รอยรักทัณฑ์มัจจุราช

ตอนที่ 4 : บทที่ 1 คำขอร้องที่มีเลศนัย 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,740
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 178 ครั้ง
    6 มี.ค. 62



หญิงสาวก้าวออกจากเครื่องบินส่วนตัวลำหรู เดินตามชายหนุ่มชุดดำตรงไปยังรถยุโรปสีดำขลับราคาแพงอย่างไร้ทางเลือก

รถที่เธอนั่งอยู่แล่นด้วยความเร็วสูง กรรณารามองออกไปนอกหน้าต่างรถที่แล่นไปบนถนนอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหันกลับมามองบอดี้การ์ดที่นั่งอยู่ตอนหน้าของรถ พวกเขานั่งนิ่งเหมือนรูปหล่อปูนปั้น ไม่แม้แต่จะคุยกันแม้แต่คำเดียว ห้องโดยสารจึงอบอวลไปด้วยความเงียบกริบที่แสนอึดอัดในความรู้สึกของเธอ

“คุณคะ นี่เรากำลังจะไปไหนกัน” กรรณาราเอ่ยถามอีกครั้งด้วยประโยคเดียวกับที่เธอถามออกมานับสิบครั้งตั้งแต่เดินเข้าไปในเครื่องบินลำหรูที่ดูเหมือนจะเป็นเครื่องบินส่วนตัวของใครสักคน แต่ก็ไม่ได้ต่างจากทุกครั้งที่เธอถาม ไม่มีใครตอบคำถามของเธอแม้แต่คนเดียว แม้จะปลอบใจตัวเองครั้งแล้วครั้งเล่าว่า มันคงไม่มีอะไร แค่คิดมากไปเองแต่ถึงอย่างนั้น สัญชาตญาณภายในก็ยังร่ำร้องว่า เรื่องนี้มันไม่ปกติ และนั่นก็ทำให้เธอกระวนกระวายจนนั่งแทบไม่ติด

“กรุณาเถอะค่ะ ใครก็ได้ตอบคำถามของฉันหน่อย”

“พวกผมไม่มีหน้าที่ตอบคำถามของคุณ”

“แล้วใครล่ะคะที่มี”

“เจ้านายของผม”

“เจ้านาย... แล้วเจ้านายของคุณเป็นใคร”

“เดี๋ยวคุณก็รู้ อีกอย่างคุณก็น่าจะรู้ข้อมูลมาจากคุณพราวพิลาสมาบ้างแล้ว คุณมีหน้าที่ใช้หนี้เท่านั้น ไม่จำเป็นต้องรู้ข้อมูลใดๆ”

“หนี้? หมายความว่ายังไงคะ ใครเป็นหนี้ใคร แล้วฉันไปเกี่ยวอะไรด้วย” กรรณาราร้องลั่น บางสิ่งบางอย่างกำลังบอกเธอว่าสัญชาตญาณที่ร้องเตือนมาตลอดทางมันไม่ผิด

“แม่ของคุณไม่บอกอะไรคุณเลยเหรอคุณแพรวนภา”

บ้าชะมัด!’ กรรณาราอ้าปากค้างพลางสบถในใจ เธอน่าจะเชื่อสัญชาตญาณของตัวเองตั้งแต่แรก ไม่ใช่มานั่งปลอบใจตัวเองว่าทั้งหมดเป็นเพราะคิดมากไปเองจนทุกอย่างมันสายเกินไปแบบนี้

มีสักกี่ครั้งเชียวที่พราวพิลาสพูดดีๆ กับเธอ มีสักกี่ครั้งที่แม่เลี้ยงของเธอทำดีด้วย นับครั้งได้ด้วยซ้ำ และทุกครั้งจะต้องมีเรื่องผลประโยชน์อยู่ในนั้นด้วย กรรณาราอยากตบหน้าผากตัวเองแรงๆ สักทีสองที เอาล่ะ เธอทำมันลงไปจริงๆ และชายชุดดำก็มองเธอราวกับเธอเป็นพวกวิกลจริตที่ชอบทำร้ายตัวเอง

ช่างเขาสิ! ตอนนี้เธอโมโหเสียจนไม่สนอะไรทั้งสิ้น

“คุณกำลังเข้าใจผิด ฉันไม่ได้ชื่อแพรวนภา” กรรณาราสูดลมหายใจเข้าอย่างพยายามตั้งสติ ใบหน้าของหญิงสาวแดงก่ำ เธอพยายามข่มกลั้นความโกรธเกรี้ยวของตัวเองไว้ด้วยการกำมือแน่น ถึงแม้เธอจะไม่ได้เป็นอัจฉริยะแต่เธอก็ไม่โง่เง่าถึงขนาดที่จะเดาไม่ได้ว่ามันกำลังเกิดอะไรขึ้น เธอกำลังถูกพราวพิลาสหลอกมาใช้หนี้ที่คงมาจากการเสียพนันอย่างไม่ต้องสงสัย!

“มันไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะคุณแพรวนภา”

“ฉันชื่อกรรณาราไม่ใช่แพรวนภา”

“คุณเป็นลูกสาวของคุณพราวพิลาส”

“ใช่ฉันเป็นลูกของคุณพราวพิลาส แต่เป็นแค่ลูกเลี้ยงที่ชื่อกรรณารา ไม่ใช่ลูกแท้ๆ ที่ชื่อแพรวนภา” กรรณาราตะโกนลั่นอย่างระบายอารมณ์ เธอไม่รู้จะทำอะไรได้มากไปกว่านั้น ในเมื่อตอนนี้เธอมาไกลจนถึงนิวยอร์ก มาไกลมาก... มากเสียจนเงินที่มีติดตัวเพียงไม่กี่บาทไม่สามารถทำอะไรได้

“...” อีกฝ่ายไม่ได้ตอบโต้อารมณ์เดือดของเธอ พวกเขาได้แต่จ้องมองมายังเธออย่างจับผิดเท่านั้น

“คุณพามาผิดคนเพราะฉะนั้นคุณต้องส่งตัวฉันกลับเดี๋ยวนี้” กรรณาราพยายามข่มอารมณ์ที่กำลังเดือดจัดให้กลับลงมาราบเรียบเพื่อต่อรองกับอีกฝ่าย

“คงไม่ได้ อย่างที่ผมบอกไปแล้ว คนที่จะตอบคำถามของคุณหรือตัดสินชีวิตของคุณมีเพียงคนเดียวเท่านั้น คือเจ้านายของผม” ชายคนนั้นเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยจนกรรณาเดาไม่ออกว่าเขาคิดอะไรอยู่ มีเพียงแววตาที่มองมายังเธอเท่านั้นที่มีความคลางแคลงใจอยู่อย่างชัดเจน

“แล้วเขาเป็นใครคะ?”

“อีกไม่นานคุณก็รู้เอง”

จากนั้นห้องโดยสารบนรถสีดำมันขลับก็เหลือเพียงความเงียบกริบ ไม่ว่ากรรณาราจะพยายามพูดกับพวกเขาอีกกี่ครั้งหรือตั้งคำถามอีกกี่คำถาม ก็ไม่มีอีกแม้แต่คำเดียวที่หลุดออกมาจากปากชายชุดดำเหล่านั้น

ซึ่งคำตอบของอีกฝ่ายก่อนหน้านี้ก็ไม่ได้คลายความร้อนใจของกรรณาราได้เลยสักนิด มันกลับยิ่งสร้างความร้อนรนให้อัดแน่นลงมาในร่างของเธอมากขึ้น สมองและร่างกายของเธอหนักอึ้งราวกับทุกสัดส่วนกลายเป็นก้อนหินก้อนมหึมา ยิ่งเวลาเคลื่อนผ่านไปมากเท่าไร ยิ่งเพิ่มความหวาดวิตกในใจของหญิงสาวให้มากขึ้นเท่านั้น

เหงื่อเม็ดเล็กๆ เริ่มผุดขึ้นตามไรผมแม้อากาศภายในโดยสารของรถคันหรูจะเย็นสบายก็ตาม กรรณาราหลับตาลง เอนหลังพิงพนักอย่างอ่อนล้า เธอเหนื่อย และเมื่อยระบมไปทั้งตัวกับการเดินทางมาไกลถึงสหรัฐอเมริกาเพื่องานเดินแบบการกุศลที่สุดท้ายเป็นเพียงการเดินแบบกำมะลอที่แม่เลี้ยงของเธอกุขึ้นมาเพราะต้องการกำจัดลูกเลี้ยงอย่างเธอออกจากชีวิต

ซึ่งสิ่งเดียวที่เธอทำได้ในตอนนี้ คือการภาวนาให้เรื่องนี้เป็นแค่เรื่องตลกร้ายของใครสักคน มากกว่าจะเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริง!


.....................

นิยายเรื่อง "รอยรักทัณฑ์มัจจุราช" จะมีออกเป็น E-book ประมาณต้นเดือนหน้าค่ะ สาย E-book รอเปย์ได้เลยนะคะ ส่วนแบบรูปเล่มยังหาซื้อได้ที่เว็บ สนพ ไลต์ออฟเลิฟค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 178 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,295 ความคิดเห็น