[Fic gintama]ด้ายแห่งสายสัมพันธ์

ตอนที่ 3 : ไม่มีวันยอม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 42
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    10 ก.ย. 63

แอ๊ดดดดด เสียงประตูห้องโถงใหญ่เปิดออกพร้อมกับฝุ่นที่หนาเคอะราวกับว่าไม่ได้ใช้การมานานนักแล้ว

ฮึ!นี่น่ะหรอห้องลับของตาแก่หัวล้าน ก็ไม่เห็นจะมีอะไรให้น่าสนใจอะไรนักหนา

แต่เมื่อย่างก้าวเข้าไปอีกก็เจอหีบเล็กๆสีทองอะรามงามเหมือนโดนขัดถูกทุกวันวางอยู่บนโต๊ะเก่าๆตัวหนึ่ง
คามุอิไม่รอช้ารีบเปิดกล่องดูแต่เมื่อเปิดแล้วกลับพบแค่ซองกระดาษแผ่นเดียวนัยความของกระดาษนั้นมีอยู่ว่า

"หึ เจ้าลูกบ้าคามุอิถ้าแกเจอห้องลับของฉันแล้วแสดงว่าแกก็เจอกระดาษนี้แล้วเหมือนกัน ในระหว่างที่ฉันเดินทางไปทั่วจักรวาลฉันอยากให้แกเป็นกษัติที่ดีเแก่ประชาชนดูแลพวกเขาให้ดีเหมือนครอบครัวเรา และฉันมีเรื่องสำคัญบอกอีกเรื่องหนึ่งเกี่ยวกับน้องสาวของแก เมื่อคางุระอายุครบ 18 ปี น้องสาวแกได้ถูกมั่นหมายไว้กับองค์ชายแห่งเอโดะเพื่อสัมพันธไมตรีเป็นเพื่อนบ้านที่ดีต่อกันและรวมเป็นหนึ่งเดียวกันนี่แหละคือสิ่งที่ฉันจะบอกแก ไอ้เจ้าลูกบ้า"

ห๊ะ หะฮ่าๆๆๆๆๆๆ ตาแก่หัวล้าน ว่าไงนะจะให้คางุระไปหมั้นหมายกับคนอื่นเนี่ยนะ ฮะๆๆมันไม่มีทางสะหรอกข้าอุส่าเก็บตัวคางุระไว้ไม่ให้คนอื่นได้สัมผัสหรือจับจ้องแต่อยู่ดีๆแก...ไอตาแก่หัวล้านอยู่ดีๆแกก็เอาคางุระไปหมั้นกับคนอื่นมันไม่มีวันสะหรอก!!


 คามุอิพูดงึมงัมอยู่คนเดียวก่อนจะฉีกกระดาษในมือเป็นชิ้นๆแล้วเดินออกจากห้องโถ่งไปอย่างโกรธแค้น

ตาแก่หัวล้านซักจะทำให้ข้าโมโหแล้วสิ เหอะ!ไปตำนักคางุระสักหน่อยดีกว่า

ในยามวิกาลท้องฟ้าเงียบสงบมีเพียงแค่แสงจันทร์ที่สาดส่องลงบนพื้นคามุอิรีบเดินเข้าไปในตำหนักของคางุระที่ตนเองเป็นคนสั่งให้สร้างขึ้นอย่างดีโดยมีกฎคนในห้ามออกคนนอกห้ามเข้ามีประตูหนาสูงที่ล้อมไว้จะเรียกว่าเป็นวังที่แยกออกมาจากวังหลวงอีกทีก็ว่าได้

อะ องค์รัชทยาทตอนนี้องค์หญิงคางุระบรรทมไปแล้วเจ้าค่ะ

ใครสน? หลีกไปข้าจะเข้าไป

จะ เจ้าค่ะ

ระหว่างนี้ใครทำเสียงดังข้าจะแขนขาทิ้งสะ!

คำพูดของคามุอิทำให้นางกำนันนางข้าหลวงต่างขวัญผวาและรีบเดินออกไปจากตำนักเงียบๆ

แอ๊ดด เสียงประตูค่อยๆเปิดออกเบาๆ คามุอิย่างเข้าไปในห้องอย่างช้าๆคางุระที่หลับใหลอยู่ไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำคามูอิค่อยๆมองร่างเล็กๆที่หลับอยู่บนเตียงและเดินเข้าไปนั่งข้างๆพร้อมมองหน้าคางุระที่นอนอยู่

ตาแก่หัวล้านนั่นจะให้คางุระไปแต่งงานกับใครไม่รู้ ข้าไม่มีวันยอมหรอกข้าเลี้ยงคางุระมากับมือจะให้ไปหมั้นหมายกับคนอื่นได้ยังไง

สายตาที่ทอดมองหน้าน้องตัวเองด้วยความอ่อนโยนผสมกับความโกรธที่มีอยู่ในใจ มือใหญ่ๆค่อยๆลูบแก้มของคางุระเบาๆราวกับกลัวจะทำให้เจ็บจากแผลริมฝีปากก่อนจะก้มลงจูบหน้าผากเบาๆแล้วเดินออกไป

"ข้าขอโทษที่วันนี้ทำให้เจ้าต้องเจ็บตัว คางุระ "
_____________________________________________
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3 ความคิดเห็น

  1. #3 Phaerwa_Gamer (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2563 / 15:39

    โหน่าร๊ากกคางุะคามูอิจากพี่น้องจิ้นกันเฉยชอบบบ

    #3
    0
  2. #2 fgjvgf (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2563 / 15:12
    ชอบมากๆเลย สู้ๆน้าา
    #2
    0