Fic KNB ; (AkaKuro) Please Agree

ตอนที่ 21 : {✁} C h a p t e r 20.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,797
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    6 ส.ค. 58

CHAPTER 20.





กรุณาปิดเพลงหน้าบทความ
 

 

 

                07.00 pm


 

                “ตัดสินใจดีแล้วหรอเท็ตสึยะ”


 

                “ครับ” คุโรโกะตอบรับแม่ของเขาไปขณะที่กำลังพับเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเดินทางเพื่อเตรียมตัวย้ายไปอยู่ที่ออสเตรเลียกับพ่อในวันพรุ่งนี้


 

                “แม่ไม่รู้หรอกนะว่าลูกมีปัญหาอะไร แต่แม่อยากให้เราใช้เหตุผลให้มากกว่าอารมณ์นะ”


 

                “แม่ครับ ผมตัดสินใจดีแล้วจริงๆครับ” คุโรโกะว่าพลางหันไปมองหน้าแม่ของตนด้วยแววตามุ่งมั่น ทำให้ผู้เป็นแม่ถอนหายใจออกมาน้อยๆก่อนจะเดินเข้ามาสวมกอดลูกชายเพียงคนเดียวเอาไว้แน่น


 

                “แม่รักเรานะ ถ้ามีเรื่องอะไรไม่ดีที่นั่นลูกกลับมาอยู่กับแม่ได้ทุกเมื่อเลยนะเท็ตสึยะ”


 

                “ขอบคุณครับ” คุโรโกะระบายยิ้มบางก่อนจะกอดตอบ


 

                “ถ้าจัดกระเป๋าเสร็จแล้วเดี๋ยวลงไปช่วยแม่ทำกับข้าวหน่อยนะ เดี๋ยววันนี้แม่จะแสดงฝีมือทำกับข้าวให้เต็มที่เลย” แม่ของคุโรโกะละออกมาจากอ้อมกอดแล้วยิ้มออกมา ทำให้คุโรโกะที่มองตามอดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้


 

                “ครับ เดี๋ยวผมจะรีบไปลงไปครับ”




 

 

                20 นาทีผ่านไป


 

                “แม่ครับผมจัดกระเป๋าเสร็จแล้วครับ” คุโรโกะเดินลงมาหาแม่ของตนที่กำลังทำกับข้าวในอยู่ห้องครัว เมื่อเห็นว่าลูกชายลงมาแล้วเธอจึงหันไปสั่งคุโรโกะทันที


 

                “งั้นก็ช่วยยกจานไก่ทอดนี้ไปวางไว้ในห้องกินข้าวให้แม่หน่อยนะ”


 

                “ได้เลยครับ” คุโรโกะรับคำเสียงใสก่อนจะเดินไปหยิบจานไก่ทอดที่วางอยู่ข้างๆแล้วเดินถือไปยังห้องอาหาร แต่ทว่าขณะที่กำลังเดินไปนั้นจู่ๆคุโรโกะก็เริ่มรู้สึกหน้ามืดขึ้นมากะทันหัน แล้วก็เวียนศีรษะอย่างแรง


 

                เพล้ง!


 

                ทันทีที่ได้ยินเสียงจานตกแตก แม่ของคุโรโกะก็รีบวิ่งออกมาจากห้องครัวแล้วร้องลั่นออกมาทันทีด้วยความตกใจก่อนจะรีบไปประคองร่างของลูกชายที่จู่ๆก็เป็นลมล้มพับไปอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย


 

                “เท็ตสึยะ!! คุณคะ โทรตามรถพยาบาลที!




 

 

 

                คุโรโกะที่ได้กลิ่นแอมโมเนียอ่อนๆตรงบริเวณปลายจมูกค่อยๆลืมตาขึ้นมา เขาเห็นนางพยาบาลและแม่ของเขากำลังนั่งมองเขาอยู่ด้วยความเป็นห่วง


 

                “คุณหมอคะ คนไข้ฟื้นแล้วค่ะ” พยาบาลสาวหันไปบอกกับหมอที่กำลังเปิดเอกสารดู และเมื่อได้ยินดังนั้นคุณหมอก็วางกองเอกสารลงแล้วเดินเข้ามาหาคุโรโกะทันที


 

                “ลูกของฉันเป็นอะไรหรอคะคุณหมอ ?” แม่ของคุโรโกะที่นั่งอยู่ข้างๆเอ่ยถามหมอทันที โดยที่คุณหมอคนนั้นก็ส่งยิ้มบางให้


 

                “ลูกของคุณไม่เป็นอะไรหรอกครับ ก็แค่อ่อนเพลียแล้วก็ปวดศีรษะเพราะการเปลี่ยนแปลงของระดับฮอร์โมนน่ะครับ เป็นอาการปกติของคนที่ตั้งครรภ์ครับไม่ต้องเป็นห่วง”


 

                “อะไรนะครับหมอ ? เมื่อกี้คุณหมอพูดว่าอะไรนะครับ” คุโรโกะที่ได้ยินที่หมอพูดไม่ค่อยถนัดนักเอ่ยถามอีกรอบเพื่อความมั่นใจว่าเขาไม่ได้ยินผิดไป


 

                “เอ่อ...ตอนนี้คุณตั้งครรภ์ได้สามเดือนแล้วนะครับ”


 

                “....!!??” คุโรโกะเบิกตากว้างด้วยความตกใจทันทีที่ได้ยินดังนั้นเช่นเดียวกับแม่ของเขา พลันเสียงคำทำนายของเด็กสาวที่อยู่ในบูธลูกแก้วพยากรณ์ของงานโรงเรียนก็ดังขึ้นมาในโสตประสาทของร่างบางอีกครั้ง


 

                มีเรื่องน่ายินดีได้เกิดขึ้นกับคุณแล้ว แต่ว่าคุณยังไม่รู้ตัวก็เท่านั้น เป็นเรื่องน่ายินดีที่จะเกิดมาพร้อมกับความเจ็บปวดของคุณแต่สุดท้ายแล้วมันก็จะผ่านไปได้ด้วยดีค่ะ






 

 

                 Next day


 

                08.30 am


 

                เหล่าสาวใช้พากันมองดูสภาพของเจ้านายตนเองที่มีสภาพดูไม่จืดเนื่องจากดื่มหนักมาทั้งคืนและยิ่งถ้ามีใครเข้าไปขัดใจแล้วล่ะก็ อาคาชิก็จะอาละวาดและไล่ตะเพิดสาวใช้ออกไปทันทีทำให้ไม่มีใครกล้าเข้าไปยุ่ง


 

                “ฮานิทนไม่ไหวแล้วนะคะ ฮานิจะเข้าไปพูดกับนายน้อยเองค่ะ”


 

                “นี่ยัยตัวดี ขนาดพวกฉันเข้าไปพูดกับนายน้อยกันยังถูกไล่ตะเพิดออกมาแล้วนับประสาอะไรกับหล่อนยะ” เสียงของแม่บ้านคนหนึ่งที่ยืนอยู่ข้างๆฮานิว่าขึ้นมาอย่างหมั่นไส้


 

                “ฮานิอายุไล่ๆกับนายน้อยบางทีอาจจะจูนกันติดกว่าพวกป้าก็ได้นะคะ ไม่รู้ล่ะค่ะ ถ้าโดนไล่ออกฮานิก็ยอม” ฮานิว่าพลางเปิดประตูแล้วเดินเข้าไปในห้องของอาคาชิทันที


 

                “นายน้อยคะ วันนี้คุณคุโรโกะเขาจะบินไปออสเตรเลียแล้วนะคะ รีบไปตามเถอะค่ะ นายน้อย..”


 

                “ถ้าเธอจะเข้ามาเพื่อพูดเรื่องนี้ล่ะก็ ไสหัวออกไปให้ไกลๆเลยนะ” อาคาชิว่าเสียงเข้ม ทำให้ฮานิสูดลมหายใจเข้าเต็มปอดก่อนจะเอ่ยถามอีกคนออกไป


 

                “แล้วทำไมนายน้อยถึงไม่ยอมไปตามคุณคุโรโกะล่ะคะ ทำไมถึงยอมปล่อยให้เธอไปล่ะ”


 

                “....”


 

                “นายน้อย..”


 

                “เขาบอกว่าเขาไม่อยากเจอหน้าฉันแล้ว ได้ยินมั้ย ? เขาเกลียดขี้หน้าฉัน แล้วเธอยังจะให้ฉันบากหน้าไปหาหมอนั่นอยู่อีกทำไมฮานิ!!!!


 

                เพล้ง!


 

                อาคาชิโวยลั่นพลางปาขวดไวน์ใส่ฝาผนังห้องอย่างแรงจนเศษแก้วนั้นแตกกระจายเต็มพื้น ทำให้ฮานิสะดุ้ง แต่เธอก็หันกลับมามองหน้าของอาคาชิแล้วพูดกับอีกคนด้วยสีหน้าจริงจังแบบสุดๆ


 

                “ฮานิไม่ยักรู้นะคะว่านายน้อยจะเป็นคนขี้แพ้แบบนี้”


 

                “ฮานิ ฉันขอเตือนเป็นครั้งสุดท้าย ถ้าเธอยังไม่หยุดพล่ามเรื่องนี้ล่ะก็ฉันจะไล่เธอออกจริงๆนะ”


 

                “เอาสิคะ! ไหนๆก็จะโดนไล่ออกแล้ว ฮานิก็ขอพูดเลยละกันว่านายน้อยมันขี้แพ้ ป๊อดแล้วก็กากมาก แค่โดนปฏิเสธแค่นี้ก็เมาไม่เป็นท่า ถ้าเป็นนายน้อยคนเก่าล่ะก็จะต้องทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะรั้งคุณคุโรโกะไว้แน่ๆค่ะ แต่ถ้าฮานิพูดถึงขนาดนี้แล้วนายน้อยยังเป็นแบบนี้อยู่อีกฮานิก็คงจะรู้สึกว่าเสียแรงที่อุตส่าห์เชียร์มาตั้งนาน”


 

                “....”


 

                “ฮานิจะพูดแค่นี้ล่ะค่ะ ขอตัวไปเก็บเสื้อเก็บผ้ากลับไปอยู่ที่ต่างหวัดแล้วนะคะ สวัสดีค่ะ”


 

                “เดี๋ยว...”


 

                 “...”


 

                 “ไปหยิบกุญแจรถให้ฉันที”


 

                ฮานิที่ได้ยินดังนั้นรีบหันกลับมาหาอาคาชิแล้วยิ้มกว้างออกมาทันทีด้วยความดีใจ แต่ขณะที่กำลังจะวิ่งไปหยิบกุญแจรถมาให้อาคาชินั้นเสียงของอาคาชิก็ร้องเรียกขึ้นมาอีกครั้ง


 

                “แล้วก็อย่าลืมทำความสะอาดห้องฉันให้เรียบร้อยด้วยล่ะ ถ้าฉันกลับมาแล้วยังมีเศษแก้วอยู่ฉันจะไล่เธออกจริงๆด้วย”


 

                “รับทราบเจ้าค่ะ!




 

 

 

                09.30 am


 

                ปิ๊งป่อง!~~


 

                อาคาชิกดออดที่หน้าประตูบ้านของคุโรโกะก่อนจะชะเง้อคอมองเข้าไปข้างในบ้าน ไม่นานนักแม่ของคุโรโกะก็เดินออกมาเปิดประตูบ้านให้อาคาชิ


 

                “สวัสดีครับ”


 

                “สวัสดีจ้ะ มาหาเท็ตสึยะหรอจ๊ะเซย์จัง ?”


 

                “ใช่ครับ แล้ว....”


 

                “เท็ตสึยะออกไปกับพ่อของเขาตั้งแต่หนึ่งชั่วโมงก่อนแล้วล่ะจ้ะ” ทันทีที่ได้ยินดังนั้นอาคาชิก็มีสีหน้าเจื่อนลงทันที “แต่ว่าไฟลท์บินของเท็ตสึยะเป็นตอนสิบโมงนะจ๊ะ ถ้าเซย์จังรีบไปตอนนี้ก็อาจจะยังไปทันอยู่นะ”


 

                อาคาชิที่ได้ยินดังนั้นระบายยิ้มออกมาทันทีอย่างมีความหวัง ก่อนจะโค้งขอบคุณแม่ของคุโรโกะทันที


 

                “ขอบคุณมากๆนะครับ”


 

                “แม่ก็ไม่รู้หรอกนะจ๊ะว่าเราสองคนทะเลาะอะไรกัน แต่ว่ารีบไปปรับความเข้าใจกันเถอะนะ ถือซะว่าทำเพื่อลูกนะจ๊ะ”


 

                “ลูก ?” อาคาชิเอ่ยทวนสิ่งที่แม่ของคุโรโกะพูดอย่างงุนงง หญิงสาววัยกลางคนส่งยิ้มบางให้กับเด็กหนุ่มแล้วบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน


 

                “เท็ตสึยะท้องได้สามเดือนแล้วจ้ะแล้วแม่ก็เชื่อว่าพ่อของเด็กคนนั้นต้องเป็นเซย์จังแน่ๆ ใช่ไหมจ๊ะ ?” อาคาชิเบิกตากว้างทันทีที่ด้วยความตกใจ ก่อนที่หัวใจจะค่อยๆเต้นแรงขึ้นด้วยความรู้สึกตื้นตันและดีใจอย่างบอกไม่ถูก


 

                ยิ่งรู้แบบนี้แล้วฉันยิ่งปล่อยนายไปไม่ได้จริงๆ


 

                เท็ตสึยะ





 

 

                 อาคาชิเหยียบคันเร่งเต็มฝีเท้า โชคดีที่เขาขอให้คนของบ้านอาคาชิจัดการเคลียร์เส้นทางเอาไว้ให้แล้วจึงทำให้รถไม่ติดและอีกประมาณสิบนาทีก็น่าจะไปถึงสนามบิน อาคาชิค่อยๆเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองที่อยู่ตรงคอนโซลรถตรงที่นั่งฝั่งข้างๆคนขับเพื่อที่จะโทรหาคุโรโกะ


 

                 ปั่ก!


 

                 ทว่าโทรศัพท์มือถือนั้นกลับตกลงไปตรงที่วางเท้าข้างคนขับ ทำให้อาคาชิถอนหายใจออกมาอย่างหงุดหงิด ดวงตาคมหลือบมองตรงทางข้างหน้าเล็กน้อยและเมื่อเห็นว่าไม่มีรถผ่านมาเขาจึงก้มตัวลงไปเก็บโทรศัพท์ทันที


 

                แต่แล้วเมื่ออาคาชิเงยหน้าขึ้นมาอีกครั้งก็ต้องหักพวงมาลัยออกไปข้างทางทันทีเพราะจู่ๆก็มีรถบรรทุกวิ่งมาตัดหน้ารถของเขาเอาไว้ด้วยความเร็ว ทำให้รถของอาคาชินั้นเสียหลักพุ่งชนเข้ากับเสาข้างทางอย่างแรง จนทำให้ร่างของอาคาชิกระเด็นออกมาจากรถแล้วศีรษะก็กระแทกเข้ากับขอบฟุตบาทอย่างรุนแรง


 

                 “เท็ต...สึ...ยะ..” อาคาชิพึมพำชื่อของอีกคนออกมาด้วยความยากลำบาก น้ำตาค่อยๆไหลรินออกมาจากม่านตาก่อนที่โลกทั้งใบของเขานั้นจะค่อยๆดับวูบลงไป





 

 

                 09.55 am


 

                 “เท็ตสึยะ” เสียงของพ่อเอ่ยเรียก ทำให้คุโรโกะที่กำลังจ้องมองโทรศัพท์ในมือของตนอยู่นั้นเงยหน้าขึ้นไปมองบิดาของตน


 

                 เป็นคนบอกเขาเองแท้ๆว่าอย่ามาเจอกันอีก แต่ทำไมเราถึงยังแอบหวังว่าเขาอาจจะโทรมาหรือตามมาหาที่สนามบินอยู่อีกนะ


 

                 “ไปกันเถอะลูก เดี๋ยวอีกห้านาทีเครื่องก็จะออกแล้วนะ”


 

                 “ครับ”


 

                 คุโรโกะตอบรับก่อนจะเก็บโทรศัพท์ของตัวเองลงแล้วลากกระเป๋าเดินทางเดินตามพ่อของเขาไป ร่างเล็กเหลือบมองรอบข้างอีกครั้งเป็นครั้งสุดท้ายและเมื่อไม่เห็นทีท่าว่าคนคนนั้นจะมา เขาจึงระบายยิ้มกับตัวเองบางเบาแล้วเดินเข้าไปในเกตนั่นโดยที่ไม่หันหลังกลับมามองข้างหลังอีกเป็นครั้งที่สอง


 

                 ลาก่อนนะครับ อาคาชิคุง


 

(THE END)

 


 

กรุณาอ่านตรงนี้นะคะ

ฟิคเรื่อง Please Agree ตอนนี้ก็ถือว่าจบบริบูรณ์เรียบร้อยแล้วนะคะ

แต่จะมีตอนหน้าแถมให้อีกตอนค่ะ

เป็นตอนที่เป็นจุดเริ่มต้นของเรื่อง Please Forget ซึ่งเป็นฟิคภาคต่อของเรื่องนี้นั่นเองค่ะ

ยังไงก็อย่าลืมติดตามกันต่อไปด้วยนะคะ >__<

ขอบคุณที่อ่านมาจนถึงตอนนี้ค่ะ ถ้ามีอะไรผิดพลาดตรงไหนก็ขออภัยด้วยจริงๆนะคะ <3

สนใจไปแสตนบายรอได้เลยนะคะ ไรท์เปิดเรื่องไว้แล้วค่ะ
PLEASE FORGET

http://my.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1368197


เนื่องจากพ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ที่ออกมาใหม่
ไรท์จึงขอทำการนำรูปภาพที่ไรท์เซฟจากเว็บอื่นมาใส่ออกนะคะ




แก้ไขจากวันที่ 19 ก.ค 58


 

。SYDNEY♔
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

703 ความคิดเห็น

  1. #697 fxxkthisfeeling (@ri-chan) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 00:01
    แงงงงงเศร้านายน้อยจะความจำเสื่อมมั้ยเนี่ย ส่วนน้องครกเองก็มีเจ้าตัวน้อยด้วยอีก
    #697
    0
  2. #678 KKIMSEJUNN (@PY--PIEPIE) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 กันยายน 2561 / 14:36

    แงงงงงงงงง อาคาจะความจำเสื่อมมั้ยเนี่ย น้องน้อยของพรี่ ดูแลลูกน้อยดี ๆ นะคะคนเก่ง อยากหอมหัว

    ขอบคุณที่แต่งจนจบนะค้าาาา สนุกมาก ๆ เลยค่ะ ปวดใจไปตาม ๆ กันเลย TT
    #678
    0
  3. #632 bee1704 (@bee1704) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 19:06
    ขอภาคต่อได้ไหมTTงื้อออ สงสาร
    #632
    1
  4. #596 cittle1234 (@cittle1234) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 เมษายน 2559 / 12:40
    ไรต์ทำงี้ได้ไง แงงงงงงงงT^T
    #596
    0
  5. #576 คุณกัปตันยู (@reborn-lucky) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 มีนาคม 2559 / 02:20
    Bad End มากค่ะไรต์คะะ
    ฮืออนายน้อยจะเป็นไรมั้ยยยย กระแทกซะขนาดนั้น T^T

    เท็ตสึจังอย่าเพิ่งไปปปปป
    #576
    0
  6. #538 Devil Slayer (@eiynaemin0532) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2558 / 15:51
    เงอะะ.... น้ำตาไหลเลยไหมมม... เง่ออออ จบได้....เศร้าที่สุดเท่าที่เคยอ่าานฟิคมาา งื้อออ นายน้อยยโอ้ยยสงสารรร ครกก็สงสารร ไหนจะลูกอีกก ฮืออออออออออออ
    แต่ตอนนี้รักฮานิที่สุดแล้วค่ะ พูดได้เจาะใจตรงประเด็นม๊วกกกกกก ชอบๆๆ
    #538
    0
  7. #487 nunza1743 (@nunza1743) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2558 / 09:02
    อยากจะร้อง ทำไมจบเศร้าจังคะ
    #487
    0
  8. #467 ming (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2558 / 20:07
    เหยย จบแล้วจริงดิ

    เศร้าง่ะ จะตามลุ้นภาคต่อนะคะ
    #467
    0
  9. #466 Alison Claire (@saranratchertam) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 20:20
    จบแล้วหรอ ToT สงสารน้องอ่ะ แล้วนี่นายน่อยจะเป็นอะไรมั้ยเนี่ย
    #466
    0
  10. #460 Pumja Aha Aha (@pa_pumja) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 09:13
    เศร้าอ่ะ
    #460
    0
  11. #448 preawskyy (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2558 / 11:47
    ปวดใจจังเลย T.......T
    #448
    0
  12. #447 Suwanna (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2558 / 04:09
    ไรต์คะจะีฉากหวานเมื่อไรคะอยากน้องกลับมาจากออสเตเรียเร็วๆจังจะได้มามีครอบครัวกับนายน้อย



    ไรต์มา่อไวๆๆนะ
    #447
    0
  13. #446 Suwanna (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2558 / 04:09
    ไรต์คะจะีฉากหวานเมื่อไรคะอยากน้องกลับมาจากออสเตเรียเร็วๆจังจะได้มามีครอบครัวกับนายน้อย



    ไรต์มา่อไวๆๆนะ
    #446
    0
  14. #445 LittleMangoJoy (@LittleMangoJoy) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2558 / 03:03
    T^T โธ่ นายน้อยค่ะ จอดรถก่อนสิค่ะ อย่าทำแบบนั้นสิ
    น้องอ่า....รอท่านก่อนสิ อย่าเพิ่งไป
    จบได้เจ็บปวดมาก รอตอนต่อไปอย่างคาดหวัง
    #445
    0
  15. #444 KAKUSETSU (@yukiko12) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2558 / 22:15
    อ้าววววว !? เหตุฉะไหนถึงจบแบบนี้ งงเลยค่ะ 0.0 ไรท์ฆ่ากันเลยเถอะะ
    #444
    0
  16. #443 sararai (@cinmijika) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2558 / 21:58
    ไรท์ค่ะ คงไม่ไปแนวนายน้อยความจำเสื่อมหรอกนะ มันน่าเบื่ออ่ะ แต่งกันทั่วบ้านทั่วเมืองขยันดราม่ากันจริง แถมชอบให้น้องเจ็บตลอดอ่ะ สงสารน้องบ้างดิ แค่นี้fic แบบsm ก็เต็มไปหมดแถมปลิวกันให้ว่อนอยู่แล้ว จบแบบนี้นายน้อยน่าสงสาร แถมลูกอีกหนึ่งอีก จะเกิดปัญหาตรงที่เด็กคนนั้นอาจถูกสังคมติเตียนและรังเกลียดเพราะนอกจากมีแม่เป็นผู้ชายแล้ว พ่อก็ยังไม่มีทำให้เพื่อนไม่คบแล้วแม่ลูกอาจมีปัญหาทะเลาะกัน จนเด็กคนนั้นกลายเป็นเด็กเก็บกดในที่สุด แถมเรื่องนี้ตัวร้ายอย่างยัยไอรินั่นก็ยังรอดไปได้อีก ถ้านายน้อยความจำเสื่อม ยัยนั่นก็อาจเข้ามาเสียบก็ได้ยิ่งหน้าหนาๆ นิสัยแย่ถึงขั้นเลวขนาดนั้นน่าจะไม่รอด ที่น่าจะเป็นก็คุโระจังรู้เลยรีบกลับมาดูนายน้อยถ้าไม่แล้งน้ำใจอ่อนะ แต่นายน้อยอาจลืมความทรงจำตั้งแต่สารภาพรักตรงสนามก็ได้ แล้วก็ไม่สนใจคุโระจังแล้วก็ไม่เชื่อว่าคุโระจังท้อง ยัยไอริคอยจ้องจะจับนายน้อยกินมันก็ถืมว่าได้เปรียบซิค่ะคอยตามราวีและต้องสตอภาคต่ออีกแน่ๆ คิดไปดราม่าแบบนี้คนอ่านปลง~
    #443
    1
    • #443-1 Miyoka✿'' (@stangjung) (จากตอนที่ 21)
      20 กรกฎาคม 2558 / 06:25
      ใจเย็นๆค่ะ ;-;
      ถึงพลอตนั้นจะซ้ำซากแต่ว่าไรท์บอกเลยว่าเป็นคนที่ไม่ถนัดแต่งแนวดราม่าแบบสุดๆ(?)
      ถ้ามีคือใส่มาได้แค่ตอนท้ายๆแบบเรื่องนี้น่ะค่ะ
      ยังไงก็ยังคงคอนเซ็ปต์มุ้งมิ้งอยู่เหมือนเดิมม
      แล้วก็เรื่องไอริภาคสอง นางหมดสัญญากับไรท์แล้วค่ะ ไม่โผล่มาแน่และนอน

      คือทั้งหมดทั้งมวลไรท์เห็นว่าฟิคดราม่าจบแบบแฮปปี้ได้ ไรท์เลยอยากจะลองแต่งฟิคแฮปปี้ที่จบแบบกราม่าดูบ้างน่ะค่ะ /โดนตบ

      แต่ยังไงก็ขอบคุณสำหรับความคิดเห็นนะคะ จะได้นำเอาไปพัฒนาและปรับปรุงต่อในภาคต่อค่ะ ><
      #443-1
  17. #442 sararai (@cinmijika) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2558 / 21:58
    ไรท์ค่ะ คงไม่ไปแนวนายน้อยความจำเสื่อมหรอกนะ มันน่าเบื่ออ่ะ แต่งกันทั่วบ้านทั่วเมืองขยันดราม่ากันจริง แถมชอบให้น้องเจ็บตลอดอ่ะ สงสารน้องบ้างดิ แค่นี้fic แบบsm ก็เต็มไปหมดแถมปลิวกันให้ว่อนอยู่แล้ว จบแบบนี้นายน้อยน่าสงสาร แถมลูกอีกหนึ่งอีก จะเกิดปัญหาตรงที่เด็กคนนั้นอาจถูกสังคมติเตียนและรังเกลียดเพราะนอกจากมีแม่เป็นผู้ชายแล้ว พ่อก็ยังไม่มีทำให้เพื่อนไม่คบแล้วแม่ลูกอาจมีปัญหาทะเลาะกัน จนเด็กคนนั้นกลายเป็นเด็กเก็บกดในที่สุด แถมเรื่องนี้ตัวร้ายอย่างยัยไอรินั่นก็ยังรอดไปได้อีก ถ้านายน้อยความจำเสื่อม ยัยนั่นก็อาจเข้ามาเสียบก็ได้ยิ่งหน้าหนาๆ นิสัยแย่ถึงขั้นเลวขนาดนั้นน่าจะไม่รอด ที่น่าจะเป็นก็คุโระจังรู้เลยรีบกลับมาดูนายน้อยถ้าไม่แล้งน้ำใจอ่อนะ แต่นายน้อยอาจลืมความทรงจำตั้งแต่สารภาพรักตรงสนามก็ได้ แล้วก็ไม่สนใจคุโระจังแล้วก็ไม่เชื่อว่าคุโระจังท้อง ยัยไอริคอยจ้องจะจับนายน้อยกินมันก็ถืมว่าได้เปรียบซิค่ะคอยตามราวีและต้องสตอภาคต่ออีกแน่ๆ คิดไปดราม่าแบบนี้คนอ่านปลง~
    #442
    0
  18. #437 Sawada Cartoon (@kamisamatsuna) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2558 / 20:58
    ขอร้องอย่าให้นายน้อยความจำเสื่อม//เดี๋ยวใครจะมารับเป็นพ่อเด็ก(?)
    #437
    0
  19. #433 Aomme Aommy (@aom_pichaya) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2558 / 20:23
    เห้ยยย คือแบบไรว๊ากกก อาาปสกค้างตอนเห็น the end ไรท์ต้องมีต่อน่าาาๆๆๆห้ามจยแบบนี้้้ ความมุ้งมิ้งมนเรื่องที่ผ่านมาคืออะไรรรจักพัตรจบง่ายไปไหมมมมมมต้องต่อน่าค่ัๆๆๆๆๆๆ ห้ามดราม่าน่าาจอให้2คนนีัหวานกันเหมือนเดิมน่าา
    #433
    0
  20. #431 Harumi (@nagato1827) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2558 / 20:15
    เผลออ้าปากค้างตอนเห็น The End 5 แต่พอรู้ว่ามันจะมีภาคต่อก็เลยไม่ไรมาก รอ //หวังว่ายังเป็นนายน้อยกับน้องครกอยู่น่ะ
    #431
    0
  21. #430 littlefoxpim (@littlefoxpim) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2558 / 20:04
    จบแบบไร้เยื่อใยมากกก เท็ตคุงกลับมาาาาาาาาาา อาคาชิกดปุ่มRคืนชีพเร็ว//เดี่ยวๆไม่ใชาเเระ
    #430
    0
  22. #429 Cncomics (@angoonoil11) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2558 / 19:28
    สงสารนายน้อยจับใจเลย เรื่องมันเศร้า
    #429
    0
  23. #427 583745 (@0829235893) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2558 / 19:12
    สงสารรรรร
    #427
    0
  24. #426 ` (vanillashake) -? (@fernnie1) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2558 / 19:08
    กรรมมมม! จบได้โหดร้ายมากค่ะไรท์ ทำร้ายจิตใจเรามากมาย T^T
    หวังว่านายน้อยจะไม่เป็นอะไร ไม่งั้นลูกจะไม่มีพ่อนะคะนายน้อยยยยย
    แล้วก็หวังว่าจะไม่ความจำเสื่อมด้วย ไม่อาววววว!
    ฟิคทุกเรื่องพอโดนรถชนทีไรก็ความจำเสื่อมทุกทีอ่ะ ไม่เอาน้าาาา
    แล้วเท็ตจังจะไปจริงๆเหรอ ? อย่าไปปปปปปป
    #426
    0
  25. #425 ningg1412 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2558 / 18:44
    จบแบบนี้ฆ่าเราให้ตายเลยเถอะค่ะ ทำไมไรท์โหดร้ายขนาดนี้คะ

    ไม่น้า นายน้อยย สงสาร แงง น้ำตาไหลเลย ไรท์เราเกลียดเธอ (ล้อเล่นๆเค้าอินอ่ะแงๆ)

    ภาคต่อขอแบบจบสวยๆนะคะ แต่กลิ่นดราม่าก้มาตั้งแต่ยังไม่เริ่ม เห้อ เค้าเครียด 55
    #425
    0