[Fic gintama]ด้ายแห่งสายสัมพันธ์

ตอนที่ 1 : การกลับมา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 66
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    10 ก.ย. 63


ตึง ตึง เสียงกลองที่ตีระงม ดังกังวาน เหล่านางรำต่างเต้นระบำกันอย่างสนุกสนาน พีธีต้องรับการกลับมาของเจ้าชายที่ชนะการรบมาครั้งแล้วครั้งเล่า ชายที่สูงส่งสง่างามที่ผู้หญิงหลายคนอยากจะครอบครอง ชายที่แข็งแกร่งจนมิอาจมีใครล้มเขาได้ สายตาอันเย็นเยือกของเขาทำให้ทุกคนต้องก้มหัวลงให้นามนั้นคือ คามุอิ องรัชทายาทแห่งแคว้น ยาโตะ 

 

เงียบ!! เสียงที่ดังกังวานทำให้ทุกคนต่างหยุดทุกการกระทำลง

บัดนี้ ข้าเจ้าชายคามุอิแห่งแคว้นยาโตะได้กลับมาพร้อมชัยชนะอีกครั้ง เอ้า เชิญฉลองให้ชัยครั้งนี้สิ

เฮ้! เสียงเหล่าผู้คนในวังร้องลั่นพร้อมกันให้กับชัยในครั้งนี้

เดี๋ยว..... เดี๋ยวพะย่ะคะ เจ้าชาย เสนาบดีแก่คนหนึ่งวิ่งมาหน้าตาตื่นด้วยท่าทีรีบเร่ง

มีอะไรท่านเสนาบดี คามุอิถามด้วยเสียงตะหงิดๆ

เอ่อ คือว่า...................  เสนาบดีแก่รีบไปกระชิบข้างหูคามุอิอย่างเกรงกลัวก่อนจะรีบกลับอยู่ในตำแหน่งเดิม

หืมมมม อย่างนี้ชักจะสนุกแล้วสิ นัยตาที่เจ้าเล่ห์กับมุมปากที่แสยะยิ้มทำให้เสนาบดีเหงื่อตกเข้าไปอีก

เชิญเลยท่านเสนาบดี

พะย่ะคะ  อะ...องค์หญิงเสด็จ เสียงของเสนาบดีแก่ที่ดังกังวาน ทำให้ผู้คนในวังต่างตกใจกับคำที่เอ่ยมา

ทันทีที่เสนาบดีเอ่ยปากจบประตูสีแดงบานใหญ่ก็เปิดขึ้นพร้อมกับขบวนเสด็จขององค์หญิง

ทุกคนในงานต่างพากันตกใจกับความงามของเจ้าหญิง ถึงแม้ว่าจะถูกผ้าบางสีแดงปิดไว้ก็ตาม

ผิวสีขาวเนียนราวกับหิมะแรกตก แก้มที่แดงอ่อนๆเหมือนกับแต่งแต้ม ปากที่อวบอิ่มแดงระรื่นจากสีของดอกไม้ ดวงตาสีฟ้าที่เย็นเฉียบ ขนตาที่งอนยาวทำให้ดูมีเสห์มากขึ้น จมูกโด่งได้รูปกับชุดสีแดงที่ประดับทองรากยาวตามผ้าสีแดงที่ปูเอาไว้ยิ่งดูน่าเกรงขามขึ้น เจ้าหญิงที่มีนามว่า คางุระ

ทำให้สะกดทุกสายตาที่มองเพราะไม่มีใครที่แทบเคยเห็นหน้ายกเว้นคนในตำหนักในเท่านั้น

ฮ่าๆๆๆ น้องข้าเจ้ามาวันนี้มีอะไรล่ะ เจ้าจะมาทำไมไม่บอกพี่ชายก่อนล่ะ

เสด็จพี่ข้ามาวันนี้เพื่อนำของมาถวายแก่ชัยชนะของท่านพี่ ข้าจะมาให้ท่านตกใจไม่ได้หรือไง? เสียงเล็กๆที่ดูเข้มแข็งไม่ต่างกับคามุอิได้เอ่ยขึ้น

งั้นหรอ น้องข้า ไหนล่ะของที่เจ้าจะนำมาให้ข้า

หึ ท่านพี่รีบร้อนเสียจริงแท้ มือเล็กๆที่เรียวยาวจนน่าสัมผัสเอื้อมมือไปหยิบของที่นำมาให้จักรพรรดิ  นี่เป็นผ้าที่ข้าปักกับมือต้องใช้ทองคำบริสุทธิ์ที่นำมาทำให้บางเฉียบผ้าที่นุ่มราวกับก้อนเมฆ ข้าขอมอบแด่ท่านพี่ ศรีษะที่ก้มล้มเล็กน้อยกับมือที่ชูของขึ้นไว้บนเหนือหัวส่งมอบต่อให้กับคามุอิที่กำลังทำท่าทางเหมือนมีเล่ห์นัย

และข้าขอให้ท่านมีอายุยืนนา-- เสียงเล็กที่ยังไม่ทันพูดจบได้คว้ากระบี่ที่แอบซ้อนไว้ในชุดขึ้นมาตรงดิ่งไปยังชายหนุ่มผู้เป็นพี่อย่างไม่เกรงกลัว  แต่ชายผู้เป็นพี่กลับหลบได้อย่างว่องไว คางุระยังไม่ยอมหยุด นางใช้กระบี่ตรงไปหาคามุอิ ลูกเดียว แต่ด้วยความที่คางุระนั้นเป็นหญิงทำให้เกิดช่องโหว่คามุอิได้ใช้มือตบไปที่หน้าสวยๆของคางุระทีหนึ่ง มืออันแข็งแกร่งบวกกับมือของชายที่ไม่เคยแพ้ใคร ทำให้มุมปากของคางุระมีเลือดไหลออกมาไม่น้อย

หึ! เจ้ายังต้องฝึกอีกไกลคางุระ ถ้าเจ้าอยากจะประลองกับข้าจริงๆละก็....ไปฝึกมาใหม่ซะ!

คำพูดที่เอ่ยออกมาราวกับรู้ว่าเหตุการจะเกิดยังไงได้เอ่ยออกมา ร่างเล็กๆที่ล้มกองอยู่กับพื้นได้แต่เจ็บใจที่ไม่ชนะ สายตาที่แค้นจ้องมองคามุอิราวจะกัดกินก็ทำเพียงได้แค่ครุ่นคิดในใจ

___________________________________

นั่นนะหรือองค์หญิงคางุระผู้ที่ไม่เคยปรากฎหน้าให้ใครเห็น ช่างสวยงามอะไรขนาดนี้เล่า เสียงของชายหนุ่มที่เอ่ยออกมากับมุมปากที่ยิ้มมีลับลมคมในของชายหนุ่มผมยาวสีคาราเมลที่แอบมองเหตุกาณต์ตั้งแต่ต้นจนจบ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3 ความคิดเห็น