produce 101/wannaone #pdxdg | all x baejinyoung

ตอนที่ 13 : oneshot - dark chocolate #hoonyoung #winkdeep

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,799
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    29 ก.ค. 60

 

 

 

 

Bae jinyoung received dark chocolate for 14th time already.
but this 15th time is not the same.
and he likes it –so much.

 

 

 

 

          “บอกให้เลิกกินไง”

          หางตาของคนมีศักดิ์เป็นน้องเหลือบมองคนข้างกายที่ทำหน้าไม่สบอารมณ์ตั้งแต่เดินเข้ามาในตัวบ้านและมองเห็นว่ามือของเขากำลังถืออะไรอยู่ แต่นั่นมันก็ช่างปะไร เพราะนี่มันคือปากของเขาและท้องของเขา เขาจะทำอะไรก็ได้ จะกินอะไรก็ได้ ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับปากท้องของพัคจีฮุนซักหน่อยนิ

          “เรื่องของผมปะ”

          “แล้วมันไว้ใจได้หรือไง”

          ว่าพลางกระชากบาร์ช็อกโกแลตในมือของแพจินยองคนนี้เข้าไปอยู่ในอาณาเขตของตัวเอง มิหนำซ้ำยังกัดทับรอยเดิมกับที่เขายังคงกินค้างไว้อยู่แบบนั้น โอโห หน้าด้าน!

         

“บอกว่ามันไว้ใจไม่ได้แล้วกินเข้าไปทำไมอะ เอาคืนมานะ!

          “ดูปากฉันนะ ไม่ คืน”

          เน้นทุกประโยคอย่างชัดเจนพร้อมกัดเน้นๆเข้าไปอีกคำจนช็อกโกแลตหายไปเกือบครึ่งแท่ง แพจินยองที่ยอมแพ้ทุกทางทำได้เพียงแค่อ้าปากพะงาบมองสีหน้าเยาะเย้ยของอีกฝ่ายที่ส่งคืนมาให้แทน

                  

 

          มันเป็นเรื่องประหลาดที่แพจินยองมักได้รับช็อกโกแลตบาร์ยี่ห้อโปรดสอดอยู่ในกล่องจดหมายหน้าบ้านทุกวัน และนี่ก็เข้าสู่วันที่สิบสี่แล้วที่เขาได้รับมันซ้ำไปซ้ำมา

          ครั้งแรกที่ได้รับ เขาทำเพียงแค่มองมันอยู่อย่างนั้นเฉยๆ ถามคุณพ่อคุณแม่ในบ้านแล้วก็ไม่เห็นจะมีใครรู้เรื่องสักคน และคงไม่ต้องไปถามเจ้าน้องชายน้องสาวตัวแสบเลยด้วยซ้ำ เพราะยังไงเด็กที่ยังอายุไม่ถึงห้าหกขวบกันดีคงไม่ฉลาดจนถึงขั้นมาจีบสาวผ่านทางกล่องจดหมายแบบนี้หรอก หรืออย่างน้อยนี่มันคงเป็นทางเลือกที่เห่ยที่สุดที่คนสมัยนี้จะคิดกันได้อะนะ

          แน่ละว่าแพจินยองยังตัดสินใจที่จะไม่กินมันในวันนั้น ขนมของใครเขาเองก็ไม่รู้ แถมมียาพิษหรือเปล่าก็ยิ่งไม่รู้เข้าไปใหญ่ แต่จะปล่อยให้มดขึ้นอยู่หน้าบ้านก็เสียดายเปล่า สู้เก็บเอาไว้ในตู้เย็นเผื่อวันไหนขาดแคลนมันแล้วค่อยลงมากินเสียยังดีกว่า

 

          เขาก็เลยตัดสินใจที่จะเก็บช็อกโกแลตบาร์แท่งนั้นเอาไว้ในตู้เย็น แปะโพสต์อิทอย่างดิบอย่างดีว่านี่คือของ พี่คนโตในบ้าน เจ้าเด็กตัวแสบทั้งสองคนจะได้ไม่เนียนแอบอ้างมาขโมยกินแล้วทำหน้าตาเรียบเฉยได้อย่างที่เคย

 

          และเขา ก็ไม่ได้บอกใครอีกเรื่องช็อกโกแลตบาร์แท่งนั้น

         

 

 

          เช้าวันถัดมา แพจินยองที่มีหน้าที่เช็คกล่องจดหมายหน้าบ้านทุกเช้าก็ต้องผงะอีกครั้งเมื่อพบว่ายังคงมีช็อกโกแลตบาร์ยี่ห้อเดิมนอนแอ้งแม้งอยู่ในนั้น เขาหยิบมันขึ้นมาพลางสอดส่องสายตามองไปรอบกาย และก็เป็นอย่างที่คาด ไม่มีใครต้องสงสัยซักคน

          จนกระทั่งเข้าสู่วันที่ห้า ตู้เย็นที่บ้านเริ่มจะไม่มีที่ว่างมาพอสำหรับช็อกโกแลตบาร์แท่งนี้อีกแล้ว แพจินยองจึงตัดสินใจเฮือกสุดท้ายคว้าเอาเจ้าช็อกโกแลตเจ้าปัญหาแท่งแรกมากำไว้ในมือพลางเดินออกไปหน้าบ้านตามเสียงร้องตะโกนของพี่ชายข้างบ้าน และให้ตายเถอะ พัคจีฮุนทำไมถึงได้น่ารำคาญขนาดนี้นะ

            ช็อกโกแลตไรอะ?

          เขาซ่อนของในมือทันทีเมื่อรู้ตัวว่าโดนจับจ้องจากคนตรงหน้า พัคจีฮุนเป็นพี่ชายข้างบ้านที่ไม่เก่งอะไรเลยนอกจากเป็นตัวปัญหาในชีวิตเขาไปวันๆ(ถึงจะเรียนเลขเก่งและคะแนนติดท็อปชั้น แต่แพจินยองก็คิดว่านั่นก็น่าจะเป็นเพราะชอบลอกข้อสอบคนที่นั่งข้างกันนั่นแหละ) เรื่องไหนที่แพจินยองคิดว่าดีไม่เคยหรอกที่จะนึกทำ แต่เรื่องไหนที่ทำให้คนอย่างเขามีน้ำโหได้ก็ดูเหมือนจะถนัดเอาเสียเหลือเกิน

 

          โดยเฉพาะความจริงที่ว่า แพจินยองไม่ชอบให้แย่งขนมเนี่ย ชอบทำดีนักล่ะ

 

 

          ยุ่ง

          ‘นี่พี่นะ

          ‘ก็พี่ชอบยุ่งอะ

          สะบัดหน้าหนีคนที่ชักจะยื่นหน้าเข้ามาใกล้เพื่อมองห่อช็อกโกแลตในมือของเขา พัคจีฮุนเป็นหนึ่งเรื่องการกวนประสาท คาแรคเตอร์พี่จีฮุนคนเท่ของสาวๆในโรงเรียนน่ะไม่มีจริงหรอก ตัวตนสมมุติทั้งนั้น หรือจะให้แปลง่ายๆก็คือสร้างเรื่องเอาอะนะ

 

          ก็จะยุ่งอะ อีกละ เสียเงินให้กับขนมหวานอีกแล้ว ขามันถึงได้ใหญ่เอาๆนี่ไง

          ‘นี่ปากหรอ

          หันขวับมาถลึงตาใส่คนเป็นพี่ที่ยิ้มเยาะหลังจากได้ยินน้ำเสียงที่เจือไปด้วยความหงุดหงิดของเขา บอกแล้วว่าพัคจีฮุนน่ะชอบใจใหญ่ยามได้กลั่นแกล้งคนอย่างเขา

 

          ก็ปากน่ะสิ คิดว่าอะไรล่ะ?

          ‘โรงพยาบาลสัตว์ เห็นมีแต่หมา

          ‘แพจินยอง!’

          ตะโกนเสียงดังพร้อมกับผลักหัวเขาด้วยความเอ็นดูไปที เขาเบ้ปากเมื่อเห็นสีหน้าของอีกคนที่ทำท่าทีราวกับโดนขัดใจ ช่างหัวพัคจีฮุนสิ คิดว่าแกล้งคนอื่นเป็นอยู่คนเดียวหรือไง

 

          แล้วก็ไม่ได้เสียเงินให้ของพวกนี้ด้วย ได้ฟรีอะ รู้จักปะ?

          อีกคนหยุดเดินพลางทำท่าพินิจพิจารณาเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความเคลือบแคลง คงไม่ต้องบอกก็รู้ว่าการแสดงออกที่ว่ามีความหมายอย่างไร

 

          หน้าอย่างนายอะนะได้ฟรี? ซื้อมาก็บอกตรงๆ

          ‘ไม่ใช่โว้ย! ก็มันอยู่ในกล่องจดหมายหน้าบ้านเลยเอามา

          ‘แล้วไว้ใจได้หรือไง?

          น้ำเสียงขี้เล่นกลับแปรเปลี่ยนเป็นจริงจังได้ทันทีเมื่อได้ยินสิ่งที่แพจินยองพูดออกมา เขาก็ไม่ได้โง่ถึงขั้นไม่รับรู้ว่านี่มันอันตรายหรอกนะ ของใครก็ไม่รู้ จุดประสงค์อะไรก็ไม่เห็นจะบอกเอาไว้ แต่ยังไงก็ยังไงเถอะ นี่มันปากท้องของเขา และนี่มันก็คือช็อกโกแลตยี่ห้อโปรดที่ราคาไม่ค่อยน่ารักน่าคบหาเหมือนรสชาติ เพราะฉะนั้นเขาจะกิน และพัคจีฮุนก็ไม่มีสิทธิ์เข้ามายุ่ง

         

ไว้ใจได้ เพราะยังไงผมก็ตายยาก

          ‘เหอะ ถ้ามันมียาพิษฉันจะไม่เอานายไปหาหมอ

          ‘ใจจืดใจดำขนาดนั้นกับผมก็เชิญ

          แกะห่อช็อกโกแลตในมือพลางจ้องเป็นประกาย ตั้งแต่โดนคุณแม่หักค่าขนมไปเดือนที่แล้ว เขาก็แทบนับครั้งที่ได้ลิ้มรสของช็อกโกแลตยี่ห้อในมือได้เลย มันน้อยครั้งเสียจนน่าใจหาย เพราะแบบนั้นแพจินยองจึงเลือกตัดสินใจที่จะกินมันมากกว่าทิ้งให้เสียเปล่า อย่างน้อยก็เสียดายเงิน

 

            ตั้งแต่กัดคำแรกแพจินยองก็เหมือนจะวิ่งจากปากซอยบ้านไปโรงเรียนได้เลยในทันที มันมีความสุขมากเสียจนกลั้นยิ้มเอาไว้ไม่อยู่ และเชื่อเถอะว่าถ้าหากในช็อกโกแลตแท่งนี้นั้นมียาพิษ แพจินยองจะขอชื่นชมว่าเป็นยาพิษที่ทำให้มีความสุขที่สุดในโลก

 

          เป็นบ้าไปแล้วหรือไง

          ‘ทำไมชอบยุ่งจัง

          ‘ก็กินแบบเนี้ย ขามันถึงได้ใหญ่เอาใหญ่เอา

          ‘ว่าแต่เขา ไปทำตัวเองให้มีซิกแพ็คก่อนเถอะ แบร่!’

          แพจินยองจำได้ว่าวันนั้นเขาแทบจะวิ่งหนีฝ่ามือของพัคจีฮุนไม่ทัน และใช่ แพจินยองไม่ได้รับรู้ถึงยาพิษหรือบางสิ่งที่แฝงอยู่ในช็อกโกแลตแท่งนั้นเลยแม้แต่น้อย

 

 

 

          เพราะแบบนั้นเขาก็เลยกล้าที่จะหยิบมันขึ้นมากินอย่างหน้าตาเฉยในหลายวันถัดมา กลายเป็นว่าในทุกเช้าที่ได้รับมันแพจินยองไม่มีอาการตื่นตกใจอย่างที่เคย เขาทำเพียงแค่เอามันมาไว้แนบอก เดินเข้าบ้านไปหยิบโพสต์อิท และเขียนกำกับพร้อมแปะมันอย่างที่ชอบทำ

          “จินยอง ไปมินิมาร์ทกัน”

          ยังไม่ทันตอบรับคำเชิญชวนของคนเป็นพี่ พัคจีฮุนก็ดึงแขนของเขาด้วยแรงทั้งหมดที่มีแล้วลากให้ออกไปหน้าบ้าน เขาส่ายหน้าเล็กน้อยให้กับความเอาแต่ใจของอีกฝ่าย แต่ก็ช่างเถอะ โดนแกล้งแบบนี้มาจนชินแล้วล่ะ

 

          “นี่”

          ระหว่างทางเดินไปมินิมาร์ทที่ดูจะไกลไปสักหน่อยสำหรับเช้าวันนี้ คนเป็นพี่ที่ปกติมักสรรหาเรื่องอะไรมาพูดได้ไม่รู้จักหยุดก็ไม่เคยทำให้ผิดหวัง ยังคงหาเรื่องมาพูดได้เหมือนเดิม

          “อะไร?”

 

          “ถ้านายจะจีบใครสักคน นายจะทำไงอะ?”

          สีหน้าอยากรู้อยากเห็นพร้อมกับรอยยิ้มหวานทำให้ใจของเขากระตุก ช่องท้องที่เพิ่งเติมเต็มสิ่งที่เรียกว่าช็อกโกแลตกลับรู้สึกวูบโหวงราวกับกำลังตกจากที่สูง และถ้าหากว่านี่มันเรียกว่าอาการใจหาย มันก็คงจะเป็นการใจหายที่ทำให้เขาหายใจไม่ทั่วท้องเอาเสียเลย

 

          “ไม่รู้สิ ไม่เคยจีบอะ”

          “ก็ลองนึกเอาดิ”

          “คงบอกเขาไปตรงๆมั้ง”

          เราเดินมาถึงมินิมาร์ทเป็นที่เรียบร้อย พัคจีฮุนเป็นฝ่ายเปิดประตูให้เขาเข้าไปก่อนที่เราสองคนจะแยกย้ายไปซื้อขนมต่างความชอบของแต่ละคน เขานึกแทบไม่ออกเลยด้วยซ้ำว่าในตอนนี้เขารู้สึกอยากกินอะไร เพราะพูดกันตามตรง รู้สึกจุกที่อกยังไงก็ไม่รู้แปลกๆ

 

          มันต้องเป็นเพราะผลพวงจากการกินช็อกโกแลตทุกวันแน่ๆ

          เขาคิดว่าเพราะแบบนั้นอะนะ

 

 

          “นี่ รู้ปะว่าถ้าฉันจะจีบใครฉันจะทำยังไง”

          “ไม่อยากรู้”

          ว่าพลางกัดไอติมรสเมล่อนในมืออย่างไม่รู้รส ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอากาศที่ร้อนผิดปกติ หรือเพราะน้ำเสียงสดใสของคนข้างกายกันแน่ที่ทำให้ไอติมในมือของเขาไม่อร่อยอย่างที่เคย

 

          “อยากรู้หน่อยสิ”

          “ไม่”

          “แต่ฉันจะบอก”

          เบ้ปากให้กับความดื้อด้านที่ไม่เคยมีทีท่าว่าจะลดลงเลยของอีกฝ่าย เขาไม่ได้อยากรับรู้เลยว่าอีกคนจะไปจีบสาวที่ไหนยังไง เพราะนั่นมันเรื่องของพัคจีฮุน เขาไม่ได้ชอบจุ้นจ้านสักหน่อยนะ!

 

          “ฉันก็จะเอาวิธีการของพ่อของแม่มารวมกันอะนะ”

          “...”

          ละเมียดกัดแท่งไอติมในมือที่ดูเหมือนจะเริ่มละลายเล็กน้อย ทำไมวันนี้ทางเดินจากมินิมาร์ทไปบ้านมันถึงได้ดูยืดยาวแปลกๆ อากาศก็ร้อนจัง แพจินยองล่ะอยากจะรีบเข้าบ้านไปตากแอร์จะตายชัก

 

          “แม่บอกว่า ถ้าชอบใครก็ให้เอาของอร่อยที่เขาชอบไปให้เขาทุกวัน”

 

          น้ำเสียงเจื้อยแจ้วของอีกคนมันดูบาดหูเหลือเกินในวันนี้ มันคงต้องเป็นเพราะอุณหภูมิที่ขึ้นสูงในวันนี้แน่ๆถึงทำให้อารมณ์ของเขาพุ่งขึ้นสูงไปด้วยอีกคน

 

          “ส่วนพ่อ พ่อก็บอกว่าถ้าเกิดชอบใคร ก็ให้เอาของที่เราอยากให้ไปสอดในกล่องจดหมายเขาทุกวัน”

 

          แพจินยองทำหูทวนลมเมื่อมองเห็นประตูรั้วบ้านของตัวเองอยู่ห่างไปไม่ถึงสามก้าว เขาสาวเท้าให้ก้าวยาวขึ้นอีกนิด และเมื่อถึงหน้าประตูก็พยายามที่จะผลักมันเข้าไปอย่างที่เคย

 

          แต่ก็ต้องหยุดการกระทำทั้งหมดเมื่อข้อมืออีกฝั่งที่ถือไอศกรีมรสเมล่อนถูกใครบางคนกอบกุมเอาไว้ เขาหันขวับไปมองคนเป็นพี่อย่างไม่สบอารมณ์เท่าไหร่ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน แต่เขาไม่อยากจะมองสีหน้าของพัคจีฮุนตอนนี้เอาเสียเลย

          “ส่วนนาย บอกว่าถ้าชอบใครก็ให้บอกไปเลย”

          พัคจีฮุนปล่อยมือเพียงครู่เพื่อควานหาอะไรบางอย่างในถุงพลาสติกสีดำที่รวบรวมขนมที่อีกฝ่ายซื้อมา ไม่นานนัก สิ่งที่คุ้นตาเขามาตลอดสิบสี่วันก็ปรากฏให้เห็น

 

 

          “อะให้”

          “...”

          “วันนี้แท่งที่สองแล้ว แต่ไม่ได้สอดในกล่องจดหมายเหมือนเดิม”

          “...”

          “ก็เพราะอยากบอกตรงๆนี่แหละ ว่าชอบนะ ชอบมานานแล้วด้วย”

          “...”

          “เข้าบ้านไปได้แล้วไป”

         

          แพจินยองไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ากลับเข้ามาในบ้านได้อย่างไร สิ่งที่เขาดูเหมือนจะรับรู้ได้ก็คงเป็นรสชาติช็อกโกแลตแท่งนั้นที่ดูเหมือนจะหวานเกินกว่าปกติ

          และใบหน้าเห่อร้อนจนขึ้นเป็นริ้วรอยแดงๆเมื่อส่องกับกระจก

 

            พัคจีฮุน คนประหลาด

            แล้วพ่อแม่เขาไม่ได้บอกหรือไงว่าการจีบสาวแบบนี้ มันเห่ยที่สุดในโลกเลยโว้ย

 





end
#pdxdg





     แหะๆ จบแบบนี้อีกแล้ว .. จบแบบสไตล์ตัวเองนี่แหละค่ะ คิคิ เบื่อพัคจีฮุนคนปากแข็ง
พ่อซ่อมคอมให้นิดนึงค่ะ อาการยังไม่คงที่มาก แต่ก็นะ คิดถึงโมเม้น คิดถึงทุกคน..
ก็เลยใช้เวลาชั่วโมงนึงได้มา .. อู้อ้าฮาเก! ถถถ 
ช่วงนี้น่าจะติดกิจกรรมมหาวิทยาลัยค่ะ ใครคิดถึงก็ไปอ่าน #เรื่องเล่าฮุนยอง ในจอยลดารอก่อนก็ได้น้า
อันนั้นน่าจะอัพบ่อยกว่าฟิคค่า เพราะใช้มือถือถนัดเนอะ ; - ;)
ยังไงก็รวั๊กทุกคนนะคะ /หอมหัวเรียงคน
ปล. ม่ายมีภาคต่อให้หร้อก ขอร้องยังไง ทำหน้าแมวยังไงเค้าก็จะไม่ใจอ่อนแล้ว!

ฝากบอกรัก ติชม ก่นด่าในคอมเม้นหรือ #pdxdg ด้วยนะคะ /ทำหน้าแมวคืน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

256 ความคิดเห็น

  1. #241 icebear827 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:27
    อ๋อยยยยยยยยยย น่ารักเกินไปแล้ว5555555 จีบได้น่ารักมั้กเลยค่ะถึงจะเห่ยไปหน่อย55555555555555555
    #241
    0
  2. #217 97ivy (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 01:00
    น่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆ
    #217
    0
  3. #198 Totrcq (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2560 / 22:16
    โอ้ยย วิธีจีบทั้งเห่ยทั้งเลี่ยนเลยค่ะคุณพี่ ไปเทรนด่วน พี่ต้องรุกเเรงๆกร๊าวๆเเบบวันสุดท้ายนู่นค่ะ เห็นมั้ยว่ายัยไปไม่ถูกเลยวันอื่นเห็นเเก่กินลูกเดียว 55555
    #198
    0
  4. #197 จองชองอา (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2560 / 21:19
    อยากมีคนมาจีบแบบนี้จัง นี่ก็ไม่ค่อยเห้นแกกินสักเท่าไร5555 ฮุนจีบน้องได้นรรรรรรร
    #197
    0
  5. #196 Jin_Uta1005 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 01:41
    เห่ยมากเลยค่ะจีฮุนแตก็่เขินมากเช่นกัน แงงงงงงงงงง
    #196
    0
  6. #195 mengg (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 18:24
    ฮืออออออออ น่ารักมากอ่ะแบบโอ้ย แง จีบกันแบบนี้ก็ได้เหรอ / ทุบพื้น
    #195
    0
  7. #194 Winkdeep (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 23:40
    น่ารักมากๆเลยค่ะ ต่อให้ไม่มีโมเมนต์ก้จะอยู่ด้วยฟิคค่ะ 5555555//ปาดน้ำตา

    เป็นกำลังใจให้ไรเตอร์นะคะ มีมาเรื่อยๆเลยค่ะคิดถึงมากๆเลยㅠㅡㅠㅠㅠ
    #194
    0
  8. #193 plolex94 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 19:14
    งื้ออออ พิฮุนคนเสี่ยว โคตรเชยแต่น่ารัด แงงงงงงงงง
    #193
    0
  9. #190 Jskj (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 03:06
    โอ้ยยย เสี่ยวอ่ะฮุน ขอเข้าร่วมเรือฮุนยองด้วยคนนะคะ^^
    #190
    0
  10. #189 ㅡ♡ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 23:43
    โอ้ยพิจีฮุน ถามพ่อกับแม่หรือยังจีบสมัยไหนอะ55555555
    ไรท์มากี่ครั้งไม่เคยผิดหวังเลยค่ะ เราชอบฟิคที่ไรท์แต่งมากกกก ฮือ จะรอติดตามต่อนะคะ
    #189
    0
  11. #188 qwr_11 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 23:04
    โอ้ยยยยยยย เขินจนไส้บิดดดดดด ทำไมวิธีบอกรักของจีฮุนถึงได้น่ารักแบบนี้หื้อออ พูดถึงช็อคโกแลตนี่อยากกินเลยนะเนี่ย ไม่มีตอนต่อจริงหยอออออออคะไรท์ อยากให้มีง่ะะะ รอตอนต่อไปค่า
    #188
    0
  12. #187 wnchnn (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 20:45
    เหม็นจัง มุกเก่ามาก ยี้
    #187
    1
  13. #185 doublep.- (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 14:01
    โว้ยยยยน่ารัก ;_______; น่ารักมากมากมาก ขนาดจีบแบบเห่ยๆแต่น้องก็เขินแหละว้า ทำมาเป็นซึน ซึนพอกันทั้งคู่อะ ฟหกด่าสวว ฮรึก พี่จีฮุนก็ปากร้ายจริงๆ ว่ายัยขาใหญ่ตั้งหลายรอบ อันนี้เข้าตำราเด็กผู้ชายยิ่งชอบยิ่งแกล้งปะคะ T //////// T จีฮุนน่ารัก จินยองก็น่ารักก osของไรต์นี่เราอยากได้ภาคต่อทุกอันเลยง่ะ น่ารักกกกกกก ต่อลมหายใจชิปเป้อฮุนยองได้ดีเว่อ ฮรัก
    #185
    0
  14. #184 phyy♡ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 13:45
    ตลกจีฮุนด่าน้องขาใหญ่55555555555555 จีบกันน่ารักมากเลย
    #184
    0
  15. #183 Faiiyer (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 13:05
    เขินมากๆๆๆ กนกสกวกยยก จีบแบบเห่ยๆ แต่ก็น่ารักอะ จีฮุนน่ารักมากๆ แง
    #183
    0
  16. #182 「Choopa★Milk」 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 12:09
    ทำไมน่ารักขนาดนี้ฟฟฟฟฟฟฟ พัคจีฮุนคนเห่ยเอ้ย แง้ หิวเลย อยากกินชอคโกแลตเลย อยากมีพี่จีฮุนเอาชอคโกแลตมาสอดไว้ที่กล่องตดหมายทุกวันบ้างจังเลย;-----;
    #182
    0
  17. #181 chzckhnp (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 12:03
    น่ารัก น่ารักมาก ฮื่อ อยากกินช็อคโกแลตบ้างงง
    #181
    0
  18. #180 BAEJINY (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 11:31
    คิดถึงงงงงคู่นี้มากกกก ฮือออ
    #180
    0
  19. #179 swathaothao (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 11:15
    พัคจีฮุนคนเห่ย555555555 ชอบอ่ะ น่ารักมากเลยค่ะะ
    #179
    0
  20. #178 Ji(won)young (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 10:51
    ให้เขาและก็บอกไม่ให้กินพัคจีฮุนนี่เป็นคนยังไงกัน
    #178
    0