นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว

Fem!lock x John Watson | We were born to die .

โดย ellekayziago

เธอคือนักสืบที่ชื่อดังที่สุดในอังกฤษ เขาคืออดีตทารผ่านศึก เมื่อพวกเขาทั้งสองได้เจอกัน ทุกสิ่งทุกอย่างก็เปลี่ยนชีวิตพวกเขาไป...

ยอดวิวรวม

351

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


351

ความคิดเห็น


6

คนติดตาม


10
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  19 มิ.ย. 59 / 22:08 น.
นิยาย Fem!lock x John Watson | We were born to die .

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้



"...Her name is Sherlock Holmes..."




"...His name is John Watson..."





เขาว่ากันว่า...
หากเจออะไรแล้วถ้ามันใช่...
มันก็ใช่นั่นแหล่ะ...






CHARACTERS



Sherlock Holmes
"...ถ้าบอกว่าสิ่งที่ใช่ มันก็ใช่
แล้ววัตสันล่ะจะใช่กับฉันมั๊ย?..."




John Watson
"...ถ้าไม่เชื่อพรหมลิขิต
ก็ไปเชื่อพวกวิทยาศาสตร์ไป ยัยบ๊อง..."






ฟิคเรื่องนี้เป็นฟิค Fem!lock โดยเชอร์ล็อกจะเป็นผู้หญิง
เนื้อหาไม่น่าจะมีรักแต่ถ้ามีรัก จงเม้นต์เข้าไป
ถูกใจฉากไหน เม้นต์เข้ามา
ไม่ถูกใจเมจ รีเควสต์มาว่าผู้หญิงคนใดจะเหมาะสม




Follow my connections
v
v
v
      

Twitter (ส่งข้อความมาด้วยนะคะว่าเป็นแฟนคลับ จะฟอลกลับให้) >>  @liamingxoxo13 






 Check out other stories 





THX...

Theme from :










      
o w e n tm.

เนื้อเรื่อง อัปเดต 19 มิ.ย. 59 / 22:08



CHAPTER 1

     "เธอควรทำงานกับพี่นะ...เชอร์ล็อก... เสียงพูดของไมครอฟท์ได้ดังขึ้นภายในบ้านเลขที่ 221B เบเกอร์สตรีท เขากำลังพูดกับน้องสาวของเขาอยู่เพื่อจะเจรจาเรียกตัวไปทำงานด้วยกัน
     
     "โถ่พี่..." เชอร์ล็อกเบ้ปาก "เอาไอ้เรื่องที่พี่คิดว่าหนูจะมาร่วมงานกับพี่น่ะ...เชอะ...ฝันไปเถอะ..." เธอประชด
          
     "เออ...ทำงานด้วยกันมีชัยไปกว่าครึ่งนะน้องสาว..." ไมครอฟท์บอกเชอร์ล็อก
     
     "หนูบอกไม่ไปก็คือไม่ไปไง..." เชอร์ล็อกบอกไมครอฟท์จากนั้นก็คว้าเสื้อคลุมแล้วเดินออกไปอย่างอารมณ์เสีย
     
     เชอร์ล็อกเดินไปที่สวนสาธาณะเพื่อเดินเล่นแก้เครียดหลังจากที่มีปัญหากับพี่ชายของเธออย่างไมครอฟท์ ในอดีตทั้งสองไม่ค่อยจะถูกกันนั้นก็กลับกลายเป็นเรื่องปกติเพราะพวกเขาก็ไม่ถูกกันตั้งแต่เด็กๆ อยู่แล้ว...
     
     "น่าเบื่อจริงๆ เลย..." เชอร์ล็อกบ่น "ไปโรงบาลดีกว่า แก้เครียด ชิ..." เธอพูดกับตัวเองแล้วเดินออกจากสวนสาธารณะไป...

     
     "เอาล่ะ..." หมอบำบัดจิตเริ่มเกริ่น "คุณจอห์น เฮมิช วัตสันสินะคะ..."
     
     วัตสันพยักหน้าจากนั้นหมอบำบัดจิตก็หยิบไฟฉายมาแล้วส่องตาทั้งสองข้างของวัตสัน
     
     "สายตาปกติดีนะคะ..." หมอบำบัดจิตบอกวัตสัน
     
     "ครับ..." วัตสันรับ
     
     หมอบำบัดจิตหยิบค้อนทุบแขนขึ้นมาจากนั้นวัตสันก็ยื่นแขนให้หมอคนนั้นแล้วหมอก็ทุบไปที่บริเวณข้อศอกของจอห์นเมื่อได้ที่แล้ว เธอจึงวางค้อนแล้วจดบันทึกลงในใบบันทึกการตรวจสุขภาพ "สุขภาพแข็งแรงดีนะคะ คุณวัตสัน"
     
     "ครับ..." วัตสันพยักหน้า
     หมอบำบัดจิตเซ็นลายมือชื่อจากนั้นก็ยื่นใบให้กับวัตสัน "นี่ค่ะ คุณวัตสัน เดี๋ยวส่งใบไปให้คุณมอร์แกน ฮูเปอร์ด้วยนะคะ...แล้วก็นัดหน้าตรงกับวันที่ 21 มิถุนายนนะคะ"
     
     วัตสันรับใบบันทึกการตรวจสุขภาพจากมือหมอบำบัดจิต "เจอกันนัดหน้าครับหมอ..."
          
     "ค่ะ..." หมอบำบัดจิตยิ้มกว้างให้กับวัตสันแล้วก็วัตสันก็เดินออกไป..."

ในห้องทำงานของมอร์แกน ฮูเปอร์
     
     เชอร์ล็อกนั่งส่องกล้องจุลทรรศน์เรื่อยเปื่อยแล้วหลังจากนั้นมอร์แกน ฮูเปอร์ เพื่อนคนสนิทของเธอก็ได้เดินเข้ามาในห้องทำงานของตน

     
     "นี่...เชอร์ล็อก...เธอส่องกล้องจุลทรรศน์มาเป็นชั่วโมงได้แล้วนะ เมื่อไหร่จะหยุดสักที..." มอร์แกนบอกเชอร์ล็อก แล้วเชอร์ล็อกก็เงยหน้าขึ้นเหมือนคนเมา แล้วมอร์แกนก็ทำสีหน้าขยะแขยงเล็กน้อย "นี่เธอไปกินอะไรมาเนี่ย...ทำหน้าแบบนั้นอ่ะ..."
          
     "ฉันจิบไวน์ไปสองสามแก้วน่ะ..." เชอร์ล็อกบอกมอร์แกน "ฉันรอแกเอากาแฟเป็นนาทีไม่ไหวน่ะ...แล้วก็อีกอย่างนะ มอร์แกน..." เธอกระแอม "ไวน์ที่นายซื้อมามันหมดอายุแล้วนะ..."
     
     มอร์แกนทำหน้างงๆ "แล้วจะดื่มทำแป๊ะอะไร?"
     
     "ก็คนมันทนไม่ไหวอ่ะ..." เชอร์ล็อกบอกมอร์แกน
     
     "อดทนหน่อยสิ วันหลังอ่ะ..." มอร์แกนบอกเชอร์ล็อก "วันนี้หมอแต่ละแผนกเขานัดกันต่อคิวกินกาแฟรึเปล่าก็ไม่รู้ แถวเลยยาว...เอ้า...เอาไป..." เขายื่นแก้วกาแฟให้เชอร์ล็อกแล้วเชอร์ล็อกก็รับ "กาแฟดำ นำ้ตาล 2 ก้อน...ถูกมะ?"
     
     "เออ..." เชอร์ล็อกจิบกาแฟจนหมดแล้วก็โยนแก้วกาแฟทิ้งในถังขยะ "อ่าห้ะ...แม่นเหมือนเดิมเลยเรา..." จากนั้นเธอก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วหยิบเสื้อคลุมมาใส่ "ไปก่อนนะแก..."
     
     "จะไปไหนก็เชิญเหอะ..." มอร์แกนบอกเชอร์ล็อกแล้วเชอร์ล็อกก็เดินไปที่ประตูและด้วยความเมานิดๆเธอจึงเดินชนประตู แล้วมอร์แกนก็ตกใจเล็กน้อย "เจ็บมั๊ยนั่น?" เขาถาม
     
     เชอร์ล็อกทำนิ้วโอเคแสดงว่าเธอสบายดี
     
     "ชัวร์นะ?" มอร์แกนถามเชอร์ล็อก
     
     "อืม..." เชอร์ล็อกตอบจากนั้นก็เปิดประตูเดินออกไป...
     
     วัตสันเดินหาห้องทำงานของมอร์แกน เขาทั้งผ่านห้องทำงานของหมอคนอื่นๆ และห้องของแผนกทำงานอื่น จนกระทั่งเขาเดินสวนกับเชอร์ล็อกและเพราะเชอร์ล็อกเมาเล็กน้อย เธอจึงเดินชนวัตสัน
     
     "ขอโทษค่ะ..." เชอร์ล็อกกล่าวขอโทษกับวัตสันตามมารยาท
     
     "ผมก็ขอโทษจริงๆ ครับ..." วัตสันกล่าวขอโทษกลับ
     
     ดอกเตอร์จอห์น เอช วัตสัน
     อดีตทหารผ่านศึกที่ประเทศอิรัก?
     ป่วย?
     เดินโดยใช้ไม้เท้า?
     
     "จอห์น เอช วัตสัน?" เชอร์ล็อกพูดชื่อของวัตสันขึ้นมาแล้ววัตสันก็ตกใจเล็กน้อย
     
     "ครับ?" วัตสันขาน
     
     เชอร์ล็อกทำหน้าตาสงสัย "คุณคือจอห์น เอช วัตสัน?"
     
     วัตสันงงเล็กน้อย "ครับใช่ครับ? ทำไมหรอครับ?"
     
     เชอร์ล็อกรู้สึกเงิบนิดๆ "เอ่อ..." เธอยิ้มอ่อน "เปล่าค่ะ...ไม่มีอะไร..."
     
     "แล้วคุณรู้ชื่อผมได้ไง?" วัตสันถามเชอร์ล็อก

     
     เชอร์ล็อกยิ้ม "นั่นสิคะ..." เธอตอบวัตสัน "แต่ฉันว่า...คุณควรที่จะมาหาฉันที่บ้านนะคะ..." เธอบอกวัตสัน
     
     วัตสันทำหน้างงๆ  "ครับ?"
     
     "เอิ่ม...คุณควรมาเจอฉันที่ 221B เบเกอร์สตรีทในวันพรุ่งนี้นะคะ..."
     
     วัตสันทำหน้างงๆ "221B เบเกอร์สตรีท?"
     
     "ค่ะ.." เชอร์ล็อกยิ้มให้วัตสัน
     
     วัตสันยืนอึ้งคิดอยู่สักพัก "เอ่อ...ก็ได้มั้งครับ?" เขาจ้องมองเชอร์ล็อกยิ้มสักพักแล้วก็นึกขึ้นได้ว่าต้องไปหามอร์แกน "เอ่อ...อ่อ..." เขาตั้งสติ "เชอร์ล็อกรู้มั๊ยครับว่า มอร์แกน ฮูเปอร์ทำงานห้องไหน?"     
     
     เชอร์ล็อกพยักหน้า "เอ่อ...ตรงไปจนถึงห้องที่ 5 ถัดจากที่เรายืนอยู่ ฝั่งขวาค่ะ"
     
     "ครับ ขอบคุณครับ..." วัตสันกล่าว "แล้วก็...เจอกันพรุ่งนี้นะครับ..."
     
     "ค่ะ..." เชอร์ล็อกยิ้มจากนั้นวัตสันก็เดินห่างจากไป...


CHAPTER 2

     วัตสันได้เดินมาถึง 221B เบเกอร์สตรีทตามที่เชอร์ล็อกบอกเป็นที่เรียบร้อย เขามองป้าย 221B แล้วกลืนนำ้ลายเพราะเขาไม่มั่นใจว่านี่ใช่บ้านของเชอร์ล็อกรึเปล่า
     
     "จะใช่บ้านเชอร์ล็อกมั๊ยนะ?" วัตสันถามตนเองจากนั้นก็เคาะประตูไปสองรอบด้วยความหวาดระแวง...
     
     วัตสันรอคนมาเปิดประตูจนกระทั่งเชอร์ล็อกเดินมาตีคู่กับเขาแล้ววัตสันก็หันหน้าไปหาเชอร์ล็อก
     
     "มิสโฮล์มส์?" วัตสันเรียกชื่อเชอร์ล็อกแล้วเชอร์ล็อกก็หันหน้ามาหาเขา
     
     "สวัสดีค่ะ มิสเตอร์วัตสัน..." เชอร์ล็อกทักทายวัตสัน
     
     วัตสันหรี่ตาลง "คุณไม่ได้อยู่บ้านนี้หรอกหรอ?" เขาถาม
     
     "เปล่า..." เชอร์ล็อกตอบ "ฉันเช่าอยู่เอาน่ะ..."
     
     วัตสันมองเชอร์ล็อกด้วยสายตาที่ตกใจเล็กน้อย "แล้วที่ผมเคาะไปนี่..."
     
     ประตูได้เปิดขึ้นในระหว่างบทสนทนาระหว่างวัตสันและเชอร์ล็อก และมีผู้หญิงอายุประมาณ 50 กว่าปีชะโงกหน้าออกมา
     
     "เชอร์ล็อก..." ผู้หญิงคนนั้นโผเข้ากอดเชอร์ล็อกแล้วเชอร์ล็อกก็รับกอด
     
     "สวัสดีค่ะ มิสซิสฮัดสัน" เชอร์ล็อกทักทายมิสซิสฮัดสันจากนั้นก็ถอนกอด "สบายดีนะคะ"
     
     "จ้ะ..." มิสซิสฮัดสันตอบเชอร์ล็อกจากนั้นก็หันหน้าไปมองวัตสัน วัตสันโบกมือทักทายแบบกวนๆ ใส่มิสซิสฮัดสัน แล้วมิสซิสฮัดสันก็หันหน้าไปหาเชอร์ล็อก
     
     "เอ่อ..." เชอร์ล็อกทำหน้าโกรธใส่วัตสันแล้ววัตสันก็หยุดยิ้ม "เอ่อ...นี่วัตสันเพื่อนฉันเองค่ะ เราเพิ่งจะเจอกันเมื่อวาน..." เธอบอกมิสซิสฮัดสัน
     
     มิสซิสฮัดสันพยักหน้าแล้วก็ยิ้ม "อ๋อค่ะ..." เธอหันหน้าไปหาวัตสัน "ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ มิสเตอร์วัตสัน ฉันมิสซิสฮัดสันค่ะ..."
     
     "ครับ..." วัตสันยิ้มให้มิสซิสฮัดสัน "ยินดีที่ได้รู้จักครับ..."
     
     เชอร์ล็อกยิ้ม "แล้วห้องที่คุณจะให้หนูเช่าล่ะคะมิสซิสฮัดสัน..."
     
     "ตามมาเลย" มิสซิสฮัดสันเดินเข้าไปในบ้านแล้วเชอร์ล็อกและวัตสันก็เดินตามไป...
     
     มิสซิสฮัดสันเปิดไฟบันไดขึ้นจากนั้นก็เดินขึ้นไปบนบันได "เดินช้าๆ หน่อยนะคะ มิสโฮล์มส์ มิสเตอร์วัตสัน บันไดมันเก่าแล้ว...เดี๋ยวมันพุมันพัง..." เธอบอกเชอร์ล็อกและวัตสัน...
     
     เมื่อทั้งสามก้าวเท้าอย่างช้าๆ จนถึงห้องที่เชอร์ล็อกเลือกไว้ มิสซิสฮัดสันจึงเปิดประตูให้ทั้งสองเข้าไป...
     
     "เชิญทำลายข้าวของได้ตามใจชอบเลยนะคะ มิสโฮล์มส์ มิสเตอร์วัตสัน..." มิสซิสฮัดสันบอกเชอร์ล็อกและวัตสัน
     
     "ค่ะ..." เชอร์ล็อกยิ้มให้มิสซิสฮัดสันแล้วมิสซิสฮัดสันก็เดินออกไป...
     
     และหลังจากที่มิสซิสฮัดสันเดินออกไปจากห้องที่เชอร์ล็อกจองอยู่ เชอร์ล็อกก็ได้แสดงอาการดีใจเล็กน้อยแล้วหันหน้าไปหาวัตสัน
     
     "สามีของผู้หญิงคนนั้นตายไปแล้วน่ะ...นางจึงปล่อยห้องเช่าน่ะ..." เชอร์ล็อกเดินไปปัดฝุ่นโซฟาแล้วก็นั่งลง "แล้วอีกอย่างที่ฉันเลือกห้องนี้อ่ะนะเพราะมันดูพื้นที่กว้างดี...แค่นั่นแหล่ะ..."
     
     วัตสันจ้องมองเชอร์ล็อกแล้วเชอร์ล็อกก็มองงวัตสันด้วยสายตาที่สงสัย 
          
     "คุณเป็นอะไรหรอวัตสัน" เชอร์ล็อกถามวัตสัน
     
     "เปล่า..." วัตสันตอบโดยอัตโนมัติ
     
     "ก็ดี..." เชอร์ล็อกลุกจากโซฟาแล้วไปเปิดตู้เย็นที่อยู่ในห้องครัว "นำ้...นำ้...นำ้...นี่ไง..." เธอหยิบนำ้ขวดนึงออกมาจากตู้เย็นจากนั้นก็เปิดฝาขวดแล้วกระดกดื่ม
     
     "เชอร์ล็อก..." วัตสันเรียกเชอร์ล็อก
     
     "หืม?" เชอร์ล็อกขานวัตสันจากนั้นก็โยนขวดทิ้งลงถังขยะ "ว่า?"
     
     "เธอพาฉันมาที่นี่ทำไม?" วัตสันถามเชอร์ล็อก

     


     "ก็..." เชอร์ล็อกกอดอก "ฉันว่าคุณไม่มีบ้านอยู่นะ..." เธอบอกวัตสัน "ฉันก็เลย...อยากให้คุณมาแบ่งเบาฉันโดยการแชร์เงินค่าห้องนี้กับฉันน่ะ..."


     วัตสันจ้องเธอตาค้าง "เยี่ยมไปเลย..." เขาบอกเชอร์ล็อก
     
     เชอร์ล็อกยิ้มให้วัตสันแล้วสักพักใหญ่สายเรียกเข้าจากโทรศัพท์ของเชอร์ล็อกก็เข้ามา "ว่าไง? อืม...อืม...เข้าใจละ...เดี๋ยวฉันไปเดี๋ยวนี้แหล่ะ..." จากนั้นเธอก็วางสาย
     
     "มีอะไรหรอ เชอร์ล็อก" วัตสันถามเชอร์ล็อก
     
     "ก็...คดีน่ะ.." เชอร์ล็อกตอบวัตสัน "ฉันไปก่อนนะ..." เธอบอกวัตสัน
     
     "อืม.." วัตสันพยักหน้าจากนั้นเชอร์ล็อกก็เดินออกไป
     
     วัตสันเดินรอบห้องเพื่อสำรวจว่ารอบห้องนั้นมีอะไรบ้าง 
     
     "ยัยนี่เลือกห้องได้ดีมากๆ เลยนะเนี่ย..." วัตสันพูดแล้วประตูก็เปิดขึ้นทำให้วัตสันเดินออกไปดู
     
     ปรากฏว่าเป็นเชอร์ล็อกที่เปิดประตู "คุณวัตสัน..." เธอเรียกวัตสัน "ได้ข่าวว่าคุณเป็นทหารผ่านศึกในตำแหน่งหมอมาใช่มั๊ย?"
     
     วัตสันทำหน้างงๆ "คุณหมายถึงอะไร?" เขาถาม
     
     "ตามฉันมาสิ..." เชอร์ล็อกบอกวัตสันแล้วก็วิ่งออกไป
     
     วัตสันทำหน้าตางงๆ แล้วก็วิ่งออกไปตามเชอร์ล็อกจนถึงข้างนอก เชอร์ล็อกเรียกแท็กซี่มาจอดต่อหน้า แล้วก็บอกเส้นทางที่เธอต้องการจะไปให้กับคนขับ
     
     "คุณจะพาผมไปไหนเชอร์ล็อก..." วัตสันถามเชอร์ล็อก
     
     เชอร์ล็อกหันหน้ามาหาวัตสัน "เราจะไปสืบสวนกันวัตสัน..." เธอบอกวัตสัน...


   

O W E N TM.
 

ผลงานอื่นๆ ของ ellekayziago

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

6 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 15:36
    กลับมาต่อเถอะค่ะไรท์
    #6
    0
  2. วันที่ 20 มิถุนายน 2559 / 15:44
    (Chapter 2 ) เชอร์ลก็ลากวัตสันไปด้วยจนได้ 555
    #5
    1
    • 20 มิถุนายน 2559 / 16:16
      5555555
      #5-1
  3. #4 ELIZAZA
    วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 22:35
    Chapter2 กรี๊สคดีมันเริ่มแล้วจ้ะนายยจ๋าาา
    #4
    1
    • 19 มิถุนายน 2559 / 22:38
      เยสสสส
      #4-1
  4. วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 19:38
    (Chapter 1) เชอร์ลชวนผู้ชายมาบ้านเลยนะ....
    #3
    1
    • 12 มิถุนายน 2559 / 19:42
      ตามฉบับเกรียนของไรต์ค่ะ 55555
      #3-1
  5. #2 ELIZAZA
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 19:32
    กรี๊ดด อยากอ่านต่อแร้วว ชอบบมากกค่าา>< //เร็วเหมือนเคยนะเชอร์ล ชวนเขาเข้าบ้านได้ตลอดอ้ะ 55555 /เมนต์จากบทแรกจ้า 
    #2
    1
    • 12 มิถุนายน 2559 / 19:33
      มีฟีลความเคย์ลีน55555
      #2-1
  6. #1 ELIZAZA
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 15:40
    เมจดีงามม รอค่ะรอออ ชูป้ายJohnlock >< //สัมผัสได้ถึงความน่าร้ากกก
    #1
    7
    • #1-6 ELIZAZA
      12 มิถุนายน 2559 / 15:57
      ฉุดเบนให้มาช่วยเชียร์ 555
      #1-6
    • 12 มิถุนายน 2559 / 16:41
      5555555
      #1-7