หวานใจเจ้าพ่อเถื่อน

ตอนที่ 10 : บทที่ 2 คฤหาสน์เจ้าพ่อ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24,041
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 128 ครั้ง
    15 มิ.ย. 63


“ถ้าเป็นอย่างที่นายคิด เธอก็อาจจะเป็นเบาะแสเดียวที่จะทำให้เรารู้ว่าคนที่อยู่เบื้องหลังการลอบทำร้ายฉันครั้งนี้เป็นใคร และคนคนนั้นก็อาจจะเป็นคนเดียวกับคนที่ฆ่าพ่อกับแม่ของฉันก็ได้ สิบปีแล้วที่ไม่มีอะไรคืบหน้า ฉันไม่อยากให้เราเสียโอกาสนี้ไป” ทุกครั้งที่เข้าใกล้หลักฐานหรือคนที่ดูเหมือนจะเป็นเบาะแสสำคัญในการสืบสาวหาคนบงการฆ่าพ่อแม่ของเขา หลักฐานก็จะถูกกำจัดอย่างหมดจดก่อนที่เขาจะได้รู้ความจริงทุกครั้ง หากหญิงสาวคนนั้นถูกส่งมาเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของเขาจริงๆ เธอคงมีชีวิตรอดอยู่ได้อีกไม่นาน ทว่า...

บางสิ่งบางอย่างในใจก็ถกเถียงสิ่งที่สมองคิดว่า เธอไม่ใช่!’ 

“แต่มันก็ไม่ปลอดภัย” ซอว์เยอร์ค้านอย่างหนักแน่น

“ก็แค่ผู้หญิงคนเดียว อีกอย่างถ้าเธอไม่ใช่พวกนั้นเธอก็ช่วยชีวิตฉันไว้ ถ้าไม่มีเธอฉันก็อาจจะตายไปแล้วก็ได้” ราฟาเอลพูดถึงความตายด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ความหวาดกลัวในจิตใจของเขา...

เขาไม่ได้กลัวตาย แต่เขาจะไม่ยอมตาย เขาสาบานไว้แล้ว ถ้าหากยังแก้แค้นให้กับพ่อกับแม่ไม่ได้เขาจะไม่ยอมตายเด็ดขาด

“แต่...”

ราฟาเอลยกมือขึ้นเพื่อเป็นการบอกให้อีกฝ่ายรู้ว่าเขาจะไม่พูดเรื่องนี้อีก ซอว์เยอร์ค้อมหัวเล็กน้อยรับคำสั่ง ก่อนจะเดินไปยืนอยู่มุมหนึ่งของห้องเผื่อผู้เป็นนายจะเรียกใช้อะไรอีก

ราฟาเอลรู้ดีว่าที่ซอว์เยอร์เตือนเพราะความห่วงใยที่มีต่อเขาล้วนๆ แต่ก็ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน เขาถึงตัดใจทำกับผู้หญิงคนนั้นเหมือนกับที่เคยทำกับคนที่เป็นศัตรูไม่ได้ หรือแม้แต่ปล่อยเธอไปตามทางของเธอก็ทำไม่ได้อีกเช่นกัน

เขาไม่รู้ว่าเธอเป็นใครมาจากไหน แต่เขาเลือกที่จะเก็บเธอไว้ข้างกาย และในเมื่อเขายังตอบตัวเองไม่ได้ว่าเพราะอะไรกันแน่ที่ทำให้เขาเลือกทำแบบนั้น ดังนั้นเหตุผลที่เขาใช้บอกกับตัวเองในตอนนี้ ก่อนที่เขาจะตอบตัวเองได้จริงๆ ก็คือ...

ถ้าเธอเป็นคนที่ศัตรูในที่ลับของเขาส่งมา เธอก็อาจเป็นเบาะแสเดียวที่เขาจะใช้สืบหาว่าคนๆ นั้นเป็นใคร เพราะมือปืนนั่นตอนนี้อาการสาหัส แม้ไม่ได้ตายคาที่แต่ก็ไม่รู้ว่าจะรอดไหม หรือถ้าเธอไม่ใช่นางนกต่อจริงๆ ผู้หญิงคนนี้ก็น่าสนใจไม่น้อย...

สิ่งที่เขาหมายถึงไม่ใช่ความงดงามที่สะดุดตาผู้คนที่ได้พบเห็น สำหรับเขา ผู้ชายที่ผ่านผู้หญิงมามาก ความสวยงามที่ฉาบไว้แค่เปลือกนอกไม่ได้มีความหมายใดๆ  สิ่งที่สะดุดใจเขากลับเป็นความกล้าหาญเด็ดเดี่ยวในแววตาสีดำสนิทคู่นั้น และถ้าเธอไม่ใช่พวกเดียวกับคนที่ต้องการฆ่าเขาจริงๆ เธอก็ยอมช่วยชีวิตคนแปลกหน้าที่ตัวเองไม่รู้จักอย่างเขาไว้... ถ้าไม่ใช่ศัตรู เธอก็เป็นผู้มีบุญคุณ

กริ๊ง...กริ๊ง...กริ๊ง

เสียงโทรศัพท์กรีดร้องดังขึ้นท่ามกลางความเงียบกริบทำให้คนที่ตกอยู่ในภวังค์ความคิดหลุดออกมาสู่ความเป็นจริง

ราฟาเอลหยิบโทรศัพท์มากดรับอย่างเอื่อยเฉื่อยโดยไม่ได้มองเบอร์ที่โทรเข้ามา ไม่ต้องดูเขาก็รู้ว่าใครที่โทรเข้ามาดึกๆ ดื่นๆ โดยไม่เกรงอกเกรงใจเขาแบบนี้ จะเป็นใครไปได้นอกจากเพื่อนรักอีกสองคนที่เขายังไม่ได้รับสาย

“นายยังไม่ตาย”

“พวกนายนี่เหมาะจะเป็นเพื่อนรักกันจริงๆ” เสียงทุ้มๆ ของคิริลล์  อูมานอฟที่รอดผ่านมาตามสายด้วยประโยคที่ไม่ได้ต่างจากเพื่อนรักสองคนที่โทรมาก่อนหน้านี้ ทำให้ราฟาเอลอดค่อนแคะกลับไปไม่ได้

“แสดงว่าพวกนั้นโทรมาแล้ว”

“ใช่ ยังขาดแต่อเล็กซาเวียร์ เดอ ซิลวาเซตเก้... ตายยากชะมัด!” ราฟาเอลตอบก่อนจะสบถออกมาเมื่อมีสายเรียกซ้อนแทรกขึ้นมา

“กระหม่อมยังไม่ตาย ขอบพระทัยฝ่าบาทที่เป็นห่วง” ราฟาเอลกดรับก่อนจะประชุมสายแล้วกรอกเสียงลงไปทันที

“ฉันรู้แล้วว่านายยังไม่ตาย แต่ถ้านายเรียกฉันว่าฝ่าบาทอีกครั้ง นายจะไม่ได้ตายด้วยฝีมือศัตรูในที่ลับของนาย แต่ฉันจะเป็นคนส่งมือปืนไปยิงนายทิ้งเอง”

“หึๆ”

เสียงเรียบเฉยที่ตอกราฟาเอลกลับมา ทำให้อีกคนที่อยู่ในการกระชุมสายครั้งนี้ด้วยส่งเสียงหัวเราะในลำคอผ่านเข้ามา แล้วนั่นก็ทำให้อเล็กซาเวียร์เอ่ยต่อประโยคที่ดูเหมือนจะจบไปแล้ว...

“รวมถึงไอ้คนที่หัวเราะนั่นด้วย”

“คีริลล์พะยะค่ะ เผื่อฝ่าบาทจะไม่รู้ว่าต้องส่งมือปืนไปฆ่าใคร” แต่แทนที่เจ้าของเสียงหัวเราะที่ถูกหางเลขจะเกรงกลัว  กลับแนะนำตัวออกมาด้วยน้ำเสียงกึ่งขบขันกึ่งเย้าแหย่ แถมยังใช้สรรพนามเดียวกับที่ราฟาเอลเรียกอเล็กซาเวียร์อีกด้วย

“อย่างนายต้องระเบิดคีริลล์ จะได้ไม่เหลือซาก”

“ขอบพระทัยฝ่าบาท”

“ฉันจะเตือนครั้งสุดท้ายหยุดเรียกฉันว่าฝ่าบาท”

“ได้ ฝ่าบาท”

“คีริลล์” อเล็กซาเวียร์เรียกชื่ออีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงดุดัน แต่อีกฝ่ายกลับตอบรับมาด้วยน้ำเสียงกวนโทสะยิ่งกว่าเดิม

          “ครับ องค์ชาย”

“ถ้าพวกนายอยากเถียงกันมากก็โทรหากันเอง เสียเวลาของฉัน” ราฟาเอลขัดขึ้นก่อนที่เพื่อนรักสองคนจะเถียงกันต่อ เขาได้ยินคีริลล์กับอเล็กซาเวียร์สบถออกมาพร้อมกันแต่ก่อนที่พวกนั้นจะตอบอะไรกลับมาเขาก็กดวางสายไปแล้ว



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 128 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,018 ความคิดเห็น