(fic) Sunggyu x Woohyun ★ Kiss Me Slowly #ข้างบ้านกยูอู

ตอนที่ 16 : EP16 : คำขอร้องของมินฮยอน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 288
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    16 ม.ค. 61

 


Kiss Me Slowly

 (Sunggyu x Woohyun)

Genre: AU School-Life

Rate: PG-13

 

 

 

EP16 – คำขอร้องของมินฮยอน

 

 

 

พี่กยูอย่าไป 

เสียงของอูฮยอนแม้จะไม่ได้ดังอะไรมากมายแต่มันก็ชัดเจนพอที่จะทำให้อีกสามคนที่ยืนอยู่ด้วยกันได้ยินว่าเขาพูดอะไรออกมา และคนที่อยู่ในฐานะ แฟนของอูฮยอนอย่างมินฮยอนก็หน้าเสียไปอย่างช่วยไม่ได้

ส่วนแจฮวาน หนุ่มน้อยยิ้มเยาะอย่างสาแก่ใจ

แฟนเก่าของเขาควรจะรู้จักการแสดงออกทางอารมณ์เสียบ้าง แล้วในเมื่อเวลาที่ผ่านมาแจฮวานไม่เคยกล้าพอที่จะทำให้คนที่ดีแสนดีอย่างฮวังมินฮยอนเสียความรู้สึก แฟนเก่าของเขาก็รับรู้ความรู้สึกแบบนั้นจากแฟนใหม่อย่างนัมอูฮยอน เอาก็แล้วกัน

กะ.. กูหมายความว่าพี่มึงอย่าเพิ่งไป กู…” อูฮยอนอึกอักเมื่อรู้สึกว่าตัวเองทำอะไรที่ไม่สมควรทำไปเสียแล้ว กูว่าเรากลับพร้อมกันก็ได้นี่

มึงเป็นคนบอกกูเองนะว่ามึงจะไปกลับกับมินฮยอนซองกยูพูดราวกับจะเตือนความจำ แปลกใจเหมือนกันว่าไอ้อ้วนนี่เป็นอะไรขึ้นมาถึงมาดึงเสื้อรั้งเอาไว้แบบนี้

กู…”

นั่นสิ พวกนายสองคนกลับด้วยกันก็ดีแล้ว พี่มินฮยอนก็คงไม่อยากให้ใครไปเป็นก้างขวางคอหรอกมั้ง หรือว่ายังไงครับแจฮวานหันไปถามอดีตคนรักของเขาพร้อมกับเลิกคิ้วด้วยท่าทางยียวน

 หรือจะบอกว่า ไปด้วยกันหลายคนก็สนุกดี

แล้วแต่นายก็แล้วกันมินฮยอนพูดกับอูฮยอนเมื่ออีกคนหันมามองหน้าเขา ถ้าอยากกลับพร้อมกันหลาย ๆ คนก็ไม่เป็นไรหรอก

คำพูดนั้นทำให้เกิดรอยยิ้มเยาะบนใบหน้าของแจฮวานอีกครั้ง 

แฟนเก่าของเขาไม่เคยเปลี่ยนไปเลยจริง ๆ ฮวังมินฮยอนที่แสนดีราวกับเจ้าชายที่หลุดมาจากเทพนิยาย

มึงไม่เป็นแต่กูเป็น บ้านก็อยู่คนละหลังทำไมจะต้องกลับพร้อมกัน น่ารำคาญซองกยูพูดเสียงกร้าว เขาหันมองน้องชายข้างบ้านของตัวเองอย่างไม่ชอบใจ มันอาจจะเป็นความประชดผสมน้อยใจก็ได้ที่ซองกยูเลือกจะทำแบบนี้

เดี๋ยวกูจะไปหาข้าวกินกับแจฮวาน วันนี้แม่ไม่อยู่แล้วกูก็ไม่มีข้าวเย็นกิน มึงก็เหมือนกัน ก่อนกลับบ้านก็แวะกินข้าวกับแฟนมึงซะ กูไปล่ะ

มือที่ยึดอยู่บนเสื้อวอร์มหล่นลงเมื่อได้ยินคำพูดของพี่ชายข้างบ้านที่ยังคงยืนยันว่าตัวเองจะไปกับเพื่อนใหม่ที่ชื่อคิมแจฮวาน แม้มันจะเป็นแค่การเดินกลับบ้านและกินข้าวเย็น แต่เรื่องเล็กน้อยแบบนี้ก็ทำให้อูฮยอนรู้สึกได้ว่าตัวเองไม่ใช่คนแรกที่คิมซองกยูจะให้ความสำคัญอีกแล้ว

ทุกอย่างเปลี่ยนไปหมดแล้ว

เมื่ออูฮยอนมีฮวังมินฮยอนอยู่ข้าง  ๆ ในฐานะแฟน

และซองกยูกำลังจะมีคิมแจฮวานไปอยู่ข้าง ๆ ในฐานะเพื่อนใหม่เช่นกัน

 

 

 

 

ใจร้ายเหมือนกันนี่นา รุ่นพี่ซองกยู

คำพูดนั้นมาพร้อมเสียงหัวเราะเบา ๆ อย่างนึกขำหลังจากเดินออกมาจากโรงเรียนด้วยกัน แจฮวานไม่คิดเลยว่าความตั้งใจของตัวเองจะสำเร็จผลไวเกินคาดขนาดนี้ เพราะเพียงแค่ไม่กี่วันที่พาตัวเองเข้ามาทำความรู้จักกับคิมซองกยู เพื่อนใหม่ของเขาก็ช่วยให้แจฮวานปั่นหัวแฟนเก่าของตัวเองได้เป็นอย่างดี

สนุกเป็นบ้า สะใจมากด้วย

น่าสงสารนัมอูฮยอนชะมัด ทำแบบนี้จะดีเหรอ

ไม่ใช่เรื่องของนายซองกยูหันมาชักสีหน้าใส่เพื่อนใหม่ เขารู้สึกว่าคิมแจฮวานเป็นคนแปลก ๆ แต่อีกฝ่ายก็ไม่น่าจะมีพิษมีภัยอะไรกับเขา แต่ถ้าเป็นกับฮวังมินฮยอนล่ะไม่แน่

แล้วนี่ไม่ตามไปรังควาญไอ้ตี๋ร้านข้าวมันไก่นั่นอะ จะเอาคืนมันไม่ใช่ไง

ก็นี่ไง เอาคืน

เอาคืนอะไรของนายซองกยูขมวดคิ้ว แล้วที่พูดเมื่อวันก่อนอ่ะ เรื่องที่ไม่อยากให้อูฮยอนเจอเหมือนที่นายเคยเจอ มันเรื่องอะไร ฮวังมินฮยอนมันทำอะไรให้แค้นนักหนาหรือไง

ก็เพราะไม่ได้ทำอะไรนี่ไงถึงน่าแค้นใจแจฮวานแค่นยิ้ม ก็เห็นไม่ใช่เหรอว่าหมอนั่นเป็นคนดีแค่ไหน ดีอย่างกับเทวดา

ใช่ ฮวังมินฮยอนเป็นคนดี ทั้งเป็นคนดี นิสัยดี และใจดี มันก็ไม่แปลกอะไรหรอกที่นัมอูฮยอนจะชอบคนแบบนั้น

แล้วทำไมทั้งที่ฮวังมินฮยอนเป็นคนดีแบบนั้นแต่แฟนเก่าของมันกลับดูเหมือนจะชิงชังความเป็นคนดีของหมอนั่นจนเข้ากระดูกดำแบบนี้

แล้วไม่ชอบหรือไงที่มันเป็นคนดี หรือตอนคบกันมันไม่ได้เป็นแบบนี้

เปล่า ฮวังมินฮยอนก็เป็นแบบนี้แหละ เป็นแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไร นิสัยดี ใจดี ไม่เคยทำร้ายใคร นอกจากคนที่รักเขา

เป็นอีกครั้งที่ซองกยูขมวดคิ้ว

หมายความว่าไง

ฉันไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองมีตัวตนหรือมีความสำคัญอะไรเลยตอนที่คบกับหมอนั่นแจฮวานระบายความเจ็บแค้นออกมา พวกเขาสองคนเลือกร้านเบเกอรี่เล็ก ๆ หน้าโรงเรียนเพื่อใช้นั่งคุยกัน

ไม่ว่าฉันจะทำอะไร หมอนั่นก็ไม่เคยโกรธ ไม่เคยแสดงความไม่พอใจ มีแต่ยิ้มให้แล้วก็บอกว่าแล้วแต่ฉันจะเลือก แล้วแต่ฉันจะทำ พี่ตามใจนาย อยากทำอะไรก็ทำเถอะ

นั่นมันไม่ใช่สิ่งที่คนเป็นแฟนกันจะทำให้กันหรือไง ซองกยูพูดอย่างไม่เข้าใจ

มันก็ใช่  ถ้าไม่ใช่เพราะว่าฮวังมินฮยอนทำแบบนี้กับทุกคน ถึงฉันไม่ได้เป็นแฟนเขาแต่เป็นแค่น้องหรือเพื่อนฮวังมินฮยอนก็จะทำดีกับฉันเหมือนที่ทำกับคนที่เป็นแฟน แล้วมันจะดียังไงเมื่อคนพิเศษไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองพิเศษ ฉันถามตัวเองตลอดเวลาที่คบกันว่าฉันมีความสำคัญกับเขาจริงหรือเปล่า มันจะมีประโยชน์อะไรที่คน ๆ หนึ่งจะเป็นคนดีในสายตาคนทั้งโลก แต่กลับไม่เคยทำให้คนที่รักเขามั่นใจในความสำคัญของตัวเองได้

ซองกยูคิดว่าตัวเองมองไม่ผิดเลยที่เห็นแจฮวานน้ำตาคลอ แต่อีกฝ่ายก็เข้มแข็งดีพอใช้ที่จะกักมันให้อยู่แค่ที่ขอบตา

ฉันไม่ได้อยากมีแฟนเป็นคนดีแต่ฉันอยากมีแฟนที่ทำให้ฉันรู้สึกว่าฉันคือคนสำคัญที่สุดของเขา คนที่จะทำให้เขาเจ็บปวดร้อนหนาวได้ คนรักของฉันที่ทำให้ฉันรูว่าต่อให้ต้องแลกมาด้วยอะไรก็ตามเขาก็จะไม่ยอมเสียฉันไป ฮวังมินฮยอนอาจจะเป็นคนใจดีในสายตาใครก็ได้ทั้งโลก แต่เขาคือคนที่ใจร้ายที่สุดในโลกสำหรับฉัน เพราะในวันที่ฉันทนไม่ไหวแล้วขอเลิกกับเขา เขาก็บอกแค่ว่าแล้วแต่นายจะตัดสินใจ พี่ยังรักนายเสมอ แต่พี่ก็เป็นแบบนี้

แจฮวานระบายความรู้สึกของตัวเองออกมา เขาไม่ได้หวังให้ซองกยูเข้าใจความเจ็บแค้นนี้ แต่ที่หนุ่มน้อยมุ่งหวังคือเขาอาจใช้ความรู้สึกที่คิมซองกยูกับนัมอูฮยอนมีต่อกัน ทำให้คนที่ทำให้เขาเคยเจ็บปวดอย่างฮวังมินฮยอนเสียใจซะบ้าง

และฉันจะทำทุกอย่างให้หมอนั่นเสียใจในความเป็นคนดีของตัวเอง เขาควรได้รู้ว่าสิ่งที่คนเป็นแฟนต้องการไม่ใช่ความดี แต่เป็นความรักกับความสำคัญต่างหาก

 

 

 

รุ่นพี่ส่งผมแค่นี้ก็พอครับ เย็นมากแล้วกลับบ้านเถอะอูฮยอนพูดขึ้นมาเมื่อถึงทางแยกที่จะเดินไปบ้านเขากับทางแยกไปอพาร์ตเมนท์ของมินฮยอน หาข้าวเย็นกินด้วยนะครับ บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปก็ได้ ขอโทษที่ไม่ไปกินข้าวด้วย ผมปวดหัวจริง ๆ

ไม่เป็นไรหรอก ก็นายไม่สบายนี่ ถ้าพี่บังคับคนไม่สบายไปกินข้าวด้วยพี่ก็ใจร้ายเต็มทีแล้วคนอายุมากกว่าพูดพร้อมกับส่งหนังสือที่ช่วยถือคืนไปให้คนเป็นน้อง ตั้งใจทำการบ้านล่ะ แล้วค่ำ ๆ จะโทรมาหา

ครับอูฮยอนพยักหน้า พี่ก็ตั้งใจท่องหนังสือล่ะ

อือ

มินฮยอนพยักหน้าพร้อมกับยกมือลูบศีรษะอูฮยอนเบา ๆ การกระทำแบบนั้นเป็นสิ่งที่อีกคนกระทำต่อเขาอยู่เสมอและอูฮยอนก็คิดว่าตัวเองโชคดีที่รุ่นพี่มินฮยอนทั้งใจดีและอ่อนโยนแบบนี้

แต่ในวันนี้ อูฮยอนกลับรู้สึกว่าตัวเองไม่คู่ควรจะได้รับความอ่อนโยนแบบนี้เลย

มันไม่ดีไม่ใช่หรอกเหรอ สิ่งที่อูฮยอนทำไปเมื่อเย็นนี้น่ะ

รุ่นพี่มินฮยอน

หือ ว่าไง

พี่โกรธผมไหมครับ

คำถามนั้นทำให้คนถูกถามขมวดคิ้ว

ทำไมพี่ต้องโกรธนายด้วยล่ะ มีเรื่องอะไรที่พี่ต้องโกรธด้วยเหรอ

นั่นสินะ มีอะไรที่ต้องโกรธหรือไม่พอใจล่ะ กับการที่คนเป็นแฟนอย่างอูฮยอนจะรู้สึกในสิ่งที่คนมีแฟนแล้วไม่สมควรรู้สึกอย่างการหวงพี่ชายข้างบ้านของตัวเอง ปฎิเสธจูบจากคนเป็นแฟนกันโดยไม่มีเหตุผล แต่กลับไปรู้สึกดีกับจูบที่เกิดขึ้นจากความไม่ตั้งใจของพี่ชายข้างบ้านที่ว่านั่น

นัมอูฮยอนเป็นคนไม่ดี

เขาไม่คู่ควรกับความอ่อนโยนและใจดีที่ได้จากรุ่นพี่มินฮยอนเลย

พี่มินฮยอน…”

“…”

อารมณ์กดดันจากความรู้สึกหลายอย่างที่เกิดขึ้นในช่วงนี้ทำให้อูฮยอนสับสนและอัดอั้นตันใจแต่เขาก็ไม่สามารถพูดสิ่งที่อยู่ในใจตัวเองออกมาได้ เด็กหนุ่มรู้แค่ว่าตัวเองทำผิดต่อคนที่อยู่ตรงหน้า

ผมขอโทษครับ…”

คำขอโทษของอูฮยอนได้รับการตอบรับป็นการที่มินฮยอนดึงอีกฝ่ายเข้าไปกอดไว้

นายไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อยไม่ว่าจะวันนี้หรือเมื่อไรก็เถอะ ทำไมต้องขอโทษด้วย

ผม…”

อูฮยอนอยากจะพูดอะไรหลาย ๆ อย่างออกมา แต่ก็สับสนกับความรู้สึกของตัวเองจนพูดอะไรไม่ได้ และดูเหมือนว่ามินฮยอนก็จะฉลาดเสียด้วยที่เลือกจะใช้เวลาที่อูฮยอนกำลังสับสนกับความรู้สึกของตัวเองแบบนี้ให้เป็นประโยชน์

บางทีมันอาจจะถึงเวลาแล้วที่คนที่เป็นคนดีที่สุดในโลกจะใช้ประโยชน์จากการเป็นคนดีของตัวเองบ้าง

ไม่มีอะไรที่นายจำเป็นต้องขอโทษเพราะพี่ไม่ได้โกรธอะไรนายเลย แล้วก็ไม่เคยคิดจะโกรธ แต่ถ้านายอยากขอโทษพี่จริง ๆ หรือไม่อยากให้ตัวเองทำให้พี่รู้สึกไม่ดีล่ะก็ พี่ขออะไรอย่างหนึ่งได้ไหม มันไม่ใช่คำสั่ง แต่มันคือคำขอร้อง

อูฮยอนขยับตัวออกมาจากอ้อมแขนที่กอดรัดเขาเอาไว้ หนุ่มน้อยมองคนที่อยู่ตรงหน้าพลางเม้มริมฝีปากราวกับจะใช้อาการนั้นช่วยในการตัดสินใจว่าเขาจะทำตามคำขอของฮวังมินฮยอนได้หรือไม่

และอูฮยอนก็มีทางเลือกแค่สองทางคือการให้คำตอบว่าได้หรือไม่ได้

และจะทำอย่างที่ให้คำตอบได้หรือเปล่า

ตั้งแต่วันนี้ไป อย่าอยู่ใกล้คิมซองกยูอีกได้ไหม

“…”

ให้พี่เป็นคนเดียวที่อยู่ใกล้ชิดกับนายที่สุดทั้งในฐานะพี่ชายและในฐานะแฟน นายให้พี่ได้ไหม นัมอูฮยอน

 

 

TBC

 

 




หมดเวลาของการเป็นคนดีแล้วค่ะ ฮวังมินฮยอนไม่ใช่เหยื่อของเธออีกต่อไป #พี่โคจังมึง ไม่ใช่เส่ะ 5555 นี่เพิ่งเป็นจุดเริ่มต้นของสงครามเท่านั้น (จุดเริ่มต้นบ้าอะไรตอนที่สิบหก) หลังจากนี้ก็จะเข้าสู่ช่วงหนักหน่วงที่ทำเราพะงาบๆจะตายอยู่ตอนนี้ เพนบ้ามากค่ะ เขียนไปก็เพนบ้าไป ปกติก็เปนอยู่แล้ว มะคืนนี่เขียนตอนที่พีคสุดของเรื่องไป อีกห้าตอนก็จะถึงจุดแตกหักแล้วค่ะ หวังว่าทุกคนจะอยู่กับ #-ข้างบ้านกยูอู ไปจนถึงตอนนั้นด้วย แล้วก็ช่วยให้ความรักกับฟิคด้วยนะคะ ไม่ชอบคนเขียนไม่เป็นไร ชอบฟิคก็พออิ้อิ้ เจอกันใหม่ตอนหน้า จะพยายามทำให้ดีขึ้นในทุกเรื่องและทุกตอนนะคะ ขอบคุณมากที่เข้ามาอ่านกัน ขอบคุณทุกฟีดแบ็กด้วย ขอบคุณมากๆนะคะ ฝากแท็ก #ข้างบ้านกยูอู ด้วยเน่อ ขอบคุณค่า

B
E
R
L
I
N
?
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

139 ความคิดเห็น

  1. #138 Chonlathon Monklang (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 17:26
    เอาแล้วไง เอาแล้วไง
    #138
    0
  2. #81 KNUALM (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 02:12
    พี่ก็เป็นแบบนี้
    พี่ก็เป็นแบบนี้
    พี่ก็เป็นแบบนี้
    พี่ก็เป็นแบบนี้
    พี่ก็เป็นแบบนี้
    พี่ก็เป็นแบบนี้
    พี่ก็เป็นแบบนี้
    วดฟฟฟฟฟฟ เจอคำนี้อีกแล้วววว ฮื่อๆๆๆ พี่เป้รี่เจ่บนม... ขอท่ดผิดเรื่อง สงสารแจฮวานกับพี่กยูอ่ะ แล้วเกลียดการที่ตามใจทุกอย่างเพราะมันสื่อถึงคงามไม่ใส่ใจ เกลียดคำว่าแล้วแต่ ตามใจ เกลี๊นดดดด เคยประสบพบเจอเลยอิน 5555 ขอเอาคืนเจ็บๆ เอาให้ร้องไห้ให้สาแก่ใจกันไปเล้ยยนย
    #81
    0
  3. #65 Luk jeab namu (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 21:48


    เอาเลยให้เขาห่างกันซะบ้าง หมั่นไส้เขามากค่ะ ปากแข็งทั้งคู่

    วันนี้อยู่ #ทีมมินฮยอน
    #65
    0
  4. #64 Blacklistza Pukky (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 21:12
    มินฮยอนตบะเเตกละหรอ555 ไม่เปนคนดีเเล้วเหรอพี่5555
    จนได้นะ อยากรู้เลยอ่ะว่าน้องมันจะตอบว่าไง
    #64
    0
  5. #63 민트아 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 20:51
    อ้าววววววววววว #ทีมแจฮวาน
    #63
    0