「END」SINFUL PHANTOM สัมผัสรักร้าย ลวงหัวใจ [Vol.3]

ตอนที่ 9 : PHANTOM :: CHAPTER 8 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,820
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    22 เม.ย. 60

หนังสือจะเปิดพรีออเดอร์วันที่ 5 เมษานี้นะคะ

เดี๋ยวนกจะลงรายละเอียดต่างๆ พร้อมกับการเปิดโอนเลย

เตรียมตัวให้ดี 100 คนแรกมีของแถมสุดพิเศษให้นาจา


รายละเอียดคร่าวๆ
ราคา 399 บาท (รวมส่งลงทะเบียน)

มีของแถมสำหรับ 100 คนแรก (ของแถมมี 2 แบบ)
- 50 คนแรกได้รับ 2 ชิ้น (แบบละ 1 ชิ้น)
- 50 คนต่อไปได้รับ 1 ชิ้น (1แบบ)
**รันลำดับจากการโอนค่ะ**

ปล.ของแถมไม่ใช่ที่คั่นหรือโปสการ์ด เพราะสองอย่างนี้มีให้อยู่แล้วค่ะ

 

 

“เจนัส” ผมไม่ได้ใส่ใจสีหน้าพี่บีน่าเท่าไหร่ หันไปจัดการถือของที่เตรียมไว้ในมือ เดินไปใส่รองเท้าเตรียมออกจากห้องในเวลาต่อมา โดยมีสายตาพี่บีน่ามองตาม ก่อนผมจะหันมาบอกเธอสั้นๆ ว่า...

“ออกไปแล้วอย่าลืมล็อกห้องให้ผมด้วยนะครับ”

“ดะ...” พี่บีน่าก็เหมือนจะพูดอะไรต่อ แต่ผมก็ไม่คิดจะอยู่ฟัง

ออกจากห้องมาได้ก็รีบเดินออกจากห้องลงมายังลานจอดรถของคอนโดทันที

อย่าหาผมใจร้ายใจดำเลยนะ 

ก่อนออกจากห้องผมเห็นสายตาตัดพ้อที่มองมาของพี่บีน่าอยู่หรอก แต่ก็ทำได้แค่มองผ่านไปอย่างไม่ใส่ใจ ความรู้สึกเธอเป็นยังไงผมรู้ดี...

รู้อยู่แก่ใจว่าเขามองด้วยสายตาแบบไหน

แต่การที่ รับรู้ก็ไม่ได้หมายความว่าผมต้อง ตอบรับความรู้สึกของเธอ

และผม...ก็เคยอยู่ในจุดนั้นมาแล้วเช่นกัน

ผมถอนใจเมื่อเรื่องราวในอดีตตีรวนขึ้นมาในหัว มองตัวเลขสีแดงในลิฟต์อย่างเลื่อนลอย พอลิฟต์ลงมาถึงชั้นจอดรถ เดินออกมาจนเห็นรถตัวเองในเลนส์สายตา ผมก็ได้เห็นว่ามีเด็กผีตาแบ๊วๆ กำลังยืนอยู่ข้างรถผมด้วย

โธ่...ไอ้เราก็นึกว่าน้องหายไปไหน ลงมารอที่รถเนี่ยนะ แปลกจริงๆ

ทว่า ที่น่าแปลกกว่านั้นคือไรรู้มั้ย?

พอมุตาเห็นว่าผมเดินมา น้องเงยหน้ามองแวบหนึ่ง 

ไม่ทันที่ผมจะได้พูดอะไรสักคำ เด็กผีนั่นก็ผลุบหายเข้าไปนั่งในรถเบาะข้างคนขับด้วยหน้าบูดบึ้งเต็มประดา ประหนึ่งว่ากำลังโกรธเคืองกันอยู่ยังไงยังงั้น

หือ...?

ถึงกับครางในใจ เลิกคิ้วมองปฏิกิริยาของมุตาอย่างงุนงง

“เป็นไรมุตา ทำไมทำหน้าบูดแต่เช้าล่ะนั่น” 

พาตัวเองเข้ามานั่งประจำตำแหน่งคนขับแล้วนั่นแหละถึงได้ถามออกไปอย่างสงสัยใคร่รู้ หันมองเด็กผีที่นั่งกอดอกทำแก้มป่องหน้าบึ้งอยู่เบาะข้างคนขับอย่างรอคำตอบไปด้วย

“...” แต่น้องไม่ตอบครับ สะบัดบ็อบมองนอกหน้าต่างซะงั้น

เอ้า! อะไรไม่รู้ล่ะ แต่ลักษณะ...เหมือนงานจะเข้าผมว่ะครับ

“มุตา” ผมเรียกชื่อเด็กผีตัวเล็กเสียงอ่อน

“...” แต่มุตาก็ยังปิดปากเงียบ นั่งนิ่งไม่ยอมหันมามองเลยเถอะ ผมแอบเห็นเสี้ยวหน้าว่าแก้มของน้องกำลังพองเหมือนอมอากาศไว้ข้างใน 

ชัดเลย...นี่มันอาการของเด็กผีขี้งอนชัดๆ!

ว่าแต่...คือผมโดนน้องงอนเรื่องไรครับ?

งงเด้ งง!

“มุตาครับ หันมาหน่อยเร็วครับเร็ว คนดีของพี่...” ผมทำเป็นพูดเสียงเล็กเสียงน้อย ชะโงกหน้าไปเอี้ยวมองยัยตัวเล็กที่หันหน้าหนีแล้วยิ้มอ่อน “งอนอะไรไหนบอกให้รู้ตัวหน่อย งอนแล้วไม่พูดพี่ง้อไม่ถูกนะเออ”

ถูกเคืองเรื่องอะไรไม่รู้ล่ะ เอาเป็นว่าผมจะง้อก็แล้วกัน

แม้อาการแง่งอนของมุตาจะดูน่ารักน่าแกล้งดีก็เถอะ แต่ปล่อยไว้คงไม่ดี 

เอาจริงๆ ผมไม่ค่อยชอบให้น้องเมินผมแบบนี้เลยครับ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน มันรู้สึกจี๊ดในอกแปลกๆ ผมชอบให้มุตามาวอแววุ่นวายใกล้ๆ มากกว่าอย่างเมื่อคืนไง ที่เด็กคนนี้พยายามจะปลอบใจผมด้วยพูดเนื้อเพลงของมาตามประสา 

ผมหมั่นเขี้ยวจนอยากหยิกแก้มจริงๆ นะ

พลัน พอนึกถึงความน่ารักใสซื่อของเด็กคนนี้ ผมก็เผลอหลุดยิ้มไม่รู้ตัว...

มาสะดุ้งก็ต้องเด็กขี้งอนหันมาแหวเสียงงุ้งงิ้งนี่แหละครับ

“พี่เจนัสยิ้มอะไรเล่า มุตางอนพี่อยู่นะ!

กึก...

ทำเอาผมชะงักเลย กรอบตาเบิกโพลงนิดๆ ด้วยความตกใจจริงๆ 

คือผมชะโงกข้ามเบาะมามองอยู่ก่อนใช่มั้ย ทีนี้พอมุตาหันมาเลยทำให้ใบหน้าของเราอยู่ใกล้กันมาก ปลายจมูกเกือบชนกันเลยด้วย 

คิดว่าถ้าเป็นกายหยาบ ผมคงสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นของมุตาเป็นแน่ ขนาดนี่เป็นแค่วิญญาณยังทำให้ก้อนเนื้อในอกผมเต้นแรงกว่าเดิมเลยไง

อะไรคือการอมลมไว้ในแก้มทั้งสองข้างจนพองแบบนี้...

กระรอก นี่มันกระรอกชัดๆ!

ฮึ่ย! หมั่นเขี้ยว อยากหยิกอ่ะ ผมอยากหยิกแก้มมุตาโคตร!

แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ นอกจากขบเคี้ยวฟันด้วยความรู้สึกหมั่นเขี้ยว 

ก่อนตั้งสติ ถอนหน้าออก กลับมานั่งหลังเหยียดตรงอีกครั้ง ด้วยความรู้สึกว่าก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายยังคงเต้นแรงจากเหตุการณ์เมื่อกี้ไม่จางหาย

“แล้ว...เรามางอนพี่เรื่องไรล่ะวะ” 

หลายวินาทีเหมือนกัน กว่าที่ผมจะหาเส้นเสียงตัวเองเจอ 

ยกมือเกาหัวแกรกๆ อย่างงงงวย เหลือบมองมุตาก็เห็นยัยเด็กผีตาแบ๊วเบ้ปากใส่กันแทนคำตอบ ผมขึงตามองยัยตัวเล็กอย่างคาดโทษเลยทีนี้ 

“เดี๋ยวเถอะ ถ้าจับตัวได้เมื่อไหร่ พี่จะดีดให้ปากบวมเลยคอยดู หมั่นไส้ครับ!

L” นั่น ดูทำ! คว่ำปากใส่ไปอีกทีนี้

ขยันเพิ่มความน่าหยิกขึ้นไปอีกสิบเลเวลจริงเว้ยเฮ้ย!

“ดีๆ ครับ” ผมดุไม่จริงจัง แต่ก็ยังมีความข่มขู่ในเวลาต่อมา เพราะพอโดนดุ มุตาก็ทำปากยื่นงอนๆ ใส่ผมอีกแน่ะ “ตกลงงอนเรื่องอะไร นี่ถ้าไม่บอก งั้นเช้านี้...สปาเก็ตตี้ที่รีเควสไว้ ก็อดไปแล้วกันนะครับ”

“ง่ะ! พี่เจนัสนิสัยไม่ดี!” มุตาทำหน้าง้ำงอมองค้อนผมหนักมาก

“โอเค งั้นพี่ไปเรียนก็...” ผมทำเป็นไม่สนใจความบูดบึ้งนั้น

“ไม่เอานะ!” แต่ก็ไม่ทันพูดจบประโยคด้วยซ้ำ เด็กผีข้างตัวก็โพล่งเสียงดัง ส่ายหน้าพรืด ละล่ำละลักพูดเสียงรวนเลยทีเดียว “ไม่เอาๆๆ พี่เจนัสไปวัดเลยนะ เดี๋ยวนี้ ไปๆๆๆ สายแล้วด้วย ไปวัดๆ ไปว๊าดดดด”

“เออครับ มันจะสายก็เพราะผีเด็กขี้งอนแถวนี้แหละ” ผมส่ายหน้าเล็กน้อย ก่อนจะหันไปเผชิญหน้ากับมุตาอย่างตรงไปตรงมาอีกครั้ง ถ้าไม่พูด คราวนี้ไม่ใช่แค่ขู่ “ยังไง ตกลงจะให้ง้อหรือหายงอนเอง”

“...ง้อดิ” แล้วก็ทำเสียงอ้อมแอ้มกลับมา

“โอเค ถ้าให้ง้อ มุตาก็ต้องบอกว่าพี่ทำผิดอะไรครับ” ผมทำเสียงจริงจัง จ้องดวงหน้าหวานน่ารักของมุตาอย่างต้องการคำตอบ 

เธอมองผมกลับ ริมฝีปากเล็กเดี๋ยวอ้าเดี๋ยวเม้มอยู่สักพัก 

ก่อนจะเริ่มขยับริมฝีปาก...

“ก็...” แล้วก็หยุดไปซะงั้น 

แถมตวัดหางตามองผมเคืองๆ อีกด้วยประเด็น ผมหรี่ตามอง มุตาทำเหมือนสูดหายใจเฮือกหนึ่ง พลันว่า 

“หนะ ไหน...ไหนพี่เจนัสบอกมุตาว่า เอ่อ...ว่าพี่คนนั้นไม่ใช่แฟน เป็นแค่คนรู้จักไงคะ”

“พี่คนนั้น?” 

งงดับเบิ้ลสิครับทีนี้ 

นอกจากจะไม่รู้งอนจู่ๆ คนหล่อโดนงอนเรื่องอะไรแล้ว ตอนนี้ยังมีบุคคลปริศนาโผล่มาอีกครับท่าน 

“พี่คนไหน ใคร...” ผมทำท่านึก ก่อนจะร้องอ๋อในใจ “หมายถึงพี่บีน่าเหรอ?”

มุตาขมวดคิ้วเป็นปมแน่นกว่าเดิม ทำหน้ายุ่งเพิ่มอีกหลายเท่า

“อื้อ” แต่ก็ยอมพนักหน้าเบาๆ “ก็...พี่บีน่าคนนั้น”

“ใช่ไง แค่รู้จัก ไม่ใช่แฟน พี่บอกมุตาไปตามความจริง” 

ผมยังยืนยันในคำพูดของตัวเองเหมือนอย่างเมื่อคืน นี่ไม่ได้โกหกนะครับ พูดไปตามความจริงล้วนๆ ก็ไม่ได้เป็นไรกัน ถึงฝ่ายนั้นจะรู้สึกกับผมลึกซึ้งก็ตามที

เอาจริงๆ คือก็ยังไม่เก็ตนะว่าโดนโกรธเรื่องอะไรกันแน่

หรือ...เกี่ยวกับเรื่องผีหลอกที่พี่บีน่าพูดวะ?

“แล้ว...” ผมกำลังนึกถึงเรื่องที่พี่บีน่าบอกก่อนหน้านี้อยู่ ที่ว่าถูกผีหลอก 

หากสติก็ถูกดึงกลับมาปัจจุบันอีกครั้ง หันมองมุตาที่ตอนนี้นั่งก้มหน้าดูมือที่ประสานบนตักของตัวเองเหมือนมีอะไรน่าสนใจนักหนา

“แล้วอะไร?”

“...” มุตาเงียบไปอีกหลายวินาที 

ผมเห็นน้องกัดปากตัวเองซ้ำๆ เหมือนประหม่าหรืออะไรสักอย่าง กัดจนผมรู้สึกว่าอยากจะบีบปากเล็กนั่นแล้ว...ก้มลงไปกัดแทนด้วยความรู้สึกหมั่นเขี้ยวอย่างสุดซึ้ง

เวรแล้วไง! ไอ้เจ มึงควรมีสติ!

แทบจะยกมือตบกะโหลกตัวเองรอมร่อ ถ้ามุตาไม่โพล่งประโยคที่ทำให้ผมถึงกับสะบัดหน้าหันไปมองน้องเป็นรอบที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้ แต่ที่รู้คือ...รอบนี้หันไปมองแรงมากจนคลอดแทบเคล็ดด้วยความตระหนกเลยทีเดียวครับ

“ถ้าไม่ได้เป็นไรกัน ละ แล้ว...เมื่อคืนพี่จูบกับเธอทำไมคะ!!

“ห๊ะ?!!” สาบานแบบไม่แอคติ้ง คือตกใจแรงมากจริงๆ จุดนี้

เชี่ยยย! ผมทำแบบนั้นตอนไหนวะเฮ้ย!

“มุตาเห็นนะ เต็มสองตาเลย” มุตาย้ำด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ทำหน้างอคอหักแสดงออกถึงความไม่พอใจทางสีหน้าสุดๆ ผมก็ยิ่งเบิกตากว้างกับการยัดเยียดข้อกล่าวหาไม่เข้าท่านั้น “จุ๊บๆ ปากติดกันหนึบหนับด้วย!

หนึบหนับบ้าอะไรเล่าเฮ้ยยยย! 

ไม่มี!!

“ละเมอแล้วยัยผีเบ๊อะ จูบบ้าไรวะ พี่ไม่ได้ทำ” ผมสั่นหน้าปฏิเสธแรงๆ จนคอแทบเคล็ด สาบานได้ว่าในสมองไม่ได้มีความทรงจำบ้าๆ อย่างเรื่องจูบพวกนั้นอยู่เลยเถอะ “ฝันรึไงเราน่ะ มาใส่ร้ายพี่เฉย”

ผมยืนยันความบริสุทธิ์นะว่าไม่ได้ทำ...

“แต่มุตาเห็น” เกาหัวหนักมากเลยทีนี้ 

อะไรคือการที่มุตายังทำหน้าจริงจัง ยังคงจ้องหน้าผมและสายตาไม่มีแววล้อเล่นเลยสักนิด ติดจะเคืองเป็นจริงเป็นจังด้วยซ้ำ สายตาเธอยืนยันในสิ่งที่พูดชัดเจน

แต่ผมก็ยืนยันเหมือนกันไงว่าไม่ได้ทำจริงๆ!

“เอาอะไรมาพูด พี่ไม่เห็นจำได้ว่าทำแบบนั้นเมื่อไหร่”

“พี่เจนัส...คิดว่ามุตาโกหกเหรอคะ” 

มุตาตัดพ้อเสียงเครือ หน่วยตากลมโตเคลือบของเหลวสีใสบางๆ พลันทำให้ผมกระสับกระส่ายนั่งไม่ติดเบาะ รีบยกมือโบกไปมาว่าไม่ได้คิดอย่างนั้นพัลวัน 

“แต่มุตาเห็นจริงๆ นะ ปากติดกันเหมือนปลาดูดกระจกที่มุตาเห็นในสารคดีเลยด้วย จุ๊บๆๆๆ แบบเนี๊ยะ!

มุตาทำปากจู๋ ยื่นหน้ามาใกล้ๆ พลางเอียงหัวไปมา ราวกับว่ากำลังแสดงฉากจูบที่ตัวเองได้เห็นสำทับคำพูดให้ผมรู้ว่าเธอพูดความจริง 

แล้วเชื่อมั้ย...เธอทำผมเสียสมาธิอีกแล้วครับ เพราะผมดันเผลอมองริมฝีปากสีสดที่ยื่นมาใกล้ตรงหน้า 

ให้ตายสิ เด็กนี่กำลังทำลายสติสตางค์ของผมโดยไม่รู้ตัวอีกแล้ว

ถ้าเป็นคนนี่...พ่อจะจับจูบให้ปากเปื่อย!

ฉิบ! นี่จะดึงสติกลับมาไม่ไหวแล้วนะโว้ยยยย

“พี่...พี่ไม่ได้คิดว่ามุตาโกหกครับ” เห็นสีหน้ามุตาแล้วก็ต้องพูดเสียงอ่อนลง ตอนแรกก็เริ่มหนักใจกับเรื่องที่มุตาพูดนะ แต่ตอนนี้แม่ง...หนักใจตัวเองมากกว่าอีก 

รู้สึกเด็กผีคนนี้มีอิทธิพลกับผมเกินจำเป็นซะแล้ว

“แต่พี่เจนัสไม่เชื่อมุตา...” 

คือถ้าเป็นหมา ตอนนี้ก็คงหางตกหูลู่เลยแหละ 

เพราะมุตากลับไปนั่งหลังตรง ก้มหน้ามองมือที่ประสายบนตักของตัวเองแทน ผมเลยยกมือลูบหน้าตัวเองไล่ความคิดผิดสถานการณ์ก่อนหน้าออกไป

“เปล่าครับ ไม่ใช่แบบนั้น” เห็นเธอทำหน้าจ๋อย ผมก็ทำเสียงดุไม่ลงแล้วจริงๆ “แต่มุตาบอกว่าพี่ไปจูบกับพี่บีน่าเมื่อคืน คือถ้าพี่ทำอย่างนั้นจริง พี่ก็ต้องรู้สึกตัวหรือจำอะไรได้บ้างไม่ใช่เหรอครับ แต่นี่ไม่มีไง พี่จำไม่ได้เลยด้วยซ้ำ”

“...” มุตาเงียบ

“โอเค พี่ขอเคลียร์ที่ละประเด็นเลยนะ” 

คราวนี้พูดด้วยน้ำเสียงจริงจังกว่าเดิม หันไปหามุตาแทบจะทั้งตัวเลยด้วยซ้ำ น้องเงยหน้ามองผมเหมือนต้องการจะฟัง 

ผมเลยพูดต่อ “มุตาบอกว่าเมื่อคืนเห็นพี่จูบกับพี่บีน่า ถูกมั้ย?”

“...” ไม่ตอบ แต่พยักหน้าหงึกหงัก

“งั้นพี่ถามหน่อย พี่จูบเขาตอนไหน อะไร ยังไง ไหนเล่าให้พี่ฟังที” พูดจบผมก็เงียบลงเพื่อเปิดโอกาสให้อีกฝ่ายได้เล่ารายละเอียด 

บางทีถ้าได้ฟังอะไรที่เจาะลึกกว่านี้ผมอาจจะนึกออกหรือเดาอะไรได้บ้าง

“แล้วพี่เจนัสจะเชื่อมุตามั้ย ถ้ามุตาเล่าให้ฟัง”

“มุตาก็เล่ามาก่อน เชื่อไม่เชื่อก็อีกเรื่อง” ผมบอกเสียงเรียบ มุตาทำหน้าหมองลง เม้มริมฝีปากเป็นเส้นตรง ก่อนจะคลี่ยิ้มตอนผมพูดประโยคถัดมา “แต่พี่เชื่อว่ามุตาไม่ใช่เด็กช่างโกหก”

ยิ้มกว้างจนตาหยีเสร็จก็เริ่มเล่าเหตุการณ์เมื่อคืนให้ฟังอย่างตั้งใจ

“เมื่อคืนตอนพี่เจนัสหลับ มุตาก็นั่งเฝ้ายามพี่เจนัสนอนที่โซฟา...”

“เฝ้ายาม?” ผมถึงกับเลิกคิ้วสูงมองมุตาอย่างต้องการคำอธิบาย

“พี่เจนัสอย่าขัดสิ ฟังมุตาเล่าให้จบก่อน” 

นอกจากจะไม่ได้คำอธิบายของคำว่า เฝ้ายามแล้ว เธอยังทำหน้ายุ่งดุผมเล็กๆ อีกต่างหาก ผมเลยยอมเงียบเพื่อฟังต่อ 

“แล้วคือตอนดึกๆ แบบดึกมากๆ เลยอ่ะ จู่ๆ พี่คนนั้นก็เปิดประตูห้องนอนออกมา ทำตัวลับๆ ล่อๆ น่าสงสัยมาก มุตาก็เลยจับตาดูแบบนี้เลย!

“หึ...” ผมยิ้มมุมปาก ตอนมุตาทำท่าใช้นิ้วถ่างตามองไปมองมา “แล้วไงต่อ?”

เออ เชื่อแล้วว่าจับตาดูจริงจังเบอร์ใหญ่มาก!

“แล้วพี่เขาก็เดินเข้ามาหาพี่เจนัสที่นอนอยู่ ย่องๆ เหมือนโจรเลยแหละ พอเข้าไปใกล้ก็นั่งมองพี่เจนัสนานมาก พี่เขาทำหน้าแปลกๆ ด้วยนะ เดี๋ยวยิ้ม เดี๋ยวเศร้า เดี๋ยวโกรธ...อะไรก็ไม่รู้” 

ผมขมวดคิ้วเข้าหากัน เพราะไม่รู้สึกตัวเลยว่ามีใครมานั่งจ้อง ปกติก็ไม่ใช่คนหลับลึกขนาดนั้นนะครับ แต่สงสัยเมื่อคืนนี้คงหลับสนิทมาก 

“มุตาก็ไม่ไว้ใจอ่ะ พยายามจะดึงเขาออกแล้ว แต่นั่นแหละ...มุตาเป็นผีนี่เนอะ ทำไรไม่ได้หรอก ถึงตั้งใจว่าจะเป็นยามเฝ้าพี่เจนัสทั้งคืนก็เถอะ”

“...” ผมไม่ได้ออกความเห็น ทำแค่นั่งฟังเงียบๆ มองมุตาที่ทำหน้าสลดแล้วสลดอีก 

ยิ่งตอนบอกว่าตั้งใจจะเฝ้ายามให้ ด้วยคงเห็นว่าพี่บีน่าไม่น่าไว้ใจเท่าไหร่ เด็กน้อยของผมก็ยิ่งงุ่นง่านกับตัวเองยกใหญ่

ก่อนจะเริ่มเล่าออกมาเรื่อยๆ โดยที่ผมก็ไม่ได้คิดว่ามุตากุเรื่องขึ้นมาเลยนะ

“พอเขาจ้องพี่เจนัสจนพอใจ พี่เขาก็เริ่มยกมือลูบหน้าลูบตาพี่เจนัส แล้วก็ก้มลงใกล้ๆ เหมือนจะจูบแหละ ตอนนั้นมุตาตกใจมาก รู้สึกไม่ชอบใจสุดๆ เลยด้วย! แต่จะจับตัวเขาก็ทำไม่ได้อ่ะ เจ็บใจๆ” 

มาถึงช็อตนี้ ผมนี่อยากจะขำให้กับการทำหน้าง้ำหน้างอได้โคตรน่ารักของมุตาจริงๆ ครับ ดูท่าจะเจ็บใจมากที่ทำอะไรไม่ได้ดั่งใจ

แต่ให้ตายเถอะครับ!

น้องบอกว่าไม่ชอบที่พี่บีน่าทำเหมือนจะจูบผม...คือน้องหวงพี่ใช่มั้ย?

โอ๊ยยย กร๊าวใจไอ้เจนัสจริงๆ!

“อ้าว แล้วมุตาทำไง?” 

กลั้นยิ้มจนปวดแก้ม เหมือนจะรู้แล้วว่าทำไมมุตาถึงต้องมานั่งเฝ้ายามผมด้วย หึๆ

“พอจับตัวไม่ได้ มุตาก็ยิ่งหงุดหงิด ตอนนั้นก็เผลอปัดกล่องทิชชู่ตกพื้นเฉยเลย ได้ไงไม่รู้ แต่ที่รู้คือได้ผล!” คราวนี้เริ่มทำสีหน้าเหมือนปีศาจน้อยฝึกหัด เพิ่งเริ่มเรียนรู้ความชั่วชั้นอนุบาลยังไงยังงั้น “พี่เขาสะดุ้งตกใจ หันมามอง แต่เขาก็ไม่ยอมเข้าห้องนอนไปสักทีนะ พยายามลูบตัวพี่เจนัสอยู่นั่นแหละ มุตาก็เลยแกล้งปัดของอย่างอื่นตกอีกหลายชิ้น อย่างพวกรีโมตหรือหนังสืองี้ พี่เขาก็เริ่มหวาดๆ ทำเหมือนจะวิ่งเข้าห้องไปแล้วด้วยซ้ำ”

“หึๆ แสบจริงๆ นะเรา” ผมขำอย่างอดไม่ไหว 

ถึงว่า เมื่อเช้าก็รู้สึกเหมือนของบางอย่างมันอยู่ผิดที่ผิดทางไปหน่อย แต่ผมก็ไม่ได้ใส่ใจ เพราะพี่บีน่าเองก็ตามติดผมแจด้วยอาการหวาดผวา

มิน่า ถึงได้บอกว่าห้องผมมีผี...แล้วก็มีจริงๆ ซะด้วย

หึ ยัยเด็กผีตัวแสบเอ๊ย!

“อะไรเล่า มุตาไม่แสบสักหน่อย”

“ครับ ไม่แสบเลย” ...ซะที่ไหนกันล่ะ 

แต่เอาเถอะ ขำมากไม่ได้เพราะมุตากำลังทำหน้าง้ำงอ ปากยื่นใส่หนักกว่าเดิมจนผมต้องยกมือเสมอไหล่เป็นเชิงยอมแพ้ให้เธอเล่าเหตุการณ์ต่อ 

“เล่าต่อๆ ไหน...พี่ไปจูบพี่บีน่าตอนไหนกัน?”

เท่าที่ฟัง ดูเหมือนฝ่ายนั้นจะเข้ามาหาผมเองซะมากกว่า 

มุตาก็ยังบอกเลยว่าผมหลับอยู่เนี่ย ไม่ได้เล็งเห็นเลยว่าตัวเองไปทำเรื่องพรรค์นั้นเมื่อไหร่หรือตอนไหน ทว่า มุตาก็ไม่ปล่อยให้คนบริสุทธิ์อย่างผมลอยนวล(?)

พลัน ยัยตัวเล็กก็โพล่งขึ้นเสียงดัง...

“ก็ตอนนี้แหละที่พี่เจนัสทำอ่ะ!” 

ผมเลิกคิ้วสูงเป็นเชิงถามว่า ยังไงทันที ผีนักเล่าเรื่องก็ถอนหายใจหงุดหงิด พลางเล่าต่อด้วยสีหน้าค่อยข้างเหวี่ยงเล็กน้อยถึงปานกลาง 

“พี่คนนั้นจะเดินออกมาอยู่แล้ว แต่พี่เจนัสก็ไปดึงเขาเข้าไปหา แถมยัง...” หยุดคำพูด กัดริมฝีปากแล้วเหลือบมองผมครู่หนึ่ง พลันว่า... “แถม...ยังไปจูบพี่เขาก่อนด้วย!

“ห๊ะ?!” 

ไม่อยากเชื่อ 

ผมเนี่ยนะจะดึงบีน่าเข้ามาจูบโดยที่ตัวเองไม่รู้เรื่องอะไรเลย ความทรงจำเรื่องเหตุการณ์บ้าบอคอแตกนี่ก็ไม่ได้หลงเหลืออยู่ในสมองผมสักนิดเถอะ ถึงกับต้องเกาหัวแกรกๆ 

“เฮ้ย พูดเป็นเล่นน่า...”

มันเป็นไปได้เหรอวะ จำได้ว่าเมื่อวานก็ไม่ได้ดื่มนะ ไม่น่าจะดูไร้สติขนาดนั้น

“มุตาพูดความจริงนะ พี่เจนัสอ่ะนิสัยไม่ดี!” ปรามาสกันเสร็จก็ตัดพ้อต่ออีก “ตอนเห็นเขาก็ทำหน้าตาเหมือนไม่อยากเจอ มุตาก็เป็นห่วง อุตส่าห์เฝ้าระวังไม่ให้เขาทำอะไรแท้ๆ แต่พี่เจนัสดันดึงพี่เขามาจูบเฉยเลย! นิสัยเสีย!

“เอ้า! เอ้อ เดี๋ยวนะ...คือเอาจริงๆ พี่ไม่รู้ตัวเลย ไม่รู้เรื่องเลยเนี่ย นึกไม่ออก” เกาหัวหนักมากจนนึกว่ามีเหาขึ้นหัวตัวเองแล้วครับตอนนี้ 

ลองนึกภาพตามที่มุตาเล่ายังไงก็นึกไม่ออกว่าผมทำแบบนั้นได้ยังไงทั้งที่ไม่รู้ตัว

ละเมอ?

“ไม่รู้ค่ะ”

“เออ พี่ก็ไม่รู้ครับ เอาดีๆ คงละเมอมากกว่า สาบานได้เลยว่าไม่รู้ตัวจริงๆ” ไม่พูดเปล่า ชูสามนิ้วเหมือนลูกเสือสามัญเข้าไปอีก 

เดาว่าใช่ ต้องใช่แน่ๆ ในเมื่อผมไม่ได้เมา แล้วก็หลับลึกสุดๆ อาจจะละเมอทำอะไรแปลกๆ ไม่รู้ตัว ไม่ได้ตั้งใจจะจูบบีน่าหรอก 

ก็แค่...เธออาจจะอยู่ในพื้นที่ตรงนั้นในเวลาที่มันเหมาะเจาะเกินไปก็เท่านั้น

“งั้นมั้งคะ” น้ำเสียงกึ่งประชด กึ่งติดงอนไม่หาย และก่ำกึ่งจะยอมรับกรายๆ ว่าแท้จริงแล้ว...ผมไม่ได้มีความผิดในเรื่องนี้ด้วยซ้ำ 

แต่กลับต้องมาถูกเด็กผีตาแบ๊วงอนตุ๊บป่องๆ เฉยเลยครับ

“เอ้า! ก็รู้ว่าพี่ไม่รู้ตัว แล้วไมเรายังมาเคืองพี่อีกล่ะ”

“มุตาก็พอดูออกว่าพี่เจนัสละเมอแหละ แต่ก็จะงอนด้วย ทำไมเล่า!

“สรุป มุตางอนพี่เรื่องที่ไปจูบบีน่าถูกมั้ย?” ผมถาม 

ในหัวกำลังคิดอะไรให้วุ่นไปหมด มุตาเม้มปากนิ่งไปหลายวินาที ก่อนจะพยักหน้าหงึกหงักพาซื่อให้ผมได้ยกยิ้มมุมปากจางๆ กับความคิดในหัวตัวเอง 

“...หึงพี่?”

“หึง?” ค

ราวนี้ยัยผีตาแบ๊วที่กำลังถูกตอนโดยไม่รู้ตัวก็ขมวดหัวคิ้วชนกัน หันมองผมด้วยแววตาคล้ายกับไม่เข้าใจอะไรบางอย่าง

“เออ หึง...” ผมย้ำความคิดตัวเองเสียงหนักขึ้นเล็กน้อย 

ไม่ได้อยากจะเข้าข้างตัวเอง แต่ก็ดูเอาว่าอาการของมุตามันชวนให้คิดแค่ไหน แต่ผมไม่ได้คิดจริงจังขนาดนั้น อยากแกล้งยัยผีพาซื่อตนนี้ซะมากกว่า

หากทว่า...

“จะหึงหรือไม่ มุตาก็ไม่รู้นะ แต่มุตาไม่ชอบให้พี่จูบกับพี่คนนั้นค่ะ” มุตาก็สามารถทำให้ผมแทบสำลักน้ำลายตัวเองได้เหมือนกัน “ถ้าหึงมีความหมายเดียวกับคำว่าห่วง...มุตาก็คงรู้สึกแบบนั้นอ่ะ”

รู้สึกเหมือนหัวใจถูกช็อตด้วยไฟฟ้าแรงสูงฉับพลัน

มันกระตุกวูบรุนแรง รู้สึกชาเหมือนจะหยุดเต้นตามลมหายใจที่เผลอกลั้นเอาไว้ ทว่าไม่นาน ก้อนเนื้อที่เรียกว่าหัวใจในอกข้างซ้ายกลับค่อยๆ เต้นแรงขึ้นทีละนิด ทีละนิด 

จนกระทั่งอัตราการเต้นรัวประหนึ่งกลองชุดยังไงยังงั้น

ตึกตัก! ตึกตัก!

บ้าเอ๊ย!

“ให้ตาย...จะทำให้อยากกอดไปถึงไหนวะ”

 



 TO BE CONTINUED 

หึๆ บรรยากาศฟรุ้งฟริ้งนี้มันคืออัลไลลลล
มันคือการหลอกล่อนักอ่านด้วยของหวานใช่มั้ย กรั่กๆ

Hashtag #เจนัสคนเห็นผี
ไม่สะดวกเมนต์จะโหวตก็มิว่านาจา
 
 
 

VOTE

FAV.

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

991 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #479 MyFlower (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 08:58
    โถ่ มุตา
    #479
    0
  2. #478 IMCHOAON (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 17:34
    งุงิคุคิ เข้าร่างเหอะน้องหนู5555 ไม่ได้คิดอะไรโลยย
    #478
    0
  3. #471 tigersweet (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 07:47
    เรื่องนี้มันตะมุตะมิ มันกร๊าวใจชะนีน้อยมากค่ะะะ
    #471
    0
  4. #463 0892310679 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 01:08
    มุตามีความตะมุตะมิมากเลยลูกทำเอาเฮียเจนัสหวั่นไหวเข้าขั้นเพ้อแล้วนั่น
    #463
    0
  5. #462 0892310679 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 01:08
    มุตามีความตะมุตะมิมากเลยลูกทำเอาเฮียเจนัสหวั่นไหวเข้าขั้นเพ้อแล้วนั่น
    #462
    0
  6. #461 Phimraput Ulek (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 00:25
    เจนัสสหลงผีเด็กกหนักมากกก5555555+
    #461
    0
  7. #460 KFahsai (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 17:23
    เจนัสสตินะเจนัส
    #460
    0
  8. #459 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 15:55
    รู้ยังว่าแกไปจูบกับยัยป้าตอนไหน
    #459
    0
  9. #458 1991may (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 14:11
    แล้วๆๆทำเด็กผีหึงสะแล้ว
    #458
    0
  10. #457 2110254114p (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 16:54
    น่าย๊ากกาาาแยากได้เจนัสอ่าาาสส อยากได้เธอมาครอบคลอง
    /^•^\
    #457
    0
  11. #456 Phimraput Ulek (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 23:22
    มีความตะมุตะมิฮื่อออออน่าร้ากกกกก
    #456
    0
  12. #455 IMCHOAON (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 22:22
    ฮืออ พี่เจนัสมาอย่าผลิตเลยยย รักกก #น้องหนูเข้าร่างเหอะลูก
    #455
    0
  13. #453 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 08:45
    อ้าวเจนัสแกไปแอบจูบยัยบีเน่าตอนไหนมุตาถึงเห็นเนี่ย
    #453
    0
  14. #452 JirapornOil (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 06:21
    รอค่ะ ละมุนเกิ๊นนน
    #452
    1
    • #452-1 `•Noknk}*지용(จากตอนที่ 9)
      31 มีนาคม 2560 / 06:35
      หลอกล่อให้พวกเธอตายใจ ในการคอนเน็กชั่นแบบโลกต่างมิติ แล้วหลังจากนั้น...หึๆๆๆๆ (หัวเราะชั่วร้ายแบบร้ายมาก ร้ายที่สุด ร้ายจนน่าตบ(?)) 555555555555
      #452-1
  15. #451 aommeekamolwan (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 21:59
    รออออออออ
    #451
    0
  16. #450 -เด็กอ้วน- (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 20:41
    โอ้ยยยยยยย เจนัสสสส จะละมุนเกินไปแล้ววววว ><
    #450
    0
  17. #449 Toeyy' (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 12:41
    น่ารักกกกกก มุตาดามมาก><
    #449
    0
  18. #448 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 07:49
    น้องหน้าเหมือนกระรอกตรงไหนอ่ะเจนัส 5555
    #448
    0
  19. #446 JirapornOil (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 01:17
    เจิมมมมมม
    #446
    0
  20. #445 peyanit (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 20:19
    เจิมมมมม
    #445
    0
  21. #442 NichapatMoonlard (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 09:34
    รอน้าาา
    #442
    0
  22. #441 0892310679 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 00:52
    เจิมมมมม  #อยากได้ทั้งเซ็ทแต่ตังยังไม่พรีอมเปย์  
    #441
    0
  23. #440 NichapatMoonlard (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 07:46
    เจิมมม
    #440
    0
  24. #439 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 14:14
    เจิมแจ๊ะะะะะ
    #439
    0
  25. #438 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 14:13
    เจิมแจ๊ะะะะะ
    #438
    0