หวานใจเจ้าพ่อเถื่อน

ตอนที่ 36 : บทที่ 8 ท่านประธานบ้าอำนาจ 50%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26,998
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 192 ครั้ง
    29 มิ.ย. 63




“ผมก็นอนบนเตียงของผมทุกคืน”

“หา!” ความจริงที่เพิ่งได้รับรู้ทำให้คนที่กลัวคนอื่นจะได้ยินบทสนทนาระหว่างตัวเองกับชายหนุ่มตรงหน้าร้องออกมาเสียงดังอย่างลืมตัว

“ใช่ เรานอนเตียงเดียวกันทุกคืน คุณแค่นอนขี้เซาจนไม่รู้ว่าผมขึ้นไปนอนบนเตียงก็เท่านั้น แล้วคุณก็เข้ามากอดผมทุกคืนด้วย เพียงแต่ว่าผมตื่นก่อนคุณทุกวัน ยกเว้นวันนี้”

“แล้วทำไมคุณไม่ไปนอนที่อื่น”

“จะให้ผมไปนอนที่ไหน มันมีห้องนอนห้องเดียว และเตียงก็มีเตียงเดียว”

“ห้องนอนในกาสิโนคุณก็มีตั้งเยอะแยะ”

“ไม่ใช่เรื่องที่ผมต้องไปนอนที่อื่น นั่นห้องนอนผม เตียงก็ของผม แล้วผมก็ไม่ได้ทำอะไรคุณสักหน่อยมีแต่คุณที่เข้ามากอดมาซบผมเอง”

มินลดาอ้าปากหวอ ก่อนจะรีบหุบฉับลงเมื่อสำรวมได้... บ้าเอ้ยมินลดาทำไมวันนี้ต้องตื่นเช้ากว่าทุกวันด้วยนะ แต่เอ๊ะ สบถอย่างนี้มันถูกต้องไหมล่ะเนี่ย โอ้ยๆ เปลี่ยนเรื่องเถอะมินลดา ถ้ายิ่งคิดยิ่งพูดจะยิ่งสับสนและยิ่งเข้าตัวแบบนี้

          “แล้วท่านประธานเรียกผู้ช่วยเชฟที่สมควรอยู่ในครัวออกมานอกครัวทำไมคะ”

          “รับออเดอร์ผมหน่อย”

          “รับออเดอร์” มินลดาทวนคำก่อนจะมองเขาตาโต

          “ใช่”

          “ฉันไม่ได้เป็นพนักงานรับเสิร์ฟนะคะ”

          “แต่ตอนนี้ใช่ เพราะผมเป็นประธานบริหารและที่มีอำนาจหน้าที่สูงสุด และตอนนี้ผมอยากให้คุณรับออเดอร์จากผม”

          “ก็ได้ค่ะท่านประธาน” มินลดาเอ่ยลอดไรฟัน พูดจบคนที่ถูกบังคับให้มาทำหน้าที่พนักงานเสิร์ฟก็หมุนตัวเพื่อไปเอาเมนูกับเครื่องรับออเดอร์ แต่ดูเหมือนพนักงานสาวเสิร์ฟที่อยู่ใกล้ๆ จะได้ยินบทสนทนาระหว่างเธอกับเขา อีกฝ่ายถึงยื่นสิ่งของทั้งสองอย่างที่เธอต้องการมาให้โดยที่เธอไม่ต้องพูดอะไรออกไปแม้แต่คำเดียว

“รับอะไรดีคะท่านประธาน” มินลดาวางเมนูลงบนโต๊ะ แล้วเอ่ยขึ้นทันทีด้วยน้ำเสียงหวานหยดเสแสร้ง

“เอสเปรสโซแก้วหนึ่ง”

“ถ้าคุณจะลงมาสิบกว่าชั้นทุกๆ สองชั่วโมงเพื่อมาดื่มกาแฟ ฉันว่าคุณย้ายห้องทำงานมาชั้นนี้เลยดีกว่าไหมคะ” นี่เธอประชดเขาอยู่นะ แล้วแววขบขันที่เต้นระริกในดวงตาสีทองนี่มันอะไรกัน

“เป็นความคิดที่ดี”

“แค่เอสเปรสโซนะคะ” เมื่อเห็นว่าการประชดประชันทำอะไรอีกฝ่ายไม่ได้มินลดาก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงปกติ

“ไม่ต้องแล้ว ผมต้องรีบกลับไปทำงาน”

คำตอบของเขาทำให้มินลดานิ่วหน้า และอดไม่ได้ที่จะกลอกตาขึ้นอย่างเอือมระอา ก่อนจะรู้ตัวว่าตัวเองกำลังทำกริยาที่ไม่สมควรจะทำกับเจ้านายอยู่ แถมตอนนี้ยังมีพนักงานคนอื่นอยู่อีกด้วย เธอจึงพยายามคลี่ยิ้มให้เขา แต่ดูเหมือนมันจะเป็นการแยกเขี้ยวมากกว่า

ราฟาเอลมองหญิงสาวที่พยายามยิ้มให้เขาแต่กลายเป็นยิงฟันเมื่อเจ้าตัวอยู่ในอารมณ์ที่ไม่อยากยิ้มอย่างขบขัน แล้วรอยยิ้มที่หาได้ยากจากคนที่ได้ชื่อว่าเย็นชากว่าน้ำแข็งขั้วโลกก็ค่อยๆ เผยออกมาอย่างที่เจ้าตัวเองก็ห้ามไม่อยู่ มุมปากที่แย้มขึ้นส่งให้ใบหน้าคมสันน่ามองขึ้นเป็นเท่าตัว จนคนที่ได้เห็นละสายตาจากภาพตรงหน้าไม่ได้ เพราะปกติแล้วนอกจากใบหน้าเรียบนิ่งเฉยชาไร้อารมณ์แล้วเธอก็ได้เห็นแค่ใบหน้าดุดันชวนให้รู้สึกอันตรายเท่านั้น และแม้ว่าเธอจะเคยได้ยินเขาหัวเราะมาแล้วครั้งหนึ่ง แต่มันก็แค่ครั้งเดียว และเธอก็ยังไม่ชินกับมัน

“เจอกันตอนเที่ยง”

เสียงที่เอ่ยขึ้นทำให้มินลดาหลุดออกจากมนตร์สะกด เป็นคำพูดธรรมดาๆ และน้ำเสียงของเขาก็ราบเฉยเหมือนเช่นเคย แต่ทำไมนะเธอถึงได้รู้สึกว่ามันเป็นการคุกคามมากกว่าการบอกกล่าวทั่วๆ ไป

มินลดามองตามแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่มที่เดินจากไปพร้อมกับรอยยิ้มกระชากใจด้วยหัวใจที่เต้นแรง แต่เสียงพึมพำเกี่ยวกับรอยยิ้มของท่านประธานใหญ่ที่ไม่มีใครเคยได้เห็นก็ทำให้มินลดาดึงสติของตัวเองกลับมาได้สำเร็จอีกครั้ง

โอ้ยแล้วเธอจะตอบคำถามเพื่อนรวมงานยังไงล่ะเนี่ย’  มินลดาครางในใจเมื่อรับรู้ได้ถึงชะตากรรมต่อจากนี้ของตัวเอง

........................
มาแล้วๆ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 192 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,018 ความคิดเห็น

  1. #906 kaengnaja (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2563 / 20:39

    เรื่องนี้ตีพิมพ์ไปหรือยังคะ

    #906
    1
    • #906-1 mhoeymhoey(จากตอนที่ 36)
      29 มิถุนายน 2563 / 22:07
      ตีพิมพ์ค่ะ หมดสัญญานำมารีไรท์ค่ะ
      #906-1
  2. #905 Nattamon Ponlabat (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 22:56
    รอๆๆๆๆค่ะ
    #905
    0
  3. #811 fonn621 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:41
    ค้างมากกกก
    #811
    0
  4. #810 AmSad Ver (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2559 / 15:37
    เฮียน่าตบบบบบ
    #810
    0