金枝玉叶 อลวนรักร้ายแม่สื่อหมายรัก (จบแล้วค่ะ)

ตอนที่ 6 : ตอนที่ 4 บางอย่างที่ข้าหวัง กำลังก่อตัวขึ้นแล้ว!!! (อัพครบ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,828
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 223 ครั้ง
    24 ก.ย. 62





ตอนที่ 4

บางอย่างที่ข้าหวัง กำลังก่อตัวขึ้นแล้ว!!!



 พี่ใหญ่ท่านโกรธซูเอ๋อร์หรือเจ้าคะ นางจับมือของพี่ชายเพียงคนเดียวของนางขึ้นมากุมเอาไว้ ยามที่นางลืมตาตื่นขึ้นมาก็เห็นพี่ชายของนางนั่งหน้านิ่งอยู่แถมยังไม่ยอมพูดยอมจาเสียด้วย นางรู้ได้โดยทันทีว่าตนนั้นถูกพี่ชายโกรธเข้าเสียแล้ว


พี่บอกเจ้ากี่ครั้งแล้วว่าหากจะออกจากจวนให้พาคนติดตามไปด้วยเสียหลายคนหน่อย ทำไมเจ้าไม่ฟังพี่เลยเล่า


ข้าขอโทษนะเจ้าคะ ครั้งหน้าแน่นอนว่าข้าจะพาคนมาให้หมดจวนเลยดีหรือไม่เจ้าค่ะ


นางเอ่ยออย่างติดตลก หวังจะให้พี่ชายของนางคลายกังวลลง นางรู้ดีว่าพี่ชายของนางเป็นห่วงนางอยู่มาก เพราะฉะนั้นปกติแล้วนางก็จะให้บ่าวชายติดตามออกมาด้วยอีกคน และสาวใช้อีกหนึ่งคนนอกจากชิงชิงแล้ว ตามติดมาด้วย


แต่ครั้งนี้เพราะแผนของนาง นางจึงต้องการให้คนรู้น้อยที่สุด ส่วนเรื่องบ่าวชายในจวนทุกคนล้วนแล้วแต่เป็นคนของพี่ใหญ่ทั้งหมดหากนางเรียกใช้คนพวกนี้ทำเรื่องนั้น แผนคงล่มตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่มเสียด้วยซ้ำ


ซูเอ๋อร์เจ้าหยุดพูดเล่นเสียทีเถิด ก็รู้อยู่ว่าพี่ห่วงเจ้าเพียงใด


ได้เจ้าค่ะ ซูเอ๋อร์ทราบแล้ว พี่ใหญ่โปรดวางใจต่อจากนี้ซูเอ๋อร์จะทำตามที่พี่ใหญ่บอกทุกอย่างเลยเจ้าค่ะ


นางเอ่ยขึ้นอย่างออดอ้อนจนหม่าซูหมิงได้แต่ถอนหายใจออกมากับท่าทางของน้องสาว ทุกครั้งที่เขาโมโหนางมักจะออดอ้อนจนเขาใจอ่อนเสมอ


แล้วนี่เจ้าเจ็บมากเลยใช่หรือไม่ซูเอ๋อร์ หม่าซูหมิงเอ่ยถามน้องสาวพร้อมกับมองสำรวจไปทั่วร่างเล็กของนางที่ยังคงนอนเอนอยู่กับหัวเตียงในห้องพักรับรองของสกุลสือ


ก็เจ็บอยู่มากเจ้าค่ะ แต่ที่เจ็บที่สุดเห็นจะเป็นที่ข้อเท้าด้านซ้ายเสียมากกว่า 


นางเอ่ยก่อนจะจับไปที่เข่าของนางซึ่งยามนี้มีผ้าห่มปกปิดอยู่ที่ขาทั้งสองข้าง นางในยามนี้ไม่ค่อยกล้าขับตัวมากนักกลัวว่าจะสะเทือนจนเจ็บไปที่ข้อเท้า


แต่พี่ใหญ่ไม่ต้องเป็นห่วงข้าจนเกินไปนักหรอกเจ้าค่ะ ท่านหมอมาตรวจอาการข้าแล้ว ดื่มยาไม่กี่ชามก็หายแล้ว


พี่ก็ลืมไปน้องสาวของพี่เก่งขนาดนี้เขาเอ่ยขึ้นอย่างขำขันๆ รู้ดีว่านางเกลียดการดื่มยาขนาดไหน นี่ชิงชิงสาวใช้ประจำตัวของน้องสาวเขาถึงกับต้องออกไปหาน้ำผึ้งหวานเม็ดมารอท่าเอาไว้ กลัวว่าถึงเวลานางต้องดื่มยาแล้วจะร้องไห้ออกมาเสียก่อนที่จะดื่มยาหมด


ว่าแต่พี่ใหญ่ท่านได้พบคุณหนูสือหรือยังเจ้าคะนางเอ่ยขึ้นทันที นี่ถือได้ว่าเป็นจังหวะดีที่จะให้คนทั้งคู่ได้เจอกันทีเดียว นางไม่ควรให้เสียโอกาสดีๆเช่นนี้ไปโดยเปล่าประโยชน์


คุณหนูสือลูกสาวของท่านหมอสือน่ะหรือยังไม่ได้พบกัน พี่พบเพียงท่านหมอสือกับสือฮูหยินเพียงเท่านั่นแหละ พวกท่านกล่าวขอภัยและขอบคุณพี่เสียยกใหญ่เชียว ยังกล่าวอีกด้วยว่าสกุลสือติดหนี้สกุลหม่าเรามาทีเดียว”


โอ้ยท่านพี่ ข้าอยากให้ท่านสนใจลูกสาวพวกเขาไม่ใช่พวกเขาเสียหน่อย


นางได้คิดอยู่ในใจ อย่างไม่ค่อยพอใจนักวันนี้ทำไมทุกอย่างถึงไม่เป็นไปตามที่นางหวังเลยนะ


คุณหนูเจ้าคะ บ่าวนำยามาให้ท่านแล้วเจ้าค่ะ 


เป็นชิงชิงที่พึ่งเดินเข้ามาในห้องรับรองเอ่ยขึ้น นางประคองถาดใส่ชามยามาอย่างระมัดระวัง ก่อนจะยื่นถาดไปให้คุณชายใหญ่ ซึ่งคุณชายใหญ่ก็ยกชามยาไปเป่าให้เย็นลงก่อนจะยื่นไปทางคุณหนูของนาง


มาซูเอ๋อร์เจ้ารีบดื่มยาก่อน


พี่ใหญ่ ข้าว่ารอให้ยาในชามเย็นลงอีกหน่อยแล้วข้าค่อยดื่มจะดีกว่า นางกล่าวพร้อมกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ยังไม่ทันที่นางจะได้ดื่มยาในชามนี้ก็รู้สึกได้ถึงรสขมของมันแล้ว


ดื่มตอนนี้แหละ วางเอาไว้ก่อนเจ้าก็ไม่ได้ดื่มกันพอดี


มันขมนะเจ้าคะพี่ใหญ่


มันขมเจ้าก็รีบดื่มมันให้หมดโดยเร็วจะดีกว่า หากรอให้มันเย็นมันยิ่งขมเจ้าไม่รู้หรืออย่างไร หม่าซูหมิงเอ่ยต่อ เป็นเช่นนี้ทุกครั้งที่เขาจะต้องพูดให้ซูเอ๋อร์ยอมกินยา


คุณหนูเจ้าคะ ยาชามนี้ไม่ขมหรอกเจ้าค่ะ บ่าวบอกคุณหนูสือว่าคุณหนูไม่ชอบดื่มยาขมๆ คุณหนูสือนางเลยใส่น้ำผึ่งที่บ่าวไปซื้อมาเตรียมไว้ให้คุณหนูทานหลังกินยาลงไปด้วยกันเลยเจ้าค่ะ เห็นคุณหนูสือนางกล่าวว่าคุณหนูจะได้ดื่มยาได้ง่ายขึ้น


เจ้าบอกว่านางใส่ลงไปน้ำผึ้งลงไปในยานี้ด้วย เช่นนั้นยานี้นางเป็นคนต้มด้วยตัวเองเช่นนั้นหรือ


เป็นเช่นนั้นเจ้าค่ะคุณหนู คุณหนูสือนางลงมือต้มยาด้วยคุณหนูด้วยตัวเอง


นี่แหละโอกาส


พี่ใหญ่ท่านเห็นหรือไม่ คุณหนูสือนางเป็นคนดีมาก ถึงขั้นต้มยาให้ข้าด้วยตัวเอง


เจ้าช่วยนางไว้ นางตอบแทนเจ้าก็สมควรแล้ว หม่าซูหมิงเอ่ยขึ้น ตามที่น้องสาวเขากล่าวมาแสดงให้เห็นว่าคุณหนูสือผู้นี้อย่างน้อยๆก็เป็นสตรีที่ดี รู้จักตอบแทนผู้อื่น


คุณชายท่านกล่าวถูกแล้ว แม่นางหม่าช่วยข้า ข้าย่อมต้องตอบแทนนาง เสียงหวานดังขึ้นที่หน้าประตู ทำให้ทุกสายตาในห้องหันไปมองยังนาง รวมไปถึงหม่าซูหมิงเองก็มองไปทางนั้นเช่นกัน


หม่าซูเหม่ยนางแอบลอบมองสบตากับชิงชิงอย่างพอใจ เมื่อเห็นว่าสองหนุ่มสาวที่นางจงใจอยากจะให้พบกันได้พบกันเสียที และท่าทีที่ทั้งสองจ้องมองกันอยู่นานทำเอานางพอใจเป็นอย่างมาก


 

ผ่านมาแล้วสองวันหลังจากที่นางได้รับบาดเจ็บจากแผนที่ผิดพลาดของนางเองที่อยากจะให้แผนสมจริงที่สุดจึงได้ไปจ้างนักเลงมาจริงๆ ไม่ใช่แค่จ้างชาวบ้านชายธรรมดาอย่างที่คิดไว้แต่แรก


นางกลับมาที่สกุลหม่าโดยมีพี่ใหญ่เป็นผู้อุ้มนางขึ้นรถม้ากลับมา แต่สิ่งที่นางพอใจเป็นที่สุดไม่ใช่ว่าตัวนางได้กลับจวนสกุลหม่าเสียที แต่เป็นการที่หลายวันมานี้ แม่นางสือจะมาเยือนที่จวนสกุลหม่าของนางแต่เช้าตรู่เพื่อมาต้มยาและดูแลนาง เช่นนี้ทุกเช้านางและพี่ชายรวมไปถึงแม่นางสือเองก็จะได้รวมโต๊ะอาหารด้วยกันทั้งเช้าเย็น แถมพี่ชายของนางยังขันอาสาเป็นผู้ไปส่งแม่นางสือถึงร้านยาสกุลสือด้วยตนเองทุกวัน


นางแอบเห็นว่ามีบางอย่างระหว่างพี่ชายของนางและแม่นายสือที่กำลังก่อตัวขึ้นอย่างเงียบๆ ซึ่งนางก็หวังเป็นอย่างยิ่งว่าอะไรบ้างอย่างที่ว่า จะก่อตัวขึ้นจนสมบูรณ์ตามที่นางหวังเอาไว้ตั้งแต่แรก

 


คืนนี้ท้องฟ้ามืดสนิท ทำให้มองเห็นพระจันทร์ได้อย่างชัดเจน หม่าซูเหม่ยเองนางก็เป็นหนึ่งในผู้ใดอีกหลายๆคนที่อาจจะกำลังชื่นชมกับบรรยากาศที่แสนจะสงบสุขเช่นนี้


ชิงชิง เจ้ารู้หรือไม่ว่าผู้ใดเป็นคนมาช่วยข้ากับแม่นางสือออกมาจากซอกถนนนั้น นางเอ่ยถามสาวใช้คนสนิทที่ยืนรอท่าอยู่ไม่ไกล


เริ่มแรกนางก็อยากจะถามกับแม่นางสืออยู่ แต่เห็นว่าดูเหมือนนางจะไม่อยากเอ่ยถึงเสียเท่าไหร่นัก นางเลยไม่ได้เอ่ยถามออกไป เพราะกลัวจะไปทำให้นางอึดอัดใจเสียเปล่าๆ


เห็นว่าเป็นนายท่านอวี้ฉางสือแห่งกลุ่มการค้าสกุลอวี้กับผู้ติดตามเจ้าค่ะ 


นางเอ่ยตอบ โชคดีที่นางพอจะได้คุยกับบุรุษที่นางไปขอร้องให้เขามาช่วยอยู่บ้างตอนอยู่บนรถม้าจึงพอได้รู้ว่าผู้ใดเป็นผู้ให้ความช่วยเหลือพวกนางเอาไว้


แล้วทำไมแม่นางสือไม่เห็นเอ่ยบอกกับข้าเลยเล่า หรือว่าอวี้ฉางสือผู้นั้นเป็นคนไม่ดี


เรียนคุณหนู จากที่บ่าวเห็น นายท่านอวี้ฉางสือแม้จะดูเย็นชาเข้าถึงยากไปบ้าง แต่ก็ไม่ใช่คนไม่ดีแน่เจ้าค่ะ นายท่านอวี้ฉางสืออุ้มคุณหนูด้วยตนเองเลยนะเจ้าค่ะ แถมยังมาส่งพวกเราถึงร้านยาสกุลสือโดยไม่มีเอ่ยปากถ่วงคำขอบคุณจากผู้ใดเลยแม้แต่ครึ่งคำเสียด้วย ทั้งทีบ่าวรับรู้ได้ว่านายท่านอวี้ฉางสือไม่ค่อยถูกกับสกุลสือเสียเท่าใดนัก


หากเป็นไปอย่างที่เจ้าพูดว่า อวี้ฉางสือผู้นี้ไม่ค่อยถูกกับสกุลสือจริง ก็นับว่าเขาเป็นผู้มีน้ำใจไม่น้อยเลยที่ยังยื่นมือมาช่วยเหลือพวกเราเช่นนี้


บ่าวก็เห็นด้วยกับที่คุณหนูกล่าวเจ้าค่ะ


เช่นนั้นเอาไว้ขาข้าหลายดีเมื่อไหร่จะต้องไปขอบคุณเขาด้วยตัวเองเสียหน่อยแล้วกระมัง


นางเอ่ยเสียเบา


อย่างไรเสียเมื่อได้รับความช่วยเหลือนางก็ต้องรู้จักตอบแทน อย่างน้อยๆเขาก็ได้ช่วยให้นางรอดพ้นจากสถานการณ์บ้าๆเช่นนั้นมาได้นางคิด ก่อนจะยกน้ำชาขึ้นจิบเบาๆเป็นถ้วยสุดท้าย และให้ชิงชิงประคองเข้ามาในห้องนอนของนางที่อยู่ด้านในสุดของเรือน

 

            แม่นางหม่าเจ้าหายดีแล้ว ข้าสือเจินซีต้องขออภัยและขอบคุณเจ้าที่ยืนมือเข้ามาช่วยเหลือข้าเอาไว้สือเจินซีเอ่ยก่อนจะโค้งศีรษะของนางด้วยความทราบซึ่งในน้ำใจของหม่าซูเหม่ย


            พี่เจินซีอย่าได้เกรงใจไป ถือซะว่าพวกเรามีวาสนาต่อกันต่างหากเล่า อีกอย่างพี่เจินซีท่านเลิกเรียกข้าว่าแม่นางหม่าเสียที ท่านเรียกข้าว่าซูเอ๋อร์ก็พอแล้วเจ้าค่ะ


            อีกหน่อยท่านก็จะมาเป็นพี่สะใภ้ข้าแล้ว พวกเราหาใช่คนอื่นคนไกลกันไม่ นางคิดในใจแต่ก็ไม่ได้เอ่ยออกมา


ได้ซูเอ๋อร์จากนี้พี่จะเรียกเจ้าเช่นนี้ก็แล้วกัน


หม่าซูเหม่ยนางยิ้มกว้างแล้วมองไปที่สือเจินซีอย่างพอใจ ยามนี้พวกนางก็นับได้ว่าสนิทสนมกันพอสมควรแล้ว อะไรๆล้วนแล้วแต่ง่ายขึ้นมากทีเดียว อย่างน้อยๆนางและพี่เจินซีก็สามารถไปมาหาสู่กันตามที่ต้องการได้แล้ว


มาพี่เจินซี ท่านลองชิ้มขนมนี่ดูหน่อย


เจ้าหยิบมาให้ข้าเยอะถึงเพียงนี้ จะขุ่นให้ข้าอ้วนเป็นหมูเลยหรืออย่างไรกัน


สองสาวนั่งหัวเราะพูดคุยกันอยู่นาน ก่อนที่สือเจินซีจะขอตัวกลับไป โดยที่ครานี้ก่อนที่สือเจินซีจะกลับ หม่าซูเหม่ยได้เอ่ยบอกเอาไว้ว่าพรุ่งนี้จะขอเป็นผู้ไปขอเยือนสกุลสือบ้าง อีกทั้งไม่ลืมบอกสือเจินซีว่าให้เตรียมขนมอร่อยๆไว้ให้นางให้มากน้อยอีกด้วย


BY อาหลานเร่อ
P.S.  โปรดติดตามและตามติด 

ขอบคุณค่ะ





我爱你 ลิขิตรักฮูหยินพลัดมิติ
อาหลานเร่อ
www.mebmarket.com
ชีวิตข้าแล้วที่จริงมิได้ต้องการสิ่งใด นอกเสียจากการได้เคียงคู่กับท่านข้ากลัวว่าหากหลับตาลงอีกครั้ง เรื่องราวทั้งหมดของข้ากับท่านจะกลายเป็นเพียงความฝันที่จะเลือนหายไปเช่นเดียวกับหมอกควันเธอหลันซู่ถงผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งที่เห็นว่าเรื่องสำคัญที่สุดในชีวิตคือการหาเงิน กับถูกฟ้าผ่าจนทำให้ฟื้นขึ้นมาร่างของหลิวซู่ซู่ซึ่งมีหน้าตาเหมือนนางทุกประการในโลกต่างมิติ แถมพ่วงมาด้วยตำแหน่งฮูหยินน้อยของสกุลฉู่อีกต่างหาก ยังไงซะเธอก็ต้องหาทางอยู่ในมิตินี้ให้ได้ ไม่ว่าจะยากลำบากแค่ไหน หากแต่ดูเหมือนว่าสิ่งที่ยากที่สุดในการอยู่ในมิตินี้ให้ได้จะไม่ใช่แค่การปรับตัวเสียแล้ว แต่ปัญหาใหญ่สุดกับเป็นผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีของนางอย่าง ฉู่ฉางซาน บุรุษหน้านิ่งที่ไม่ชอบความวุ่นวายเป็นที่สุด
心心相印 ลิขิตรักอ๋องนักรบ
อาหลานเร่อ
www.mebmarket.com
   ฟ้าดินคืออ้อมกอด รักจึงจะเป็นยาเยียวยาหัวใจ   ความเจ็บปวดเริ่มจางหายไปจนแทบไม่เหลือเพียงแค่นางปรากฏตัวตรงหน้าข้าข้าผู้ต้องทนอยู่อย่างไรซึ้งสีสันมาตลอด กับรู้สึกได้ถึงสีสันอีกครั้งเพราะนาง  เมื่อความเจ็บปวดจากการสูญเสียงพระมารดาไปต่อหน้าต่อตายังคงฝังใจ เขาจึงต้องปิดบังมันเอาไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉย  แต่เหมือนว่าความเจ็บปวดที่เขาพยายามปกปิดเอาไว้จะถูกนางมองออกจนหมดเสียแล้ว         “เจ้าอยากเรียกข้าว่าอย่างไรก็สุดแล้วแต่เจ้า”        “เช่นนั้นข้าก็จะเรียกท่านว่าหน้าน้ำแข็งเช่นเดิมก็แล้วกัน”          เอ่ยจบนางก็ถูกอวี้หลงมองมาอย่างไม่สบอารมณ์เท่าใดนัก ทำเอานางอดที่จะหัวเราะออกมากับท่าทีของเขามิได้         “....” “ข้าเพียงแค่เย้าท่านเล่นเท่านั้นอวี้หลง ท่านก็อย่าได้โกรธเคืองกันเลย” “ข้าก็มิได้โกรธเคืองอันใดเจ้า” “ขนาดมิได้โกรธเคืองท่านยังมองข้าตาเขียวเสียปานนั้นแล้ว หากโกรธเคืองข้าจริงท่านไม่ใช้สายตาฆ่าข้าเลยหรือ” “สายตาฆ่าใครมิได้ เจ้าจะมัวแต่กล่าววาจาเลอะเทอะไปทำไมกัน” “วาจาข้าเลอะเทอะจริงเช่นเจ้าว่านั่นแหละ คนเราเลอะเทอะบ้างคงมิตายหรอกกระมัง จะให้ข้านิ่งเฉยไร้อารมณ์เช่นท่านคงมิได้จริงๆ หรือถ้าทำได้มินานคงขาดใจ”
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 223 ครั้ง

60 ความคิดเห็น

  1. #54 Dreammimi1 (@Dreammimi1) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:48

    ชอบค่ะทุกตอนเลย

    แต่พระเอกค่าตัวแพงเน้อะ
    #54
    0