(fic) Sunggyu x Woohyun ★ Kiss Me Slowly #ข้างบ้านกยูอู

ตอนที่ 9 : EP09 : คำขอโทษ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 328
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    9 ม.ค. 61



Kiss Me Slowly

 (Sunggyu x Woohyun)

Genre: AU School-Life

Rate: PG-13

 

 

 

 

EP09 – คำขอโทษ

 

แสงแดดยามสายลอดผ่านผ้าม่านผืนบางลงมากระทบบนเปลือกตาคิมซองกยูจนต้องหันหนีแสงแดดด้วยการซุกหน้าเข้าหมอน วันนี้เป็นวันเสาร์ ดังนั้นซองกยูจึงสามารถตื่นเวลาไหนก็ได้เท่าที่ตัวเองพอใจ หรืออย่างน้อยเขาก็ยังจะนอนหลับต่อไปได้จนกว่าแม่จะขึ้นมาปลุก ด้วยการด่าซองกยูว่าจะนอนไปถึงไหนไปช่วยแม่ตากผ้าได้แล้วหรืออะไรทำนองนั้น

แต่วันนี้แปลกอยู่เหมือนกันที่ซองกยูไม่นึกอยากทำแบบนั้น และเขาก็ไม่อยากนอนต่อแม้ว่าจะมีโอกาสทำแบบนั้นได้ก็ตาม

เด็กหนุ่มลุกขึ้นนั่ง ยกมือขยี้ผมด้วยท่าทางหงุดหงิดก่อนจะทิ้งตัวลงไปบนหมอนอีกครั้งพลางเงยหน้ามองเพดาน

ปวดหัวฉิบหาย แฮงก์หรือไงวะ

จริง ๆ ถ้าจะบอกว่าอาการปวดหัวของซองกยูมีผลมาจากเหล้าที่เด็กหนุ่มกินเข้าไปนับสิบแก้วเมื่อเย็นวานมันก็คงพอเป็นไปได้ แต่ที่เป็นไปได้มากกว่านั้นก็คือการที่ซองกยูรู้ลิมิตตัวเองดีว่าเขาไม่ได้เมากับการกินเหล้าในปริมาณแค่นั้น แต่ที่ปวดหัวเหมือนสมองจะแตกออกมาเป็นเสี่ยง ๆ อยู่ในตอนนี้มันเป็นเพราะเมื่อคืนนี้เขานอนไม่หลับและจนถึงตอนนี้ก็ยังเครียดเนื่องจากมีเรื่องให้ต้องคิดต่างหาก และเรื่องที่อยู่ในความคิดของคิมซองกยูจะเป็นอะไรไปไม่ได้เลยนอกจากเรื่องของน้องชายข้างบ้านของซองกยูคนนั้น

นัมอูฮยอน

มันเป็นยังไงบ้างวะเนี่ยซองกยูทำได้แค่ถามตัวเอง ไม่อยากยอมรับหรอกว่าพอแอลกอฮอล์หมดฤทธิ์และความรู้สึกกดดันที่มีอยู่เมื่อคืนลดลงตอนนี้สิ่งที่เป็นอยู่ก็มีแค่ความโกรธตัวเองที่ทำเรื่องบ้าบอคอแตกลงไป แล้วเรื่องบ้าบอคอแตกที่ว่านั่นก็กำลังส่งผลให้ซองกยูอยากจะลาไปเกิดใหม่เสียเดี๋ยวนี้

เขาจูบนัมอูฮยอนไปเมื่อคืนนี้ด้วยเหตุผลเพราะน้อยใจผสมโกรธและยังจะแรงกดดันจากแอลกอฮอล์

แล้วตอนนี้ซองกยูก็ขี้ขลาดเกินกว่าจะกล้าไปเผชิญหน้ากับนัมอูฮยอนอีก

หนีออกนอกประเทศดีไหมวะ

เป็นทางออกงี่เง่าที่ซองกยูบอกตัวเอง และเขาก็รู้ดีอยู่แก่ใจว่ามันบ้า แน่นอนว่าเขายังไม่พร้อมจะเจอหน้ากับนัมอูฮยอนในตอนนี้และมันก็โชคดีสำหรับซองกยูอย่างยิ่งที่วันนี้เป็นวันเสาร์ ยังมีเวลาให้เขาหลบหน้านัมอูฮยอนอีกสองวัน จนกว่าจะถึงวันจันทร์และเมื่อถึงตอนนั้นแล้วเด็กหนุ่มก็หวังว่าตัวเองจะสามารถหาเหตุผลดี ๆ มาอ้างและขอโทษน้องชายข้างบ้านได้ว่าเพราะอะไรตัวเองถึงจูบไอ้อ้วนนั่นไป

แต่มันต้องไม่ใช่เหตุผลที่ซองกยูรู้ดีอยู่แก่ใจว่าเขาคิดกับอีกฝ่ายเกินกว่าคำว่าน้องชาย นัมอูฮยอนจะต้องไม่มีวันรู้เรื่องนี้

แต่ดูเหมือนว่าซองกยูจะโชคร้ายกว่าที่คิดเมื่อแม่ของเขาเปิดประตูเข้ามาในห้อง

ตื่นได้แล้ว จะนอนอะไรนักหนาห๊ะแกเนี่ย คุณนายคิมส่งเสียงบ่นลูกชายคนเดียวของเธอทันทีที่เห็นหน้า นี่ถ้ารู้ว่าหัวค่ำเมื่อวานซองกยูไปกินเหล้ามาแม่คงด่าตั้งแต่เมื่อคืนยันตอนนี้

ก็ตื่นแล้วนี่ไงแม่ ตื่นตั้งนานแล้ว แม่จะเข้ามาปลุกทำไมเนี่ย

แกตื่นแล้วจะมาบอกว่าฉันมาปลุกได้ยังไง เพิ่งตื่นตอนที่ฉันเข้ามาน่ะสิ ไอ้ลูกขี้เกียจ เสาร์อาทิตย์น่ะไม่ปลุกไม่เคยลุกหรอก

เอาเข้าไป ว่าไปนั่น นี่ซองกยูเป็นลูกชายคนเดียวของแม่ไม่ใช่เด็กเก็บมาเลี้ยงถูกไหม

แล้วแต่แม่จะคิดก็แล้วกัน ยังไงแม่ก็จะด่าผมให้ได้ถูกไหมอ่ะ

ถ้าแกไม่อยากโดนด่าก็รีบลุกไปอาบน้ำแปรงฟันเร็ว ๆ แล้วลงไปหาแม่ในครัว เอาข้าวไปให้อูฮยอนหน่อย

ห๊ะ แม่ว่าไงนะ

แม่บอกให้แกรีบอาบน้ำแต่งตัวแล้วเอากับข้าวที่แม่ทำไปให้อูฮยอนที วันนี้บ้านนั้นไม่มีใครอยู่ อูฮยอนอยู่คนเดียว แม่เขาฝากแม่ไว้ว่าให้เอาข้าวไปให้อูฮยอนหน่อย แม่ทำกับข้าวเพิ่งเสร็จ แกก็ลงไปกินข้าวได้แล้ว หรือจะไปกินกับอูฮยอนบ้านโน้นก็ตามใจ

ให้ตายสิ ที่แม่สั่งมาเนี่ยมันเป็นเรื่องสุดท้ายในโลกที่ซองกยูอยากทำเลย ให้เจอหน้าอูฮยอนตอนนี้ซองกยูยอมเดินมือเปล่าไปสู้กับสิงโตยังดีกว่า

ไม่เอาอ่ะแม่ ทำไมผมต้องเอาข้าวไปให้ไอ้อ้วนนั่นด้วย แม่ทำไว้แม่ก็ไปเองสิ จะนอนซองกยูอ้าง ก็เลยถูกคุณนายคิมว้ากใส่

นี่ไอ้ลูกเวร ใช้แค่นี้ไม่ได้หรือไง แล้วแกบอกฉันเมื่อกี้ว่าตื่นแล้วไง ตื่นแล้วจะมานอนอะไรอีก ไปอาบน้ำเดี๋ยวนี้ อย่ามาลีลา ใช้แค่นี้ไม่ได้หรือไง ปกติแกก็ไปบ้านโน้นเป็นปกติอยู่แล้ว วันนี้เกิดดัดจริตอะไรขึ้นมาถึงขี้เกียจไปห๊ะ

ถ้าไม่กลัวว่าแม่จะช็อคตายซองกยูก็อยากจะบอกไปตรง ๆ เหมือนกันว่าที่สายวันนี้ไม่อยากไปบ้านหลังติดกันเพราะเขาเพิ่งเมาแล้วจูบลูกชายบ้านนั้นไป

ก็ขี้เกียจอ่ะแม่ ขี้เกียจไม่ได้เหรอ

ไม่ได้!”  

คุณนายคิมตวาดแว้ด นี่ถ้าซองกยูไม่เคยเห็นรูปตัวเองตอนที่แม่คลอดเขาออกมา เด็กหนุ่มต้องคิดว่าตัวเองเป็นเด็กที่ถูกเก็บมาเลี้ยงแน่ ๆ และตอนนี้เขาก็รู้สึกว่าตัวเองอยากจะลาโลกไปเกิดใหม่มาก เพราะประกาศิตของคนเป็นแม่บอกชัดเจนว่าซองกยูต้องลุกไปอาบน้ำแปรงฟันและเดินเอากับข้าวที่แม่ทำไปให้อูฮยอนกินอย่างไร้ข้อโต้แย้ง ไม่อย่างนั้นเขาอาจจะถูกแม่แท้ ๆ ของตัวเองเล่นงานเอาก็ได้โทษฐานที่ทำให้หลานชายสุดที่รักของแม่อย่างนัมอูฮยอนไม่มีข้าวกิน

แล้วแกก็ไม่ต้องมาโอ้เอ้อืดอาดเลยซองกยู ลุกไปแปรงฟันล้างหน้าแล้วลงไปหาแม่ในครัวเดี๋ยวนี้ เอากับข้าวไปให้อูฮยอน แล้วแกก็มากินข้าวของแก ถ้าไม่ทำที่แม่สั่งก็ไม่ต้องมากินข้าวที่แม่ทำ วันนี้ทั้งวันนั่นแหละ

 

 

 

เพราะคำสั่งของคุณนายคิมแท้ ๆ ที่ทำให้ซองกยูต้องยอมถือกล่องใส่อาหารเดินหน้าหงิกมาบ้านหลังติดกัน ตอนแรกเขาก็ว่าจะเอากล่องข้าวที่ถือมาวางไว้ในครัวแล้วให้อูฮยอนไปจัดการกินเอาเองส่วนเขาจะกลับไปตั้งหลักที่บ้าน แต่แล้วเด็กหนุ่มก็ฮึดขึ้นมาว่าตัวเองคงหลบหน้าน้องชายข้างบ้านไปไม่ได้ตลอดชีวิต ซองกยูก็เลยเดินขึ้นมาหาอูฮยอนที่ชั้นบน

เด็กหนุ่มผลักประตูบานที่เขาเห็นจนชินตาเข้าไปในห้อง นัมอูฮยอนน่าจะตื่นแล้วจากการที่เขาได้ยินเสียงอีกฝ่ายเปิดเพลง

อูฮยอน

คนที่นั่งอยู่หลังจอคอมพิวเตอร์หันมาตามเสียงเรียก พอเห็นว่าเป็นใครอูฮยอนก็หน้าเสีย

ไอ้พี่กยู

เสียงที่เรียกมีบางอย่างแปลกไปโดยที่อูฮยอนอาจไม่รู้ตัว แต่ที่แน่ ๆ คือการเจอหน้าซองกยูตอนนี้ทำให้อูฮยอนวางหน้าไม่ถูก ความรู้สึกจากสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ยังคงอยู่อย่างครบถ้วนจนอูฮยอนลืมตัวยกมือขึ้นแตะริมฝีปาก แล้วอาการนั้นก็ทำให้ซองกยูชะงักไปบ้าง

ไม่น่าเป็นแบบนี้เลย เขาไม่ควรทำแบบนั้นเลยจริง ๆ

เออ กูเอง

พี่ เอ่อมึงมาทำไม

แม่ให้เอาข้าวมาให้ซองกยูตอบตามความจริง แต่เขาก็ไม่อยากให้การมาที่นี่ของตัวเองเกิดขึ้นเพราะคำสั่งของแม่แค่อย่างเดียว แล้วก็กูอยากมาขอโทษ ที่พูดแล้วก็ทำไม่ดีกับมึงเมื่อวาน

“…”

ห้องนอนของนัมอูฮยอนตกอยู่ในความเงียบหลังคำพูดประโยคนั้น แต่ที่ไม่เงียบเอาเสียเลยคือจังหวะการเต้นของหัวใจของทั้งนัมอูฮยอนและคิมซองกยู ที่มันเต้นแรงและดังจนผู้เป็นเจ้าของกลัวว่าคนที่อยู่ตรงกันข้ามอาจได้ยินเข้าจนได้

กู…”

“…”

ขอโทษ

คำขอโทษของคิมซองกยูอาจไม่ทำให้สิ่งที่เกิดขึ้นไปแล้วเปลี่ยนแปลงได้ แต่คำพูดต่อมาต่างหากที่เขาไม่สมควรพูดออกมาเลย

กูเมาไปหน่อยก็เลยหงุดหงิด กูไม่ได้ตั้งใจจะทำแบบนั้นกับมึง

อูฮยอนเงียบไปชั่วอึดใจ หนุ่มน้อยรู้สึกถึงความเจ็บปวดบางอย่างที่ยากจะอธิบายว่าทำไมตัวเองถึงรู้สึกแบบนั้น แต่สิ่งที่แสดงออกไปกลับตรงกันข้ามกับความรู้สึกที่เป็นอยู่โดยสิ้นเชิง เพราะสิ่งที่อูฮยอนทำหลังจากได้ยินคำพูดของซองกยูคือการที่น้องชายขว้างหมอนใบเล็กใกล้มือใส่หน้าคนเป็นพี่ชายราวกับตัวเองเห็นว่าการกระทำของซองกยูเมื่อวานนี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่ที่ต้องเก็บมาใส่ใจเลย

ไอ้เหี้ยพี่กยู กูก็คิดไว้แล้วล่ะว่ามึงต้องเมา

กู…”

เป็นซองกยูเองด้วยซ้ำที่ยังปรับสีหน้าไม่ถูก การที่น้องชายไม่โวยวายหรือเห็นว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องใหญ่ทำให้ซองกยูใจชื้นว่าอย่างน้อยตัวเองก็จะไม่ต้องเสียนัมอูฮยอนไป แต่การที่อีกฝ่ายเป็นแบบนี้มันก็ทำให้เจ็บในหัวใจเหมือนกัน

การกระทำของเขาไม่มีผลอะไรทางความรู้สึกของนัมอูฮยอนบ้างสักนิดเลยหรือ

กูรู้ กูเข้าใจน่าว่าพี่มึงเมา ตอนแรกกูก็โกรธนั่นแหละ แต่พอมาคิดดูแล้ว กลิ่นเหล้าหึ่งขนาดนั้นมึงก็น่าจะเมานั่นแหละ แดกเหล้ามาแล้วก็มาหาเรื่องกูทะเลาะกับกู นิสัยไม่ดี ไม่ใช่สิ ต้องบอกว่าเลวนะมึงอ่ะ

อูฮยอนพูดปนเสียงหัวเราะ แม้ว่าตัวเองจะรู้สึกได้ก็ตามว่าเสียงหัวเราะนั่นเจื่อนจืดและฝืดฝืนเต็มที หนุ่มน้อยลุกขึ้นจากโต๊ะเขียนหนังสือ เดินไปหยิบรีโมทจะเปิดแอร์ แต่แล้วคำถามประโยคต่อมาของซองกยูก็ทำให้อูฮยอนชะงักไปอีกครั้ง

หนุ่มน้อยนึกขอบคุณที่ตัวเองหันหลังให้คนเป็นพี่ชายในตอนนี้ เพราะมันคงจะดีกว่าที่อีกฝ่ายจะไม่เห็นหน้าเขา

อูฮยอนรู้ดีว่าตัวเองโกหก แต่ความรู้สึกที่แท้จริงบางอย่างก็ไม่ใช่สิ่งที่จะพูดออกไปได้เหมือนกัน

เขายังไม่พร้อมที่จะเสียพี่ชายข้างบ้านที่สนิทกันที่สุดไปและเด็กหนุ่มยังไม่พร้อมที่จะรับความเปลี่ยนแปลง

ที่เกิดขึ้นจากจูบของคิมซองกยู

มึงไม่โกรธกูจริง ๆ เหรอ อูฮยอน

มือที่กำรีโมทแอร์บีบแน่นขึ้น และตอนนี้มือข้างนั้นกำลังสั่นน้อย ๆ จากความกดดันที่พยายามเก็บไว้ไม่ให้แสดงอาการออกมา

“…”

มึงไม่โกรธกูจริง ๆ เหรอ

“…”

ที่กูจูบมึง

 

 


TBC 




ตอนนี้สั้นจิ้ดเดียวเองค่ะ แต่ก็ 2000 คำครบถ้วนเหมือนทุกตอนของทุกวันนะ ไม่เชื่อก๊อปใส่เวิร์ดไปนับดูได้ ไม่รู้ว่ามีใครรู้ไหมว่าฟิคทุกตอนยาว 2000 คำ แต่ว่าเราบอกแล้วก็ถือว่าทุกคนรู้แล้วก็ละกัน มันเป็นสิ่งที่เราทำมาได้ 3-4 ปีแล้วค่ะที่ต้องเขียนฟิคทุกวันให้ได้วันละสองพันคำ จนมันติดเปนกิจวัตรประจำวันเราไปแล้ว ดังนั้นก็เลยคิดว่าเออ ไหนๆก็เขียนทุกวันอยู่แล้ว เอามาลงให้อ่านดีกว่า ก็เลยเปนโปรเจ็กต์สามสิบเอ็ดวันลงฟิคทุกวันของเรานี่แหละค่ะ ค่ะ ถึงไม่มีใครอยากรู้แต่เราก็จะบอกนะคะ 555 ขอบคุณเหมือนเคยที่เข้ามาอ่านกัน ขอบคุณคอมเมนต์ ขอบคุณคนในแท็ก #ข้างบ้านกยูอู ด้วยค่ะ จะพยายามเขียนให้ดีที่สุดเท่าที่ทำได้และจะไม่ให้ทุกคนผิดหวังนะคะ เจอกันใหม่พรุ่งนี้เน่อ ขอบคุณนะคะ 

B
E
R
L
I
N
?
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

139 ความคิดเห็น

  1. #39 Chonlathon Monklang (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 มกราคม 2561 / 00:43
    ปากแข็งกันทั้งคู่เลย
    #39
    0
  2. #34 Blacklistza Pukky (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 มกราคม 2561 / 14:21
    ปากเเข็งกันทั้งคู่เลยอ่ะ ความที่ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายคิดอะไร เเล้ว
    ก็กลัวจะเสียเขาไปก็เลยไม่มีใครกล้าเริ่ม TT อูฮยอนเริ่มรู้ตัวเเล้วใช่มะว่าหวั่นไหวกับพี่เขา
    #34
    0
  3. #33 A_paranee (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 21:23
    ไม่โกรธจ้าพี่กยูอยากให้จูบอีก
    #33
    0
  4. #32 MmaiTnd (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 20:42
    อูฮยอนจะไม่รู้สึกกับพี่กยูจริงๆหรอออ;^;
    #32
    0