(fic) Sunggyu x Woohyun ★ Kiss Me Slowly #ข้างบ้านกยูอู

ตอนที่ 6 : EP06 : แฟนเก่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 319
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    7 ม.ค. 61



Kiss Me Slowly

 (Sunggyu x Woohyun)

Genre: AU School-Life

Rate: PG-13




 

 

EP06 – แฟนเก่า

 

 

ฮวังมินฮยอนเดินผ่านบันไดกลางมาทางตึกเรียนของตัวเองพร้อมรอยยิ้มที่ยังติดอยู่บนใบหน้า เขาเพิ่งเดินไปส่งนัมอูฮยอนที่หน้าห้องเรียนของเด็กคนนั้นมา และพวกเขาจะเจอกันอีกครั้งในชมรมดนตรีเย็นนี้

ความสัมพันธ์ดี ๆ กำลังเริ่มต้นขึ้นอย่างเรียบง่ายและราบรื่น มินฮยอนประทับใจความร่าเริงและรอยยิ้มที่สดใสของนัมอูฮยอนเช่นเดียวกับที่คนอายุน้อยกว่าชื่นชมในความใจดีและเป็นมิตรของรุ่นพี่คนดังในโรงเรียน ทั้งสองคนเข้ากันได้ดีผ่านดนตรีและการพูดคุยอย่างถูกคอ นั่นดูเหมือนจะเพียงพอสำหรับการพัฒนาความสัมพันธ์ให้ชัดเจนและมากกว่าการเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องร่วมชมรมหรือร่วมโรงเรียน

แต่ก่อนจะเป็นแบบนั้น ดูเหมือนมีบางอย่างที่มินฮยอนยังต้องจัดการให้เรียบร้อย

พี่ก็ยังเป็นฮวังมินฮยอนที่ใจดีกับทุกคนไม่เปลี่ยนเลยนะเสียงพูดที่ดังขึ้นทางด้านหลังทำให้มินฮยอนหันไปมอง สีหน้าเปลี่ยนไปชั่วครู่เมื่อเห็นว่าใครคือคนที่อยู่ตรงหน้า

แจฮวาน

เขาไม่เห็นหน้าอีกฝ่ายมานานมากแล้ว อย่างน้อยก็ในโรงเรียน

คิมแจฮวาน แฟนเก่าของมินฮยอนเอง

นายพูดเรื่องอะไร

ก็พูดเรื่องของพี่ไงล่ะแจฮวานพูดพร้อมกับยิ้มเยาะ ในดวงตาสีเข้มนั่นมีความเจ็บปวดจาง ๆ ปะปนอยู่กับความแค้นอย่างแยกกันไม่ออก นิสัยของพี่ ทุกอย่างของพี่ ทุกสิ่งที่พี่เคยทำกับผม และพี่ก็กำลังจะทำแบบนั้นกับเด็กปีสองที่ชื่อนัมอูฮยอนนั่น

มันไม่ใช่เรื่องของนายนะ ลืมไปแล้วหรือไงว่าเราเลิกกันแล้วมินฮยอนพูดอย่างเย็นชา เขามองคนตรงหน้าด้วยสายตาว่างเปล่า ใบหน้ากลม  ๆ ของแจฮวานยังคงน่ารักน่ามองเหมือนเคย แต่ที่ไม่เหมือนเดิมเลยคือตอนนี้อีกฝ่ายดูจะจงเกลียดจงชังเขาไปเรียบร้อยแล้ว ต่างจากคิมแจฮวานคนเก่าที่มองมาทางเขาอย่างชื่นชมอยู่เสมอ

มันต้องเกี่ยวแน่ถ้าผมไม่อยากให้เด็กคนนั้นรู้จักพี่เหมือนที่ผมรู้จัก

“…”

คนที่ใจดีกับทุกคนในโลก แต่ใจร้ายที่สุดกับแฟนตัวเอง

คิมแจฮวาน

คนตัวสูงกว่าขยับเข้าไปใกล้ มือข้างหนึ่งของมินฮยอนยื่นไปข้างหน้าราวกับจะจับเข้าที่ข้อมือของคนเป็นน้อง แต่แจฮวานถอยหลังหนี

ไม่ต้องเข้ามา แล้วก็ไม่ต้องมาโดนตัวผมด้วย

เสียงตวาดดังออกมาจากริมฝีปาก สายตาที่มองมายังคงเต็มไปด้วยความเจ็บแค้น มันไม่ใช่ความหึงหวงหรืออยากรื้อฟื้นความรักความหลังอะไรเลยที่ทำให้แจฮวานพาตัวเองเข้ามาวุ่นวายกับแฟนเก่าของตัวเองแบบนี้ แต่เขาก็ทนไม่ได้เหมือนกันที่เห็นมินฮยอนเป็นแบบนี้และยังคงทำแบบนี้อยู่ตั้งแต่คบกับเขา จนเลิกกัน และกำลังจะมีคนใหม่

ผมเกลียดพี่ที่สุด และผมก็จะทำให้เด็กคนนั้นรู้ด้วยว่าพี่ไม่ได้ดีเป็นเทพบุตรอย่างที่ใคร ๆ เห็นว่าพี่เป็นเลยคิมแจฮวานพูดอย่างอาฆาต สายตาที่มองมาทางมินฮยอนแม้จะไม่ได้หวังมุ่งร้ายให้อีกฝ่ายไร้ความสุข แต่มันก็ประกอบไปด้วยความเจ็บแค้นที่ยากจะลบเลือนเช่นกัน

เรื่องของพี่กับเด็กปีสองคนนั้นมันจะไม่มีทางเกิดขึ้นง่าย ๆ หรอกนะฮวังมินฮยอน

แจฮวาน นายจะทำอะไร อย่ายุ่งเรื่องของพี่

ขอโทษทีที่ผมทำแบบนั้นให้ไม่ได้แจฮวานพูดพร้อมยิ้มหยันที่มุมปาก

เพราะผมอยากให้คนอื่นรู้เหมือนกับที่ผมรู้เหมือนกัน ว่าฮวังมินฮยอนคนที่ใจดีเหมือนเทพบุตรแต่ใจร้ายที่สุดในโลกกับแฟนตัวเองน่ะ มันเป็นยังไง

 

 

 

ซองกยูไม่เคยกินข้าวกลางวันมื้อไหนแล้วรู้สึกซังกะตายเท่านี้มาก่อน

มือเรียวยาวเขี่ยอาหารในจานตรงหน้าอย่างนึกเซ็ง แต่เซ็งเพราะอะไร ทำไม และเพราะใคร เด็กหนุ่มก็อธิบายความรู้สึกของตัวเองไม่ได้ รู้แค่ว่าเบื่อ และทุกอย่างก็เหมือนจะน่ารำคาญไปหมด

เป็นไรวะ เอาช้อนเขี่ยข้าวอยู่ได้ กินไม่ลงอ่อ มากูกินให้เองคิมมยองซู หรือแอล เพื่อนสนิทของซองกยูชะโงกหน้ามาจากโต๊ะฝั่งตรงข้ามแล้วก็ทำท่าจะตักอาหารในจานเพื่อนรักไปกิน แต่โดนซองกยูดึงจานหนีเสียก่อน

มึงไม่ต้องมาเสือกกับจานข้าวกูเลยไอ้แอล กูจะกินหรือกินไม่ลงอะไรก็ไม่เกี่ยวกับมึง กินไป ข้าวมึงอ่ะ อย่ามายุ่งกับกู ถึงกูกินไม่ลงกูก็จะเอาข้าวในจานที่เหลือนี่ไปเทให้หมายังดีกว่าให้มึง

ขี้งกฉิบหาย นี่มึงเป็นเพื่อนกูป่ะวะเนี่ย

เพราะกูเป็นเพื่อนมึงไงกูถึงคิดว่าเอาข้าวนี่เทให้หมากินยังดีกว่า

ไอ้เหี้ยซองกยู

แอลด่าเข้าให้ แต่เขาก็ยังสงสัยในท่าทางซังกะตายของเพื่อนรักตัวเองอยู่ เออ ว่าแต่มึงอ่ะ เป็นอะไร วันนี้ดูหงุดหงิดพิกลนะ ปวดท้องเมนส์หรือไง

ซองกยูเตรียมจะง้างปากด่าแอลว่าไอ้เวร แต่ประโยคต่อมาของเพื่อนรักทำให้ชะงักไปเสียก่อน

หรือว่า ทะเลาะกับเมีย

เมียบ้าเมียบออะไรของมึง คิมมยองซู มึงอย่ามากวนส้นตีนกู เดี๋ยวก็ได้กินตีนสมใจหรอกมึง

ก็น้องชายคนสนิทของมึงที่ตัวติดกันยิ่งกว่าเมียนั่นไง หรือไม่ใช่ ทะเลาะกันอีกแล้วหรือไง

ไม่เกี่ยวอะไรกับไอ้อ้วนนั่นเลยมึงอย่าลาก ไอ้แอล แล้วมึงกำลังเสือกเรื่องกูอยู่ด้วยเนี่ย เอาดี ๆ

เอ้า ด่ากูเสือกอีก แล้วที่กูพูดเนี่ยไม่จริงหรือไง มึงกับเด็กคนนั้นน่ะ สนิทกันจนกูเคยคิดว่าเป็นแฟนกันด้วยซ้ำเหอะ

แฟนกัน อย่างนั้นเหรอ

บ้าบอคอแตกน่า เขากับนัมอูฮยอนน่ะนะ

เป็นไปไม่ได้หรอก

มึงอย่ามาเพ้อเจ้อ นี่ชีวิตจริงมั้ย ไม่ใช่ละครหลังข่าวอย่างที่มึงชอบดูนะ

ละครก็สร้างมาจากเรื่องจริงไม่ใช่หรือไงวะ แล้วกูก็ไม่ได้บอกว่ามึงกับน้องเขาเป็นแฟนกันสักหน่อย กูก็แค่คิด คิดน่ะมึงเข้าใจมั้ย หรือมึงจะห้ามไม่ให้กูคิด พวกมึงก็อย่าทำตัวเหมือนเป็นแฟนกันให้กูคิดดิ

กูทำอะไร ไอ้แอล มึงอย่ามาหาเรื่อง

ก็ที่มึงนั่งหน้าหงิกอยู่นี่ไง อย่าบอกนะว่าไม่เกี่ยวกับนัมอูฮยอนของมึงน่ะ

ไอ้อ้วนนั่นมันไม่ใช่ของกู มึงพูดดี ๆ หน่อยเหี้ยแอล

อ่ะ ไม่ใช่ของมึงก็ได้ แต่กูพูดผิดหรือเปล่าล่ะที่บอกว่าวันนี้มึงหน้าหงิกไม่สบอารมณ์อยู่เนี่ยเพราะน้องเขา

ซองกยูเงียบ พูดไม่ออก

เห็นมะ มึงก็เถียงไม่ได้ไง

เรื่องกูเหอะ ไอ้เหี้ยแอล

เออ เรื่องของมึงก็เรื่องของมึง กูก็ไม่อยากจะเสือกเรื่องมึงหรอก แต่กูบอกไว้อย่างนะ

บอกเหี้ยไร ซองกยูกระชากเสียงถาม

มึงจะคิดอะไรหรือไม่คิดอะไรกับนัมอูฮยอนก็เรื่องของมึง กูไม่อยากรู้อะไรด้วย แต่กูแค่อยากอยากบอกไว้อย่างที่มันเป็นความคิดของกูก็แค่นั้น

“…”

เด็กคนนั้น นัมอูฮยอน กับมึงอ่ะ ไม่ได้เป็นแค่พี่ชายน้องชายข้างบ้านที่โตมาด้วยกัน กูรู้สึกแบบนั้นทุกครั้งเวลาที่เห็นมึงกับน้องเขา กูจะบอกเรื่องที่กูคิดไว้แค่นี้แหละ ส่วนเรื่องจริงของมึงจะเป็นยังไงก็แล้วเต่มึงก็แล้วกัน ซองกยู

 

 

 

วันนี้อูฮยอนอยู่ซ้อมดนตรีถึงห้าโมงเย็น งานฉลองวันครบรอบโรงเรียนใกล้เข้ามาเต็มที ทุกคนในชมรมก็เลยต้องซ้อมกันหนักเหมือนกันหมด กว่าจะเลิกชมรมเด็กนักเรียนคนอื่น ๆ ในโรงเรียนก็แทบจะกลับกันไปหมดแล้ว

พี่ว่าช่วงท้ายของเพลงมันยังแปร่ง ๆ อยู่นะ หรือเพราะว่าเราปรับจังหวะให้มันช้าลงก็ไม่รู้สิ ว่าไหมฮวังมินฮยอนพูดกับรุ่นน้องร่วมชมรมหลังจากที่พวกเขาเสร็จจากการซ้อมดนตรีและเดินออกมาด้วยกัน อูฮยอนถามความเห็นเกี่ยวกับเพลงที่ซ้อมกันวันนี้ มันเกือบจะดีแล้ว แต่ก็ยังมีจุดที่ต้องแก้ไขอยู่อีกเล็กน้อย

ผมก็คิดเหมือนรุ่นพี่นะ แล้วก็คิดว่าเราน่าจะแก้ได้ตอนซ้อมคราวหน้าน่ะครับ

พี่ก็ว่ายังงั้น เออ อูฮยอน ไหน ๆ วันนี้เราก็จะกลับด้วยกันแล้ว แวะไปกินขนมกันก่อนกลับบ้านไหม เลยโรงเรียนไปหน่อยมีร้านขนมน่าอร่อยดี เราน่าจะชอบ

วะวันนี้ หมายถึงเย็นนี้เลยเหรอครับ อูฮยอนอึกอัก เขาพูดเรื่องนี้กับไอ้พี่บ้าซองกยูไว้แล้วก็จริง แต่หนุ่มน้อยก็ยังไม่คิดว่ามันจะปุบปับแบบนี้ แต่การจะปฏิเสธคำชวนของฮวังมินฮยอนก็ไม่ใช่สิ่งที่อูฮยอนอยากทำเหมือนกัน

อือ ก็วันนี้น่ะสิ ทำไมเหรอ หรือว่าเรากลับบ้านเย็นแล้วจะโดนดุ เอาไว้วันหลังก็ได้

มะไม่ใช่หรอกครับ พ่อกับแม่กลับบ้านค่ำน่ะ ไม่มีใครบ่นหรอก แต่…”

อูฮยอนควรจะบอกไปตามตรงดีไหมนะ 

เขาพูดเรื่องนี้กับรุ่นพี่มินฮยอนได้หรือเปล่า

คือตอนเย็นผมจะไปกินข้าวบ้านไอ้พี่ซองเอ่อ บ้านพี่ซองกยูน่ะครับ แล้วถ้ากลับเย็นก็กลัวจะรอกัน ถ้ายังไง…”

อูฮยอนกัดปาก ทางออกที่ดีที่สุดในเรื่องนี้ คงเป็นการบอกไอ้พี่ซองกยูให้รู้ล่ะมั้งว่าอูฮยอนจะกลับเย็น

ผมแวะไปหาไอ้พี่บ้านั่นที่ชมรมฟุตบอลก่อนได้ไหมอ่ะครับรุ่นพี่ จะได้บอกว่าไม่ต้องรอกินข้าวเย็น เกรงใจที่บ้าน

อือ ก็โอเค ไม่เห็นเป็นไรนี่ ไปบอกซองกยูก่อนก็ได้ แต่แน่ใจนะว่าเขาไม่ได้กลับไปแล้ว

ยังไม่กลับหรอกครับ ช่วงนี้มันก็ซ้อมหนักเหมือนกัน ยังไงก็เจอ

อูฮยอนพูดกับฮวังมินฮยอนอย่างมั่นใจ พวกเขาเดินผ่านมุมห้องชมรมไปโดยไม่รู้เลยว่า ที่มุมนั้น สายตาของคิมซองกยูมองตามมาด้วยแววตาที่อธิบายไม่ได้ และเด็กหนุ่มปากร้ายก็ยังยืนอยู่ตรงนั้นอีกหลายนาทีเพื่อที่จะให้แน่ใจว่านัมอูฮยอนที่เดินไปหาที่ชมรมจะไม่เจอเขา อูฮยอนจะได้เข้าใจว่าซองกยูกลับบ้านไปก่อนแล้ว ทั้งที่ความเป็นจริง ทางที่ซองกยูมุ่งหน้าไปในเย็นวันนี้ ไม่ใช่ทางเดียวกับที่เขาเดินกลับไปพร้อมกับนัมอูฮยอนในทุกเย็นวันธรรมดา

ซองกยูยังไม่พร้อมที่กลับบ้าน ยังไม่พร้อมที่จะทำเหมือนไม่รู้สึกรู้สาอะไรกับเรื่องที่เกิดขึ้น และหากจะพูดจากใจจริงเขาก็ยังไม่พร้อมที่จะยอมรับว่าตอนนี้เกิดความเปลี่ยนแปลงขึ้นเมื่อนัมอูฮยอนเลือกที่จะเดินไปในทางเดิมกับที่เคยเดินในทุกวัน เพียงแต่ว่าคนที่เดินไปด้วยกันบนเส้นทางนั้น ไม่ใช่คิมซองกยู คนที่เคยเดินอยู่ด้วยกันตลอดมาอีกแล้ว

 



TBC





มีแท็กแล้วค่ะ คิดออกแล้ว หลังผ่านไปห้าตอน 5555 ใครอ่านแล้วมีอะไรอยากบอก ชอบไม่ชอบยังไง ติดแท็ก #ข้างบ้านกยูอู บอกได้นะ ทุกความเห็นของทุกท่านจะมีส่วนช่วยในการปรับปรุงการทำงานของเราให้ดีขึ้น #ไม่ใช่ 555 ขอบคุณมาก ๆ สำหรับทุกคอมเมนต์และการแท็กในตอนที่แล้วและตอนต่อไปนะคะ หวังว่าฟิคเรื่องนี้คงทำให้คนอ่านสนุกได้ไม่มากก็น้อยเนาะ จะพยายามทำให้ดียิ่งๆขึ้นไปค่ะ ขอฝากพี่โคจังและฟิคปี2018 ไว้กับทุกคนด้วย ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกัน เจอกันใหม่ตอนเจ็ดเน่อ ฝาก #ข้างบ้านกยูอู ไปจนจบด้วยนะคะ  ขอบคุณมากค่ะ รักซ์ <3

B
E
R
L
I
N
?
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

139 ความคิดเห็น

  1. #100 butter ★ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 19:27
    โฮ่ยยยยยย ;-----;
    #100
    0
  2. #23 Chonlathon Monklang (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 23:04
    หวั่นใจเลย😢😢
    #23
    0
  3. #22 Luk jeab namu (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 21:19


    แบบนี้ก็ดีแล้วค่ะ ชอบความหน่วงแบบนี้จัง ขอบคุณนะคะ



    #22
    0