IdolBoy หล่อ ซ่าส์ ใส กิ๊กหัวใจยัยตัวยุ่ง

ตอนที่ 7 : อะไรก๊านน...ฉันโกรธแล้วนะ !

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,673
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    5 ต.ค. 49

7

 

พลั่ก!! ตุบ!! ปึก!!

อ๊ายยย~ ทำยังไงดี เฮกซ์โดนรุมแล้ว ถึงเขาจะเก่งขนาดไหน แต่เจอไอ้ยักษ์วัดแจ้งห้าตัวรวดไปแบบนี้ คงต้องเข้าโลงในเร็วๆ นี้แน่ >_<

ช่วยด้วยสิ ช่วยด้วย! เซนส์ ซาซา ซันเซ ใครก็ได้ช่วยเฮกซ์ด้วยสิ นะๆๆ เฮกซ์จะไม่ไหวแล้ว

เธอขอให้ฉันช่วยมันเหรอเซนส์เลิกคิ้ว

ใช่! ขอร้องล่ะ ช่วยเฮกซ์ที ให้ทำอะไรก็ยอม ได้โปรด (T/\T)”

อืม... เข้าใจแล้ว เฮ้ย! พวกเรา จัดการ

สิ้นเสียงเซนส์ เหล่า Idol Boy ก็เข้าไปกระชากไอ้ยักษ์ที่กำลังจะกระทืบเฮกซ์ให้ตายคาเท้าออกมา แล้วเหวี่ยงไปกระเด็นติดข้างฝาเหมือนเล่นหมากเก็บ -O-

ให้ตายเหอะ นี่มัน Idol Boy หรือขบวนการพาวเวอร์เรนเจอร์กันแน่ ฉันรีบวิ่งไปลากเฮกซ์ที่โดนซ้อมจนฟุบให้หลบออกมาข้างทาง เพื่อป้องกันไม่ให้ใครมาทำอันตรายเขาได้อีก

ตอนนี้เฮกซ์ตาปูดข้างนึงเหมือนลูกมังคุด ปากแตก เลือดไหลเยอะมากจนไม่รู้ว่าไหลออกมาจากอวัยวะส่วนไหนบ้าง ฉันร้องไห้ไปเอาทิชชู่ซับเลือดไป แล้วก็เอาน้ำสาดหน้าเขาให้ได้สติขึ้นมา แต่เฮกซ์ดูมึนมาก เขาสะบัดหัวไปมาหลายครั้งแต่ไม่ยอมพูดอะไรออกมาสักคำ

เฮ้! เกิดอะไรขึ้น พวกนายหยุดนะ หยุดเดี๋ยวนี้

ยามของห้างนั่นเองที่เข้ามาห้ามเอาไว้ ในขณะที่ไอ้ยักษ์ตัวสุดท้ายโดนเซนส์สอยลงไปนอนราบกับพื้นด้วยสภาพที่ไม่น่าจะเคยเกิดเป็นคนมาก่อน ส่วน Idol Boy ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บเลยแม้แต่น้อย แถมเส้นผมยังไม่กระดิกเลยสักเส้น มาทรงไหนกลับทรงนั้น!!

พวกผมไม่เกี่ยวนะ ไอ้พวกนี้มันมาทำเพื่อนผมก่อน ไม่เชื่อพี่ก็ดูสิ

เซนส์ชี้มาที่เฮกซ์ซึ่งนั่งมึนไม่รู้เรื่องอยู่กับฉันบนพื้น แหม... ทีอย่างนี้ เรียกเค้าว่าเพื่อนหน้าตาเฉยเลยนะ ฮึ่ม!!

งั้นเหรอ พี่ยามเลิกคิ้ว แต่ฉันไม่เชื่อหรอก ต้องถามพยาน

พูดจบก็หันไปหาพนักงานสาวที่มัวแต่ยืนเพ้อฝันหลงใหลได้ปลื้มกับพลังเหนือมนุษย์ของ Idol Boy พวกนั้น ทุกคนหันไปชี้เหล่ายักษ์ปักหลั่นแล้วพูดเป็นเสียงเดียวกัน

พวกนั้นทำก่อนค่ะ!!”

 

ในที่สุดพวกเราก็เอาตัวรอดออกมาจนได้ เซนส์ต้องแบกเฮกซ์เดินออกมาจากร้านเพราะเป็นคนก่อเรื่อง เล่นเอาอีตานั่นบ่นอุบ

ให้ตายเถอะ... ขามาฉันก็แบกโอ่งไปแล้ว ขากลับยังต้องแบกไอ้เวรนี่ด้วยเหรอ เซ็งชะมัด!!”

ไม่ต้องพูดมากเลยนะ นายนั่นแหละตัวการ ทำให้เฮกซ์โดนรุมซะน่วมขนาดนี้ ฉันไม่กดลบนายไปร้อยแต้มก็ดีเท่าไหร่แล้ว -_-^”

ฮะๆ ก็มันนั่นแหละทำเป็นซ่าส์อยากมีเรื่องเองทำไม แค่นี้ก็รู้แล้วว่าไม่แน่จริง!!”

นายก็ทำเกินไปนะเซนส์ ซาซาพูดขึ้นมาบ้าง อย่าลืมสิว่าไอ้หมอนี่มันเป็นคน ไม่ใช่มนุษย์โคลนนิ่งอย่างพวกเรา จะไปสู้ไอ้กระทิงถึกห้าตัวนั่นได้ยังไง

ใช่ๆ ซาซาพูดถูกนะ นายเกือบทำให้เฮกซ์ตายคาที่ไปแล้ว รู้ตัวมั้ย!!” ฉันตวาดบ้าง

อะไร นี่แค่สั่งสอนเองนะ ทำไมเธอต้องเป็นห่วงขนาดนั้นด้วย มันมีอะไรดีนักหนา เฮอะๆ

นายไม่ต้องมาพูดมากหรอก นายมันเป็นหุ่นยนต์นี่ จะมาเข้าใจอะไรความรักของมนุษย์ล่ะ นายมันไม่มีหัวใจ... นายมันใจร้ายที่สุด!”

งั้นฉันก็ขอโทษแล้วกัน

เซนส์พูดได้แค่นี้ก็เงียบไป ซันเซเห็นท่าไม่ดีก็เลยรีบพูดเรื่องอื่นขึ้นมาแทน

แล้วพวกเราจะกลับกันยังไงดีล่ะ กลับแท็กซี่จะพอเหรอ ตั้งห้าคน ตัวก็ไม่ใช่เล็กๆ

อืม นั่นสิ ซาซาพยักหน้าเห็นด้วย

ฉันนึกขึ้นได้ว่าส่วนใหญ่เฮกซ์จะแอบเอารถพ่อออกมาขับ ก็เลยลองล้วงกระเป๋ากางเกงของเฮกซ์ดู ปรากฏว่ามีกุญแจรถอยู่ในนั้นจริงๆ ด้วย

เย่ๆๆ นี่ไง เฮกซ์เอารถมา พวกเรานั่งรถเฮกซ์กลับก็แล้วกัน

แล้วมันจอดอยู่ที่ไหนล่ะซาซาถามขึ้นมาอีก

เออว่ะ -_-^ ห้างใหญ่บะเร้อเท่อ ที่จอดรถก็มีเป็นสิบๆ ชั้น ขืนเดินหาทุกชั้นก็ตายกันพอดี อ๊ะ!! จริงสิ ฉันจำยี่ห้อกับทะเบียนรถของพ่อเฮกซ์ได้ ให้ยามช่วยหาให้แล้วกัน

 

ในที่สุด พวกเราก็มายืนอยู่ที่หน้ารถฮอนด้าแอคคอร์ดสีดำของเฮกซ์ ซึ่งมีพี่ยามใจดีช่วยกันวิทยุหาให้ทุกชั้น แต่ปัญหาในตอนนี้ก็คือเฮกซ์ยังไม่ได้สติเลย แล้วใครจะเป็นคนขับล่ะ?

ฉันขับเอง เซนส์เสนอตัว

อืม ก็ดีเหมือนกัน เพราะพวกเราขับไม่เป็น ซันเซพูดขึ้น

ฉันเลยขึ้นไปนั่งข้างหลังกับเฮกซ์แล้วก็ซาซา ส่วนซันเซนั่งข้างหน้าคู่กับเซนส์ซึ่งทำหน้าที่คนขับ และแล้วเขาก็สตาร์ทรถ

บรึ้นนน~

แปลกดีนะ ทำไมซาซากับซันเซขับไม่เป็น แต่เซนส์ขับเป็นล่ะ พ่อฉันลำเอียงเหรอเนี่ย ฉันถามขึ้นมาลอยๆ

ซาซาหันมายิ้มทำหน้าเจื่อนๆ กับฉัน ทำให้ฉันเริ่มได้กลิ่นทะแม่งๆ เอาแล้วไง ลางสังเห่ามาอีกแล้ววว >O<

ฮะๆ พ่อเธอไม่ลำเอียงหรอก เซนส์หัวเราะร่า เพราะฉันก็ขับไม่เป็นเหมือนกัน!”

หา! ว่าไงนะ OoO แล้วนี่นาย...

เอาน่า ไม่ต้องกลัว ไม่มีอะไรที่ Idol Boy ทำไม่ได้อยู่แล้ว

ฟิ้ววว~

กรี๊ดดดดดดดดดดดด!!!”

ฉันปิดหูปิดตาแล้วร้องวี้ดดังลั่นเพราะเซนส์ออกตัวเร็วมากอย่างกับรถแข่ง ทางวนของลานจอดรถเซนส์ก็ทำให้มันเป็นรางรถไฟเหาะตีลังกาได้อย่างหน้าตาเฉย แล้วพอออกมาจนถึงถนนใหญ่ หมอนั่นก็ขับฉวัดเฉวียนปาดหน้าชาวบ้านเค้าไปทั่วจนพ่อฉันโดนด่าแทบจะตายแล้วเกิดใหม่ไปสามชาติ (ไม่เข้าใจเหมือนกัน ทำไมโมโหต้องด่าพ่อด้วย พ่อฉันไปทำอะไรให้ -_-^)

เฮ้ย! ไอ้เซนส์ คนเว้ยคน ข้างหน้าน่ะคน ซันเซโวยวายลั่น

เออ... รู้แล้ว

วื้ดดด~

เอี๊ยดดดดดดดดด >O<

บรืนนนนนนนนนนนน!!

อ๊ากกก~ รถเหาะได้! อีตาบ้าเซนส์ทำได้ไงวะเนี่ย อยู่ดีๆ รถก็ร่อนขึ้นข้างบนข้ามหัวผู้ชายคนนั้นไปเฉยเลย บอกมานะ แอบไปรับจ๊อบเป็นแสตนด์อินของเฉินหลงมาใช่มั้ยเนี่ย หรือชาติที่แล้วเกิดมาเป็นจา พนมก็ไม่รู้ ทำไมชีวิตถึงได้ผาดโผนขนาดนี้ แต่จะยังไงก็เถอะ คนที่เสี่ยงที่สุดในขณะก็คือฉัน... ฉันคนเดียวเลย!

ฉันไม่ได้เป็นอมตะเหมือนพวกนายน้า TOT

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

547 ความคิดเห็น

  1. #527 ไบร์ท (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2555 / 23:00
    เพราะชีวิตมีไว้พุ่งชน~ \@_@/
    #527
    0
  2. #502 porunity (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 เมษายน 2554 / 20:53

    ชีวิตผาดโผน555+
    ฮาได้อีกอ่ะ

    #502
    0
  3. #485 mo-miie (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 กันยายน 2553 / 21:29
    555555555555+

    ชอบอ่ะเจ๊ >#<
    #485
    0
  4. #464 e-ga-g (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2552 / 18:56
    ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    ฮาหลุดโลก

    เจ๊แตมเก่งง่ะ
    #464
    0