Fic KNB ; (AkaKuro) Please Agree

ตอนที่ 17 : {✁} C h a p t e r 16.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,489
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 44 ครั้ง
    6 ส.ค. 58

CHAPTER 16.


 

 

 

                2 weeks later

                05.00 pm
 

                หลังหมดคาบเรียนคาบสุดท้าย อิโตมิเดินไปตรงที่นั่งของคุโรโกะที่ตอนนี้ร่างเล็กกำลังง่วนอยู่กับเก็บของใส่กระเป๋าเพื่อเตรียมที่จะกลับบ้านอยู่ อิโตมิเห็นดังนั้นจึงเอ่ยพึมพำออกมาเบาๆ


 

                “ได้ยินพวกเด็กห้อง 3-S พูดกันมาว่าอาคาชิคุงไม่มาโรงเรียนได้สามวันแล้วนะ”


 

                คุโรโกะที่ได้ยินดังนั้นค่อยๆเงยหน้าขึ้นไปมองอิโตมิที่พูดออกมาโดยที่สายตาของเธอนั้นเหม่อมองออกไปยังนอกหน้าต่างที่ตอนนี้มีนักเรียนจำนวนมากพากันเดินกลับบ้าน บ้างก็กำลังเล่นกีฬาอยู่ที่สนาม คุโรโกะส่ายหัวน้อยๆก่อนจะก้มหน้าก้มตาเก็บของต่อ ทำให้อิโตมิที่เห็นดังนั้นพูดขึ้นมาอีกครั้ง


 

                “เห็นว่าเขาไม่สบายเพราะเป็นหวัดแน่ะ” อิโตมิว่าแล้วแอบเหล่ตามองดูปฏิกิริยาของคุโรโกะ ซึ่งคุโรโกะนั้นก็ไม่มีทีท่าว่าจะสนใจกับสิ่งที่เธอพูดเลยแม้แต่น้อย ทำให้อิโตมิตบโต๊ะของคุโรโกะดังปัง


 

                ปัง!


 

                “นี่เท็ตสึยะคุง ฟังที่ฉันพูดอยู่หรือเปล่าเนี่ย!!


 

                “ขอโทษนะครับ ผมเห็นอิโตมิซังพูดแล้วมองไปนอกหน้าต่างน่ะครับ ผมก็เลยนึกว่าบ่นอยู่คนเดียว เลยไม่ได้สนใจ”


 

                “ฉันบ่นให้นายฟังนั่นแหละย่ะ!


 

                “แล้วอาคาชิคุงไม่สบายแล้วมันเกี่ยวอะไรกับผมล่ะครับ” คุโรโกะถามพลางมองหน้าอีกฝ่ายด้วยใบหน้าราบเรียบไร้อารมณ์ทำให้อิโตมิตบเข้าที่หน้าผากตัวเองแรงๆอย่างเหนื่อยใจ


 

                “นายก็ควรที่จะไปเยี่ยมไข้ ไปดูแลเขาไง ได้พยาบาลดีบางทีพรุ่งนี้อาคาชิคุงอาจจะหายแล้วมาเรียนก็ได้นะ”


 

                “ผมก็ยังไม่เห็นจะรู้สึกว่ามันเกี่ยวอะไรกับผมเลยนะครับ...”


 

                “งั้นก็ถือซะว่านี่เป็นคำสั่งของหัวหน้าห้องละกันนะ ให้วันนี้นายไปเยี่ยมอาคาชิคุงในตัวแทนของนักเรียนห้อง 3-A แล้วก็ทำข้าวต้มไม่ก็ซุปไปเยี่ยมเขาด้วย เข้าใจ๊ ?”


 

                “แต่ว่าผม....”


 

                “ถ้าแต่อีกคำเดียวล่ะก็นายโดนเพื่อนทั้งห้องแบนแน่ -_-




 

 

                08.00 pm

                คุโรโกะที่ถือกล่องพลาสติกที่ใส่ข้าวต้มมาหยุดยืนอยู่ที่หน้าคฤหาสน์ของบ้านอาคาชิตามคำสั่งของอิโตมิอย่างงงๆ


 

                จริงๆแล้วเขาควรจะอ่านหนังสืออยู่ที่บ้านมากกว่า แล้วอีกอย่างคนอย่างอาคาชิเวลาอยากจะกินอะไรก็มีคนแทบจะประเคนใส่พานถวายให้อยู่แล้ว ก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาจะต้องมาทำข้าวต้มกิ๊กกิอกนี่มาให้เขาด้วย


 

                คุโรโกะสะบัดหัวไล่ความคิดฟุ้งซ่านนั้นออกไปก่อนที่มือบางจะค่อยๆเอื้อมไปกดออดที่อยู่หน้าประตูและเพียงไม่กี่อึดใจแม่บ้านของบ้านอาคาชิในชุดเมดก็เดินออกมาต้อนรับเขา


 

                ฮานิที่เดินออกมาเมื่อเห็นว่าเป็นคุโรโกะก็ยิ้มกว้างออกมาทันทีด้วยความดีใจ เธอรีบเปิดประตูแล้วเชื้อเชิญร่างบางให้เข้าไปในคฤหาสน์ทันที


 

                “คุณคุโรโกะ มาหานายน้อยใช่มั้ยคะ ? เชิญเลยค่ะ เชิญเลย”


 

                “เอ่อ ผมคงไม่เข้าไปหรอกครับ แค่ทำไอ้นี่มาฝากแล้วก็กะว่าจะกลับเลยน่ะครับ” คุโรโกะว่าพลางยื่นกล่องพลาสติกให้กับฮานิ


 

                “งั้นหรอคะ...ดิฉันก็ไม่รู้ว่านายน้อยจะยอมทานมั้ยนะคะ คือนายน้อยไม่ค่อยจะยอมทานอาหารเลยน่ะค่ะ พอไม่ทานอาหารก็ทานยาไม่ได้เลยไม่หายสักที ถ้าคุณคุโรโกะเข้าไปเยี่ยมบางทีนายน้อยอาจจะยอมกินข้าวกินยาบ้างก็ได้นะคะ ( ._.)” ฮานิว่าด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อยเล็กน้อย พลางทำหน้าหงอยๆ ทำให้คุโรโกะที่เห็นดังนั้นถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ทันทีด้วยความหนักใจ


 

                “ก็ได้ครับ ผมจะเข้าไปเยี่ยมอาคาชิคุงครับ”


 

                “เชิญเลยค่า!!!~~~” ฮานิที่ทำหน้าเศร้าเมื่อสักครู่ยิ้มกว้างก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงดีอกดีใจแบบสุดๆแล้วเดินนำคุโรโกะเข้าไปในคฤหาสน์อย่างร่าเริง โดยทำให้คุโรโกะที่เดินตามหลังเธอมองอย่างงงๆ


 

                อะไรจะเปลี่ยนอารมณ์ไวขนาดนั้น




 

 

                ก๊อกๆ


 

                “นายน้อยเจ้าคะ ได้เวลาทานอาหารเย็นแล้วนะคะ” เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นตามมาด้วยเสียงของฮานินั้นทำให้อาคาชิที่กำลังนอนอยู่ขมวดคิ้วยุ่ง ก่อนที่ร่างสูงจะตะโกนตอบกลับออกไปด้วยน้ำเสียงอู้อี้เพราะพิษไข้


 

                “ฉันบอกแล้วไงว่าไม่กิน”


 

                “พูดแบบนี้คุณคุโรโกะเสียใจแย่เลยนะคะ คุณเขาอุตส่าห์ทำกับข้าวมาเยี่ยมนายน้อยเลยนะคะ”


 

                “เธอไม่ต้องมาหลอกฉันเลยฮานิ ยังไงฉันก็ไม่กิน” อาคาชิพ่นลมหายใจหงุดหงิดออกมาทันทีเมื่อได้ยินดังนั้น เขาจำได้ว่าเมื่อวานแม่สาวใช้ตัวดีคนนี้ก็บอกกับเขาว่าคุโรโกะมาเยี่ยม พอเขาวิ่งออกไปดูก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของคุโรโกะ กลับกลายเป็นว่าอาคาชิถูกฮานิหลอกให้ลงไปกินข้าวข้างล่างซะงั้น


 

                คนอย่างอาคาชิจะไม่มีทางยอมโดนหลอกด้วยมุขเดิมๆซ้ำซากแน่นอน!




 

               

                “เอาไงดีล่ะคะคุณคุโรโกะ...สงสัยเมื่อวานนายน้อยจะยังโกรธที่ฮานิไปหลอกเขาเรื่องของคุณอยู่แน่ๆเลย Y_Y


 

                “แล้วมีกุญแจสำรองมั้ยครับ ?”


 

                “มีค่ะ”


 

                “งั้นผมขอเอามาเปิดห้องหน่อยสิครับ”


 

                “ขออภัยด้วยนะเจ้าคะคือว่าตั้งแต่วันที่นายน้อยป่วยนายน้อยก็ริบกุญแจสำรองของห้องตัวเองเก็บไว้กับตัวทุกดอกเลยค่ะ ฮานิว่าคุณคุโรโกะลองตะโกนเข้าไปดูสิคะ เผื่อว่านายน้อยจะยอมเปิดให้คุณเข้าไป”


 

                “เอ่อ...”


 

                “งั้นเดี๋ยวฮานิขอตัวไปทำงานอื่นก่อนนะคะ ฝากนายน้อยด้วยนะเจ้าคะ”


 

                “เดี๋ยวสิครับ ผม.....”


 

                ยังไม่ทันที่คุโรโกะจะได้ทักท้วงอะไรออกไปฮานิโค้งให้คุโรโกะก่อนจะรีบเผ่นแน่บไปทันที โดยทิ้งให้ร่างเล็กยืนอยู่หน้าประตูห้องของอาคาชิตามลำพัง


 

                “อาคาชิคุง ผมมาเยี่ยมคุณจริงๆนะครับ ช่วยเปิดประตูให้ผมหน่อยสิครับ”


 

                แอ๊ด~


 

                ทันทีที่พูดจบบานประตูก็ค่อยๆเปิดออกช้าๆ ปรากฏให้เห็นร่างสูงที่ดวงตาคมปรือขึ้นมามองหน้าของคุโรโกะอย่างยากลำบาก สีหน้าแดงก่ำเพราะพิษไข้ เสื้อเชิ้ตที่ใส่อยู่หลุดลุ่ยแถมตามร่างกายนั้นยังเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ


 

                คุโรโกะที่เห็นสภาพของอาคาชิตอนนี้ได้แต่กระพริบตาปริบๆมองร่างสูงอย่างอึ้งน้อยๆ


 

                ไม่คิดว่าจะอาการหนักขนาดนี้


 

                “เอ่อ...สวัสดีครับ”


 

                “เข้ามาก่อนสิ” อาคาชิว่าก่อนจะเดินนำเข้าไปในห้องโดยมีคุโรโกะค่อยๆเดินตามเข้าไป ร่างสูงนั่งลงบนเตียงโดยที่คุโรโกะนั้นเดินไปลากเก้าอี้มาวางไว้ข้างเตียงของอาคาชิก่อนจะนั่งลง


 

                “คุณอาการเป็นยังไงบ้างครับ ?”


 

                “ก็ปวดหัว เจ็บคอแล้วก็ตัวร้อนน่ะ ไม่เป็นอะไรมากหรอก เดี๋ยวก็หายแล้ว”


 

                “แล้วทำไมคุณถึงไม่ยอมกินข้าวกินยาล่ะครับ ?”


 

                “ฉันไม่ชอบกินยาน่ะ มันขม แถมกินแล้วก็ง่วงด้วย” อาคาชิว่าพลางทำหน้าเหมือนเด็กที่กำลังโดนบังคับให้ทำอะไรสักอย่างที่ไม่ชอบ โดยที่คุโรโกะที่ได้ยินดังนั้นหลุดขำออกมาน้อยๆ นั่นทำให้อาคาชิหน้ามุ่ยขึ้นมากกว่าเดิม “ตลกมากรึไงเท็ตสึยะ”


 

                “ฮ่ะๆ ขอโทษทีครับ แต่ว่าถ้าคุณไม่ยอมทานข้าวทานยาคุณก็จะไม่หายนะครับ”


 

                ….


 

                “ผมทำข้าวต้มมาฝากด้วยนะครับ กำลังร้อนๆเลย ถ้าคุณไม่กินล่ะก็ผมมาเสียเที่ยวเลยนะครับ”


 

                “นายทำเองหรอ” อาคาชิเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงตื่นๆพลางมองกล่องพลาสติกในมือของอีกคนด้วยท่าทีสนอกสนใจ คุโรโกะระบายยิ้มบางแล้วพยักหน้าให้กับอาคาชิ


 

                “ครับ ผมเป็นคนทำเอง”


 

                “เห็นแก่ที่นายตั้งใจทำมาให้ฉันนะ ฉันจะกินก็ได้”


 

                “....”


 

                “แต่ว่านายต้องป้อนฉันนะ” คนป่วยยิ้มกว้างออกมาทันทีอย่างน่าหมั่นไส้ นี่เห็นว่าอีกคนนึงกำลังป่วยอยู่หรอกนะ ครั้งนี้คุโรโกะเลยจะยอมหยวนๆให้หน่อยละกัน


 

                “ก็ได้ครับ”




 

 

                15 นาทีผ่านไป


 

                หลังจากที่คุโรโกะป้อนข้าวให้อาคาชิจนหมดแล้ว เขาก็เทน้ำใส่แก้วแล้วหยิบยาส่งให้กับอาคาชิทันที


 

                “ทานข้าวเสร็จแล้วก็ทานยาด้วยครับ”


 

                “ไม่กินไม่ได้หรอ” อาคาชิว่าพลางทำสีหน้าและน้ำเสียงอ้อนๆ แต่มีหรือว่าคนอย่างคุโรโกะจะยอมใจอ่อน


 

                “ไม่ได้ครับ กินเดี๋ยวนี้เลย คุณจะได้หายไวๆ”


 

                “บ่นเป็นแม่เลยแฮะ โอ้ย...นี่นายกล้าตีฉันหรอ เดี๋ยวนี้นายชักจะเอาใหญ่แล้วนะเท็ตสึยะ” คุโรโกะที่เห็นอาคาชิกำลังบ่นอุบอิบอยู่จึงเอามือตีเข้าไปที่ต้นแขนของร่างสูงแรงๆ ทำให้อาคาชิโวยวายออกมาเป็นเด็กๆทันที


 

                “รีบๆกินยาเข้าไปได้แล้วครับ ผมจะได้รีบๆกลับบ้าน”


 

                “อ้าว! นายไม่ค้างที่นี่หรอกหรอ ?”


 

                “ไม่ล่ะครับ ผมไม่อยากติดหวัดคุณ”


 

                “เฮอะ ทำเป็นรังเกียจ หายเมื่อไหร่นายโดนฉันจัดหนักแน่ โอ้ย! เท็ตสึยะนี่นายตีฉันสองรอบแล้วนะ! -*-


 

                “เลิกถ่วงเวลาแล้วก็รีบๆกินยาเข้าไปได้แล้วครับ”


 

                “ป้อนหน่อยสิ”


 

                “ก็ผมกำลังป้อนอยู่นี่ไงครับ”


 

                “ไม่เอา ใช้ปากป้อนสิ....โอเคๆ ฉันกินแล้วก็ได้” อาคาชิที่เห็นคุโรโกะกำลังง้างฝ่ามือขึ้นอีกรอบรีบตอบรับอีกคน มือหนาหยิบยาใส่ปากแล้วกลืนน้ำตามทันที ก่อนที่เขาจะทำสีหน้าเหยเกออกมาหลังจากทานยาเสร็จเรียบร้อยแล้ว


 

                คุโรโกะจัดแจงที่นอนของอาคาชิให้เรียบร้อยจากนั้นอาคาชิจึงค่อยๆล้มตัวลงนอนบนเตียงใหญ่ แล้วคุโรโกะก็ดึงผ้าห่มขึ้นมาห่มให้กับร่างสูง ขณะที่คุโรโกะกำลังเก็บข้าวของเตรียมจะกลับบ้านนั้นอาคาชิที่นอนอยู่บนเตียงก็เอ่ยท้วงขึ้นมาทันที


 

                “ไม่มีกู๊ดไนท์คิสหรอ ?”


 

                “ไม่เอาครับ ผมบอกแล้วไงว่าผมไม่อยากติดหวัดคุณน่ะ” คุโรโกะเอ่ยตอบเสียงเรียบ ทำให้อาคาชิที่ได้ยินดังนั้นจิ๊ปากอย่างไม่พอใจ


 

                “งั้นพรุ่งนี้ฉันก็จะไม่กินข้าวกินยาอีก ให้ป่วยตายอยู่ในห้องนี้ไปเลย”


 

                “คุณอย่าเว่อร์จะได้มั้ยครับ กะอีแค่เป็นหวัด มันไม่ทำให้คุณตายหรอกนะครับ”


 

                “แต่อดข้าวอดน้ำนี่ตายได้นะ”     


 

                “คุณอย่ามาทำตัวเป็นเด็กเอาแต่ใจจะได้มั้ยครับ”   


 

                “ก็ที่ฉันเอาแต่ใจมันก็เพราะว่านายไม่ยอมเอาใจฉันนี่นา” คุโรโกะที่เห็นอาคาชิเถียงกลับมาถอนหายใจออกมาน้อยๆอย่างเหนื่อยอ่อน ร่างเล็กค่อยๆเดินเข้าไปหาร่างสูงที่กำลังนอนอยู่บนเตียงแล้วดึงผ้าห่มนั้นขึ้นมาปิดถึงริมฝีปากของอาคาชิ ก่อนที่ริมฝีปากบางจะค่อยๆประทับรอยจูบลงบนริมฝีปากของร่างสูงโดยมีผ้าห่มนั่นกั้นริมฝีปากของทั้งสองคนเอาไว้อยู่


 

                “ฝันดีนะครับ”



 




TalkTalk

ต้องขออภัยจากตอนที่แล้วและตอนที่ 6 ด้วยนะคะที่ไรท์พิมพ์ภาษาอังกฤษผิดไป
จริงๆจะใช้ว่า ต่อไป แต่ดันไปพิม ago ซะได้ จริงๆมันต้องใช้ later ยอมรับว่าเบลอจริงๆค่ะ 555555
(จนถึงตอนนี้ไรท์ก็ยังงงๆกับตัวเองอยู่เรื่องวันเวลาว่าสรุปจะพิมพ์ไทยหรืออังกฤษกันแน่ /ขำ)

ต้องขอบคุณคุณ liciel #336 ด้วยนะคะที่ทักท้วงมา
ถ้ามีจุดไหนผิดพลาดตกหล่นอะไรยังไงอีกก็สามารถทักท้วงกันได้นะคะ
เพราะส่วนมากไรท์ชอบอัพตอนดึกๆแล้วต้องรีบไปนอนทำให้เบลอๆ อาจจะมีพิมผิด พิมงงไปบ้าง ต้องขออภัยจริงๆนะคะ TwT

อย่าลืมเม้นให้เก๊าด้วยนะ <3

เนื่องจากพ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ที่ออกมาใหม่
ไรท์จึงขอทำการนำรูปภาพที่ไรท์เซฟจากเว็บอื่นมาใส่ออกนะคะ




แก้ไขจากวันที่ 14 ก.ค 58

。SYDNEY♔
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 44 ครั้ง

703 ความคิดเห็น

  1. #693 fxxkthisfeeling (@ri-chan) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 23:37
    นายน้อยป่วยละงอแงเหมือนเด็กๆเลย ออดอ้อนออเซาะน้องเหลือเกิน และมอบโล่แม่สื่อดีเด่นให้ฮานิค่ะ เธอทำดีมาก
    #693
    0
  2. #674 KKIMSEJUNN (@PY--PIEPIE) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 กันยายน 2561 / 14:15
    น้อนนนนนนนนนนน แงงงงงงงงง เขินง่ะ คือบั่บ ป่วยแล้วงอแงง้องแง้งอ่ะคนเรา ฮึ่ย ! หมั่นเขี้ยวจริงเชียว เขินไปหมด หน้าร้อนมากเลยค่ะ ยิ้มจนแก้มจะแตกแย้ว >\\\\<
    #674
    0
  3. #592 cittle1234 (@cittle1234) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 เมษายน 2559 / 12:20
    แหมๆ ทำตัวเองป่วยเพื่อจะให้น้องมาหาชิมิล่า~ ฮานิทำงานดีมากค่ะ เดี๋ยวให้ทิปพันนึง=?=??
    #592
    1
    • #592-1 Magic (จากตอนที่ 17)
      1 เมษายน 2560 / 15:12
      ฮานิบอกไม่พอจอหมื่นนึง
      #592-1
  4. #572 คุณกัปตันยู (@reborn-lucky) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 มีนาคม 2559 / 02:05
    โอ้ยแบบ แกรรรรร นายน้อยขี้อ้อนมากกก
     
    ฮานิทำดีค่ะ แม่สื่อที่ดีมากกกก

    คุโรโกจจิ ทำไมไม่อยู่เฝ้านายน้อยยยย
    #572
    0
  5. #534 Devil Slayer (@eiynaemin0532) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 11:45
    งื้อง้างงงงงงงงงงเง้ออออออออ //ภาษาไรเนี่ยยยย ฟินม๊วกกกกกกก เขินน้อวววววววววววว งึ้ยยยอยากมี(บุรุษ)พยาบาลแบบนี้บ้างงงงง >< อิจฉานายน้อยๆๆๆ มีพยาบาลดีแบบนี้แล้วก็รีบหายไวๆน้าาา ?
    ฮานิเองก็ร้ายกาจจนะไปหลอกคนป่วยแบบนั้น แถมอารมณ์ที่เปลี่ยนไวแบบนั้นนี่อยู่ในช่วงฮอร์โมนเปลี่ยนแปลงหรือ 5555555 //โดนตะหลิวฟาดหน้า
    ฝันดีกู้ดไนส์คิสค่ะอาคาชิ
    #534
    0
  6. #511 Minddy_ (@03051997) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2558 / 18:41
    ดีต่อหัวใจมาก T__________T
    แอบอิจฉาอาคาชิ คุโรโกะน่ารัก 
    #511
    0
  7. #474 ひかり~ (@praguyYT) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2558 / 07:16
    นั่งอ่านบนรถนักเรียนกลั้นยิ้มแทบตายเลยค่ะไรท์ T//T
    #474
    0
  8. #370 Catherine18 (@lalida18) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2558 / 21:56
    แอร๊ยยยฟิน
    #370
    0
  9. #369 ming (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2558 / 17:15
    อยากโดนนายน้อยอ้อนแบบนี้บ้างจังเลย อิอิ .ถูกลูกพาสจากมิสไดเรคชั่นฟาดใส่กลางกบาล
    #369
    0
  10. #367 Vision Yaoi S (@visionyaoi) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2558 / 12:46
    เขินนอะ  >/////< ดีงามม
    #367
    0
  11. #366 Nannaree (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2558 / 10:30
    น่ารักดี ฟินๆ
    #366
    0
  12. #365 KusanatzY (@KusanatzY) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2558 / 09:47
    โอ้ยๆๆ น่ารักไปน้า
    #365
    0
  13. #364 KAKUSETSU (@yukiko12) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2558 / 06:00
    แงงงง น่ารักมากๆเลยค่ะ รอตอนต่อไปนะ
    #364
    0
  14. #363 Cncomics (@angoonoil11) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2558 / 03:02
    น่ารักมากๆๆๆ ฟินน
    #363
    0
  15. #362 Cncomics (@angoonoil11) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2558 / 03:02
    น่ารักมากๆๆๆ ฟินน
    #362
    0
  16. #361 Canaries Tsukiyomi (@canaries) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2558 / 23:44
    บรรยากาศมุ้งมิ้งนี่มันอะไร /////w\\\\
    #361
    0
  17. #360 ` (vanillashake) -? (@fernnie1) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2558 / 22:57
    อ๊ายยยย! สวีทกันเกินไปแล้วค่าาาา
    นายน้อยตอนป่วยนี่ขี้อ้อนสุดๆ >///<
    #360
    0
  18. #359 Ki-Se (@Or-new) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2558 / 21:23
    ฟินไป80วันเลยค้าาาาาาาาา
    #359
    0
  19. #358 panggulico (@panggulico) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2558 / 21:22
    เขิลลลล
    #358
    0
  20. #357 panggulico (@panggulico) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2558 / 21:21
    เขิลลลลตอนท้าย
    #357
    0
  21. #356 Yaluc_1100 (@warin-2000) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2558 / 21:00
    ฟินนนนนน
    #356
    0
  22. #355 K'Daze (@pattharaphon) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2558 / 20:54
    คุโระจังน่ารักจริงๆเลยน้าาา~~ รีบๆมาต่อน้าาา
    #355
    0
  23. #354 Aomme Aommy (@aom_pichaya) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2558 / 20:24
    กรี๊ดดดดดด อรํายยยยยน่ารักกกกๆๆๆๆน่ารักไปแล้วววววน้องน่ารักกกก นายน้อยเอาแต่ใจมากกกแต่ชอบบบอ๊ากกกก ชอบบบๆๆๆฟินค่าาาา รอน่าาาๆๆๆ มาอัพต่อนะค่ะ ทำไมเม้นนี้ดูบ้าจัง6655555
    #354
    0
  24. #353 uriellakira (@uriell) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2558 / 20:14
    น่ารักมากกกก
    #353
    0
  25. #352 liciel (@my-maid) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2558 / 20:04
    ไม่เป็นไรค่ะไรต์ แต่รอตามตอนต่อๆไปของไรต์นะคะ !!! ไฟติ้งค่ะ ^^ ชอบเรื่องนี้มากๆค่ะ
    #352
    0