(fic) Sunggyu x Woohyun ★ Kiss Me Slowly #ข้างบ้านกยูอู

ตอนที่ 21 : EP21 : กูชอบมึง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 268
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    22 ม.ค. 61



Kiss Me Slowly

(Sunggyu x Woohyun)

Genre: AU School-Life

Rate: PG-13

 

 

EP21 – กูชอบมึง

 

คิมซองกยูลากอูฮยอนออกมาจากห้องพักในอพาร์ตเมนท์ของคิมมยองซูอย่างไม่ปรานีปราศรัย โชคดีที่ห้องของมยองซูอยู่ในละแวกเดียวกับบ้านของพวกเขาทั้งคู่ แต่ฝนที่กำลังตกอยู่และสภาพความกดดันทางอารมณ์ของทั้งคู่ดูเหมือนจะไม่ใช่สิ่งที่ดีนัก

ไอ้เหี้ยพี่กยู กูเจ็บ มึงเป็นอะไรของมึงเนี่ย!” อูฮยอนตะโกนใส่หน้าคนอายุมากกว่า ข้อมือของเขาถูกซองกยูจับไว้แน่นและอีกฝ่ายก็ลากเขาให้เดินกลับบ้านด้วยกันท่ามกลางฝนที่กำลังตกหนักราวกับซองกยูเสียสติไปแล้ว

มึงไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้กับกู มึงไม่สิทธิ์มายุ่งวุ่นวายกับเรื่องของกูแบบนี้นะ คิมซองกยู!”

น้องชายตะโกนออกมาอย่างสุดกลั้น ใช่ว่าอูฮยอนจะไม่รู้ว่าที่เป็นอยู่ในตอนนี้คืออะไร แต่ตลอดเวลาที่ผ่านมามันก็มีแต่ซองกยูที่พยายามสร้างกำแพงระหว่างพวกเขาสองคนขึ้นมาครั้งแล้วครั้งเล่าในขณะที่อูฮยอนก็ไม่พยายามที่จะก้าวข้ามไป แล้วเมื่อสถานการณ์แบบนี้เกิดขึ้น หนุ่มน้อยจึงทั้งกดดันและหวาดกลัว

กูมีสิทธิ์ที่จะทำมากกว่านี้ด้วยซ้ำในเรื่องที่กูอยากจะทำ!” ซองกยูพูดอย่างเอาแต่ใจ ข้อมือเล็ก ๆ ที่อยู่ในมือของเขาถูกบีบค่อนข้างแรงราวกับเด็กหนุ่มปากร้ายลืมไปแล้วว่าเขาไม่ควรทำแบบนี้กับคนที่เป็นเพียงน้องชายข้างบ้านของตัวเองและอยู่ในฐานะ แฟนของคนอื่น

ไอ้เหี้ยพี่กยูอูฮยอนตะเบ็งเสียงแข่งกับฝนที่กำลังตกหนัก พวกเขาเปียกปอนกันทั้งคู่แต่ดูเหมือนว่าจะไม่มีใครสนใจอะไรมากไปกว่าการระบายอารมณ์ใส่กัน มึงทำแบบนี้กับกูไม่ได้ กูเป็นน้องมึงนะ!”

 “มึงเลิกพูดแบบนี้สักทีเหอะอูฮยอน คนเป็นพี่น้องกันเขาจูบกันเหมือนที่กูกับมึงทำสินะ!”

ไอ้เหี้ยพี่กยู!” เสียงตะโกนด่าของนัมอูฮยอนดังก้องไปทั่วซอยที่เงียบสงัดแห่งนั้นอย่างน่าตกใจ ทั้งความโมโห โกรธเคือง กดดันและหวาดกลัวกับทุกสิ่งที่เกิดขึ้นกำลังจะทำให้ทุกความรู้สึกที่เก็บไว้ในใจมาตลอดกำลังจะพังทลายลงมา

จูบที่เกิดขึ้นมาเพราะมึงเมาแล้วหาเรื่องกูมันจะเรียกว่าจูบได้ยังไง มึงพูดเรื่องนี้ทำไมทั้งที่มันจบไปตั้งนานแล้ว มึงจะพูดให้ได้เหี้ยไรขึ้นมาอีก

คำพูดของนัมอูฮยอนเปี่ยมไปด้วยความน้อยใจที่เด็กหนุ่มรู้สึกอยู่คนเดียวตลอดมาว่ามันไม่เคยมีความหมายอะไรเลยในจูบนั้นระหว่างเราสองคน

เลยนอกจากความเมาแล้วพาลหาเรื่องของคิมซองกยู

อ้อได้คนเป็นพี่พูดเสียงลอดไรฟัน เพราะว่าคืนนั้นกูเมา มึงก็เลยไม่เรียกมันว่าจูบสินะ แล้วแบบนี้เป็นไง

อูฮยอนกำลังจะด่าว่ามึงจะทำบ้าอะไรของมึงอีก แต่คำพูดที่กำลังจะออกมาจากปากกลับช้ากว่ามือที่คว้าข้อมือหนุ่มน้อยเอาไว้แล้วกระชากคนที่สูงเพียงบ่าเข้าหาตัว

ฮื่อ!”

อ้อมกอดที่เกิดจากความโกรธปนกดดันโอบเข้าที่รอบตัวของนัมอูฮยอน ซองกยูจำไม่ได้แล้วว่าครั้งล่าสุดที่ตัวเองโกรธนัมอูฮยอนมากขนาดนี้มันเกิดขึ้นเมื่อไร และตอนนั้นพวกเขาสองคนก็คงทะเลาะกันแล้วหาเรื่องฟาดปากกันไปตามเรื่องตามราว แต่ตอนนี้สิ่งที่เด็กหนุ่มปากร้ายทำกลับเป็นการดึงนัมอูฮยอนเข้ามาชิดอก

และจูบอีกคนไปด้วยสัมผัสที่รุนแรงราวกับจะทำให้อูฮยอนแหลกสลายไปกับมือ

อื้อ!!”

คนที่ถูกทำร้ายทำได้เพียงดิ้นรนอย่างแค้นใจ ฝนที่กำลังตกหนักสาดซัดเข้าใส่ใบหน้าและลำตัว เม็ดฝนไหลเข้าปากและตา แต่ที่ทำให้อูฮยอนหายใจไม่ออกและทรมานมากกว่าไม่ใช่การโดนโหมกระหน่ำด้วยพายุฝน แต่เป็นพายุอารมณ์ของคิมซองกยูที่ทำร้ายคนเป็นน้องอย่างเขาคล้ายกับปราศจากความเอื้ออาทรใด ๆ ในความรู้สึกที่จะมีให้กันได้

แต่มันก็ไม่แปลกอะไร เมื่อคิมซองกยูไม่เคยทำดีหรืออ่อนโยนกับอูฮยอนตลอดมาอยู่แล้ว

และตอนนี้เด็กหนุ่มปากร้ายก็กำลังกลายเป็นพี่ชายใจร้ายสมบูรณ์แบบ

ที่ทำร้ายคนที่ตัวเองรักเพียงเพราะความโกรธจัดและหึงหวง

น้ำตาของอูฮยอนไหลออกมาปนกับเม็ดฝน เด็กหนุ่มสะอื้นอยู่ในใจด้วยความเสียใจและเจ็บปวดเมื่อริมฝีปากของคิมซองกยูกำลังทำร้ายเขาด้วยการกระทำที่สมควรเรียกว่าการทำร้ายร่างกายมากกว่าการจูบกันระหว่างคนสองคน ลมหายใจฉุนกลิ่นโซจูทำให้อูฮยอนหายใจไม่ออกและเหมือนจะสำลัก แรงบดขยี้จากริมฝีปากร้อนจัดนั่นทำให้คนถูกกระทำเจ็บปวดและเสียใจ อ้อมกอดของคิมซองกยูไม่มีอะไรมากไปกว่าการกักกันไม่ให้คนถูกทำร้ายดิ้นรนหนีหายไปไหนได้ และมันก็ช่างเป็นเรื่องที่น่าเศร้าสำหรับพวกเขาเหลือเกิน เมื่อกำแพงแห่งพี่น้องที่เคยมีระหว่างกันพังทลายลง แต่มันกำลังจะถูกแทนที่ด้วยความเสียใจอย่างแสนสาหัสของนัมอูฮยอน

นี่คือสิ่งที่เขาสมควรได้รับจากการรู้สึกกับพี่ชายข้างบ้านของตัวเองเกินกว่าที่ควรรู้สึกอย่างนั้นหรือ

นี่คือผลตอบแทนของการหลงรักคิมซองกยูอย่างนั้นหรือ

ซองกยูอาจลืมตัวจนไม่รู้ว่าตนเองใช้เวลากี่นาทีไปกับการทำร้ายความรู้สึกของอูฮยอน แต่ทุกวินาทีที่ผ่านไปสำหรับคนถูกทำร้ายคือความเจ็บปวดและเสียใจอย่างที่สุดกับสิ่งที่ตัวเองได้รับมาจากคนที่ทั้งรักและไว้ใจ อูฮยอนปล่อยให้น้ำตาไหลลงมาเงียบ ๆ เขาไม่ได้ดิ้นรนอีกแล้วเมื่อรู้ว่าสู้ให้ตายก็เอาชนะแรงไอ้พี่บ้านี่ไม่ได้ แต่อูฮยอนอยากให้มันรู้ตัวเอาเองว่ามันกำลังทำไม่ดีกับคนที่มันเรียกว่าน้องชายอยู่

“…”

แต่ดูเหมือนจะนานพอดูกว่าคิมซองกยูจะได้สติกลับมาจากความหึงหวงของตัวเอง

“…”

ดวงตาสองคู่มองประสานกันท่ามกลางฝนที่ตกหนักขึ้นหลังซองกยูละใบหน้าห่างออกมา อากาศเย็นด้วยสายฝน แต่ริมฝีปากของพวกเขาสองคนกลับร้อนจัดเพราะสัมผัสจากรอยจูบเมื่อครู่ก่อน

อูฮยอน…”

นัยน์ตาคมมองคนเป็นน้อง แต่ซองกยูคงไม่รู้หรอกว่าที่อยู่บนใบหน้าของอูฮยอนไม่ใช่น้ำฝนแต่เป็นน้ำตา

มึงทำกับกูแบบนี้อีกแล้วนะ พี่กยูอูฮยอนพูดกับคนที่อยู่ตรงหน้าด้วยน้ำเสียงร้าวราน แต่เด็กหนุ่มก็ยกกำปั้นฟาดเข้าไปที่กึ่งปากกึ่งจมูกของพี่ชายข้างบ้านด้วยแรงที่ไม่ยั้งมือ

พลั่กก..

อ่ะ!” ซองกยู ยกมือขึ้นแตะ หมัดไอ้อ้วนนี่ยังหนักเหมือนเคย เมื่อดูจากการที่เลือดติดปลายนิ้วมือซองกยูมา

อูฮยอน มึงกล้าต่อยกูเหรอ

เออ กูต่อยมึง แล้วกูก็กล้าทำด้วย กูสมควรทำแบบนี้กับมึงตั้งแต่วันนั้นแล้วด้วยซ้ำ ไอ้เหี้ยพี่กยู มึงทำแบบนี้กับกูทำไม! มึงต้องการอะไรจากกูอีก!!”

อูฮยอนตะเบ็งเสียงออกมา เขาเจ็บไปหมดทั้งใจจนไม่รู้สึกว่าการฟาดปากไอ้พี่เวรนี่ไปแค่หมัดเดียวมันจะช่วยเยียวยาอะไรได้

มึงทำแบบนี้กับกูทำไม เราเป็นพี่น้องกันไม่ใช่เหรอ มึงให้กูเป็นได้แค่น้อง แล้วมึงทำแบบนี้กับกูทำไม

มันคงจะดีกว่านี้ถ้าความเสียใจของอูฮยอนจะตามมาด้วยการฟาดปากซองกยูอีกสักหมัด แต่สิ่งที่เกิดขึ้นหลังคำถามที่เต็มไปด้วยความเสียใจและเจ็บปวดประโยคนั้นคือการที่นัมอูฮยอนทรุดตัวลงกับพื้นปูนพร้อมกับเสียงสะอื้นที่บาดลงไปถึงใจกลางความรู้สึกของคนที่แสนจะแข็งกระด้างอย่างคิมซองกยู

มึงทำแบบนี้กับกูทำไม

คำถามซ้ำ ๆ ของนัมอูฮยอนทำให้คนฟังเจ็บไม่น้อยไปกว่ากัน อูฮยอนไม่เคยร้องไห้สักครั้งเวลาพวกเขาทะเลาะ ถกเถียงไปถึงขั้นลงมือลงไม้กัน แต่ไอ้อ้วนที่ร่าเริงและเคยมีแต่ตอบโต้กับความใจร้ายของซองกยูด้วยเสียงด่า กลับน้ำตานองหน้าในวันที่ซองกยูทำร้ายมันไปด้วยความใจร้ายของตัวเอง

คิมซองกยูเป็นพี่ชายข้างบ้านที่ดีสำหรับมัน แม้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาอาจไม่นุ่มนวลหรืออบอุ่นใจ

แต่คิมซองกยูคนเดียวกันกลับเป็นคนสารเลวที่ทำให้คนที่ตัวเองให้ความสำคัญเสียใจ

อูฮยอน กู…”

ซองกยูถอยหลังออกมาจากคนที่ทรุดอยู่บนพื้นซีเมนต์ เขาเจ็บไปทั้งใจไม่ต่างกันเมื่ออูฮยอนเงยหน้าขึ้นมองแล้วซองกยูเห็นว่าคนเป็นน้องกำลังร้องไห้จนตัวโยน

โดยที่พวกเขาทั้งคู่อาจไม่รู้ว่า ไม่ห่างออกไปนัก คิมแจฮวานถือร่มกางอยู่ และอีกหนึ่งคนที่อยู่ใต้ร่มคันเดียวกันคันนั้นคือฮวังมินฮยอนที่มองตรงมาทางพวกเขาทั้งคู่โดยที่ได้ยินเสียงสนทนาและเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นทุกการกระทำ

กูขอโทษที่ทำแบบนี้กับมึงอีกแล้ว และไม่ว่าวันนี้หรือเมื่อไร กูก็เป็นได้แค่ไอ้พี่กยูคนเหี้ยพี่ชายที่ไม่เคยใจดีกับมึงเลยอย่างที่มึงบอก

ซองกยูพูดช้า ๆ บ่าของเด็กหนุ่มปากร้ายไหวน้อย  ๆ ด้วยความกดดัน มันสายเกินไปแล้วในตอนนี้ที่จะกลับไปอยู่ในจุดที่พวกเขาสองคนกอดคอกันในฐานะพี่น้องด้วยความสนิทใจตลอดมา เช่นเดียวกับที่มันสายเกินไปแล้วที่ใครสักคนจะหลอกตัวเองว่าพวกเขาไม่ได้คิดอะไรเกินเลยต่อกัน

กูเป็นได้แค่ไอ้เหี้ยพี่กยูที่มึงเรียก คนที่ตบหัวมึง แกล้งมึง ด่ามึง พูดจาแย่ ๆ ทำตัวร้าย ๆ ใจร้ายกับมึง แล้วจนถึงวันนี้ ในวันที่กูกับมึงไม่ได้เป็นแค่พี่น้องกันแล้ว กูก็ยังเป็นคนที่ไม่เคยใจดีกับมึงแล้วก็ทำให้มึงเสียใจ

ฮึ่กฮื่อออ ฮือ

อูฮยอนร้องไห้ออกมาและแม้ท่าทางนั้นจะน่าสงสารมากแค่ไหนสำหรับคิมซองกยู แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะอะไรเขาถึงไม่เดินไปข้างหน้าแล้วกอดคนสำคัญของตัวเองไว้อย่างที่พระเอกผู้แสนดีในละครมักจะทำ หรือบางทีมันอาจเป็นเพราะซองกยูรู้ตัวดีกว่าได้ว่าคนใจร้ายอย่างเขาเป็นเจ้าชายที่แสนดีให้อูฮยอนไม่ได้ และอีกฝ่ายมีเจ้าชายที่เพรียบพร้อมในชีวิตจริงอยู่แล้วอย่างฮวังมินฮยอน

แต่ซองกยูก็ยังเป็นลูกผู้ชายพอที่จะอยากบอกให้นัมอูฮยอนรู้ว่าทุกสิ่งที่เขาทำลงไป รวมทั้งจูบที่เกิดขึ้นระหว่างกันทั้งสองครั้งนั้นมันไม่ได้เป็นเพราะความเมาหรืออารมณ์โกรธแค่เพียงอย่างเดียว

ที่กูทำไปทั้งหมด และที่เคยทำมาทั้งหมด ทุกเรื่อง ทุกอย่าง ทุกความงี่เง่าบ้าบอคอแตกของกู…”

“…”

ฝ่ามือของฮวังมินฮยอนกำเข้าหากัน ความเป็นคนดีของคนที่ใจดีที่สุดในโลกกำลังจะหมดไป เมื่อสิ่งที่ดำเนินอยู่ตรงหน้าไม่ใช่สิ่งที่คนอย่างเขาสมควรจะได้รับ

ในขณะที่รอยยิ้มของความสะใจเกิดขึ้นบนใบหน้าของคิมแจฮวานที่ยืนอยู่ข้างกัน และได้ยินทุกคำพูดของสองคนนั้นกับเห็นทุกสีหน้าของอดีตคนรักอย่างมินฮยอน

มันเป็นเพราะว่ากูชอบมึง และกูก็ชอบมึงเกินกว่าการเป็นน้องชายข้างบ้านของตัวเองตลอดมา อูฮยอน

 

 

 

TBC

 

 

ตั้งใจเขียนให้ลูกเราน่าสงสารค่ะ แต่เอาจริงๆก็สงสารพี่กยูด้วย TOT เขียนไปก็จะตายไปเองเพราะสงสารตัวละคร #เอ้ามึง กำแพงแห่งพี่น้องช่างเปนเรื่องเจ่บปวดนะคะ แต่ไม่ต้องกลัวไปค่ะ ยังมีให้เจ่บได้มากกว่านี้อีกในอีกสองสามตอนข้างหน้า หวังว่าจะอยู่ด้วยกันไปถึงตอนนั้นนะคะ อีกสิบตอนจะจบแล้ว ดราม่าเจ่บปวดกันอีก 9 ตอนแค่นั้นแหละค่ะ #ไม่ใช่เส่ะ 5555 พรุ่งนี้มาดูกันค่ะว่าน้องจะตอบรับคำว่าชอบของพี่มันยังไง ขอบคุณทุกคนเน้อ ฝากแท็ก #ข้างบ้านกยูอู ด้วย ขอบคุณนะคะ 

B
E
R
L
I
N
?
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

139 ความคิดเห็น

  1. #91 민트아 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 23:12
    จะมีต่อยอีกรึเปล่า 55
    #91
    0
  2. #90 Luk jeab namu (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 21:21
    โอ้ยยย อิพี่แม่งงง ใจร้ายมากกกก คิมซองกยูพี่ทำกับลูกเราแบบนี้ไม่ได้นะ เราไม่ยอมมมม
    #90
    0
  3. #89 Midnightii (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 21:11
    ดราม่าอีกสองสามตอนเลยหรอ ม่ายยยยยยย.. สงสารน้องนัมแต่ก็อยากให้น้องดราม่ากับตัวเองมากกว่านี้ 555555 ยังไงคนที่ง้อเรื่องนี้ก็ต้องเป็นอิพี่โว๊ยยยยย
    #89
    0
  4. #88 ML อินสปิริทผู้ภัคดี (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 20:35
    ☹😢😭😭😭😭😭
    #88
    0
  5. #87 MmaiTnd (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 20:21
    พี่กยูก่าหาไสไนำนนเนอนกยไยไยำจ
    #87
    0