Fic KNB ; (AkaKuro) Please Agree

ตอนที่ 5 : {✁} C h a p t e r 4.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,407
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 60 ครั้ง
    6 ส.ค. 58

CHAPTER 4.





จากนี้ไปจนนิรันดร์ - แตงโม
กรุณาปิดเพลงหน้าบทความ



 

 

                “ห้องแคบจังเลยนะ” อาคาชิที่เดินเข้ามาในห้องของคุโรโกะสำรวจไปรอบๆห้องก่อนที่จะนั่งลงบนเตียงของอีกคนอย่างถือวิสาสะทันที ทำให้คุโรโกะที่เดินตามเข้ามานั้นขมวดคิ้วยุ่งอย่างไม่พอใจเท่าไหร่นัก


 

                แม่ไม่น่าชวนหมอนี่ให้ค้างด้วยเลย ให้ตายเถอะ...


 

                “ถ้าลำบากนักจะกลับไปนอนที่คฤหาสถ์พันล้านของคุณก็ได้นะครับ”


 

                “ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย ฉันคิดว่าบ้านเล็กๆแบบนี้ก็ดูอบอุ่นดีนะ” อาคาชิระบายยิ้มบางออกมา ไม่ใช่รอยยิ้มร้ายกาจแบบที่เขาชอบทำแต่กลับเป็นรอยยิ้มที่แสนจะอบอุ่นและอ่อนโยน


 

                จนทำให้คุโรโกะที่ลอบมองใบหน้าด้านข้างของอาคาชิมองเขาอย่างอึ้งๆ แต่เพียงไม่กี่วิเขาก็ปรับสีหน้าให้เป็นปกติเช่นเดิม


 

                “นายจะอาบน้ำแล้วหรือยังล่ะ ?”


 

                “คุณอาบก่อนก็ได้ครับ”


 

                “จริงๆแล้วเราสองคนอาบด้วยกันก็ได้นะ” อาคาชิว่าพลางกระตุกยิ้มขึ้นที่มุมปาก


 

                “ไม่ล่ะครับ คุณรีบเข้าไปอาบเถอะ เดี๋ยวผมจะไปหาผ้าขนหนูกับเสื้อสำหรับเปลี่ยนมาให้”


 

                “ฉันว่าฉันใส่เสื้อนายไม่ได้นะ” อาคาชิว่าพลางหรี่ตามองดูอีกคนตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาดูแคลน ทำให้คุโรโกะหน้าบึ้งทันที


 

                “ผมจะไปหาเสื้อของพ่อผมที่เหลืออยู่มาเปลี่ยนให้ครับ แล้วอีกอย่างส่วนสูงของผมก็ไม่ได้ห่างอะไรจากคุณมากมายนักหรอกนะ ช่วยกรุณาเลิกมองผมด้วยสายตาแบบนั้นเถอะครับ”


 

                อาคาชิยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจนัก ทำให้คุโรโกะถอนหายใจออกมาน้อยๆก่อนจะเดินออกจากห้องไป เมื่อคุโรโกะออกไปแล้วอาคาชิจึงลุกขึ้นแล้วเดินสำรวจห้องดูอีกครั้งจนไปพบกับอัลบั้มรูปภาพที่วางอยู่รวมกับชั้นวางหนังสือ


 

                อาคาชิหยิบอัลบั้มรูปนั้นออกมาเปิดดู เมื่อเห็นภาพที่อยู่ข้างในก็ทำให้เขายิ้มออกมา มันเป็นรูปของคุโรโกะตั้งแต่ยังแบเบาะ พร้อมกับมีคำบรรยายใต้ภาพที่บ่งบอกถึงเหตุการณ์ในรูปภาพว่าตอนนั้นวันที่เท่าไหร่ เขาอายุเท่าไหร่และกำลังอยู่ที่ไหน จนกระทั่งเขามาสะดุดกับภาพภาพหนึ่งเข้า


 

 

คุโรโกะ เท็ตสึยะ & โองิวาระ ชิเงฮิโระ อายุ 12 ปี [Date : 11/01]

เรียนจบแล้วเรามาแต่งงานกันนะคุโรโกะ


 

 

                อาคาชิมองภาพนั้นด้วยสายตาว่างเปล่าก่อนที่เขาจะเก็บอัลบั้มยัดใส่ชั้นวางหนังสือนั้นตามเดิม ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกันกับที่คุโรโกะเปิดประตูเข้ามาให้ห้องพอดี


 

                “ผมเอาเสื้อกับผ้าขนหนูมาให้แล้วครับ อาคาชิคุง!” คุโรโกะร้องเรียกชื่อขออีกคนเสียงดังลั่นทันที เมื่อจู่ๆอาคาชิก็เดินเข้ามาผลักร่างของคุโรโกะชิดกับกำแพงห้องแล้วใช้แขนทั้งสองข้างยันเอาไว้เพื่อไม่ให้อีกคนหนีไปได้


 

                “ป...ปล่อยผมนะครับ” คุโรโกะเอ่ยเสียงสั่น ดวงตาข้างซ้ายของอาคาชินั้นเปลี่ยนเป็นประกายสีทองแทนที่จะเป็นสีแดงเฉกเช่นเดียวกับด้านขวา เขาจ้องมองไปยังดวงตาสีฟ้าสดใสของอีกคนที่กำลังมองเขาด้วยความหวาดกลัว


 

                คุโรโกะรู้สึกได้ว่าคนตรงหน้านี้ไม่ใช่อาคาชิที่เขารู้จักเลยสักนิดแล้วคนคนนี้เป็นใครกันแน่...


 

                ยังไม่ทันจะได้ว่าอะไรอาคาชิก็โน้มริมฝีปากลงมาประกบทับกับริมฝีปากของอีกคน ลิ้นร้อนแทรกสอดเข้าไปยังโพรงปากหวาน พลางริมฝีปากกดแน่นลงไปยังริมฝีปากบางราวกับจะย้ำว่าริมฝีปากนี้เป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียว


 

                “ฉันขอตัวก่อนนะ” อาคาชิถอนริมฝีปากของตัวเองออกมาก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ำทันที โดยทิ้งให้คุโรโกะนั้นยืนมึนงงอยู่กับเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อสักครู่


 

 

                15 นาทีผ่านไป


 

                ครืด~


 

                เสียงบานประตูห้องน้ำค่อยๆเปิดออกทำให้คุโรโกะที่กำลังอ่านหนังสืออยู่ชะงักแล้วหันไปมองตามเสียงนั่นก็เห็นอาคาชิยื่นหน้าออกมาจากห้องน้ำ ทำให้คุโรโกะหันไปมองหน้าอีกคนด้วยความสงสัย


 

                “ผ้าขนหนูน่ะ”




 

                “อ้อครับ” คุโรโกะพยักหน้ารับพลางวิ่งไปหยิบผ้าขนหนูให้กับอีกคนแต่ทว่าด้วยความที่ไม่ทันระวังทำให้เขานั้นลื่นตรงบริเวณหน้าห้องน้ำ แต่ทว่าโชคดีที่อาคาชิเข้ามารับร่างของคุโรโกะเอาไว้ได้ทัน


 

                หมับ


 

                “ซุ่มซ่ามจังเลยนะ” น้ำเสียงนุ่มทุ้มของอีกคนกระซิบอย่างแผ่วเบา ทำให้คุโรโกะนั้นกระพริบตาปริบๆเมื่อเห็นว่าใบหน้าของตัวเองนั้นกำลังซุกเข้าหาอกแกร่งที่มีหยดน้ำเกาะอยู่ตามร่างกายของอีกคน และนั่นทำให้ร่างเล็กนึกขึ้นมาได้ว่าอาคาชินั้นไม่ได้ใส่เสื้อผ้าอาภรณ์ใดใดทั้งสิ้น!


 

                “น...นี่ผ้าขนหนูครับ ส่วนนี่ก..ก็เสื้อนะครับ คุณรีบๆไปใส่เสื้อก่อนเถอะนะครับ” คุโรโกะละออกมาจากอ้อมกอดของอีกคน เขายื่นผ้าขนหนูกับเสื้อให้อาคาชิแล้วหันหน้ามองไปอีกทาง เพราะตอนนี้เขาเริ่มรู้สึกว่าแก้มทั้งสองข้างนั้นกำลังร้อนผ่าว


 

                “หึ! อายอะไรกัน เราก็เคยเห็นๆกันมาหมดแล้วไม่ใช่หรอไง ?” อาคาชิยิ้มพลางเอียงคอมองหน้าของอีกคนที่หันไปทางอื่นด้วยแววตาขำขัน


 

                “ผมกลัวคุณจะเป็นหวัดต่างหากล่ะครับ ไม่ได้อายซะหน่อย!” อีกคนเถียงออกมาอย่างไม่ยอมแพ้แต่เขาก็ยังหันหน้าไปทางอื่นอยู่ดี


 

                “หันมานี่สิ”


 

                “ไม่เอาครับ...”


 

                “หันมาเร็ว” คุโรโกะสูดลมหายใจเข้าเต็มปอดก่อนจะหันไปมองหน้าอีกคน โดยยกระดับสายตาของตัวเองให้โฟกัสไปเฉพาะที่หน้าของอาคาชิเท่านั้น


 

                ย้ำว่ามองแค่หน้าเท่านั้น


 

                “ขอบคุณนะที่เป็นห่วง” อาคาชิยิ้มก่อนจะจุมพิตที่หน้าผากของอีกคนเบาๆแล้วเข้าไปเปลี่ยนเสื้อในห้องน้ำ


 

                คุโรโกะลูบบริเวณที่ถูกสัมผัสนั้นอย่างแผ่วเบาแล้วยิ้มออกมาน้อยๆเมื่อเห็นว่าตาทั้งสองข้างของอีกคนนั้นกลับมาเป็นสีแดงสดอีกครั้ง



 

                

                “ฝนตกตั้งแต่เมื่อไหร่น่ะครับ” คุโรโกะที่อาบน้ำเสร็จแล้วเดินออกมาพลางมองไปนอกหน้าต่าง แล้วหันไปถามอาคาชิที่กำลังนั่งอยู่บนเตียงด้วยสีหน้าไม่ค่อยสู้ดีนัก


 

                “หลังจากที่นายเข้าไปอาบน้ำได้สักพักแล้วล่ะ”


 

                “คุณเป็นอะไรหรือเปล่าครับ สีหน้าไม่ค่อยดีเลย”


 

                “เปล่า ฉันไม่ได้เป็นอะไร”


 

                พรึ่บ!


 

                จู่ๆไฟในบ้านก็ดับลงทำให้คุโรโกะสะดุ้งนิดๆแต่ก็เริ่มจะชินขึ้นมาแล้วเพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ฝนตกแล้วไฟที่บ้านของเขาจะดับ คุโรโกะเดินไปหยิบกระบอกไฟฉายที่วางอยู่ในลิ้นชักออกมาแล้วเปิดไฟฉาย


 

                “อาคาชิคุง” คุโรโกะเอ่ยเรียกชื่ออีกคนที่ตอนนี้มีสีหน้าแย่ลงกว่าเดิม คุโรโกะเดินเข้าไปหาอาคาชิแล้วหย่อนตัวลงนั่งบนเตียงข้างๆอีกคนแล้วเอ่ยถาม “คุณกลัวความมืดกับเสียงฟ้าร้องหรอครับ ?”


 

                “....”


 

                “...”


 

                “ฉันรู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่เวลาได้ยินเสียงฟ้าร้องน่ะ เพราะตั้งแต่แม่ของฉันเสียไปพ่อก็เอาแต่ยุ่งอยู่กับงานตลอดเวลา ทำให้ฉันต้องอยู่คนเดียวเสมอ ในวันที่ฝนตกหนักแบบนี้”


 

                “คุณก็เลยกลัวงั้นหรอครับ ?”


 

                “อือ น่าตลกดีใช่มั้ยล่ะ” อาคาชิว่าพลางกลั้วหัวเราะออกมา


 

                คุโรโกะมองอีกคนด้วยแววตาที่คาดเดาได้ยากก่อนจะใช้มือดันศีรษะของอาคาชิให้เอนมาซบกับไหล่ของเขาพลางลูบหัวของอีกคนเบาๆ ทำให้อาคาชินั้นตกใจน้อยๆแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร


 

                 “ไม่หรอกครับ...ถ้าคุณกำลังรู้สึกอ่อนแอก็แสดงมันออกมาเถอะครับ ผมนี่แหละจะเป็นคนปลอบคุณเอง”


 

                “....”


 

                “ไม่ต้องกลัวหรอกนะครับ ไม่ว่าคุณจะอ่อนแอสักแค่ไหน ผมก็จะไม่มีวันหัวเราะเยาะคุณแน่นอนครับ ผมสัญญา” คุโรโกะว่าพลางยิ้มออกมา


 

                อาคาชิเหลือบมองใบหน้าของคุโรโกะเล็กน้อย มืออีกข้างถูกคนตัวเล็กสอดประสานจับเอาไว้แน่นจนทำให้เขานั้นรู้กสึกอบอุ่นหัวใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก


 

                คนคนนี้กำลังทำอะไรกับหัวใจของเขาอยู่กันแน่นะ...เมื่อกี้เขารู้สึกได้เลยว่าหัวใจของตัวเองนั้นเผลอเต้นผิดจังหวะไปเล็กน้อยซะด้วยสิ

 

               



อย่าลืมเม้นให้เก๊าด้วยนะ *^*
ตอนนี้ไรท์รีบแต่งมากเลยออกมาเมาๆ ถ้าผิดพลาดตรงไหนก็กราบขออภัยด้วยนะคะ _ _


เนื่องจากพ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ที่ออกมาใหม่
ไรท์จึงขอทำการนำรูปภาพที่ไรท์เซฟจากเว็บอื่นมาใส่ออกนะคะ




แก้ไขจากวันที่ 23 มิ.ย. 58
。SYDNEY♔
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 60 ครั้ง

703 ความคิดเห็น

  1. #683 fxxkthisfeeling (@ri-chan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 04:56
    น่ารักกกก นายน้อยมีมุมแบบนี้ด้วยและคือน้องเป็นคนเดียวที่ได้เห็นด้วยนะ
    #683
    0
  2. #662 KKIMSEJUNN (@PY--PIEPIE) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 กันยายน 2561 / 08:05
    หวั่นไหววววววววววว //ขออนุญาตหวีด โองิวาระคุง กรี๊ดดดดดดดดดดดดด เรียนจบแล้วจะแต่งงานเหรอคะ ไหน ๆ ตอนนี้อยู่ไหนคะ// ตอนนี้เขินมากเลย นายน้อยกับน้องอบอุ่น ละมุนละไมไปหม๊ดดดดดดด
    #662
    0
  3. #613 Buabee123 (@Buabee123) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 08:33
    หวานจนหมดขึ้นเรยค่ะ
    #613
    0
  4. #607 Shin Night (@nunza1743) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2559 / 22:08
    เอาแล้วจุดเริ่มของเรื่องบันเกิดแล้ว
    #607
    0
  5. วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 20:18
    มดเต็มบ้านเลยอ่ะ -///////- ยิ่งอ่านยิ่งรู้สึกว่าทำไมมันน่ารักอย่างนี้!!!!
    #599
    0
  6. #581 cittle1234 (@cittle1234) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 เมษายน 2559 / 10:54
    มดขึ้นจอกันเลยทีเดียวนะคะไรต์ อิอิ
    #581
    0
  7. #560 คุณกัปตันยู (@reborn-lucky) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 มีนาคม 2559 / 01:21
    นั่นหึงหรอคะ ฮืออออ อิน้องใจสั่นเลยค่ะะ
    #560
    0
  8. #542 เซริว (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มกราคม 2559 / 22:47
    น่ารักมุ้งมิ้งกันจริงๆๆๆ
    #542
    0
  9. #522 Devil Slayer (@eiynaemin0532) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2558 / 19:19
    นายน้อยหึงแหละ แต่หึงแรงไปไหมม สงสารโกจจิอีกแว้ววว T T แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น มิมีอะไรน่ารักไปเท่านายน้อยช่วยแถมแซวตอนโกจจิลื่นน -,,,,- แฮ่~~
    พีคสวดดดดคือนายน้อยมีมุมอ่อนแอกับเขาด้วยยยย น่ารักง่ะงื้ออออ อยากเข้าไปปลอบพร้อมกับโกจจิจริงๆเลยยยย
    ปล.นายน้อยรุ้สึกตุ้มๆต่อมๆแล้วล่ะสิ
    ปล.2 ไรท์จะเข้าใจคำว่าตุ้มๆต่อมๆไหมเนี่ย 555555555555555
    #522
    0
  10. #495 Deff T (@tulayatul) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กันยายน 2558 / 21:14
    น่ารักกกกกก นายน้อยมีมุมอ่อนแอขนาดนี้แล้วน้องครกก็รู้แค่คน้เดียวอีก ดี๊ดีอ่ะเขินนนน
    #495
    0
  11. #492 berry:D sweet milk (@sulinkimkimilk) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 กันยายน 2558 / 06:30
    นายน้อยหึงแรงมาก เห็นรูปปุ๊ปแสดงอาการเป็นเจ้าข้าวเจ้าของเลยนะคะ -/////-
    #492
    0
  12. #323 Harm. (@tanzanaza) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2558 / 22:13
    จะทำให้เขาหลงรักตัวเอง กลายเป็นว่าตัวเองไปรักเขานะค่ะนายน้อยยย
    #323
    0
  13. #253 TvxQ!..KHR (@mykenishi) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2558 / 11:25
    อยากให้นายน้อยเป็นฝ่ายตกหลุมรักน้องก่อนมากๆค่าาา -//-
    #253
    0
  14. #78 Rinkaki-chan (@030744_maii) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2558 / 18:53
    อ่านเเล้วเขินมากเลยค่าา >< เเอร๊ยย
    #78
    0
  15. #76 Sawada Cartoon (@kamisamatsuna) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2558 / 20:01
    ต่อๆๆๆๆๆๆ
    #76
    0
  16. #75 Ming (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2558 / 19:24
    เปลี่ยนอารมณ์ตามไม่ทัน. ฮือออ ทั้งนายน้อยหึงทั้งคุโนโกะปลอบนายน้อย. รีบมาต่อไวไวนะไรท์
    #75
    0
  17. #74 Hana (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2558 / 18:30
    เขินอ่ะ มุ้งมิ้งได้ใจรีดมาก 5555
    #74
    0
  18. #73 ♕Crème Brulee (@spiny00) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2558 / 08:57
    ขอให้ฝนตกทั้งคืนเลยน่ะ อวยๆ
    #73
    0
  19. #71 Canaries Tsukiyomi (@canaries) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2558 / 06:52
    นายน้อยเริ่มจะหลงน้องแล้วสินะคะ---- ;////; 
    #71
    0
  20. #70 K'Daze (@pattharaphon) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2558 / 06:00
    เมื่อฝนตก เนื้อเรื่องจะเป็นคุโรอาคา...สินะ 5555 รีบๆมาต่อน้า~ อาคาชิมีอีกตัวตนนึงด้วยสินะ จะรอดูค่ะ
    #70
    0
  21. #69 angoonnarakaa (@angoonnarakaa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2558 / 02:21
    กรี๊สสๆๆๆ ความมุ้งมิ้งนี่มันคืออัลไลคร้าาา
    ฟินมากมายย แอบหึงเบาๆด้วยอะนายน้อยขาา
    #69
    0
  22. #68 Bua_Oreithya (@buaabbyboyza) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2558 / 01:50
    ฟินมากเลยค่ะ
    #68
    0
  23. #67 Kirin~คิริน (@kirin15) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2558 / 23:49
    คุโรโกะละมุนมากกกกชอบบ
    #67
    0
  24. #66 Mi~chan (@Mi-chan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2558 / 23:14
    น่ารักมากเลยค่ะ>< นายน้อยหึงแบบไม่เก็บอาการเลยทีเดียว
    #66
    0
  25. #65 มะม่วงน้อย (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2558 / 22:59
    มาต่อเร็วๆนะค่ะ T^T รอออออออออออ
    #65
    0