' let's countdown, hoonyoung' - produce101

ตอนที่ 1 : intro - what made us.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 685
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    19 มิ.ย. 60

 

What’s wrong with loving you?
well, I can’t.

 

               

 

 

           

 

“นอนได้แล้ว”

          เครื่องมือสื่อสารที่ถูกใช้งานมาร่วมทั้งวันถูกหยิบออกไปด้วยฝีมือของเพื่อนร่วมห้องตรงหน้า มันน่าแปลกใจสำหรับเขาที่แววตาคู่นั้นฉายชัดถึงความไม่พอใจ หากทว่าเมื่อเหลือบไปมองนาฬิกาที่ถูกแขวนอยู่ตรงปลายเตียงก็พอจะทำให้เขาเข้าใจสถานการณ์ได้นิดหน่อย

          ตีสาม

 

          อ่า... ไม่รู้สิ ตั้งแต่เสียบโทรศัพท์เข้ากับที่ชาร์ตและเปิดอะไรไปเรื่อยเขาก็ไม่ได้ลุกออกจากที่นอนนี่ไปไหนอีก เท่าที่จำได้คร่าวๆก็คงเป็นแบบนี้ตั้งแต่ช่วงเพิ่งกลับมาถึงห้องไม่นาน พอได้ลองหลุดเข้าไปในที่เหล่านั้นก็รู้สึกเหมือนโลกภายนอกนั้นไม่มีตัวตนอีกต่อไป

          เพื่อนร่วมห้องที่มีสถานะเป็นคนรักวางโทรศัพท์ของเขาไว้ตรงหัวเตียงก่อนจะเดินลากตัวเองลงมานอนฟุบอยู่ตรงที่ว่างข้างกาย หากเป็นเช่นทุกคืนแล้วนั้น เราสองคนคงต่างเข้าสู่ห้วงนิทรากันไปคนละฝ่าย แต่แน่ละ สำหรับเขาแล้วมันไม่ใช่อย่างนั้น

 

“แค่บอกว่าจะกลับดึกก็ไม่ได้แปลว่าให้อยู่รอนะ”

“ไม่ได้รอ แค่เล่นเพลินไปหน่อย”

ลมหายใจขาดห้วงและชาเกร็งไปทั่วทั้งร่างเมื่อได้กลิ่นหอมอ่อนๆโชยมาจากคนข้างกาย  เอาล่ะ ถึงจะเป็นคนที่มีความทรงจำอยู่ในระดับที่ไม่ได้เรื่อง แต่เขาเองก็มั่นใจได้เลยร้อยเปอร์เซ็นต์ว่านี่ไม่ใช่กลิ่นที่เขาคุ้นเคย แต่มัน –น้ำหอมผู้หญิง

 

          พลิกตัวที่นอนแผ่อยู่กับเตียงให้เอียงข้างเพื่อที่จะได้ลอบมองใบหน้าของอีกฝ่ายได้อย่างถนัดขึ้น ใบหน้าคุ้นเคยที่เห็นกันมาตั้งแต่ยังเป็นเด็กเติบโตขึ้นตามกาลเวลา ผมสีน้ำตาลอ่อนมักจะถูกเขาลูบมันด้วยความเอ็นดูก็ยุ่งเหยิงไม่เป็นทรง เสื้อเชิ้ตสีเทาอ่อนที่เจ้าตัวย้ำนักย้ำหนาว่าเป็นตัวโปรดมีแต่รอยยับยู่ยี่ ถึงแม้จะถูกปลดกระดุมออกไปถึงสองเม็ดมันก็ยังดูน่าอึดอัดอยู่ดี 

          “นอนได้แล้ว”

          ร่างของเพื่อนสนิทที่พ่วงตำแหน่งของคนรักพลิกเข้ามาหากันอย่างที่เคย ใบหน้าหวานที่เขาชอบลอบมองหลับตาพริ้ม ริมฝีปากสีแดงสดเหยียดยิ้มราวกับอยู่ในหวงความฝันอันแสนหวาน

 

            “–!

          จู่ๆหัวใจที่เต้นแผ่วลงเพราะความง่วงนอนกลับบีบตัวแน่นจนรู้สึกเจ็บหน้าอกไปหมด มือที่เคยถือเจ้าโทรศัพท์มาทั้งช่วงเย็นเลื่อนขึ้นมากอบกุมอยู่ตรงบริเวณอก เขาผ่อนลมหายใจช้าๆพร้อมกับข่มตาเพื่อให้หลับไป อาการบีบรัดของมันค่อยๆทุเลาลงเรื่อย แต่ทว่าสำหรับเขาแล้วการรักษาตัวเองแบบนี้มันก็ไม่ได้ต่างอะไรกับการราดน้ำเกลือลงบนบาดแผลสดเลยแม้แต่น้อย

          ..

          รอยลิปสติกสีแดงที่เด่นชัดอยู่บนลำคอขาว

 

          ก็เห็นนายกลับมาในสภาพแบบนี้ จะให้ฉันนอนหลับลงได้ยังไง

         

          ใจร้ายกับฉันมากเกินไปหน่อยมั้ง พัคจีฮุน..

 

           

 

 

          เขาไม่ใช่คนที่ฉลาด

          อ่า.. ติดจะโง่ไปเสียด้วยซ้ำเมื่อเทียบกับเหตุการณ์ทุกอย่างในชีวิตที่ผ่านมา ทั้งการตัดสินใจที่ล้มเหลว การลงมือทำอะไรที่ได้แต่ผลเสียคืนกลับมา การกระทำที่ไม่รู้จักยั้งคิด และการทำร้ายตัวเองอยู่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

 

          เพราะถึงอย่างนั้น เช้าวันนี้ที่ไม่ได้มีคลาสเรียนที่ไหนได้ถูกทำลายลงด้วยความฟุ้งซ่านที่พาลให้นอนไม่หลับตลอดทั้งคืน ตั้งแต่ลืมตาตื่นขึ้นมาก็มีแต่เรื่องราวเหล่านี้วนเวียนไปมาอยู่ในหัว  เขาไม่สามารถสลัดมันออกไปได้ กลับกันยิ่งพยายามจะไม่คิดถึงมันมากเท่าไหร่ก็ดูเหมือนจะยิ่งตอกย้ำแผลลึกเข้าไปเท่านั้น

          เขาคิดถึงแต่พัคจีฮุน

 

          อืม .. อันที่จริงเขาควรจะอธิบายความสัมพันธ์ระหว่างเราเสียใหม่ เส้นทางคดเคี้ยวที่ไม่ว่าอย่างไรก็ดูยุ่งยากเกินกว่าจะเข้าใจ ต้นเหตุที่ดูจะจืดจางราวกับไม่เคยมีมันอยู่ จุดเริ่มต้นความสัมพันธ์ที่ถูกขนานนามว่าไม่มีชื่อเรียก

 

 

 

          เรื่องราวทั้งหมดมันเกิดขึ้นในวันที่อากาศหม่นหมอง บ่ายแก่คล้อยที่เริ่มมีผู้คนขวักไขว่อยู่ประปราย ช็อกโกแล็ตเย็นตรงหน้าที่เริ่มละลายลงเพราะถูกวางเอาไว้เป็นเวลานาน เขาดูดอึกพร้อมกับหันไปปรามเสียงรบกวนข้างหูที่ดังไม่หยุดหย่อนตั้งแต่เข้ามาอ่านหนังสือในร้าน

          พัคจีฮุนที่รับหน้าที่เป็นเด็กเสิร์ฟชั่วคราวยังไม่เลิกก่อกวนเขาในฐานะลูกค้าของร้านคาเฟ่แห่งนี้ หากภายในร้านมีลูกค้าบางตาก็จะต้องเป็นตัวเขาเสียเองที่โดนรุกล้ำความเป็นส่วนตัวจนเริ่มจะรำคาญอยู่หน่อย แต่ถึงจะพูดอย่างตรงไปตรงมาว่าไม่ชอบใจ การกระทำของอีกฝ่ายก็คงไม่ได้ลดน้อยลงไปเลยแม้แต่นิด

 

          จินยอง อยากมีแฟน

            รำคาญ

            ตั้งแต่เข้ามานั่งในร้านรออีกฝ่ายอย่างที่เคยทำ น้ำเสียงกระเง้ากระงอดที่กรอกหูจนไม่เป็นอันอ่านหนังสืออย่างที่ตั้งใจไว้ เขาอยากจะหันไปตวาดเสียจนเต็มแก่แต่ใจนึงก็ยังเกรงใจถึงบรรยากาศภายในร้าน

          ก็บอกว่าให้ตอบรับคำสารภาพไปซะสิ จะมางอแงอะไรเนี่ย

 

          ใช่ ที่มันน่าหงุดหงิดกว่าเดิมก็ตรงที่อีกฝ่ายมีขบวนคนรอสารภาพรักอยู่เป็นแถว พัคจีฮุนหัวหน้าชมรมฟุตบอลที่เป็นที่รักของทุกคนด้วยทักษะในการเล่นที่กิขาด และใบหน้าหวานราวกับหนุ่มดอกไม้ที่มัดใจรุ่นน้องในโรงเรียนได้อยู่หมัด พัคจีฮุนได้รับคำชมไม่เคยขาดสาย และนั่นก็รวมไปถึงคำสารภาพรักที่มักจะได้ยินบ่อยๆจากเหล่าเด็กผู้หญิงในโรงเรียน

            ก็ฉันไม่รู้จักเขา สารภาพรักก็เพราะหน้าตาฉันทั้งนั้นอะ เดี๋ยวคบแล้วก็เลิกเพราะบอกว่ารับนิสัยฉันไม่ได้

 

            เรื่องมากก็ไม่ต้องมี

            ‘โอ้ย แพจินยอง! ก็บอกว่าอยากมีไงเล่า!’

          เสียงหวีดแหลมพร้อมแรงฟาดเข้าที่ข้างแขนทำให้ต้องหันไปมองเจ้าของแรง ทว่าสายตาที่เต็มไปด้วยความขุ่นเคืองก็ถูกส่งคืนมาอย่างไม่ยอมแพ้เช่นกัน

 

          รำคาญ!

          ก็บอกให้รับรักน้องๆ มันต้องมีซักคนแหละที่ต่อให้นายทำตัวไม่ดีแค่ไหนเขาก็ยังรัก

            ‘แต่ฉันไม่ได้รักเขานี่!’

          อยากจะพับหนังสือเล่มหนาบนตักนี่แล้วฟาดลงบนหัวของคนที่อายุมากกว่าเสียให้ได้  ลำพังแค่โดนบังคับให้มานั่งรออีกฝ่ายเลิกงานก็เหนื่อยล้าพอทน ยังจะต้องมารีบมือกับอะไรแบบนี้อีก

 

            ไปหาเพื่อนผู้หญิงแถวห้องสิ ชอบนายกันก็ตั้งเยอะ

            ไม่เอาหรอก ไม่ชอบผู้หญิงแบบนั้น

            ‘ไม่ชอบผู้หญิงก็คบผู้ชาย ไม่ก็ไปหาตอนเข้ามหาลัย

          แบบนั้นมันนานเกินไป ฉันไม่รอหรอก

 

          คนโดนเซ้าซี้ตัดรำคาญด้วยการกระแทกแก้วช็อกโกแล็ตเย็นลงกับโต๊ะอีกครั้ง แต่ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะยังไม่เข้าใจถึงสิ่งที่เขากำลังจะสื่อ กลับกัน การแสดงออกถึงแววตาพราวระยับและรอยยิ้มอันตรายที่ดูไม่น่าไว้ใจชะมัด

            รำคาญฉันหรอ

            ‘ใช่

 

          ตอบทันทีแบบไม่ฉุกคิด มันไม่มีเหตุจำเป็นอะไรที่จะต้องพูดซ้ำซาก และก็ไม่ใช่เรื่องไม่ใช่ราวของเขาที่จะต้องมานั่งเอาอกเอาใจอีกฝ่าย หนังสือเล่มโปรดที่ถูกใช้อ่านฆ่าเวลาถูกอีกฝ่ายฉุดไปจากมือ เขาตวัดสายตาขุ่นเคืองพร้อมกับยื้อแย่งมันคืนมาแต่ทว่าก็ไม่สามารถสู้แรงอีกฝ่ายได้

          เอาคืนมาแล้วรีบไปทำงานของนายซักที

            ‘ถ้าอยากได้คืนก็ต้องทำอะไรอย่างนึง

            เออ เอามาได้แล้ว

            .

            .

            ‘เป็นแฟนฉันสิ

 

 

-

 

 

          จุดเริ่มต้นของเรามันเริ่มจากความคึกคะนอง ไม่ สำหรับเขามันคือความรำคาญ การตัดปัญหาให้มันจบๆไปด้วยการตอบตกลงจึงเป็นหนึ่งทางเลือกที่ยังคงฝังอยู่ในใจของเขาตอนนี้ ไม่รู้ว่ามันคือการตัดสินใจที่ผิดพลาดหรือดีเกินกว่าที่คาดคิดเอาไว้กันแน่

 

          พัคจีฮุนเปลี่ยนการแสดงออกจากความเป็นเพื่อนระหว่างเราด้วยการเอาใจใส่ในสิ่งเล็กๆ การซื้อของที่ชอบมาให้ คอยไปรับไปส่ง หรือแม้กระทั่งการโทรหาทุกวันถึงแม้จะเพิ่งแยกจากกันก็ตาม สำหรับแพจินยองแล้วสิ่งเหล่านี้มันก็แค่อะไรที่คนทั่วไปทำ อันที่จริง ตัวของเขาเองในตอนนั้นไม่นึกไม่ฝันด้วยซ้ำว่าเรื่องราวทั้งหมดจะกลายมาเป็นแบบนี้ไปได้

 

 

          เขาไม่คิดว่าจะหลงรัก

          –แต่เขาก็หลงรัก

 

 

            ไม่รู้ว่าเพราะอะไร บางทีมันอาจจะเป็นเพราะความเอาใจใส่ที่ได้รับตลอดไม่มีขาด การอยู่ข้างกันเสมอในตอนที่ทั้งสุขและเศร้า และการมีบทบาททุกอย่างในชีวิตของเขาที่พัคจีฮุนมักจะไม่รู้ตัวอยู่เสมอ ทั้งเป็นได้ทั้งเพื่อน ทั้งพี่ชายที่คอยดูแล และน้องชายที่ต้องดูแล ทั้งการกระทำเล็กๆน้อยๆแต่ก็สื่อถึงความห่วงใยระหว่างเราได้ดี

          กว่าจะรู้ตัวก็ถลำลึกลงไปเสียจนถอนตัวไม่ขึ้น ไม่ว่าจะมองไปทางไหนก็เหมือนจะมีแต่อีกฝ่ายไปเสียหมด แม้กระทั่งถึงจะใช้เวลาด้วยกันตลอดในฐานะรูมเมทเมื่อยามขึ้นปีหนึ่ง แต่เขาก็มักจะคิดถึงอีกฝ่ายเสมอเมื่อไม่ได้เห็นหน้า

 

          แบบนี้เขาเรียกหัวปักหัวปำได้ไหมนะ?

 

          ชีวิตจริงมันไม่ได้เรียบหรูเหมือนดั่งในนิยายแสนหวาน ข้อเท็จจริงนั้นมันตอกย้ำตัวเขาดีอยู่ทุกวัน ถึงความสัมพันธ์ระหว่างเราจะเคยถูกเรียกว่า แฟนในวัยเด็ก แต่เมื่อย้อนกลับมาทบทวนในตอนนี้

            เราสองคนก็แค่เพื่อนสนิท -ที่มักจะทำอะไรเกินเพื่อนไปนิดหน่อย

          อ่า.. จริงๆมันก็คือคนรักได้เหมือนกันถ้าหากไม่ได้มีข้อตกลงข้อนั้นที่กลายเป็นลิ่มตอกอกเขาเข้าไปทุกวี่ทุกวัน นับวันแผลพวกนั้นมันยิ่งจะปริออกมาเรื่อยๆแล้วเสียด้วยซิ

 

          เป็นแฟนฉันสิ

            ‘เป็นบ้าหรอ?

 

            ‘ถ้านายไม่ชอบคำว่าแฟน อืม –เกือบแฟน ดีไหม?

            ‘อะไร บนโลกนี้มีความสัมพันธ์อะไรแบบนั้นรึไง อย่าพูดจาเพ้อเจ้อหน่าพัคจีฮุน

            ‘ก็ดูแลกันเหมือนแฟน แต่ถ้าวันใดวันหนึ่งเราเจอคนที่ใช่กว่า เราก็ไปหาคนนั้นได้

 

               ‘…’     

            ‘แล้วพอมีคนถาม ก็ตอบไปว่า เกือบเป็นแฟนกันครับ! แบบนี้ เท่จะตาย



            ‘อะไรเนี่ย!’

            ‘อ่า ก็ถ้าบอกว่าเป็นแฟนมันจะผูกมัดไปอะ ฉันไม่ชอบ เอาเป็นว่าเกือบแฟนเนี่ยแหละ

            ‘...

 

            ‘ถ้านายเจอคนที่ดีกว่าก็แยกกันไปไม่ติดค้าง แค่ก็ต้องบอกกันตรงๆ

            ‘…’

            เพราะเผื่อวันไหนอีกคนเผลอรักเข้าไปแล้ว จะได้รักษาและดึงตัวเองขึ้นมา ก่อนที่มันจะไม่ทันน่ะสิ      

 

 

          แย่หน่อยนะที่คนคนนั้นมันดันเป็นฉัน..

          ก็ถ้าว่าเจอคนที่ดีกว่าให้บอกกันไว้ อีกฝ่ายจะได้รักษาตัวเองได้ทัน

            แล้วทำไมถึงไม่บอกกันตรงๆละ ว่าเจ้าของรอยลิปสติกเมื่อคืน

            -เขากับนายกำลังไปได้สวยขนาดไหน  

 

            ผิดสัญญากันแบบนี้ ไม่แฟร์เลยนะพัคจีฮุน

 

               

 

 

 

 

 - tbc -

#ฮุนยองถอยหลัง





     อ่า.. สวัสดีค่า ถ้าพูดกันตรงๆนี่ก็ฟิคแก้บนที่น้องได้เดอะเนอะ...
อยากจะแหวกแนวกลับไปเขียนฟิคangstเหมือนที่เคยทำตลอด ก็ค่ะ ไม่รู้จะพังหรือจะล่ม
แง 5555555555 พยายามจะให้ห้าตอนจบนะคะ ♥
ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่ดี และคอมเม้นของทุกคนมากๆนะคะ♥
ปล. ถ้าอ่านแล้วยังงงๆกับความสัมพันธ์ทั้งคู่ จะอธิบายคร่าวๆค่ะ ฮือ
คือดูแลกัน รักกัน ทำทุกอย่างเหมือนคนรัก แต่ถ้าเจอใครทีดีกว่าก็บาย แยกกัน
เหมือนที่วิ้งค์บอกอะเนอะ แยกกันไปไม่ติดค้าง ^_^ และค่ะ มันพังลงเพราะน้องดันรักวิ้งค์ไปแล้ว แงงง
มาลุ้นกันนะคะว่าเรื่องราวจะเป็นไปในทางไหน คิคิ

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23 ความคิดเห็น

  1. #23 kanjanataing (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 21:16
    รออ่านอยู่น้าา
    #23
    0
  2. #22 p n l s (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 03:00
    ฮือออน้องงงงงง
    #22
    0
  3. #21 Asuna ^^ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 07:25
    อ่านไปเเล้วหน่วงๆ พี่จีฮุนทำไมใจร้ายสงสารน้งเเพพพ ฮือออTT
    #21
    0
  4. #20 parkbae (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มกราคม 2561 / 12:42
    ขอสมหวังได้มั้ยคะ
    #20
    0
  5. #19 mustardwd (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 20:33
    รออ่านเฉมอ555555
    #19
    0
  6. #18 mustardwd (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 20:33
    รออ่านเฉมอ555555
    #18
    0
  7. #17 PpsdMin (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 04:52
    จีฮุนร้ายเว่ออออออ ใจร้ายมากใจร้ายแบบใจร้ายTT
    #17
    0
  8. #16 PuddingCake29 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 12:05
    ขอตีมือจีฮุนแรงๆได้มั้ย มันคือความสัมพันธ์อะไรรรร เกือบแฟน เนี่ย
    แบบนี้มันจะเจ็บจะหน่วงกันทั้งคู่เลยนะ โดยเฉพาะจินยองที่ดันตกหลุมรักไปแล้ว(สงสารลูก)
    แถมรอยลิปสติกที่ต้นคอ นีมันช่าง...เกินไปแล้ว เกินไปจริงๆนะปาร์คจีฮุน!!
    ขอคำอธิบายให้จินยองด่วนๆ เคลียร์กันไปให้จบเลย
    เป็นฝ่ายขอคบ เป็นฝ่ายวอแว ทำไมทำแบบนี้ รับไม่ได้ๆๆๆ!!
    ขอดึงลูกออกมาจากตรงนั้นก่อนนะคะ ฮืออออ กลัวใจจังเลยค่ะ ว่ามันจะต้องดราม่าหนักแน่ๆ
    รอนะคะ


    #16
    0
  9. #15 peachy우유♡ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 00:11
    เป็นความสัมพันธ์ที่บ้ามากๆ เลยอะ ฮือออออ
    ละน้องแพทำไมต้องไปบ้าจี้กับจีฮุนด้วย ;____;
    ปล. ขอดราม่าหนักๆ เลยค่ะ รักน้อง อยากเห็นน้องร้องไห้ (บ้าไปแล้ว555555)
    #15
    0
  10. #14 คึคึคึคึ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2560 / 17:15
    หน่วงงงมากกกกกกกก
    #14
    0
  11. #13 PeckPecky (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 00:15
    สงสารจินยองอะฮื้อออ
    #13
    0
  12. #12 bingoxbt (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 19:14
    อยากจับพัคจีฮุนมาทุบๆๆๆ คนบ้า =_= มาทำกับจินยองได้ไง ขอให้จินยองเจอคนมาช่วยไวๆ แบบนี้คงปวดใจเกินไป ทนคนเดียวไม่ไหวหรอก
    #12
    0
  13. #11 " Little Girl " (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 03:53
    จีฮุนทำงี้กับน้องได้ไงลูกกกก เดี๋ยวน้องมีคนใหม่บ้างจะรู้สึก ตัวเองไปวอแวเขาา ละก็ทำเขาเจ็บอีก จินยองลูกไปหาคนใหม่เลย /อย่าอินเกินๆ
    #11
    0
  14. #10 จองชองอา (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 22:55
    ฮึยยยยย พล้อตหน้าติดตามมากกก ชอบอะ ๆ
    #10
    0
  15. #9 Totrcq (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 22:15
    โอยย หน่วงมากๆนี่คิดในเเง่ดีหรือหาข้ออ้างมาให้พี่จีฮุนไม่ได้เลยว่าทำไมมีรอยลิปสติกอยู่ที่ซอกคอ ฮื่ออ น้องรักพี่ข้างเดียวหรอ ม่ายยย จีฮุนต้องชอบจินยองมั่งเเหละไม่งั้นจะขอให้คบทำไม เเต่เเบบ..ทำม้ายย เทลมีวายย หมดรักหรอ โอ้ยย จะไม่ดราม่ามากใช่ไหมคะ มันจะเเฮปปี้เอนใช่ไหมคะ //เขย่าเเขนไรท์น้ำตานองหน้า
    #9
    0
  16. #8 Feefern Sewan (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 10:57
    ย๊าาาาาาา พัคจีฮุนนนนน นายมันแย่ หรือ ทำให้หึง โอ๊ยยยยย

    ปวดใจ จินยอง ไฟท์ติ้งนะ

    เป็นกำลังใจให้นะะ
    #8
    0
  17. #7 ㅡ♡ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 09:56
    แค่ตอนแรกกก็หน่วงแล้วค่ะ;-; ฮรือทำไมทำงี้ละจีฮุนงอแงให้เขามายอมมีค.สัมพันธ์แบบนี้ด้วย แต่ทำแบบนี้กับจินยองเหรอ;-; หรือมันมีเรื่องราวอะไรที่ไม่รู้อีกฮรือสงสารจินยอง ฮรึก ภาษาไรท์สวยดีค่ะอ่านง่ายมากเยยแง จะรอติดตามนะคะฟิคคู่นี้ก็หาได้น้อยมากจริงๆดีใจที่มีคนแต่งเพิ่มอีกค่ะ สู้ๆนะคะ~<3
    #7
    0
  18. #6 LEELINF (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 09:49
    อันที่จริงเราเป็นพวกไม่มีภูมิต้านทานกับฟิคหน่วงๆเลยค่ะแต่คุณเขียนภาษาสวยขนาดนี้ ฮือ เรายอม;-; อ่านไปกุมหัวใจไป อยากจะหยิบหนังสือของเจ้าน้องไปฟาดหัวคนพี่เหลือเกินค่ะ ทั้งเศร้าทั้งโกรธ /กรี๊ดอัดโอ่ง
    #6
    0
  19. #5 cestlee99_ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 09:42
    เอ้า วิ้งคึบอยทำตัว วอแวเค้าก่อน แต่ทำงี้ ว้อยยยยยยยย โกรธแทนน้องเค้า
    ละเนี่ยชื่อความสัมพันธ์ ใครพลาดก่อนคือเจ็บจริงอ่ะ บอกน้องได้แล้วพัคจีฮุน ทำงี้ไม่เท่เลย
    แต่อาจไม่ใช่ก็ได้ เราจะpositive thinkingให้ก่อนว่าเมาละไม่มีไร แต่จากที่คุยกันได้ขนาดนั้น ไม่น่าเมา ?? เฮ้อมมมมมท สงน้องอ่ะ
    รีบเคลียร์ๆกันเนอะ
    #5
    0
  20. วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 06:25
    เห้ยแบบนี้เลยเหรอจีฮุน เรารับไม่ได้เลย T-T อยากให้น้องจินยองเล่นไม้แข็งเลย อย่าไปยอมเค้าลูก เราไปพวกไม่ถูกกับฟิคดราม่า55555555 แต่ยังไงก็จะติดตามน้า สู้ๆนะคะ
    #4
    0
  21. #3 wnchnn (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 03:29
    แบบนี้ก็ได้หรอ พี่บวกกับเราใหม ฝ่าบาทมาปลอบน้องที
    #3
    0