หวานใจเจ้าพ่อเถื่อน

ตอนที่ 43 : บทที่ 10 พันธนาการลึกซึ้ง 20%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,127
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 157 ครั้ง
    3 ก.ค. 63


          หลังจากพบว่าความพยายามในการข่มตาหลับบนเตียงหนานุ่มเป็นได้เพียงแค่ความพยายามเท่านั้น ราฟาเอลจึงลุกขึ้นมาเดินวนไปเวียนมาในห้องนอนของตัวเองที่เพิ่งค้นพบเมื่อไม่กี่นาทีก่อนนี้ว่ามันกว้างเกินกว่าที่จะนอนคนเดียว

เขานอนห้องนี้มาตั้งแต่เกิด ที่ผ่านมาไม่เคยรู้สึกอย่างนี้เลยสักครั้ง ทว่าเวลาไม่ถึงเดือนที่มินลดาเข้ามาในชีวิตของเขา เธอกลับเปลี่ยนความคิดเขาได้มากมาย ไม่สิ! ไม่ใช่แค่ความคิดเท่านั้น ทั้งการกระทำและวิถีชีวิตของเขาก็เปลี่ยนไปหมด มันเปลี่ยนไปมากจนไม่น่าเชื่อว่าชีวิตของเขาพลิกผันได้สุดโต่งแบบนี้เป็นครั้งที่สอง

ครั้งแรกคือตอนที่เขาต้องเสียครอบครัวไป ครั้งนั้นมันปุ๊บปั๊บจนเขาแทบตั้งรับไม่ทัน

ส่วนครั้งที่สองคงเริ่มตั้งแต่ตอนที่มินลดาผลักเขาให้พ้นวิถีกระสุน แต่ครั้งนี้ไม่ใช่การเปลี่ยนแปลงแบบกะทันหันเหมือนเช่นหนแรก แต่มันค่อยๆ เปลี่ยนแปลงไปทีละเล็กทีละน้อย กว่าจะรู้ตัว เขาก็หยุดมันไม่ทันเสียแล้ว

หากให้สรรหาถ้อยคำที่ใกล้เคียงกับสถานการณ์ที่เป็นอยู่มากที่สุด เขาคงเรียกมันว่า เคยชิน ใช่เขากำลังหมายถึงการที่เขาคุ้นเคยกับการมีหญิงสาวอยู่ข้างกาย ทุกครั้งที่เขาไม่เห็นเธอ ไม่รู้ว่าเธอทำอะไรอยู่ หรืออยู่กับใคร เขาแทบคลั่งและทำอะไรได้ไม่เป็นชิ้นเป็นอัน เวลาเธออยู่ใกล้ๆ เธอทำให้เขาลืมว่าตัวเองเป็นราฟาเอล อัลเบิร์ต อัลฟองเซ่ เจ้าของกาสิโนครบวงจร ลืมความแค้นที่อัดแน่นในหัวใจ ลืมภาระอันหนักหน่วงที่กำลังแบกรับอยู่ 

เป็นเรื่องที่ทั้งบ้าทั้งแปลก ที่เขาจะรู้สึกแบบนี้กับใครสักคน แถมคนคนนั้นยังเป็นคนที่อาจจะเกี่ยวข้องกับผู้ที่อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ที่ทำให้ชีวิตของเขาพลิกผันในหนแรกอีกต่างหาก

แต่ถึงจะคิดอย่างนั้น และพร่ำเตือนตัวเองอีกหลายๆ หน เขาก็ห้ามตัวเองไม่ให้ทำสิ่งที่เขาให้นิยามว่า ความคุ้นเคย’ ไม่ได้ และในเมื่อการแก้ปัญหาที่ปลายเหตุอย่างการเดินวนไปเวียนมาไม่ได้ผล เขาก็คงต้องไป... แก้ปัญหาที่ต้นเหตุสินะ!

*

ยิ่งตกดึกอากาศก็ยิ่งหนาวขึ้นทุกที จนคนที่นอนหลับสนิทไปตั้งแต่หัวค่ำสะดุ้งตื่นเพราะความเย็นยะเยือกที่ไม่คุ้นเคย มินลดาพลิกกายไปมาอยู่บนเตียงในห้องที่ถูกยกให้เป็นกรรมสิทธิ์ เธอรู้สึกว่าคืนนี้อากาศของลาสเวกัสมันเย็นยะเยือกกว่าปกติ ผ้าห่มผืนหนานี่มันก็อุ่นอยู่หรอก แต่มันก็ไม่เพียงพอให้เธอข่มตาหลับได้อีกครั้ง มันเหมือนขาดอะไรไปสักอย่างหนึ่ง

แล้วพอคิดว่าอะไรกันที่ขาดไป พลันเธอก็คิดถึงเขา ราฟาเอล อัลเบิร์ต อัลฟองเซ่ เธอไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตัวเองเข้าไปเบียดเขาทุกคืน แล้วทำไมวันนี้ถึงได้สะดุ้งตื่นกลางดึกแล้วนอนไม่หลับอย่างนี้ด้วยเนี่ย

มินลดาคว้าหมอนมาปิดหน้าปิดหูพยายามทำอะไรสักอย่างให้ตัวเองเลิกคิดถึงเขา แต่ผลลัพธ์ก็ยังเป็นเช่นเดิม เธอนอนไม่หลับ แล้วในหัวก็มีภาพเขาเต็มไปหมด หญิงสาวดึงหมอนออกจากหน้าแล้วพ่นลมหายใจออกมาหนักๆ อย่างไม่รู้จะทำอะไรได้ดีไปกว่านั้น

“นอนไม่หลับเหรอ”

“กรี๊ด ช่วย...อุ๊บ” เสียงทุ้มแกมขบขันที่ดังขึ้นในความมืดสนิททำให้มินลดากรี๊ดลั่น เธอกำลังจะร้องขอความช่วยเหลือตอนที่รู้สึกถึงแรงไหวยวบอย่างแรงบนเตียงนุ่ม พร้อมกับมือใหญ่ๆ ที่ตะปบปิดลงมาบนริมฝีปากของเธอ

“ผมเอง” เสียงทุ้มกระซิบบอก

แต่คนถูกปิดปากยังคงหลับตาปี๋ ตัวแข็งทื่อ สติกระจัดกระจายล่องลอยไปในอากาศ

“มินลดา ลืมตา ผมบอกให้ลืมตา” ราฟาเอลเอื้อมมืออีกข้างไปเปิดไฟที่หัวเตียงก่อนจะเอ่ยขึ้น

          มินลดาค่อยๆ ลืมตามองเจ้าของมือที่ปิดปากเธออยู่ แล้วความตกใจกลัวในคราวแรกก็แปรเปลี่ยนเป็นโมโหในเวลาต่อมา เมื่อเห็นว่าใครที่ถือวิสาสะเข้ามาในห้อง เอาล่ะ! ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นเจ้าของบ้าน แต่ในเมื่อเขายกห้องนี้ให้เธออยู่ ตอนนี้มันเป็นกรรมสิทธิ์ของเธอเขาไม่มีสิทธิ์เข้ามาโดยพละการแบบนี้ แถมยังเข้ามาดึกๆ ดื่นๆ ด้วย

          แต่ดูเหมือนคนที่แอบเข้าห้องคนอื่นยามวิกาลจะไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรกับนัยน์ตาเขียวปั๊ดของเธอ เพราะนอกจากจะไม่ยอมออกไปแล้ว เขายังทิ้งตัวลงนอนบนเตียงแล้วหลับตาพริ้มทันที

          “นี่คุณ”

          “อื้อ... อะไร”

          “ทำอะไรของคุณเนี่ย”

          “นอนไง”

          “คุณจะนอนที่นี่ได้ยังไง กลับไปนอนห้องของคุณสิ”

          “ทำไมจะไม่ได้ อีกอย่างคุณลืมอะไรหรือเปล่า บ้านหลังนี้เป็นของผม และตอนนี้ผมก็กำลังนอนอยู่ในห้องนอนในบ้านของผมอยู่”

          “งั้นฉันจะไปนอนที่อื่น” มินลดาว่าพลางทิ้งเท้าลงข้างเตียงแต่อีกฝ่ายกลับยึดข้อมือเธอไว้แน่น พอเธอหันกลับไปมองเขาก็ยังหลับตาพริ้มอยู่เช่นเดิมและดูเหมือนกำลังจะหลับสนิทในอีกไม่ได้นาน ปล่อยให้คนที่บอกจะไปนอนที่อื่นนั่งจุ้มปุ๊กอยู่ข้างเตียงแต่ไปไหนไม่ได้


มาต่อให้แล้วน้าาาาา ฝากติดตามผลงานเรื่องอื่นๆ ด้วยจ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 157 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,018 ความคิดเห็น

  1. #937 patcha2529 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2563 / 17:24
    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-big-06.png เอาอีกๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #937
    0
  2. #936 pattarajirawadee (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2563 / 13:11
    แถมๆๆๆๆๆๆๆๆๆหน่อยค้าบบบบบ
    #936
    0
  3. #935 peem Silver (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2563 / 09:23
    มีขาย e-book มั้ยคะ ;__;
    #935
    0