คืนค่าการตั้งค่าทั้งหมด
คุณแน่ใจว่าต้องการคืนค่าการตั้งค่าทั้งหมด ?
ลำดับตอนที่ #1 : -บทนำ-
Intro…[บทนำ]
แสงแดดจากดวงตะวัน ส่องลอดจากผ้าม่านมากระทบใบหน้าของเด็กหนุ่มผมสีขาวบริสุทธิ์ นัยย์ตาสีทองนั้นปรืออกมาเล็กน้อย
‘อิซานะ ยาชิโระ’ กำลังนอนขดตัวอยู่ในผ้าห่มผืนหนา มันก็อุ่นอยู่หรอก แต่ตอนนี้ชักร้อนแล้วสิ เขาคิดอย่างนั้น แล้วพลิกตัวขึ้นนอนหงาย หลับตาลงอีกครั้ง พร้อมกับคิดในใจ
‘ขอหลับอีกซักนิดแล้วกัน’
แต่ไม่นานนัก ก็มีเสียงคุ้นหูดังอยู่ข้างๆ พอที่จะทำให้ร่างบางรู้สึกตัว
“อิซานะ ยาชิโระ!”
“...”
“อิซานะ ยาชิโระ! ตื่นเดี๋ยวนี้!”
อ๋อ...คุณแม่สินะ..? หรือน้องสาวล่ะ..อา..แต่รำคาญจังเลย
“อือ..คุณแม่ฮะ..ขออีก 5 นาทีนะฮะ...”
ชิโระพึมพำออกมาพร้อมพลิกตัวไปข้างหลัง....
โครม!
“ใครแม่แกกันหา!!”
ยาโตงามิ คุโร ยืนกอดอกอยู่ข้างเตียง ส่วยเท้าซ้ายก็เพิ่งใช้ยันคนข้างหน้าตกเตียงไป แล้วมองร่างเล็กตะกายขึ้นมาอย่างยากลำบาก
“ค..คุโร?? ไม่เห็นต้องรุนแรงขนาดนี้เลย ผมเจ็บนะ!”
ชิโระเอามือเกาะขอบเตียง โผล่หน้ามาครึ่งนึง แล้วเหลือบตามองคนข้างหน้า คิ้วขมวดเข้าหากัน สีหน้าไม่พอใจที่อยู่ๆก็ถูกใครบางคนถีบตกตียง
“นี่มันกี่โมงแล้ว!? สายป่านนี้ยังไม่ตื่นอีก! ขี้เซาจริงๆ!”
คุโรบ่นเข้าอีกช็อต ทำให้ชิโระหน้าหงอยไปอีก จนเขาแทบหัวเราะ แต่เลือกไม่แสดงมันออกมา
“ก็เมื่อคืนอยู่งานเลี้ยงปิดกองจนดึกนี่นา...อีกอย่างปิดกองแล้วทั้งที มันก็น่าจะทำตัวสนุกสนานหน่อยสิ!! ผมไม่เหมือนคุโรที่เข้านอนก่อน 2 ทุ่มทุกวันอย่างกับเด็กประถมหรอกนะ!”
ว่าแล้วชิโระก็แลบลิ้นใส่ร่างสูง แล้วรีบวิ่งเข้าห้องอาบน้ำอย่างรวดเร็ว จนคุโรลอบถอนหายใจ ริมฝีปากยกขึ้นมาเล็กน้อย
ใช่แล้ว นี่เป็นการถ่ายทำ K-project และมันเพิ่งจบไปเมื่อวาน...ใช้เวลาถ่ายทำนานพอสมควร แถมการร่วมฉากกับ ‘อิซานะ ยาชิโระ’ นี่ก็ยากใช่เล่น ไหนจะมียัยแมว ‘เนโกะ’มาสร้างความรำคาญอีก ทั้งในเรื่องและนอกเรื่อง จนตอนแรกๆนี่ไมเกรนแทบขึ้น แต่หลังๆนี่ชักจะชินขึ้นมาแล้วล่ะมั้ง?
แต่ก็ใช่ว่าจะเกลียดหรอกนะ....
คิดได้อย่างนั้น ร่างสูงก็ชะงักไปซักพัก ก่อนที่จะส่ายหน้ารัวๆสลัดความคิดเมื่อครู่ออกไป
“คิดอะไรเนี่ยเรา?...เฮ้! ในให้เวลาอีก 5 นาที แล้วรีบลงไปด้วยล่ะ!! ผู้กำกับเรียก!”
พอตะโกนบอกเสร็จ เขาก็รีบเดินออกจะห้อง โดยมีเสียงหวานๆ คร้าบ..คร้าบ.. ไล่หลัง
ผู้กำกับที่ว่านี่ ถึงจะเรียกอย่างนั้นก็เหอะ งานก็มีแต่กำกับฉากโมเอะๆของสาวๆเท่านั้นแหละ ส่วนฉากจิ้นวายกันสะบั้นหั่นแหลกนั่นเป็นฝีมือของผู้ช่วยผู้กำกับทั้งนั้น...อ้อ เจ้าตัวยังเป็นสาววายด้วยนะ... ส่วนเรื่องนิสัย...เอาแต่ใจกันทั้งคู่ ลากไปงานนั้นที งานโน้นที แต่ที่จริงก็ได้ผลประโยชน์จะการประมูลหรืออีเวนท์ต่างๆนั่นล่ะ..
“คราวนี้จะอะไรอีกล่ะ” คุโรบ่นพึมพำขณะเดินไปพบผู้กำกับ..
......................................................................................................................................
ณ ห้องประชุม
“เอาล่ะ! คราวนี้ก็มากันครบแล้วสินะ?เรามาคุยถึงเรื่องมีตติ้งครั้งใหม่กันเถอะ!”
ผู้กำกับตัวดีทำหน้ารื่นเริง ส่วนผู้ช่วยผู้กำกับกำลังนั่งแกะห่ออมยิ้มอยู่ คิดจะจริงจังกันบ้างมั๊ยเนี่ย....
“เห! เมื่ออาทิตย์ที่แล้วก็เพิ่งมีตติ้งไปไม่ใช่หรอฟะ!?”
“คราวนี้ได้รับผลประโยชน์อะไรอีกล่ะครับ..” มุนาคาตะเปรยขึ้นพลางเช็ดแว่นสุดที่รัก(?)
“ไม่รู้สิ..ขอแค่มิซากิอยู่ชั้นยังไงก็ได้”ซารุนั่งเท้าคางพูดชิลๆ
“ว้าว น่าสนุกเนอะอันนาจัง!” เนโกะปรบมือแปะๆแล้วหันไปทางเด็กสาวในชุดโกธิคโลลิต้า
“อือ...”อันนาพูดเบาๆ “คงงั้นมั้ง...”
“อย่าให้มันวุ่นวายนักล่ะ..” มิโคโตะพูดแล้วนั่งหลับต่อ
“เฮ้อ..อีกแล้วล่ะ คุโรมีความเห็นอะไรมั๊ย?” ชิโระที่นอนฟุบโต๊ะอยู่ผงกศีรษะขึ้นมาพูดกับคนที่นั่งขัดดาบอยู่ข้างๆ
“ไม่มีความเห็น..”
“นี่! อย่าบ่นกันนักสิ! ชั้นก็แค่อยากเห็นเนโกะกับอันนาจังแต่งเมดเท่านั้นเอง!”
ผู้กำกับแย้งขึ้น ขณะที่ทุกคนขมวดคิ้วสงสัย
“ชั้นก็แค่อยากเห็นหนุ่มๆใส่ชุดบัทเลอร์ก็เท่านั้นแหละ”
ผู้ช่วยผู้กำกับนั่งกอดอก ส่วนคนอื่นๆ(นอกจากผู้กำกับ)มีเครื่องหมายคำถามอยู่บนหน้ากันทุกคนเรียบร้อยแล้ว
นี่จะให้พวกเขาไปรับใช้คุณหนูคุณนายที่ไหนเนี่ย!
“เอ่อ...นี่มันงานมีตติ้งคอสเพลย์อะไรหรอครับ?” ชิโระยกมือขึ้นถาม
“เปล่า” ผู้กำกับพูดอย่างร่าเริง
“บัทเลอร์ & เมด คาเฟ่ต่างหาก!!”
............-Intro- [บทนำ] [[End]]…………
ความคิดเห็น