(fic) Sunggyu x Woohyun ★ Kiss Me Slowly #ข้างบ้านกยูอู

ตอนที่ 22 : EP22 : คนใจร้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 280
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    22 ม.ค. 61



Kiss Me Slowly

(Sunggyu x Woohyun)

Genre: AU School-Life

Rate: PG-13

 

 

EP22 – คนใจร้าย

 

 

เพราะกูชอบมึง

คำพูดของซองกยูแม้ไม่ใช่สิ่งที่จะเกินกว่าที่คิด แต่เมื่อได้ยินเข้าจริง ๆ อูฮยอนก็ยังอดไม่ได้ที่จะสั่นไปทั้งตัว

พี่กยูมึง…”

กูชอบมึง กูชอบมึงมานานแล้ว ชอบมึงมาตลอด

“…”

และกูก็รู้ตัวมานานแล้วด้วยว่ากูชอบมึง ไม่ใช่เพิ่งรู้

“…”

แต่มันเป็นความเหี้ยของกูเองที่ไม่เคยบอกมึง แล้วก็ไม่กล้าพอที่จะบอกมึง

คำพูดของซองกยูหนักแน่นและมั่นคงในทุกคำ เด็กหนุ่มปากร้ายไม่ใช่คนขี้ขลาดที่จะไม่ยอมรับความรู้สึกของตัวเอง แต่เขาก็หวาดหวั่นเกินไปจนต้องใช้เวลานานพอสมควรกว่าที่จะแสดงมันออกมาด้วยเหตุผลหลายต่อหลายอย่างที่เขากับนัมอูฮยอนมีต่อกัน จนบางทีมันอาจจะสายเกินไปแล้วที่จะยอมรับการมีอยู่ของความรู้สึกนั้นในตอนนี้

และตอนนี้ขาข้างหนึ่งของฮวังมินฮยอนกำลังก้าวออกไปข้างหน้าเพื่อเดินไปหาคนรักของเขา

พี่จะไปไหนแจฮวานยื่นมือมาหยุดการกระทำของอดีตคนรักเอาไว้ พี่ยังกล้าไปแทรกกลางระหว่างสองคนนั้นอีกหรือไง

พี่ไม่ได้ไปแทรกกลางใครมินฮยอนหันมาพูดกับแฟนเก่า น้ำเสียงที่เคยนุ่มนวลอยู่เสมอนั้นตอนนี้แข็งกร้าวด้วยความไม่พอใจ แต่นัมอูฮยอนเป็นแฟนพี่ แล้วสิ่งที่นายควรจะทำก็คือเลิกยุ่งเรื่องนี้ซะ คิมแจฮวาน

ผมเลิกยุ่งแน่ถ้าตัวเองได้ในสิ่งที่ต้องการ แต่พี่ดูให้ดี ดู แล้วก็คิดซะด้วยแจฮวานชี้ปลายนิ้วไปทางอีกสองคนที่ยืนอยู่ไม่ห่างออกไป

นัมอูฮยอนเป็นแฟนพี่ แล้วพี่ก็ดีกับเขามาก แต่คนที่เขารักคือคิมซองกยู พี่ดูไม่ออกหรือไง

นั่นมันเรื่องของพี่กับเขา ไม่เกี่ยวกับนาย

การที่ผมจะทำอะไรมันก็ไม่เกี่ยวกับพี่เหมือนกันแจฮวานโต้กลับ ทั้งที่พูดอยู่เสมอว่าไม่อยากทำลายความรักของใคร แต่เมื่อสิ่งที่ตัวเองต้องการมาถึงเข้าจนได้และได้เห็นว่าความรักของมินฮยอนกับนัมอูฮยอนกำลังจะพังลง แม้มันจะเป็นเรื่องที่สมควรละอายใจแต่แจฮวานก็ไม่ปฎิเสธเลยว่าตัวเองกำลังสะใจ

สะใจที่คนที่ทำร้ายความรู้สึกของเขาอย่างฮวังมินฮยอนเสียใจกับการเป็นคนดีของตัวเอง

เลิกยุ่งกับเรื่องของพี่สักที แจฮวาน

ฝ่ามือของแจฮวานกำเข้าหากัน และมีแค่เพียงเจ้าตัวเท่านั้นที่รู้ดีว่ามือข้างนั่นกำลังสั่น ในขณะที่มืออีกข้างที่ถือร่มกางไว้ให้ทั้งตัวเองและฮวังมินฮยอนก็ชาที่ปลายนิ้วจากการเกร็งจับด้ามร่มเช่นกัน

หลังจากนี้ไปมันเป็นเรื่องของพี่กับอูฮยอน แล้วก็เรื่องระหว่างสองคนนั้น พี่รู้ว่านายสะใจ แล้วก็อาจจะดีใจมากด้วยที่ยื่นมือเข้ามาทำให้เรื่องมันกลายเป็นแบบนี้ได้

“…”

แต่หลังจากนี้ไป มันไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับนายอีกแล้ว และมันจะดีมากถ้านายไม่ไปยุ่งกับนัมอูฮยอนหรือคิมซองกยูอีก

มินฮยอนจบคำพูดของตัวเองลง ดวงตาที่มองคิมแจฮวานเต็มไปด้วยความเย็นชาและว่างเปล่าก่อนที่เขาจะก้าวเดินออกไปเบื้องหน้า แต่ไม่ใช่การเดินไปหาคนรักของตัวเองที่อยู่กับคิมซองกยู แต่ฮวังมินฮยอนกำลังเดินย้อนกลับไปในเส้นทางที่เขากับแจฮวานเดินมาด้วยกันเพื่อไปยังอีกสถานที่หนึ่งโดยมีจุดประสงค์ที่ตัวเองรู้ดีอยู่แก่ใจว่าจะไปเพื่ออะไร

บางทีมันอาจถึงเวลาแล้วที่คนที่แสนดีอย่างฮวังมินฮยอนจะหยุดการเป็นคนดีของตัวเองลงบ้าง เมื่อการเป็นคนดีไม่ใช่คำตอบของสิ่งที่เด็กหนุ่มอยากจะทำอีกต่อไป

 

 

ดวงตาสองคู่มองสบกันท่ามกลางความมืดและฝนที่ยังคงตกลงมาอย่างต่อเนื่อง อูฮยอนลุกขึ้นจากพื้นซีเมนต์ เด็กหนุ่มรู้สึกได้ว่าสองขาของตัวเองยังสั่นอยู่จนเหมือนมันจะทรุดลงกับพื้นได้ทุกเมื่อ

แต่คิมซองกยูก็ไม่ใช่คนที่จะเข้ามาโอบใครไว้ในวงแขนอย่างนุ่มนวลหลังการสารภาพรักอยู่ดี เพราะตอนนี้ในใจของเด็กหนุ่มปากร้ายก็กำลังแหลกสลายอยู่เช่นกัน

เขาไม่ใช่คนในแบบที่นัมอูฮยอนต้องการ และไม่มีวันจะเป็นได้

เขาไม่มีวันที่จะเป็นแบบฮวังมินฮยอนได้

และซองกยูก็คงเป็นได้แค่คนที่ใจร้ายที่สุดในโลกสำหรับคนที่ตัวเองรัก

มึงมาบอกอะไรกูตอนนี้

“…”

น้ำเสียงสั่น ๆ ของนัมอูฮยอนไม่สามารถให้คำจำกัดความได้เลยว่าเด็กหนุ่มกำลังร้องไห้หรือหัวเราะอยู่กันแน่ และตอนนี้อูฮยอนก็รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังใกล้เสียสติเต็มทีจากความรู้สึกหลากหลายที่ประดังกันเข้ามา

มึงมาบอกอะไรกูตอนนี้ ทั้งที่วันนั้นก็เป็นมึงเองที่บอกว่าไม่ได้ตั้งใจจะจูบกูและมันเป็นเพราะมึงเมา!”

อูฮยอนตะเบ็งเสียง เขาทั้งเจ็บแค้นและน้อยใจในทุกอย่างที่คิมซองกยูพูดออกมา โดยเฉพาะคำว่า ชอบที่อีกฝ่ายเพิ่งสารภาพความรู้สึกออกมานั่นคือคำพูดที่ทำให้อูฮยอนทั้งดีใจและเสียใจอย่างที่สุดในวินาทีที่ได้รับรู้

แล้วมึงจะมาบอกอะไรกูตอนนี้ ไอ้เหี้ยพี่กยู

ทั้งที่น้ำเสียงของอูฮยอนเป็นการตวาด แต่มันก็เป็นการตวาดด้วยความรู้สึกที่แหลกสลายจากข้างในที่มาพร้อมกับน้ำตาซึ่งยังคงไหลเป็นทาง ไม่รวมความเจ็บในใจที่มากขึ้นในทุกนาที

เพราะกูไม่อยากเสียความเป็นพี่น้องระหว่างมึงกับกูไป

ปลายนิ้วของนัมอูฮยอนสั่นน้อย ๆ ตอนที่ได้ยินประโยคนี้

ไม่ได้มีแค่คิมซองกยูเท่านั้นเองหรอกที่ไม่อยากเสียความเป็นพี่น้องที่มีอยู่ไป เพราะอูฮยอนเองก็เป็นแบบนั้นไม่ต่างกัน มันน่ากลัวเกินไปหากจะข้ามผ่านกำแพงที่เคยสูงตะหง่านเพื่อไปสู่อีกสถานะหนึ่งซึ่งไม่มีความแน่นอนใด ๆ ว่าอีกคนรู้สึกแบบเดียวกัน

และกูก็รู้ว่ากูไม่มีวันเป็นคนแบบที่มึงชอบได้

“…”

ความเจ็บปวดที่สุดของคิมซองกยูบางทีมันอาจไม่ใช่การบอกความรู้สึกของตัวเองในวันที่สายเกินไป แต่มันคือการบอกความรู้สึกของตัวเองไปกับคนที่เขารู้อยู่เต็มอกว่าไม่มีวันที่ความรู้สึกของเขาจะเติมเต็มความต้องการของอีกฝ่ายได้

ฮวังมินฮยอนคือเจ้าชายในฝันที่นัมอูฮยอนปลื้มนักหนา ส่วนคิมซองกยูเป็นได้แค่ไอ้เหี้ยพี่กยูคนปากหมาที่ทำให้มันเสียใจ ไม่ว่าจะในฐานะพี่ชายข้างบ้านหรือคนที่รักมันก็ตาม

ซองกยูแตกต่างจากฮวังมินฮยอนราวกับฝันดีในห้วงแห่งความฝันกับเรื่องร้ายในโลกความเป็นจริง

และมันคงไม่แปลกอะไรหรอกที่นัมอูฮยอนจะอยากอยู่กับฝันดี

เพราะมึงเคยบอกและกูก็จำได้ดีว่าต่อให้กูใจดีกับมึง มึงก็ไม่มีวันชอบกู และคนอย่างกูก็คงเป็นเจ้าชายในฝันให้มึงไม่ได้ เพราะจนถึงตอนนี้ วินาทีที่กูบอกว่าชอบมึง กูก็ยังทำให้คนที่ตัวเองชอบร้องไห้อยู่เลย

“…”

กูก็เป็นได้แค่ไอ้เหี้ยพี่กยูของมึง ไม่ว่าจะเมื่อไร…”

“…”

ขอโทษที่คนอย่างกูเป็นให้มึงได้แค่นี้เอง อูฮยอน

ประโยคสุดท้ายของคิมซองกยูพูดถึงสิ่งที่เขารู้ดีอยู่เต็มอกและมันก็เป็นความจริงอย่างยิ่ง คิมซองกยูไม่สามารถเป็นคนใจดีให้อูฮยอนได้แล้วการสารภาพความรู้สึกของเขาก็คงไม่สามารถเปลี่ยนแปลงความสัมพันธ์ระหว่าอูฮยอนกับฮวังมินฮยอนได้อยู่ดี ในเมื่อน้องชายข้างบ้านของเขาชอบไอ้หมอนั่นมากขนาดนั้น

มากพอกับที่มันประกาศอยู่ปาว ๆ ว่าเกลียดคนใจร้ายอย่างซองกยูอยู่แทบทุกวัน

ที่จะเปลี่ยนก็คือหลังจากนี้ไปซองกยูกับไอ้อ้วนนี่ก็คงไม่มีวันเป็นเหมือนเดิมอีกแล้ว

ก้าวผ่านไปสู่สถานะของการเป็นคนรักไม่ได้ และยังเสียสถานภาพของการเป็นพี่น้องที่ใกล้ชิดกันที่สุดไป นั่นคือสิ่งที่ซองกยูต้องยอมรับหลังจากนี้

ไม่มีคิมซองกยูกับนัมอูฮยอนพี่น้องข้างบ้านที่สนิทสนมและไว้ใจกันที่สุดอีกต่อไปแล้ว

คิมซองกยูเดินออกไปจากที่ที่พวกเขายืนอยู่ด้วยกันและทิ้งนัมอูฮยอนไว้เบื้องหลัง เขาเสียใจกับทุกสิ่งที่เกิดขึ้นและต้องดูแลความรู้สึกของตัวเองจนลืมไปว่านัมอูฮยอนก็ต้องการการดูแลเช่นกันและซองกยูก็อาจจะทำพลาดอีกครั้งที่ปล่อยอูฮยอนไว้คนเดียวในค่ำคืนที่เขาควรจะใช้โอกาสนี้ชดเชยความผิดพลาดของตัวเองดูแลนัมอูฮยอนที่เสียใจเพราะการเป็นคนใจร้ายของเขาตลอดมา ไม่ใช่การปล่อยอูฮยอนไว้คนเดียวเพื่อให้คนแสนดีอีกคนทำหน้าที่ทั้งหมดนั่นแทนที่เขา

 

 

มินฮยอนก้าวออกมาจากร้านสะดวกซื้อ พนักงานในร้านมองหน้าเขาด้วยความแปลกใจเมื่อเห็นเด็กหนุ่มที่ร่างกายเปียกโชกไปด้วยฝนเข้าไปในร้านเพื่อซื้อถุงยางอนามัย แต่พวกเขาก็มารยาทดีพอที่จะไม่แสดงอาการอะไรมากไปกว่าการมองด้วยความแปลกใจเมื่อเด็กหนุ่มคนนั้นยังยืนอยู่หน้าร้านอีกหลายนาทีพร้อมกับก้มลงมองสิ่งที่อยู่ในมือตัวเอง

กล่องอุปกรณ์ป้องกันที่ซื้อมาวางอยู่ในมือ ส่วนผู้เป็นเจ้าของกำลังตัดสินใจ

และมินฮยอนก็ให้คำตอบกับตัวเองได้ในท้ายที่สุดเมื่อเขาเดินออกไปจากหน้าร้านสะดวกซื้อ

เพื่อไปยังบ้านของคนที่อยู่ในฐานะ คนรักของตัวเองอย่างนัมอูฮยอน

 

 

นัมอูฮยอนเดินมาถึงหน้าบ้านของตัวเองโดยพยายามไม่เหลือบสายตามองไปทางรั้วบ้านหลังติดกัน เขาไม่อยากเห็นอะไรแม้แต่นิดเดียวที่เกี่ยวข้องกับคิมซองกยู และอูฮยอนก็คิดว่าตัวเองไม่อยากเห็นหน้ามันอีกต่อไปไม่ว่าจะในวันนี้หรืออีกกี่วันหลังจากนี้ก็ตาม

เขาเกลียดคิมซองกยู เกลียดความใจร้ายแข็งกระด้างที่ทำให้เขาเสียใจได้ทั้งจากคำพูดจากวนส้นตีนไปจนถึงคำบอกรัก

แต่อูฮยอนเกลียดตัวเองมากกว่าที่ต้องยอมรับความจริงว่าตัวเองรักมันมานานแล้วทั้งที่คิมซองกยูเป็นแบบนั้น

อูฮยอนเสียงเรียกที่ดังขึ้นจากมุมมืดเกือบทำให้สะดุ้ง แต่เมื่อเห็นว่าคนที่เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าคือใครน้ำตาที่เพิ่งหยุดไปก็ไหลออกมาอีกครั้ง

พี่มินฮยอน

คนรักของอูฮยอนอยู่ตรงหน้า และฮวังมินฮยอนคือคนที่มีอ้อมกอดอบอุ่นดึงให้อูฮยอนเข้าไปอยู่ในนั้นเสมอโดยไม่มีคำพูดทำร้ายจิตใจหรือคำต่อว่าที่ทำให้คนกำลังบอบช้ำต้องเสียใจเพิ่มขึ้นสักคำเดียว

เพราะนัมอูฮยอนคือ คนรักของเขา

ไปห้องพี่นะ อูฮยอน

 

 

 

TBC

 

 

 

 

ถ้าจะลุ้นว่าพี่กยูมาห้ามน้องมันไม่ให้ไปกับพี่มิน ก็ไม่ต้องลุ้นเลยค่ะเพราะว่าไม่ใช่แบบนั้นแน่นอน /ตัดความหวัง/ แต่มันจะเป็นยังไงต่อต้องรออ่านตอนต่อไปค่ะ เพราะว่าก็ทำได้แค่นี้ #อะไรมึง 5555 เหลืออีกเก้าตอนแล้วค่ะ มันจะไม่ดราม่าไปยันจนแน่นอน แต่เขาก็จะไม่ได้กันง่ายๆหรอกค่ะ พี่กยูต้องสู้ชีวิตอีกมากจนกว่าจะได้ลูกเรามา 555 ช่วยติดตามกันไปถึงตอนจบด้วยนะคะ ฝากแท็ก #ข้างบ้านกยูอู ในทวิตด้วย ขอบคุณมากค่า 

B
E
R
L
I
N
?
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

139 ความคิดเห็น

  1. #96 A_paranee (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 09:26
    ไม่ต้องห้ามก็ได้แต่ของไปช่วยไว้ได้ทันก็พอ
    #96
    0
  2. #95 민트아 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 00:32
    แจ้เอ้ย สงสารน้อง
    #95
    0
  3. #94 Luk jeab namu (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 21:05


    เราเชื่อมั่นในตัวลูกเรามากกก ว่ามันจะรักษาตัวเองได้

    ใช่มั้ยยยยย 5555 ชอบอิพี่กยูมากก็ตอนนี้ชอบคนใจร้ายค่ะ
    #94
    0
  4. #93 Midnightii (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 20:15
    อยากให้น้องเสียตัวอ่ะ 5555555 ชาร์ปนี่ยอมรับเลยว่าสงสารพี่กยูและเข้าใจด้วยซ้ำที่อิพี่เลือกจะเดินจากไปแทนที่จะเข้าไปปลอบอ่ะ แต่ก็ถูกของไรเตอร์ค่ะ อิพี่ต้องได้น้องยากกว่านี้ 555555 แต่เราเชื่อว่าคนมันรักกัน ต่อให้เจ็บปวดรวดร้าวดราม่าสงครามโลกแค่ไหน ถ้าคนมันยังรักกัน มันก็คือรักอยู่ดี น้องนัมต้องสู้ต่อไปนะลูกสาว ส่วนอิพี่ก็เป็นกำลังใจให้นะ เป็นกำลังใจให้ไปเจออะไรที่เข้าใจผิดอีกอ่ะ 5555555
    #93
    0
  5. #92 MmaiTnd (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 20:01
    สงสารพี่กยูㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠ พี่ต้องไปห้ามทันสิโว้ยยยยยฟยยฟยฟยหยยยอยดยย
    #92
    0