produce 101/wannaone #pdxdg | all x baejinyoung

ตอนที่ 6 : oneshot - khun dan and his babe ep.0 #danyoung

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,208
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    30 มิ.ย. 60

     










 

ถ้าหากจันทร์ถึงศุกร์เขามีอาชีพเป็นทนายความผู้น่าเกรงขาม

คังแดเนียล ในยามค่ำคืนของวันศุกร์ถึงเช้าวันจันทร์ก็คงเป็นพี่เลี้ยงเด็กเชื่องคนหนึ่งน่ะนะ

 

 

 

"คุณแดน"

ละสายตาจากหนังสือเล่มโตตรงหน้าเพื่อหันไปมองแขกผู้มาเยือนในค่ำคืนนี้ ร่างเล็กในชุดเสื้อยืดสีขาวพร้อมกางเกงสามส่วนสีน้ำเงินเข้มทำเอาต้องฉุดยิ้มด้วยความเอ็นดู มือเล็กนั่นโอบอุ้มกล่องของขวัญชิ้นใหญ่ที่ถูกวางทิ้งไว้ในห้องมาได้เกือบสามสัปดาห์ เท่าที่จำได้คร่าวๆก็น่าจะเป็นเซตบำรุงสุขภาพผิวหน้าที่ลูกความมอบมาให้อีกทีแทนคำขอบคุณ ตั้งแต่เปิดดูสิ่งของข้างในเมื่อวันที่ได้รับมาวันแรกเขาก็ไม่ได้แตะต้องมันอีก เจ้าเด็กจอมซนตรงหน้าก็คงจะไปขุดคุ้ยมาจนได้อีกสินะ

     

"อันนี้อะ"

เมื่อเดินมาถึงตรงโต๊ะวางแก้วกาแฟตรงหน้าของเขา อีกฝ่ายก็ค่อยๆบรรจงวางมันลงด้วยอารามกลัวว่าสิ่งของข้างในจะได้รับการกระเทือน ตามด้วยเจ้าตัวที่หย่อนตัวเองนั่งขัดสมาธิลงกับพื้นเช่นเดียวกัน ดวงตากลมแป๋วที่โผล่พ้นมาจากกล่องสีน้ำตาลทรงใหญ่ทำให้อดรู้สึกเอ็นดูไม่ได้

      

แพจินยอง เด็กหนุ่มวัยสิบห้าปีที่มักจะต้องอพยพตัวเองมาเป็นแขกคนสำคัญของคอนโดหรูทุกค่ำคืนวันศุกร์ เขาและพี่ชายของอีกฝ่ายรวมไปถึงเจ้าเด็กตรงหน้าสนิทสนมกันมาตั้งแต่เล็กๆ เด็กน้อยวัยสามขวบในวันนั้นเติบโตขึ้นมาเป็นเด็กมัธยมต้นปีสุดท้ายด้วยความรวดเร็วจนเขาเองยังไม่ทันได้ตั้งตัว 

ภาพในอดีตเมื่อสมัยสิบสองปีที่แล้วเขายังจดจำมันได้ดี เราทั้งสามใช้เวลาร่วมกันบ่อยๆ แต่พอต้องแยกย้ายกันสองคนมาเรียนมหาวิทยาลัยในเมืองก็เลยต้องห่างจากเจ้าตัวเล็กในกลุ่มมาจนได้ จนตัวจินยองเองนั่นแหละที่ตั้งใจเรียนจนสอบเข้ามาเรียนโรงเรียนชื่อดังที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลกันด้วย ประกอบกับที่พี่ชายของเจ้านี่เรียนจบพอดี ทางครอบครัวก็เลยสั่งย้ายน้องเล็กของบ้านมาให้พี่ชายคุมความประพฤติซะดีๆ

     

แต่องซองอูก็คือองซองอูอยู่วันยังค่ำ เพื่อนตัวดีที่ไม่เคยอยู่ที่ไหนเป็นหลักเป็นแหล่งได้เกินหนึ่งอาทิตย์ด้วยอาชีพที่จำเป็นต้องเดินสายออกกองไม่มีวันหยุดโดยเฉพาะช่วงเสาร์อาทิตย์ ก็เลยมอบภาระดูแลเจ้าเด็กแสบที่ชอบสร้างเรื่องปวดประสาทให้บ่อยๆมาให้เขาแทน ไอ่ครั้นจะปฏิเสธก็ทำได้อยู่หรอก แต่ถ้าต้องมาเห็นเด็กน้อยที่ตัวเองเลี้ยงดูมาแต่อ้อนแต่อกโดนคนอื่นที่ไม่รู้จักมาหลอกไปก็ใช่เรื่อง เขาเลยรับอาสามาดูแลเองในฐานที่ก็ไม่ได้มีงานด่วนอะไรอยู่แล้วในวันหยุด ทั้งยังดีเสียอีกที่ได้มีใครมาคอยแก้เหงา

 

ถึงบางครั้งจะแก้เหงามากไปหน่อยก็นะ

 

 

"อันไหนละ?"

"อันนี้ๆ เราเห็นในโฆษณา อยากใช้อะ"

พูดพลางจิ้มนิ้วไปยังหลอดบีบพลาสติกหลากสีสันที่ถูกวางเรียงอยู่บนกระดาษชิ้นเล็กชิ้นน้อย 

"พี่เราก็ทำโฆษณาให้แบรนด์นี้นิ เขาไม่ได้ส่งให้หรอ"

"ก็ส่ง.. -พี่มินฮยอนส่งมาให้พิเศษด้วย แต่พี่ไม่ให้ใช้ เห็นบอกจะถือว่าทำคะแนนพิเศษอะไรก็ไม่รู้อะ"

ว่าพลางเบะปากตามนิสัยส่วนตัวที่มักจะแสดงออกทุกครั้งที่ถูกขัดใจ แต่นั่นไม่ได้ทำให้เขาพึงพอใจได้เท่ากับเนื้อความในประโยคนั่นหรอกนะ 

 

 ฮวัง มินฮยอน ดาราหนุ่มที่มีชื่อเสียงพอตัวด้วยใบหน้ารูปลักษณ์ราวกับเจ้าชาย พ่วงด้วยตำแหน่งขวัญใจมหาชนถึงสามปีซ้อน แต่ท้ายสุดก็ต้องมาพ่ายแพ้ให้กับตาแป๋วๆปากแดงๆของเด็กตรงหน้า 

 

 -เหมือนกับเขา

 

 

ใช่ เพราะนอกจากจะมีฐานะเป็นน้องชายของเพื่อนสนิท แพจินยอง(ที่ถูกแบ่งให้ใช้คนละนามสกุลกับคนเป็นพี่)ก็ยังมีสถานะหนึ่งที่สำคัญไม่แพ้กัน

 

เจ้าของหัวใจเขาไงละ

 

 

"สรุปคุณแดนจะให้เราใช้ไหมเนี่ย?"

ขมวดคิ้วกอดอกเมื่อเห็นคนอายุมากกว่าเหม่อลอยไปไกลไม่ฟังสิ่งที่ตนร้องขอ ก็เห็นเป็นแบบนี้ทุกที พอจะเล่าจะพูดอะไรให้ฟังก็ชอบจ้องหน้า แต่ไม่เคยหรอกจะสนใจในสิ่งที่เขาจ้อออกไป ติดออกจะฟังหูซ้ายทะลุหูขวาเสียด้วยซ้ำ เหมือนกันกับพี่มินฮยอนไม่มีผิด รายนั้นน่ะทั้งเท้าคางมอง แถมบางครั้งก็ยิ้มให้ทั้งที่เนื้อหาที่เล่าไปในวันนั้นมันช่างจะทรหดซะจริงๆ 

     

ก็บอกทั้งคู่แล้วว่าอย่านอนดึก ไม่งั้นจะเพลียแล้วก็เพ้อเจ้อ เหมือนพี่ซองอูที่ชอบตื่นละเมอหาใครอยู่กลางดึกก็ไม่รู้ เขาละเหนื่อยจริงๆกับผู้ใหญ่สามคนนี้ โตแต่ตัวแต่ก็ไม่วายให้เด็กสิบห้าปีอย่างเขาต้องมาบังคับทุกที!

 

 

"อืม ใช้ไปสิ ปกติเคยไม่ให้หรอ"

พยักหน้าเมื่อกลับเข้ามาสู่ตัวเองอย่างที่เคย เขาหันมาสนใจหนังสือในมือต่อ อันที่จริง ในอาทิตย์หน้าเขาก็มีว่าความที่เป็นคดีรุนแรงพอตัว ถ้าหากอ่านเตรียมข้อมูลไว้แต่เนิ่นๆก็จะถือว่าไม่เสียเปรียบเท่าไหร่ 

 

เด็กน้อยที่อยู่ภายใต้การดูแลแค่ชั่วคราวหายเงียบไปเลยเมื่อได้รับคำอนุญาต นั่นนับว่าเป็นเรื่องที่แปลก เพราะในปกติแล้วเจ้าตัวแสบจะต้องวิ่งร่าไปทั่วห้อง เผลอทำอะไรแผลงๆเช่น ซ่อนแอบใต้โต๊ะอาหารแล้วก็จะยู่หน้าลงพร้อมบ่นอุบเมื่อไม่เห็นว่าเขาจะให้ความสนใจกับเจ้าตัว หรือไม่ก็ชอบมาออดอ้อนเพื่อที่จะได้แย่งที่นั่งบนโซฟาแสนสบายที่เขากำลังครอบครอง

ลดหนังสือในมือลงเมื่อเวลาผ่านไปซักพักก็ยังไม่มีวี่แววของผู้มาเยือน เขาหันหลังกลับไปมองบริเวณโซนครัวที่อีกฝ่ายอาจจะไปคุ้ยอะไรเล่นเช่นเคยแต่ก็ไม่พบอะไรที่บ่งบอกได้เลย ครั้นหันหลังกลับมาดังเดิมก็-

       

"เราน่ารักปะ"

ร่างเล็กที่มัดจุกผมหน้าม้าที่ปรกลงมาทิ่มตายื่นเฉพาะส่วนใบหน้าของตนให้เข้าใกล้จนแทบจะได้กลิ่นหอมจากตัวของอีกฝ่าย ใบหน้าเนียนที่ป้ายละเลงหลากสีเป็นขีดๆ ปลายจมูกรั้นที่อยากจะบีบแน่นๆให้หายหมั่นเขี้ยวถูกทาด้วยเนื้อครีมสีเขียวอ่อน ริมฝีปากแดงดั่งผลแอปเปิ้ลยิ้มแฉ่งจนเห็นฟันสวยเรียงราย ดวงตากลมโตราวกับลูกแมวก็เล็กลงจนเป็นขีดเผยให้เห็นขาตาเรียงเป็นแพ

 

 -เกินไป

 

 

 

น่ารักเกินไปแล้วโว้ย

 

 

"เล่นอะไรเนี่ย"

แม้ใจจริงจะอยากพุ่งเข้าไปลงโทษโทษฐานที่ทำให้หัวใจเต้นเป็นระส่ำแต่ก็ต้องระงับจิตใจของตัวเองไว้ไม่ให้ถลำมากไปกว่านี้ ยังไงอีกฝ่ายก็ยังเด็กยังไม่รู้ประสีประสา มิหนำซ้ำเจ้าเด็กแสบนี่รู้สึกอย่างไรกับเขาเขายังไม่รู้เลย ถ้าหากพลาดเผลอใจไปหนึ่งครั้งมันอาจจะมีอะไรย่ำแย่กว่าที่เป็นอยู่ก็ได้

 

ก็ได้แต่ภาวนานับหนึ่งถึงสิบในใจพร้อมกับยกมือทาบอกเพื่อลดระดับความเร็วที่มันตุบตับ แพจินยองน่ะน่ารักเรี่ยราดเกินไปแล้วนะ

 

"ก็ทาตามที่พี่มินฮยอนทาในทีวี เราเห็นเท่ดีเราก็เลยอยากทำบ้าง"

 "แล้วทำไมไม่ทาให้ดีๆ"

"ทาแค่นี้แหละ เดี๋ยวเราจะหล่อมากเกินไป ว่าแต่..."

"...?"

 

"คุณแดนหน้าโทรมมากเลยอะ เราทาให้คุณแดนบ้างดีกว่า"

 

 

 

 

 

 

 

 

แพจินยอง!

 

 

ถ้าหากคิดว่าการมัดจุกพร้อมยิ้มตาหยีใกล้ๆหน้ามันยังสร้างพลังทำลายล้างตัวตนของเขาได้ไม่พอ การคิดว่าจะยื่นหน้าเข้ามาใกล้กว่าเดิมพร้อมส่งสายตามุ่งมั่นยามจรดปลายหลอดบีบนั่นลงบนใบหน้าของเขาจะช่วยให้พลังทำลายล้างสูงขึ้นไปอีก อีกฝ่ายก็คงจะคิดถูกเสียจนไม่มีขอโต้แย้ง

 

-อันตราย

 

ท่าทางและตำแหน่งของเราในตอนนี้มันไม่เป็นผลดีใดใดเลยซักนิด ร่างของเขาที่นอนเอนลงกับโซฟาเนื้อดีพร้อมอีกคนที่ยืนโค้งเข้ามาใกล้ ใบหน้าที่มีระยะห่างเพียงแค่คืบทำเอาจมูกได้กลิ่นหอมโชยกรุ่น มือเรียวเล็กทั้งสองข้างค่อยๆบรรจงปัดป้ายเนื้อครีมหลากสีลงบนใบหน้า ความตั้งใจกับผลงานชิ้นเอกแสดงให้เห็นด้วยแววตามุ่งมั่น ที่เห็นจะทำลายสมาธิเขาได้มาที่สุดก็คงจะเป็น

 

ริมฝีปากคู่นั้น

 

เขานับหนึ่งถึงร้อยในใจวนไปวนมาจนจะเข้าใกล้รอบที่สิบ ความอดทนอดกลั้นทั้งหมดที่ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะมีถูกยกออกมาใช้ เขาไม่อยากทำร้ายความไม่ประสามากพอๆกันกับอยากจะกดจูบลงไปโทษฐานที่เก่งนักละเรื่องแกล้งกันซะให้เข็ด 

ฝ่ามือร้อนชื้นเหงื่อบีบขยำอยู่อย่างนั้นเพื่อเรียกสติตัวเองขีดจำกัดมันชักจะหมดลงเรื่อยๆเมื่อเห็นเจ้าสิ่งนั้นเคลื่อนผ่านไปผ่านมา และเขาคิดว่าถ้าเกิดได้ยินเสียงผึง!ขึ้นมาเมื่อไหร่ ความอดทนด้านศีลธรรมอันดีงามคงได้ถูกทำลายไปแน่แท้

 

-ถ้าหากเขาไม่ยับยั้งชั่งใจ

 

 

"เสร็จแล้ว"

ผึง!

  

 

 

รอยยิ้มตาหยีและฟันซี่เล็กที่โผล่มาพร้อมกับระยะห่างที่เหลือเพียงสามเซ็นระหว่างเรามันทำให้เขาตัดสินใจปิดเปลือกตาลง แล้วประกบเข้าจูบกับริมฝีปากสีแดงสดที่ยังคงเปื้อนยิ้มอยู่อย่างนั้น กดแช่ค้างไว้เพียงครู่ก่อนจะละออกมาด้วยความเสียดาย

ใบหน้าเล็กที่ขึ้นสีระเรื่อจากการโดนกระทำมันทำให้น่ามองอย่างน่าประหลาด เขาหลุดหัวเราะให้กับความน่าเอ็นดูก่อนจะยกมือขึ้นลูบผมสีดำที่ขึ้นชี้ฟูจากการสะบัดหัวไปมาของอีกฝ่าย

 

"อันนี้ค่าตอบแทนที่ทาให้"

"..."

"ล้างหน้าเสร็จแล้ว ไปนอนด้วยกันนะครับ"

 

 

 

ฝ่ายเด็กวัยเพียงสิบห้าขวบที่ถูกฉกฉวยโอกาสจากคนแก่มักมากก็ทำได้เพียงแค่ยืนอึ้งกับเหตุการณ์ที่พึ่งผ่านพ้นไป ถ้าหากนี่เรียกว่าสติหลุดก็คงใช่ แต่เมื่อกี๊นี่มัน-

 

แถวบ้านไม่มีใครบอกหรอ ว่าถ้าไม่ชอบใครก็ไม่ต้องไปจูบเขาอะ!

 มาทำใจเด็กเต้นแรงแบบนี้ มารับผิดชอบเดี๋ยวนี้เลยนะ!

     

      

 

       

 

 




#pdxdg

เห้อ ทั้งชีวิตมีแค่โทรศัพท์ก็ยังจะอยากอัพ...

ค่ะ ลั่นเพราะแฟนอีดิทกับรูปน้องวันนี้ล้วนๆ

อยากอ่านคู่นี้ตั้งแต่รูปที่นั่งตักกันออกมาล่ะค่ะ แง แต่งเองซะเลย

คิดว่าคงมีภาคต่อ แต่ขอให้แก้ปัญหากับคอมก่อนนะคะ

เพราะพิมพ์แต่ในโทรศัพท์แบบนี้ ไม่ได้ดั่งใจที่อยากได้เลยค่ะ แง หงุดหงิดไปหมด 

ยังไงก็ขอขอบคุณทุกคอมเม้นนะคะ ถ้ามีโอาสจะไล่ตอบหมดเลย :-)

หวังว่าจะชอบความสัมพันธ์ของตาแก่ชอบฉวยโอกาส กับเด็กมอต้นที่รักการแกล้งนะคะ 

하트 뿅뿅

-edit จัดหน้าเฉยๆนะคะ :)



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

256 ความคิดเห็น

  1. #158 ummoo (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 06:49
    น่ารัก น่ารักมากกกกกก
    #158
    0
  2. #134 neen (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 11:19
    เราเป็นคุณแดนเราก็จะไม่ทน ก็เด็กมันน่ารักนี่นาาาา เขินๆๆ อยากให้คุณแดนพรากผู้เย--แค่กๆๆๆ

    แต่พี่มินฮยอนนี่ก็จ้องน้องเหมือนกันใช่มั้ยคะ ง้อวววว ก็เด็กมันน่าฟัด

    #134
    0
  3. #109 KRISPY▽ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 09:19
    กี๊ด คุณแด๊นนนนนนน นั้นเด็ก 15 อ่ะคุณณณณณ มาทำน้องใจสั่นก็รับผิดชอบมานะ! เขินทนายความแดนมาก แง่กกก ต้องมีฉากไฟต์กับดาราหนุ่มฮวังมินฮยอนแย่งเด็กตาแป๋วกันนะ วิ่งหนีไปกรี๊ด ///เพิ่งเคยอ่านคู่นี้ เพิ่งเคยเห็น เพิ่งหาเจอ แง้ เค้าไปอยู่แท็กไหนกันทำไมเราไม่รู้เรื่องเลย เศร้า
    #109
    0
  4. #103 xxnhhzt68 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 15:23
    โอ้ยยยยยกรี๊ดดดดดดดดกก ผลหขหหลหบงหงหงหหลบหลก
    #103
    0
  5. #74 minex2_♡ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 06:05
    /ก้าวลงเรือ
    #74
    0
  6. #72 kittiyaa2441 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2560 / 08:31
    ขุ่นพระะะะขอกรี๊ดอัดโอ่งทีนึง กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดมันดีมากกกมากๆๆๆๆๆค่ะคือโอ้ยเขินจนไม่รู้จะวางมือวางไม้ไว้ที่ไหนคือโอ้ยนยยคุณแดนลุคนี้กร๊าวใจมากกก แล้วไหนจะน้องแพจินที่น่ารักเรียกคุณแดน คุณแดนให้ตายเถอะะะใครทนได้ก็ทนไปแล้วเราไม่ทนนนนนแงงงงน่ารักมากๆๆๆๆๆค่ะเราชอบคู่นี้มากกกกกกก
    #72
    0
  7. #71 จองชองอา (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2560 / 05:56
    คุณแดนนน โอ้ยย แพจินยองกินกับอะไรก็อร่อยจริงๆ น่าร้ากกก
    #71
    0
  8. #70 doublep.- (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 06:43
    ฮือน่ารักมากก
    #70
    0
  9. #65 myxmint93 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 11:53
    กรี้ดดดดดดากากสกาะรฟ่ดาฟากวฟ เสี่ยงคุกอีกแล้วค่ะ ฮือออออ แอบชิปคู่นีตั้งแต่น้องนั่งตักให้พี่กอดเอวละค่ะ ฮรึกกกกก จากนี้โมเม้นต้องมาอีกแน่ๆ เราเชื่อ ขอบคุณฟิคที่ช่วยสานต่อค่ะ แง น้องแพน่ารักมากจริงๆ เราเป็นคุณแดนเราก็อดใจไม่ไหวหรอก ฮลุกกกกก
    #65
    0
  10. #64 Totrcq (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 00:22
    โอ้ยย น้องน่ารักมาก,เอ็นดูมากๆเลยค่ะ ความเด็ก15กับผู้ใหญ่วัยทำงานนี้ โอยย ใจไม่ดี ชอบตอนที่น้องบอกทาเเค่นี้เเหละเดี๋ยวเราจะหล่อเกินไปมาก 5555 ยัยเด็กซนยัยเด็กมั่น
    #64
    0
  11. #63 Wonderr1a (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 23:09
    อยากอ่านคู่นี้มานานมากแล้วเหมือนกันค่ะ ฮืออออออ อยากจะกราบขอบคุณไรท์จริงๆค่ะ ; - ;

    คูมแดน ทำไมฉวยโอกาสกับน้องเค้าแบบนั้นล่ะ! ให้แม่มาขอเลย! จริงค่ะ เราอยากอ่านคู่นี้ตั้งแต่รูปที่นั่งตักกันปล่อยออกมาแล้ว ฮื่อ
    อยู่ด้วยกันอีกสองปีคิดว่าคงมีโมเม้นออกมามากกว่านี้

    เราจะรออ่านนะคะ ซู่ซู่ค่ะฮื่อ
    #63
    0
  12. #62 SaetreN (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 23:06
    โหยยย เรือผีเราาาToT แงงง ดีใจมีคนแต่งอ่ะ แงง โอยย ขอบคุณที่แต่งนะคะ ฮือออ
    #62
    0
  13. #61 luhan_exo (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 22:59
    โมเม้นนั่งตักอย่างเดียวจริงค่ะ ล้องหั้ยยยย ขอบคุณไรท์มากค่ะ ? ? อยากอ่านมานานแล้วววว ไม่มีให้อ่าน 55555 ขอภาคต่อด้วยนะ คุณแดนต้องรับผิดชอบน้องด้วยค่ะ
    #61
    0
  14. #60 FMLL (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 22:54
    ฮื่อออออออออออออออออออ รอคอยมานานแสนนาน ตั้งแต่เจอรูปนั่นตักไป ..ในที่สุดก็พี่ฟิคคู่นี้ออกมาให้อ่าน แงงงงงงงงง๊ ขอกอดแน่นๆ สักทีนะค่ะ ฮึบบบบบบบบบบ ไม่รู้ว่าจะหวีดตรงไหนก่อน ยัยหนูแพน่ารักเหลือเกิน ส่วนคุณแดน.. ไปทำอย่างนั้นกับน้องได้ยังไงงงงงงงงง ต้องรับผิดชอบนะะะะ เด็กเพิ่งจะอายุแค่ 15 เองอ้ะ พิองคะ พิองกลับมาจัดการเพื่อนตัวเองทีคะ นี่มันฝากปลาย่างไว้กับแมวชัดๆ ฮือออออออออออ (ಥ ‿ ಥ) 
    #60
    0
  15. #59 moonlighthole (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 22:51
    โง้ยน่ารักมาก คู่นี้แรร์มาก แอบอยากให้มีฟิคตั้งแต่นั่งตักกันแล้ว ในที่สุด??????
    #59
    0
  16. #58 Feefern Sewan (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 22:29
    ยัยน้องนี้น่ารักจน คุณแดนกับพี่มินฮยอนมาชอบเลยหรอ 3pไปเลย5555

    เป็นกำลังใจนะคะ
    #58
    0
  17. #57 phyy♡ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 22:24
    น้องน่ารักจริงงงงงง
    #57
    0
  18. #56 qxpp_ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 22:23
    คุณแดนนน น้องยังเด็กนะฮื่ออออออออ แต่นุ้งฮอตจังค่ะ พี่มินฮยอนก็มาชอบ
    #56
    0