(fic) Sunggyu x Woohyun ★ Kiss Me Slowly #ข้างบ้านกยูอู

ตอนที่ 29 : EP29 : คนสำคัญ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 263
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    29 ม.ค. 61



Kiss Me Slowly

 (Sunggyu x Woohyun)

Genre: AU School-Life

Rate: PG-13

 

 

 

EP29 – คนสำคัญ

 

 

เพราะกูจะทำให้มึงเห็นหลังจากนี้ไปว่าสำหรับกูแล้วมึงสำคัญกับกูมากแค่ไหน และกูจะทำให้มึงชอบกูมากกว่าการเป็นพี่ชายข้างบ้านของมึงให้ได้ทั้งที่กูเป็นคนแบบนี้ มึงคอยดูได้เลย นัมอูฮยอน

เป็นครั้งแรกในชีวิตเลยก็ได้ที่อูฮยอนยอมรับว่าตัวเองกำลังใจสั่นกับคำพูดของพี่ชายที่รู้จักกันมาตลอดชีวิต ซองกยูพูดกับเขาด้วยสีหน้าจริงจังและอูฮยอนก็รู้ดีว่าทุกครั้งที่ไอ้พี่กยูมันตั้งใจจะทำอะไรสักอย่างจนออกปากพูดแบบนี้ มันก็จะต้องทำจนกว่าจะสำเร็จให้ได้ ซึ่งนั่นก็รวมถึงการทำให้อูฮยอนชอบมันอย่างที่มันประกาศอยู่นี่ก็ด้วย

เขินฉิบหายเลย!

มึงไม่ต้องมาพูดดีเลยอูฮยอนระงับความเขินของตัวเองด้วยการทำหน้าบึ้ง เด็กหนุ่มแกล้งเอามือผลักไอ้พี่ชายตัวดีที่สถานะระหว่างกันกำลังจะเปลี่ยนไป แต่ดูเหมือนว่าแรงผลักของอูฮยอนจะแรงไป ซองกยูยืนอยู่อย่างไม่ระวัง หรือไอ้พี่เวรนี่จะตอแหลเองก็ไม่แน่ เพราะซองกยูที่โดนผลักล้มลงไปกองอยู่บนพื้นจนอูฮยอนอุทานออกมาด้วยความตกใจ

เฮ้ย! ไอ้พี่กยู

คนเป็นน้องรีบกุลีกุจอไปฉุดแขนพี่ชายให้ลุกคนจากพื้นห้องในขณะที่ซองกยูทำหน้าตาเหยเกราวกับเจ็บปวดซะเต็มประดา

เจ็บอ่ะ ผลักกูทำไมเนี่ยอูฮยอน  ไม่ชอบกูแล้วต้องทำกูเจ็บด้วยเหรอ ใจร้ายจัง

น้ำเสียงที่พูดว่า ใจร้ายจังแถมยังทำท่าทางตัดพ้อแบบนั้นมันน่าหมั่นไส้เสียจนอูฮยอนอยากจะถีบเข้าให้สักที

มึงไม่ต้องมาตอแหลเลยพี่กยู กูบอกว่าชอบคนใจดี ไม่ได้ชอบคนตอแหลน้องชายว่าเข้าให้อย่างไม่เกรงใจ แต่ซองกยูจะรู้สึกอะไรเสียก็ดี

กูตอแหลที่ไหนกัน ก็บอกว่าเจ็บไงเล่า มึงผลักกูล้มซะขนาดนี้คิดว่ากูไม่เจ็บหรือไง หนังกูไม่ได้หนาเป็นหนังหมูอย่างมึงนะไอ้อ้วน

ไอ้เหี้ยพี่กยู มึงว่ากูอีกแล้วนะน้องชายหัวร้อนขึ้นมาเมื่อโดนสะกิดต่อมว่าอ้วน จริง ๆ อูฮยอนก็ไม่ได้อ้วนอย่างที่ซองกยูพูดเลย แต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเวลาโดนแหย่เรื่องนี้ทีไร คนขี้โมโหอย่างอูฮยอนก็หัวร้อนทุกที

ก็กูเจ็บนี่

มึงเจ็บอะไร ล้มแค่นี้มึงเจ็บอะไร พูดอย่างกับกูไปทำมึงเลือดตกยางออกอ่ะ ทีตอนไปตีกับคนอื่นมาหน้าแหกไม่เห็นร้องว่าเจ็บซักแอะ มารยาน่ะสิมึงอ่ะ

มึงทำกูเจ็บได้มากกว่าใครทั้งนั้นอ่ะ ไม่รู้เหรอ อูฮยอน

“…” 

น้องชายทำหน้างงคล้ายจะไม่เข้าใจ แล้วในนาทีต่อมาเมื่อไอ้เหี้ยพี่กยูที่ตัวเองเรียกจับมืออูฮยอนไปวางแหมะไว้ตรงหน้าอกข้างซ้ายพร้อมกับพูดอะไรบางอย่างออกมามันก็ทำให้คนที่คนที่ทำหน้างงด้วยความไม่เข้าใจกลายเป็นหน้าร้อนขึ้นมาแทน

เนี่ย คนที่ทำกูเจ็บได้ก็มีแต่มึง เพราะเป็นมึง กูถึงเจ็บ ตรงนี้...

อ่ะ ไอ้ ไอ้…”

คนที่ปกติแล้วจะสรรหาคำพูดสารพัดอย่างมาทั้งด่าทั้งเถียงพี่ชายตัวเองตอนที่ทะเลาะกัน ตอนนี้กลับเขินจนพูดอะไรไม่ออกเมื่อเจอคำพูดที่แสนจะปากดีของไอ้พี่เวรนี่เข้าไป

บ้าเอ้ย ขนาดยังไม่ได้เป็นอะไรกันมันยังทำให้อูฮยอนเขินได้ขนาดนี้ แล้วหลังจากนี้ อูฮยอนจะไม่เขินตายวันละสามรอบเพราะมันเหรอ ทำไมไม่เคยมีใครเคยเตือนบ้างว่าคนปากหมาเวลาพูดจาหวาน ๆ ขึ้นมาแล้วมันจะชวนให้เขินขนาดนี้

ทำไม เขินเหรอ

ใครเขินมึง น้องชายตีหน้ายักษ์ใส่ มือที่ถูกซองกยูกุมไว้ร้อนวูบวาบไม่ต่างไปจากสองข้างแก้มเลย ปล่อยมือกูได้แล้ว ไม่ต้องมาจับ

ไม่ให้กูจับแล้วให้กูจูบเหรอ ได้นะ

ไอ้เหี้ย!”

ด่ากูจังเลย คำกูเหี้ยสองคำก็เหี้ย เขินก็บอกว่าเขินสิ ปากไม่ตรงกับใจเลยนะมึงอ่ะ กูชอบมึงกูยังบอกว่ากูชอบเลย

มึงเงียบไปเลยไอ้พี่กยู ก่อนที่กูจะด่ามึงอีกอ่ะ

ถ้ามึงด่ากูอีกรอบนะ…” ซองกยูพูดพร้อมกับยื่นหน้าไปใกล้น้องชายข้างบ้านจนอูฮยอนทำตาโต เบือนหน้าหนี เพราะเดาไม่ถูกว่าไอ้พี่ชายตัวดีของตัวเองจะมาไม้ไหนอีก

กูจูบ

ไอ้…” อูฮยอนอ้าปากเตรียมจะด่า แต่เพราะคำพูดของซองกยูน่ากลัวเกินกว่าจะคิดว่ามันเป็นแค่คำขู่ คนเป็นน้องก็เลยต้องหุบปากได้แค่ตรงคำว่าไอ้ แล้วต่อคำพูดที่เคยปากได้แค่เพียงในใจ

บ้าเอ๊ย! นี่มันอะไรวะเนี่ย ทั้งที่ก็ทั้งพูดทั้งเถียงกันเป็นปกติทุกอย่างแต่กลับไม่เหมือนเดิมเลยเมื่อไม่มีกำแพงของการเป็นพี่น้องมาขวางกั้นเราสองคนไว้อย่างที่เคยเป็น การได้เปิดเผยความรู้สึกกับคนที่อยู่ในใจเราตลอดมาโดยไม่ต้องกลัวหรือพะวงอะไรอีกมันดีแบบนี้เองสินะ

ไอ้อะไร แน่จริงก็ด่ากูดิ อ่ะ ด่ามา

“…”

แต่กูก็จูบจริงนะ บอกไว้ก่อน หรือจะลองซองกยูแกล้งแหย่ด้วยการยื่นหน้าเข้าไปใกล้จนอูฮยอนต้องเอามือยันหน้ามันไว้

พอเลย ไม่ต้องมาปากดีใส่กูเลย ไอ้พี่กยู พอ!”

เห็นน้องชายเขินจนหูแดงแบบนั้นซองกยูก็หัวเราะออกมา ไอ้อ้วนนี่เวลามันเขินก็น่ารักเหมือนกันแฮะ ทุกทีเคยเห็นแต่เวลามันโมโหที่โดนแกล้งแล้วทำหน้าบึ้งหน้างอที่เห็นทีไรแล้วซองกยูก็อดไม่ได้สักคราวที่จะทำให้มันยิ่งโกรธมากขึ้น เพิ่งรู้วันนี้นี่เองว่าเวลาแกล้งให้มันเขินก็สนุกไม่น้อยไปกว่าตอนที่แกล้งแหย่ให้มันโกรธแล้วตามง้อทีหลังเลย

เวลาอยู่กับมึงสองคน อะไรก็ดีไปหมดทั้งนั้นแหละนะ

แล้วนี่มึงมีอะไรอีกไหม กลับไปได้แล้ว กูจะทำการบ้าน มากวนอยู่ได้ ไป!” น้องชายออกไปไล่หลังจากตั้งสติแล้วลุกขึ้นยืนได้ ผู้เป็นเจ้าของห้องเดินกลับไปที่โต๊ะเขียนหนังสือที่นั่งอยู่เมื่อหลายนาทีก่อนพร้อมกับพยายามควบคุมจังหวะการเต้นของหัวใจให้เป็นปกติ

ไล่กูจังเลย

ก็กูจะทำการบ้านมะ พี่มึงไม่ต้องทำหรือไง

เออ กูก็มีการบ้านนี่หว่า ไปก็ได้

ดี ไปเร็ว ๆ เลยมึงอะ ไป๊!” อูฮยอนแกล้งไล่เมื่อเห็นว่าซองกยูลุกขึ้นเตรียมตัวจะเดินกลับบ้านอย่างที่บอก แต่หนุ่มน้อยไม่คิดเลยว่าทั้งที่จะออกไปอยู่แล้วแท้ ๆ แต่ไอ้พี่เวรนี่ก็ยังจะอุตส่าห์หยอดคำพูดชวนเขินให้อูฮยอนใจสั่นต่อไปอีกหลายนาทีอย่างช่วยไม่ได้

กูไปก็ได้ มึงก็ทำการบ้านไปแล้วกัน แล้วก็คืนนี้อ่ะ…”

“…”

ฝันถึงกูบ้างก็ได้นะ เพราะว่ากูก็จะฝันถึงมึง

ไอ้เหี้ยพี่กยู ไอ้บ้าเอ๊ย! หน้ากูร้อนกว่าฤดูร้อนทั้งปีของประเทศเกาหลีแล้วเนี่ย!

 

 

 

แหม มีความสุขจังนะครับมึง หน้างี้บานยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ทำไม อูฮยอนรับรักมึงแล้วไง๊

เรื่องกูเหอะไอ้แอล เสือกจังอ่ะมึงอ่ะซองกยูใช้เท้ายันเข้าไปที่ต้นขาของไอ้แอลเพื่อนรักที่นั่งพักอยู่หลังเสร็จจากการซ้อมบอลด้วยกัน ดูเหมือนว่าวันนี้ทั้งวันความอารมณ์ดีของซองกยูมันจะแสดงออกมานอกหน้าไปหน่อยพอได้จังหวะเหมาะมีเวลานั่งคุยกัน คิมมยองซูก็เลยจะมาจัดการ ซักฟอกสักหน่อย

เขาไม่ได้เรียกว่าเสือกครับมึงเพื่อน อย่างกูเขาเรียกว่าหวังดีและมีความอยากรู้

แถวบ้านกูเรียกเสือกอ่ะ ง่าย ๆ

อ่ะ มึงจะเรียกอะไรก็ได้ แค่เล่ามาก็พอ ยังไง น้องมึงอ่ะ อูฮยอนกับมึง เคลียร์กันรู้เรื่องแล้วดิ

ยัง กูกับมันก็ยังเป็นพี่น้องกันอยู่

โถ่ไอ้ควาย คิดว่าจะแน่ ที่แท้ก็ยังป๊อดมยองซูที่ทำหน้าลุ้นอยู่ถึงกับเซ็งเมื่อซองกยูเล่าเรื่องให้ฟัง ตั้งแต่วันนั้นละ เห็นลากกันไปขนาดนั้นกูคิดว่าคืนนั้นยังไงต้องมีอะไรแน่นอนอ่ะ ที่แท้ก็แห้วแดก แอบชอบน้องมึงต่อไปเหอะ ไม่ทำไรสักอย่างก็รอหมาคาบไปแดกอีกรอบแล้วกัน

มึงนี่ก็ดูถูกกูจังอะ สัดแอล ไม่ได้แอบโว้ย กูสองคนก็เคลียร์กันแล้วมะ แค่ยังไม่ได้เป็นแฟนกัน

ร้ายกาจมยองซูทำเสียงเลียนแบบตัวละครในภาพยนตร์เรื่องดัง ไม่ได้เป็นแฟนแต่ข้ามขั้นไปเลยแบบนั้นป๊าว ได้กันยัง

สัดแอล มึงกวนตีนมากไปละ เดี๋ยวโดนซองกยูขยับเท้าอีกรอบ แต่เขาก็หัวเราะออกมาอย่างนึกขำกับคำพูดนั้น เออ จะว่าไปแล้วความสัมพันธ์ระหว่างเขากับนัมอูฮยอนก็จัดอยู่ในประเภทที่เรียกว่าข้ามขั้นได้เหมือนกันนะ เพราะจากที่เป็นพี่น้องกันมาตลอดชีวิตอยู่ ๆ วันหนึ่งต่างคนต่างเปิดเผยความรู้สึกว่าคิดเกินเลยคำว่าเป็นพี่น้องตลอดมาแล้วตอนนี้ก็เหมือนจะกำลังก้าวไปสู่สถานะของการเป็นคนรักโดยที่ไม่เคยแม้แต่จะคบหาดูใจกันมาก่อนด้วยซ้ำ

ถึงแม้ว่าตอนนี้จะเป็นซองกยูคนเดียวที่บอกว่าชอบไอ้อ้วนนั่นก็เถอะ

แล้วฮวังมินฮยอนอ่ะ

มันก็อยู่ส่วนมันไง มึงไปพูดถึงมันทำไมเนี่ย

แต่มินฮยอนคบกับอูฮยอนอยู่ไม่ใช่เหรอ วันนี้กูเดินสวนกับมันบนตึก ก็เห็นหน้าตาปกติดี ไม่ได้จะมีท่าทางอกหักอะไร ยังคิดอยู่เลยว่าคนที่ดูเป็นคนอกหักเพราะน้องชายข้างบ้านไม่รับรักก็คงมีแต่มึงอ่ะ

นี่กูเพื่อนมึงไง เข้าข้างกูบ้างก็ได้ไอ้แอล

ให้กูเข้าข้างไหนมึงอ่ะ ข้างหลังอ่อ ไม่เอาอ่ะ กูไม่อยากเป็นรุก เกรงใจเพื่อน

จัญไรละไอ้ควาย พอเลย พอ ๆ กูไม่พูดเรื่องนี้กับมึงแล้ว

ไม่พูดกับกูเพราะไม่อยากพูดหรือจะรีบกลับบ้านพร้อมน้องชายสุดที่รักกันแน่ครับเพื่อน ชมรมดนตรีเลิกหกโมงเย็นนะครับเผื่อจะลืม

กูไม่ลืมอ่ะ มึงไม่ต้องมาเสือก ไปเลยไป กูจะกลับบ้านแล้ว

ซองกยูพูดพร้อมกับแยกย้ายจากเพื่อนรักที่ข้างสนามบอล เด็กหนุ่มเดินไปที่ล็อกเกอร์เก็บของเพื่อจัดการกับสัมภาระของตัวเองหลังจากนั้นจึงตั้งใจว่าจะเดินไปรอนัมอูฮยอนที่ชมรมดนตรีเพื่อเดินกลับบ้านพร้อมกัน เพราะอูฮยอนจะซ้อมดนตรีเสร็จตอนหกโมงเย็น ซึ่งมันก็หลังจากนี้อีกเกือบครึ่งชั่วโมง

แต่ดูเหมือนว่ามันจะเป็นความบังเอิญที่แฝงไปด้วยโชคร้ายสำหรับซองกยูอยู่สักหน่อย เมื่อตอนที่เขาเดินออกมาจากห้องเก็บของของชมรมฟุตบอลแล้ว ซองกยูเจอกับแจฮวานเข้าพอดี

แจฮวาน ไปไหนอ่ะ

ไม่ได้ไปไหนอ่ะ ตั้งใจจะมาหานาย มีเรื่องจะคุยด้วย

ตอนนี้อ่ะเหรอซองกยูเงยหน้ามองนาฬิกาเรือนใหญ่ที่หน้าตึก ดูจากเวลาแล้วเขายังมีเวลาอีกพอสมควรในการพูดคุยกับคิมแจฮวาน ไม่ว่าเพื่อนของเขาจะมีอะไรอยากพูดด้วยก็ตาม

ตอนนี้อ่ะเหรอ

อือ ไม่นานหรอก มีเรื่องจะถามหน่อย

ได้ งั้นไปคุยกันที่โรงอาหารแล้วกัน ร้านขายเครื่องดื่มน่าจะยังเปิดอยู่

ซองกยูบอกกับแจฮวานแบบนั้นก่อนที่พวกเขาสองคนจะเดินไปที่โรงอาหาร แต่ซองกยูคงไม่รู้ว่าที่มุมหนึ่งหน้าบันไดตึกกลางน้องชายข้างบ้านของเขา นัมอูฮยอน ที่วันนี้เสร็จจากการซ้อมดนตรีเร็วกว่าปกติเกือบครึ่งชั่วโมง เดินลงบันไดมาแล้วเห็นซองกยูกับแจฮวานเดินไปหลังโรงเรียนด้วยกันเข้าพอดี

ใบหน้าที่เพิ่งมีรอยยิ้มเกิดขึ้นและเสียงเรียก ไอ้พี่กยูที่กำลังจะออกมาจากปากกลับหายไปในทันทีเมื่อเห็นว่าคนที่อยู่ข้างซองกยูคือใคร

อูฮยอนเพิ่งเข้าใจเดี๋ยวนี้เองว่าการที่คนที่ตัวเองชอบอยู่กับคนอื่นโดยที่มองไม่เห็นเราอยู่ในสายตามันเป็นเช่นไร และอาจจะเป็นเพราะความรู้สึกที่เกิดขึ้นในตอนนี้เองก็ได้ที่ทำให้อูฮยอนเลือกที่จะเดินกลับบ้านคนเดียวโดยไม่รอพี่ชายข้างบ้านของตัวเองเดินกลับด้วยกันอย่างที่ตั้งใจไว้

 

 

TBC

 

 

ดราม่าส่งท้ายดีรึมั่ย ดราม่ากันอีกรอบดีไม่ดี ให้คุ้กกี้ทำนายกัน #อะไร อยากจะเขียนเขามุ้งมิ้งๆกันอีกเยอะๆเลยค่ะ แต่เนื่องจากว่าเนื้อเรื่องมันปูมาตั้งแต่แรกให้เขาเป็นคู่กัดกันมาตลอดชีวิต จะมาหวานเว่อก็จะหลุดคาแรกเท่อไปหน่อย แล้วก็เลยออกมาเป็นหวานแบบด่ากันไปมา 555 ชอบคสพ.แบบนี้จังเลยค่ะ อยากมีสักคน ขอสักคนที่หน้าเหมือนพี่กยูและปากเสียแบบนี้ อิ้ รักพี่เขาจังเลยค่ะ จะปากเสียปากหมายังไงก็รัก อิจฉานังลูกเราละเกินชาติก่อนสงสัยไปรบกู้ชาติมา ชาตินี้เลยมีพี่เขาเปนของตัวเอง อยากจะได้ไว้เองสักคนนะคะ พะนี้มาดูกันค่ะว่าจะเป็นยังไงต่อ และเขาจะได้รักกันดีๆหรือตีกันไปยันตอนจบ ให้คุ้กกี้ทำนายกัน #พอ ฝากแท็ก #ข้างบ้านกยูอู ด้วยเด้อ ขอบคุณทุกคนที่อยู่ด้วยกันมาถึงตอนนี้นะคะ อีกสองตอนก็จบแล้ว อยู่ด้วยกันไปถึงตอนจบเลยเน่อ ขอบคุณมากค่า 

B
E
R
L
I
N
?
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

139 ความคิดเห็น

  1. #128 민트아 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 20:27
    จะดราม่าหรือไม่ต้องเสี่ยงกัน เยอิเยอิเย
    #128
    0
  2. #127 jakwy (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 20:19
    เราอยากจะจับมือไรต์แล้วเอามาตีๆๆๆๆๆ
    อีก2วันจะจบแล้วยังแกล้งให้น้องเสียใจอีก เด่วเถอะ!!!!
    -พี่กยูต้องรีบไปง้อนะ อย่าให้น้องเสียใจนาน เข้าใจไหมมมมมมมมมมม!!!!
    #127
    0