Boy's Paradise แผนรักชุลมุนจับคุณผู้ชายมาฟิน [Valentine2014]

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,804
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 82 ครั้ง
    13 ธ.ค. 56

บทนำ

 

 

            8.00 น.

 

          Girl’s Paradise

 

            งึมงำๆ -O-

 

            วืด~

 

            ฉันขยับตัวจะหันไปกอด น้ำส้มเพื่อนสุดที่รักของฉันที่นอนด้วยกันมาตลอดเกือบสี่ปี แต่กลับไขว่คว้าได้มาแค่อากาศ O_o

 

            ว่างเปล่า โล่งโจ้ง บ๋อแบ๋ ไม่มีตัวตน...

 

            และนั่นทำให้ฉันตาสว่าง หายง่วงเป็นปลิดทิ้งราวกับใครเอาน้ำแข็งมาลูบหน้า =[]=

 

            นี่ไม่ใช่คุณบุญเลื่องนะจัน!!!

 

ฟึ่บ~

 

พอผุดลุกขึ้นมานั่งแล้วมองไปรอบๆ ก็ไม่เห็นใคร แถมข้าวของในห้องก็ยังหายไปเกือบครึ่ง นี่ฉันโดนปล้นโดยไม่รู้ตัวงั้นเรอะ! แล้วน้ำส้มล่ะ ยัยนั่นถูกลักพาตัวไปงั้นเหรอ ไม่นะ!!! TOT

 

โอ๊ะ! แล้วนั่นกระดาษอะไรน่ะ O_o มีกระดาษใบเล็กๆ วางอยู่บนหมอนของน้ำส้มด้วย ดูเหมือนว่านี่ไม่ใช่การลักพาตัวซะแล้ว กระดาษใบนี้มันดูเหมือนเป็นจดหมายที่นางเอกทิ้งไว้ให้พระเอกอ่านต่างหน้า ก่อนจะหายลับไปพร้อมกับลูกในท้อง...

 

โอเค นี่ไม่ใช่ละคร ดังนั้น ฉันต้องอ่านจดหมายนี่ก่อนเพื่อที่จะได้รู้ความจริง!!!

 

หมับ~

 

ฉันคว้ากระดาษใบนั้นมาไล่สายตาอ่านไปเรื่อยๆ ในขณะที่อ่าน ดวงตาของฉันก็ค่อยๆ เบิกโตขึ้น โตขึ้น และโตขึ้นเรื่อยๆ จนเกือบเลยไปถึงขอบคิ้ว OoO

 

 

ถึง มามิ (เพื่อน) สุดที่รัก

ฉันขอโทษนะที่ต้องจากเธอมาโดยไม่ได้ล่ำลาแบบนี้ แต่ฉันมีเหตุผลจำเป็นจริงๆ ที่คงจะบอกเธอไม่ได้ ยังไงก็ขอบคุณสำหรับที่ซุกหัวนอนเริ่ดๆ ตลอดสี่ปีที่เทอเอื้อเฟื้อให้ และการที่เธอคอยดูแลฉันอย่างดีมาตลอด ฉันซึ้งใจมาก แต่เราอาจจะต้องห่างกันสักพัก ไว้พร้อมแล้วค่อยกลับมาคุยกันใหม่นะ ฉันจะติดต่อเธอไปเอง

                                                          รักมาก

                                                          น้ำส้ม ©

 

 

            ฟุ่บ~

 

            ฉันทำจดหมายของน้ำส้มหลุดมือ เพราะไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะยกกระดาษที่เบาหวิวเหมือนขนนกอีกต่อไป นี่มันต้องเป็นความฝันแน่ๆ น้ำส้มกับฉัน เราไม่เคยห่างกันเกินสองวัน ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด

 

แล้วทำไมล่ะ ทำไม!

           

            ตู้ดๆๆๆๆ~

 

            ฉันรีบคว้าโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดเบอร์ของน้ำส้ม แต่แล้วผลก็เป็นอย่างที่คิด

 

            หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้

 

          หัวใจเหมือนตกลงมากระแทกพื้นอย่างแรงจนแตกสลาย ฉันช็อกจนร้องไห้ไม่ออก น้ำส้มไปแล้ว...ไปโดยที่ฉันเองก็ไม่รู้จะไปตามหาเธอได้ที่ไหนด้วย จริงอยู่...ถึงแม้ตอนสมัยเป็นนักเรียน เราจะเรียนโรงเรียนเดียวกันมาตลอด แต่พออยู่มหาวิทยาลัย เรากลับสอบเข้าได้ต่างคณะ ต่างมหาวิทยาลัยกัน แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหา เพราะถึงยังไงเราก็อยู่บ้านเดียวกัน ห้องเดียวกันอยู่แล้ว เราต้องเจอหน้ากันทุกเย็น นอนด้วยกันทุกคืน ยิ้มให้กันทุกครั้งหลังตื่น...

 

            แล้วนี่มันอะไร! อะไร!!! TOT

 

            พรวด~

 

            ลางสังหรณ์สั่งให้ฉันกระเด้งตัวขึ้นมาจากเตียง แล้วรีบวิ่งไปที่ห้องข้างๆ อย่างรวดเร็ว คือถ้าหายตัวได้ฉันก็คงทำแล้วล่ะ ในใจพร่ำบอกว่า ไม่นะ! มันต้องไม่เป็นอย่างที่ฉันคิด...มันต้องไม่

 

            ผลัวะ!

 

            ฉันกระชากประตูเปิดออก แล้วภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าก็ทำให้ฉันช็อก =[]=

 

            ห้องทั้งห้องโล่งเหมือนเพิ่งสร้างใหม่ O_o ทุกอย่างเงียบสงัดราวกับฉันมายืนดูห้องตัวอย่างของบ้านจัดสรรโครงการไหนสักที่ มีจดหมายฉบับเล็กๆ วางอยู่บนหมอนเช่นเดียวกับที่น้ำส้มทิ้งไว้

 

            นี่มันเดจาวูชัดๆ!

 

            ตึก~ตึก~ตึก

 

            ฉันค่อยๆ ลากเท้าเดินไปหยิบจดหมายขึ้นมาอ่าน ด้วยสภาพร่างกายที่ไร้วิญญาณ ไร้จิตใจ ไร้น้ำหนัก...

 

 

            ถึง มามิ เพื่อนรักของเรา

          พวกเราต้องขอโทษด้วยจริงๆ ที่ต้องทำแบบนี้ การที่ต้องจากเธอมาทั้งที่ยังไม่ได้พูดคุยกันเป็นครั้งสุดท้าย มันเป็นเรื่องที่ทรมานใจอย่างที่สุด แต่เพื่อให้ทุกอย่างจบลงด้วยดี เราจำเป็นต้องทำ TOT ยังไงก็ขอบคุณเธอมากๆนะ ที่ให้เราสองคนมาพักอยู่ด้วยตั้งหลายปี แถมยังช่วยเหลือทุกอย่างด้วยความจริงใจโดยไม่เคยหวังผลตอบแทน เธอเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดในโลก สัญญาว่าจะรักและคิดถึงเธอตลอดไป

                                                                             เนเน่ & ทอฟฟี่ ©

 

 

          ตุ้บ!

 

            เข่าของฉันอ่อนแรงลงอย่างไม่มีสาเหตุ มันก็เลยทิ้งตัวลงกระแทกพื้นห้องอย่างจังจนเขียวปั้ด แต่ฉันกลับไม่รู้สึกเจ็บเลยสักนิด ตรงกันข้าม ร่างทั้งร่างชาวาบ หัวใจมันหวิว น้ำตาตกใน เป็นความรู้สึกที่ไม่เคยเกิดขึ้นในชีวิตฉันมาก่อน

 

            ฉันลองหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดโทรหาเนเน่ดูบ้าง

 

            หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้

 

            ไม่เป็นไร...ทอฟฟี่อาจจะยังพอติดต่อได้

 

            หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้

 

            โอ๊ย!!! นี่มันอะไรกัน!!!

 

            ทำไมทุกคนถึงมาทิ้งฉันไปพร้อมๆ กันอย่างนี้ ทำไม! ทำไม TOT

 

            เอาล่ะ~ ขอฉันอธิบายให้เข้าใจหน่อยนะ ฉัน น้ำส้ม เนเน่ แล้วก็ทอฟฟี่ เป็นเพื่อนรักที่สนิทกันมาก เราเรียนโรงเรียนหญิงล้วนมาด้วยกันตลอด ตั้งแต่ป.1 จนกระทั่งจบม.6 แต่ละคนจะมีจุดเด่นที่แตกต่างกันไป ฉันรวยที่สุด น้ำส้มสวยที่สุด เนเน่เรียนเก่งที่สุด และทอฟฟี่ร้องเพลงเพราะที่สุด ดังนั้นพอเรียนจบ และสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ ฉันก็เลยขอบ้านหลังนี้จากแม่เป็นของขวัญ และตั้งชื่อให้มันอย่างเก๋ๆ ว่า Girl’s Paradise >O<

 

            บ้านหลังนี้มีหนึ่งชั้นครึ่ง ครึ่งชั้นที่ว่าคือห้องใต้หลังคา มันเป็นห้องเล็กๆ ที่ฉันสร้างเอาไว้สำหรับเวลาต้องการความเป็นส่วนตัว หรือทำงานอะไรดึกๆ แล้วต้องเปิดไฟทั้งวันทั้งคืน จะได้ไม่รบกวนยัยน้ำส้ม ส่วนด้านล่าง จะมีห้องนอนของฉันกับน้ำส้มหนึ่งห้อง และห้องนอนของเนเน่กับทอฟฟี่หนึ่งห้อง ทั้งสองห้องมีห้องน้ำในตัว  นอกจากนั้นก็จะมีห้องรับแขกตรงกลางบ้าน และห้องครัวตรงหลังบ้าน รวมถึงตู้เย็นสำหรับใส่ของกินรวมทุกคนด้วย ส่วนด้านนอกก็มีสระว่ายน้ำขนาดใหญ่ ที่เราเอาไว้ใช้ปาร์ตี้กันในทุกๆ เทศกาล รวมถึงสวนน่ารักๆ ที่ตกแต่งเป็นรูปตัวการ์ตูนต่างๆ แบบที่สาวๆ ชอบด้วย เช่น คิตตี้ เมโลดี้ ริลัคคุมะ

 

เอาเป็นว่า...พวกเราอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขมาตลอด

           

            จนกระทั่งวันนี้!!!

 

วันที่ทุกคนหนีหายไปจากฉันอย่างไร้สาเหตุ ไร้ที่มาที่ไป และไร้สาระ!!! T^T

           

ก่อนหน้านี้หนึ่งวัน พวกเราเพิ่งจัดปาร์ตี้ฉลองวันเกิดให้เนเน่ ทุกคนดื่มนมร่วมสาบานว่าจะเป็นเพื่อนกันตลอดไป แล้วนี่มันอะไร ทำไมวันนี้ถึงกลายเป็นแบบนี้ได้ ทำไม ทำไม!!!

 

            จริงๆ ก็อาจจะยังพอมีหวังอยู่บ้าง ตรงที่ฉันกับเนเน่และทอฟฟี่ สอบเข้ามหาวิทยาลัยเดียวกัน และคณะเดียวกันได้ ต่างจากน้ำส้มที่อยู่คนละคณะ คนละมหาวิทยาลัยกับเรา แต่คราวซวยก็คือ ช่วงนี้ดันเป็นช่วงปิดเทอมน่ะสิ! TOT กว่าจะเปิดเทอมก็อีกตั้งหลายวัน แต่ก็เอาเถอะ ตอนอยู่ที่คณะ เราสามคนจะมีโต๊ะประจำ เป็นโต๊ะหินอ่อนสีชมพูซึ่งฉันให้คนไปจัดการซื้อมาตั้งไว้ที่ใต้ตึกคณะ เวลาก่อนเข้าเรียน และหลังเลิกเรียน เราจะมารวมตัวกันที่นี่ เพราะงั้น เปิดเทอมเมื่อไหร่ ยังไงพวกนั้นก็ต้องมาเจอฉัน เราจะได้เจอกันอีกแน่นอนเพื่อนรัก ฉันแทบจะนับวันรอให้ถึงวันเปิดเทอมไม่ไหวแล้ว ฮือออ T__T

 

            ติ๊งต่อง~

 

            โอ๊ะ O_o เสียงกดออด มีใครมาน่ะ!!! หรือว่าบางทีนี่อาจจะเป็นเซอร์ไพรส์เล็กๆ ที่พวกเพื่อนๆ ฉันทำขึ้น ฉลองวันเกิดล่วงหน้าให้ฉันแปดเดือน >_< ทำเป็นโกหกว่าจะทิ้งฉันไป แล้วสุดท้ายก็ย้อนกลับมา พอฉันเปิดประตูออกไป ก็จะมีระเบิดสายรุ้งดังปุ้ง แล้วเพื่อนก็จะโผล่หน้าออกมาพร้อมเค้กก้อนโต ก่อนจะพูดว่า

 

            เซอร์ไพรส์!!!’

 

            คิกๆๆๆ ^O^ ฉันนี่ช่างฉลาดหลักแหลม ได้เลย! อยากจะเซอร์ไพรส์ฉันนัก เดี๋ยวได้เจอฉันเซอร์ไพรส์กลับบ้าง ตั้งใจว่าจะเปิดประตูออกไปแล้วกระโดดกอดซะเลย เอาให้สะดุ้งกันจนเค้กคว่ำ คอยดู!

 

            ติ๊งต่อง~

 

            เสียงออดดังย้ำขึ้นอีกครั้ง แหม! หนักเค้กล่ะสิยะพวกหล่อน โอเคๆ เพื่อไม่ให้เพื่อนรอนาน ฉันจะวิ่งลงไปเดี๋ยวนี้แหละ!!!

 

            ตึ่กๆๆๆ~

 

            ฉันวิ่งลงไปที่ประตูบ้านด้านหน้า แล้วกระชากประตูเปิดออกอย่างไว ก่อนจะกระโดดโผเข้ากอดเพื่อนที่ยืนรออยู่ที่หน้าบ้าน เพื่อซ้อนแผน

 

            เซอร์ไพรส์!!!” ฉันตะโกน กลับมากันแล้วสินะ...

 

            เฮ้ย! อะไรของเธอเนี่ย =[]=”

 

            แว้กกก O_o ทำไมเสียงเพื่อนของฉันช่างเหมือนเสียงผู้ชายขนาดนี้เนี่ย ไม่นะ! หรือว่า

 

            ฟึ่บ~

 

            ฉันรีบปล่อยมือออกจากร่างที่ยืนตกตะลึงอยู่ แล้วเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของเสียงนั่นให้ชัดเจนอีกที

 

            (O_o )~

 

            มะ....ไม่จริง คนคนนี้...เขาเป็น เป็น...ผู้ชาย!!!

 

            กรี๊ดดดดดดดดด >_<”

 

            ฉันกระโดดกลับเข้าไปหลบหลังประตู แล้วโผล่มาแต่หน้าเพื่อป้องกันตัว ชายหนุ่มปริศนายืนล้วงกระเป๋าแล้วขมวดคิ้วมองฉันอย่างงงๆ ถ้ามองจากบุคลิกภายนอก เขาก็ดูเหมือนวัยรุ่นธรรมดาทั่วๆ ไปที่หน้าตาหล่อเหลาเกาหลี ผมสีดำสนิทพลิ้วซอยรับกับใบหน้า จมูกโด่ง คิ้วเข้ม ผมด้านหน้ายาวปิดตาข้างหนึ่ง ส่วนผมด้านหลังสั้น เจาะหูสองรูใส่จิวสีดำทรงกลม สวมเสื้อคอวีสีน้ำเงิน สกรีนลายภาษาอังกฤษสีขาวที่เขียนว่า ‘Don’t Judge me if you don’t know me’ และสวมกางเกงยีนส์สีน้ำเงินเซอร์ๆ ด้านหลังสะพายกระเป๋าเป้ใบใหญ่ และข้างตัวมีกระเป๋าเดินทางสีดำใบเล็กๆ อีกหนึ่งใบ O_o

 

            นะ...นาย นายมากอดฉันทำไม >_<” ฉันพูดปากคอสั่น น้ำตาที่กลั้นไว้มานาน ก็พาลจะไหลเอาตอนนี้แหละ เกิดมายังไม่เคยกอดกับผู้ชายคนไหนมาก่อนเลย กอดแต่กับผู้หญิงมาตลอด แล้วอยู่ดีๆ อีตานี่...ก็ ก็...

 

            กรี๊ดดดดดด TOT

 

            เฮ้! พูดผิดพูดใหม่นะ เธอต่างหากที่อยู่ดีๆ ก็เปิดประตูมากอดฉัน! ฉันไม่แจ้งตำรวจข้อหาลวนลามก็ดีเท่าไหร่แล้ว

 

            อี๋! ฉันเหรอลวนลามนาย ไม่มีวันซะหรอก!” ฉันทำหน้าเหมือนจะอ้วก ถึงเขาจะหน้าตาดีแค่ไหนฉันก็ไม่พิศวาสหรอกนะ พอดีว่าผู้ชายไม่ใช่ทาร์เก็ตฉันน่ะ ถึงฉันจะเผลอกระโดดเข้ากอดนายก่อน แต่นายก็ไม่ควรมากอดฉันตอบสิ!”

 

            มันเป็นสัญชาตญาณนี่ ใครกอดมาเราก็กอดกลับ จะไปรู้ได้ยังไง นึกว่าเป็นการทักทายจากเจ้าของบ้าน -*-”

 

            ไม่ใช่บ้านนี้แน่ๆ สาบาน TOT

 

            โอเคๆ งั้นเราจะทำเป็นว่าไม่เคยเกิดเรื่องนี้ขึ้นบนโลกอันแสนโหดร้าย ได้โปรดลืมมันไปซะ

 

            ไม่ได้สนใจจำอยู่แล้ว -_-;”          

 

            ดี แล้วนี่นายมากดออดบ้านฉันทำไม!”

 

            แอบผิดหวังเล็กๆ T^T ไม่มีเซอร์ไพรส์เริดๆ อย่างที่คิด หวยมาออกที่อีตานี่แทน เป็นใครก็ไม่รู้ แถมดูเหมือนจะนิสัยไม่ค่อยโอเคอีกต่างหาก หวังว่าคงจะมากดออดผิดบ้านนะ ผู้ชายขายประกันหรือเปล่า เดี๋ยวนี้มีแคมเปญรณรงค์ให้คนขายประกันหน้าตาดีซะด้วย เพื่อให้สาวๆ อยากมีชีวิตอยู่ต่อ แต่ฉันว่ามันเป็นแคมเปญที่ห่วยแตกสิ้นดี แต่ถ้าทิฟฟานี่มาร่วมแคมเปญนี้ฉันอาจจะสมัครได้ >_<

 

            มาอยู่ด้วย

 

            งะ...เงิบบบ~

 

            อะไรนะ!!! =[]= บ้านฉันไม่ใช่สถานรับสงเคราะห์เด็กกำพร้านะจ้ะ นึกอยากจะมาขออยู่ด้วยก็มาได้ง่ายๆ อีกอย่าง! บ้านนี้รับแต่ผู้หญิง ไม่ต้อนรับผู้ชาย แหกตาดูป้ายนี่บ้างนะ Girl’s Paradise!!! สวรรค์ของผู้หญิง จบป่ะ!”

 

            ฉันหันไปชี้ป้ายสีชมพูหน้าบ้านที่อุตส่าห์ทำเอง ติดตัวอักษรเองกับมือ เขียนอยู่ชัดๆ เลยนี่ไงว่า...ว่า O_o เฮ้ย! ไม่จริง

 

            Boy’s Paradise!!!

 

            แถมเป็นป้ายสีดำ มีรูปตุ๊กตาผู้ชายสามตัวยืนส่งยิ้มพิมพ์ใจมาให้อีกต่างหาก

 

            ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้ TOT

 

            หวัดดี

 

            อ้าว O_o อะไรอีกเนี่ย มีผู้ชายอีกคนเดินตรงเข้ามาทักพวกเรา หนุ่มคนนี้ต่างจากหนุ่มคนแรกตรงส่วนสูงที่ดูสูงกว่า ผอมบางกว่า การแต่งตัวดูเนี้ยบเหมือนหนุ่มเจ้าสำอาง เขาสวมแว่นตาดำอาร์มานี่ ผมสีน้ำตาลอ่อน แต่ปรกหน้าปรกตา ปากแดง รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ แต่สิ่งหนึ่งที่เหมือนกับหนุ่มคนแรกก็คือ เขามาพร้อมกระเป๋าเป้หนึ่งใบ และกระเป๋าเดินทางหนึ่งใบ แต่ใหญ่กว่าคนแรก

 

            “=[]=”

 

            ที่นี่ Boy’s Paradise ใช่มั้ย J

 

            ไม่ใช่!”

 

            ฉันรีบตอบไปอย่างไว แต่เขาเหล่มองไปที่ป้ายสีดำนั่น แล้วก็เถียง

 

            จะไม่ใช่ได้ยังไง ก็ป้ายนั่นเขียนอยู่ชัดๆ

 

            “แต่ว่า...

 

            ไฮ มามิ!”

 

            โอ๊ย! ใครอีกเนี่ย TOT

 

            มีผู้ชายอีกคนเดินตรงเข้ามาหาฉัน แถมยังเรียกชื่อฉันถูกอีกด้วย ฉันรู้สึกคุ้นหน้าเขานิดหน่อย แต่ก็นึกไม่ออกว่าเป็นใคร หนุ่มคนนี้ผมสีทองมาเลย ลักษณะคล้ายหนุ่มลูกครึ่ง การแต่งตัวก็ฝรั่งจ๋า คนแบบนี้ฉันน่าจะรู้จักน้อยที่สุด แต่น่าแปลกที่ฉันกลับคุ้นหน้าเขามากที่สุดอย่างบอกไม่ถูก -*-

 

            และก็ตามคาด เขามาพร้อมกับกระเป๋าเป้หนึ่งใบ และกระเป๋าเดินทางอีกหนึ่งใบ

 

            What happen!!!

 

            นายเป็นใคร -O-“

 

            “เฮ้ย! เธอจำฉันไม่ได้จริงอ่ะ

 

            เราเคยเจอกันเหรอ T^T”

 

            ตลกน่า เราเคยอยู่ด้วยกันด้วยซ้ำ

 

            เคยอยู่ด้วยกันเนี่ยแหละที่ตลก!!! ฉันน่ะเหรอจะเคยอยู่กับผู้ชาย ไม่มีทางซะหรอก!!! เพราะตั้งแต่เกิดมา นอกจากพี่แอลเจ ลูกพี่ลูกน้องที่เคยอยู่บ้านเดียวกันสมัยเด็กแล้ว ฉันก็ไม่เคยอยู่กับผู้ชายคนไหนอีก

 

            เอ๊ะ!!! หรือว่านี่จะเป็น

 

            พี่แอลเจ!!! =[]=”

 

            ฮ่าๆๆๆ ในที่สุดเธอก็จำฉันได้ ^O^”

 

            พี่กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย

 

            เหลือเชื่อเลย -O- เขาหายไปเรียนต่อที่อเมริกาตั้งแต่ฉันอายุสิบเอ็ด (เขาสิบสาม) ผ่านไปสิบกว่าปี เพิ่งได้มาเจอหน้ากันอีกรอบนี่แหละ มิน่าล่ะ! ฉันถึงคุ้นหน้าเขาชอบกล แม้ว่าเขาจะดูเปลี่ยนไปมากจนแทบจำไม่ได้เลยก็เถอะ ตอนเด็กๆ ดูเป็นเด็กเนิร์ด เรียบร้อย พูดน้อย หน้าจืดจะตาย ทำไมตอนนี้กลายเป็นหนุ่มเฟี้ยวหัวทอง แบบนี้ไปได้ วันนี้มีแต่เรื่องเซอร์ไพรส์มากมายจริงๆ

 

            แต่เป็นเซอร์ไพรส์ที่ฉันไม่ต้องการเลยแม้แต่นิดเดียว TOT

 

            กลับมาวันนี้แหละ พอเครื่องลงก็ตรงดิ่งมานี่เลย

 

            มานี่? มาหาเค้าเหรอ O_o”

 

            มาหาเธอด้วย...แล้วก็มาอยู่ที่นี่ด้วย J

 

            บ้าไปแล้ว!!! ทุกคนกำลังจะเข้าใจผิดครั้งยิ่งใหญ่ ผู้ชายทั้งสามคนนี้จะเข้ามาอยู่ในพาราไดซ์ของฉัน พาราไดซ์สำหรับหญิงสาวแสนสวยโดยเฉพาะเนี่ยนะ! ไม่มีทางเด็ดขาดดด >_<

 

            นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!!!

:)  Shalunla
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 82 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,010 ความคิดเห็น

  1. #958 Fah Thipsuda (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2557 / 20:09
    สนุกมาเลยค่ะไรท์ ชอบทากกกก อยากให้มีภาค2
    #958
    0
  2. #888 PHANTOM (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 มีนาคม 2557 / 20:48
    มันส์เวอร์!!!! ><
    #888
    0
  3. #880 pufpie (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 17:55
    หนุกม๊ากๆๆๆๆ!!!!!
    #880
    0
  4. #838 เซฮุนนี่เย้เฮทท (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2557 / 17:53
    สนุกมากเลยค่ะ ><
    #838
    0
  5. #824 anten (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2557 / 19:56
    สุดยอดแต่งได้เยี่ยมมาก >O #824
    0
  6. #813 ntncsanuk (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2557 / 15:46
    เริ่มจะอยากเป็นมามิแล้วน๊าาาาา ><

    #813
    0
  7. #780 T'oey Tong (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2557 / 17:54
    จะโชคดีไปแล้วววว ><
    #780
    0
  8. #719 TheRainnyRed (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2557 / 18:04
    มามิ เธอโชคดีมากกกกกกกกกก
    #719
    0
  9. #608 ღ~Mr.เน่ฮุน~ღ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 มกราคม 2557 / 20:21
    อร้ายยยยย เปิดมาก็มีหนุ่มหล่อสามคน ฟิน -///-'b
    #608
    0
  10. #534 คุณหนูกรุงโซล (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มกราคม 2557 / 12:24
    หนุ่มหล่อทั่งสามคนจะมาอยู่กะเราหรือนี่ อ๊ายยยยฟิน^^
    #534
    0
  11. #470 '▽' อ.ซ.ฟ'น้อย '▽ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 มกราคม 2557 / 01:35
    มามิถ้าเธอทนไม่ได้หั้ยเราไปอยู่แทนก็ได้นะ >., #470
    0
  12. วันที่ 21 มกราคม 2557 / 13:15
    ค้างอ่ะพี่แตมป์  ลงต่อๆๆๆ ซียูๆๆๆ
    #442
    0
  13. #441 s-sone (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 มกราคม 2557 / 12:31
    อยากอ่านให้จบ แต่งต่อด้วยน่ะค่ะ
    #441
    0
  14. #440 s-sone (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 มกราคม 2557 / 12:28
    สนุกมากค่ะ อ่านบทนำก็ฟินแล้วมีผู้ชายตั้งสามคนแน่ะ
    #440
    0
  15. #418 by tam (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มกราคม 2557 / 21:58
    ติดตามค่ะ
    #418
    0
  16. #402 riirorain (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มกราคม 2557 / 16:53
    จะติดตามนะค่ะ  ชอบๆๆ ><
    #402
    0
  17. #304 frendly (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 มกราคม 2557 / 17:25
    น่าติดตาม ><
    #304
    0
  18. #238 เรฟี่ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มกราคม 2557 / 21:56
    โอ้ อยากเป็นนางเอกจัง ><
    #238
    0
  19. #180 Farsai Nisachol Kongdee (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 มกราคม 2557 / 13:04
    น่าติดตามมมม
    #180
    0
  20. #124 nook_nookza (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 มกราคม 2557 / 19:39
    ต้องเก็บเงินซื้อ ><
    #124
    0
  21. #82 may (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2556 / 19:27
    สนุกกกก
    #82
    0
  22. #65 minmeen1/5 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2556 / 23:07
    สนุกค้า น่าติดตามมม
    #65
    0
  23. #28 The gentle soul (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2556 / 21:21
    เค้าเป็นยูริ(รึป่าวไม่รู้ ???) แต่นิสัยเค้าเหมือนกับนางเองไปเกือบครึ่ง! เค้าชอบผู้หญิงมากกว่าผู้ชายยยยยยยยยยยยยยยยยย 
    #28
    0
  24. #23 Bi-arez (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2556 / 22:36
    ถ้าเป็นเค้านะ จะกระโดดกอดทั้ง3คนให้หมดเลย(เพื่อความเท่าเทียม^^")
    #23
    0
  25. #20 Popz (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2556 / 18:34
    น่าสนุกมากเลย *0*ติดตามนะคะ 
    #20
    0