถึงคอ แล้วระบายลมหายใจออกมาเพื่อขับไล่แรงปรารถนาที่กำลังแล่นพล่านอยู่ในเส้นเลือด ก็รู้อยู่หรอกว่าที่มินลดาป่วยเป็นเพราะเธอต้องมารองรับอารมณ์ดิบเถื่อนเกินพอดีของเขา

แต่ให้ตายเถอะ! แม้จะได้จากเธอมามาก แต่มันก็ไม่เพียงพอสักที เขาไม่เคยเบื่อ แต่กลับต้องการเธอมากขึ้น... มากขึ้น... และมากขึ้นอีก

*

เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นส่งผลให้คนป่วยที่นอนอยู่บนเตียงค่อยๆ ขยับเปลือกตา มินลดากวาดตาไปทั่วห้องนอน แล้วเธอก็ได้พบเจอกับความว่างเปล่า

ร่างกายที่อ่อนล้าและยังร้อนผ่าวเพราะพิษไข้ ไม่เท่ากับหัวใจที่ปวดร้าวเกินจะทานทน... หลังจากที่เขาเสพสุขจากร่างกายของเธอจนสมใจ นี่ก็เป็นอีกครั้งแล้วสินะ ที่เขาปล่อยให้เธออยู่คนเดียวตอนที่ตื่นขึ้นมา

มินลดากระพริบตาถี่ๆ เพื่อไล่หยาดน้ำที่เอ่อขึ้นตรงขอบตาออกไป ร่างกายที่หนักอึ้งและอุณหภูมิที่สูงขึ้นหลายองศาทำให้เธอไม่อยากลุกจากเตียงที่ทั้งนุ่มทั้งสบายนี่เลยสักนิด แต่ถึงกระนั้นเสียงปลุกจากโทรศัพท์มือถือที่กรีดร้องไม่ยอมหยุดก็ทำให้หญิงสาวต้องยันร่างที่ประท้วงอย่างหนักขึ้นจากเตียง

หญิงสาวพันผ้าห่มผืนใหญ่ไว้รอบกายแล้วทิ้งเท้าลงพื้น พอลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเธอก็ออกก้าวเดินทันที

การเปลี่ยนอิริยาบถกะทันหันโดยไม่ประมาณตัวเองทำให้ศีรษะที่หนักอึ้งปวดจี๊ดจนเหมือนจะระเบิด พื้นที่ยืนอยู่โคลงเคลงราวกับเรือที่แล่นอยู่ท่ามกลางพายุที่โหมกระหน่ำ จากนั้นทุกอย่างตรงหน้าก็กลืนหายไปในความมืดสนิทอย่างฉับพลัน

“บ้าฉิบ!

เสียงสบถเหมือนดังมาจากที่ไกลแสนไกล รู้ตัวอีกทีเธอก็อยู่ในอ้อมกอดของคนที่เธอไม่รู้ว่าเขาเข้ามาในห้องตอนไหนแล้ว

“ไม่สบายแล้วลุกขึ้นมาทำไม” ราฟาเอลที่คว้าร่างบอบบางของคนที่กำลังจะล้มกระแทกพื้นเข้ามาในอ้อมกอดทันเพียงเส้นยาแดงผ่าแปดเอ่ยขึ้น

          เสียงดุไม่จริงจังกระซิบอยู่ข้างหู ครั้งนี้ดูเหมือนจะชัดเจนขึ้นในการรับรู้ของหญิงสาว เมื่อความมืดที่เข้ามาครอบคลุมความนึกคิดเริ่มเลือนหายไป
>>>>>>>>>
พี่ทำน้องป่วย พี่ก็ต้องรับผิดชอบ

อีบุ๊ก พร้อมโหลดแล้วนะคะ โปรชั่นพิเศษ เหลืออีก 6 วันแล้ว
รีบสอยตอนโปรนะ จะได้คุ้มๆ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 168 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,018 ความคิดเห็น

  1. #985 Ratree Sakulwong (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2563 / 20:33
    พี่รังแกน้อง
    #985
    0
  2. #984 skswin (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2563 / 18:17

    ก็บอบบางและอ่อนแอ ต้องไม่สบายสักอาทิตย์

    #984
    0