ทำไมเราถึงใจง่ายอย่างนี้

กลับมาอัพแย้ว หลังจากเพิ่งถอยคอมใหม่มาหมาดๆ
ในที่สุดก็เล่นเน็ตบ่อยๆได้สักที วะอะฮ่า 555

วันนี้ไปจตุจักรกับพวกเดวิลมาแหละ อันได้แก่ เจ้าปลาน้อย(ที่รัก) หน่มกรุงโซล แล้วก็ rose quartz
ก็ไปถอยนิยายใหม่ๆมาเพียบ
ไปเจออยู่เรื่องนึง น่าอ่านมากๆๆ แต่ไม่ได้ซื้อมา นั่นก็คือเรื่อง
ยัยตัวแสบหวานใจนายซุปเปอร์สตาร์นั่นเอง 55555+






rose , หนุ่มกรุงโซล & ปลาน้อย











พอซื้อกันเรียบร้อยก็ไปหาอะไรกระแทกท้อง
ซึ่งพวกเราชาวไฮโซห่มเพชรขนาดนี้ จะกินอะไรไม่ได้นอกจาก ส้มตำ !!
(ทั้งที่มะวานก็กินกับป๊อปปี้ไปแระนะ ทำไมข้อยมันอีซ้านอีสานอย่างนี้
ดั้งก็ยิ่งจะไม่มีอยุ่แล้วด้วย แตมรี่แซ๊ด TOT )

แล้วพอกินอยู่ดีๆ ปลาก็ควักเอา..........มือถือขึ้นมา เป็นโนเกียรุ่น 6270 สวยใสไฮโซโอ้ละหนอมายเลิฟมากๆ ทุกคนเห็นแล้วเกิดอาการฮือฮา หวือหวา อ้าซ่า
 (แล้วตูจะอ้าซ่าเพื่อ??? =_ = )
เลยขอดูกันใหญ่ ยัยปลาก็น่ารักจริงๆ อวดสรรพคุณมือถือกันสุดฤทธิ์ ทำให้แตมรี่และ เดียวดี้ เกิดอาการอิจฉาสังขยาขึ้นมาขั้นรุนแรง อยากได้โครต แตมรี่เลยเงียบไปครึ่งอึดใจ แล้วพูดขึ้นมาลอยๆว่า "เดียว ไปมาบุญครองกัน"  เดียวเงยหน้าขึ้นมาสบตา แล้วพูดสั้นๆว่า  Now!!!

เดียว...ผู้ไม่เคยมีคำว่าปฏิเสธอยู่ในหัวใจ   -_-^










จากนั้นพวกเราสี่คนก็บึ่งแท็กซี่ไปที่มาบุญครอง ระหว่างทางนังอ้อมดันปวดตด ทุกคนพยายามหาวิธีให้อ้อมตดได้อย่างสบายตูด และสบายจมูกพวกเราด้วย ปลาบอกว่า "ตดน่ะ ฉันไม่ว่าหรอกนะ แต่ช่วยส่งสัญญาณหน่อยเหอะ จะได้เปิดกระจกทัน 55+" แตมรี่เลยช่วยเสริมว่า " แกจะตดก็ตดมาดังป้าดเลยนะ อย่าขมิบ เพราะไม่งั้น ตดมันจะค่อยๆพ่นออกมาเป็นเสียงดัง ปิ๊ด ปิ๊ดๆๆ ปี้ ปิ๊ด เดี๋ยวพี่แท็กซี่เค้าจอด นึกว่าตำรวจเรียก 555"

อ้อม...ผู้สนับสนุนการตดอย่างเป็นทางการ

แตมรี่หลบกลิ่นตดอ้อม แต่มาเจอะจั๊กกู้แร้ปลาน้อยแทน  อ๊ากก >O<




ในที่สุดอ้อมก็ใช้ความสามารถพิเศษขมิบตดมาถึงมาบุญครองจนได้ อิๆๆ แล้วเราก็บึ่งไปซื้อมือถือกัน ทีนี้พอไปถึงเริ่มเปลี่ยนใจแระ มันมีรุ่น 6280 ออกมาใหม่เอี่ยมล่าสุดอ่า มีกล้องข้างหน้าด้วย แต่กล้องหน้ามันถ่ายได้แต่วีดีโอ เลยมะเอา ดูไปดุมา n70 ก็ดี เลยเอารุ่นนี้แหละสรุป ใส่ซิลิโคนสีชมปูวสุดแรดเข้าไป น่าร้ากกที่ซู้ด ฮิ้วววว >O< ส่วนเดียวก็ได้ 6270 ตามที่ตั้งใจไว้แต่แรก
แหม๊!! ช่างมีจุดยืนเจงๆๆ

พอได้มือถือสมใจแร้น ก็ไปกินติมกัน ...
ระหว่างนั้นแตมรี่ก็ไม่ได้สนใจมือถือเลยสักนิด ก็ซื้อมางั้นๆแหละ

ไม่ได้สนใจเลย

ไม่ได้สนใจจริงๆนะ

ซื้อมางั้นๆอ่ะ ทิ้งๆขว้างๆ

ปกติไม่ค่อยเห่อของใหม่อยู่แล้ว แค่นี้เด็กๆ










ไอติมมาก็กินไอติมอย่างเดียว ไม่จับโทรศัพท์ให้เสียเวลาหรอก

เชื่อมะ?? 5555555

ต่อไปเป็นรูปจากมือถือของพวกเรา

กล้องมือถือของปลาน้อย 2 ล้านพิกเซล  ชัดเจนแจ่มใสพับลิชชิ่งมากๆ ><















อันนี้กล้องอ้อม 5 ล้านพิกเซลอ่ะ ชัดแสดดด

(แต่เปนกล้องดิจิตอลนะ 555 )











ต่อไปเป็นกล้องมือถือแตมรี่บ้าง ทีนี้มันจะมีสองกล้องใช่ป่ะ คือกล้องข้างหน้า กับ กล้องข้างหลัง ขอบอกว่ากล้องข้างหลังชัดกว่ามากๆอ่ะ
เปรียบเทียบได้เรย






อันนี้กล้องข้างหน้านะ

ถ่ายกะปลาน้อย เพื่อเทสต์โทรศัพท์












ถ่ายกะปลาน้อยหน้าห้องน้ำ











ถ่ายกะเดียวที่ร้านไอติม

สามสาวเขย่าขวัญ

ต่อไปจะเทียบให้เห็นชัดๆเลย ระหว่าง กล้องหน้ากับกล้องหลัง






กล้องหน้า












กล้องหลัง







ดูๆไปแล้วกล้องหลังชัดกว่ามาก แต่กล้องหน้าถ่ายออกมางามกว่า
 แสดงว่า ฉันจะดูดีในสิ่งที่ไม่ชัดหรือนี่ แง T____T







พอเสร็จก็กลับบ้านกัน ระหว่างทางกลับบ้าน เจอเสื้อในลายสตรอเบอรี่ด้วย น่าฮักมากมาย กรี๊ดดด สอยซ๊า

มุมนี้ของป๊อปปี้

วันนี้ไม่ได้ไปไหนกะป๊อป เลยมะมีเรื่องป๊อปมาเล่าเลย อิๆๆ งั้นเอาเรื่องเมื่อสองวันก่อนดีก่า ป๊อปปี้มาหาที่บ้าน เอานิยายของแตมรี่มาให้เซ็น ในสภาพที่ปกเยินมาก ประหนึ่งเอาไปนั่งอ่านในสนามรบอะไรสักอย่าง
น่าดีใจจริงๆ แสดงว่าอ่านบ่อย...อะไม่เชื่อเหรอ นี่ไง อ่านให้ดูเลย

ความจริง ป๊อปก็แต่งนิยายเหมือนกันนะ ชื่อเรื่องว่า ยัยเซ่อซ่า กับ นายหน้าหล่อ พระเอกชื่อป๊อปปี้ นางเอกชื่อแตมรี่ (แหวะ -*-) เข้าข้างตัวเองโคดๆอะ
เป็นนิยายที่สร้างจากชีวิตจริง ตีพิมพ์ครั้งที่ล้าน ประมาณชาติหน้าตอนบ่ายๆนะถึงจะได้อ่าน เนื่องจาก ป๊อปปี้ขี้เกียจ จบข่าว !!

ภาพปก ยัยเซ่อซ่ากับนายหน้าหล่อ

อันนี้ปกใน





แค่ปกก็สยองแล้ว ถ้าทำออกมาจริงคงได้ขายดีเป็นเททิ้งแน่ๆ 55








พรีเซนเตอร์หนังสือคนใหม่ น้องชายของสาวน้อยมยองนัง
ชื่อว่า หนุ่มน้อยกระดองพัง
ค่าตัวแปดล้าน (กีบ)
( กระดองนะกระดอง อย่าอ่านผิด -*-)

เพลงนี้ให้ป๊อปปี้ที่ร๊ากน้า จุ้บๆๆ ^3^

บ้านของหัวใจ - super baker~

ไปแย้วดีกว่า แบบว่าเห่อมือถือนั่นเอง 55555555555555555+