金枝玉叶 อลวนรักร้ายแม่สื่อหมายรัก (จบแล้วค่ะ)

ตอนที่ 7 : ตอนที่ 5 บอกเขาว่า ข้าหม่าซูเหม่ยมาขอพบ (อัพครบ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,387
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 212 ครั้ง
    24 ก.ย. 62




ตอนที่ 5

บอกเขาว่า ข้าหม่าซูเหม่ยมาขอพบ



 นายท่านขอรับ วันนี้ก็มีซุปรังนกกับจดหมายส่งมาอีกแล้วขอรับ หลังจากสิ้นเสียงรายงานจากฉิงอินผู้ติดตามคนสนิทขอเขาแล้ว มือของอวี้ฉางสือที่กำลังพลิกหน้าสมุดรายการสินค้าก็ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยขึ้นเสียงเรียบ


ให้คนนำไปเททิ้ง


แล้วจดหมายนี่เล่าขอรับ ฉิงอินเอ่ยขึ้นอีกครั้ง พร้อมด้วยชูจดหมายที่อยู่ในมือของตนขึ้นมาด้วย


เผามันทิ้งไปซะ


สิ้นเสียงเย็นของผู้เป็นนาย ฉิงอินก็โค้งศีรษะลงหนึ่งครั้งก่อนจะก้าวออกจากห้องไปพร้อมทั้งถ้วยรังนกและจดหมายในมือ


เมื่อฉงอินออกไปแล้ว ในห้องหนังสือภายในจวนสกุลอวี้ก็เหลือเพียงแค่อวี้ฉางสือผู้เดียวเท่านั้น ทำเอาห้องหนังสือที่เงียบสงบอยู่แล้วกับเงียบสงบมากขึ้นไปอีก กล่าวให้ถูกก็คือทุกที่ในจวนสกุลอวี้ล้วนแล้วแต่เงียบไร้ซึ่งความมีชีวิตชีวา


เพราะนอกจากบ่าวไพร่มากมายที่ทำงานรับใช้อยู่ในจวนสกุลสือแห่งนี้แล้ว มีเพียงอวี้ฉางสือผู้เดียวเท่านั้นที่พักอยู่ในจวนขนาดใหญ่แห่งนี้


ทุกค่ำคืนจวนสกุลสือที่เรือนพักของนายท่านอวี้ฉางสือจะมีแสงตะเกียงสว่างรอดออกมาเกือบรุ่งสาง บ่าวรับใช้ทุกคนจะรู้ดีว่านายท่านของตนนั้นไม่ต้องการให้พูดใดเข้าไปรบกวน หากไม่ถูกเรียกใช้ไม่ว่าอย่างไรก็ห้ามเข้าไกลเรือนเด็ดขาด หากผู้ใดขัดขืนจะถูกไล่ออกจากจวนสกุลอวี้ทันทีไม่มีข้อยกเว้น


ข้าห้ามดังกล่าวรวมไปถึงเหล่าสาวใช้ที่คิดจะปีนขึ้นเตียงนายท่านอวี้ฉางสือด้วย ทุกคนจะถูกโยนอออกจากจวนทันทีไม่ว่าจะเป็นเวลาดึกแค่ไหน ไม่มีข้อยกเว้นใดๆสำหรับผู้ที่ขัดค่ำสั่งนายท่านอวี้ฉางสือ


 

พ่อบ้านกวงท่านช่วยให้คนนำซุปรังนกพร้อมกับจดหมายฉบับนี้ไปเผาทิ้งที ฉิงอินยืนถาดที่มีทั้งซุปรังนก และจดหมายให้พ่อบ้านกวงทันทีเมื่อพบหน้า ก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่


ฮูหยินส่งของพวกนี้มาอีกแล้วหรือท่านฉิงอิน ไม่ใช่ว่าเลิกส่งมาให้ที่นี่นานมากแล้วหรืออย่างไร


พ่อบ้านกวงเอ่ยถามต่อ เขารับใช้สกุลอวี้มานานหลายสิบปี เรื่องทุกเรื่องในสกุลอวี้ไม่ว่าเรื่องดีหรือไม่ดี ไม่มีสิ่งใดที่รอดพ้นสายตาเขาไปได้ รวมถึงเรื่องของฮูหยินคนเก่าของสกุลอวี้ด้วย


ใช่ท่านพ่อบ้านกวงส่งมาให้อีกแล้ว ข้านี่แทบจะเข้าหน้านายท่านไม่ติดเลยเสียด้วยซ้ำวันนี้


ข้านึกว่าฮูหยินจะไม่กล้ามายุ่งกับนายท่านอีกแล้วเสียอีก


ข้าเองก็คิดเช่นเดียวกับท่าน แต่ว่าเมื่อหลายวันก่อนนายท่านได้เจอกับฮูหยินอีกที่ร้านยาสกุลสือ ข้าก็ไม่รู้ว่าฮูหยินทำเช่นนี้อีกทำไมเช่นกันทั้งทีเป็นคนทิ้งนายท่านไปเองแท้ๆ


ฮูหยินนางเป็นแม่แท้ๆของนายท่าน อย่างไรเสียก็ตัดกันไม่ขาด สงสารแต่นายท่านนี่แหละโดดเดี่ยวมาขนาดนี้ ในใจจะปวดร้าวเสียขนาดไหน


เอาเถอะพ่อบ้านกวงพวกเราทำได้ดีที่สุดแค่ดูแลนายท่านเต็มกำลังก็เท่านั้นแหละ ข้าคงต้องกลับไปหานายท่านที่เรือนก่อนแล้ว


เช่นท่านรีบไปเถอะ หากนายท่านต้องการสิ่งใดก็ให้คนมาแจ้งข้าได้ทุกเวลา


ฉิงอินพยักหน้ารับคำก่อนจะเดินกลับไปยังเรือนของนายท่าน ในใจอดคิดไม่ได้ว่าอย่างน้อยๆก็ยังดีที่ทุกคนในสกุลอวี้แห่งนี้รักและห่วงใยนายท่านด้วยใจจริงไม่ใช่เพียงแค่หน้าที่เท่านั้น หากนายท่านได้ลองเปิดใจดูเสียหน่อยก็จะได้เห็น แต่น่าเศร้าใจนักที่นายท่านอาจจะไม่มีวันรู้เลยด้วยซ้ำว่าพวกเขานั้นห่วงนายท่านมากเพียงใด


 

ช่วงสายในวันนี้ที่จวนสกุลอวี้ที่แสนจะสงบเงียบเช่นทุกวัน มีสตรีนางหนึ่งพร้อมด้วยกองทัพผู้ติดตาม ใช่แล้วไม่ได้กล่าวผิดไปเป็นกองทัพผู้ติดตามจริงๆ


นี่คือจวนสกุลอวี้ใช่หรือไม่ หม่าซูเหม่ยเอ่ยขึ้นอย่างนุ่มนวล


ขอขอรับ ที่นี่คือสกุลอวี้ขอรับ ไม่ทราบว่าคุณหนูให้เกียรติมาเยือนด้วยเหตุใด พ่อบ้านกวงเอ่ยถามอย่างตะกุกตะกัก เพราะว่าที่จวนสกุลอวี้แห่งนี้ไม่ค่อยจะมีสตรีมาเยือนบ่อยนัก


หากไม่รวมลูกสาวของสกุลอื่นที่มักจะติดตามพ่อแม่มาคุยธุระกับนายท่านอวี้ ที่มักจะมีเหตุบางอย่างแฝงอยู่ด้วยกับการติดตามมา แต่ก็ถูกนายท่านอวี้ของเขาเมินใส่อย่างไม่ใยดีทุกครั้ง


ข้ามีนามว่าหม่าซูเหม่ย มาที่นี่เพราะต้องการพบนายท่านอวี้ฉางสือผู้ที่เป็นหัวหน้ากลุ่มการค้าสกุลอวี้ นางเอ่ยขึ้นบอกจุดประสงค์ของตัวนางอย่างชัดเจน


ข้าน้อยจะไปเรียนนายท่านอวี้ว่าคุณหนูมาขอพบ แต่ไม่แน่ใจนักว่านายท่านจะให้ท่านเข้าพบหรือไม่


ขอบคุณท่านมาก เช่นนั้นข้าขอให้บอกแก่เขาว่า ข้าหม่าซูเหม่ยที่เขาเคยให้ความช่วยเหลือที่ซอกถนนมาขอพบ และมีเรื่องเกี่ยวกับการค้าอย่างจะคุยด้วยเสียหน่อย


ขอรับข้าน้อยทราบแล้ว เชิญคุณหนูเชิญเข้ามารอที่ห้องโถงรับรองก่อนนะขอรับ พ่อบ้านกวงเอ่ยขึ้น ก่อนจะเดินนำคุณหนูผู้นี้และผู้ติดตามของนางอีกหลายคนไปที่ห้องโถงรับรองที่อยู่ไม่ไกลนัก ก่อนจะขอตัวไปเรียนนายท่านอวี้ตามที่คุณหนูหม่าผู้นี้ไหว้วาน


 เขารู้สึกได้ว่าคุณหนูคนนี้แตกต่างจากคุณหนูคนอื่นๆที่เขาเคยได้พบ อีกอย่างเขารู้สึกเหมือนว่าเคยได้ยินชื่อ หม่าซูเหม่ย มาก่อน แต่ก็ยังนึกไม่ออกว่าเคยได้ยินมาจากที่ใด


 

ห้องหนังสือก็ยังเป็นที่ทำงานประจำที่อวี้ฉางสือมักจะอยู่ตั้งแต่เช้าจนดึกของทุกวันหากไม่ได้ออกไปตรวจร้านค้าข้างนอก

นายท่านขอรับ


เสียงเรียกที่ดังขึ้นมาจากทางหน้าประตูห้องหนังสือ ทำให้อวี้ฉางสือเงยหน้าขึ้นไปมอง เหมือนเห็นว่าเป็นพ่อบ้านกวงจึงพยักหน้าเป็นเชิงอนุญาตให้เข้ามา ก่อนจะก้มลงไปสนใจบัญชีการค้าในมือเช่นเดิม


พ่อบ้านกวงมีอันใดก็รีบว่ามาเถอะ


เรียนนายท่าน มีคุณหนูผู้หนึ่งนามว่าหม่าซูเหม่ย นางมาขอเข้าพบนายท่านขอรับ นางยังบอกอีกว่านายท่านช่วยนางเอาไว้ที่ซอกถนนอันใดสักอย่างข้าน้อยก็จำไม่ได้แล้ว และก็มีเรื่องเกี่ยวกับการค้าอย่างจะคุยกับนายท่านขอรับ


หม่าซูเหม่ยเช่นนั้นหรือ อวี้ฉางสือเอ่ยขึ้นเสียงเบากับตัวเอง ในหัวก็นึกชื่อของนางไปด้วย แต่คิดอยู่นานเขาก็นึกไม่ออกว่าเคยรู้จักนาง


เขาเคยช่วยในซอกถนนเช่นนั้นหรือ จริงสิ ที่ซอกถนนที่สือเจินซีเกิดเรื่องมีสตรีผู้หนึ่งสลบอยู่ด้วย เป็นนางรึเปล่าที่เขาอุ้มเอาไว้ในวันนั้น หากเป็นนางจริงคงหายดีแล้วกระมังจึงมาเยือนที่นี่ได้


นายท่านจะให้ข้าบอกให้คุณหนูหม่าผู้นั้นกลับไปก่อนดีหรือไม่ขอรับ พ่อบ้านกวงเอ่ยเสนอขึ้น เมื่อเห็นว่านายท่านของตนเงียบไปนาน


เจ้าพานางเข้ามาพบข้าที่นี่


ขอรับนายท่าน


ในห้องโถงรับรองยามนี้ นอกจากหม่าซูเหม่ยแล้วผู้ที่ติดตามนางมาด้วยทุกคนล้วนแล้วแต่ ยืนหลบมุมอยู่ด้านหลังนางอย่างสงบเสงี่ยมยิ่งนัก  เมื่อครู่ยามที่สาวใช้ของที่นี่ประคองชุดน้ำชาเข้ามานางที่นี่ยังอดที่จะมองไปที่เหล่าผู้ติดตามของนางอย่างตาโตไม่ได้


นางรู้ว่านางพกผู้ติดตามมาถึงหกคนเช่นนี้ดูจะเกินไปหน่อย แต่หากไม่ทำเช่นนี้ก็อย่าหวังว่าพี่ใหญ่ของนางจะให้นางก้าวอออกจากจวนเลย นางจึงได้แต่ทำใจและยอมให้คนเหล่านี้ติดตามมาด้วย


ชานี่รสดีนัก นางเอ่ยขึ้นอย่างยิ้มแย้ม เมื่อเห็นว่าพ่อบ้านกวงเดินเข้ามาในห้องโถงรับรองแล้ว


ขอน้อยดีใจที่คุณหนูชอบขอรับ


แล้วนายท่านอวี้เล่าให้ข้าขอพบได้หรือไม่ นางเอ่ยถามต่ออย่างใจเย็น


เรียนคุณหนู นายท่านอวี้ให้ท่านเข้าพบได้เลยขอรับ เพียงแต่ข้าน้อยคงจะให้คุณหนูพาผู้ติดตามข้าไปหมดไม่ได้ พ่อบ้านกวงกล่าวอย่างเกรงใจ


ข้าเข้าใจดีท่านพ่อบ้าน ข้าจะพาสาวใช้เข้าไปด้วยเพียงคนเดียวเท่านั้น ส่วนคนอื่นๆรบกวนพ่อบ้านให้คนหาน้ำให้พวกเขากินสักหน่อยได้หรือไม่


หม่าซูเหม่ยเอ่ยขึ้นอย่างเข้าใจ ใครจะย่อมให้พาคนจำนวนมากเช่นนี้เข้าไปในพื้นที่ส่วนตัวกัน นางเข้าใจดี นางเองก็ไม่ชอบให้ผู้ใดเข้ามาอยู่ในที่ของนางมากเกินไปเช่นกัน


พ่อบ้านกวงสั่งให้สาวใช้ของจวนสกุลอวี้ที่ยืนรอท่าอยู่ไม่ไกลสองนางพาผู้ติดตามของนางไปที่โรงครัว ก่อนจะนำทางนางและชิงชิงเดินเข้าไปในส่วนข้างในของจวนสกุลอวี้


จวนสกุลอวี้แห่งนี้ตกแต่หรูหราสวยงามเป็นอย่างมาก แสดงให้เห็นถึงความมั่งมีของสกุลอวี้ แต่กับแฝงไปด้วยความเงียบสงบจนเกินไป ไร้ซึ้งชีวิตชีวา แม้จะมีสวนขนาดใหญ่และมีดอกไม้นานาพันธุ์เบ่งบานอยู่ก็ตาม


ไม่นานนักพวกนางก็เดินมาถึงเรือนๆหนึ่งซึ่งอยู่ถัดจากสวนไปไม่ไกลเท่าไหร่นัก นางเห็นบุรุษผู้หนึ่งยืนเฝ้าอยู่หน้าประตู เมือเข้าเห็นนางก็โต้งศีรษะให้เล็กน้อย ก่อนจะทำท่าเหมือนว่ารู้จักกับชิงชิงที่เดินตามหลังนางมา


 คุณหนูหม่ามาถึงแล้วขอรับพ่อบ้านกวงเคาะประตูห้องหนังสือของนายท่านอวี้ก่อนจะเอ่ยขึ้น


ให้นางเข้ามาได้



BY อาหลานเร่อ
P.S.  ขอบคุณที่ติดตามค่ะ

ขอบคุณค่ะ



心心相印 ลิขิตรักอ๋องนักรบ
อาหลานเร่อ
www.mebmarket.com
   ฟ้าดินคืออ้อมกอด รักจึงจะเป็นยาเยียวยาหัวใจ   ความเจ็บปวดเริ่มจางหายไปจนแทบไม่เหลือเพียงแค่นางปรากฏตัวตรงหน้าข้าข้าผู้ต้องทนอยู่อย่างไรซึ้งสีสันมาตลอด กับรู้สึกได้ถึงสีสันอีกครั้งเพราะนาง  เมื่อความเจ็บปวดจากการสูญเสียงพระมารดาไปต่อหน้าต่อตายังคงฝังใจ เขาจึงต้องปิดบังมันเอาไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉย  แต่เหมือนว่าความเจ็บปวดที่เขาพยายามปกปิดเอาไว้จะถูกนางมองออกจนหมดเสียแล้ว         “เจ้าอยากเรียกข้าว่าอย่างไรก็สุดแล้วแต่เจ้า”        “เช่นนั้นข้าก็จะเรียกท่านว่าหน้าน้ำแข็งเช่นเดิมก็แล้วกัน”          เอ่ยจบนางก็ถูกอวี้หลงมองมาอย่างไม่สบอารมณ์เท่าใดนัก ทำเอานางอดที่จะหัวเราะออกมากับท่าทีของเขามิได้         “....” “ข้าเพียงแค่เย้าท่านเล่นเท่านั้นอวี้หลง ท่านก็อย่าได้โกรธเคืองกันเลย” “ข้าก็มิได้โกรธเคืองอันใดเจ้า” “ขนาดมิได้โกรธเคืองท่านยังมองข้าตาเขียวเสียปานนั้นแล้ว หากโกรธเคืองข้าจริงท่านไม่ใช้สายตาฆ่าข้าเลยหรือ” “สายตาฆ่าใครมิได้ เจ้าจะมัวแต่กล่าววาจาเลอะเทอะไปทำไมกัน” “วาจาข้าเลอะเทอะจริงเช่นเจ้าว่านั่นแหละ คนเราเลอะเทอะบ้างคงมิตายหรอกกระมัง จะให้ข้านิ่งเฉยไร้อารมณ์เช่นท่านคงมิได้จริงๆ หรือถ้าทำได้มินานคงขาดใจ”
我爱你 ลิขิตรักฮูหยินพลัดมิติ
อาหลานเร่อ
www.mebmarket.com
ชีวิตข้าแล้วที่จริงมิได้ต้องการสิ่งใด นอกเสียจากการได้เคียงคู่กับท่านข้ากลัวว่าหากหลับตาลงอีกครั้ง เรื่องราวทั้งหมดของข้ากับท่านจะกลายเป็นเพียงความฝันที่จะเลือนหายไปเช่นเดียวกับหมอกควันเธอหลันซู่ถงผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งที่เห็นว่าเรื่องสำคัญที่สุดในชีวิตคือการหาเงิน กับถูกฟ้าผ่าจนทำให้ฟื้นขึ้นมาร่างของหลิวซู่ซู่ซึ่งมีหน้าตาเหมือนนางทุกประการในโลกต่างมิติ แถมพ่วงมาด้วยตำแหน่งฮูหยินน้อยของสกุลฉู่อีกต่างหาก ยังไงซะเธอก็ต้องหาทางอยู่ในมิตินี้ให้ได้ ไม่ว่าจะยากลำบากแค่ไหน หากแต่ดูเหมือนว่าสิ่งที่ยากที่สุดในการอยู่ในมิตินี้ให้ได้จะไม่ใช่แค่การปรับตัวเสียแล้ว แต่ปัญหาใหญ่สุดกับเป็นผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีของนางอย่าง ฉู่ฉางซาน บุรุษหน้านิ่งที่ไม่ชอบความวุ่นวายเป็นที่สุด
我爱你 ลิขิตร้ายร่ายรัก
อาหลานเร่อ
www.mebmarket.com
'คุณหนูโม่จิวซิน บุตรีคนรองแม่ทัพใหญ่โม่จิวฝู รูปโฉมงดงาม กริยาวาจาเฉลียวฉลาด อาจหาญเปี่ยมคุณธรรม ฮ่องเต้โฮ่วหนางเจียน แต่งตั้งคุณหนูโม่จิวซินเป็นพระชายาชินอ๋องนับตั้งแต่นี้ อีกสามปีรอประทานวันสมรสจบราชโองการ'"พันสตรีงามล่มเมืองก็มิเท่าเจ้าผู้เดียว"เมื่อพระอนุชาเพียงพระองค์เดียวของฮ่องเต้กำลังจะตาย นางจำใจต้องเข้าช่วยเหลืออย่างเลือกไม่ได้ และสิ่งที่นางได้กลับมาทันทีที่ตกลงเข้าช่วยเหลือกับเป็นราชโองการแต่งตั้งนางเป็นพระชายาของชินอ๋องเสียอย่างนั้น
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 212 ครั้ง

60 ความคิดเห็น

  1. #55 Dreammimi1 (@Dreammimi1) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:57

    เค้าเจอกันแล้ววววว
    #55
    0
  2. #51 Omiao (@onphima) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:49
    สนุกค่ะ
    มีคำผิดเยอะเหมือนกันค่ะ สู้ๆๆๆค่ะ
    #51
    0
  3. #14 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 21:35
    รอมาต่ออีกนะคะ
    #14
    0
  4. #12 poppytoptop (@poppytoptop) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 17:53

    ลุ้นนนนนน
    #12
    0
  5. #11 Taksina_Tangkwa (@Taksina_Tangkwa) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 15:48
    รอคุณหนูหม่า แสดง 555
    #11
    0