คัดลอกลิงก์เเล้ว

Fic-SNSD Presents of Christmas’s Day(Yuri)(TaeNy)

พรหมลิขิตแห่งความรักและกลิ่นอายของวันคริสต์มาส จะทำให้ของขวัญที่พวกเธอรอคอยเป็นจริงหรือเปล่านะ? TaeNy Full Shot100%

ยอดวิวรวม

3,894

ยอดวิวเดือนนี้

2

ยอดวิวรวม


3,894

ความคิดเห็น


22

คนติดตาม


20
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  28 ธ.ค. 54 / 17:39 น.
นิยาย Fic-SNSD Presents of Christmas’s Day(Yuri)(TaeNy)

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
                                                         
กราบสวัสดีวันคริสต์มาสอีฟค่ะทุกคน
หายไปนานนับเดือน
กลับมาพร้อมกับวันช็อตเรื่องใหม่
ฉลองคริสต์มาส ส่งท้ายปีเก่า
ต้อนรับปีใหม่กัน
หวังว่า คงจะมีคนอ่านนะคะ ฮ่าๆ

 



ฮวัง ทิฟฟานี่

 

ของขวัญในวันคริสต์มาสที่ฉันอยากได้

คือ..ตุ๊กตาสวยๆน่ารักๆมาไว้เป็นของเล่นแก้เหงา

อยากให้ทุกๆคนมีความสุขและสนุกสนานในวันนี้

อยากให้มีสิ่งดีๆเกิดขึ้นในชีวิตทั้งงานและความรัก

พระเจ้าคะ..ขอให้ความฝันของฉันเป็นจริงด้วยเถิดนะคะ~


คิมแทยอน

 

ของขวัญในวันคริสต์มาสที่ฉันอยากได้

คือ...ใครสักคน มาไว้เป็นของเล่นแก้เหงา

ใครสักคนที่ดีพอสำหรับฉัน ทนกับนิสัยแบบนี้ของฉัน

ไม่ต้องขอพระเจ้า เพราะฉันไม่คิดว่าพระเจ้าจะมีอยู่จริง

แต่ฉันจะตามหาคนคนนั้นด้วยตัวของฉันเอง

โพล128108

 





                                                          

เนื้อเรื่อง อัปเดต 28 ธ.ค. 54 / 17:39


 
Presents of Chirstmas’s Day (Taeyeon X Tiffany)

คุณเชื่อในเรื่องพรหมลิขิตไหม?
พรหมลิขิตที่มาพร้อมกับวันดีๆ อย่างวันคริสต์มาส
ของขวัญที่คุณขอไว้ อาจจะเป็นจริงในวันนี้ก็ได้นะ   
คุณลองมองไปรอบๆสิ
บางครั้ง...พรหมลิขิตหรือโชคชะตา
อาจรอให้คุณไปเจอ...อีกครั้ง

_____________________________________________________________________________

                 ยามเย็นของวันคริสต์มาส 25 December, 2011 อากาศหนาวเหน็บไปถึงข้างใน อากาศแบบนี้ ไม่สมควรจะออกไปข้างนอกจริงๆ แต่นั่นไม่ใช่กับทิฟฟานี่”  หญิงสาวที่แต่งตัวด้วยเสื้อโค้ทใหญ่กว่าตัว รองเท้าบูท เตรียมพร้อมที่จะออกไปข้างนอกอย่างเต็มที่

 

                เฮ้อ! ต้องออกจากบ้านอีกแล้ว เซ็งชะมัดทิฟฟานี่บ่นกระปอดกระแปดกับตัวเองพลางจัดเสื้อให้เข้าที่เข้าทางเสียหน่อยก่อนออกจากบ้าน

 

                ไม่แปลกหรอกที่เธอจะบ่น ก็เพราะว่าเมื่อคืนก่อนวันคริสมาสต์อีฟ เธอดันลืมซื้อของที่สำคัญกับเธอมากนะสิ

 

                ....ตุ๊กตา....

 

                ทิฟฟานี่เป็นคนชอบสะสมตุ๊กตา ไม่ว่าจะเป็นตุ๊กตาหมี ตุ๊กตาบาร์บี้ ไม่ว่าจะเป็นแบบไหนอย่างไร ขึ้นชื่อว่าตุ๊กตา เธอก็ชอบทั้งนั้น ชอบตั้งแต่เด็กๆจนกระทั่งถึงตอนนี้เธอก็ยังชอบมัน  แม้จะมีคนว่าว่าเป็นเด็กไม่รู้จักโต แต่เธอก็ไม่เคยสนใจ ก็เธอชอบนี่นา จะไปแคร์คนอื่นเขาทำไมกันเล่า!

 

                เธอเดินต่อไปเรื่อยๆไปยังร้านขายตุ๊กตาที่อยู่ไม่ไกลเท่าไรนัก ในขณะเดินก็แอบสังเกตสิ่งต่างๆรอบตัวไปด้วย

 

                สองข้างทางมีบ้านติดๆกันหลายหลัง และทุกบ้านก็ประดับประดาไปด้วยต้นคริสมาสมีไฟสวยงามตระการตา มองเข้าไปในบ้านแต่ละบ้าน ก็มักจะมีของขวัญชิ้นเล็กชิ้นน้อยอยู่ภายใต้ต้น คริสมาสด้วย ครอบครัวอยู่ด้วยกันอย่างอบอุ่น เห็นแล้วนึกถึงครอบครัวของเธอที่อเมริกาเหลือเกิน

 

                ทิฟฟานี่ยังคงเดินต่อไปเรื่อยๆ...ยังไม่ถึงร้านตุ๊กตา พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่งกำลังนั่งอยู่ที่พื้นขายไม้ขีดไฟกำลังจุดไม้ขีด เด็กคนนั้นใส่เสื้อขาดๆ สกปรกๆ ไม่เหมาะกับสภาพอากาศที่หนาวเหน็บเช่นนี้ ไม่รอช้า เธอรีบเดินเข้าไปหาเด็กคนนั้นทันที

 

                ทำไมมาขายไม้ขีดอยู่คนเดียวล่ะ หืม?” หญิงสาวนั่งยองๆให้ขนาดความสูงเท่ากับเด็กหญิงก่อนจะถามพร้อมกับรอยยิ้มหวานอันเป็นเอกลักษณ์

 

                หนูไม่มีเงินค่ะเด็กน้อยตอบสั้นๆทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ หญิงสาวนึกสงสารจึงลูบหัวเด็กหญิงตัวน้อยเบาๆอย่างเอ็นดู

 

                “แล้วพ่อแม่หนูล่ะคะ?” ทิฟฟานี่ถามต่อ

 

                พ่อแม่ของหนูอยู่บนสวรรค์โน่นแล้วค่ะเด็กน้อยตอบเศร้าๆ มือชี้ไปบนฟ้า

 

                โถ~ น่าสงสาร เดี๋ยวพี่เหมาไม้ขีดของหนูให้หมดเลย ดีไหมคะหญิงสาวเอ่ย เด็กสาวตาโตเป็นประกายขึ้นมา

 

                ขอบคุณมากค่ะ พี่สาวใจดีที่สุดในโลกเลยเด็กน้อยยิ้มกว้าง จนตาปิดเป็นเสี้ยวพระจันทร์ เหมือนยิ้มของเธอเลย ทิฟฟานี่คิดในใจ

 

                อืม..แต่ถ้าจะให้ดีจริงๆละก็...ทิฟฟานี่คิดเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยออกมา หนูต้องไปซื้อตุ๊กตาเป็นเพื่อนพี่ล่ะนะ

 

                เด็กน้อยทำหน้านิ่วคิ้วขมวดอย่างครุ่นคิด

 

                “จะดีหรอคะ เดี๋ยวพี่สาวจะเหนื่อยเปล่าๆ”  เด็กน้อยเอ่ยถามอย่างเกรงใจ

 

                ทิฟฟานี่หัวเราะเล็กๆกับความน่ารักของเด็กน้อย ก่อนจะมองเด็กน้อยอย่างไม่รังเกียจ เธอคิดว่าเด็กน้อยคนนี้เป็นเด็กดีมากๆเลยล่ะ สงสัยพ่อแม่คงสอนมาดี แต่ไม่น่าเลย..ไม่น่าเลยจริงๆ

 

                แต่ถึงแม้เด็กคนนี้จะไม่ดี แต่เด็กก็คือเด็ก เด็กคือผู้บริสุทธิ์ ทิฟฟานี่เชื่ออย่างนั้น ถึงแม้เธอจะไม่ค่อยรักเด็กเท่าไหร่ และชอบทำตัวเหมือนเด็ก บางครั้งก็อาจจะเอาแต่ใจบ้างตามประสาเด็กที่ถูกตามใจจนเคยตัว

 

                ชักถูกชะตากับเด็กคนนี้เสียแล้วสิ!

 

                “ไม่เป็นไรหรอก เอาความจริงนะ พี่อยากให้หนูมาอยู่กับพี่เลยด้วยซ้ำทิฟฟานี่ยิ้มให้เด็กน้อยอีกครั้ง เด็กน้อยตาโตราวกับไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง

 

                พี่แค่ไม่อยากให้หนูเป็นเหมือนในเรื่องเด็กหญิงกับไม้ขีดไฟของนิทานแอนเดอร์แซนน่ะ

 

 

 

 

                “อื้ม~....อ๊า~....เสียงครางหวานๆของหญิงสาวสองร่างที่กอดกระหวัดแทบจะเป็นร่างเดียวกัน โดยหญิงสาวด้านบนกำลังทำหน้าที่ปรนเปรอความสุขให้คนด้านล่างอย่างไม่รีบร้อน อาจเป็นเพราะว่าอากาศข้างนอกหนาวเหน็บด้วยกระมัง ทำให้ต้องวอล์มร่างกายให้อบอุ่น

 

                เสร็จแล้วค่ะหญิงสาวด้านบนลุกออกจากตัวคนตัวเล็กด้านล่างอย่างแทยอน พร้อมกับแบมืออย่างรู้งาน คนตัวเล็กยิ้มที่มุมปากก่อนจะเดินไปหยิบเงินหลายพันวอนใส่ในมือของหญิงสาว

 

                ขอบคุณค่ะ ถ้าต้องการอีก ก็โทรหาฉันได้นะคะหญิงสาวว่าพร้อมกับประทับรอยริมฝีปากลงบนแก้มนุ่มอย่างเอาใจ ก่อนจะเดินไปหยิบเสื้อโค้ทราคาแพงเดินออกไป

 

                แทยอนได้แต่แค่นยิ้มให้กับตัวเอง..ในโลกนี้สิ่งที่เขาเห็นมุมมองของความรักคือ

 

                ความรักที่หวังผลตอบแทน ซึ่งก็คือ...เงิน

 

                ทุกวันนี้ ความจริงใจหาได้ยากเหลือเกิน เขาจึงไม่คิดที่จะมีใคร เพราะกลัวว่า...อาจจะต้องผิดหวังกับมัน

 

                เขาจึงได้แต่หาของเล่นแก้เหงา คลายความทุกข์ไปเรื่อยเปื่อย แต่มันก็แค่ชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้นล่ะ ก็ไม่เข้าใจตัวเองอยู่เหมือนกันว่าทำอะไรแบบนี้ไปได้อย่างไร ทั้งที่ตอนเด็กๆออกจะเกลียดมันด้วยซ้ำ ไอ้เรื่องอย่างว่าเนี่ย!

 

                ….เสียทั้งเงิน..เสียทั้งเวลา...

 

                เพิ่งนึกขึ้นได้ว่า ลืมซื้อของสดมาทำอาหารกินเองในวันคริสต์มาสแบบนี้ สุดท้ายก็ต้องออกไปข้างนอกอีก ทั้งที่วันนี้ไม่อยากจะออกแล้วนะ แล้วของสดในวันคริสต์มาสแบบนี้ มันจะมีขายที่ไหนกัน? คิดแล้วก็เดินไปหยิบเสื้อโค้ทและรองเท้าบูทมาใส่ก่อนจะเดินออกจากบ้านไป

 

                แทยอนเดินก้มหน้ามองดูพื้นไปเรื่อยเปื่อย  ไม่อยากจะมองขึ้นมาดูรอบๆนักหรอก เห็นแล้วก็อดนึกถึงตัวเองไม่ได้

 

                แต่ละบ้านมีการจัดงานเฉลิมฉลองวันคริสต์มาสอย่างดี ดูอบอุ่นกัน ส่วนบ้านไหนที่มีเด็กก็จะส่งเสียงดังร้องเพลงเต้นรำกันอย่างมีความสุข เสียงที่ดังอย่างมีความสุขก็ทำให้แทยอนอดที่จะมีความสุขไปด้วยไม่ได้

 

                คิดถึงพ่อกับแม่ที่ป่านนี้คงจะสวีทอยู่ที่ส่วนใดส่วนหนึ่งของยุโรป ไม่สนใจลูกเลย ให้ตายเถอะ!

 

                เดินก้มมองพื้นไปเรื่อยก็เมื่อยคอ เลยต้องเงยหน้าขึ้นมาหายใจบ้าง

 

แล้วก็ต้องสะดุดสายตากับหญิงสาวกับเด็กน้อยขายไม้ขีด หญิงสาวที่แต่งตัวดูดี ฐานะปานกลาง กับเด็กน้อยที่แต่งตัวขาดๆ เสื้อผ้ามอมแมม ตัวสกปรก

 

สงสัยผู้หญิงคนนั้นคงกำลังจะช่วยเด็กคนนั้นอยู่เป็นแน่แทยอนคิดในใจ

 

น่ารักจัง

 

ค่ำคืนอันหนาวเหน็บของวันคริสต์มาสปี1996   เด็กสาวร่างเล็กอย่างแทยอน ได้หนีออกจากบ้านในวันฉลองงานคริสต์มาส เนื่องจากความเบื่อหน่ายกับคนหมู่มาก ที่มางานฉลองคริสต์มาสในบ้านของเธอ

 

ใครก็ไม่รู้ ไม่คุ้นเคย ไม่รู้จัก เด็กสาวจึงรอให้ถึงเวลาที่พ่อแม่เผลอ แล้วเขาก็รีบเดินหนีออกจากบ้านมาทันที

 

แทยอนเดินดูสิ่งรอบๆตัวอันแปลกใหม่ ประเทศที่ไม่ใช่เป็นประเทศที่อยู่ของเขา บ้านหลังเล็กๆ มีพ่อแม่ลูกอยู่กันแค่สามสี่คนไม่มากจนเกินไป

 

....เขาอยากให้มันเป็นแบบนั้นมากกว่า....

 

...อยู่กันมากๆไม่เห็นจะสนุกเลยสักนิด...

 

พระเจ้าคะ ขอให้ฉันได้ตุ๊กตาในวันนี้ด้วยเถิดค่ะเสียงเล็กๆเป็นภาษาอังกฤษกระซิบแผ่วเบา ถึงแม้แทยอนจะฟังไม่ค่อยถนัด แต่เขาก็พอจะแปลรู้เรื่องล่ะนะ

 

ไม่รอช้า ขาสั้นป้อมรีบก้าวเดินไปตามเสียงนั้น...แล้วเธอก็เห็นเด็กหญิงตัวน้อยคนหนึ่ง

 

เด็กน้อยนั่งอยู่กับพื้น ประสานมือไว้ที่อกเหมือนสวดมนต์ขอพรต่อพระผู้เป็นเจ้า แทยอนมองเด็กน้อยด้วยสีหน้างุนงง

 

เพราะบ้านของเธอไม่ได้นับถือศาสนา เธอเลยไม่รู้ว่าจะต้องสวดมนต์ขอพรไปเพื่ออะไร? แล้วเธอก็ไม่เคยเชื่อเลยด้วยซ้ำ...ว่าพระเจ้ามีอยู่จริง

 

เธอมาทำอะไรอยู่ตรงนี้เด็กสาวถามไม่ได้สนใจเลยสักนิดว่า ร่างกายของเด็กหญิงตัวน้อยจะสกปรกขนาดไหน

 

พี่ช่วยซื้อถ่านหินของฉันหน่อยได้ไหมคะเด็กหญิงตัวน้อยยิ้มหวานอย่างซื่อๆ

 

รอยยิ้มที่เป็นเอกลักษณ์ และตราตรึงใจแทยอนนับตั้งแต่วินาทีนั้น พลอยทำให้เด็กสาวต้องยิ้มตามไปด้วย

 

พอดีว่าพี่ไม่มีเงินน่ะ แหะๆเด็กสาวหัวเราะแห้งๆ แล้วก็ต้องทำให้เด็กน้อยหุบยิ้มลง จากใบหน้าที่ยิ้มหวานอยู่ก็แปรเปลี่ยนเป็นเบ้ปากร้องไห้จ้าทันที

 

แทยอนถึงกับพูดอะไรไม่ออก ไม่รู้จะทำอย่างไร ก็เลยต้องดึงเด็กน้อยเข้าไปกอดปลอบ  มือเล็กๆกำเสื้อโค้ทของแทยอนไว้แน่นแล้วซุกหน้าลงกับอก เด็กสาวกอดปลอบคนในอ้อมกอดอย่างทะนุถนอม เพิ่งรับรู้ได้ถึงความอ่อนโยนที่มีในตัวเอง

 

...ความรู้สึกอยากปกป้องอยากดูแลใครสักคนมันเป็นอย่างนี้เองสินะ...

 

นี่ เธอรู้อะไรไหม? แทยอนกระซิบถามเด็กน้อยในอ้อมกอดให้เงยหน้าขึ้นมาฟังเธออย่างตั้งใจ ก่อนจะพูดต่อ

 

พ่อแม่ของพี่เขาบอกว่า...ซานตาครอสจะให้ของขวัญกับเด็กที่ไม่ร้องไห้งอแงหรอกนะแทยอนบอก ส่วนมือทั้งสองข้างก็โอบกอดกระชับเด็กน้อยบนตักแน่น

 

งั้นฉันก็จะไม่ร้องไห้อีกแล้วล่ะค่ะเด็กน้อยรีบปาดน้ำตาบนในหน้าเนียนนุ่มอย่างลวกๆทำให้แทยอนอดหัวเราะไม่ได้

 

นอกจากจะไม่ร้องไห้งอแงแล้วเธอก็ต้องดีกับคนอื่น ช่วยเหลือคนอื่น แบบที่ในศาสนาสอนกันด้วย เข้าใจไหม?” ถึงแม้ว่าจะไม่ได้นับถือศาสนาอะไรเลยก็ตาม แต่ด้วยความที่ได้ร่ำเรียนมาบ้างก็พอทำให้เด็กสาวรู้เกี่ยวกับเรื่องพวกนี้อยู่บ้าง

 

แทยอนหยิบของบางอย่างใส่มือให้เด็กหญิงตัวน้อย

 

เวลาเหงาก็เล่นตุ๊กตาสารพัดประโยชน์ตัวนี้นะ มันช่วยได้เยอะเลยล่ะ แล้วมันก็จะให้ของขวัญที่แสนพิเศษแก่เราโดยไม่ต้องให้พระเจ้าช่วยด้วย

 

เด็กน้อยยิ้มหวานจนตาปิดพยักหน้าพลางมองตุ๊กตาตัวเล็กในมืออย่างเข้าใจ ทำให้แทยอนต้องดึงแก้มเด็กน้อยอย่างเอ็นดู

 

ไปเก็บถ่านได้แล้ว เดี๋ยวพี่ไปส่งที่บ้านแทยอนบอก แต่เด็กน้อยส่ายหน้า

 

ฉันไม่มีบ้านหรอกค่ะเด็กน้อยตอบ แทยอนรู้สึกสงสารเด็กน้อยขึ้นมาจับใจ แล้วจึงดึงเด็กน้อยเข้ามากอดอีกครั้ง

 

งั้นพี่จะหาคนมาช่วยเธอ ช่วยบอกหน่อยว่าเธอชื่ออะไร

 

ฉันชื่อ....มิยองค่ะ

 

แทยอนอมยิ้มให้กับความหลังเก่าของตนเอง สิบหกปีแล้วสินะ ที่เขาและเธอต้องจากกัน ทั้งๆที่เพิ่งรู้จักกันเพียงวันเดียวแท้ๆ

 

ทั้งๆที่พ่อกับแม่น่าจะพาเด็กน้อยมาอยู่ด้วยกันก็ได้ แต่ท่านก็ติดต่อตำรวจให้หาพ่อแม่บุญธรรมให้กับเด็กน้อย

 

ป่านนี้เธอคงโตเป็นผู้หญิงที่สวยและน่ารักเหมือนครั้งแรกที่เจอ เสื้อผ้าที่เธอแต่งตัวคงจะดูเรียบร้อยสะอาดขึ้น ไม่ใช่มอมแมมเลอะเทอะเหมือนวันนั้น เธอคงจะมีครอบครัวที่อบอุ่นคอยดูแลเป็นที่พักพิงใจ

 

เธอคงได้รับพรจากพระเจ้าของเธอแล้วกระมัง...มิยอง เด็กน้อยของฉัน

 

 

 

 

 

อยากได้ตุ๊กตาตัวไหนก็หยิบได้ตามสบายเลยนะ”  ทิฟฟานี่เอ่ยกับเด็กน้อยที่เมื่อเข้าไปถึงในร้านก็เอาแต่ทำตาโตราวกับว่าไม่เคยเห็นตุ๊กตาเหล่านี้มาก่อนเลย

 

พี่สาวจะซื้อให้จริงๆเลยหรอคะ?” เด็กน้อยถามอีกรอบ

 

จริงสิคะ! เลือกตัวที่ชอบนะ อย่าซื้อหมดทั้งร้าน พี่ไม่มีเงิน ฮ่าๆแล้วทั้งคู่ก็หัวเราะเสียงดังลั่นร้านอย่างสดใส ทำให้วันนี้ร้านขายตุ๊กตาอันเงียบเหงากลับสดชื่นขึ้นมา

 

เมื่อเลือกตุ๊กตาได้เรียบร้อย ทิฟฟานี่ก็ดึงเด็กน้อยเข้ามาอยู่ในอ้อมกอดของตัวเอง ส่วนอีกข้างก็อุ้มตุ๊กตาทั้งของตัวเองและของเด็ก

 

ทำไมพี่สาวถึงชอบตุ๊กตาล่ะคะเด็กน้อยถามเสียงใส ทิฟฟานี่ยิ้มหวาน ลูบศีรษะของเด็กน้อยด้วยความเอ็นดู

 

ก็เพราะว่าตุ๊กตาให้ของขวัญแก่พี่นะสิคะ!”

 

เด็กน้อยทำหน้าทำตาอย่างไม่เข้าใจ ตุ๊กตาจะให้ของขวัญแก่เรายังไงหนอ ในเมื่อตุ๊กตาเป็นสิ่งที่ไม่มีชีวิต

 

เมื่อเห็นว่าเด็กน้อยทำหน้าทำตาครุ่นคิดขนาดหนัก ทิฟฟานี่จึงพูดต่อ

 

ตอนพี่เด็กๆอายุเท่าหนู พี่เคยขายถ่านตามถนนแบบหนูเนี่ยล่ะคำพูดของทิฟฟานี่ทำให้เด็กน้อยถึงกับตาโต ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ

 

ไม่เห็นน่าเชื่อเลย พี่สาวออกจะเหมือนนางฟ้าขนาดนี้ จะเป็นคนขายถ่านได้ยังไง

 

ทิฟฟานี่หัวเราะ กับความช่างคิดช่างพูดของเด็กน้อย จึงกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นระหว่างเดินกลับบ้าน

 

ก็พี่ไม่มีพ่อไม่มีแม่ยังไงล่ะ พี่จึงต้องออกมาขายถ่าน จนกระทั่ง....

 

กลางดึกของวันคริสต์มาสในปี1996 ทิฟฟานี่เด็กน้อยอายุได้เจ็ดขวบ อายุเท่านี้ ตัวเท่านี้ แต่ต้องมานั่งรับถ่านมาขายเอง จะให้ทำอย่างไรได้ล่ะ ในเมื่อเธอไม่มีเงินพอประทังชีวิตเลย

 

ในค่ำคืนอันหนาวเหน็บ เสื้อผ้าหนาๆที่พอคลุมกายกลับไม่มี มีแต่เสื้อผ้าขาดวิ่น ทั้งสกปรกทั้งมอมแมมทำให้เธอไม่อยากจะดมกลิ่นมันเท่าไรนัก

 

เธอคิดไว้แล้วว่า ค่ำคืนนี้ คงจะเป็นคืนสุดท้ายของชีวิตที่ได้มาดูโลกกว่าเจ็ดปี เพราะฉะนั้นสิ่งที่เธออยากจะได้ของขวัญก่อนตายก็คือ

 

....ตุ๊กตา....

 

พระเจ้าคะขอให้ฉันได้ตุ๊กตาในวันนี้ด้วยเถิดค่ะ

 

เมื่อเธออธิษฐานจบลง ก็พบการการปรากฏตัวของใครบางคน

 

เด็กสาวผู้หนึ่ง ออกจากฐานะดี ก้าวเข้ามาหาเธอ ในยามแรก เธอหวาดกลัว เพราะกลัวจะเจอคนไม่ดีแบบที่เธอเคยเจอมา แต่เมื่อเข้ามาเห็นใกล้ๆแล้ว...

 

...น่ารักเหมือนตุ๊กตาเลยล่ะ...

 

เธอมาทำอะไรอยู่ตรงนี้เขาถามไม่ได้สนใจเลยสักนิดว่า ร่างกายของเธอจะสกปรกขนาดไหน

 

พี่ช่วยซื้อถ่านหินของฉันหน่อยได้ไหมคะทิฟฟานี่ยิ้มหวานอย่างซื่อๆ

 

พอดีว่าพี่ไม่มีเงินน่ะ แหะๆเขาหัวเราะแห้งๆ แล้วก็ต้องทำให้เธอหุบยิ้มลง อดได้เงินแล้วสิ  แล้วพลันก็รู้สึกว่ามีน้ำตาอุ่นคลออยู่ที่กระบอกตาใส

 

รับรู้ถึงแรงกอด เขากอดเธอ เขากอดเธอแน่น ทิฟฟานี่ได้แต่ซบกับอกเขา มือเล็กๆกำเสื้อเขาไว้แน่นราวกับหาที่พักพิงจากใครสักคน

 

...ความรู้สึกอบอุ่น ปลอดภัยเวลาที่ได้อยู่ในอ้อมกอด มันเป็นอย่างนี้เองสินะ...

 

นี่ เธอรู้อะไรไหม? เขากระซิบถามเธอให้เงยหน้าขึ้นมาฟังเธออย่างตั้งใจ ก่อนจะพูดต่อ

 

พ่อแม่ของพี่เขาบอกว่า...ซานตาครอสจะให้ของขวัญกับเด็กที่ไม่ร้องไห้งอแงหรอกนะ” gเขาบอก ส่วนมือทั้งสองข้างก็โอบกอดกระชับกอดทิฟฟานี่ไว้บนตักแน่น

 

งั้นฉันก็จะไม่ร้องไห้อีกแล้วล่ะค่ะทิฟฟานี่รีบปาดน้ำตาบนในหน้าเนียนนุ่มอย่างลวกๆ

 

นอกจากจะไม่ร้องไห้งอแงแล้วเธอก็ต้องดีกับคนอื่น ช่วยเหลือคนอื่น แบบที่ในศาสนาสอนกันด้วย เข้าใจไหม

 

แล้วเขาก็หยิบของบางอย่างใส่มือให้เธอ

 

เวลาเหงาก็เล่นตุ๊กตาสารพัดประโยชน์ตัวนี้นะ มันช่วยได้เยอะเลยล่ะ แล้วมันก็จะให้ของขวัญที่แสนพิเศษแก่เราโดยไม่ต้องให้พระเจ้าช่วยด้วย

 

ทิฟฟานี่ยิ้มหวานจนตาปิดพยักหน้าพลางมองตุ๊กตาตัวเล็กในมืออย่างเข้าใจ ทำให้เขาต้องดึงแก้มเธออย่างเอ็นดู

 

ไปเก็บถ่านได้แล้ว เดี๋ยวพี่ไปส่งที่บ้านเขาบอก แต่เธอส่ายหน้า

 

ฉันไม่มีบ้านหรอกค่ะ ฉันไม่มีพ่อแม่

 

แล้วพี่ชื่ออะไรหรอคะ?” ทิฟฟานี่ถามต่อ

 

ชื่อของพี่ก็คือ..แทยอน

 

ไม่เห็นจะเป็นของขวัญตรงไหนเลยนะคะ ตุ๊กตาเนี่ย!” เด็กน้อยย่นจมูกใส่อย่างน่ารัก ทิฟฟานี่เปลี่ยนจากโอบกอดมาเป็นยีหัวเด็กน้อยเล่นแทน

 

ฟังพี่เล่าให้จบก่อนสิ!” ทิฟฟานี่ว่า เด็กน้อยพยักหน้ารับทำตาปริบๆเหมือนจะฟังต่อ

 

แล้วหลังจากนั้น ก็มีคนมารับพี่ไปเลี้ยงไงคะ รู้ไหมว่าพ่อแม่ของพี่ใจดีมากๆเลยล่ะ ถ้าหนูเห็น หนูจะต้องชอบท่านมากๆแน่ เพราะท่านเป็นคนใจดี

 

มิน่าล่ะ พี่สาวถึงใจดีจังเด็กน้อยยิ้มกว้างจนตาปิด ทิฟฟานี่ดึงเด็กน้อยเข้ามากอดไว้แน่นขึ้นเพราะกลัวเด็กน้อยจะหนาว

 

เสียงคุยกันไปตลอดทางถึงบ้าน ทำให้หนทางยามกลางคืน มีแค่แสงไฟติดต้นคริสต์มาส กลับดูสว่างไสวขึ้นมาอีก

 

....ของขวัญจากตุ๊กตา...

 



                รู้สึกว่าตัวเองเหมือนโรคจิต... แทยอนคิดในใจ

 

ก็เล่นเดินตามหญิงสาวกับเด็กน้อยตั้งแต่อยู่ในร้านตุ๊กตา ใบหน้าทั้งเด็กทั้งผู้ใหญ่ดูมีความสุขกับการเลือกซื้อตุ๊กตาเป็นอย่างมาก จนกระทั่งคิดว่าน่าจะใกล้ถึงบ้านของหญิงสาวเข้าให้แล้ว

 

ใบหน้าน่ารักของหญิงสาวเวลายิ้ม มันฝังลึกเข้าไปในหัวใจของแทยอนอย่างมิอาจจะละสายตาไปได้

 

สวย...น่ารัก  ใจดี อย่างนี้ละมั้ง คือ คนที่เขาตามหา

 

ยากนะ กับการจะหาผู้หญิงดีๆสักคนที่ดีพร้อมทั้งกายและใจ แทยอนคิดอย่างนั้น เพราะเท่าที่เคยเจอก็มีแต่ท่าดีทีเหลวทั้งสิ้น

 

เบื่อกับการหาใครสักคนที่จะมาใช้ชีวิตร่วมทุกข์ร่วมสุขกันตลอดไป มันยากเกินไปที่จะได้พบมัน     แต่วันนี้เพียงแค่เขาเห็นหน้าผู้หญิงคนนี้ เขาก็พบว่า...

 

ผู้หญิงคนนี้ล่ะ ใช่ ที่สุดสำหรับเขาแล้ว

 

ไม่ได้คิดไปเอง แต่ใจมันบอกอย่างนั้น

 

รู้สึกเป็นห่วง หญิงสาวแลดูบอบบาง แต่ท่าทางเข้มแข็ง ถึงอย่างไรก็ตาม เขาก็อยากอยู่ใกล้ๆ อยากดูแลเธอ

 

ถึงบ้าน หญิงสาวกับเด็กน้อยเข้าไปในบ้านแล้ว แทยอนแอบอยู่หลังหน้าต่าง อยากจะรู้ว่า หญิงสาวกับเด็กน้อยกำลังทำอะไรกันอยู่ สุดท้ายความคิดที่ว่าจะไปซื้อของสดข้างนอกมีอันต้องลบออกจากสมองไป

 

ก็ดันโรคจิตไปตามหญิงสาวเอง

 

เสียงท้องดังโครกครากด้วยความหิว อยากจะเข้าไปในบ้านขออาหารสักมื้อใจจะขาด แต่อีกใจก็กลัวว่าจะโดนด่า

 

แล้วความหิวก็แพ้ทางจนได้ จนแทยอนต้องตัดสินใจเคาะประตูบ้าน มือไม้สั่นไปหมดด้วยความรู้สึกหลายๆอย่างปนเปกันไปหมด

 

ไม่กี่อึดใจ ประตูก็เปิดออกมา หญิงสาวพร้อมกับเด็กน้อยส่งยิ้มให้แทยอนอย่างเป็นมิตร

 

มีอะไรหรือเปล่าคะ?” เธอถาม อยู่ใกล้กัน ก็ยิ่งเห็นว่า เธอน่ารักขนาดไหน แทยอนนิ่งค้างอยู่นาน จนหญิงสาวและเด็กน้อยทำหน้าตาสงสัย

 

เอ่อ...ขอฉันเข้าไปกินข้าวหน่อยนะ

 

อาหารมื้อค่ำของวันคริสต์มาสก็ผ่านไปอย่างเรียบง่าย ไม่ได้หรูหราอะไรมาก แทยอนเพิ่งจะรู้ว่าทิฟฟานี่ทำกับข้าวไม่เป็น แล้วอาหารที่มีอยู่ก็คืออาหารสำเร็จรูปอุ่นไมโครเวฟเท่านั้นเอง

 

จริงๆแล้วฉันทำอาหารให้พวกเธอกินก็ได้นะ ฉันทำเป็น

 

ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ฉันเกรงใจทิฟฟานี่ยิ้มหวานๆอย่างเกรงใจ นั่นก็ทำให้แทยอนต้องหัวเราะออกมากับความใสซื่อของเธอ

 

ได้ข่าวว่าเธอเป็นเจ้าของบ้านนะ จะเกรงใจทำไมกันเล่า!” แทยอนแกล้งพูดเสียงดังๆให้ทิฟฟานี่ตกใจเล่น

 

ก็ได้ค่ะ ไม่เกรงใจก็ไม่เกรงใจ งั้นฉันขอให้คุณล้างจานทั้งหมดนี้ให้ฉันด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ

 

แล้วทิฟฟานี่ก็เดินไปจัดการกับยัยหนูตัวน้อย ที่รอคอยจะได้อาบน้ำในอ่างอาบน้ำอุ่นหรูที่ไม่เคยได้อาบมาก่อน ทิ้งให้อีกคน ยืนเก้ๆกังทำอะไรไม่ถูกกับจานที่มากมายก่ายกองตรงหน้า

 

แค่ล้างจานเอง สู้เขาลูก! แทยอน หวังว่าคงจะไม่ไปทำจานของเขาแตกล่ะนะ

 

 

 

 

พี่สาวคะ หนูว่าคุณอาคนนั้นเขาแปลกๆนะคะเด็กน้อยพูดอย่างสงสัยทำให้ที่ทิฟฟานี่กำลังขัดตัวให้กับเด็กน้อยผู้ไม่รู้ว่าเกิดมาอาบน้ำมาแล้วกี่ครั้งต้องเงยหน้าขึ้นมามอง

 

พี่ว่าเขาก็ดูใจดีๆนะคะ เป็นผู้ใหญ่ดีด้วยทิฟฟานี่กล่าวเสริม มือบางเลื่อนไปขยุ้มหัวสระผมให้เด็กน้อยเบาๆ

 

จะว่าไปเขาก็ออกจะแปลกอยู่สักหน่อย แต่เขาก็ดูไม่มีพิษมีภัยละมั้ง ออกจะ...

 

น่ารักเหมือนตุ๊กตาด้วยซ้ำไป!

 

ถ้าเกิดว่า คุณอาชอบพี่สาว พี่สาวจะทำยังไงคะ?” เด็กน้อยถามต่อ คำถามนี้ทำเอาทิฟฟานี่อึ้งถึงกับไปไม่เป็นเลยทีเดียว

 

เด็กแก่แดด!” ทิฟฟานี่เขกหัวเด็กน้อยเบาๆ เพิ่งรู้จักกันแค่วันเดียวจะไปให้ชอบเขาได้ยังไงเล่า!” เด็กน้อยหัวเราะร่า พลางสาดน้ำอุ่นในอ่างใส่ทิฟฟานี่จนเปียกปอนกันไปทั้งคู่

 

หลังจากส่งเด็กน้อยเข้านอนไปแล้ว กว่าจะนอนได้ เล่นเอาเธอเหนื่อยแทบตาย ก็ยัยหนูน้อยนะสิ! ตื่นตาตื่นใจกับเตียงนอนไซส์คิงที่ทั้งหนาและนุ่ม ดีกว่าพื้นถนนเป็นไหนๆ อีกทั้งยังต้องใส่เสื้อผ้าที่ใส่ไม่ได้แล้วของเธอไปก่อนทำให้มันใหญ่เทอะทะเกินตัว เพราะลืมซื้อ เพิ่งรู้เหมือนกันว่า การมีเด็กอยู่ด้วย มันเหนื่อยขนาดไหน

 

ทิฟฟานี่เดินลงมาข้างล่างด้วยชุดกระโปรงนอนสีชมพูลายโตโตโร่ที่เธอชอบ มือข้างหนึ่งกอดตุ๊กตาประจำกายไว้แน่น เดินลงมาจากบันไดเพื่อจะมาดูความเรียบร้อยในบ้านอีกที

 

เขายังอยู่! ทิฟฟานี่เห็น นึกว่าเขาอาจจะกลับบ้านไปแล้วเสียอีก

 

เอ่อ..คุณ ยัง...

 

ยังไม่กลับหรอก ฉันก็แค่อยากใช้เวลากับเธอให้นานที่สุดก็เท่านั้นเองพูดตรงๆแบบนี้ทำให้ทั้งคนพูดและคนฟังหน้าร้อนผ่าวไปตามๆกัน

 

ก็คนอย่างแทยอน ไม่เคยพูดจาอะไรแบบนี้นี่นา แค่กระดิกนิ้วหน่อย สาวๆก็เดินเข้ามาหาเป็นขบวนแล้ว

 

....แต่สำหรับผู้หญิงคนนี้ แทยอนคงต้องใช้เวลา....

 

อาจจะเป็นเพราะความน่ารัก ความใสซื่อ ความใจดีของทิฟฟานี่กระมัง ที่ทำให้แทยอนไม่กล้าทำตัวรุ่มร่ามใส่ อีกทั้งแทยอนก็คงจะไม่มีอารมณ์ทำอย่างนั้นหรอก

 

เธออายุเท่าไร?” แทยอนถามพลางชูนิ้วขึ้นมานับ

 

ยี่สิบสามค่ะ แล้วคุณล่ะคะ?” ทิฟฟานี่ถามกลับ

 

ลองเดาดูสิแทยอนกวนใส่

 

เท่าฉัน?” ทิฟฟานี่ตอบ พลางชี้นิ้วไปที่ตัวเองด้วย

 

ไม่ใช่! เอาใหม่

 

ยี่สิบเจ็ด เลขสวยดีนะค่ะทิฟฟานี่ทำท่าครุ่นคิด ก่อนจะยิ้มอย่างภูมิใจกับคำตอบที่ได้กลั่นกรองมากจากสมอง

 

ก็ไม่ใช่อยู่ดี

 

อาค่ะ ฉันยอมแพ้ เฉลยมาเถอะค่ะทิฟฟานี่ทำท่าเหนื่อยเล็กน้อย ให้แทยอนต้องหัวเราะออกมาเบาๆ

 

อย่ารู้เลย รู้แค่ว่าฉันอายุมากกว่าเธอล่ะกัน ความจริงเธอคำนวณอายุฉันน้อยไปนิดล่ะนะ

 

ก็คุณหน้าเด็กขนาดนั้น จะให้ฉันคิดว่าคุณอายุสามสิบกว่าๆเลยหรือไงกัน!” ทิฟฟานี่ค้อน

 

เอาน่าๆ เปลี่ยนเรื่อง ในเมื่อวันคริสต์มาสปีนี้ เราได้มาฉลองร่วมกัน ได้เจอกัน ฉันก็อยากมีคำถามจะถามสองข้อ สนใจจะเล่นไหม?”

 

ว่ามาเลยค่ะ ฉันยินดีตอบทิฟฟานี่พยักหน้ายิ้มรับ

 

ข้อที่หนึ่ง คริสต์มาสในความหมายของเธอเป็นอย่างไร?” แทยอนเริ่มถาม

 

วันคริสต์มาสสำหรับฉัน หมายถึง วันที่ๆพระเยซูประสูติ แล้วก็มีซานตาครอสขี่กวางเรนเดียร์ลงมาให้ของขวัญเด็กที่เป็นเด็กดี ไม่ว่าจะรวยหรือจน ซานตาครอสก็จะให้ของขวัญโดยจะใส่ของขวัญไว้ที่ถุงเท้าในขณะที่เด็กๆหลับอยู่ และเป็นวันที่ได้กินอาหารอร่อยๆ ได้จัดตกแต่งงานคริสต์มาสให้หรูๆตามแต่ใจที่เราคิดไงคะ?”

 

ทิฟฟานี่ตอบ พลางกระชับกอดตุ๊กตาให้แน่นขึ้น

 

แค่นั้นจริงๆเหรอ?” แทยอนถามย้ำ

 

ก็ใช่นะสิคะ แต่ถ้าจะดีก็ต้องมีตุ๊กตาเยอะๆเลย จะได้ทำบ้านตุ๊กตา

 

แทยอนหัวเราะกับความคิดเหมือนเด็กๆ ของอีกคน ก่อนจะเขยิบเข้ามาใกล้ทิฟฟานี่อีกนิด

 

อยากรู้ไหม..ว่าวันคริสต์มาสสำหรับฉันเป็นอย่างไร?” แทยอนถาม ทิฟฟานี่พยักหน้ารับ

 

วันคริสต์มาสสำหรับฉัน คือ พรหมลิขิต การได้พบเจอใครสักคนแล้วเราประทับใจคนคนนั้นในวันคริสต์มาส ฉันถือว่าเป็นวันดี และเป็นสัญญาณเตือนที่ดีว่า คนคนนั้นจะได้อยู่เคียงข้าง ให้เราได้รักและดูแลคนคนนั้นตลอดไป

 

ทำไมคุณถึงคิดอย่างนั้นล่ะคะ?” ทิฟฟานี่ถามกลับไปบ้าง แทยอนได้แต่ยิ้มนิดๆ พลางเอามือวางไว้บนหัวทิฟฟานี่ ลูบไปมาอย่างเอ็นดู ทำให้ทิฟฟานี่รู้สึกอบอุ่นหัวใจอย่างบอกไม่ถูก

 

.....มันเหมือนกับว่า ความรู้สึกแบบนี้ เคยเกิดขึ้นเมื่อนานมาแล้ว...

 

ก็เมื่อสิบกว่าปีก่อน ฉันหนีออกจากงานคริสต์มาสที่จัดของครอบครัวออกมาสูดอากาศอันหนาวเย็นภายนอก ฉันไม่ค่อยชอบอยู่กับคนเยอะๆน่ะ ก็เลยออกมาเดินเล่น เชื่อไหม?! ว่าฉันได้เจอกับเด็กผู้หญิงขายถ่านตัวเล็กๆคนหนึ่ง เหมือนเธอกำลังจะตายเพราะอากาศที่หนาว ทั้งๆที่ฉันก็สามารถทิ้งเธอได้ แต่ฉันกลับช่วยเธอ

 

แล้วไงต่อคะ?” ทิฟฟานี่พยักหน้ารับ รู้สึกเหมือนกับว่า ชีวิตของเด็กผู้หญิงคนนั้น...

 

....เหมือนกับวัยเด็กของเธอไม่ผิดเพี้ยน....

 

ฉันกอดเธอไว้แน่น ฉันไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องทำแบบนั้น ฉันไม่อยากให้เธอตาย ฉันคิดว่าเธอจะต้องมีชีวิตอยู่ได้ต่อไป หัวใจมันบอกให้ฉันทำ เหมือนกับฉันสามารถปกป้องและดูแลเธอได้ เธอพอจะเข้าใจฉันไหม? ”

 

เข้าใจค่ะ แล้วก็เข้าใจดีด้วยทิฟฟานี่เริ่มน้ำตาคลอที่กระบอกตาอุ่นทั้งสองข้าง

 

เหมือนกับเธอเลย ถ้าเด็กผู้หญิงคนนั้นเป็นเธอ ก็แสดงว่า....

 

คำถามข้อสุดท้าย ฉันอยากจะถามเธอว่า ตุ๊กตาพวงกุญแจของเธอ...เธอได้มายังไง?”

 

แทยอนว่า พลางชูตุ๊กตาพวงกุญแจที่อยู่ในมือขึ้นมาให้ทิฟฟานี่ได้ดู

 

เท่านั้นเอง น้ำตาที่เก็บกักไว้ในกระบอกอุ่นก็ค่อยๆไหลออกมาอย่างช้าๆ สร้างความตกใจให้แทยอนเป็นอย่างมาก อดไม่ได้ที่จะใช้นิ้วเรียวซับน้ำตาของทิฟฟานี่

 

มันคือของขวัญสำหรับฉันเธอสะอื้น ฉันได้จากซานตาครอสที่น่ารักที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา เขาทำให้ฝันของฉันเป็นจริง เขาทำให้ฉันได้ตุ๊กตาตัวแรกในชีวิต และก็ทำให้ฉันได้เจอกับครอบครัวที่อบอุ่นอย่างที่ฉันไม่เคยคิดว่าชีวิตนี้จะได้เจอ ในวันนี้ วันคริสต์มาส

 

แทยอนดึงร่างบางเข้าไปกอดไว้แน่น ทิฟฟานี่ซุกลงกับอกของเขา มือเรียวบางกำเสื้อยืดข้างในเอาไว้ยึดราวกับเป็นที่พักพิง

 

...และแล้ว...ความรู้สึกในวันเก่าๆก็กลับมาอีกครั้ง ในวันคริสต์มาส....

 

ในที่สุด เราก็ได้เจอกันแล้วนะ มิยอง..เด็กน้อยของพี่แทยอนปาดน้ำตาบนใบหน้าออก ก่อนจะช่วยซับน้ำตาให้อีกคนที่ใบหน้าแดงก่ำผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก

 

ฉันเข้าใจแล้วล่ะค่ะ ว่าวันคริสต์มาสสำหรับเราสองคนคืออะไร

 

 

 

 

 

ตอนแรกฉันก็คิดว่าพี่เป็นพวกโรคจิตชอบเดินตามผู้หญิงเสียอีกทิฟฟานี่กลั้นขำไว้ไม่อยู่ เมื่อเห็นว่าแทยอนทำหน้ายู่เหมือนเด็กๆกับคำกล่าวหาของทิฟฟานี่

 

ตลกล่ะ ถ้าพี่เป็นโรคจิต ป่านนี้พี่จับกดเธอไปตั้งแต่ออกมาจากร้านขายตุ๊กตาแล้วล่ะ

 

แทยอนว่า ทำให้ทิฟฟานี่ต้องเขินอาย ตบไหล่เขาไปแรงๆทีหนึ่ง

 

บ้าที่สุดเลย

 

เด็กน้อย..ไปเต้นรำกันไหม?” แทยอนถามเมื่อเห็นทิฟฟานี่เริ่มตาจะปิดแล้ว

 

ก็ได้ค่ะ ไม่ได้เต้นนานแล้วเหมือนกันทิฟฟานี่รับคำ แทยอนจึงเอื้อมมือออกไปให้ทิฟฟานี่ลุกขึ้นจับ ก่อนจะจุมพิตที่มือเบาๆอย่างอ่อนโยน พลางเงยหน้าขึ้นมามองอีกคนที่กำลังหน้าขึ้นสีชมพูระเรื่ออย่างเขินอาย

 

แทยอนจับมือร่างบางไปยังบริเวณกว้างภายในบ้าน เขาเปิดเพลงคลาสสิกช้าๆคลอไปเรื่อยๆก่อนจะเลื่อนมือลงมาจับที่เอวบางแล้วจับมือของทิฟฟานี่มาที่ไหล่ของตนบ้าง ทิฟฟานี่ค่อยๆซุกหน้าลงกับไหล่เล็กๆของเขา แล้วก็สังเกตได้ถึงรอยแดงเป็นจ้ำๆที่ไหล่และคอของแทยอน

 

ไปโดนอะไรมาหรอคะ? เป็นจ้ำๆแดงไปหมดทิฟฟานี่ถาม

 

เอ่อ..คือ พี่...แทยอนไม่กล้าตอบ เพราะกลัวทิฟฟานี่จะรับไม่ได้กับสิ่งที่เธอเคยเป็น เรื่องสาวๆที่เธอเคยไปมีสัมพันธ์ด้วย

 

กลัว...กลัวว่าทิฟฟานี่ไม่ยอมรับเธอ

 

แต่ทิฟฟานี่เองก็ไม่ใช่คนที่ใสซื่อ ไร้เดียงสา อ่อนต่อโลกไปซะทุกเรื่อง เธออายุเท่านี้แล้ว ก็เคยพอรู้เรื่องพวกนี้มาอยู่บ้าง อยู่ประเทศเสรีมาตั้งเกือบสิบปี

 

....เพียงแต่เธอคิดว่า..บางเรื่องที่มันรกหูรกตาก็ไม่ต้องมาเก็บมาใส่ใจให้มากนัก....

 

.....อีกอย่างไม่มีใครไม่เคยทำผิดพลาด เพราะฉะนั้นการให้อภัย  คือ สิ่งที่ดีที่สุด....

 

แต่เธอไม่เห็นจำเป็นต้องให้อภัยแทยอนซะหน่อย ก็เธอกับแทยอนยังไม่ได้เป็นอะไรกันเลยนี่นา

 

คำถามพิเศษ พี่อยากจะถามว่า...เธอจะรักพี่ได้ไหม?” จู่ๆแทยอนก็ตั้งคำถามแบบนี้ขึ้นมา ทำให้ทิฟฟานี่ถึงกับหน้าเหวอ แต่เพียงชั่วครู่เท่านั้น แล้วทิฟฟานี่ก็ยิ้มกว้างจนตาปิดเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว

 

ได้สิคะ แต่ว่า...มันต้องใช้ เวลา ทิฟฟานี่กระซิบแผ่วเบา แทยอนโอบเอวอีกคนเข้ามากอดแน่นขึ้น ทั้งๆที่ยังเต้นรำกันอยู่อย่างนั้น

 

อื้ม พี่จะทำให้เธอเห็นได้แน่ๆ คอยดู แต่ว่าตอนนี้ขอมัดจำก่อนนะแทยอนเอ่ย เพียงแว็บเดียว แทยอนก็เอียงหน้าจูบขมับของร่างบางที่หลับตาพริ้มอย่างมีความสุข

 

เมอร์รี่คริสต์นะ มิยอง เด็กน้อยของพี่

 

เช่นกันค่ะ พี่แทยอน ซานตาครอสของฉัน

 

ความรักของเรา เป็นเหมือนของขวัญซึ่งกันและกัน ในวันนี้คนที่เขาใฝ่หาก็ได้พบแล้ว โดยการชักนำของพรหมลิขิต ส่วนของขวัญของเธอ ตุ๊กตาของเธอ ในอนาคต เธออาจจะไม่ต้องใช้มันแล้วก็ได้ ในเมื่อเธอได้รับของขวัญที่แท้จริง จากตุ๊กตาที่เขาเคยมอบให้หรือ จากพระเจ้า ผู้ที่ประสิทธิ์ประสาทพรของเธอให้เป็นจริง

 

ขอบคุณพรหมลิขิต ขอบคุณพระเจ้า ขอบคุณของขวัญ ที่ทำให้เราได้มาเจอกันอีกครั้ง

 

Presents of  Christmas’s Day

 

 

 

The End.

 

 

 

 

Special Part

 

10 years later

 

สิบปี ผ่านไปแล้ว ดูเหมือนว่ามันเพิ่งเกิดแค่วันวาน ตอนนี้ทิฟฟานี่และเจ้าเด็กน้อยก็ได้ไปอาศัยอยู่กับแทยอนที่บ้านหลังใหญ่ พ่อแม่ของแทยอนใจดีมาก ท่านยินดีที่จะรับทิฟฟานี่เป็นลูกสาวอีกคนของบ้าน

 

....และยังจัดงานแต่งงานให้พวกเธอกันอีกด้วย!!!

 

ไม่นึกไม่ฝันเลยว่า เธอจะได้ใส่ชุดเจ้าสาวสีขาวสะอาด เดินในโบสถ์คริสต์ แล้วมีแต่คนมาร่วมแสดงความยินดีอย่างท่วมท้น มันทำให้น้ำตาของเธอไหลออกมา

 

แต่ก็มีแทยอนที่คอยยืนอยู่ข้างๆกัน คอยเช็ดน้ำตาให้เธอ คอยอยู่ดูแลเธอมาตลอด

 

มันทำให้เธอรู้ว่า...เธอขาดเขาไปไม่ได้จริงๆ

 

พระเจ้าให้ของขวัญฉันมากกว่าที่เธอขอไว้ในวันคริสต์มาสของทุกปีเสียอีก

 

แต่ถึงแม้ว่าตอนนี้เธอจะแต่งงานได้รับตำแหน่งเป็นภรรยาที่แสนน่ารักของสามีเจ้าเสน่ห์แล้วก็ตาม แต่เรื่องตุ๊กตา...

 

เธอก็ยังกอดมันนอนพร้อมๆกับสามีของเธอนั่นล่ะ  ส่วนคุณสามีก็ใจดียอมกอดทั้งเธอ และตุ๊กตาของเธอด้วย น่ารักที่สุด ซานตาครอสของเธอ

 

 

 

 

 

ไม่เคยคิดไม่เคยฝันเลยว่าจะมีวันนี้

 

พรหมลิขิต โชคชะตา ที่ทำให้เขาได้มาพบเจอกับทิฟฟานี่ ทำให้รู้สึกถูกชะตา อยากดูแลและปกป้องเธอตลอดไป

 

ผ่านมาแล้วสิบปี ที่แทยอนและทิฟฟานี่ได้แต่งงานและใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันฉันท์สามีภรรยา ทั้งคู่รักกันมาก

 

แล้วสิ่งที่แทยอนได้ค้นพบในตัวของทิฟฟานี่ที่ไม่เคยพบมาก่อนเลย ก็คือ....

 

ความขี้อ้อน เอาแต่ใจเล็กๆ ขี้หึงน้อยๆ แต่มันก็ไม่ได้ทำให้ความน่ารักของทิฟฟานี่ลดลงไปเลยแม้แต่น้อย

 

ก็เพราะความขี้หึงนี่เอง ที่ทำให้แทยอนรู้ว่า...ทิฟฟานี่ทั้งรักและแคร์เขามากขนาดไหน

 

ของขวัญวันคริสต์มาสที่เขาขอ ได้มากเกินกว่าที่ขออีก คุ้มเสียยิ่งกว่าคุ้ม แทยอนคิด  ได้ของขวัญวันคริสต์มาสมากขนาดนี้ แล้วปีนี้จะได้ของขวัญอีกไหมนะ

 

พี่แทคะ ฟานี่อยากไปสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า กับ บ้านพักคนชราทิฟฟานี่พูดขึ้นในวันนี้ วันคริสต์มาส

 

จะเอาเด็กกับคนแก่มาเลี้ยงหรอ ฮ่าๆ แทยอนพูดติดตลก ทำให้ทิฟฟานี่ต้องเบ้ปากอย่างหมั่นไส้

 

ไม่ใช่ซะหน่อย ก็กะจะเอาอาหารที่คุณแม่ทำไว้ไปเลี้ยง ก็พระเยซูสอนไว้ว่าต้องช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ทิฟฟานี่ว่าสามี

 

ก็รู้ว่าอยากไป ไม่เห็นต้องเอาคำสอนศาสนามาอ้างเลย แม่ทูนหัว แม่นางฟ้า!

 

ไปก็ไป แล้วทำไมถึงชอบไปนักล่ะ หืม?” แทยอนถามหลังจากที่สงสัยมานานแล้วว่าทุกๆวันคริสต์มาสนอกจากที่จะฉลองกันที่บ้านแล้ว ทิฟฟานี่ยังนำอาหาร ของใช้ต่างๆไปฉลองวันคริสต์มาส และนำของเล่น อาหาร ไปฉลองให้กับเด็กๆอีกด้วย

 

ทิฟฟานี่เป็นนางฟ้าที่งดงามทั้งกายและใจ เขาคิดถูกแล้วล่ะ ที่เลือกผู้หญิงคนนี้มาเป็นคู่ชีวิตของเขา

 

ก็..พี่แทเคยบอกตอนเด็กๆไม่ใช่หอคะว่า...ถ้าเราช่วยเหลือคนอื่น ซานตาครอสก็จะให้ของขวัญที่แสนพิเศษแก่เรา

 

โห ยังจำได้อยู่อีกหรอเนี่ย?” แทยอนทำตาโต จริงๆก็จำได้อยู่หรอก แต่ไม่รู้ว่าตอนนั้นคิดประโยคนี้ออกมาได้อย่างไร

 

หวังของขวัญจากซานตาครอสอยู่อ่ะสิแทยอนแซว ทิฟฟานี่ส่ายหัวปฏิเสธทันควัน

 

ไม่ใช่นะคะ นั่นมันเมื่อก่อน ตอนนี้ทำแล้วมีความสุข บางทีการให้ก็ไม่ต้องไปหวังผลก็ได้ เพราะอย่างน้อยผลตอบแทนที่ได้รับก็คือ ความสุขคุ้มเสียยิ่งกว่าคุ้มกว่าสิ่งอื่นๆ

 

จ้ะ แม่ทูนหัว พูดซะยาวเชียว แล้วนี่ซอลลี่ลงมาหรือยังเนี่ย?” แทยอนถามหาภรรยาถึงเด็กน้อยในวันนั้น ที่ได้รับการขนานนามใหม่ว่า ซอลลี่

 

ลงมาแล้วค่ะ ไปกันเถอะเด็กสาวในวันนี้เดินควงแขนพ่อกับแม่บุญธรรม ถึงแม้ว่าหิมะจะตกหนักแค่ไหน แต่เธอก็อุ่นใจทุกครั้งที่ได้มีครอบครัวอยู่พร้อมหน้าพร้อมตา

 

จากเด็กขายไม้ขีดไฟที่แทบจะเอาชีวิตไม่รอดในวันนั้น กลับกลายเป็นคนที่มีความสุขมากที่สุดคนหนึ่ง จากการได้รับความช่วยเหลือของนางฟ้าเดินดิน หรือ ทิฟฟานี่

 

 

 

 

 

 

หลังจากที่เธอทำภารกิจช่วยพ่อแม่เสร็จแล้วเรียบร้อย เพื่อนก็โทรชวนมานัดออกไปเล่นข้างนอกอีกต่างหาก แม้ใจจริงจะอยากอยู่บ้านก็ตาม

 

พ่อคะ แม่คะ ซอลขอตัวออกไปเล่นสเกตข้างนอกกับเพื่อนหน่อยนะคะ”  เมื่อได้รับอนุญาต ซอลลี่และสเกตคู่ใจก็พร้อมออกเดินทาง

 

ซอลลี่เล่นไปเรื่อยๆตามทาง อากาศหนาวเหน็บขนาดนี้ ก็ทำให้เธอต้องกอดแขนตัวเองไว้ 

 

แล้วก็ต้องสะดุดตากับไม้ขีดที่วางเรียงขาย โดยที่ผู้คนที่เดินผ่านไปมาไม่สนใจเลยสักนิดเดียว  แต่เธอกลับสนใจซะอย่างนั้น ไม่รอช้า เธอรีบเดินปรี่เข้าไปหาทันที

 

ขายไม้ขีดหรอ เท่าไหร่อ่ะเธอถาม เพราะอยากจะรู้ความต่างของราคาที่ขายกับที่เธอเคยขาย

 

แปดวอนเองนะ ฉันไม่ขายแพงหรอกเด็กสาวคนขายกล่าวยิ้มๆ

 

แล้วทำไมเธอต้องมาขายอ่ะซอลลี่แกล้งถาม

 

ก็ฉันไม่มีเงินนี่ ตกลงเธอจะซื้อหรือเปล่าล่ะเด็กสาวคนขายถาม ซอลลี่ยิ้มกว้าง ก่อนจะเอ่ย

 

ได้สิ ฉันจะเหมาทั้งตัวและหัวใจของเธอด้วยล่ะนะซอลลี่แกล้งหยอดมุกให้เด็กสาวคนขายถึงกับหน้าแดงด้วยความอาย

 

ตลกล่ะ! ซื้อเสร็จๆไป ฉันจะได้รีบกลับบ้าน มันหนาว!” เด็กสาวคนขายบ่นใส่หน้าทำเอาซอลลี่หน้าเหวอกันไปเลยทีเดียว

 

อ่ะจ้ะๆ ซื้อๆแล้วซอลลี่ก็หยิบกล่องที่เด็กสาวคนขายส่งให้มาไว้กับตัว พลางมองดูเด็กสาวคนขายที่ดูเหมือนจะรีบกลับบ้านเหลือเกิน

 

เดี๋ยวก่อน!” ซอลลี่เรียก ให้เด็กสาวหันมามองหน้าด้วยสีหน้าอย่างงุนงง

 

เมอร์รี่คริสต์มาสนะซอลลี่ยิ้มกว้างให้จนตาปิด ส่วนเด็กสาวก็ได้แต่ยกมือโบกกลับ

 

ขอบคุณ แต่ฉันไม่อยากเจอเธอหรอกนะ ยัยบ้า!!” แล้วเด็กสาวก็หอบผ้าวิ่งฝ่าผู้คนเข้าไปในหิมะทันที

 

ซอลลี่ได้แต่มองตามเด็กสาวไปอย่างเสียดาย อุตส่าห์อยากจะรู้จักด้วยแท้ๆเชียว

 

....ของขวัญคริสต์มาสปีนี้ ขอให้ฉันได้รู้จักเธอและได้เจอเธออีก คุณคนขายไม้ขีด....

 
______________________________________________________________________________

 
ยิปปี้ จบเสียที ใช้เวลาแต่งเรื่องนี้ประมาณสิบชั่วโมงได้
เป็นวันช็อตที่ยาวที่สุดเท่าที่มิลค์เคยแต่งมา
อยากบอกว่าชอบฟานี่ในเรื่องนี้มากที่สุด
เธอเป็นนางฟ้าที่เดินดินจริงๆ น่ารักมว๊ากกก> <

แต่งแทนี่ แต่ดันจบซอลลี่กับใครก็ไม่รู้
กร๊ากก มันไปตามอารมณ์นะคะ
ถ้างงก็บอกด้วย ><

ส่วนพี่แทก็อ่ะนะ จริงๆแล้วเค้าออกจะมาดแมนแฮนซั่ม
555 แต่เค้าก็มีความเจ้าชู้แฝงอยู่บ้างอะไรบ้าง
ตามประสาคนหน้าตาดี  

ปล.คิดว่าเรื่องนี้เป็นยังไง ก็เม้นท์บอกด้วยนะคะ
มิลค์จะได้เอาไปแก้ไขรีไรท์ค่ะ ^
 ^

ปล.ใครเม้นต์เป็นคนที่สิบแปดถึงยี่สิบ มิลค์มีของรางวัลให้ด้วยนะเออ> <

ผลงานอื่นๆ ของ มิลค์กี้191

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

22 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 29 มีนาคม 2555 / 20:03
    แทนี่เจอกันในวันคริสมาส
    ซอลลี่ก็มาเจอเนื้อคู่ของตัวเองในวันคริสมาสอีก
    แหม่ ครอบครัวนี้เค้าดีจริง ๆ
    #22
    0
  2. วันที่ 31 ธันวาคม 2554 / 00:40
    อยากจะเป็น ซานต้า กับเด็กขายถ่านจริงๆ
    ตอนแรกอ่าน งง นิดๆ เพิ่งกระจ่างตอนแทยอนเดินทิฟฟานี่
    #21
    0
  3. วันที่ 30 ธันวาคม 2554 / 17:49
    แจ่ม เรื่องน่ารักดีค่ะ
    #20
    0
  4. วันที่ 30 ธันวาคม 2554 / 12:58
    ซานต้าตัวน้อย น่ารักจังเลย ยยยยย><
    #19
    0
  5. วันที่ 29 ธันวาคม 2554 / 14:04
    อ้าว...เพิ่งมาก็จบซะและ

    ไรเตอร์แต่งได้อบอุ่นมาก พอที่จะคลายหนาวได้แล้วแหละ 555+

    แซนต้าตัวเล็กน่ารักจัง
    #18
    0
  6. #17 ken_snsd_YS
    วันที่ 27 ธันวาคม 2554 / 20:58
    คู่นี้ช่างเป็นคู่ที่น่ารักจริงๆเลยนะเนี่ย

    อะไรจะใจดีกันขนาดนั้น

    เป็นคนหรือนางฟ้ากันแน่คะใจดีขนาดนี้เนี่ย ฮ่าๆๆ

    แหม ชักจะอยากได้ของขวัญบ้างแล้วสิ
    #17
    0
  7. วันที่ 27 ธันวาคม 2554 / 18:39
    เรื่องทั้งหมดมันเกิดขึ้นจากแทนี่ในวันนั้น >.< ซานต้าครอสตัวเล็กที่แสนใจดี ^.^
    #16
    0
  8. #15 n.karn
    วันที่ 26 ธันวาคม 2554 / 05:42
    น่ารักที่สุด >
    #15
    0
  9. #14 Baby.....CM
    วันที่ 26 ธันวาคม 2554 / 00:38
    จบได้น่ารักมากไรท์เตอร์

    อบอุ่นมาแต่ไกลเชียว^^
    #14
    0
  10. #13 krab
    วันที่ 25 ธันวาคม 2554 / 22:14
    แทนี่

    น่ารักมากเลย ฮิฮิๆๆๆ
    #13
    0
  11. วันที่ 25 ธันวาคม 2554 / 20:41
    เอ๊ะๆๆๆ ทำไมซานตาครอสของฟานี่ตัวเล็กจัง><
    #12
    0
  12. #11 ttt
    วันที่ 25 ธันวาคม 2554 / 18:41
    ขอร้อง!! ช่วยกันบอกต่อที มีเด็กหญิง กมลวรรณ สีสุริยะพรม เด็กวัย14ปี ถูกรถชนเสียชีวิต ณ รังสิตคลอง9 หัวขาดลอยตามน้ำไป แระมีคนได้พบเหนศพเวลาตี3 วิญญานได้บอกให้ทุกคนได้ช่วยบอกต่อไปให้คบ 20 คนก่อนถึงเวลาตี3.00 น.ไม่งั้นวิญญานเด็กจามาติดตามตลอดเวลาช่วยกับอกทีค่ะ ใครไม่เชื่อลองดูมีคนตายตามมาแล้ว ช่วยๆกันน๊ ถูกบอกต่อมา … ดูทั้งหมด ถ้าคุณรักแม่จิงขอหั้ยคณุส่งต่อ 20คนมีเด็กผู้ชายคนหนึ่งไม่เชื่ออยู่มา365 วันแม่เขาเสียชีวิต ขอโทดนะที่ส่งมาจำเป็นจิง... เราไม่อยากเสี่ยงน่ะค่ะ ,, โทษทีนะ (ห้ามส่งกลับ) sorry
    #11
    0
  13. #10 ลูกแม่หมีกะพ่อหมา
    วันที่ 25 ธันวาคม 2554 / 18:12
    เริ่ดมากน้อง มิลค์



    นางฟ้าฟานี่สุดๆ
    #10
    0
  14. วันที่ 25 ธันวาคม 2554 / 16:59
    เรื่องเนี่ย ฟานี่ และแทน่ารักมากเลยอะ

    #9
    0
  15. วันที่ 25 ธันวาคม 2554 / 15:46
    เดี๋ยวนะคุณเลขาฯ สรุปพอซอลลี่เจอเด็กขายไม้ขีด แล้วเด็กขายไม้ขีดคนนี้จะเจอเด็กขายไม้ขีดแล้วจะรับเป็ฯลูก แล้วจะเจอเด็กขายไม้ขีดอีกไหมอ่ะ??
    #8
    0
  16. วันที่ 25 ธันวาคม 2554 / 11:33
    น่ารักมากเลยล่ะ น่ารักมากที่สุดเลย
    #7
    0
  17. #6 Baby.....CM
    วันที่ 25 ธันวาคม 2554 / 01:18
    จริงๆแล้วทั้งสองคนเคยเจอกันแล้วนี่เอง
    #6
    0
  18. วันที่ 25 ธันวาคม 2554 / 01:17
    น่ารักจริง แล้วจะเป็นยังไงต่อ เจอกันแล้วยังไม่ได้พูดกันเลย
    แทนั่นแหละน้องมิยองของแก
    รออีกหลายเปอร์เซ็นที่เหลือ
    #5
    0
  19. วันที่ 24 ธันวาคม 2554 / 20:20

    ตุ๊กตาของขวัญของฟานี่อาจจะมีชีวิตก็ได้นะ!

    #4
    0
  20. #3 เหรียญสองด้าน
    วันที่ 24 ธันวาคม 2554 / 20:01
    555 ขยันจริงจริ๊ง!! ไรเตอร์ตัวน้อย???

    เรื่องนี้ป๊ารออ่านเน้อ ^_^
    #3
    0
  21. วันที่ 24 ธันวาคม 2554 / 19:52
    ฟานี่อยากได้ตุ๊กตา ส่วนคิมแทงอยากได้ใครสักคน?
    เอาน่า คล้ายๆกันอยู่นะเนี่ย
    เดี๋ยวโลกก็เหวี่ยงพวกเธอสองคนมาเจอกันเอง
    รับร้อง หายเหงา!><
    #2
    0
  22. วันที่ 24 ธันวาคม 2554 / 19:23
    มารออ่านด้วยคน แทนี่ ๆๆ
    #1
    0