(fic) Sunggyu x Woohyun ★ Kiss Me Slowly #ข้างบ้านกยูอู

ตอนที่ 3 : EP03 : การเปลี่ยนแปลง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 359
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    3 ม.ค. 61







Kiss Me Slowly

 (Sunggyu x Woohyun)

Genre: AU School-Life

Rate: PG-13

 

 

 

 

EP03 – การเปลี่ยนแปลง

 

อูฮยอนเดินกลับบ้านเย็นนี้ด้วยจิตใจที่ค่อนข้างเลื่อนลอยและสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว สิ่งที่ฮวังมินฮยอนพูดในชมรมดนตรียังคงอยู่ในความคิด และทุกคำที่ได้ยินก็ทำให้หนุ่มน้อยใจเต้นแรงขึ้นในยามที่นึกถึงอย่างห้ามไม่ได้เลย

ที่พี่ดีใจที่ซองกยูไม่ใช่พี่ชายนาย เพราะพี่ไม่อยากโดนพี่ชายของคนที่พี่จะจีบเหม็นขี้หน้าเอาแต่แรกเพราะไปวุ่นวายกับน้องชายของเขาต่างหาก

โดยเฉพาะคำพูดประโยคนี้ที่บอกถึงความตั้งใจของฮวังมินฮยอนอย่างตรงไปตรงมาว่าต้องการอะไรจากการเข้ามาทำความรู้จักกับอูฮยอน รุ่นพี่คนนั้นเป็นคนดังของโรงเรียนที่อูฮยอนไม่เคยแม้แต่จะคาดหวังว่าตัวเองจะมีโอกาสจะใกล้ชิดหรือแม้แต่จะได้พูดคุยกัน ความใจดีและสุภาพจนรวมไปถึงความสมบูรณ์แบบในด้านต่าง ๆ ของฮวังมินฮยอนที่นักเรียนทั้งโรงเรียนรวมถึงอูฮยอนรู้กิตติศัพท์ดีทำให้เด็กหนุ่มรู้สึกว่าตัวเองกับรุ่นพี่คนนั้นห่างไกลกันราวดาวพุธกับดาวยูเรนัส ดังนั้นถึงแม้จะแอบปลื้มและชื่นชมรุ่นพี่คนดังของโรงเรียนอยู่เงียบ ๆ มานาน แต่อูฮยอนก็ไม่เคยแม้แต่จะอยากพาตัวเองเข้าไปเฉียดใกล้อีกฝ่ายแม้แต่การอยู่ในสายตา ดังนั้นจึงนับว่าเรื่องที่เกิดขึ้นนี้เกินกว่าที่อูฮยอนจะวาดฝันไว้ก็ว่าได้

ดังนั้นมันจึงไม่แปลกอะไรเลย ที่นัมอูฮยอนจะหวั่นไหวกับการโดนจีบอย่างตรงไปตรงมาโดยคนที่สมบูรณ์แบบอย่างฮวังมินฮยอนคนนั้น

ไอ้อ้วน!” เสียงตะโกนดังขึ้นทางด้านหลังพร้อมเสียงฝีเท้าที่วิ่งมาหา มือหนัก ๆ ของพี่ชายข้างบ้านตบลงบนหัวนัมอูฮยอนค่อนข้างแรงเหมือนอย่างที่ซองกยูมักทำอยู่เสมอในยามที่อยากจะแกล้งน้องชายของตัวเองขึ้นมา

โอ๊ย! ไอ้เหี้ยพี่กยูหัวกู เจ็บนะ อะไรของมึงเนี่ยน้องชายหันไปแหวใส่ ตาเขียวปัด

กูมากกว่าที่ต้องถามมึงว่าเป็นอะไรเนี่ย กลับบ้านทำไมไม่รอกูก่อนอะ จะไปไหนหรือไง แต่ทุกทีมึงจะไปไหนมึงก็บอกกูก่อนนี่

คำพูดของคิมซองกยูทำให้อูฮยอนอ้าปากค้าง

เขาลืมไปสนิทเลยว่าตัวเองเดินกลับบ้านพร้อมคิมซองกยูในทุกเย็นหลังเลิกเรียน เช่นเดียวกับที่เดินมาโรงเรียนด้วยกันในทุกเช้า และมันก็เป็นแบบนั้นเสมอมา

เพียงแค่คำพูดของฮวังมินฮยอนในวันนี้ ทำให้อูฮยอนลืมไปว่าสิ่งที่ตัวเองทำจนเป็นความเคยชินตลอดมาคืออะไร

เปล่าไม่ได้จะไปไหน

หือ ว่าไงนะ

ผมบอกว่าไม่ได้จะไปไหน ก็แค่…”

แค่อะไร

ผมลืม

ลืม ซองกยูเลิกคิ้วขึ้นสูง เด็กหนุ่มมีท่าทางประหลาดใจ แต่ก็ไม่ได้สงสัยอะไรมากไปกว่านัมอูฮยอนอาจจะเครียดและประสาทเสียกับการสอบปลายภาคที่ใกล้เข้ามาทุกที เพราะซองกยูเองก็เป็นแบบนั้นอยู่ ดังนั้นถ้าอูฮยอนจะหลง ๆ ลืม ๆ ไปบ้างมันก็ไม่แปลก

 งั้นก็ดีแล้วแหละที่กูตบหัวมึงเมื่อกี้น่ะ ตบเรียกสติ แก้ลืมไง ไหนมาใกล้ ๆ มือกูอีกทีดิ๊

ไอ้พี่ซองกยู มึงอย่ามากวนตีนได้มะ กูเจ็บ มือมึงหนักอย่างกับตีนควาย

มึงเคยโดนตีนควายตบหัวด้วยเหรออูฮยอน ถึงว่าดิ สมองกระทบตีนควายนี่เอง โตมาเลยโง่

ไอ้เหี้ยพี่กยู การประทะคารมกำลังจะเริ่มต้นอีกครั้งเมื่ออูฮยอนโดนกวนประสาท ทั้งที่อยู่กับไอ้พี่บ้านี่มาแทบจะทั้งชีวิต แต่ก็อดโมโหไม่ได้ทุกทีเวลาที่โดนแกล้งหรือถูกแหย่ทั้งที่ซองกยูก็เป็นแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไร

พอ ๆ มึงเรียกูเหี้ยมาทั้งวันแล้วเนี่ยอูฮยอน เรียกบ่อย ๆ เข้าเกิดกูเชื่อว่าตัวเองเป็นไอ้ตัวที่มึงเรียกขึ้นมาทำไง

คำพูดของซองกยูทำให้อูฮยอนหลุดเสียงหัวเราะออกมาทั้งที่ยังหน้าบึ้ง

พี่กยู มึงอย่ามาตลก

กูไม่ได้เป็นคนตลก กูเป็นคนหล่อต่างหากพี่ชายพูดพร้อมใช้มืออีกข้างที่ไม่ได้ถือกระเป๋านักเรียนคล้องคออูฮยอนไว้แล้วเดินไปด้วยกัน เสียงหัวเราะด้วยความขบขันของนัมอูฮยอนเมื่อกี้นี้นับเป็นความสำเร็จของซองกยูในเย็นวันนี้แล้ว

ก็เสียงไอ้อ้วนนี่เวลาหัวเราะน่ะ น่าฟังที่สุดแล้ว

แล้วนี่พี่มึงรู้ได้ไงว่ากูออกจากโรงเรียนมาแล้วอ่ะ

ก็ถามจากอีซองจงไง เพื่อนมึงบอกว่าเดินออกมาแล้ว สักห้านาทีได้มั้ง กูเลยวิ่งตามมาคิดว่าน่าจะทัน ปล่อยมึงเดินกลับบ้านคนเดียวได้ไง ยิ่งเซ่อซ่าอยู่เดี๋ยวก็โดนหลอกไปขายจนได้

ไอ้พี่กยู กูไม่ได้โง่แบบนั้นมะ

เอ้าเหรอ มึงไม่ได้โง่เหรอ นี่ข่าวใหม่กูเลยนะ

ไอ้…” อูฮยอนตั้งท่าจะด้วยด่าคำเคยปากอีกรอบ แต่แล้วหนุ่มน้อยก็เหมือนว่าจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

เกี่ยวกับการไปโรงเรียนและเดินกลับบ้านของตัวเอง

จะบอกไอ้พี่ซองกยูยังไงดีนะ

เอ้อพี่กยู คือว่า

น้องชายกำลังจะอ้าปากพูดเรื่องที่คิด แต่ซองกยูถูกดึงความสนใจไปด้วยอย่างอื่นเสียก่อน

ไอติมนี่นา กินมั้ย ไอ้อ้วนซองกยูหันไปมองร้านไอศกรีมที่อยู่ข้างทาง เด็กหนุ่มล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงเพื่อหยิบเงินก่อนเดินตรงไปซื้อไอศกรีมโคนโดยไม่ทันฟังว่าอูฮยอนจะพูดอะไรด้วย

ไอศกรีมโคนวานิลลารสโปรดของคนเป็นน้องติดมือซองกยูกลับมาในอีกไม่กี่นาทีหลังจากนั้น

อะไรอ่ะ ทำไมพี่มึงซื้อมาอันเดียวอ่ะ คนชอบกินไอศกรีมทำหน้าหงิก พร้อมส่งเสียงบ่น ขี้งกชิบหาย เลี้ยงน้องนุ่งมั่งก็ไม่ได้

ทำไมกูต้องซื้อไอติมเลี้ยงมึงด้วย หน้ามึงเหมือนแม่กูหรือไงซองกยูพูดอย่างคนปากร้าย เขายกไอศกรีมโคนขึ้นกัดด้วยท่าทางยั่วโมโหอูฮยอน ไอศกรีมโคน หวาน ๆ เย็น ๆ หลังเรียนหนักมาทั้งวันแบบนี้ มันช่วยให้หายจากความเหนื่อยและเครียดจากการเรียนได้เป็นอย่างดีทีเดียว

ไม่เลี้ยงกูก็จะแย่งมึงกินนี่แหละ

อูฮยอนไม่พูดเปล่า เด็กหนุ่มยื่นมือไปแย่งโคนไอศกรีมมาจากมือซองกยูทั้งที่คนซื้อมาเพิ่งกินไปไม่ถึงสามคำ หนุ่มน้อยใช้ปลายลิ้นเล็ก  ๆ ของตัวเองเลียไอศกรีมนั่นอย่างไม่ตะขิดตะขวงใจอะไรเลยว่ามันเป็นของกินที่เพิ่งผ่านการสัมผัสกับริมฝีปากของอีกคนมา ก็เหมือนแซนด์วิชเมื่อเช้า ขนมปังยากิโซบะที่อูฮยอนขอซองกยูชิมเมื่อมื้อกลางวัน หรือเมล่อนปั่นเมื่อวันก่อนที่พวกเขาสองคนกินของพวกนั้นด้วยกันได้โดยที่ไม่ตะขิดตะขวงใจอะไร ต่อให้มันจะเป็นการแย่งมาจากปากของอีกคนก็ตาม

มึงนี่นะ

ทำไม กูทำไม

ก็ตะกละไง เช้าก็แย่งแซนด์วิชกู กลางวันก็ขนมปัง เย็นยังมาเอาไอติมกูไปกินอีก

ก็ของที่แย่งพี่มึงกินมันอร่อยอะ แล้วกูก็ไม่ต้องเสียเงินด้วย

อูฮยอนพูดพร้อมหัวเราะชอบใจ คนอายุน้อยกว่ายังคงกินไอศกรีมโคนนั้นต่อไปอย่างมีความสุข และซองกยูเองถึงแม้ว่าจะบ่น แต่เขาก็ไม่ได้มีท่าทางว่าจะไปแย่งไอศกรีมคืนแต่อย่างใด

ก็รู้อยู่แล้วว่าต้องเป็นอย่างนี้ และก็ตั้งใจให้เป็นแบบนี้มาตั้งแต่แรกแล้ว

มึงกินอะไรก็อร่อยหมดแหละอ้วน เพราะมึงตะกละ กินรำยังว่าอร่อยเลยมั้ง

ไอ้พี่กยู นี่กูน้องมึงป่ะ

เฮอะ ซองกยูพ่นลมเบา ๆ อยู่ในลำคอด้วยน้ำเสียงที่อูฮยอนไม่เคยเข้าใจถึงความหมายของมันสักที

ใครจะอยากเป็นพี่น้องกับมึง

ซองกยูพึมพำในสิ่งที่ตัวเขาเองเท่านั้นที่จะเข้าใจ เด็กหนุ่มสองคนเดินเคียงข้างกันไปบนถนนที่ค่อนข้างเงียบและนานครั้งจะมีรถผ่านมาสักคัน แขนยาว ๆ ของซองกยูโอบอยู่บนบ่าของอูฮยอน มันไม่ใช่การกวนประสาทหรือต้องการจะแกล้งอีกฝ่ายอย่างที่เคยทำ แต่แทบทุกครั้งที่พวกเขาสองคนไปไหนด้วยกัน แม้แต่เดินกลับบ้านหรือไปโรงเรียนก็ตาม ซองกยูก็จะทำแบบนี้เสมอ ราวกับว่าการกอดคอเดินคู่กับน้องชายข้างบ้านด้วยท่าทางอาการของเพื่อนสนิทแบบนั้นคือสิ่งที่คิมซองกยูเคยชินกับการกระทำนี้จนเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตไปแล้ว

อูฮยอนกินไอศกรีมโคนนั้นหมด ก็ถึงบ้านของพวกเขาสองคนพอดี

เฮ้อ ถึงสักที เมื่อยขาฉิบหายเลยซองกยูบ่น ทำท่าจะเดินแยกเข้าบ้านตัวเอง แต่แล้วก็นึกอะไรได้เลยเดินย้อนกลับมายืนอยู่หน้าบ้านอูฮยอนอีกรอบ

เออ อูฮยอนแม่บอกว่าเย็นนี้จะทำจับแชของชอบมึงให้กิน มึงมากินข้าวบ้านพี่ก็ได้นะ

อูฮยอนพยักหน้าแต่ไม่ตอบว่าอะไร มีเรื่องอื่นที่เขายังอยากพูดกับซองกยูมากกว่าเรื่องข้าวเย็น

ถ้าไม่ขัดข้องอะไรตอนเช้ากับเย็นหลังเลิกเรียน พี่มารับเราแล้วก็เดินกลับบ้านพร้อมกันได้ไหม ทางมาโรงเรียนบ้านพี่ก็ผ่านบ้านเราอยู่แล้ว เรากับพี่จะได้ไปกลับด้วยกัน

อีกหนึ่งประโยคที่ฮวังมินฮยอนบอกไว้และกำลังรอการอนุญาตจากอูฮยอนเพื่อเพิ่มความคุ้นเคยระหว่างกันให้มากขึ้น แต่เรื่องนี้ไม่ง่ายเลยสำหรับอูฮยอน

จะบอกไอ้พี่ซองกยูว่ายังไง

พี่กยู คือ…”

อะไรของมึง ทำหน้าแบบนี้คืออะไร ไม่อยากกินจับแชหรือไง ดี กูจะได้กินคนเดียว ไม่มีใครแย่ง

ไม่ใช่ คือว่า…”

อะไรซองกยูขมวดคิ้ว ชักสงสัยในท่าทางอึกอักนี่แล้ว มึงมีอะไร บอกมาดิ๊

อูฮยอนมองหน้าพี่ชายที่โตมาด้วยกัน อยากบอกไปให้สิ้นเรื่องสิ้นราวจะได้ไม่ต้องมาอึกอักอึดอัดอยู่แบบนี้ ก็แค่เรื่องไปกลับโรงเรียนกับคนที่เริ่มต้นคุย ๆ กันอยู่ ไม่ใช่เรื่องพูดยากตรงไหนเลย แต่สุดท้ายอูฮยอนก็ไม่กล้าพูดอยู่ดี

จะบอกไอ้พี่ซองกยูได้ยังไงว่าต่อไปจะไม่ไปโรงเรียนด้วยกันและจะไม่กลับบ้านพร้อมกันอีกแล้ว

เฮ้อ ช่างเถอะ กูไปอาบน้ำทำการบ้านละ พี่มึงเข้าบ้านเหอะ

น้องชายตัดบทก่อนเปิดประตูรั้วแล้วเดินเข้าบ้านตัวเองไป ในขณะที่เด็กหนุ่มอีกคนซึ่งยังยืนอยู่ที่เดิมอดสงสัยไม่ได้กับอาการแปลก ๆ ที่เกิดขึ้นกับนัมอูฮยอนในเย็นนี้

และมันจะเป็นเรื่องผิดปกติหรือเปล่านะ ที่ซองกยูสังหรณ์ว่าอาการแปลก ๆ ของนัมอูฮยอนมันจะมาพร้อมกับการเปลี่ยนแปลงของอะไรบางอย่างที่ซองกยูไม่คาดฝันและไม่เคยต้องการให้มันเกิดขึ้นระหว่างพวกเขาสองคนเลย

 

 



TBC





สิ่งที่เหนื่อยที่สุดในการอัพฟิคทุกวันไม่ใช่การเขียนอะ สำหรับเราคือการหารูป 555 โอยยยย ช่วยกันภาวนาให้เราลงครบ 31 วันด้วยเถอะค่ะ 5555 

B
E
R
L
I
N
?
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

139 ความคิดเห็น

  1. #97 butter ★ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 19:08
    พี่กยู ฮืออออ TT
    #97
    0
  2. #14 Blacklistza Pukky (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 18:32
    'ตั้งใจให้เป็นเเบบนี้มาเเต่เเรกเเล้ว' 
    เเหมมมอยากเลี้ยงไอติมน้องก็ยังต้องมาอ้างนู่นนี่ทำปากเเข็งน่ะคนเรา
    #14
    0
  3. #7 KNUALM (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มกราคม 2561 / 11:06
    รู้สึกสงสารพี่กยูยังไงไม่รู้ โอย 555 คือมันอินจริงๆไม่ได้อินเล่นๆเพราะว่าอินฟินิท #อะไรวะ นี่ฟีลพี่ชายข้างบ้านแอบชอบน้องเลยนะ สงสาร ฮื่อๆๆ หรือจะเป็นแนวแบบเพลงพลิกล็อคที่หัวใจ ของSwee:D ป่ะนะ รู้สึกเหมือนเป็นคนบ้ายังไงไม่รู้ ขอให้ครบ 31 วันเถ้อะะะ ✌????สนุกทากๆ
    #7
    0
  4. #4 Chonlathon Monklang (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มกราคม 2561 / 01:15
    สู้ๆ ค่ะ เพี้ยงๆเลยค่ะ 5555555
    #4
    0
  5. #3 junl53247559 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มกราคม 2561 / 21:53
    สู้ๆนะคะ
    #3
    0
  6. #2 namu_pari (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มกราคม 2561 / 19:13
    เราช่วยภาวนานะคะ เพราะตอนนี้เริ่มจะติดแล้ว ต้องลงทุกวันจนครบ 31 วันอย่างที่ตั้งใจไว้ให้ได้นะ สู้ๆๆๆๆๆ
    #2
    0