(fic) Sunggyu x Woohyun ★ Kiss Me Slowly #ข้างบ้านกยูอู

ตอนที่ 23 : EP23 : คนใจดี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 299
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    23 ม.ค. 61



Kiss Me Slowly

 (Sunggyu x Woohyun)

Genre: AU School-Life

Rate: PG-13

 

 

 

EP23 – คนใจดี

 

 

อูฮยอนจับถ้วยกระเบื้องในมือไว้แน่นเพื่อให้ไออุ่นจากถ้วยใบนั้นทำให้ร่างกายที่หนาวสั่นรู้สึกดีขึ้น แต่ก็เหมือนว่าจะไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้นเลยเมื่อปลายนิ้วของเด็กหนุ่มยังคงสั่นระริกและน้ำตาก็ยังคลออยู่ในดวงตาสีน้ำตาลอย่างพร้อมที่จะไหลลงมาเปื้อนสองข้างแก้มได้ตลอดเวลา

ดีขึ้นไหมคำถามมาพร้อมกับผ้าขนหนูผืนเล็กที่ยื่นให้ แล้วเมื่ออูฮยอนไม่รับไปผู้เป็นเจ้าของสถานที่ก็จัดการใช้มันเช็ดศีรษะที่เปียกโชกของอีกฝ่ายเสียเอง

เปียกฝนเป็นลูกแมวตกน้ำแบบนี้เดี๋ยวก็ได้ไข้ขึ้นจนได้หรอก แล้วตาบวมขนาดนี้พรุ่งนี้จะไปโรงเรียนไหวเหรอ หือ

“…”

 อูฮยอนเงยหน้าขึ้นมอง เขาไม่รู้ด้วยซ้ำไปว่าตอนนี้ยังควรเรียกตัวเองว่าคนรักของฮวังมินฮยอนได้หรือไม่ อีกฝ่ายยังเห็นเขาอยู่ในฐานะนั้นหรือเปล่า แต่เท่าที่เป็นอยู่ตอนนี้นอกจากความรู้สึกเจ็บปวดกดดันทั้งหมดที่เกิดขึ้นในคืนนี้แล้ว สิ่งหนึ่งที่มีมากพอกันคืออูฮยอนรู้สึกผิดกับฮวังมินฮยอนมากเหลือเกิน

รู้สึกผิด ที่แม้แต่ตอนนี้คนที่อยู่ตรงหน้าและกำลังเช็ดผมให้ คือฮวังมินฮยอน แต่อูฮยอนกลับไปนึกถึงคำพูดของคนที่เคยโยนผ้าขนหนูลงบนศีรษะเปียก ๆ ของเขาพร้อมกับบอกว่า

สระผมแล้วก็เช็ดหัวให้แห้งดิ๊ เดินหัวเปียกตากแอร์อยู่ได้ เดี๋ยวก็เป็นหวัดอีก โตป่านนี้แล้วยังโง่อีกนะมึงอ่ะ

จนถึงตอนนี้อูฮยอนก็ยังคิดถึงแต่ไอ้พี่ปากหมานั่น และทุกเรื่องของมันก็อยู่ในหัวอย่างที่ไม่สามารถสลัดออกไปได้

พรุ่งนี้เกเรียนสักวันแล้วกัน พี่จะไม่ว่านายเป็นเด็กไม่ดีหรอก แล้วก็จะโดดเป็นเพื่อนด้วย ถ้าโดนตีก็จะยอมโดนเป็นเพื่อนมินฮยอนหัวเราะเบา ๆ กับคำพูดติดตลกของตัวเอง แต่คำพูดพวกนั้นก็ไม่ได้ทำให้คนฟังรู้สึกดีขึ้นแม้แต่น้อย

พี่มินฮยอน…”

อูฮยอนพูดได้แค่นั้น แล้วไหล่เล็กก็สั่นสะท้านด้วยความรู้สึกที่อัดแน่นอยู่ในใจและในสมอง เขาพยายามอย่างมากที่จะไม่ร้องไห้ออกมา ฮวังมินฮยอนไม่ใช่กระดาษทิชชูสำหรับเช็ดน้ำตาให้คนอย่างเขา และอีกฝ่ายก็คงทำให้อูฮยอนหยุดร้องไห้ไม่ได้อยู่ดีในเมื่อเด็กหนุ่มก็รู้ดีอยู่แก่ใจว่าคนที่จะปลอบเขาได้ดีที่สุดคือใคร

ซึ่งมันไม่มีวันทำอยู่แล้ว

ขอโทษ…”

“…”

ขอโทษจริง ๆ ที่ผมไม่คู่ควรกับทุกสิ่งที่ได้จากพี่เลย

สิ่งที่เกิดขึ้นหลังประโยคนั้นคือการที่ฮวังมินฮยอนดึงคนพูดไปกอดไว้ แม้ว่าอ้อมกอดที่อบอุ่นทางร่างกายจะไม่สามารถเยียวยาหัวใจที่บอบช้ำได้ แต่อย่างน้อยอูฮยอนก็รู้สึกดี ที่ค่ำคืนนี้เขาไม่ต้องอยู่คนเดียว

นายไม่มีอะไรต้องขอโทษพี่เลย อูฮยอน

ฮึ่กฮือ ฮือ—”

ทุกความรู้สึกที่พี่ให้นาย ทุกความจริงใจที่นายมีให้พี่ มันไม่ใช่สิ่งที่นายต้องพูดคำว่าขอโทษเลย นัมอูฮยอน

“…”

พี่ไม่เคยเสียใจที่ชอบนาย แล้วพี่ก็ไม่คิดว่ามันเป็นความผิดของนายถ้าเรารู้สึกไม่เท่ากัน แต่ก็.. นั่นแหละนะ

ฮวังมินฮยอนหัวเราะด้วยน้ำเสียงฝืดฝืน เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าสิ่งที่กำลังคิดจะทำมันถูกหรือไม่ แต่ที่แน่ ๆ การเห็นคนที่ตัวเองรู้สึกดี ๆ ด้วยร้องไห้เสียใจเพราะคนอื่นทั้งที่อีกฝ่ายเป็นแฟนกับเขา มันก็สั่นคลอนความรู้สึกอยากเป็นคนดีของตัวเองไปมากพอดู

มันคงไม่ผิดอะไรที่มินฮยอนจะใช้ความดีของตัวเองให้เป็นประโยชน์บ้าง ในเมื่อคนซับน้ำตาให้นัมอูฮยอนคือเขา ไม่ใช่คิมซองกยู และมนุษย์ทุกคนมีสิทธิ์เห็นแก่ตัว ไม่ว่าจะเป็นคนดีเพียงใดก็ตาม!

ขอร้องเถอะ อย่าขอโทษพี่อีกเลย

มินฮยอนดันคนอายุน้อยกว่าให้ออกจากอ้อมกอด ปลายนิ้วหัวแม่มือเช็ดเข้าที่หางตาของคนที่น้ำตาคลอ

แล้วก็ พี่ไม่อยากเห็นนายร้องไห้อีกแล้ว ไม่ว่าจะเพราะรู้สึกผิดกับพี่ หรือเพราะใคร อย่าร้องไห้อีกเลย

“…”

ทำให้ได้ไหม หือ

อูฮยอนสูดจมูก เด็กหนุ่มหลับตาอยู่ชั่วครู่ราวกับจะเรียกความเข้มแข็งที่หายไปให้กลับคืนมา ก่อนที่จะลืมตาขึ้นอีกครั้ง เขาควรเป็นคนรักที่ดีกว่านี้ของฮวังมินฮยอน อีกฝ่ายไม่เคยทำให้เขาเสียใจ และไม่เคยแม้แต่จะทำร้ายเขาด้วยคำพูดสักคำ อูฮอยอนสมควรตอบแทนความจริงใจของฮวังมินฮยอนให้ได้มากกว่าการเป็นคนอ่อนแอแบบนี้

ผมจะพยายามครับ

“…” คนอายุมากกว่ายิ้มออกมา พร้อมกับมือที่เลื่อนไปลูบผม

ผมจะพยายาม เพื่อความรักของเรา

คำพูดล่าสุดที่ได้ยิน ยิ่งทำให้มินฮยอนแน่ใจว่าตัวเองตัดสินใจไม่ผิด ในสิ่งที่คิดจะทำ อูฮยอนยังคงต้องการรักษาความรักระหว่างพวกเขาสองคนไว้ ดังนั้นมันก็ไม่มีความจำเป็นอะไรที่เขาต้องปล่อยมือจากคนที่ตัวเองรู้สึกดี ๆ ด้วย

อูฮยอน…”

เสียงเรียกนั้นลึกซึ้งกว่าทุกที ใบหน้าหล่อเหลาของฮวังมินฮยอนเคลื่อนใกล้เข้ามาจนคนอายุน้อยกว่ารู้สึกได้ถึงลมหายใจที่แตะลงบนผิวแก้ม

พี่มินฮยอน…”

สิ่งที่ฮวังมินฮยอนขอจากคนรักของเขาเมื่อหลายวันก่อนกำลังจะเกิดขึ้นอีกครั้ง และวันนี้มันอาจจะเป็นเพราะความหวั่นไหวจากทุกสิ่งที่เกิดขึ้นก็ได้ที่ทำให้อูฮยอนไม่เบือนหน้าหนีอย่างที่เคยทำ

บางทีมันอาจจะดีกว่าที่จะอยู่กับคนที่เป็นฝันดีของเราตลอดไป

ฮวังมินฮยอนที่แสนดี

คืนนี้ อยู่กับพี่นะ

 

 

 

 

ซองกยูตื่นนอนในตอนเช้าวันต่อมาด้วยศีรษะที่หนักอึ้งจนเหมือนจะระเบิดออกเป็นเสี่ยง ๆ ได้ทุกห้าวินาที เด็กหนุ่มไม่รู้ว่าเมื่อคืนหลับไปตอนไหน แต่เท่าที่ดูจากอาการปวดหัวเหมือนจะตายนี่แล้วเด็กหนุ่มปากร้ายคิดว่าเขาน่าจะนอนไปได้ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง หลังจากทั้งคืนที่ผ่านมาสิ่งที่อยู่ในสมองของเขามีแต่นัมอูฮยอน นัมอูฮยอน แล้วก็นัมอูฮยอน

ป่านนี้ไอ้อ้วนนั่นจะเป็นยังไงบ้าง

มันจะหยุดร้องไห้แล้วหรือยัง มันจะนอนหลับไหม และมันจะปวดหัวแทบตายอย่างที่ซองกยูเป็นอยู่ในตอนนี้หรือเปล่า

ทรมานเหี้ย ไม่ตาย ๆ ไปเลยวะเสียงสบถบ่งบอกความหงุดหงิดได้เป็นอย่างดีพอกับอาการที่ซองกยูลุกขึ้นนั่งก่อนจะทิ้งตัวลงนอนบนเตียงอีกครั้งพลางมองเพดานห้องด้วยแววตาเลื่อนลอย

ไอ้อ้วน มึงเป็นยังไงบ้างนะตอนนี้

ซองกยูไม่อาจรู้ได้จริง ๆ ว่าน้องชายข้างบ้านของตัวเองเป็นอย่างไร แล้วเขาก็คงไม่กล้าพอที่จะเดินไปบ้านหลังติดกันเพื่อถามคนที่ตัวเองทำร้ายจิตใจไปอย่างหนักขนาดนั้นด้วยคำพูดว่า มึงเป็นยังไงบ้าง อย่างที่พูดกับตัวเองอยู่ตอนนี้แน่

มึงมันเหี้ย คิมซองกยู มึงมันเป็นได้แค่คนเหี้ยของคนที่มึงรักนั่นแหละ

คำพูดนั้นเต็มไปด้วยความขมขื่นจนเกือบจะเป็นผิดหวังในตัวเอง เด็กหนุ่มปากร้ายลุกขึ้นอีกครั้ง เขากำลังจะไปอาบน้ำเพราะหวังว่าน้ำเย็น ๆ จะช่วยให้อาการปวดหัวเหมือนจะระเบิดนี่บรรเทาลง

แต่ดูเหมือนว่าซองกยูจะไม่ได้ทำอย่างที่คิด เมื่อประตูห้องนอนของเขาถูกเคาะ ไม่สิ ต้องพูดว่าถูกทุบโครม ๆ อย่างไม่เบามือเลยจะถูกต้องตรงกับความเป็นจริงมากกว่า

ซองกยู ไอ้ลูกเวร แกตื่นหรือยังเนี่ยซองกยู ออกมาพูดกับแม่สิ ซองกยู

มีเรื่องบ้าอะไรอีกวะ เด็กหนุ่มเกาศีรษะอย่างหัวเสีย เขาเดินไปเปิดประตูให้คนเป็นแม่ด้วยท่าทางซังกะตาย

ตื่นแล้ว มีอะไรอ่ะแม่ ตะโกนทำไมแต่เช้าเนี่ย

ไม่ต้องมาทำเสียงรำคาญแม่เลยไอ้ลูกเวร เมื่อวานเกิดอะไรขึ้น แกกับน้องทะเลาะกันเหรอ

อูฮยอน?”

เออ ก็อูฮยอนไง พวกแกทะเลาะอะไรกันหรือเปล่า

ก็…” ซองกยูควรจะตอบแม่ยังไงดีว่าพวกเขาไม่ได้ทะเลาะกันแต่รายละเอียดที่ลงลึกกว่านั้นมันคงยากที่จะอธิบายให้แม่เข้าใจได้โดยไม่ช็อคตายไปก่อน

ไม่เชิงว่าทะเลาะแต่มีเรื่องกันนิดหน่อย

“…”

เอ้อ.. ก็ไม่นิดหรอก จริง ๆ ก็หนักอยู่ แล้วนี่แม่รู้เรื่องผมกับไอ้อ้วนนั่นได้ยังไงซองกยูถามด้วยความแปลกใจ เพราะเมื่อวานตอนที่มีเรื่องกันมันก็ห่างจากบ้านมากพอดู ตอนที่ซองกยูกลับมาถึงบ้านก็ดึกมากแล้ว ซึ่งไอ้อ้วนนั่นก็คงเหมือนกันและด้วยสภาพแบบนั้นมันก็คงไม่ไปฟ้องแม่ตัวเองหรือแม่ของเขาแน่ ๆ ว่ามีเรื่องกันมา

แม่อูฮยอนมาที่บ้านเรา ตอนนี้อยู่ข้างล่างเพราะเพิ่งรู้ว่าเมื่อคืนนี้อูฮยอนไม่ได้กลับบ้านจนถึงตอนนี้ เขาคิดว่าอูฮยอนอาจจะมานอนห้องแกเหมือนที่เคยมา แต่แม่ก็บอกไปแล้วว่าไม่ได้มาตั้งแต่เมื่อคืน พวกแกมีเรื่องอะไรกัน แล้วที่สำคัญตอนนี้น้องแกอยู่ไหนคิมซองกยู

 

 

 

 

แจฮวานยังนอนอยู่บนเตียงแม้ว่าเวลาในตอนนี้สมควรที่เขาจะลุกขึ้นจากที่นอนและอาบน้ำเตรียมตัวไปเรียนได้แล้ว แต่ความคิดที่ยุ่งเหยิงในสมองก็เป็นสิ่งที่ไม่สามารถจัดการได้

 เรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้คือสิ่งที่เด็กหนุ่มอยากให้มันเกิดขึ้นมาโดยตลอด ฮวังมินฮยอนคนรักเก่าที่ควรรับรู้และได้บทเรียนจากการเป็นคนดีจนเกินไปของตัวเองกำลังเสียใจอย่างที่แจฮวานต้องการแล้ว และเขาก็ทำได้ดีเสียด้วยในการแก้แค้นหมอนั่น แต่เมื่อสิ่งที่ต้องการตลอดมามาถึงเข้าจริง ๆ ความยินดีที่คิดว่าจะมีกลับไม่ได้มากมายอย่างที่คิด

เป็นห่วงเขาเหรอ แจฮวานนั่นคือสิ่งที่ถามตัวเอง และคำตอบมันก็น่ากลัวเกินกว่าที่จะยอมรับ

ไม่รู้ว่าอดีตคนรักของเขาคิดจะทำอะไรต่อไป ฮวังมินฮยอนชอบนัมอูฮยอนมากนั่นคือสิ่งที่แจฮวานรู้ แต่สิ่งที่เขารู้ดีอีกเช่นกันก็คือหมอนั่นเป็นคนดีเกินกว่าจะฝืนใจใคร หากนัมอูฮยอนขอจบความสัมพันธ์ระหว่างกันลง คนดีอย่างฮวังมินฮยอนคงไม่ยื้อเอาไว้แน่ ๆ

ตามสเต็ปของคนดี คนดีที่น่าหงุดหงิดใจที่สุดในโลก คนดีที่ไม่เคยรู้ตัวเลยว่าสิ่งที่แฟนตัวเองต้องการไม่ใช่ความดีบ้าบอคอแตกอะไรนั่น

 สิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อไปหลังเหตุการณ์เมื่อคืนนี้ยังคงเป็นสิ่งที่คาดเดาไม่ได้ และหนึ่งในสิ่งที่แจฮวานไม่คิดว่ามันจะเกิดขึ้นในเช้าวันนี้ก็คือการที่โทรศัพท์ของเขาสั่นเป็นจังหวะพร้อมกับข้อความที่เด้งขึ้นหน้าจอ

บ้านฮวังมินฮยอนอยู่ที่ไหน น้องกูหายไปทั้งคืนและน่าจะยังอยู่กับมัน บอกที่อยู่มันมาเดี๋ยวนี้ คิมแจฮวาน

 

 

 

 

TBC

 

 



เขาอยู่ด้วยกันทั้งคืนเลยค่ะโถ่วว พี่กยู จะไปตามหาเขาตอนนี้มันจะทันไหมน่ะ มาหาน้องดีกว่ามา ห้องน้องเปลี่ยนผ้าปูเตียงแล้วด้วยนะคะ /โดนรุมตบ นั่นแหละค่ะ และนี่คือเรื่องราวในตอนที่ 23 ซึ่งเรากลัวละเกินว่าอ่านจบแล้วคนอ่านอาจจะเอาระเบิดมาปาบ้านหรือไม่ก็ด่าเราอยู่ในทวิต แต่ไม่เปนไรค่ะ เราจะอดทนไว้เพราะตอนที่ 24 เราก็คงจะโดนอีกแน่ ๆ 5555555 เราจะเข้มแข็งไว้ค่ะ เหลืออีกแปดตอนเราจะเข้มแข็งไว้ เราจะไม่ตาย ทุกคนก็ห้ามตายแล้วอยู่กับเราไปถึงตอนจบนะ ฝากแท็ก #ข้างบ้านกยูอู ด้วยเน่อ ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ <3

 

 

 

B
E
R
L
I
N
?
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

139 ความคิดเห็น

  1. #107 민트아 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 21:26
    น้องงงงงงงงงงงงงงงงง พี่ไม่มีอะไรจะพูด แต่พี่คิดว่าอูฮยอนไม่ทำ
    #107
    0
  2. #106 soawluk39 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 20:41
    โอ้โห....ค้างเลย
    #106
    0
  3. #105 Luk jeab namu (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 20:38


    ไม่มีอะไรจะพูดค่ะ โว้ยยยยยยย
    #105
    0
  4. #104 A_paranee (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 20:04
    ขอละพี่กยูต้องคนแรกนะะะ
    #104
    0
  5. #103 MmaiTnd (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 19:40
    พี่กยูไปตามหาลูกเราเดี๋ยวนี้!!!!!T^T
    #103
    0