Fic KNB ; (AkaKuro) Please Agree

ตอนที่ 15 : {✁} C h a p t e r 14.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3613
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    6 ส.ค. 58

CHAPTER 14.


 

 

 

                “สรุปเราหลงทางกันจริงๆหรอครับ” คุโรโกะที่นั่งอยู่ตรงโขดหินเอ่ยถามอาคาชิที่กำลังหยิบฟืนมากองรวมกัน


 

                “ก็ใช่น่ะสิ...แล้วนี่นายไม่คิดจะช่วยฉันเก็บฟืนจริงๆหรอ”


 

                “ผมไม่ช่วยหรอกครับ ก็คุณมาว่าผมว่าโง่ แต่จริงๆแล้วคุณเองก็โง่เหมือนกันนั่นแหละ...”


 

                “ถ้านายไม่หลงเข้ามาก่อนแล้วเราจะมาหลงอยู่ในนี้มั้ยล่ะ” อาคาชิว่าแล้วหยิกแก้มของอีกคนที่กำลังนั่งบ่นอุบอิบอยู่แรงๆ


 

                “มันเจ็บนะครับ...ว่าแต่คุณจุดไฟเป็นด้วยหรอครับ ?”


 

                “พูดแบบนี้หมายความว่ายังไงเท็ตสึยะ ฉันเคยอ่านมาจากในหนังสือน่า ก็แค่เอาหินสองก้อนมากระทบกันเดี๋ยวไฟก็ติดแล้ว ง่ายจะตายไป”




 

 

                10 นาทีผ่านไป

                “ทำไมมันถึงได้ติดยากติดเย็นแบบนี้เนี่ย -*-” อาคาชิ เซย์จูโร่ผู้ที่ได้ลองวิธีการจุดไฟโดยนำหินทั้งสองก้อนมากระทบกันเป็นเวลากว่าสิบนาทีแล้วแต่ทว่ายังไม่มีทีท่าว่าไฟจะติดเลย ร่างสูงโยนหินทั้งสองก้อนทิ้งแล้วล้มตัวลงนอนแผ่กับพื้นหญ้าด้วยความเหนื่อยและจากการจุดไฟนั้นทำให้เขาได้ค้นพบสัจจธรรมอยู่หนึ่งข้อที่ว่า


 

                สิ่งที่คิดว่าอาจจะทำได้ก็ไม่ได้หมายความว่าพอลองทำจริงๆแล้วจะทำได้เสมอไป


 

                คุโรโกะที่นั่งมองอาคาชิมาได้สิบนาทีค่อยๆลุกขึ้นเดินผ่านร่างของอาคาชิที่กำลังนอนหมดอาลัยตายอยากไปหยุดอยู่หน้ากองฟืน


 

                มือบางล้วงหยิบไฟแช็คในมือออกมาแล้วนำเอามันจุดติดกับใบไม้แห้งแถวนั้นแล้วโยนมันลงไปในกองฟืนทันที เมื่อเห็นดังนั้นอาคาชิก็เด้งตัวลุกขึ้นยืนข้างๆคุโรโกะทันที


 

                “เท็ตสึยะ....นายมีไฟแช็คแล้วทำไมถึงไม่ยอมบอกฉัน หา!” อาคาชิเอ่ยเสียงเย็นก่อนที่จะเอื้อมมือไปดึงแก้มทั้งสองข้างของคุโรโกะแรงๆจนเป็นรอยแดง


 

                “ก็ผมเห็นว่าคุณอยากจะจุดไฟด้วยวิธีนั้นนี่ครับ แล้วอีกอย่างคุณก็ไม่ได้ถามผมด้วย” คุโรโกะเอ่ยเถียงกลับไปด้วยสีหน้าจริงจังจนอาคาชิอยากจะจับร่างเล็กนั่นทุ่มลงกับพื้นด้วยความหงุดหงิดทันที


 

                “นายนี่มัน...” อาคาชิละมือออกจากแก้มของคุโรโกะ เขาถอนหายใจออกมาน้อยๆก่อนจะนั่งลงข้างกองไฟ ซึ่งคุโรโกะก็นั่งลงข้างๆอาคาชิด้วยเช่นกัน “...ถ้าง่วงก็นอนเลยนะ เดี๋ยวฉันจะเฝ้าเอง”


 

                “ผมยังไม่ค่อยง่วงเท่าไหร่น่ะครับ ผมเฝ้าเองก็ได้คุณนอนไปเถอะครับ”


 

                ร่างสูงเอื้อมมือไปดันหัวของคุโรโกะให้เอนซบลงมาที่ไหล่ของเขา ทำให้คุโรโกะเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกใจ


 

                ให้ตายสิ..ทำไมคนคนนี้ชอบทำอะไรให้เขาตกอกตกใจอยู่เรื่อยเลยนะ


 

                “นอนไม่หลับหรอ ฟังนิทานมั้ยเดี๋ยวฉันจะเล่าให้ฟัง”


 

                “ผมไม่ใช่เด็กแล้วนะครับ เก็บไว้ไปเล่าให้ลูกหลานเหลนโหลนคุณฟังเถอะครับ” คุโรโกะเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่นัก ทำให้อาคาชิหลุดขำออกมาน้อยๆ


 

                “อืม...นั่นสินะ งั้นฉันควรจะรีบมีลูกแล้วล่ะ จะได้เล่านิทานให้ลูกฟังเร็วๆ”


 

                “คุณเพิ่งจะอยู่ม.ปลายปีสามเองนะครับ ควรจะคิดเรื่องเรียนต่อมหาวิทยาลัยมากกว่าเรื่องลูกนะครับ”


 

                “ไม่หรอก...ฉันคิดมาตลอดเลยล่ะว่าอยากจะมีลูกชายสักคน” อาคาชิว่า ดวงตาคมกริบสีแดงเหม่อมองไปยังกองไฟพลางระบายยิ้มออกมาราวกับว่าเขากำลังมีความสุขอยู่กับเรื่องที่ตัวเองกำลังจินตนาการอยู่ “แล้วฉันก็คิดไว้แล้วด้วยนะว่าถ้ามีลูกชายจะให้ชื่อว่าเซย์ยะไม่ก็เท็ตจูน่ะ”


 

                “แล้วทำไมชื่อลูกของคุณจะต้องเอาชื่อของผมไปรวมกับชื่อของคุณด้วยล่ะครับ”


 

                “ฉันว่ามันไม่เห็นจะเข้าใจยากตรงไหนเลยนะ”


 

                “....”


 

                “ก็เพราะว่านั่นจะเป็นชื่อลูกของเราไงล่ะ” อาคาชิว่าพลางก้มลงมองหน้าของคุโรโกะที่กำลังซบกับไหล่ของเขาอยู่แล้วยิ้มออกมา


 

                “ลูกของเราอะไรกันล่ะครับ ผมไปบอกตอนไหนครับว่าอยากจะมีลูกกับคุณน่ะ” คุโรโกะเถียงกลับเสียงขุ่น


 

                “เดี๋ยวก็รู้


 

                “....” คุโรโกะทำหน้าบึ้งใส่อาคาชิ ริมฝีปากบางเม้มแน่นอย่างไม่รู้ว่าจะโต้ตอบอะไรอาคาชิออกไป


 

                ถ้าจะถามว่าคุโรโกะเกลียดอะไรนั้น ตอนนี้คงจะตอบได้ว่าเขาเกลียดรอยยิ้มที่แสนจะมั่นอกมั่นใจของอาคาชิสุดๆ!


 

                “ไหนๆฉันก็ยังไม่มีลูก เพราะฉะนั้นตอนนี้นายก็ฟังนิทานที่ฉันเล่าไปก่อนนะ”


 

                “....” คุโรโกะเริ่มรู้สึกป่วยการที่จะเถียงกับอาคาชิ เขาจึงถอนหายใจออกมาเล็กน้อยก่อนที่จะเอนศีรษะไปซบกับไหล่กว้างของอาคาชิดังเดิม ทำให้อาคาชิคลี่ยิ้มบางออกมา


 

                “กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วมีสองตระกูลที่ไม่ถูกกันมาช้านาน วันหนึ่งโรมิโอแห่งตระกูลมอนตาคิวได้แอบลอบเข้าไปในงานเลี้ยงของตระกูลคาปุเล็ตซึ่งเป็นตระกูลคู่อริกัน ทำให้โรมิโอได้พบกับจูเลียต”


 

                “....”


 

                “เพียงแค่ทั้งสองคนสบตากัน ทั้งคู่ก็ตกหลุมรักกันทันทีแต่ทว่าเพราะความบาดหมางของทั้งสองตระกูลนั้นทำให้โรมิโอและจูเลียตต้องจับพิธีแต่งงานกันขึ้นมาลับๆ ทุกอย่างเหมือนจะราบรื่นไปได้ด้วยดีแต่ทว่าเพื่อนรักของโรมิโอทะเลาะกับญาติของจูเลียตจนถูกฆ่าตาย ทำให้โรมิโอนั้นโกรธมาก”


 

                “.....”


 

                “โรมิโอจึงเผลอพลั้งมือฆ่าญาติของจูเลียตจนตาย ทำให้ตัวเขานั้นถูกเนรเทศออกไปจากเมือง ซึ่งจูเลียตนั้นก็ถูกบังคับให้แต่งงานกับชายที่ตนไม่ได้รักจึงพยายามหลีกหนีงานแต่งงานจนไปเจอเข้ากับยาวิเศษที่ทำให้เหมือนว่าตายแล้วทั้งที่ยังมีชีวิตอยู่ เมื่อจูเลียตกินยานั้นเข้าไป บาทหลวงก็ได้ส่งม้าเร็วเพื่อที่จะได้รีบนำแผนการนี้ไปบอกให้โรมิโอฟัง”


 

                “...”


 

                “แต่คนส่งสารสวนทางกับโรมิโอ เมื่อโรมิโอมาถึงก็คิดว่าจูเลียตตายแล้วจริงๆ เขาเสียใจมากจึงดื่มยาพิษแล้วฆ่าตัวตายตาม จูเลียตที่ฟื้นขึ้นมาเห็นว่าโรมิโอนั้นสิ้นใจแล้ว จูเลียตก็เสียใจมาก เธอจึงหยิบกริชของโรมิโอแทงตัวตายตามชายคนรักไป”


 

                zzz” อาคาชิที่เล่าจบแล้วเหลือบมองคุโรโกะที่กำลังนอนหลับสนิท


 

                “ถ้าฉันหลงรักนายเหมือนที่โรมิโอหลงรักจูเลียตตั้งแต่แรกพบ นายจะรักฉันตอบบ้างมั้ย จูเลียตของฉัน” อาคาชิเอาแขนโอบร่างของคุโรโกะเอาไว้ก่อนที่จะโน้มใบหน้าลงไปจุมพิตที่หน้าผากของร่างเล็กด้วยความอ่อนโยน




 

 

 

                “...ยะ เท็ตสึยะ” คุโรโกะสะลึมสะลือตื่นขึ้นมาทันทีเมื่อถูกอาคาชิสะกิดแล้วก็เรียกชื่อของเขา ดวงตาสีฟ้าใสมองใบหน้าอาคาชิอย่างงุนงง


 

               เขารู้สึกเหมือนเพิ่งงีบไปได้แค่แปปเดียวเอง


 

                “มีอะไรงั้นหรอครับ ?” คุโรโกะขยี้ตาตัวเองแล้วอ้าปากหาวเล็กน้อยก่อนที่จะเอ่ยถามอาคาชิออกไป


 

                “เราไปหาที่หลบกันเถอะ ฉันรู้สึกเหมือนว่าตอนนี้ฝนกำลังตกแล้วน่ะ” อาคาชิบอกและเม็ดฝนก็เริ่มหยดลงมาใส่ใบหน้าของคุโรโกะ ทำให้คุโรโกะพยักหน้ารับแล้วลุกขึ้นเดินไปหาที่หลบฝนพร้อมกับอาคาชิทันที




 

 

                ซ่า ซ่า ซ่า


 

                ฝนค่อยๆเทกระหน่ำลงมาอย่างต่อเนื่อง ตอนนี้ทั้งสองคนมาหลบกันอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งในสภาพที่เปียกปอนไปด้วยน้ำฝน แม้จะบังฝนไม่ได้มากเท่าไหร่นัก แต่มันก็ไม่ได้ทำให้ทั้งสองคนนี้เปียกไปมากกว่าเดิม


 

                และก็เป็นอีกครั้งที่คุโรโกะเห็นว่าสีหน้าของอาคาชิเริ่มแย่ลงเหมือนกับคืนวันนั้นที่เขาไปที่บ้านของคุโรโกะ ร่างสูงเอามือกอดตัวเองแน่นแล้วสั่นเล็กน้อยเพราะความหนาว


 

                “ตัวคุณเย็นหมดแล้วนะครับ ถอดเสื้อออกเถอะครับ ผมจะทำให้คุณอุ่นขึ้นเอง” คุโรโกะเอ่ยออกมาด้วยความเป็นห่วงพลางเอื้อมมือไปสัมผัสกับแขนของร่างสูงที่เย็บเฉียบราวกับน้ำแข็ง


 

                “ฉันไม่เป็นไรหรอก..เท็ตสึยะ!” อาคาชิร้องเรียกชื่อของคุโรโกะด้วยความตกใจทันที เมื่อจู่ๆคุโรโกะเดินเข้ามาถอดเสื้อของอาคาชิออก แล้วร่างบางนั้นก็ถอดเสื้อของตัวเองออกเช่นกันก่อนที่คุโรโกะจะสวมกอดอาคาชิแบบแนบเนื้อเอาไว้แน่น


 

                “ชอบหาว่าผมดื้อ คุณเองก็ดื้อเหมือนกันครับ”


 

                “....”


 

                “หนาวจนตัวเย็นขนาดนี้แล้วยังจะมาบอกว่าไม่เป็นอะไรอีกนะ แถมตอนนี้ฝนก็ตกอีกต่างหาก ผมบอกแล้วไงครับว่าถ้าคุณรู้สึกอ่อนแอก็ให้แสดงมันออกมา ผมจะเป็นคนปลอบคุณเอง”


 

                อาคาชิยิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนที่มือหนาจะสวมกอดร่างเล็กเอาไว้แน่น


 

                “ขอบใจนะ”


 

                “ผมจะยอมกอดคุณแบบนี้แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวนะครับ”


 

                “อืม อยากให้ฝนตกแบบนี้นานๆจังเลยนะ” อาคาชิว่าซุกหน้าลงไปบนไหล่เล็กของคุโรโกะ


 

                ถึงแม้ว่าอีกคนจะตัวเล็กแค่ไหน แต่กลิ่นกายและไออุ่นจากร่างของคุโรโกะนั้นมันก็อบอุ่นอยู่เสมอทุกครั้งที่อาคาชิได้สัมผัส จนทำให้ร่างสูงนั้นหายหนาวแล้วก็ลืมความกลัวไปเลย




 



นิทานที่อาคาาชิเล่าให้คุโรโกะฟังอิงมาจากโรมิโอ จูเลียตในวิกินะคะ
ไม่รู้ว่าอิหนูเซย์ยะไม่ก็เท็ตจูจะได้ลืมตาออกมาดูโลกนี้มั้ย
ยังไงก็เอาใจช่วยกันด้วยนะคะ 555555


อย่าลืมเม้นให้ด้วยนะก๊ะ >3<

เนื่องจากพ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ที่ออกมาใหม่
ไรท์จึงขอทำการนำรูปภาพที่ไรท์เซฟจากเว็บอื่นมาใส่ออกนะคะ




แก้ไขจากวันที่ 10 ก.ค 58


 

               

 
。SYDNEY♔
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

703 ความคิดเห็น

  1. #692 fxxkthisfeeling (@ri-chan) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 10:18
    กอดกันเนื้อแนบเนื้อเชียวนะ อรุ่มมมม
    #692
    0
  2. #672 KKIMSEJUNN (@PY--PIEPIE) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 กันยายน 2561 / 08:52
    อู้วววววววววว เนื้อแนบเนื้อ ต้องขอบคุณไอริจังมั้ยที่ทำให้มีซีนแบบนี้ นี่ถ้าไม่หลงป่าไม่มีซีนแบบนี้หรอกนะคะ เซย์ยะกับเท็ตจูเหรอคะ น่ารักดี
    #672
    0
  3. #615 Buabee123 (@Buabee123) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 12:31
    นายน้อยอยากมีลูก ไม่เคยรุ้นะเนี่ยย
    #615
    0
  4. #590 cittle1234 (@cittle1234) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 เมษายน 2559 / 12:07
    ฝนตกแบบเน้เข้าตามคอนเซปละครไทยเป๊ะ อย่างงี้เซย์ยะกับเท็ตจูได้ออกมาลืมตาดูโลกแน่นอน 555555555
    #590
    0
  5. #570 คุณกัปตันยู (@reborn-lucky) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 มีนาคม 2559 / 01:57
    ฝนตกจ้าาา บรรยากาศเป็นใจ หุหุ ฟฟฟฟฟฟฟฟฟ

    ตั้งชื่อลูกได้.. เอิ่ม บรรเจิดมากค่ะท่านนายน้อย - -
    #570
    0
  6. #532 Devil Slayer (@eiynaemin0532) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 11:21
    น่อวววววววววววววว ฝนตกจริงๆๆๆ!! ขำำำำ 555555555555555555 //ทำไมไม่ซื้อหวยถุกบ้างงงง
    ตอนนี้แบบคือละมุนมากกก และขำมากเช่นกันน ครกมีไฟแช็ค 555555555555 น่าสงสารนายน้อย แถมยังมีการพุดถึงอนาคตอันใกล้(?)เรื่องลูกๆอีกนะ ฮี่ๆๆๆๆๆ
    (จูเลียตของฉัน... พูดขนาดนี้ขอแต่งงานเลยเถอะค่ะ 5555)
    #532
    0
  7. #484 nunza1743 (@nunza1743) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2558 / 21:36
    อุย! หนาวจังเลย!!!!!
    #484
    0
  8. #376 kt35 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2558 / 23:36
    ฟิน....^/////^
    #376
    0
  9. #316 ming (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2558 / 12:51
    หวานละมุนมากค่ะไรท์ เขินนน
    #316
    0
  10. #314 Canaries Tsukiyomi (@canaries) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2558 / 02:17
    อร้ายยย เซย์ยะ เท็ตจู ///w\ 
    #314
    0
  11. #313 Pear Onnalin (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2558 / 17:41
    นายน้อยหวานๆ >< >< >< >< ชอบมากค่ะ ต่อไวๆนะค่ะ
    #313
    0
  12. #312 ningg1412 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2558 / 17:19
    นายน้อยหวานมากอ่ะ ถ้าเค้าเป็นเท็ตสึเค้าคงละลายไปแล้ว ง้อวว ทำไมมันหวานขนาดนี้คะไรท์เค้าจะละลายกลายเป็นน้ำเชื่อมละเนี้ย 55
    #312
    0
  13. #311 nijikuma_sun (@nijikuma_sung) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2558 / 15:56
    ฟินเน่เร่กันเลยทีเดียวเชียว สักพักบ้านอาคาชิคงจะไม่เงียบเหงาเพราะมีหนูน้อยเซย์ยะกับเท็ตจูออกมาวิ่งเล่น(ฮา) แหมนายน้อยก้คิดไปไกล ยังไม่ได้สารภาพรักกับน้องเค้าเลย แต่ก้พยายามเข้านะ // สู้นะไรต์ love love
    #311
    0
  14. วันที่ 11 กรกฎาคม 2558 / 15:39
    เง้ยยยยย ฟินนนนนนน
    #310
    0
  15. #309 chiara (@satan2712) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2558 / 13:42
    น่ารักมุ้งมิ้ง >///<
    #309
    0
  16. #308 Kuroko Kouri Gilian (@kandakouri) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2558 / 11:55
    ถ้าจะเล่ากันขนาดนี้ สารภาพรักเขาไปตรงๆเลยดีไหมคะอาคาจิน- -* อานิกิ เล่นแบบนี้เยยเหยอ><//บิดไปมาด้วยความเขิน(?) #อาคาจินชักช้าระวังโดนแย่งนะคะ:)))))
    #308
    0
  17. #307 Pumja Aha Aha (@pa_pumja) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2558 / 10:52
    น้องนี่ก็ขี้แกล้งจริงๆนะเนี่ย มีไฟแช๊ค ก็ไม่บอก ขอบอกภาพสุดท้าย ฟินอ่ะ
    #307
    0
  18. #306 Yaluc_1100 (@warin-2000) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2558 / 09:52
    หวานจริงหวานจัง~~~~.////.
    #306
    0
  19. #305 angoonnarakaa (@angoonnarakaa) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2558 / 09:49
    ฟินสุดยอดอะ กรี๊สๆๆ อยากให้ฝนตกนานๆ 
    #305
    0
  20. #304 KusanatzY (@KusanatzY) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2558 / 09:33
    ทำไมมันมุ้งมิ้ง น่ารักจังน้ออ เอาเลยจัดลูกให้นายน้อยหน่อย
    #304
    0
  21. #303 TvxQ!..KHR (@mykenishi) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2558 / 09:05
    อ่านแล้วเขินมาก น่าร้ากกกกกก
    #303
    0
  22. #302 Cncomics (@angoonoil11) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2558 / 07:47
    จะเอาลูกๆๆๆ 
    #302
    0
  23. #301 Nannaree (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2558 / 07:40
    กรี๊สสส ฟินนน น้องจ๋า ขอลูกให้ท่านหน่อยย
    #301
    0
  24. #300 Aomme Aommy (@aom_pichaya) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2558 / 07:20
    อร๊ายยยยยน่ารักกกๆๆๆ โอ๊บยยยยฟินค่าาาาาาาาาาาา ไรท์แต่งได้น่ารักมว๊ากกกกกกกก
    #300
    0
  25. #299 Kirin~คิริน (@kirin15) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2558 / 02:55
    เขินแทนเลยย
    #299
    0