Fic KNB ; (AkaKuro) Please Agree

ตอนที่ 11 : {✁} C h a p t e r 10.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,770
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    6 ส.ค. 58

CHAPTER 10.

 

 

 

                10.00 am
 

                นักเรียนห้อง 3-S 3-A และ 2-A ของโรงเรียนเทย์โควได้เดินทางมาถึงออนเซ็นชินโยคังกันโดยสวัสดิภาพ โดยส่วนใหญ่กำหนดการจะให้นักเรียนทุกคนพักผ่อนกันตามอัธยาศัยในช่วงเช้าถึงเย็น และจะมีกิจกรรมให้ทำร่วมกันตอนกลางคืน


 

                นักเรียนบางส่วนนั้นไปพักผ่อนกันที่ห้องพัก บ้างก็ไปว่ายน้ำเล่นที่สระว่ายน้ำ แต่โดยส่วนใหญ่แล้วจะขึ้นไปเปลี่ยนชุดกันที่ห้องพักเพื่อที่จะเตรียมตัวกันไปเที่ยวที่ศาลเจ้าชินโยคังกัน


 

                จะว่าโชคดีหรือโชคร้ายก็ไม่อาจทราบได้ที่คุโรโกะนั้นเป็นเศษเหลือของห้อง จึงทำให้เขาได้นอนในห้องพักสุดหรูแห่งนี้เพียงคนเดียว


 

                คุโรโกะวางกระเป๋าสัมภาระลงข้างเตียงก่อนจะบิดขี้เกียจไปมาน้อยๆ เขากะว่าจะเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เรียบร้อยแล้วกะจะไปเดินเล่นกับพวกอาโอมิเนะแล้วก็คากามิที่ศาลเจ้า ไม่รอช้าร่างบางจึงถอดเสื้อตัวนอกออกแล้วดึงเนคไทลง มือเรียวค่อยๆปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตตัวในช้าๆแต่ทว่า


 

                แกร๊ก     

         

                “จ๊ะเอ๋


 

                +_)**)(@!&+(@&*@!!!” เสียงเปิดประตูดังขึ้นพร้อมกับใบหน้าหล่อเหลาของใครบางคนที่โผล่มาจากหลังประตูทำให้คุโรโกะที่กำลังจะถอดเสื้อเชิ้ตตัวในออกสะดุ้งเฮือกแล้วร้องลั่นออกมาไม่เป็นภาษาก่อนที่จะเอื้อมมือไปหยิบหมอนจากบนเตียงมาปาใส่คนที่ถือวิสาสะเข้ามา


 

                “ตกใจรุนแรงจังนะ” อาคาชิเอี้ยวตัวหลบหมอนที่ถูกปามาได้ทันก่อนจะยืนเต๊ะหล่ออยู่ตรงกรอบประตูแล้วบ่นออกมาอย่างไม่จริงจังนัก เมื่อเห็นว่าเป็นอาคาชิ คิ้วเรียวก็ขมวดเข้าหากันเป็นปมแน่นทันที


 

                “นี่เป็นครั้งที่สองแล้วนะครับที่คุณเปิดประตูพรวดพราดเข้ามาน่ะ เอ๊ะ...แล้วทำไมคุณถึงเข้ามาจากประตูนั้นล่ะครับ” คุโรโกะเอ่ยถามออกไปด้วยความสงสัยทันที เพราะอาคาชิไม่ได้เข้ามาจากประตูด้านหน้า แต่กลับเข้ามาจากประตูที่อยู่ข้างผนังที่คุโรโกะเห็นในตอนแรกแล้วนึกว่าเป็นห้องน้ำอะไรทำนองนั้นซะอีก


 

                “ก็ประตูบานนี้มันเชื่อมห้องของฉันกับห้องของนายน่ะ เป็นห้องพักเดียวในออนเซ็นนี้เลยนะที่มีประตูเชื่อมน่ะ เจ๋งใช่มั้ยล่ะ”


 

                “แล้วคุณเข้ามามีธุระอะไรครับ คงไม่ใช่จะเข้ามาเพื่อพรีเซนท์ประตูเชื่อมนี่หรอกนะ” คุโรโกะว่าพลางถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่าย เขาอุตส่าห์ดีใจแล้วแท้ๆเชียวว่าจะได้นอนห้องพักใหญ่ๆนี้คนเดียว แต่พอเห็นไอ้ประตูเชื่อมนี่แล้วเขาก็เริ่มรู้สึกว่าชีวิตของเขาคงจะไม่สงบสุขอย่างแน่นอน


 

                “ฉันจะมาบอกว่าเดี๋ยวนายเปลี่ยนเสื้อเสร็จแล้วไปเดินเล่นที่ศาลเจ้ากับฉันนะ”


 

                “แต่ว่าผมนัดกับเพื่อนแล้วนะครับ”


 

                “แล้วเจอกัน” อาคาชิว่าตัดบทแล้วก็เดินกลับห้องของตัวเองไปทันที คุโรโกะส่ายหัวน้อยๆกับความเผด็จการของร่างสูง ร่างเล็กเดินไปหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าแล้วกดส่งเมล์ไปขอโทษพวกอาโอมิเนะว่าคงไปเดินเล่นกับพวกเขาไม่ได้แล้ว โดยที่อาโอมิเนะก็ส่งเมล์ตอบกลับมาว่าไม่เป็นไร


 

                คุโรโกะที่เปลี่ยนเป็นชุดลำลองเรียบร้อยแล้วออกมายืนรออาคาชิตรงหน้าทางเข้าที่พัก แต่แล้วเมื่อเขาหันไปก็เห็นอาคาชิกำลังเดินมากับนักเรียนหญิงห้อง 2-A ดาวเด่นของโรงเรียนเทย์โคว


 

                ฮิซาเมะ ไอริ...


 

                ทั้งสองคนเดินคุยกันมาอย่างสนิทสนมพลางหัวเราะให้กันอย่างสนุกนาน ทำให้คุโรโกะที่เห็นดังนั้นเผลอขมวดคิ้วยุ่งทันที


 

                “อ๋อ! นี่พี่อาคาชินัดกับพี่...”


 

                “คุโรโกะน่ะ” อาคาชิตอบ


 

                “อ่า..พี่อาคาชิกับพี่คุโรโกะนัดกันจะไปเดินเที่ยวกันที่ศาลเจ้าหรอคะ ขอไอริไปด้วยคนได้มั้ยคะ เพื่อนๆของไอริส่วนใหญ่หนีไปว่ายน้ำกันหมดเลยน่ะค่ะ ไอริไม่มีเพื่อนไปด้วยเลย”


 

                “เอ่อคือ...” อาคาชิอึกอักเล็กน้อย คุโรโกะที่เห็นดังนั้นจึงตอบไอริแทนอาคาชิ


 

                “ไปสิครับ ไอริจังก็ไปกับอาคาชิคุงแทนผมละกันนะครับ...พอดีว่าผมรู้สึกเวียนหัวน่ะครับขอตัวไปนอนพักที่ห้องก่อนนะ”


 

                คุโรโกะเองก็ไม่ได้โง่ถึงขนาดจะดูไม่ออกว่าเด็กคนนี้กำลังคิดอะไรกับอาคาชิอยู่ แค่มองตาก็รู้แล้วล่ะว่าเธอไม่อยากให้เขาไปด้วย เมื่อเห็นดังนั้นเขาจึงขอตัวกลับไปนอนที่ห้องพักแทนเพราะไม่อยากจะเป็นก้างขวางคอใครเสียเท่าไหร่




 

                “เท็ตสึยะ...” อาคาชิเอ่ยเรียกชื่อของอีกคนและมองหน้าของร่างเล็ก แต่น่าแปลกที่คุโรโกะกลับหลบสายตาของเขา


 

                เป็นครั้งแรกเลยก็ว่าได้


 

                “ถ้าพี่คุโรโกะไปไม่ได้แล้วงั้นเราก็ไปกันสองคนนะคะพี่อาคาชิ อ้อ! อย่าลืมไปหายามาทานแล้วพักผ่อนเยอะๆด้วยนะคะพี่คุโรโกะจะได้หายไวๆ” ไอริยิ้มร่าพลางควงแขนของอาคาชิเอาไว้


 

                “ครับ เที่ยวกันให้สนุกนะ” คุโรโกะระบายยิ้มบางก่อนจะเดินกลับเข้าไปในที่พัก อาคาชิได้แต่มองตามและตัวเขาเองก็ถูกไอริลากตัวไปเดินเล่นด้วยกันโดยที่ร่างสูงก็ไม่สามารถที่จะปฏิเสธได้




 

 

                คุโรโกะนอนเกลือกกลิ้งอยู่บนเตียงมาได้ราว 20 นาทีแล้ว เขาถอนหายใจออกมาด้วยความเบื่อหน่าย


 

                อุตส่าห์ได้มาเที่ยวถึงที่นี่ทั้งทีแต่กลับต้องมาอุดอู้อยู่แต่ในห้องพักแบบนี้เนี่ยมันน่าเสียดายจริงๆ


 

                แต่แล้วโทรศัพท์ที่วางอยู่ข้างๆก็สั่น เมื่อคุโรโกะเปิดดูแล้วพบว่าเป็นคากามิโทรเข้ามา ร่างบางก็รีบกดรับแทบจะทันที


 

                (ไงคุโรโกะ ตอนนี้นายเดินเที่ยวอยู่ตรงไหนน่ะ)


 

                “เปล่าครับ ผมกำลังนอนเล่นอยู่ในห้องพักครับ”


 

                (อ้าว! นายจะออกมาเดินเล่นกับพวกฉันรึเปล่าล่ะ อยู่แต่ในห้องนี่เบื่อตายเลย) เมื่อได้ยินดังนั้นคุโรโกะก็ตอบตกลงไปแทบจะทันที


 

                “ไปครับ”


 

                (โอเค พวกฉันรออยู่ตรงหน้าศาลเจ้านะ รีบๆมาล่ะ)


 

                “ครับ ผมจะรีบไป” คุโรโกะกดวางสาย แล้วยิ้มกว้างออกมาทันทีเพราะอย่างน้อยๆวันนี้ทั้งวันเขาก็ไม่ต้องเอาแต่หมกตัวอยู่แต่ในห้องนี้แล้ว ทว่าก่อนที่เขาจะออกไปร่างเล็กเกิดฉุกคิดอะไรขึ้นมาบางอย่างได้ก่อน


 

                ถ้าออกไปแบบนี้แล้วไปเจออาคาชิกับไอริเขาต้องซวยแน่ๆ




 

                เมื่อคิดได้ดังนั้นคุโรโกะจึงไปหยิบหมวก แว่นกันแดดและผ้าพันคอมาใส่พรางตัวไว้ ก่อนจะรีบเดินออกจากที่พักไปหาพวกคากามิและอาโอมิเนะที่กำลังยืนรออยู่ที่หน้าศาลเจ้าทันที




 

 

                อาโอมิเนะและคากามิมองหน้ากันเล็กน้อยก่อนจะหันมามองร่างเล็กของคุโรโกะที่ใส่หมวกแก๊ป แว่นตากรอบดำหนาเตอะแล้วก็ผ้าพันคอผืนหนาอย่างไม่ค่อยเข้าใจนัก


 

                “ทำไมต้องปิดหน้าปิดตาขนาดนี้เนี่ยเท็ตสึ ฉันชวนมาเดินเล่นนะเว้ยไม่ได้จะชวนไปฆ่าใคร”


 

                “ผมก็แค่อยากจะลองเปลี่ยนแนวการแต่งตัวดูน่ะครับ เราไปเดินดูตรงโน้นกันเถอะ” คุโรโกะว่าพลางดันตัวคากามิและอาโอมิเนะให้เดินไป ซึ่งทั้งสองคนก็ยอมเดินไปอย่างว่าง่ายโดยไม่ได้ว่าอะไร


 

 

                “เราเข้าไปดูเครื่องรางในร้านนี้กันหน่อยมั้ยครับ” คุโรโกะชี้ไปยังร้านเครื่องรางที่อยู่ด้านซ้ายมือ ที่ในร้านส่วนมากมีพวกนักเรียนหญิงกำลังเลือกซื้อกันอยู่


 

                “ก็ดีนะ ปีหน้าเราก็จะสอบเข้ามหาลัยกันแล้วมีเครื่องรางพกติดตัวไว้ก็ดีเหมือนกัน”


 

                “ไม่ใช่ว่านายกำลังคิดแต่จะพึ่งเครื่องรางโดยไม่คิดจะอ่านหนังสือสอบงั้นหรอกหรอ” อาโอมิเนะที่ยืนหาวอยู่แขวะคากามิ ทำให้ร่างสูงของคากามิชะงักไปเล็กน้อยที่ถูกจับได้


 

                “ปละ...เปล่าซะหน่อย! ก็แค่จะพกไว้ให้อุ่นใจเฉยๆต่างหากเล่า!


 

                “อย่ามัวแต่ทะเลาะกันเลยนะครับ เราเข้าไปข้างในกันเถอะ” คุโรโกะว่าก่อนจะเดินนำเข้าไปในร้านโดยไม่รอคากามิและอาโอมิเนะที่ยังคงทะเลาะกันอยู่




 

 

                “สวัสดีค่ะ สนใจเครื่องรางนำโชคเรื่องอะไรสอบถามได้นะคะ” สาวน้อยในชุดมิโกะเดินเข้ามาหาคุโรโกะที่เดินเข้ามาในร้านแล้วเห็นเครื่องรางต่างๆแขวนไว้อย่างละลานตา


 

                “ผมกำลังหาพวกเครื่องรางนำโชคที่ช่วยในเรื่องการเรียนไม่ก็การสอบน่ะครับ”


 

                “อ๋อ ถ้าเป็นเรื่องการเรียนจะอยู่ด้านในสุดซ้ายมือค่ะ”


 

                “ขอบคุณครับ” คุโรโกะกล่าวขอบคุณสาวน้อยมิโกะในร้านก่อนจะเดินไปตามทางที่เธอบอก ร่างเล็กแอบสังเกตเห็นว่านักเรียนหญิงที่มาซื้อเครื่องรางส่วนใหญ่จะซื้อพวกเรื่องของความรักทำให้ตรงโซนเครื่องรางที่เป็นเรื่องการเรียนนั้นคนไม่เยอะมาก ทำให้คุโรโกะสามารถยืนเลือกได้สบายๆ


 

                เขาสะดุดตากับเครื่องรางที่เป็นรูปดินสอสีฟ้าที่มีวางเหลืออยู่เพียงชิ้นเดียว เมื่อเห็นดังนั้นมือเล็กก็เอื้อมไปหยิบเครื่องรางนั้นแต่ทว่ามือหนาของใครบางคนก็จะหยิบเครื่องรางชิ้นนั้นเหมือนกัน ทำให้มือของทั้งสองคนสัมผัสกัน คุโรโกะเงยหน้าขึ้นไปหมายจะมองหน้าของอีกคน แต่เมื่อเห็นว่าเป็นใครร่างเล็กจึงรีบก้มหน้าลงทันที


 

                อาคาชิ เซย์จูโร่!


 

                “ขอโทษนะครับ ผมไม่รู้ว่าคุณจะหยิบอันนี้ เชิญเลยครับ” อาคาชิละมือออกมาจากมือของคนคนนั้น แล้วมองร่างเล็กที่เอาแต่ก้มหน้าก้มตามองที่พื้นโดยไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมา


 

                รู้สึกคุ้นๆแฮะแต่ก็นึกไม่ออกว่าเป็นใคร...


 

                “มะ..ไม่เป็นไรครับ คุณเอาไปเลย ผมขอตัวก่อนนะครับ” ร่างเล็กตอบเสียงอู้อี้ก่อนจะรีบเดินออกมาจากร้านขายเครื่องรางนั่นทันที


 

                อาคาชิมองตามร่างเล็กนั้นไปและพอเห็นว่าคนคนนั้นเดินออกไปพร้อมกับอาโอมิเนะและคากามิก็ทำให้ร่างสูงกระตุกยิ้มขึ้นที่มุมปาก


 

                “พี่อาคาชิคะ มีอะไรงั้นหรอคะ ?” ไอริที่เดินซื้อเครื่องรางของตัวเองเสร็จแล้วเดินเข้ามาหาอาคาชิที่ยืนยิ้มอยู่พร้อมเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าอาคาชิกำลังมองอะไรบางอย่างอยู่


 

                “ไม่มีอะไรหรอก ก็แค่หมาดื้อหนีออกมาเที่ยวเล่นน่ะ”





 


หนูไอริไม่ได้มาเพื่อเป็นตปก.ทั่วไปเท่านั้น
แต่เธอจะโผล่มาเพื่อเป็นตัวร้ายของเรื่องนี้โดยสมบูรณ์เลยค่ะ
ยังไงก็อย่าลืมติดตามกันนะคะ

เม้นให้ด้วยนะก๊ะ <3





FAN ART น่ารักๆ by LittleMangoJoy  #205
เป็นแฟนอาร์ตที่น่ารักมากๆค่ะ ไรท์ชอบมากกกก (ก.อินฟินิตี้ล้านตัว) ><
ขอบคุณมากๆเลยนะคะ น้องกับนายน้อยน่ารักเฟ่อร์ TwT



ปล.ใครที่วาด Fan Art ฟิคเรื่องนี้ก็สามารถเอามาแปะได้นะคะ เดี๋ยวไรท์จะเอาใส่ไว้ในตอนนั้นๆแบบนี้ค่ะ ~


เนื่องจากพ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ที่ออกมาใหม่
ไรท์จึงขอทำการนำรูปภาพที่ไรท์เซฟจากเว็บอื่นมาใส่ออกนะคะ




แก้ไขจากวันที่ 5 ก.ค 58



 

 

。SYDNEY♔
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

703 ความคิดเห็น

  1. #688 fxxkthisfeeling (@ri-chan) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 10:06
    มีประตูเชื่อมด้วย สงสารน้องจีๆมาเที่ยวทั้งทีแต่ก็หนีไม่พ้น
    #688
    0
  2. #668 KKIMSEJUNN (@PY--PIEPIE) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 กันยายน 2561 / 08:36
    โอ๊ยยยยยยยยย น้องเท็ตลูก หนูแต่งตัวซะ เป็นพี่ก็คงจำหนูไม่ได้หรอกลูก ตายแล้วประตูเชื่อม หนูจะรอดมั้ยคะลูก

    ในส่วนของไอรินั้น ไม่ชอบตั้งแต่แรก แต่พี่จะพยายามเปิดใจรับหนูนะลูก บั่บ ถ้าเมื่อไหร่หนูทำให้น้องเท็ตของพี่เจ็บ พี่จะไม่เอ็นดูแล้วเน่อ
    #668
    0
  3. #566 คุณกัปตันยู (@reborn-lucky) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มีนาคม 2559 / 01:44
    ประตูเชื่อมมม? คือคิดอะไรอยู่คะเจ้าของเป็นนายน้อยใช่แมะ

    ไอริ นี่เธอมาเป็นนางร้ายโดยสมบูรณ์แบบเลยหรออ
    #566
    0
  4. #528 Devil Slayer (@eiynaemin0532) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 10:44
    พรีเซนต์ประตูเชื่อมมม
    55555555555555555555 ลั่นมากกกกกกกกกก สงสารครกจีจีเลยยย หนีไม่พ้นนายน้อยจิงๆ โชคชะตาหรือเวรกรรมล่ะนั่นน //โดนไล่แทง
    ....หนูไอริลูก!!! โผล่มาแปปเดียวแต่ตอนนี้คุณเธอสามารถสร้างแรงอาฆาตปริศนา(?)ให้อย่างท่วมท้นซะไม่มี !!!!! ไม่ได้มาแค่เปนตัวปลากรอบซะด้วยยๆๆๆ
    ปล. ครกกลายเปนหมาของนายน้อยซะแล้ง ><
    #528
    0
  5. #501 Deff T (@tulayatul) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 กันยายน 2558 / 07:54
    หมาดื้อของนายน้อยออกมาวิ่งเล่นสินะ -////-
    #501
    0
  6. #235 ming (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2558 / 20:26
    มีประตูเชื่อมด้วย หนีไม่พ้นจริงๆ. 55555
    #235
    0
  7. วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 22:16
    เอาอีกๆๆ
    #212
    0
  8. #211 chiara (@satan2712) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 21:29
    ตัวร้ายออกมาแล้ว คิดจะแย่งนายน้อยไปจากน้องเรอะ !!!
    #211
    0
  9. #208 ` (vanillashake) -? (@fernnie1) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 20:28
    อิมเมจไอริน่ารักดีอ่ะ! น่ารักๆแบบนี้ไม่น่าเป็นตัวร้าย #ห้ะ
    ถึงจะน่ารัก แต่ถ้าคิดจะแย่งนายน้อยไปจากเท็ตจัง ยังเร็วไปร้อยปีค่ะ ! ;p
    #208
    0
  10. #206 Catherine18 (@lalida18) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 19:05
    ตบมั้ยคะ???  เกี่ยว?
    #206
    0
  11. #205 LittleMangoJoy (@LittleMangoJoy) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 19:03
    แฟนอาร์ตคร้า >< วาดด้วยความรักและความหลงฟิคเรื่องนี้หัวปรักหัวปรำคร้าา
    #รูปอาจจะไม่สวย และก็ไม่ชัด เพราะตอนวาดกำลังเรียนอยู่เลยเจ้าค่ะ 55 T^T #ดูมันเส่?
    ไม่รู้ว่าเสื้อผ้าหลุดคาแรกเตอร์จากในฟิคหรือเปล่า เพราะบ่าวว่าตามจินตนาการล้วนๆ (บวกกับคาแรกเตอร์เสื้อผ้าของทางออฟฟิเชียล เห็นน้องชอบใส่เสื้อลายฟ้าขาว ก็เลยจัดให้น้องเลย 55) 
     (แทรกรูปที่เด็กดียากมาก T^T)
    #205
    2
    • #205-1 Miyoka✿'' (@stangjung) (จากตอนที่ 11)
      5 กรกฎาคม 2558 / 19:21
      กรีสสสสส น่ารักมากเลยค่ะ ชอบๆ >//O//<~
      อารมณ์ประมาณที่ไรท์คิดไว้เลยค่ะ ขาดแค่ผ้าพันคอเท่านั้นย์ นอกนั้นมันใช่เลยย 5555555

      ไรท์ขออนุญาตนำเอาไปแปะใส่ไว้ในตอนที่ 10 นะคะ >3<~
      #205-1
    • #205-2 LittleMangoJoy (@LittleMangoJoy) (จากตอนที่ 11)
      5 กรกฎาคม 2558 / 21:34
      ด้วยความยินดีเจ้าค่ะ ^^
      #205-2
  12. #204 panggulico (@panggulico) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 18:28
    มาอัพต่อไวๆน้า
    #204
    0
  13. #203 NAHMEAWNOI (@apinsicha) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 18:23
    อ๊ากกกกก มีตัวร้ายโผล่มาด้วยเหรอเนี่ยยย

    ยังไงก็ติดตามรออ่านตอนต่อไปนะคะ

    #203
    0
  14. #202 Kuroko Kouri Gilian (@kandakouri) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 18:02
    ....あにっきが....いぬわじゃない....あかしんのばが!!!( ̄(工) ̄)! //มีคนมาให้เรายันใส่อีกแล้วสิ+-+....#ทำสายตาวิบวับแล้วกระชับดาบคานะในมือ
    #202
    0
  15. #201 kao_ym (@kao_ym) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 17:35
    นายน้อยโหด'~' มาต่อเร็วๆน้าาา~~~
    #201
    0
  16. #200 Canaries Tsukiyomi (@canaries) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 16:59
    นึกภาพนายย้อยพูดว่า จ๊ะเอ๋ แล้วกรี๊ดหนักมากค่ะ(?) ///w\  น่ารักมุ้้งมิ้ง อะไรอย่่างงี้!~

    เอาแล้วไง ในที่สุดก็มีมารมาขวางจนได้ YY!!!
    #200
    0
  17. #199 kkeemm_ (@kkeemm_) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 16:10
    แง่ๆๆๆๆๆ ไม่อยากให้มีตัวร้ายเลยอ่าาาา//eกขค อย่ามาขวางทางความรักคนอื่นสิ เด่วตบเลย555
    #199
    0
  18. #198 Hana (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 15:42
    ตัวร้ายโผล่มาแล้ว ว้ากกกกกก

    รออ่านต่อ กำลังสนุกเลย
    #198
    0
  19. #197 K'Daze (@pattharaphon) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 15:30
    เรื่องห้องนี่ อาคาชิจัดการหมดเลยสินะ ถึงได้มาอยู่ใกล้กันแถมมีประตูเชื่อมด้วย55555 อ่านแล้วหมั่นไส้ไอรินิดๆนะคะเนี่ย555555
    #197
    0
  20. #196 mcpc ^_^ (@greenare) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 14:58
    คะ ค้างมากกกกกกกก อัพไวๆนะคะ
    #196
    0
  21. #195 มะม่วงน้อย (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 14:48
    สั้นไปอ่า.................ค้างมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    มาต่อเร็วๆนะค่ะ สู้ๆค่ะ

    #นั่งกัดเสื่อ
    #195
    0
  22. #194 โมเม (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 14:34
    ตัวร้ายมาแล้ววว เรื่องจะเริ่มเข้มข้นซะแล้วซิ
    #194
    0
  23. #193 Cncomics (@angoonoil11) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 14:28
    หนุกๆ รีบมาต่อนะคร้าบ
    #193
    0